Institutiones linguæ Syriacæ, Assyriacæ atque Thalmudicæ, vnà cum Aethiopicæ, atque Arabicæ collatione. Addita est ad calcem, Noui Testamenti multorum locorum historica enarratio. ... Angelo Caninio Anglarensi authore

41쪽

mans. 2pN, aliaque innumera. Cuius rei extant Hebraica exempla,um zm nazar pro

Coponitur cu pronomine,& accipit Aleph Mandra:&, nisi sit error librariorum, aliquando sermatur cum Neph,vψpns, Inan*N,& alia perpauca in Hagiographis. Thalmudici Tau resecantiana*, & reliqua. De Imperativo passivo. Differt a praeterito primo puncto,quod est segolicum in praeterito sit sere hirec.

Thalmudice amoto tau anzN, sic rinanti, de Syriacὀnngs,quod est in Evangelio de quo infra dicemus. De In itivo. Habet paragogen aleph,& aliquando lici

Duo reperiuntur sine paragOge,v που, & sans, quae mihi suspecta sunt. De In nitivo Thalmulco.

42쪽

Thalmudici tau tantum abscondunt, an 'S. De coniugatione tertia,qua dicitur biva. Est apud Chaldaeos peculiaris quaedam coniugatio, quae a participio passivo cal formatur, idque in verbis activis latum, quoniam passiuam significationem habet: sed casum non regit, ut pene impersonalis esse videatur. Variatur hoc modo,

Paradigma praeteriti quod 'lum 6l in 'μ.

- . a

N pn Dan .s.cum paragoge Aleph. Desecunda coniugatione, quoe dicitur hyt. HAEc coniugatio sgnificatione serme transtiua habet. Multa enim,quae in diva neutra erat, in 'va fiunt transtiua, ut p p, ascendit, phy sustulit. Quod in lingua Graeca facile potest intelligi. Nam verba neutra, in io

producta,transaliua redduntur, ου m Mρ . Sunt tamen quaedam neutra sub hac serma, ut DP, Di: quemadmodum Graece& alia nonnulla. Formas habet tres rva, pa, 'va. Media semper retinet daghes,nisi sit una ex nyHIN. Prima notatur patha, nisi media res aut gutturalis sit, tum enim vertitur in cames. Atque ob eam causam omnium planissima est, cum primum punctium nunquam mutetur inter coniugandum.

Caeterum posthac breuitatis causa passivam voce cum activa colungemus. Ea desinit in patha,& dicitur divans.

43쪽

Paradigma praeteriti. Vox afflua. na a aha

rca a

Participium utrunque.

Actiuum desinit in sire, vel hirec,&, cum lamedes

Passi uti semper in patha. quod in lingua Arabica plane perspici potest, in qua activum habet serinam 'vid,

passivum ud , Vt unn P anathematizans, zIn P anathematiratus.

Paradigma. D in Nahan una: Da et Act. Componitur hoc modo, Mahan na ad ahan

44쪽

M LINGUAE sv R.

1 ad sperant,psalaa. In που Laudatae 78. In finitivus. Desinit in aleph, quod cum affixis mutatur in na, ut infra dicetur, si ah Naha Act.

netis, na I. Futurum.

45쪽

mant.Quod in lingua Arabica atque AEthiopica semper fit, 'ia, 'DN, Un . nN . Sic AEthiopice 'nzN a 'np,

quae ipse adducit, sunt Cal, vel Pael

46쪽

s L I N G V AE s Y R. Participium.

De P rtisipio proe terito. Huius participii exemptu nullum habeo.Quod enim Munsterus nescio quid de daghes mussitat, commentitium est: cum coniugatio haec in nulla lingua in persectis habeat daghes, sermari tamen potest seruata analogia . Nam cum legamus in Daniele & Esra multa exempla praeteritorum ophel,quid vetat quo minus participiu analogicum, nempe praeposito mem, sermemus, hoc modo,

Npn* N pnp rapna I aQuod lingua Arabica docere potest in qua forma est va*, ut id demissus, quanquam addito duplici puncto legitur aliquando I DP.

Thalmudici secundae sing. scem. addunt nun, pnn3N praeluce ὁ mulier. Quid Munstero in mentem venerit, ut vocem passiuam in imperativo posuerit,haud equide video:cu nulla ratione formari possit,ut nec Hebraice,nec Arabice. In nitivus. Act. MenN' NapnNPasi . mpnes Secundum analogiam, anctum n Un

In costructione Aleph vertitur in Tau, ut rab* npl M

47쪽

Futurum.

pustuum. Analogice sermari potest, IpπIpns, cum Arabice dicatur, ' u iaN, atque alia eodem modo. Veteres he in medio seruant aliquado, dis n) Dan. 7.n Wnn, Esr.q. De secundo erborum ordine,in quibus prima radicalis Nun vel Iod cadit. Vt apud Hebraeos quaedam sunt Iii na qn, sic plurima apud Chaldaeos,quorum iod absorbetur per daghes, ut, r* , sui. ' quanquam pro daghes sorti aliquando interuenit nun ἐ-ν ως, ut Tu, sui. yna . Caeterum quae incipiuntur a nun, ipsum,praeter admodum pauca,perdere solent, za,set. C. Paradigma prat. Ait

48쪽

Quaquam passiua Vox raro perdit nun, Vt rim, ndymapud Dan. tamen Esa. Iq. & alibi legimus rinnes: quod passivum est a nna neutro, ut a via a am Hebraice,&alia quaedam. Sic PN Thalmudice, pro vans. Paradigma Iod.

in',

49쪽

De Compositione.

Imperatiuus.

Iod &nun in hoc modo non apparent, nis perraro.

K pz3, in quibus male scribitur vau serec.

Actiua exeunt in patha. Thalna udici more persectorum scribunt,

Exod.2s. legitur metra Spipa, cum aleph Mandea. Vtetia Graeci innnitivi articulos admittur,c. τύ ν--. Quod linguae vernaculae familiariter usurpant,

Futurum.

50쪽

Ante heth puncta parua melius collocantur, vi nn non nn2 Esr. 6. statissimum est, ut quae incipiuntur a Iod, epethe-1in nun accipiant, VIaN, y'M, & reliqua. Quaedam etiam in fine habent sire,ut in N, PN, non nulla hirek,ant Dan. 7. a an sedit. De Pael.

Haec coniugatio in hoc ordine planissima est, quae paradigma perfectorum perpetuo imitatur, ut nemo etiam volens errare possit, nisi indoctissimus. quocirca exemplis supersedimus. De Arbel. I AEc coniugatio sepe primam literam amittit, alia It quando retinet. nezN