장음표시 사용
411쪽
spECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. p. XII. LI. gor mentum valde magnum, providisse nobis Matrem Miseri eordiae, cujus,, esset proprium munus misereri. Cur id praeteristi eo loco, ubi erat niaxi- is me in promptu , , Haee lingua est Belgarum: hune sensum una cum lacte hauserunt a nutricibus: si quid peccati habeat ille, doeentem audient S. Seisdem, ealumnias vero studentium exosis etiam Romae Monitis minime Salutarib eontemnent.
QUIR . Quod aiunt in Adnotatione Marginali ad superiores quinque propositiones, hac pubIicὸscriptis edita esse in nuperas tentione Germano-Beffica , rectius expressit Ient in nupera contentione germanica, quia & Auctor Monitorum Salutarium, ut putatur, Germanus est Coloniensis, vel saltem Coloniae degit , &Laurentius a Dript a quo sumpsere propositiones singulas, una exeepta in Germania seripsit Celsissimi Principis Paderbornensis Consiliarius. Quid hic pec- ea verit, statuet sapiens Lector ex dictis. In Belgio ipso tot libris,& libellis eontra Monita salutaria tam ei reum specte scriptum est, ut hi quidem Doctores a Germano scriptore petendas judieaverint Propositiones prope singulas,quas in hae materia S. sedi repraesentarent, eum profiteantur eorruptelas Theologiae in Belgio se repraesentare.
PROPosiTIO sEx TA. Certo polliceri non ex vita migraturos sine poenitentia,& Sacramentis eos, qui hunc,illumve ex Divis coluerint. Item securitatem in rebus gerendis, fortunae certum ac optatum eventum iisdem promittere. ADNOTATIO MARGiNALI s. Improboit pridem Synodus prolaincialis Cameracensi 116 6.
PRIMO. Haee vero continent historiam rei gestae Anno Is 66. imo Isss. hoe est ab annis centum de quod excurrit. Hie vero mirus est modus informandi S. Sedem de doctrina Theologorum in Belgio hoc tempore : Scimus illa aetate magnam fuisse imperitiam doctrinae Christianae in populo & socordiam in Clero per Germaniam atque Belgium ; unde extitit illa ealamitas E elesiae quam lugemus.Sed Deo sit gratia eonversia hae e l unt omnia. SECUNDO. Demus etiam hoc tempore imperitiam hujusmodi esse quorumdam de plebe: stimulandi sunt Parochi, caetet i qre id professi, ut doeendo populo incumbant, quod unum praescribit Synodus Cameracensis his verbis, quae mutilarunt hi Doctores. Doceatur itaque populus, proces quidem Sanctorum admodum utiles ad impetranda dino,non nudὸ corporalia, ct temporalia, sed iritualia ct aterna : abominandam esse E e e eorum
412쪽
46, SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap.XIX. g. 2.cerum vanitatem,ac superstitionem, qui certo pollicentur,non ex hac vita migraturos me potnitentia o Sacramentis eos, qvi taηι,illumve ex Divis colherinι c.
Ex quibus verbis ne quidem hoc habetur , fuisse illo tempote Theologum in Belgio, qui doceret posse quemquam id sibi certo polliceri: sed ad lummum quosdam homines in praxi ipsa suisse id sibi pollicitos. Non esse hoc tempore Theologum in Belgio , qui id doceat vel ex eo liquet satis, quoa hi
Doctines ut informarent S. Sedim de corruptelis Theologiae in Belgio, necesse habu ni producere tam alicna a suo scopo : ne quidem in Hispania, Gallia,Germania invenerunt quempiam haec docentem : produxissent enim ut alia bisolent: appellanda igitur suit Synodus Cameracensis Anni Isos. ct adducenda illa tam frivola, ii rem spectes,quae agenda est.
de cκltu Beata Virginis Dei Matris. O Uod attinet ad doctrinam Academicoriam Lovaniensium in praesenti materia re patrocinium Menitotum minime Salutarium ab iisdem susceptum, nos vide Leet Orin 3. p. Specim. cap. 7. Hoc loco piaeterire haud licet illa, quae legimus in prolixa epistola pastorali, quam pro Monitis illis dedit Illusi. Episcopus Tornacensis S. T. Doctor Sorbonicus ut a junt postquam ea approbaverant duo S.T. Licentiati Lovanienses, quos mirifice laudat in ipso exordio : cujus Episcopi cum sit magna quaedam Auctoritas apud hosce nostros, non parum conducit ejus epistola ad informationem S. Sed is, quam instituimus. Ex ea igitur libemus haec pauca prope finem Iatinὸ sic reddenda. Scio dilecti Filii, palam dici, venturum condemnationem S. Sedis o Monita salutaria virginis proscribenda non esset milum,s ad vendi up clunis res, o omnes illos nabntes abusus,quos o Roma publicaverint, sic ut id ausi sunt in his regionibus, . Obtinerent suppressionem hujus parvi libri. Sed quando haberent decretum istud certos vos reddo, dileIli mei filii, Sanctam Sedem non laeturam libri dogmata. Mox enumeratis quibusdam veritatibus,tamquam assertis in libello Monitorum, se prosequitur. Certus sum, inquam, S.Sedem numquam condemnaturam hac sensa su ut non approbavi Nonita Salutaria nisi intuitu flabiliendi has veritates, quacumque a prurintia Summi Pontificis censura veneris istius scriptionis, illa numquam lacesccdoctrinam quam approbavi Audeo vobis dicere ιρη denter, Dilecti mei filii , Ozirinam quam vos doceo , esse extra ictum positam: quia est doctrina Ecclesta in Scripturii bacris liquido contenta, ct conserrata in Traditionibus, in scriptis SS. Parium otii Concilii : Ets quis falsus Frater,aut quispiam illor Doctorum , quos S. PAVLVS r dixit venturos novissimis temporibus ad titillandas aures ct adulandum peccatcri-
413쪽
bus, vos doceat aliud Euangelium, ac vobis annuntio a Nai HEMI SIT. Hre ille Episcopus. Aeademicos Lovanienses sevista Menitis illis. Salutaribus notum est toto
Belgio. Hare res est odiosa ob multa , ex quibus non est hie praetereundum, quod miniis vulgo est observatum. Anonymui auctor Monitorum Salutarium nusquam totis Monitis passus est excidere suo ea lamo appellationem Dei Matris, cum tam frequens fuerit occasio. Cum etiam toto libello inducatur loquvas B. Virgo & toties appellans filium situm , nusquam inducitur filium suum appellans Deum. Auctor libri Apologie des devoti de la Salute risue in Exam. 9. 7. pag. 4oo. lectis Monitis Salutaribus gallice versis, putavit in Monito s. extare hae e verba: Laus qua mihi desertur ut Matri ct ancilla Dei, sancta est: sed deceptus est gallica versione: genuina editio latina sile habet: Laus , qua injhi desertur, ut Matri , ct ancilla Domini, sancta est. Appellationem Martis Domini constat ne quidem Nestorio displicuisse. In precatiuncula eultoris Mariani Monitu subjuncta adhibitam esse appellationem Matris Dei est aliqui ' sed nequaquam sussiciens ad abstergendum scrupulum piorum. Rectὸ fecissent Doctores Lovanienses, si Propositionibus de eultu B. virginis alie ubi i nseruissent appellationem Matris Dei: imo conveniebat ipso titulo quem praefixerunt Propositionibus, eam immiseeri. Saltem in Propositione Tertia non debuissent mutare phrasim Laurentii a Drit, ct ponere tami ejune : B. Virgo refugium est peccatorum etiam impaenitentium ; cum ille ad Menitum 2.pag. 7 I. unde propositione insumpserunt,sie posuisser : Mater 2 ADMIRABILIS MATER, refugium peccatorum etiam impaenitentium. Attamen in adianotatiuncula quadam marginali semel usi sunt appellatione Deipara. Aliquid loel hie sit earminibus Poetarum Lovaniensium , Anti-Mariano Monitori suecinentium ad probrum piorum.
Gratulor, os qui uis Divam venerare Mariam;
Sapius 2 cujus nomen ab ore fluit. Crimina criminibus cumula; Gentilis ad ingur Vt vivaό, certa signa salutis habes. Ipsa tuum scelus ante necem, crede, auferet; ct te PQ fata ad coelum Virgo Maria feret. Luin etiam forte rtam contingat obire, Vt fas letio praeda voranda cani: Haud dutium ; ex barathro superas revocabit ad auro Et te purgatum scandere ad astra dabit.
Liberalioris salis videbitur alterum hoc esse.
414쪽
Virginea decedis melior pars altera, stans Lampadia infusa paluti quinquι parant. Sponsus adest subito media per tempora noctis, Et sua jam promptas tecta subire jubet. Tum fatua, qutis sera fuit de pallade cura, Pulsant: pulsa ues ova tepulsa Vat.
Nescio vos. inquit: sero mea limina pulsas, Hinc insana nimis turba secesse procul. Stulta,non Domine, ast Domina imiamate ricebat: Pulsantes, nemo qui repulisset,erat.
Hoe genere deletiantur Lovanii.
Mentionem denique hie meretur locus, qui multos iam pridem in Belgia offendit in quodam libro Flandrico cui titulus. Inmendighe o enitaLEn om in den ghes testerra oec. seduli in seven daghen, dοον emen Priester Pan bet oratorie tot Brusset i637. Hoe est: Exercitia interna ad moriendum in spiritu oc. Dii tributa in septem dies per quemdam Pres terum Oratorii Fruxellis I 6 17. Presbyter ille Auctor libri haud vane creditur tu i sie quidam S.T. Licentiatus Lovaniensis, eu-jus nomini parcemus in re non prorsus explorata nobis. Approbatus quoque est liber die . Octobris I 636. a Iadoco vander Linden S. T. Licentiato Lovaniensi. Locus vero memorandus ex libro illo in Exercitio Quinti die pag. 6s. hic est. Deest enitabe in den Tempei, de πεlo e de Moeder ορ den dagh Mers Terchanghsran hara Undi dede mei tπee torteldu fhens, Ut twee dvrva songben by ghebrech vaneen Lammer en te honnem coopen, d een tot den Brandi ossa , d an/er νoor de senis; desiegbetvghen ghendech dat de Moeder van doen heest gheseu veri re morden, rede das hei hinet, 'tu elιheonheefert uteri rech mei de mitte van Idne Moeder rerνUlt mas, νο hens de morden van de mei. Hoc est: Oblatio pueri in Templo,quam secit Mater ipso die Puri*ationis sua, cum pari turturum, aut duobus pullis columbarum , defecta facultatis ad emendum agnum Iuno in holocaustum, altero pro peccato, satis testantur stestatur quod Mater indigeat indigeret par ιari, o quod ueν, qui esserebatur, fordatus quoque esset macula sua Matris,consequenter ad verba Legis. Hςc ibi leguntur totidem verbis, non dissimularis liqvis constructionis quos
habet textus Flandri s. id per haec ille voluerit,statuat sapiens Lector.
415쪽
sPECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Cap. XX. g. I. qos
De frequenti confessione, cir communione.
O d doctrinam de Frequenti confessone s communione, quam ut laxitatem Theologorum in Belgio S. Sedi reprae sentarunt Doctores Lo amenses.
PROPosiTio VNiCA. Frequens Confessio, & Commi nio etiam in iis, qui gentiliter vivunt, est nota praedestinationis.
PRIMO. Ex una propositione secerunt duas. Propositio in Thesbus Namurci propositis ad disputandum die i se Septembris i 676. haec est. Frequens confessio oe communiri Cultus B. Virginis in iis etiam , qui gentiliter virunt, est nota Prade linationis. Ad propositionem, quatenus pertinet ad Cultum B. virginis, ea adnotavimus eapite superiori g. I.quae res postulabat. Sed imprimis eurae filii exponere oecationem, qua auctor Thesium vindicavit Propositionem, ut probabilem, quam scilicet ipse non eoneepit, sed invenit damnatam improbabilitatis in thesibus Lectoris Baccalaurei Lovaniensis, haud obseure faventis Monitis minime Salutaribus, de quibus illo tempore eelebris erat contentio. Abseque oceatione ista, sane multo durior videri poterat proposito, quae ex mente Auctoris thesium aliud sibi non vult, qtram etiam nequiter viventes homines,& in consuetudine peccati, posse identidem utiliter eonfiteri, de communicare, de frequentes hujusmodi eonfessiones, Se communiones in illis esse quamisdam notam praedestinationis, Fallibilem quidem; sed tamen Veri milem, ut declaravit ipse in suis quastionibus propositis ad disputandum Leodii die 16. Nov.
sECUNDO. Familiare est hisce nostris, quod de supra observavimus , Propositionem doctrinae suae eontrariam , quae uteumque rapi potest in sensum perversum , oppugnare fortiter, ut si ea censuram tulerit, promptum habeant gloriati de approbatione doctrinae suae. Exemplo sit Propositio, quae est in manibus : Frequens Confe*ο ct Communio etiam in iis, qui gentiliter virunt. nota es radestinationis. Haec proposito, si praescindas ab occasione , qua vindicata est ut probabilis ; nisi etiam Auctor ipse thesium, qui vindicavit, declarasset erudito de publieo ser to, quos intelligeret nomine gentiliter viventium pollet sortasse si e accipi, ut si diceretur frequens eonfessio dc communio etiam in gemi-
416쪽
46s S P E C I M. DOCTI . THEOL. Pars XX. Qip. II. s. 2.libus, aut nihil non gentiliter agentibus, adeoque confessio Se communio sa- erilega esse nota praedestinationis. Quamquam hoe ipso quo procedit propositio ex ore hominis Christiani notissimae virtutis & doctrinae , dissicile esset illam sic accipere nisi per malevolentiam, cum patiatur meliorem senium, ut ex dictis intelligitur. Cogitemus tamen propositionem displicere de reprobari saltem ut male δε-nuntem. Tum vero periculum haud erit, ne hi nostri propositionem intelligant de Confessione de Communione hominis gentilis. Intelligent plane de Confessione de Communione hominis habentis consuetudinem peccati et assument quoque frequentem Confessionem de Communionem utilem, esse notam praeis destinationis. Conficient denique ex eensura propositionis, homines habentes eonsuetudinem peecati non confiteri & communicare utiliter, gradumque ta-eient ad reliqua de eonfessione de absolutione dogmata, quae exposuimus in a. p. Specivι. cap. s. de compendio exhibuimus in 3 p.eap. IO F. a. & gloriabuntur eondemnatione propolitionis hujus,approbatam esse illam omne Doctrinam. TERTIO. Adnotandum denique est, quod praeter unum S. T. Pro sessorem
in Belgio nemo sit inventus, qui Propositionem illam suis Thesibu ut scripto quopiam vindicaret, saltem ut probabilem, quod assequi nobis licuerit. '
Decimen modestiae Macarii Havermans S. T. P. simu ue doctrinae Lova niensium Doctorum in prasinii materia de frequintico pone es communione.
Contra Religiosos viros Doctrina excellentes , disciplina severissimos
strictissima observantia, probitate de virtutum exemplis in Ecclesia conspicuos, occasione assertae probabilitatis huic Propositioni, nequens consi sila OCommunio, Cultus s. Virginis, in iis etiam, qui gentiliter vivunt, est nota Pradestinationis, si e insurrexit Macarius Hav. in Appendice ad Epist. apologei icam pag. 2is. Putaverunt pii ct docti, quod tandem Iris Iaxis o paradoxis opinionibus moralibur metum 2 tcrminum posuissent: attamen cum Omnium bonorum maerore oe horrore nu- petrime vidimus, eos AD EXTREMUM LAXITATIS, NE DICIM INSANIAE , pervenisse, cum 2 eis, qui nou Christianὸ, non secundum doctrinam . a exempla CURI TI, d gentiliter vivunt, adeoque latὶ asalutis via declinant, salutem promittant; modis Irιquentent saepius, licet sacrilegὸ, Sacramenta Paenitentia σ Eucharistia, vel verbis saltem celant D. Virginem, quamvis exempla ejus imitari nolint. Transiliamus media r finem appendicis, & totius f pistolae, Lector, accipe. Sancti me Pater, sensium Piorum Fidelium de paradoxa ista pupo itane exprimere nequeo ; harent enim ct obstupescunt, nec credere potuissent, tam horribilem doctrinam , qua impingit hi prima Chibliana vita principia,in mentem hominis Christiani incidere
417쪽
spECIM. DOCTR. T H E O L. Pars IV. cap. xx. s. a. go potuisse, ni se propriis oculi, illam in Thes ut vidissent; ct illorum Patrum in illa tuindapertinacium audivissent. Sic sensim in priui Gr/nt, qui a veritatis via declinani , Doccultι, sed tamen justo Dei excι cantur judicio , qui oculos mentis veritati claudunt. puto autem quod Dixina juβitia a bonitas primittat ut in tam apertos , tum ab omnisi a Christiano alienos iκcidant errores , jostia, ut ipsos puniat, bonitas, ut metuentibus se dei ignificationem ut Iugiant a Iacit illorum qui Ua docent: ne ubi cacus cata ducatum prastet, ambρ in Ducam cadant. Haec tam inverecunda fuerunt describenda ,ut intelligerent Moderatores nostri, quam pacem Belgio promittat hic professor. Nos Sedis Apostolicae eenia
Quae sit horum Doctorum & Academicorum doctrina de frequenti Consessione facile intelligitur ex iis, quae dedimus in a. p. Specim. cap. s. quaeque
ipsa ad compendium contraximus in q. p. cap. 1 o. S. v. verbo hic adnotemus,
non esie mirem Propositionem illis esse tam horribilem, tamque atrociter damnatam qui sunt affixi iis dogmatibus , quae , ut constare sibi queautant, fatendum sit absolute, frequentem Consessionem, de Communionem vix, ne vix quidem in ullis hominibus esse signum praedestinationis. Sermo est sei licet de Confessionc quam sequatur absolutio. Atqui frequens hujusmodi Confessio est illicita: non enim licet Absolutionem impertire aut poscere, nisii moraliter sit certum poenitentem ritὸ es e dispositum. Quod idem sine dubio valet de S. Eucharistia et atqui istud vix , aut ne vix quidem contingit. Ad haec improbanda est frequens illa Confessio piorum hominum , quam videmus in Ecclesia ustatam: haec in illis solis est probanda, qui sunt conspicui & eminentes s inclitate. De his illorum dogmatibus, nos vide Lector in a. p. Specim, c. S. Non ergo facile invenias ex horum quidem sententia , in quibus frequens Confessio & Communio sit nota Praedestinationis. Attamen opportuna illis fuit propositio de frequenti Confessione de Communione F tiliter viventium :opportunitatem S. superiori explicuimus tertio loco. Concludat hunc locum Carmen lutulentum; sed Lovaniensis Poetae. Eia sues , festos lata grunnite triumphos , caeli est ad gratam mos rediisse lutum. Eia canes, vomitum queis usique 1esumere mos est, Snmite utiliam dogmata blanda ferunt. Presbyteri crebo s climina sitis ad aurem, Pas iis ct scro pectora foeda cibo:
Vos licet, ut porci. scelerum redeatis emissaσSapius ad sordes, ad vomitumquin canes: cua tamen accesu toties scra dona profano Contemerat crimen, signa flutis habent.
418쪽
g. I. Ail Doctrinam de Contritiona, quam ut laxitatem Theologicam in Belgis λόιdi repraebentarunt Doctores Lovanienses.
ΡRopost Tio PRiMA. In Sacramento poenitentiae sufficit attritio,& dolor peccatorum ob malum temporale cum respectu ad Deum, a quo immissum aut im-- tendum est ad poenam.
PRIMO. Foeeundus ejusmodi Propositionum est liber Ludovici Montestii per-eharui hisee nostris: habet ille in epistola Io. f. sed ut mirabilem , quae potu runt utilia esse his Doctoribus, eum sie narrat. asserti enim Hurtado sufficere Attritionem θ' dolorem peccatorum ob malum temporale, cum restectu ad Deum a quo immissum aut immittendum est in poenam. Porro Hurtado loco a Montauio eitato dieiti id docere aliquos; plus asserit nihil. . SECUNDO. In Belgio quidem doctrina ipsa, si quis eam tradiderit, minime celebris est. Cettὸ in celebri eonflictatione Belgica de Attritione per annos complures multis ultro cititque scriptis libris, nusquam verbum excidit, quo faveretur illi doctrinae. Non ergo illa est, quae contentiones in Belgio , aut perturbationes nobis dedit, quod profitentur illi in libello supplici.
PROPosiTio SECu A. probabile est sussicere Attriti nem naturalem , modo honestam.
PRIMO.Postulamus vel unum appellari auctorem belgam, qui hane doctrinam tradiderit uspiam et promptius h bebunt assignare cum Ludovico Montauio Epist. io. Theses quasdam Parisienses. seu Claromontanas , quas non vidimus nisi in epistola infami. Interea S.Sedi repraesentatur Propositio , ut laxitatem continens Theologorum in Belgio: ubi de neeessitate Attritionis super
SECUNDO. Non est obscurum, quid eruet et hos Doctores, qui Gnient nul-lvet de peccatis dolorem esse supernaturalem , nisi quem imbuerit a xitas
419쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars IV. Car. XXI. f. r. ηο Theologi ea, timorem gehcnnae aut amittendae beatitudinis aeternae , donum Spiritus Sancti non esse, & alia bis consentanea , quae dedimus in a. p. Decim. cap. . Haec illa sunt, quae contentiones pariunt in Belgio: de his & aliis permultis , quae exposuimus loco citato , consuli poterat S. Sedes.
PR Osreio TriniA. Dcus gratiam conversioni, & verae poenitentiae, quam in extremis sepe negat, in vita semper offert omnibus peccatoribus: inque hoc de fide. Addo , quod non sit opus instanter petere quod Christus spon.
PRIMO. Hanc Propositionem euderunt ex Francisci Ravma res Appendice ad responsionem suam ad Methodum summari Huggens S.T. Doctor. num. 2 I. 2 3. ubi adversario exaggeranti paucitatem peccatorum , quibus Deus largitur gratiam verae paenitentiae, magnumque laborem ct longum tempus, quo est opus, ut obtineatur illa gratia , opponit S. Scripturae testimonia benigni ra. Ego sto ad ostium o pulso. renite ad me omnes, qni laboratis is onerati estis θύο resciam vos, atque ad senium horum locorum d: cit gratiam vera poeniten- iae omnibus peceatoribus offerri in hac vita, idque esse de fide ; ea scilicet oblatione , quam exprimunt illa Scripturae testimonia. Doctrinam hanc perstrinxit severe Gammarus Hu9 gens in sua Apologia g. I a. pag. 8 . tamquam errorem Massiliensium et sed illum Franciscus Rae ma ιγι fierepulit, seseque explicuit.,, Oportet semper orAEre ct non defeere: sed proclua re tali peccatori magis orandum erit, quam pro conversione , quam nondum habet' , Quaero ;,, potestne sine gratia praeveniente vel unam cogitationem conducentem adis illam salutarem tum orationem , tum poenitentiam habere Absolute me-
eum id eat holice negabis ergo quid carpis ' quid imponis si oportet' semper orare, nonne & semper Deum pulsare ad ostium cordis nostri, ut' oret, sine eulus pulsu orare non potest &c. o Ex his putamus liquere non
docuisse hune auctorem omnibus peccatoribus gratiam aut essicacem aut proxime expeditam ad persectam poenitentiam concedi. Gratiam verae poenitentiae dixit omnibus offerri, seu Deum paratum esse omnibus gratiam concedere tempore opportuno, eum audietur praedicatio Euangelii, aut pia exhortatio, cum spectabuntur exempla virtussim Claristianarino &c.de qua sententia communi Theologorum D. Nonia tale sis, soti, rega , alioruirque videri potcst Suarra. p. a. de gratia l. . e. Ioen. . Mora inis d. 2 s. n. s. Non dubitavit verdFranc. Raym- ers, tempus istud, quo peccatores se parant ad Confessionem . . Ffs conscientiam
420쪽
eonseientiam examinando dee. esse tempin illud epportunum de quo proeedit eommunis illa Theologorum sententia, adeoque iam tum illos habere gratiam , qua se juvare possint ad veram conversionem. An hie sit error Massiliensium statuant judiees moderatiores. SECHNDO. Non est obicurum quid praecipuὸ cruciet hos Doctores in Di ctrina Fra Nisi Rayma res. Nullam illi gratiam agnoscunt reipsa nisi essieaeem, ut ostendimus in I. p. Speciminis eap. 2. Censent ergo gratiam poenitentiae deesse illis omnibus, quos non poenitet suorum peccatorum. Nil ergo mirum si exosam habeant doctrinam , quam eontinet propositio.
PROposITio Qu RTA. Probetur nobis, quod recitanti a tente & vivaciter orationem, quae continet actus contritionis , Deus suam gratiam veri doloris neget Et ubi esset
illud, facienti quod in se est, Deus numquam deest ZADNOTATlo MARGiNALis. Confirmatur smplicium extor, quo putant se am contritos, cum simi=m oratiunculam cum aliquali at
PRIMO. Propositionem acceperunt ab eodem Franciso Ravina res In Appendice ad Restons Brevem num .as . Adversarius more sis nostris familiari inculcaverat non alligasse Deum glatiam poenitentiae illis formulis eontritionis, quibus solent uti pii homines: contra Auctor Appendicis, non quidem contendit i alligasse Deum illis formulis gratiam illam eontritionis essicacem . extra quam hi Doctores gratiam contritionis non agnoscunt, & de qua r. ite fit mentio in Adnotatione Marginalie sed quia animadvel tebat lugillari haud o scute istum morem piorum , de limplicium hominum , Probet, inquit, quod Dein recitanti DL TE istam orationem .suam gratiam veri doloris neget. Doctores pro recitante de pote posuerunt recitante attente ct vi citer. Magis nobis arridet recitans devote. Qeod superest , ex pectabit Fran. Romahers, ut sibi probetur, quod Deus recitanii de te orationem illam neget gratiam veri doloris. SECUNDO. Apparet etiam displieuisse his Doctoribus, pronuntiatum v tus , maximaeque auctoritatis , Iacienti quod in si est, De vi numquam des; quod
ipsum intellectum de facieisse quod in se est viribus divinae gratiae , sussilebat intento Framisit Ravmalari, cum ipsi sermo esset de faeiente quod in se est per