장음표시 사용
21쪽
ta, quorum ambigua lectio facile interpreti imponere potest. Omnia enim nudis ac necessariis tantum literis perscripta suerant, ad Masoritarum usque tempora, qui&punctis vocalibus & accentibus Biblia sacra exornarunt. Porro caeteri omnes libri, ut Thalna udici, UPara phrasis Chaldaicae una cum Hebraeorum commetariis, nullas habent vocalium notas: nisi quod ante non multos annos quidam ipsis etiam Thargum in puncta addideriit : sed, ut ait Elias Sui in v ia aena Ins ,2 zU Ha n 'vaes: p py znm niUD nuem in* Nyan, im 'pud cutet pHoc est , homines obscuri, singuli pro suo arbitratu: Quo factum est, ut iudicium eorum deprauatum euaserit:nec adducenda ratio ex illis est,ut res Grammatica in eis constituatur. Hinc ergo facile apparet, quid M uia sterum sesellerit, qui e Thargum in pleraq; omnia prostri. Cu igitur omnia, ut ad rem redeamus, sine vocalibus
scriberentur:ne maxima obscuritas oriretur, has tres literas us squas author Iesara matres Vocat,quae nempe Ο-mneis vocaleis continent) pro punctis sufficiebat aleph raro, Iod &Vau passim . Atque aleph quidem, praesertim in ambiguis, pro patha & cames: iod pro segol,sire & hi-rec: Vati pro holem se rec &Qstibus. Id autem in medio
verbi tantum sit. exempla sunt haec, aNo pro ad odio habens, Np pro 'ne clamans. N mu pro 'INV Iudaeus. n apro rima domus eius. para pro Pan dominus. Pra a pro
imaa viri. Cum Iod aut Vau in medio mobilia sunt, bis scributur, Nam pro M a, Πν pro iv. Quinetiam Alephin fine ab udat pro mappic, N 2 pro pinet dominus ipsius,
N zm pro nnznn amasti eam. Haec itaque ratio obseruanda est tam in eruendis the
matibus, quam in recte intelligendis atque scribedis vo
22쪽
cibus. Sed ad propositum reuertamur, hoc est ad officia Aleph, quae in medio, ut dixi, non seruit, nisi ad orthographiam legitime exprimendam. Verum ut melius vis ac potestas Aleph in fine intelligatur, cum primis animaduertedum est triplicem esse nominum sormam . Vna est absoluta, altera emphatica, tertia syntactica. Absoluta dicitur, cum simpliciter
nomina sine ulla mutatione usurpantur,ut Nnan sapientia. Syntactica,cusequitur genitivus, Nn Nnzan sapientia Dei. Emphatica vero, cum articulus legitimus intelligitur,ut Sa 2, ipse rex, o βααλές, NnzIn η . Chaldaei itaque hunc emphaticum articulum per Aleph exprimunt, ut per S ci Arabes Itali & Hispani. Ac nequis miretur id potius in fine, quam initio fieri, ut apud He
braeos per nyra n n: rcspondemus adhibedam eam esse methodum, qua in Cratylo utitur Plato, nempe ut viti mam litera in primam ordine collocemus, Vel contra. Ait enim ipse ite & αἰηli idem esse. Si enim crebro ac cito: pronuncies, facies ἀηρ. Cum ergo offenderimus, he atque Aleph vicissim mutari, si Platonis regula usur paris, essicies ut quae prima csse debebat, ultima fiat, vii rata sanctias si saepe repetas, erit naz p, vel NU 2.Quinetiam sermo Turcicus articulos in fine collocat,iNzI te
Hoc igitur Meph nominemus licet Noa N. Praeterea scemininum genus indicat, pulcher, NI 2 a pulchra. discernitur autem a Mandea ratione sententiae.
Nonnunquam in fine pro adverbio vocatis ponitur, NaN ὁ pater. Significat, licet perraro, pronomen primae personae singularis, Npa inter me.Gen. Is.C.iii.
23쪽
Et pro affxohe accipitur, sa. Dan. 3. pron Ua NuVN. Pro mus Gen. a. Cuius rei unum extat Hebraicum exemplum, N 2, prono 2,EZech. 36. Format tertiam plur.stem. Nn zz Vnxerunt foeminae.
apud Danielem ponitur Π, Π ta Postremo paragogen facit,in infinitivo Cal,sg*υ2, insuturo Na ista, sed hoc raro. certe in infinitivis Pael &Aphel vltimum occupat locum, NMetis, diciat.
, Format tertiam suturi masculinam utriusque numeri,& tertiam pl.scemininam &secundam .facit in medio derivativa, & Peil. In fine pronomen est primae personae singularis. In Thalmud facit omnes infinitivos, &primam sing. praeteriti. Ordinalia, gentilia, & quaedam
derivativa sermat una cum secunda stem. imperativi.
Multa sceminina, & pluralia quaedam absoluta, & participia Thalmudica in Iod exeunt. Alioqui ad vitandam
ambiguitatem abundare solet, ut diximus. Non est silentio praetereundum, Rabbinos recentio res paronyma a nominibus passim sermare addito in sine Iod, a dii dies )zii diurnus. ma n, & m et, , didascalicus & mathematicus a N: n & 2b, aliaque innumera . Quod sit contra linguae Hebraicae St Chaldaicae rationem, in quibus nulla fiunt huiusmodi paronyma, nisi gentilia tantum & ordinalia, cum aliis paucissimis.
Caeterum a nomine substantiuo nunquam ducitur paronymia, quod tam prophetaru Omnium, quam veterum Thalmudicorum usus ostedit. Alioqui nihil vetabit quominus dicamus ' a Paeti Virga serrea, )zzz vaq*moneta argentea, aliaque eiusmodi, a quibus castae doctorum aures abhorrent. Sed ipsos quidem Rabbinos,
24쪽
qui non in mysteriis modo, sed in sua quoque lingua
plumbei sunt alias dabitur confutandi locus. Nunc caetera persequamur.
. Initio est coniunctio, &, atque, autem, postquam, Vt. in medio raro admodum seruit, praeter pauca quaedam nomina, mra, lup. Apud Rabbinos in infinitivis ab Aleph incipientibus pro ipso ponitur, ut 'an' pro 'IN', pro ' N . In fine sermat nomen absolutum foemininum, tin, 3 P. Et tertiam pluralem mascul. 3an , iap, a n, van, PyuN, quae sine punctis scribuntur, aNT az,
Apud Thalmudicos ponitur in plural. participiorum
quiescentium Lamed, p, ixaz, clamantes,riXantes. Tbau. Primo iacit a fronte derivativum, secundam suturi masculinam utriusque numeri & generis una cum tertia sing.stem. In medio seruit cum Aleph, ut dicemus. In sine format secundam praeteriti sing. utriusque generis: Et prima tertiamque sngulares,& adverbia quaedam, n an secundo.
Apud Rabbinos infinitivi quiescentiu Lamed Aleph
in Thau exea,nsnp, legere & tertia scem .sing. praeteriti,
De Thau in compositione participioru insta agemus. De illabis eruilibus. si syllabis aliae a fronte, aliae a calce simulantur, tum aliae apud paraphrastas,aliae apud Thalnaudicos,de quibus singillatim dicendum est ,
25쪽
In paraphrastis tantum est articulus accusativi. Sp. Haec syllaba tam separata, quam adnexa reperitur in Thalmud,vimque habet assirmationis,Vt 'anῖ, Π*Np.
Qui,quem, cum lamed ra , cuius,cui: cum mem rana quo.freques in Daniele,apud quem pro articulo o accipitur.
Cum verbis est,propterea quod, n 'φ. Deut.7.ucumna hoc modo, unisci 'a s. Reg. IO. praeter eos, qui erant.
Facit passivam vocem, quanquam apud Thalinudicos & Syros persaepe cadit thau, pN pro N.
tiac syllaba sermant rabbini Hithpael, no a.
Praefigitur praeteritis ΠnpaqIa,s. Reg. i8. quoniam deseruistis:&suturis, a N a Leuit. 6. me frangente. velari. Initio interrogant,in)Nquisnam, NI Nubinam. bSyllabae quae ad calcem ancillantur.
Pronomen arixum singulare est,quod pluralibus additur masculinis, cuius exe plum lingua Hebraica suppeditat mih zon,pro vj zan Psal. il6. Syriace & Thalinu-dice extruditur he, ma filii eius. Et singularibus quibusdam quiescentibus lamed , sed
Verbis etiam pluralibus adnectitur.'n zN, mn pN. Quinetiam
26쪽
Quinetiam quiescentibus lamed, & aliqua do Ain adiungitur,)nya aedificauit ipsum. Est. s.& π Ni & respondit et .s. Reg.aa. Et secuneis personis sing. praeter.' inana Deut. s. & primat plur. Gen. . Praeterea imperat. deficientibus penun naa. . Reg. . Et persectis
In verbis faciunt primam pluralem, Babylonice Na,la Syriacε Praeterea rixum primae plur. Et secundam im-
27쪽
peratiui sexm. plur. De M in compositione participi
Affixum prima sing. cum verbis tantum :in futuro as. sumit nun cum daghes, quod fit etiam in quiescentibus lamed.
In hanc syllabam aliquando exit secunda praeteriti masculina,Nn8T..Dan. s. vn & in. In has syllabas secundat praeter. plur.desinunt,masculinae in pn, in in sceminina, sed Thalmudici nun abiecto m dicunt & )n. Ezechielis A. legitur in genere virili,pro zn Uy.r, N , & N . Omnia masculina orthoclita in plur. absoluto in pexeunt. Quod Maseritae novies in lingua Hebraica obseruarunt,
Praeterea in Iob saepe legitur rh* pro urip. Omnia ergo masculina canonica pluralem mittunt in P, dualia in il , ni ranstet caeterum emphatica cum Mandea desinunt in K, Kης, oi Vc
28쪽
rsim denominatiua in), plurali faciunt N', rim N an), quaquam Syri scribunt )Rus ian caeteraque eode modo. Syntactica omnia, non intercedente dateth. in it: hiv N: In Thalnaud tamen & apud Syros etiam absoluta hac serina retinent.Sed de his omnibus infra copiosius.
In hanc syllabam in Thalmud exeunt multa adiecti-
nunt, Nas, In N: NzN InzN, Nas ΙΠΣN, quanqua postremusecundam geminare Videtur. Praeterea omnia, quae absolute exeunt in , vel '. vel n, vel N, in plurali abloluto habet I in N IvnN, 3272 Ira P, Nd 2 Πῆ Q. Affixum sing.tertiae pers masc.in Thalmud.
Frequentissimum apud Rabbinos, sed initio tantum, Nanda, san , &cum, san ta . significaticum,Vbi, .
Nomina plur. seem. syntactica in hanc syllabam e eunt, Net v τσQN Gen. Targum Ieros
29쪽
Atque hactenus de literarum ac syllabarum usu .Haec si diligenter lecta atque percepta suerint, magno erunt
ad caetera cognoscenda adiumento. De partibus orationis.
Partes orationis in linguis Hebraica, Chaldaica, Arabica atque AEthiopica tres sunt, Nonae, Verbum, Milla,
quod συγκso γρη Voces licet. Quomodo veteres Graeci in Onv μ, ρ μυς, & θεατρον, orationem distribuebant. Milla porro partes inflexiles,quae literis saepe singulis significantur,comprehendit. De jerbo Chaldaico. Verba in Grammaticis locum sibi primum merito vendicant: quod ab ipsis caetera proficiscatur. Verba itaque Chaldaica quatuor potissimum rebus ab Hebraicis
discrepant, numero praeteriti personarum, coniugationum ordine, punctorum ratione, compositione participiorum cum pronominibus, &punctorum ratione. In caeteris magnus consensus. Nam quae ad literas, syllabasque seruiles pertinent,superius explicata sunt. Quod ad puncta vocalia attinet, dedimus operam diligenter, ut resectis literis abundantibus, quae pro punctis addi solent, appareat vera ac legitima punctorum in singulis personis ratio. Quod praesertim e Daniele &Esra collegimus,adhibita adeo accurata analogia, ut ne Iudaei qui scin reclamare possint. De compositione participiorum suo loco agemus. Porro personae praeteriti dece sunt, cum in lingua Hebraica nouem tantum cernantur: quoniam tertia plur.
apud Chaldaeos genere distinguitur, Hebraice communis habetur. Eius rei ratio haec est: Omnes primae personae communes sunt, hoc est, ge-
30쪽
nus distinctum non habent: quia cum loquuntur,suit in ipsae genus indicant. Caeterae omnes apud Chaldaeos utrunque genus habent: apud Hebraeos vero tertia pluralis, ut diximus, genere non distinguitur. Nam in suturo quidem etiam apud Hebraeos decem personae reperiuntur, tertia nempe plurali scem. a secunda per Iod distincta. Quod Maseritae ter obseruarunt:
ndi fetui Dan. 8. De erborum ordinibus. Verborum ordines octo sunt. Ad primum reseruntur persecta, quorum tres literarradicis perpetuoapparent, anz,2 P. Ad secundum desectiva Pe nun,vel Pe Iod, quorum prima litera caduca est, 'im PN, '7 lIn tertio ponuntur quiescentia Pe Aleph, vel Iod, 'IN 'IN, nTn 'N. Quartus continet quiescentia Ain Vall, cp, D. Quintus habet quiescentia Lamed Aleph, vel Iod, vel He, Naam P, ran. Sextus coplectitur duplicantia Ain, Iaa TU:IB a Ivp. In septimo collocantur composita, id est, deficientia Nun vel Iod, & quiescentia Lamed, aut quiescetia vir que extrema, NH,NS , nnN nn ', & Syriacet 'ri'. Postremo verba quatuor vel quinque literaru, quorum permagnus est numerus, ad octauum ordinem r diguntur, atque omnia secundae sunt coniugationis, quae dicitur paci, De coniugationibus. Coniugationes Chaldaeorum octo sunt,Peat, Ithpeat, D.iii. .