장음표시 사용
81쪽
CAPUT VILDecimen Doctrinae Theologicae de statu integritatis,
OBSERVATIO PR AE AMBULAAd Propositionem Bajoraua 26.
Integritas primae s reationis non fuit indebita bumana natura exaltati sed naturata rim conditio. OUoniam, ut in principio hujus opusculi observavimus, Iansentani errores fere manarunt ex eo discrimine, quod statuit inter gratiam naturae integrae, di naturae lapsae, non abs re erit superioribus hoc loco specimen adjungere Domin Theologicae de statu integritatis, & purae naturae. Propolitionem quam exhibuimus condemnarunt summi Pon trices Pius V. Gregor. XIII. Vrbani VIII. ct quidem in sensu ab Assertore intento. Assertor vero Propositionis fuit MICHAEL BAIVa lib. de prima baminii justitia cap. ubi, fosian, inquit, plerique non dis ulter adducentur, ut supra dicitis veterum testimoniis adhaerentes, a communi recentiorum opinione discedant, Iatentes hominem sic initio conditum esse reclum ι ut IUSTITI A, PIETATE. ET CAETERII SPIRIVS S CHARISMATIBUS REPLETUS FUERIT. Caterum, quod hac serii NATURALIS EIUS CONDITIO , cuju semper necessario sit. absintia mala i, ct non potius INDEBITA QUAEDAM HUMANE NATURAE EXALTATIO . qua ex bona melior acta sit . . . non facile per Madcri fibi pati niur. Quarint.r δε hac parte diligentivi d ferendum est. Tum vero toto illo capite incumbit in hujus reἱ probationem, quae sere in eo consistit,quod malum quoddam , & vitium homini, sit illis bonis carere , quod & concupiscenyiae applicat sic argumentans rQuia enim vitium est hominis quod caro concupiscit adversus spiritum. o quod lex camnis repugnat legi mentis, ideo manifeste intelligitur, natura hominis esse, ut utrumque ad nutum pareat imperio rationis, Assertu nem suam eonfirmat reliquo isto
Ex his nota, BAIVM nomine integritatis in articulo damnato intellexisse Iustitiain , pietatem cateraque Spiritus S. Charismata , subiectionem concupis-eentiae &lcarnis ad nutum rationis, quod ipsum ex professis docet toto cap. 3.
82쪽
Ut etiam ne dubites,quid naturale dixerit, cap. 9. ostendit, quod non opori Mes,qua naturalia dicuntum, semper ex intcrnis rei principiis esse exorta, ut praesert titulus ι de in eontextu, Naturale, inquit, non causa, aut originis sua comparatione dicitar, sed rei, cui sic inest, ut ad naturalem ejuι integritatem pertineat, sitque ejus absentia malum. Propositioni Bajanar et s. de qua hactenus similes sunt aliae, atque aliae ibidem damnatae; in primis propolitio ri . . Rum a natura sublimatis, ct exaltatio in consortium Divina natura,debita fuit integritati prima conditionis, o pruinde nuturalis dicenda est, ct non supernaturatu. Hanc tradidit eodem lib. de prima hominis justitia cap. .sunt de similes propositio 9. 23.2q.aliaeque. Porro ex hac Baji doctrina profluit alia dc alia ab iisdem Pontificibus damnata : atque inprimis illa , quam continet propositio inter Bajanas prima. Nec angeli, nec primi hominis adhuc integri merita recte vocantur gratia. Cui eon natpropositio 3. de r. quas Bajus tradidit lib. I. de meritis operum cap. q. Proquit similiter doctrina propositionis s s. Dcus non potuisset ab initio talem creare ha- mimm,qualis nunc nascitur. Hare suis ciat observasse.
I ertiouti a sirmantium ' debitam fuisse Natura humanae gratiam, aut juslitiam originaum.
Si fuerit homini debita gratia aut justitia originalis , liquet sane hane suisse
homini naturalem priusquam peccaverat. Asseritones videamus. . ANDREAS LATRINT S. T. Doctor Lovanti die 27. Februarii i676. Asse tionem lac proposuit Thuli 3. Cum AI AMVS in rictitudine originali EXTRA QUAM EUM DEUS CONDERE NON POTERAT constitutus eset, non confideravit quod considerare debuit. Si non potuerit eum Dcus condere extra rectitudinem originalem,putamus
sane eam fuisse illi debitam. GERARDVS VAN NERM S. T. D. Lovanti die '. Augusti im6. Thesi I. Gratia ITA TAMEN DEBITA FUIT natura rMionali ante Iapsum, UT SINE EI CONDI NON POTUERIT. Doctoridem Lovanti die ai. Martii i 3.Thesi i. Ita tamen DEBITA FUIT earit*s creatura rationali ante lapsum , ut SINE EA CONDI NON POTUERIT, ergo nec in statu pura natura. Doctor idem GER ARDUS UAN IVERM Lovanti die s. Augusti i6s Assertionem probavit miram his verbis Thesi i.
Ei quampis dratia tanta ' exa enitatui nulli creatura tum possibili naturaliur
83쪽
spECIM. DOCTR. THEo L. Pars I. Cap.DI. s. I. ines rigit: ITA TAMEN DESITA FUIT natu ra rationali ante lapsum , UT SINE EI CONDI NON POTUERIT. Hre vero, dicimus, mira est Assertio, ita esse debitam naturae rationali gra tiam, ut sine ea eondi non potuerit,& tamen illi gratiam haud esse naturalem. Bajus quidem , in eujus sensu damnatae fiant propositiones xi. 26. de similes. non alio sensu dixit gratiam primo homini filisse naturalem nisi quod esset debita. Liquet hoc ex ipsa propositionear. in qua haec leges; Debita fuit,ac pisti δε naturalis dicenda est. AEque mira est hae probata ab eodem Doctore Lovanti die i3. Augusti 163 .Thesi i. Justitia originalis homini quidem Jpimaturalis suit, hac tamen omnino ni tui CONVENIENTER CONDI NON POTVIT. Si non potuit condi convenienter, non potuit absolute condi: Deus enimeondere non potest,ut si convenienter.
IOANNES SINNICH S.T. D. Lovanti die 4. Februarii vj.Thesi a. Iustitia Originalis, licet in substantia sua supernaturalis D, QVADANTEN S
MEN ETIAM FUIT NOMINI NATURALIS. Naturalis,supernaturalis,perplexa est locutio; ut in re scabiosa. . ARomara VAN SAFTINGAEN ST. Professor in Tungerloo die a.d: 3. Septembris Thesi 2o. . .
Ex quibus disce, quid fit gratum debere es inribitam, ct fimul collige, non esse
contra doctrinam Catholicam asserere, quod cιrto sensu gratia sit cieatura rationali innocenti debita, ct quod ideo NON POTUERIT DEUS PRIMUM NOMINEM. ALITER QUAM INGRATIA CONDERE. Hoc enim asseruii AUGUSTINUS Oidea defendemus: est enim unum ex iis, LVAE CAPITALITER CONTRA PELa GIANOS INTORSIT. Insinuat hic Prosessor esse Fidei dogma, eontra Pelagianos,quod non potuerit Deus primum hominem aliter quam ingratia condere. MACARIVS HAVERMANS S. T. P. Antverpiae anno i 77q. in suo Prociliis
tract. r. cap.7. num. I. pag. 318. sic docet.
Licet quis teneret, hominem ante peccatum non potuisse produci sine gratia sancti' cante, tamen atro meliori iudicio) non ita clarum est, quod talis incurreret censuram; videntur enim illa duo bene posse confinere, hominem non potuissesne i a gratia produci, o tamen illam gratiam esse ind/bitam natura humana exaltationem,ct supernaturalem ejus coηditionem; quia gratia illa non fuisset debita natura, sed Providentia dipina. Has liabtilitates neque MICHAELI BAIO. in cujus sensu damnatae sunt propositiones 2I. 26.d similes, neque tribus summis Pontificibus credimus fuisse curae t BAIVS quidem non aegre his acquievisset, ut intelligitur ex iis,quae de ejus mente dedimus in observat. Praean b. ex lib. De prima hom. Iustit. c. ra .ubi ostendit, quia non oporteat ea, qua naturalia dicuntur, Ismper ex intimis rei principib
84쪽
sPECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap. TII. s. a. 73
exorta. Adnotemus verbo, Deum esse naturam omnia naturantem: exigentiae innatae,quas vocant,naturarum creatarum, explicandae nobis sitiat per illam naturam conditricem,perque rationes potentiae, bonitatis, & lapientiae ipsius: ita ut inconceptibile videatur,Deum non potuisse condere naturam hamanam
sine gratia sanctifieante, α hane non exigi ab illa,aut non esse illi naturalem. Sed non Philosophemur.
Assertiones affirmantium, merisa Angriorum Primi bominis ante lapsum non fuisse mi Dona, aut gratiam.
HIe lector teneat eensuram primae Propositionis Baianae de qua in observ.
Praeam b. Nec Angeli, nec primi hominis adhuc integri merita recte vocantur gratia. Huie similis est Propositio 3. & 7. Assertiones quaedam hue pertinentes supra exciderunt, hie proprius est earum locus.
IO ANNES DE IVITTE S. T. P. Antverpiae die 13. de s . Julii i67 i. si e statuit Thesi 7. ιι si in iustitia perseverasset; merita ipsius , ct perseverantia NON FUISSENT
SPECIALIA DEI DONA: sed merita humana, o liberi arbitrii. BROZNATA VAN SAFTI HEN S. T. Professor in Tungerloo die a. & 3. Septembris I 676. Thesi EI. Perseperuntia hominis primi, si fletisset, NON FUISSET SPECIALE QUODDAM GRATI DONUM, Ita meritum humanum, o meritum liberi arbitrii. LAURENTIUS NE ES EN S. T. Prosetar Mech liniae Anno I 67s. in sua Theologia Moral. de Actibus human. Tract. I 8. q. I. dub. 8. pag. Fq. ct s s. probar, in hoc statu non dari gratiam proxime sussicientem , quae non sit ciu-cax, his verbis. I. Quia talis gratias ciens totum est gratia sana voluntatis, tum agrotae, prout modo post lapsum habemus , adeoque nobis inutilis, non sicus ac ιibus hominis sani stomacho agrctanti, vel lux solis oculo laeso tr. si cum talis cienti traiia post homo post lapsum optrari ; POSSET SIBI, ET NON DEO ACTIONES SUAS MERITORIAS ADSCRIBERE. posset per liberum arbitrium. gratia non de nante siragere;possetis seno inque ad fram se ipsio pessiererare,ct ita tandem vitam aeternam cinsequi; ρο et quoque libertate sua voluntatis seipsum ab aliis discemere Iai. Ille qui haberet talem gratiam suscientem non deberet Deum orare pro gratia ultratori. Quoniam ergo hic Professor e enset illam gratiam esse gratiam sanitatis, seu Angelorum oc Primi hominis ante lapsum. liquido censet, Angelos.& Primum hominem ante lapsum potuisse sibi, o non Deo actisnes suas meritorias adfribere: potuisse in bono usique ad Mem se estis perseverare , ira tandem vitam aternam μηρ-
85쪽
SPECI M. DOCTR. THEOL. Pars I. cap. VII. s.2.qui: potuisse quoque libertate sua voluntari ι seipsum ab aliis δεβιtnm et 1iovi duuDO
Dium orate pro gratia ulteriori, pro sua per leverant ia dce. Liquet ergo ex his de mente hujus Professoris, merita Angelorum,de Primi hominis Ante lapsum, non fuisse Dei dona, aut gratiam. GERMANUS PHILALETHEs ENISTINVs , alias GAROLUS AB ASSVMPTIONE S. T. Prolatar Duaci Anno I 67o. praecipuam praebuit materiam huic loco in libro de scientia media ad exam. revoc. cap. 2. art. l. s. 7. ubi totus in eo est, ut conciliet Discipulos S. Augustini, hoe est I senium Jc Iansexianos, eum Discipulis S.Thoma. Percurrit ibi illa septem eapita discriminis, quae Corneli ita I senius lib. de gratia primi ho m. cap. 2o. contendit esse inter gratiam praede terminantem a Thomistis assertam , dc inter adjutorium gratiae ali ertum a S. Aetu ino. Singula eapita discriminis verbis ipsis Iansenti exponit Philalethes, atque etiam eaput discriminis septimum num Io 3. pag. i 3 4. his verbis. Septimum contrarietatis caput est , quia priseienninatio illa physica libera arbitriumι is/,o eorum menerim invicte donat. Hoc aditem adjutorium ADAMI, 9 AU Ibrum nullo modo faciebat. Hoe diserimen verbis totidem uti de reliqua) expresserat Iansivius lib. degrat. primi hem. cap. 2 o. eol. ISa. ut non dubites, quin
Iansenius, ejusque assectae sint Discipuli illi S. augustini, quos idem sentire cum Thomaeis contendit hic Philalethes. Porro discrimen illud Septimum eonatur dissolvere his verbis eadem pag. a 34A III. Eodem modo solvitur hac ultima contrarIetas,ac pracedens. Est enim sequela pro
dentis. Tunc actus dicitur u mo dari, quando ita est a Deo ut non sit applicatire a libeno arbitrio, sed solam elicitipe; quando vero actus tam elicitive, quam applicas ire esta libero albitrio; eo quod ex praecidente actu, ct con lissat, tunc non dicitur a Diodari Cum ergo adjuoriam datum ADAMO, ct angelis darit illis potestarem se appliιμῶ . ACTUS ILLORUM NON ERANT SPECIALIA DONA DEI; ficus es de actibus bonis hominis infimi. qui sunt auxilio gratia victricis, o pra determinantis. Nam hac gratia ita applicat liberum arbitrium ad volendum,ut ex praeceden re actu non se applicet.
Nihil commovere debet quod hi nostri solum negent merita in illo statu Integritatis futile 'ιcialia dona Dei. explicat hoe PHILALETHES de idem sine dubio caeterorum est sensus negans ibidem pag. is . esse dona , nisi eo modo,
quo a ct iones liberi arbitrii naturales, ct artes dicuntur a Deo dari,qua tamen o no tri jauntur lilaro arbitrio. His congruentia jam ante dederat num. 8I .pag. II . his versas.
Immo sinus . .... poterat in bono, quod acceperat presererne, si vellet; id est, γριππι ne aliquo speciali auxilio bi dare volantialem peseverandi; quamvis ad hoc inde rei , AI AILIO GENERALI , QUO IN OMNI OPER NTE OPE EA
86쪽
sipernaturalium , TRIGEBATUR LIBERO ARFlTRlO Vr APPLICANTI. NUN DEO , eratque in pote late hominu Iani absquι aliquo speciali auxilio ea adimplere e non minue aι est in nosti apolebate loqui, σ ambulare. GERMANVS idem PHILALETHES congruenter ad haec se periora docet minime obicure. Angelos, ct Primum hominem antet l, ipsum non debui stapetere at Deo gratiam impic di praecepta , perseverandi z. Etenim libro desientia media ad examen revocata, num. o. pag. 163. sic a sumentatur. Mus puwibus impetrandus exigiι auxilium tDax adjuvans POS. Et sed impletis pracepti in homine in irino est allus precibus immi dua: Ergo a mpletio pracepti in homine infirmo exigit auxilium ιονιο alurans POSSE. Prob. M or. Actus, qui non est in hominis p.restate , exigi auxilium adjuνans eo S4: a m amem preέ sua impetrandus non eli in hominis potestate. Haec ille contra gratiam tussicientem in statu naturae lapsae. ultra quam requi
ratur gratia ciueax adjuvans posse, qua sit opus in illo si tu olb hominii infirmitatem, ut declarat num. IO6. pag. J8.
Quoniam ergo Angeli de Piimos homo ante lapsum non indigebant illa gratia essicaei a/jurante posse, necesse est, ut censeat hic Phil uiris Angelos, &primum hominem ante lapsum non debuisse actus tuus bonos precibus impetrare , aut implorare r alioqui enim & de illis tormari posset idem argumentum , & concludi adimpletionem pracuti in homine sano exigerι avxilium ad Evans posse. Quae proximὸ subdit alia atque alia , eundem ejus meptem istunt manifestam. Sed hae tussiciant huic loco.
O snisnu simpliciter assirmantium impostsibiliraum natura pura, s miseriarum brius flatus sine pμcatet.
TEneat lector censuram propositionis s s .inter Baianas vulgo ductas. Deus vo potui μι ab initio talem creare hominem qualis nunc nocitur. Quoniam vero nimis certum est , Deum non potuisse ab initio creare hominem eum peccato, uti nune nascitur . damnatam propositionem intelligunt eommuniter Theologi de homine nascente eum iis incommodis , ct miseriis, quae peccatum sunt consecutae ; ae non solum eum privatione gratiae .sed etia rocum repugnantia loncupiscemiae adversus rationem, eum ignorantia&e. Et quia censent, haec ira esse poenas peccati originalis,ut existiment fore natdrales
hominis conditiones seelusa lpeciali gratia, de benesi io Dei indebito, propositionem damnaram sie intelligunt, ac si diceretur: non potuit Dem a. initio ι--dore mixtri institia pura natura. Quod ipsam agendo non scissa . de privaxione
87쪽
gratiae, sed etiam de aliis miseriis concupiscentiae , ignorantiae, ct caeteris, cum . quibus naseimur operose eontendit FHM, ut vidimus in C crvat. praeamb. ad caput praeiens. Nostros ergo Theologos audiamus. GERARDVs VaN IVERM S.T. D.Lovanti die is . Maji I 6 I9. assertionem hanc proposuit Thesi l. Statu pura natura repudiata tamquam imposilbili, ct praeterito Statu natura integra. cum Sancto AUGUSTINO quadruplicem ttvium ponimus hominis lapse. Verbis leverioribus eonceptam assertionem dedit idem Doctor Lovaluidie 9. Martii Issa. Thesi.3. Adeo ut dicere. Deum posse, vel potuisse hominem condere in puris naturalibu summam in eo arguat INIUSTITIAM.
An aut m in statu natura pura homo creari potuerit; non putamus. IOANNES DE FITTE S.T. P. Antverpiae die is .ct i q. Julii I 67 I. satis tabuit, as L rtionem potuisse ut probabilem Thesi s. Probabile est Deum non potuisse hominem creare inflatu pura natura. HAC ARIra II AVERMANS S. T. P. Anivei piae die in.&-3. Julii 1672. more lito haud paulo confidentius, ut discipulus Magistrum superaret, sic posuit Theli I s.
Diui Angelos cidem est de homine) cum bona voluntate , id est, cum amore casto, quo illi adharent. ereavit, smul in eis, ct condens naturam, o largiens gratiam. Imo aliter saltem secundum providentiam ordinariam eos mare non poterat. Luet autem potui fit, inde tamen male inferiar quod potuerit illam creare in staru pura natura, cum hic ultra defectum gratia, includat rebellionem ιamis contra stiritum. Non potest autem Deus condere hominem destitutum auxilio ad domandam parum inferiorem Osuperiori subjiιienduim. NE UMBRA QUIDEM APP ARENTIAE EST. quod hac sententiast condemnata per νeprobasionem hujus: DEUS NON POTUISSET AB INIrIO TALEM HOMINEM CREARE, QUALIS AM NASCITVR Vnde IMPROBA BILE EST, DICERE . hanc stantentiam nequidem gatiore titula probatilitatis. Crevit huic Prosessori confidentia anno proxime l. quente hoe cst 1673. die i a Iulii, cum haec dedit impertinenti 3. Pei an in nostra sinientia. statum para natura esse imposibilem: ct NON EST APPARENTIA. hanc sentemiam a PIO V esse condemnaram. G tantum abest. quia hac sinientia non positi rumo sustineri ut ὸ contra putemus.quod CONTRARIA SENTENTIA NON SATIS TUTO VIDEATUR POSSE SUSTINERI.
Professor idem caulam univertam ' contra possibi litarem purae naturae instruxit operose anno I 674 in suo Drocinio tract. Σ. eap.7. a. num .9O. pag. II.
88쪽
spECIM. DOCTR. THEOL. Pars I. Cap.VII. 3. 3. DrMONSTRARI POSSIT imp ibilitaι flatus pura natura , seu illi in statin, quem natura instia habuisset, s ab initia a Dro ιρη ita fui sit, sicut nunc nascimtur, hoc est
rebellioni carnis, o omnibin aliis miseriis h in vita eo moso obnoxii quo nunc , excepto peccato. Ostenaitur autem Prim. : quia imp ibitu est ille flatus, in quo creatura rarion tu non potuiset suum creatorim, suum Benefactolemoc. caste, seu propter se diligere. Atqui, iuxta j dicta , sine gratia 'pernaturali, quam matura pura excis-dit. non pote Ii Deiu ca te propte st diligi Tettio , impisibilis est satu, in qua timo non posset ullum opus morabica totium operar i: a qui duxta supra dicta non datur u lum opus nisi aliter lauu nisi ex charitate. . . . IIsce accedit 'imo quod divina bonitaι non niugis post hominem cieare sine sua sulpa cum comupiscentia , quam cum habitibus Filio fis ....... Atqui jaxta veram racologiam non poses Deus sesela infundere habitum visioum. Haee aliaque Prosessor MACARIVS HAVERMANS nihil dubitans. BRO ATA V AN SAGINGΗEN S.T. P. in Tungerloo die a.& 3.Septembris i 676. Pesagia nil mo videtur terrere velle adversarios Thes r. Glent fimiliter illi, quibus nullum videtur inconveniens , si dicatur . ruum pose 'creaturam rationalem omnibus miseriis quas modo patimur, condere obnexiam, etiamsi nullum omnino pracsis et peccatum: st enim hac quorumdam recentiorum DOGMATA SUSTINENTVR,i UT FIDEI NOΛTRAE NON CONTRARIA. eerte FUTILIBUS NITITUR ARGUMENIIS AUGUSTINI DOCTRINA CONTRA PELAGIANOS
Profecto insinuare audet hic Proses or communem sententiam Theologorum,quam vocat recenturum quorumdam dogmata esse idei nostra contrarium, devietores Augustini esse Pelagianas, si vera sit illa communis doctrina.
Constat sibi ibidem S licii is. AT CONTRA HOS IULIANr ASSECLAS omnes Augustiniani genuini filii,o
discipuli propugnare debent, concupisientiam non esse naturale hominis bonum illam esse pudendam, odio balendam , G Uιο NON POTUISSE A DEO HOMINIBUS INSERI, sidesse poenam per peccatum introductam : contra quam, si relit esse bonus, ri-νiliter dibet pugnare spiritus. Hac omnia ex scripturis CathoIice intellectis de concupi sientia docuit AUGUSTINUS. Ex quibus peti u. saris patet, quid illa de psibilitate illius trus seenserit, in quo nullo adhuc iommio peccato aeque Spiritui bellum indiceret concupisientia. ac modo : parum illum in sententia ipsius esse impossibilam , Ut nimis quam manifestum. Atque haee nobis ad manum erant, quae sessi ere,videbantur ad praeben dum Specimen Doctrinae Theologicae ex Academia Lovaniensi per Belgium manantis in materia quinque Propositionum Cornelii Iaημηii, & quibuidam aliis huic assinibus.
89쪽
Ab anno 1644. inque ad Aunum IcTI
Specimen Doctring Theologicae ex Academia Lovaniensi per Belgium manantis in materia Fidei, Spei, Caritatis, Poenitentiae, & Sacramenti
Ceurrent in hac secunda Parte . Lector , varia adnotata pridem 1 FRANCISCO SIMONIS S. T. Licentiato in libro, eui titulus Status, origo . ct Scepas, i domasiola hoc tempore attentata in Belgio circa administriatonem o usum H Sacramenti Poenitentia σc. Sed ille Auctor satis habuit ad uina isse quaedam paucat nobis maior incumbit diligentia,qui hane operam praestamus Facultati Theologicae Lovaniensis Academiae, hoe tempore insormanti SSedem de sua doctrina Theologio, Studemusque ut valde ae rata evadat ista
informatio ad magnum Ee lesiae bonum , quod illi profitentur se habere praeoculis, ct nos habemus. De
90쪽
De Illo libro Francisii Simonis non est nostrum ferre judicium. Attamen oceu pati hae secunda parte Speciminiae cinnanda,& sontes ipsos adeuntes, unde petiit ea dogmata quae Pontifici Maximo judieanda exhibet , eomperiis mus profecto virum non fuisse indiligentem aut levem, utcumque secus sit visum Mac ARIO HI VERMANS SI. Professori Ant ver piae,eujus nuper prodiit liber,cui litulus; Dimia Apologetica ad Summm Penit sicem INNOCENTIUM II.
contra injustum accusationem FRANCISCI SIMONIS. De hac Epistola Apolagetica hoc unum rogamus lectorem, ut iudicium suum suspendat hebdom madis perpaucis quibus est opus, ut excusa hae secunda pariste Speciminis, Tertia scribatur, quod erit operae non magnae, in qua Lector ea inveniet,ex quibus duo docebitur. Primum, quam nullo fundamento , vani Gque praetextibus expostulet Macarius Haeremans de Francisco Simonis ut accusatore injusto cuius causa non est nobis contemnenda ob non parvam connexionem, quam habet cum hae secunda Parte Speciminis, etsi eum Auctore ipso nihil contraxerimus. Alierum doeebitur Lector quam leviter & parva discretione, ne quid gravius dicamus, ea collegerit Macarius Havermans , quae ad informandam S. Sedem de Doctrina suorum Adversariorum habet illa Epistola. Haec aliaque dignetur expectare Lector in Tertia Parte Speciminis. Interean ibit nos moretur illa Epistola apologetica , quo minus filum nostium persequamur.
Specimen Doctri me Theologicae in materiasibi.
AD materiam fidei merito reducimus observantiam debitam Sedi Aposto licae, quae est totius fidei petra. Ad Doctrinam vero Theologicam in materia fidei merito itidem reducimus facta ipsa Lovaniensium Aeademicorum, quibus sensum suum declararunt de ista observantia debita Sedi Apostolicae. quid enim interest, facto ne an scripto mentem suam de elararim Exponemus igitur hoe loco primum quidem facta ipsa toti Belsio notoria, quibus mentem suam declararunt e Tum vero ct variorum doctrinas in materia fidei, quas servant publicae paginae typis impressas.