장음표시 사용
181쪽
lib0r0 arbitri0, qu0rum menti0nem facit in epistula, quam R0mam misit, nihil aliud sentire m0nstratur quam id qu0d damnasse uidebatur. nam gratiam dei et adiut0rium, qu0 adiuvamur ad 110n peessandum, aut in natura et libero p0nit 5 arbitri0 aut in lege atque d0etrina, ut uidelicet, cum adiuuat deus h0minem, ut declinet a mal0 et faciat b0num, reueland0 0t 0stendend0 quid s0ri debeat adiuuare credatur, n0n etiam c00perand0 et dilecti0uem inspirand0, ut id qu0d fudiendum esse e0gu0uerit faciat.10 4. Nam eum tria e0nstituat atque distinguat, quibus diuina mandata didit inpleri: p0ssibilitatem, U0luntatem, acti0nem p0ssibilitatem scitisset, qua p0test h0m0 08 Se id Stus, U0JUntatem, qua uult e880 iustus. 90ti0nem, qua iustus est -h0rum trium primum id est p0ssibilitat0m datum e0nfitetur
habere, etiamsi n0limus, du0 uer0 reliqua, id est u0luntatem et adti0nem n0stra esse asserit atque ita n0bis tribuit, ut n0nuisi a n0bis esse e0ntendat. denique gratia d0i n0n ista du0, quae n0stra 0mniu0 uult esse, id est u0luntat0m et 20 aetionem, Sed illam, quast in p0testate n0stra n0n est et 110bis ex d00 est, id est p0ssibilitatem, perhibet adiuuari, tamquam illa quae n0stra sunt, h00 est u0luntas et acti0, tam sint ualentia ad d0clinandum a mal0 et 1 adi0ndum b0num, ut
diuin0 adiut0ri0 11011 indigeant, illud uer0 qu0d n0bis ex de025 est, h00 sit inualidum, id est p0ssibilitas, ut semper gratiae
adiuuetur auxili0. IIII. 5. Sed ne quis s0rsitan dicat n0s uel n0n re ete intollegere quae l0quitur uel malev0J0 anim0 in alium sensum quae n0n ita dicta sunt uertere, ipsa iam uerba eius aedipite. 'n0s ad inquit, 'sic tria ista distinguimus et certum uelut in 0rdinem 6 I Petr. 3, 11 es. Ps. 33. 15; 36, 27)4 in libero C 6 ddelinat b saeiat om. V 10 distingat C11 et actionem b 14 constetur datam C 16 nolumus b 17 nobis ita C 18 esse a nobis mP gratia, Ch in ista Ch 19 in
184쪽
digesta partimur. prim0 l000 p0880 Statuimus, Sedund0 uelle, terti0 esse; p088e in natura, uelle in arbitri0, esse in effectul0eamus. primum illud, id est p0880 ad deum pr0prie pertinet, qui illud creaturae suae c0ntulit, du0 uer0 reliqua, h00 estu0llo et esse ad h0minem referenda sunt, quia de arbitrii laute descendunt. 0rg0 in u0luntat0 et 0pere b0 0 laus h0 minissest, imm0 et h0 minis et dei, qui ipsius u0luntatis et 0peris
p 0ssibilitatem dedit quique ipsam p0ssibilitatem gratiae suae
uertere in malum etiam p088umus. Unde, qu0d pr0pter calumniam uestram Saepe repetendum est, cum dicimus p 0880h0minem esse sine peccat0, et c0nfessi0ne p0ssibilitatis aeceptae laudamus deum, qui n0bis h00 p0880 largitus est, nec est ibi ulla laudandi h0 minis 0ccasi0, ubi s0lius d0i causa tractatur;
n0n enim de Melle nec de esse, sed tantumm0d0 de e0 qu0dp0test esse disseritur'.
185쪽
liboro arbitrio his 0mnin0 uerbis diligenter expre88Um. qu0 tria ista, unum qu0d est p0880, alterum qu0d est uelle, tertium qu0d est esse, id est p08sibilitatem, u0luntatem, aeti0nem, tanta curauit subtilitate distinguere, ut quand0cumque legimus 5 uel audimus eum diuinae gratiae adiut0rium c0nst0ri, ut a mal0 de linquius b0 numque faciamus, siue in lege atqu0 d0etrina stud ubilib0t c0nstituat, seiamus quid l0quitur nec erremus aliter eum intellegend0 quam Sentit. 80ire quippe debemu8, qu0d nee u0luntatem n0stram nec acti0110m diuin0 adiuuari 16 eredit auxili 0. sed s0lam p0ssibilitatem u0luntatis atque 0peris, quam s0lam in his tribus 1108 habere affirmat ex d00, tamquam h 0e sit infirmum, qu0d deus ipse p0suit in natura, ceterauer0 du0, quae n08tra esse u0luit, ita sint firma et Drtia disibi sufficientia, ut null0 indigeant eius auxili 0 et id00 11011
15 adiuuet ut uelimus, n0n adiuuet ut agamus, sed tantumm0d0 adiuuet ut uelle et agere ualeamus. 00ntra autem apost0lus cum tim0re, inquit, et tremore uestram ips0rum salutem 0peramini. et ut scirent, quia n0n tantum in e0 qu0d 0perari p0ssint - h0c etenim in natura et in d0etrina iam 20 acceperant - sed etiam in 00 qu0d 0perantur diuinitus adiuuantur, n0n ait: deus est enim qui 0peratur in 110bis p 0880, tamquam ip8i iam et u0lle et 0p0rari per se ips0s habeant nec in his du0bus adiut0ri0 eius indigeant, sed ait: deus est enim qui operatur in u0bis et uelle et persicere 25 uel, sicut in aliis et maxime graecis e0didibus legitur, et uelle et 0perari. uidet0 si n0n ap0st0lus gratiae dei futur0s aduersari08 Sanct0 spiritu tant0 ante praevidit et haed du0, id est et uelle et 0perari, quae iste ita n0stra esse u0luit, 17 Phil. 2, 12 23 Phil. 2, 13
186쪽
S. Aureli Augustinitamquam ipsa diuinae gratiae n0n adiuuentur auxili 0, d0um in 110bis dixit 0perari. VI. T. Neque hinc Pelagius incaut0s fallat et simplices uel etiam 80 ipsum, qu0niam cum dixisset: 'erg0 in u0luntate et 0pere b0n0 laus h0 minis est', uelut c0rrexit atque addidit: imm0 et h0minis et dei'. n0n enim h00 pr0pterea dixit, quia secundum sanam d00trinam intellegi u0luit, qu0d 0t uelle et 0perari deus 0peretur in 110bis, sed cur h00 dix0rit satis euidenter 0stondit e0ntinu0 subiungend0: 'qui ipsius u0luntatis et 0peris p 0ssibilitatem dedit'. hanc autem p 0ssibilitatem in
natura eum p0nere de uerbis eius superi0ribus clarum est
sed n0 nihil de gratia dixisse uideretur, adiunxit: 'quique ipsam p0ssibilitatem gratiae suae adiuuat semper auxili0'; non ait: ipsam u0luntatem uel ipsam 0perati0nem - qu0d 8i diceret, non abh0rrere a d 00trina ap0st0lica uideretur sed ait: ipsam p0ssibilitatem', illud uidelicet 0x tribus, qu0d in natural00auit gratiae suae adiuuat semper auxili0', ut scille et in 110luntate 0t adti0 0 130n id00 laus sit et dei et h0 minis, quia sic uult hom0, ut tamen deus u0luntati eius ard0rem dilecti0nis inspiret, et sic 0peratur h01110, ut tamen deus c00peretur Sine cuius adiutori0 quid est h0m03 - s0d id00 ad hane laudem adiunxit et deum, quia nisi natura esset in qua
8. Hanc autem naturalem p0ssibilitatem qu0d adiuuari dei gratia c0nstetur, n0n e St hic apertum uel quam dieat gratiam uel quatenus ea naturam 80ntiat adiuuari; sed sicut aliis l0 eis in quibus euidentius l0quitur, intellegi p0test, n0n uult aliud accipi quam legem atque d0etrinam, qua naturalis p0ssibilitas
187쪽
putant iniuriam diuinae gratiae facere, quia dicimus eam Sine u0luntate n0stra nequaquam in 110bis perficere Sanetitatem -- quasi deus gratiae suae aliquid imp 0rauerit 0t n0n illis; quibus imperauit, etiam gratiae suae auxilium subministret, ut quod 5 per liberum h0mines facere iubentur arbitrium, fassilius p088ent implere per gratiam ' - et tamquam explieaturus quam dieat gratiam secutus adiunxit dicens: 'quam nos 110n, Ut tu putaS in lege tantumm0d0, sed et in dei esse adiut0ri 0 00nstemur'.
quis n0n hic desideret ut 0ste dat quam uelit intellegi gra- 10 tiam 3 pr0pter h0st enim maxim0 de ill0 expectare debemus, ut distat h0e qu0d didit n0n in lege tantumm0d0 80 gratiam c0nfiteri. sed n0bis hae expectati0 0 suspensis quid addiderit
diab0li pandit insidias; dum n0s multilarini et ineffabili d0no
gratiae caelestis illuminat'. deind0 sententiam suam quadam uelut abs0luti0 0 00 eludens 'qui haec dicit', inquit, 'gratiam tibi uidetur negare an et liberum h0 minis arbitrium ut dei 20 gratiam c0nfitetur' 3 iu his 0mnibus n0n recessit a e0mmendati0ne logis atque d00trinae, hanc esse adiuuantem gratiam diligenter inculcans et h00 exequens qu0d pr0p08Herat, cum die0ret: 'sed in d0i esse adiut0ri0 e0nfitemur'. denique dei adiut0rium multiplieiter insinuandum putauit c0mmem0rando 25 d0etrinam et reuelati0nem et 0cut 0rum q0rdis adaperti0nem et dem0nstrati0nem futur0rum et aperti0nem diab0licarum insidiarum et multis0rmi atqu0 inussabili d0n0 gratiae caelestis illuminati0nem, ad h0c utiqu0, ut diuina praecepta et pr0mi8Sa
perit T 15 dum bis test. P 20 omnibus his C 21 gratiam adiuuantem C 22 exsequens J bd 23 sed et in legis esse arbitrio confitemur adiutorium M constemur adiut0rium C dei legis M om. Ch m. I 24 adiutorium om. MCTI' Ch m. I 27 multiformem atque ineffabilem b 28 ut et M
188쪽
discamus. h00 est erg0 gratiam dei p0nere in lege atque
VIII. 9. Hine itaque apparet hanc eum gratiam e0nfiteri qua d0m0nstrat et reuelat deus quid agere debeamus, n0nqua d0nat atque adiuuat, ut agamus, cum ad h00 p0tius
ualeat legis agniti0, si gratiae desit 0pitulati0, ut sat mandati
aliud est lex, aliud gratia, ut lex n0n 80lum nihil pr0 sit. uerum etiam plurimum 0bsit, nisi adiuuet gratia, et haed0stendatur legis utilitas, qu0niam qu0s fudit praeuaricati0nis1 008, 00git c0nfugere ad gratiam liburand0s et ut c0neupiscentias malas superent adiuuand0s. iubet enim magis quam iuuat, d0cet m0rbum esse, n0n sanat; imm0 ab ea p0tiusqu0d n0n sanatur augetur, ut attentius et 80llicitius gratiae me distina quaeratur, quia littera 0ccidit, spiritus autem uiuificat. si enim data esset lex, quae p08set uiuificare, omnin0 e X lege esset iustitia; in quantum tamen etiam lex adiuuet, adiungit si dicit: sed c0nclusit seriptura 0mnia sub peecat 0, ut pr0 missi 0 ex fid0 Iesu Christi daretur cr0 dentibus. itaque lex, inquit, paeda-g0gus n0ster fuit in Christ0 Iesu. h0e ipsum erg0 superbis est utile sub pesteat0 artius manifestiusque c0ncludi,
ne ad faciendam iustitiam de libori arbitrii quasi pr0priis
uiribu S prae8umatur, Sed 0mne 08 0bstruatur et reus fiat omnis mundus d00, quia n0n iustificabitur ex lege 0mnis caro c0ram ill0; per legem enim q0gniti 0 pee-
189쪽
cati. nunc autem sine lege iustitia dei manifestata est testificata per legem et pr0phetas. qu01110d0 erg0 Sine lege manifestata, si per l0gem testifidata 3 n0n itaque si se lege manifestata, Sed sine lege iustitia, quia iustitia dei est 5 id sest quae n0bis n0n ex leg0 sit. sed ex d00, n0n quae ill0 imperante c0gu0800nd0 timeatur, sed qua se ill0 d0 ant0 diligend0 teneatur, ut et qui gl0riatur in d0 min0 gl0rietur. VIIII. 10. Quid erg0 est, qu0d iste legem atqu0 d00trinam deputat gratiam, qua iuvamur ad 0perandam iustitiam, quae 10 ut multum adiuuet, ad h00 adiuuat ut gratia requiratur 3 nem0 enim legem p0test implere per legem: plenitud0 enim legis caritas, caritas autem dei n0n per legem diffusa est in c0rdibus 110stris, sed per Spiritum 8anctum qui datus est n0bis. pr0inde per legem gratia d0m0nstratur. Ut 15 lex per gratiam c0mpleatur. quid enim iuuat Pelagium; quia diuersis uerbis eandem rem didit, ut 110n intellegatur in lege atque d0ctrina gratiam c0n8tituere, qua p088ibilitatem naturae asserit adiuuari 3 quantum autem existim0, id00 ueretur intellegi, quia damnauit 00s, qui dicunt gratiam dei et adiu-2b t0rium 11011 ad singul0s actus duri, sed in liber0 arbitri0 esse uel in lege atque d00trina, et tamen latere Se putat, cum ullis atqu0 aliis l0euti0nibus uersat signifieati0110m legis atque
190쪽
terrenis cupiditatibus d0dit0s et mut0rum m0re animalium tantumm0d0 praesentia diligentes futurae gl0riae magnitudine et praemi0rum p0llicitati0110 Suessendit; dum reuelati0ne sapi-ontia si in desiderium dei stup0ntem suscitat u0luntatem; dum n0bis' - qu0d tu alibi negare n0n metuis - suadet omne qu0d b0num est'. quid manifestius nihil aliud eum dicere gratiam, qua deus in n0bi8 0peratur uelle qu0d b0num est quam legem atque d0ctrinam 3 in lege namque et d00trina sanetarum scripturarum futurae gl0riae atque praemi 0rumpi 0mittitur magnitud0, ad d0etrinam pertinet etiam qu0d sapientia reuelatur, ad d0ctrinam pertinet cum suadetur 0mne qu0d b0num est. et si inter d000re et suadsere uel p0tius exh0rtari distare aliquid uidetur, etiam h00 tamen d0ctrinae generalitate e0n eluditur, quae quibu8que serm0nibus uel litteris c0utinetur; nam et sanetae scripturae et d0cent et exh0rtantur et p0test esse in d000nd0 et exh0rtand0 otiam h 0 minis operati0. sed 110s eam gratiam u0lumus isti aliquand0 Distantur, qua futurae gl0riae magnitud0 n0n 80lum pr0mittitur,
uerum etiam creditur et speratur, nee 80lum reuelatur Sapientia, uerum et amatur nec S0lum Suadetur 0mne qu0db0num est, uerum et per8Hudetur. B0n enim omnium est
fides, qui audiunt per scripturas regnum ea el0rum d0minum p0llicentem, aut 0mnibu8 perSuadetur quibuscumque Suadellar, ut ueniant ad eum qui dicit: uenite ad me omnes qui lab0ratis; qu0rum autem Sit fide8 et quibus persuadetur, ut ud eum ueniant, Satis ipse demonstrauit, ubi ait: nemo uenit ad me, nisi pater qui misit me traxerit eum, et paul0p0st, cum de n0n credentibus l0queretur, dixi, inquit, Π0bis,
1 debitos M et om. b 2 diligenter M 5 quod tamen alibi negare non metuit V 1l suadetur studetur II 12 potius om. m. I C 13 exortari C 14 quibusqueJ quibus quia C 46 exortantur CP exortando CP17 nolumus b iste aliquando sateatur d 18 sutura lege M 20 etiam et CPPb suadetur solum b 22 d0minum regnum caelorum Ch bd 24 ad me post lab0ratis C 26 uenient b monstrauit M