장음표시 사용
191쪽
quia nem0 p0test uenire ad me, nisi fuerit ei datum a patre me0. hanc debet Pelagius gratiam c0nfiteri, si uult
n0n 80lum 110 dari, Herum etiam esse chri Stianus.
XI. 12. Quid aut0m dieam d0 reuelati0ne sapientiae 35 neque enim facile quisquam sperauerit in hae uita p088e peruenire ad magnitudin0m reu0lati0uum ap0st0li Pauli et utique in eis quid aliud credendum est ei reuelari s0J0re, nisi qu0d ad sapientiam pertineret 8 et tamen dieit: in magnitudin0 reuelati0num mearum ne ext0llar, datus est mihi sti-i0 mulli S carnis meae, angelus Satanae, qui me 00laphiget. pr0pter qu0d ter d0minum i 0 gaui, ut auferret eum a me. et dixit mihi: sufficit tibi gratia mea; nam uirtus in infirmitate perficitur. pr0cul dubi0 si iam summa et cui nihil esset add0 dum caritas in ap0st0J0 tunc fuisset,ao quae 0mnin0 11011 p08set instari, numquid n000ssarius esset angelus Satanae, qu0 00laphigante reprimeretur elati0, quae in magnitudine reuelati0num p 0sset existere 3 quid est autem aliud elati0 quam inflati03 et utique de caritate uerissime dictum est: caritas 110n aemulatur, n0n inflatur. haeq20 itaque caritas adhue etiam in tant0 ap0st0l0 d0 die in diem pr0fect0 augebatur, quamdiu h01110 eius interi0r de di0 in diem reu0uabatur perfieienda sine dubi0 ubi iam n0n p0sset instari. tunc autem mens eius adhue erat, ubi instaretur magnitudine reuelati0nis, d0nec impleretur s0lid0 aedis di025 earitatis; n0ndum enim perueniend0 apprehenderat, qu0 pr0fidiend0 currebat. XII. 13. Id00 quo n0lenti perp0ti m0lestiam, qua eius c0hiberetur elati0, antequam esset iu 00 caritatis ultima et summa per eti0, rectissime dicitur: sufficit tibi gratia mea; nam
192쪽
uirtus in infirmitate p0rficitur; in infirmitate seilie tn0n, ut ille putat, carnis tantum, sed et earnis et animi quia et animus erat in e0mparati0ne summae illius perlaeti0nis infirmus, quand0 ext0lleretur. pr0inde stimulus carnis angelus satanae intellegebatur datus, quamuis esset in carnalium uel animalium n0ndum percipi0ntium quae sunt spiritus deic0mparati0 ne firmissimus. qu0 circa si uirtus in infirmitate perficitur, quisquis 80 110n fatetur infirmum, 110n perficitur. haec autem gratia, qua uirtus in infirmitato p 0rficitur. praedestinat0s et sequndum pr0p08itum Π0eat08 9d Summam perflacti0nem gl0rificati0nemque perducit. qua gratia agitur n0n 80lum ut facienda n0uerimus, uerum etiam ut 00gnita saetamus nec solum ut diligenda credamus, uel iam etiam ut erodita diligam HS. XIlI. 14. Haec gratia si d0ctrina dicenda est, certe sigdieatur, ut altius et interius eam d0us cum ineffabili suavitate credatur infundere n011 80lum per 00s, qui plantant et rigant extrinsecus, sed etiam per Se ipsum, qui instrementum suum ministrat 000ulius, ita ut n0n 0stendat tantumm0d0ueritatem, uerum etiam inpertiat caritatem. sic enim d000t deus e08, qui Sedundum pr0p08itum u0eati sunt, simul d0nans et quid agant seire et qu0d sciunt agere. unde ad Thessal0ni censes sic ap0st0lus l0quitur: de caritate aut 0m fraternitatis 110n opus habetis u0bis scribi; nam ipsi u08 ad 00 dididistis, ut diligatis inuicem. atque ut pr0baret 008 a d00 didississe, subiunxit: et sinim facitis illud in 0mnes fratres in uniuersa Masse d0nia, tamquam h00 sit certissimum indicium, qu0d a d00 didiceris, si id qu0d didi-
193쪽
u0eati, stetit Scriptum est in Pr0phetis, d0cibiles dei. qui autem 110uit quidem quid fieri debeat et n0n facit, n0ndum ad00 didicit secundum gratiam. Sed Sedundum legem, n0nseeundum Spiritum, Sed Sedundum litteram, quamuis multis qu0d imperat lex faeere uideantur tim0re p0enae, n0n am0re iustitiae, quam dicit ap08t0lus iustitiam suam, quae ex lege est, tamquam sit imperata, n0n data; Si autem data est, n0ndicitur iustitia 110stra, sed dei quia si e sit 110stra, ut sit n0bis ox d00. dieit enim: ut inueniar in illo n0n habens in se am16 iustitiam quae ex lege e8t, Sed eam quae ex fide sest Iesu, iustitiam ex d00. tantum igitur int0r legem distat et gratiam, Ut, cum lex e880 110n dubitetur ex d00, iustitia tamen, quae ex lege est, n0n sit ex de0, 8ed iu8titia, quae per gratiam c0nsummatur, ex d00. quia ex lege iustitia dieitur, quae 16 st pr0pter legis mal0dietum, iustitia ex d00 dieitur, quae datur per gratiae ben0ficium, ut 110n sit terribile, sed suave mandatum, sidut 0ratur in psalm0: Sua ut 8 es, d0mine, et in tua suauitate d0ee me iustitiam tuam, id est, ut 0n formidine p00nae Seruiliter c0gar esse Sub lege, Sed tio libera caritate delecter esse cum lege. praeceptUm quippe lib0r facit, qui libens fudit. et h00 m0d0 quisquis discit, agit 0mnin0 quicquid agendum didicerit. XIIII. 15. D0 ist0 d0dendi 1 040 etiam d0 minus ait: 0mnis, qui audiuit a patre m00 0t didicit, uenit ad m0.25 qui erg0 n0n uenerit, n0n d0 ill0 roete dieitur 'audiuit quid0mot dididit sibi esse ueniendiaris, sed lassere n0n uult qu0ddidicit, pr0rsus n0n re ete dieitur do ist0 d0dendi m0d0, qu0 per gratiam d0cet deus. Si enim, siqui ueritas l0quitur, 0mnis, qui didicit, uenit, quisquis n0n uenit, pr0 sect0 nec
bd nundum m. I Ch 10 est ex lege C 14 c0nsummaturi est Sumatur Μ ex deo est quia V dicitur iustitia C 15 maledictum mandatum Iob 21 dieit V agit om. V 22 quidquid M qui equit C27 prorsus didicit om. Ch
194쪽
dididit. quis autem n0n uideat et uenire quemquam et 110nuenir0 arbitri0 u0luntatis 3 sed h00 arbitrium p0test esse 80lum, si n0n uenit; Π0n autem p 0test ni8i adiutum esse, si uenit,
et sic adiutum, ut n0n 80lum quid laetendum sit sciat, sed qu0d scierit etiam faciat. ad per h00, quand0 deus d0cet n0n per legis litteram, sed per spiritus gratiam, ita d0eet, ut qu0d quisque didicerit 110n tantum e0gn08cend0 uideat, Sed etiam u0lend0 appetat agend0que p0i sciat. et ist0 diuin0d0cendi m0d0 etiam ipsa u0luntas et ipsa 0perati0, n0n S0lau0l0ndi et 0perandi naturalis p0ssibilitas adiuuatur. si enim 80lum p088e n08trum hac gratia iuuar0tur, ita diceret d0minus: 0mnis, qui audiuit a patre et didicit, p0test uenire ad me; n0n autem ita dixit, Sed 0mnis, qui audiuit, inquit, a patre et didistit, uenit ad me. uenire p0880 in natura p0uit Pelagius uel etiam, ut m0d0 dicere c0epit, in gratia, qualemlibet eam sentiat, 'qua ipsa ut dieit, 'p0ssibilitas adiu
autem c0BSequenS, Ut qui p0test uenire, etiam ueniat, nisi id u0luerit atque sederit. 80d 0mnis qui didicit a patre n0n80lum p0test uenire, sed uenit. ubi iam et p0ssibilitatis pr01laetus et u0luntatis affectus et acti0uis essectus est. XV. 16. Quid sibi erg0 u0lunt exempla, niSi quia reueran0bis eius sensum fecerunt, sicut est p0llicitus, elari0rem 11011 ut ea sentir0 debeamus, sed ut id qu0d ipse sensit manifestius apertiusque 1108camus. 'qu0d p 08sumus', inquit, 'uidere oculis, nostrum 110n est; qu0d uer0 bene aut male videmus,h00 n08trum est'. resp0ndeat illi psalmus, ubi de0 dicitur: alter te 0cut 0S me08, ne uideant vanitatem. qu0d etsi de 0culis mentis dictum sest, inde utique pr0 cedit in h08 0cul0st 3 Ioh. 6, 45 28 Ps. 118, 375 facit b 15 pellagius T vellem ut m0do diceret in gratia qualem eam sentiat V 16 qualemibet P adiuuetur C 19 adque M20 est possibilitatis V possibilitas m. I P 21 est om. V 22 erg0 sibi b nobis reuera C 23 p0llicitus est Ubd 26 non om. m. I T27 h0e om. C de0J de eo b 28 de om. m. I T
195쪽
carnis uel bene uidere uel male 0n quemadm0dum diduntur bene uid0re sanis 0eulis intuentes et male lippientes, sed bene uidere ad subueniendum, male uidere ad c0ncupiscendum. quamuis enim per h0s exteri0re8 00ul0s uideatur et pauper, 5 cui Subuenitur, et mulier, quae c0ncupiscitur, tamen ex interi0ribus ad male uel bene uidendum miserie0rdia uel libid0pr0 dedit. Hur erg0 dicitur deo: auerte ocul0S me0S, ne
uideant vanitatem 3 cur petitur qu0d ad 110stram pertinet p0testatem, si deus n0n adiuuat u0luntatem γ10 XVI. 17. 'Qu0d l0 qui p0ssumus', inquit, 'dei est, qu0d uer0 bene uel male l0quimur, n08trum est'. n0n h00 d0det ille, quil0quitur bene; Π0n enim u08 estis, inquit, qui l0quimini sed spiritus patris uestri qui l0quitur in u0bis. 'et ut generaliter', inquit, 'uniuersa c0mplectar: qu0d p 08SumuS omne 15 b0num facere, dicere, 00gitare, illius est qui h00 p0880 d0nauit, qui h00 p0880 adiuuat'. ecce etiam hic superi0rem repetit sensum, qu0d ill0rum trium, id est p0ssibilitatis, u0luntatis, aeti0nis, n0nnisi p0ssibilitas adiuuatur. denique adiungen8, ut inpleat qu0d intendit, 'qu0d uer0 b0ne', inquit, 'uel agimus uel 20 l0quimur uel c0gitamus, n0Strum est 0blitus est qu0d superius quasi c0rrexerat, ubi, cum dixisset: 'erg0 iu u0luntate et 0pere b0n0 laus h0 minis est', adiunxit atque ait 'imm0 et h0 minis et dei, qui ipsius u0luntatis et 0peris p 0ssibilitatem dedit'. cur etiam in his exemplis h00 110n rec0rdatus est, ut Ψό saltem in e0rum sue diceret: qu0d p 0ssumus 0mne b0num facere, dicere, 00gitare, illius e Si qui h00 p0880 d0nauit, quih00 9088e adiuuat; qu0d uer0 bene uel agimus usti J0quimur uel e0gitamus, et 130strum est et illius 3 n0n h00 dixit, sed, nisi fall0r, uid00r mihi uidere qu0d timuit.
7 Ps. 118, 37 12 Matth. 10, 201 dicuntur deum V 2 male uidere lippientes M 6 bene uel male C 11 uel bene uel male C qui locuturis MCh m. 2 qu0dl0quuturi m. I Ch qui l0quutis ad i. m. 2 qu0d locuturi T12 inquit estis Ch estis inquit estis M 13 uestrii mei P 16 etiam Om. V 17 sensum sermonem V 25 find C 29 quid TVbd
196쪽
XVII. 18. Cum enim uellet 08tendere quare n08trum Sit, quia haest', inquit, 'omnia uertere etiam in malum p08SumUS'.
illud erg0 timuit, ut n0n dideret fot n0strum est et dei', ne sibi resp0nderetur: si qu0d bene agimus, l0quimur, c0gitamu8, id00 est et n0strum et dei, quia ille n0bis h00 p0sse d0nauit, erg0 et qu0d malum agimus, l0quimur, c0gitamu8, et Π08trum est et dei, quia illud p 0ssse ad utrumque d0nauit atque ita, qu0d absit, quemadm0dum cum d00 laudamur in 0peribus b0nis, sic cum ill0 culpamur in malis. p088ibilitas quippe illa quam dedit, tam n0s faeit b0na p08se quam mala.
XVIII. 19. De qua p0ssibilitate Pelagius in libr0 prim0 pr0
liber0 arbitri0 ita l0quitur: 'habemus autem', inquit, 'p0ssibilitatem utriusqu0 partis a d00 insitam uelut quandam, ut ita dicam, radicem fructiferam atque secundam, quae ex u0luntate
h0 minis diuersa gignat et pariat et quae p0ssit ad pr0prii
cult0ris arbitrium uel nitere s0re uirtutum u0l sentibus h01 rere uiti0rum'. ubi n0n intuens quid l0quatur unam eandemque radicem c0nstituit b0u0rum et mal0rum c0ntra euangelicam ueritatem d0etrinamque ap08t0licam. nam et d0 minus nec
arb0rem b0uam dieit p0sse fudere fructus mal08 nec malam b01108; et ap0st0lus Paulus, cum dieit radicem mal0rum 0mnium esse cupiditatem, adm0 et utique intullegi radicemb0n0rum omnium caritatem. unde si duae arb0res, b0na et mala du0 sunt h0mines, b0nus et malus, quid est b0nus h0m0 nisi u0luntatis b0nae, h0e est arb0r radicis b0nae 3 et quid est hom0 malus nisi u0luntatis mala , h0c est arb0rradicis malae 3 fruetus enim harum radicum atque arb0rum laeta sunt, dieta sunt e0gitata sunt, quae b0na de b0nau0luntate pr000dunt et mala de mala.
197쪽
XVIIII. 20. Fadit autem h0m0 arb0rem b0nam . quand0 dei accipit gratiam; n0n enim se ex mal0 b0num per Se ipsum facit, sed ex ill0 et per illum et in ill0 qui semp0r est b0nus nec tantum ut arb0r sit b0na, sed etiam ut faeiat fruetus 5 b0110s, eadem gratia 1100088arium est ut adiuuetur, Sine quab0ni aliquid fudere n0n potest. ipse quippe in b0nis arb0ribus 000peratur fruetum, qui et Drinsecus rigat atque exe0lit per quemlibet ministrum et per s0 dat intrinsessus incrementum.
delaetus est 0rig0 110luntatis malae. qui defectus n0n aliam naturam malam initiat, sed eam qua0 b0 9 c0ndita est uitiat; sanat0 autem uitio nullum malum remanet, quia uitium naturae quidem inerat, Sed uitium natura non erat.1b XX. 21. Illa erg0 p088ibilitas n0n, ut i8te 0pinatur, Una eademque radix est b0 0rum et mal0rum; aliud est enimearitas radix b0 0rum, aliud eupiditas radix mal0rum tantumque inter se dissserunt quantum uirtus et uitium. sed plane illa p0ssibilitas utriusque radicis est capax, quia n0B20 80lum p0te8t h0m0 habere caritatem, qua sit arb0r b0na, Sed p0test etiam cupiditatem, qua sit arb0r mala. sed cupiditas h0minis, quae uitium est, h0minem habet auct0r0m uelh0minis decept0rem, n0n h0minis creat0rem; ipsa est enimc0ncupiscentia carnis et e0ncupiscentia 0cut 0rum 25 et ambiti0 Saeculi, quae n0n est e X patre, Sed e X mund0 e St. quis autem nes diat mundi n0mine 80lere appellare scripturam a quibus habitatur hic mundus ΘXXI 22. Curitas autem, quae uirtus est, eX de0 n0biS eSt,n0n eX Π0bis seriptura teste, quae dieit: caritas ex de0
defficit C 11 uoluntatis malae origo C 12 initiat nuntiat V est condita Fb 16 malorum et bonorum C enim est b 17 radix est b0norum b 18 quanto M 23 est om. m. I C 25 est om. I P
198쪽
S. Aureli Augustiniost, et omnis qui diligit ex de0 natus est sit e0gn0uit deum, quia de HS caritas 08 t. secundum istam caritatem in selius intellegitur dictum: qui natus est ex de0, n0npedeat et quia n0n p0 te Si peccare, quia carita S, Secundum quam natus eX de0 e St, n0n agit perperam nec c0gitat malum. cum erg0 peccat h0m0, u0n secundum caritatem, sed secundum cupiditatem peccat, se eundum quam n0n e8t natus ex d00 qu0niam illa p0ssibilitas, ut dietum est, utriusque radicis est capax. cum erg0 dicat seriptura: caritas ex d00 est uel, qu0d est amplius, deus caritas est cum apertissime elam et Iohannes ap0810lus: ecce qualem caritatem dedit 110bis pater, ut filii dei u0cemur et simus, iste audiens 'deus caritas est' quare adhuc usque e0ntendit. qu0d ex illis tribus tantumm0d0 p0ssibilitatem habeamus ex de0, b0nam uer0 110luntatem b0namque acti0nem habeamus ex n0bis3 quasi uer0 aliud sit b0na u0luntas quam caritas, quam Scriptura n0bis esse clamat ex d00 et a patre datam, ut silii eius essemuS. XXII. 23. Sed Drte, ut daretur n0bis, praede dentia meritan0stra sederunt, Si qui iste de gratia dei sentit in 00 libr0, quem ad saeram uirginem seripsit, cuius etiam c0mmem0rati0nem sedit in litteris, quas II imam misit. ibi enim interp0sito Iac0bi ap0st0li testim0 i0, quo ait: subditi est0 te d00 resistit se autem diab0l0, et fugiet a u0bis, subiungit et dicit: '0stendit qu0m0d0 resistere debeamus diab0l0, si utique subditi simus de0 eiusque faciendo u0luntatem diuinam mereamur gratiam et facilius nequam spiritui sancti spiritus auxili 0 resistamus'. 0000 quam ueraei e0rde damnauit in ecclesiastic0 iudiei0 Palaestin0 00s qui dicunt gratiam dei seeundum merita n0stra darit an adhue eum id sentire et apertissime
199쪽
praedi ea re dubitamus 3 qu0m0d0 0rg0 uerax fuit in epise0pali examin0 illa c0nlassi03 an f0rte iam istum scripserat librum ubi apertissimu dicit gratiam se eundum merita n0stra dari, qu0d in 0ri0 tali syn0d0 sine ulla recusati0n0 damnauit 3
illi inter cet0ra et h00 fuisset 0biectum, resp0ndit: 'haec utriam Caelestii sint, ipsi uiderint, qui dicunt ea Caelestii esse; eg0uer0 numquam sic tenui, sed anathematig 0 qui sic tenent'. 10 qu0m0d0 numquam Sic tenuit, si hunc antea c0 diderat librum 3 aut qu0m040 anathematigat 00s qui sic ten0nt, si hune librum p 08tea e0 didit 324. S0d D0 Di te resp0ndeat ita su hic dixiss0 'dei lacidii d0u0luntatem diuinam mereamur gratiam', sicut fid0libus et pieio uiuentibus additur gratia, qua resistant Drtiter temptat0ri eum tamen gratiam etiam primitus aeqepissent, ut dei facerentu0luntatem, ne Drte erg0 ita resp0ndeat, alia de hac re uerba 0ius accipite. 'qui currit', inquit, 'ad d0minum et ab e0 se regi cupit, id est u0luntatem suam ex eius u0luntate suspendit, 20 qui ei adha0rend0 iugiter unus Secundum ap08t0lum clim00 sit spiritus, n011 h00 uisi de arbitrii effieit libertate'. uidete quantam rem dixerit n0n effiei nisi arbitrii libertate, ad perh0e sine adiut0ri0 dei n0s d00 existimat adhaerere. h0c est enim ' 0 nisi de arbitrii liburtate', ut eum adhaeserimus 0025 110n adiuuante, tunc iam qu0niam adhaesimus, etiam adiuuari
XXIII. Sequitur enim et dicit: 'qua qui ben0 utitur', id est
200쪽
arbitrii libertate qui bene utitur, 'ita se . inquit, 't0tum tradit
p088it distere: uiu0 autem iam 110n eg0, uiuit autem in me Christus, p0nitque c0r suum in manu dei, ut illud qu0u0luerit ipse declinet'. magnum pr0Det0 adiut0rium diuinae 5 gratiae, ut 00r n0strum qu0 u0luerit deus ipse d0eli et i sed h00 tam magnum adiut0rium, sicut iste desipit, tune meremur, cum Sine ull0 adiutori0 110 nisi de arbitrii lib0rtate add0minum currimus, ab e0 1108 regi cupimus, u0luntatem 110 Stram ex eius u0luntate suspendimus seique adhaerend0 iuiugiter unus eum ill0 emeimur spiritus. hae e sellicet tam ingentia b0na Π0nnisi de arbitrii secundum istum esseimus libertate, ut his praecedentibus meritis sie eius gratiam c0BSequamur, ut c0r n0Strum qu0 110luerit ipse deelinet. qu0m0d0 est erg0 gratia, Si n0n gratis datur 3 qu im0d0 est gratia, 8i ibex debit0 redditur 3 qu0m0d0 uerum dicit ap0st0lus: non e Xu0bis, sed dei d0num est; non ex operibus, ne f0rte quis ext0llatur, et iterum, si autem gratia, inquit, iam n0n e X 0 peribus, ali 0 quin gratia iam n0n est gratia γqu0m0d0, inquam, h00 uerum est, Si 0pera tanta praecedunt, η quae n0bis adipiscenda se gratiae meritum faciant, qu0 Π0bi8n0n d0netur gratuit0, sed reddatur ex debit03 erg0ne ut perueniatur ad adiut0rium dei, ad deum curritur sine adiut0rio dei 3 et ut d00 adhaerentes adiuvemur a d00, a de0 n0n adiuti adhaeremus d003 quid h0mini maius quidu0 tale p0terit gratia ip8a praestare, Si iam sine illa unus cum d0 min0 spiritus