Nicolai BurgundI ... Historia Belgica, ab anno 1558

181쪽

HIs T. BELG. LIB. III. I adeliberandi spatiil, fortunas urbis apud Gu- bernatricem dessere coepit, nullum alium vecordiae finem fore dictitans, quam si vel ipsa ad eos descenderet, habitura ibi domicilium,

vel Procerum alique cum imperio transini - terer. Illa quidem tot curis obruta, Sc quid faceret incerta ,. eos cum quibus consulere solita erat in consilium adhibuit. Hi certatim transitionem dissuadebant Indignum facturam M

peteret civitatem,in qua non leges,nonimperium valerent: ubi non auditurae modo sed &visua esset abominanda flagitia caput denique suum furentibus non credituram sine nota stultitiae.Secundum hae magistratui renum

uari jussit; sine militari praesidio venire se non posse. Hoc si praesto foret intrant. protinus

Interim Brederodius Antverpiam appulit. Cujus interventu accensa improbitas , mΟ- dum excessit. Nihilque jam distimulata aud cia V II I. Cal. Iulias in concionem prorupit; quam Burge rhauti,in campo Lario,haut pro cui moenibus, Ministri indixerant. Eandem diem Tornacenses,valencenensesque pari i sania feralem fecerant. prorsus nequis dubi taret ex composito egisse. Permixtae vixis foeminae ad sexdecim fere millia excessere portis. Armati deduce batMinistros,homines infimae

sortis,nulli'; litterarii studiis imbutos. Alter eorum sartor,ilλmmearius alter.erat. Quibus

182쪽

vix diurno quaestu famem 'ropulsantibus, rudis facundia, & inepta vanitas, fastusque inscripturas,praerogativam sacrorum detulerat. Patentia campi junctis vehiculis inter se committebant. Post quae latebant armati,propul faturi Brabantiae praetore, in vicinia agentem 'cum militibus,ut incautos exciperet. reliqua multitudo in duos cuneos collecta sermonibus vacabar, Ministris vocem intendentibus ut ab omnibus possent audiri. Ab hoc sacro rediverunt in urbem. Perculsis caeterorum civium animis, sponteque furori cedentibus. Senatus consilis inops nequicqua resuctabatur. cui praeter fanam plebis mentem nihil deerat. Forte tum Megemus in urbe agebat, pauco rum dierum moram trahens , speculaturus

Brederodij consilia. Hinc suspicionem vulgo fecit,de inducendis pravidiarijs cum primoribus consultare. Verane ea fuerint, an incerto rumore conficta parum assirmatur. Magnus certe motuS exortus est. Tantoque discrimine nutavit civitas,ut mercatorum praecipui amricius aliquid metuentes , de fuga cogitarent, resque suas convasare inciperent; donec senatus edicto intercessit, praesentiam Gubern tricis rursias implorans. Illa tum nihil cunctandum rata, Auriacum Antverpiam destinavit. Vicecomes urbis erat, nec ingratum ciuibus se recognoverat. Megemum VCro,cum

Brederodio movere inde jussit. Neque mo-

183쪽

His T. BELG. LIB. III. II ram Megemus fecit. Brederodius ad omnia contumax, sext. Idib. Iul. Auriaco Antverpiam propinquanti quasi per honorem obviam processit. Ingens quoque multitudo sequebatur. Erecta omnium studia erant ad novum Gubernatorem. Alij extra portas,alij in muris consistebant. Eoque conspecto qui primi oc

currerant,attolluntur in clamorem plaudentibus similem,Wincondita vociferatione. Uipant Geusjangeminare incipiunt. Eadem vox ab his qui extremi venerant excepta, in auctius reddebatur: Nec minore clamore in urbe excipitur. Adeo ut modico risu diductus,subinde proximis diceret, viderent ne mox poenitentiam agerent intempestivae laetitiae. Magistratus ea vespera publicas epul*s instruxit. quibus Brederodius quoque adhibitus est. Multum indignante Gubernatrice, quod qui

Megemum exturbare sustinuerant, solemni convivio Brederodium excolerent. Jnterim Auriacus valetudinem urbia curare adorsus, deteriorem reddidit. Quippe sectariis, extra muros suo ritu inermes operari permisit,quo' ad Generalium ordinum decretum succederet. Praesidiariorum metum paventibus ademit, & inordinatam lasciviam aliqua diu in is pace continuit. Inde ad SL Trudonis fanum

Brederodius se recepit.

Vrbem hanc in regione Leodiensium λ 2'siis

tam , habendo conventui Conjurati definie- d,ne ren-

184쪽

374 NICO LAI BURGUNDIrant. Miserat paullo ante ad eos epistolas Gubernatrix , quibus ad illicita religionis studia reprimenda, ex prolixa promitarum fide admonebantur. Et hoc praetextu concilium suorum indixerant. Caeterum altiores suberant cauta. Quippe cum per tot menses nihil laeti ex Hispania acciperent, inexcusabile suum crimen,& abominandum regibus exemplum timere coeperant; siab specie silentij securiori se

vindictae servari credentes. Sciebant enim quam multum peccassent. Neque in animum dimittere poterant,praeteritarum rerum insolentiam oblivioni daturum esse Regem, vel Generalia inducturum comitia, nisi novis tumulti bys extorquerent invito. Itaque ad Sanctum Trudonem non conjuratos modo, sed&ministros, & Sectariorum praecipuos tempestas compulit. Non pauciores duobus equitum millibus convenisse traduntur. Quaerebant autem , qua potissimum ratione saluti consisserent. suae. denique quid ultra facturi essent de libello. quid de se etarijs promiscuam religionis libertatem ibidem postulantibus. Aliquot dies per discordiam absia mpti sunt. Multi enim non suo; sed temporum, levisque animi vitio conjurationi adli sierant.& hi prς-cipue abhorrebant ab omni mutatione sacro-.rum: prolixe censentes , exspectandum esse promistarum eventum,ne tumultibus serviisse crederentur,& necessitatem temporum ob-

tendisse

185쪽

His τ. BELG. LIB. III. I πtendisse facinori. Alijs econtra placebat miscere cuncta seditionibus , & aliorum scelere scelus sium absolvere. Libertate opus esse clamabant. Maximam populi partem consensisse sectarijs.In eo stara victoriam suam,si & plebs secum infinire inciperet. Tunc enim primum ex publico d iecore accepturum Regem,

quantis malis libello laborassent occurrere. Fervebat itaque certamen pro cujusque studio. Iurgioque inter eos procedente, Vicit ma litia ratione potentior. Quibuslam adeo indignantibus,cum aliud ex alio captari aspice

Tent,ut non erubescenda poenitentia clementiam Gubernatricis experirentur redituri ad ossicium. Interea ingens pavor curiam Obsederat, incer m adhuc quo tanta vis erumperet. Gubernatrix animo aegra, & ne in furiosum exitum rebelles spectarent sollicita, suorum praecipuos rogavit, ecquid haberent

ςonsilii. Nihil superesse videbatur , quam

ut irato. utcumque conciliatos , quampri- 'mum resolveret. Protinus igitur Auriacus, Sc Egmondantis Conjuratis non injucundi , ad hoc destinantur officium. Mandatum his fuit, si quid rebelles vellent, remissa domum multitudine, certos delegatos Arscho- tum mitterent. Nescio qua causa Arscho tum Conjuratis non placuit. Dumam tamen

vicus est haut procul Mechlinia) venturos se constituunt. Quidam volunt ex communico nsilio

186쪽

h76 Nrc o 1 AI B TR s viso I x consilio conceptos fuisse libellos ad Impera torem,ut Belgicaelibertatis patrocinium apud

Regem susciperet. De quibus mihi parum

constat.C terumxIU Calubluto coetu, Ludovicus Nassovius, Brede rodius, ω Culen bur gius cum novem alijs conmmis Dufllam veniunt. Proceres quoque moram non secere. Mandata quς deserrem haec acceperant, incodicillos contracta seb nomine Gubernatricis, Auriacum,ct Egmondaram ad vos destino, interr

saturosquid,malum,hacsibi velit rumultuaria ψlcessio. Nilque enim satusio quid imprudens peccaverim, aut in quo o Renderim nupera satisfactione dimissos. v id ergo est quod ultra petitis'quid vobis misis Iegatos petentibus,in His mam decremisquisition mox edicta rigoris in ut is ; mitigavi. Gaetralia ordinum comitia demerastis ; quia in potestate mea non erant, ad Regem scripsi. ex illo temporaro libellus oblatus est, aliquid novi commentasium An,quod magis puto , desternis de clementia Regis,

ne iratim vobis placari non possit λ Nemo siubdito nunquam saevitiem has expertus est. Nunquam influos ira, quam clementia confiuluit. Bonum animum habere vos iubeo, o hoc Oomme esse securos. Saltem

daturus sprecibin meis oblivionem praeteri torsim, vi

ea de re famorabiliter toties fir M. Hoccine illud ea

quod promiseratis, ne quem tumultum moveretis in

populo/ubi fiunt magni ita illa verba, quibus morituros vovebatis vos pro obsequio principis ' quibus re- resuros coηc a licentia pessirebaminis quibus ante

187쪽

ΗI s T. BELO. LIB. III. I

pedes meos non recusastis occumbere λ Ego nunqsdem a vobis exigo. uuam praestare non pote- sis , ris libidinem faenetis popularis vecorda. Iam turbas, iamsessitiones, ct exitιum reipublica. sectarν moliuntur. in quorum siu dium externa etiam gentes, veteresilue 'Belgarum hostes conveniunt. Hissi connivetis, conscientiam sceleris confitemini. Interea rumor publicus Omnem in vos invidiam transfert, criminique substituit ; turbarum capita , atque auctores demonserat. uuid hoc aliud es, quam ad motud civiles commodare operam, ct contra morem obsequν Ecentia con cionum libello consulere, publicae tranquillitatis larva adumbrato p uu vera non sunt, re ipsa refellite. Ex iracundia vUrs intelligam, postulata illa reipublica utilitatem, obsequiumque re sticere. Percussit conjuratos invidiosa expostulatio. Prolixaque oratione objectum crimen di luere adorsi, a Proceribus monentur, defensionem suam scripto committere. Capto de-

liberandi spatio, sex delem III. Cal. August.

Bruxellam veniunt, laturi responsum: Pellebantque intromit ue ad Gubernatricem. Sed illa praesentiam eorum aversata: quare, inquit , Auriacum ,&Egmondanum non conveniunt λ jussitque hoc ipsum renuntiari ex- . spectantibus. Hi se ad Gubernatricem misisses dicebant, si1gnificantes esse , quod nisi uni illi promere jussi fuissent in foederatorum

188쪽

I 8 NIco LAI BVRO UNDIconcilio. quod postulante Gubernatrice.solutum , rursus eVocandum foret, fit persever ret ipsos excludere. His relatis , ad memoriam eoncilii Gubernatrix exhorruit. Proce ribusque advocatis in curiam, tres ex foedera torum numero introduci jussit. E quibus unus, quae res poscebat locutus. tabellas obtulit in hanc sententiam; Domina, stratiam benevolentia tua dignam referre non possumuν, quod legatos in Histaniam dixeris. Ex his quae tradentur, facile confidimu iustitiam causa n prae absoluturum Regem. Pro cujus ministerione jam quoquo guinem dubitamin proiugere. Credimus denique ex quo tibe m oblatus eii, nihil

a te novatum esse. Grumenimvero eam videamus abios religionis causa in μου rapi, alios ad Iupplicia servari carceribu ς persualmud ente no bis , magistratus non ges 4se morem tuo imperio Abemmpromissorum fidem a nobis requiris. Γ -

coercendis concionibus non omnem locaveri

mus industriam e Vuod ad nos pertinet, conci nes iacent. Iracundia populS cohibera non potuis. Multa simul queritur. uuod Rex libello nostro restondere disterat. Tuos mensis datos eqse. -- ter isios nihil succedere. Insebia quoque comt-rum forma, non paucis Helicuit. Ecclesiastieo 'rum denique malignipas proterva bngua terrore cuncta complentium, multos in rabiem esseravit.

189쪽

consilium inierant. Si externi rebin se immisceant nostris, primisu emns in ultionem. Ferrum tamen in cives frin ere, non e si animuε. Sed nee

ministerium Regis id ipsiumpostulat. Gladio premendi non sunt, qui ad iud provocant, or Gene rabum Orῶnum deerreum exsterunt. 2 si erudeles esse volumus in eommunem perniciem.

hercule fama publica reos nos facit. Hemo magis fallitur , quam qui rumoribuη si permisit. uuam sepe fama mentitur ' uuis ergo plebem conciatavi3 quis ad conrionandum persuasit λ quis adferociam impulit Z Cum res exiret in tumultus, passi sumin laseivire eos, qui in officio continera non poterant. Hoc ipsum purgare Cestia ni tuae parati sumin. Non inficiamur quidem , plerosque faederatorum a fidem ritibus imbutos , non a versari promisiuam sacrorum licentiam. 2 emo , tamen eorum adhuc inventus est exesisse terminor offici, sui , aut obsequium ex e erga Prinestem. Animi sui vota modestia compensant. Viso ne plebem precibuη aggressunt, ut abstraherenta fuisse exitu λ Abominamur certe tam proter vam licentιam. Proindesi quid habes, quo perviaeacia obviam irepotes , edissere Domina, tibi om- nem pollicemur operam. Caterum non adeo per

versam rationems citudo notra instituit, ut d Mero Regi oporteat. Iustitia ct benignitas ei meliora stondent. Ham si his sis quodin votis omnium diu fuit videres cuncta in Ordinem con-

M i cedere.

190쪽

cedere. Perperam ιtaq; depraeteratarum rerum Οι-

limone securos vos esse iubes. Uuid enim fecimus,

ut venia opin*8 Venturis malis libello eammin. Et ut seires vera fuisse, magnam calamitarumpotem experti sumuη. IVLLt ergo ut reipublIcae videamur consuluisse , non seditionibus , aut privatis affectibus. Uuodiam favorabis ter de nobis seripseris ad Regem,gratiam debemud Celsitu

Ana tuae. Vu samen verum hic accipere λ Indutian libertati sermoni proptram au es iuvi non fraudabimuου arcanis rationib- , quibus adamsemus ad intensorem vita curam. δα ita ιracundiae

monianis, illum heriserupulum emmere conati sunt. Scimus interim multos Pyocerum nobis i. os, ct nescio quibud verbis innocentiam nostram proserabere. Rebelles , ct , indulentos proclamant. Brevi Regem ad ultionem venturum. Se quoque quamprimum mandatum acceperint, facturor, ne in istum impune pecce mus. His sermonib- poces populi aures cottia ius imbuuntur. Long Hi quoque quam oportuis ρlentio transivis M. Ad ultimum patientia diuturnitatι succubuit. Clandestina consilia quia ιm istos male cogitare constat, extorsere remedium , quod a ' genti necesitate accepimus. Amia citivi enim cum peregrinis contraximus. figorum bona opera Hura, si adverses nos, aut vasitos, autAubd tot experta vi ueris. ne nobis neces

Atatem t