장음표시 사용
411쪽
s. Non absimili modo reperitur tempus inter duas culminationes interjecineum , si Stella utraque sub Meridiano sistatur. THEOREM A XVI. b. 33O. Profundiias Go Puncti Eel . IV. tua G es aquatis altitudini g o Puncti Tig. 8. oppositι g.
Quia Horizon HR de Verticalis ZN se mutuo bifariam secant S. 8 s i erit ΟZo Semicirculus. Similiter quia tam Ecliptica EL g. ipi , quam Circulus Verticalis LN Circulus maximus I TO); erit etiam G Semicirculus fg. 2 . Spharie. Est itaque OL -- g o- GΟ - - OZ Φ g. 86. Arithm. , consequenter go GO S. 9 l . Ariι .), hoc est, Profunditas Puncti Eclipticae Gaequalis est Altitudini oppositi
Ortum se occasum Heliacum sella in Gubo depicta.
2. ope Circuli verticalis ad Meridia num in Zenith applicati cxploretur gradus Eclipticae, cujus in parte Coeli occidentali altitudo Arcui visionis aequalis : erit Punctum oppositurnillud, in quo Sol haerere debet, ut Stella Heliace oriatur 33O. 28O .
tur, aut per calculum Theoricis innixum investigetur dies, quo Sol gradum Eclipticae inventum occupat; erit eadem dies, quo Stella Heliace oritur. 4. Si Stella ad Horigontem occiduum ducatur, simili modo dies inveni tur, quo Heliace occidit.
332. δ' Vanita Caudae Leonis a Spica Virginis 3 SV 2' conssanter deprehendiιur g. 22 S , quando Meri-d ano vel etiam occasui stroxima r cum mero in parte Caeli orientali Cauda Leo nis ad altitudinem 34' 3O Ucendit, Sp, ea Virginis in eodem fere Circulo Vert,cali jam orisur ca .
333. me etiam pertinet Observatio Bat vorum in Nova Zeni bla An. I s 97. hibernam lium, quibus Sol d. Novembris disparuit, die vero a 4 Fanuarii redordiri carpit, reditum suum consueto tune Calculo Afronomico eripectatum sex circiter diebus antevertens, ut habeκe Acta Eruditorum A. t 697 tb . CARO Lus XL Rex Sueciae A. 1694. Torin
412쪽
CU. VII. DE REFRACTIONE ET PARALLAXI FIXARUM. Ma
noviae sub elevatione Poli 6s' media no re inter I 4 ct et F. Sunii Soli veteris Solem inocciduam observavit. Ipsus justu anno sequente Bi LEMBER Gi atque S POL io Math malicis observationem accuratius repetentiabus o media nocte inter i o ct Ii Sunii δε- Iem Tornoviae L diametri, die i . Sunii sublatitudine 66' ist ad ferri curique osticinas Kangis duabus Diametris o amplius supra Horieontem elevatum deprehendentibus sa). Equidem C Assi Nus ih circa has observati nes non satis accarate institutas discultates quasdam movet, sed qua non obstant, quo mianus bic allegentiar, ubi cum quantitate Refra tionis nibit nobis adhue negotii est. COROLLARiUM I. 334. Quoniam Radii Solis atque Stellarum secundum lineas rectas propaganturi g. 46. Optic. , a Sidere sub Horiaonte latente emissi in oculum Spectatoris illabi nequeunt, nisi in ingressu in Atmosphaeram a via pristina detorqueantur. Patet adeo eos in transitu per Atmosphaeram refringi l g. 39. Optic. ). COROLLARIUM II.
33 s. Cum adeo Stellae propter Refractionem altiori loco appareant; altitudines observatae veris per calculum productis sunt iusto majores. COROLLARIUM III. 336. Ut ergo altitudines observatae in gis exacte prodeant, Refractionis quantitas inde auferenda.
3 37. tuoniam Veteres Refractionem ignorarunt ; ex altitudinibus justo majoribus sua
deduxerunt r unde non mirum quod errores non levis momenti interdum commiserint. a) Vid. opusculum . quod sub titulo e Re M.
33 p. Ceterum ex hac ipsa Refractimum doctrina eonsequitur, nos nunquam videre Minsem orientem oe occidentem, sed Alis sab Hο-rieonte latentis Phanta ima quodpiam. Patebit bot clarius, kbi non minas Diameter Solis apparens quam Refractio Hori nialis accurate fuerit definita.
3 ,9. Ipsa vero Observationes modo recen sita loquantur, Refractiones versus Polum esse majores , quam sub minore ejus elevati
ne , ob disersam dubio procul Atmospharadensitatem incidentia obliquitatem g. 36. Dioptr. ).ΟBsERvATIO XV. 34O. GI DE LA Hi RE c) ab anno I 68 . summa sedulitate .c diligentia ad Merissianam Seliarum staurum altitu-Hnem observandam si incubui se prosit tur , nullamque drferentiam altitudinis
animadverιisse praeter eam , qua ex pro prio fixarum moIu oritur : non tamen
ne at , Refractiones circa Horieontemes quibusdam inconsantiis obnoxias stro varia aeris eo sunt ιone est natura sucircumpositi. COROLLAR lUΜ3 l. In eodem adeo loco Refractiones Siderum ad sensum sunt constantes, Horizontalibus exceptis.
THEo REM A XVII. 342. Radii ex Siesta altiore S in At- Tab. mose .eram incidentis inclinatio S MN IV. minor est inclinatione IHT radii ex Sehia humiliore T in eandem illaesi. E e e 2 DE-
413쪽
Sint Radii incidentes OS & OT. Ducantur per punctaAtmosphaerae M & H ex Centro Telluris C radii CM & CH, qui erunt ad arcum Mid perpendiculares g. 38 A l. in in . Sunt adcoNVS & IH T anguli inclinationum S.I2. Dioptr.). Producatur So in R &ex Centro C demittatur perpendicularis CR. Supponatur etiam HO pe pendicularis ad CO S. 3O8. Gom. . Erit adeo, ut Sinus totus ad CH, ita Sinus OHC ad OC; & ut Sinus totus
g. 89. Arithm. J, scia angulus inclinationis in qualit,ct altitudine major HinriZontali. Ponamus jam porro Radium incidentem esse Lo. Cum sit ut C
Sinum OMQ, ut Sinus ZOL ad Sinum OL g. i 67. A it J; consequenter Sinus inclinationum o MC & OLCerum inter se ut S nus distantiarum avertice ZOM & ZOL SIT 3. Arashm. . Quando igitur distantia a Vert e LOL ZOM ; etiam angulus inclinationis
3 3. Cum Linea OH supponatur in Tab. Plano Horiaontis sensibilis, patet inclin, IV. tionein Radii Horiaontalis este omnium Fig. ι'.
THEOREM A XVIII. 344. Stellae in Zenith Refracrio nulla
est, in Horaeonte maxima; ab Hori conte WqMe ad innith continuo decrescit. DEMONsTRATIO.
Si Stella in Lenith constituta, radius, qui ex eo in Atmosphaeram incidit, continuatus per Centrum Telluris
transit fg s8 . Est ergo ad Atmosphaerae seperficiem seu Planum refringens perpendicularis S. 3 8. Anabs in it. r,
consequenter irrefractus transit 5. 23. Dioptr0. Oxod erat primum. Porro ut Sinus anguli inclinationisTHI ad Sinum rosi acti ipsi respondentis, ita Sinus anguli inclinationis NM Sad Sinum rcfiacti eidem convenientis S. 26. Uiγιr0, adeoque Sinus angulorum refractorum sunt inter se ut S, nus angulorum inclinationis S. I 73. Arithm. . Sed Sinus anguli inclinati nis in HoriZonte maximus s. 343): e go Sinus anguli refracti ibidem qu que maxsmus, hoc est, Refractio in Hori'onte maxima. Ouod erat secum
Denique Sideris altioris angulus inclinationis minor quam humilioris g. 3 2 : ergo etiam angulus rcfractus S, deris altioris minor est quam humili ris per demonstraia. Patet adeo ab H rizonte usque ad Zenith continuo decrescere
414쪽
crescere Refractionem. Quod erat rer
ΤΠ EO REM A XIX. 34s. In eadem altitudine SoIo Siebla omnes eandem patiuntur Rrefracrio
Si Sidera candem altitudinem habent, idem erit Radius incidzns, adeoque &idem angulus inc inat onis S i 2. Dioptr. . Sunt vero Sinus angulorum ro fractorum ut Sinus angulorum inclination
S. 26. Di ptr. & S. 173. Arithm.). ad coque ob angulum inclinationis cuiadcinidem quoque refractus. Ergo in cadem altitudine Sol & Stellae pct cundem Radium refractum i ad ant, seu eandem patiuntur Refractionem. .e. d.
S c Η o L I O N. 346. Equidem TYCHO Dε BRAMs a , qui primus Alis, Luna ac Fixarum Refractiones per Observati nem eri is, Refractiones fixarum minores facit Solaribus, Lunares subinde majores, subinde minores . sed ejus aevo I heoria Refractionum , quam SMELLIo debemus 9. 34. Dioptric. ὶ , nondum erat explorata. Recentiores vero ut C Assi Nus PAt Lippus DE LA Hire E eandem Re factionem in omnibus agninunt , Experientia confientienie.
PROBLEMA LVI. 247. Refractionem S derum adsingulos gradus abiiudims de nire. ResoLUTIO. I. Observetur Stellae prope Zenith con titutae altitudo merid .ana, quantum
2. Inde eruatur Declinatio ejus g. ISO . quae erit accurata, quia Stella a Re
fractione sensii bili libera S. 344 .
3. Eiusdem Stellae observentur altitudines ad singulos gradus, & ope H rologii oscillatorii annotetur tempuS,
4. Ad data Observationum momenta , ope Declinationis extra Refractionis aleam politae , & per num. l. r pertae computentur altitudines verae: S. 3 γ: quae cum s. minores deprehendantur observatis, ab his auferantur ; crunt residua R fractiones singulis gradibus convoniciat S. S c Η o L I O N. 348. Equidem Refractiones ea, quam e posuimus, Methods omnium optime ex Ob ervationibus eliciuntur ι patet tamen abunde, id fieri non posse nisi quamdiu Refractiones fune sensibiles , ne errorem in obstruando vix evitabilem adaequent; consequenter si altitudo iu-fra 3o gradus consis uatμr , Refractione in gradu quinquagesimo secundo von amplius scrupulum primum adaequante. NaυGi Atmosphaera ejusdem essὸt densitatis, ut Restatrio non contingeret nisi in ingressa , ac praterea nota νatio Sinus anguli inclinationis ad Le- fractum in Aere, una cum ratione altitudinis Aeris refractivi ad Semidiametrum Te rae, ut angulus inclinationis definiri posset cile per calculum conderetur Tabula Refrae. tionum ad singulos gradus altitu inis g. Dioptr. O . Enimvero cum conjiet Atmosphae ram nostram esse diversa dcissita:is F. Aer m. , atque adeo continua Fefractioue Radium Lumiuis fieri curvi Deum, nec ratio E e e s Aις.Lum
415쪽
Altitudinis Aeris refractici ad Semidiametrum Telluris explorata sit: ad 'pothesin confugiendum erat . quam non invitis Observationibus 'pothesi naturae substituere liceret. Inium di inpothesin excogitavit C Assi N us usu Academiae Regiae Scientiarum comprobatam sal. Describit eam D Avio G κε coxius b his verbis : is Atmosphaera o aut so milis liaria in altu ra protenia supponatur , is divisa per 3 aut to superficies parallelas in totidem media diversae densitatis ; ita D tamen ut quod binas proximas superficies D intcrjacet me lium ejusdem sit densitatis, is quae ad dictam superficiem mutetur in s. ,, tanter in rarius sursum densiusque deoris sunt: quod res revera non ita se habeat procul dubio enim Atmosphaerat densitas ,, descendendo per minima augetur), sed ad ,, Calculum ineundum. Octo decemve haec ,, incdia ita attendenda, attemperentur adis se invicem, iit in una , duabus aut pluriari bus altitudinibus totales Refractiones ad ,, Omnia ista melia factae ea da in sint cum D Refractionibus , quae per observationesis exactissimis altitudinibus illis respectivis ,, congruom deprehcnduntur. In quo ca- ,, sit Reseactio in assianita qualibet altitu- dine ad dicta media facta de per Dio in is trices Leges calculo cognita, quam pro- is xii ne est aequalis Refractioni ex Coelo,, depromtae ἱ quae eidem altitudini resta, pondet.
fractiones Solis in gradu 46, Lunares in gradu s, Fixarum in 1 o, evanescere arbitra tur sed Celeb. CAssINUS primus reperit, quod ad ipsium genitb usique extendantur. Tvcuo nimirum Refractiones ex bibuit justo minores , utut Horieontalis sit apus eundem justo major r facit enim Horieontalem in Sole 3 t, in Luna 3 3 in rixis 3o'; sed D a Hi R E cum C A s s I N o in omni Sidere 31 r
416쪽
CU. VII. DE REFRACTIONE ET PARALLAXI FIXARUM. o
TYCHONi in gradu Solaris est Is , CAs- si No vero i 3' ct in gradu Fχ adhuc 38 . me dis rimen ex Tabula pracedente satis manifestum est.
3 si. R. P. LAvAL sa) observavit A. 17 Io. d. 21. Pun. altitudinem Solis meridianam γομο d. M Fun. 36 a Solsitio horis elapsis eandem deprehendit Io 26t OV , adeoque a o' majorem , qua minor esse debebat. In se miles observationes cum jam antea inciderit, suspicatur Refractionem variari pro disersitave ventorum ex diversis plagis spirantium. Enimvero ad tales minutias, qua nondum fatis explorata habentur , in prasenti nobis artendere non licet di id nobis annotasse sociat, dudum ab Hoc Euio obstνυatum esse ibὶ Refractionem in singulas horas mutari, quamvis Experimenta sumta sint in exigua admodum altitudine ct in Objectis terrestribus.
THEOREM A XX. 332. Refractio Ascensionem recramo obliquam Sideris minuit, Defensiones
auget ; Declinationem borealem augeι, Australem minuit. DEMONsT RATIO.
Ascentio obliqua est Punctum AEquatoris cum Sidere oriens S. I9o, . Sed cum Stella vi Refractionis elevata in Horizonte comparet . sub eodem adhuc latet g.343). adeoqtie Punctum AEqua. toriS cum quo revera oritur, adhuc sub HoriZonte absconditur: ergo Ascensionem obliquam minuit Resiacitio. Padd
1 ab. S t Stella supra HortZontem elevata IV. In S vel T; vi Resi actionis videbitur in Tu,4 o. vel in t S. 34I . Ducantur ex Polo
P circuli Declinationum PD , , , PBri & qui erunt ad AEquatorem in D I d, Bdeb perpendiculares s.76 , definientque Stellae S Ascensionem red tam veram in D, refractam in d, Stellae autem T veram in B, refractam ita ι S.I9O . Quare cum Punctum d sit Moridiano vicinius quam D , & b viciniusquam B ; evidens est pcr Refractionem Ascensionem rectam minui. Quod erat
Non absimili modo ostenditur , si UZR sumatur pro parte Coeli occidentali , Descensiones per Refractionem augeri. Quod erat rertium.
Porro in Triangulis SGD & md ad
D & d rectangulis, per demonstrata est, ut Sinus totus ad Sinum S G, ita Sinus G ad Sinum SD; & ut Sinus totus ad
Sinum I G , ita Sinus G ad Sinum D
S I 36. Sphaeric. : ergo etiam ut Simis SH ad Sinum JG , ita Sinus SD ad S, num H g. l 96. Aris . ). Quare cum
Eodem prorsus modo demonstiatur, esse ιι α TB. Quod erra quintum. THEOREM A XXI. m. Refractio inoarte Caeli orientasi Longiiudinem Sideris mixuit, in Occidentali auget ; Latitudinem Aufrasim
minuit, Borealem auget. DEMONSTRATIO.
Si AQ ponatur Ecliptica & PD , P d, PB atque Ps sint Circuli Latitudi- I V.
num: Demonstratio Theorematis praue Fig. o. Liatis prorsus coincidit cum Demonstratione praecedentis. ScΗo-
417쪽
S C Η o L I Ο N. 3 s 4. Apparet adeo, in Assronomia non negligendam esse Refractionem , siquidem m
tuum Phaenomena accurate determinare vo
lueris r atque hinc ulterius liquet, Asronomiam veterem, qua Refractionem insuper habuit, fuisse vel ex hoc capite ubique imperfica. .
DEpi Ni Tio LXIX. 3S S. Refractio aisitudinis est arcus Circuli Verticalis V, quo altitudo Si. deris SE ob Rcfractionem augetur. DEFl Ni Tio LXX. 3 3 6. Refractio Declinat onis est arcus Circuli Declinationis II , quo Declinatio Sideris I S vi Refractionis vel augetur, vel minuitur. DEFINITIO LXXI. 337. R. fractio Asicensionis ac Descensionis cst arcus AEquatoris Dd, quo Ascensio D & Descensio Sideris sive recta, sive obliqua vi Refractionis augetur , vel minuitur. DE si Ni Tio LXXII. 3 6 8. Refractio Longitudinis est arcus Eclipticae Ti, quo Longitudo Sideris vi Refractionis vcl augetur, vel minuitur. D Epirul TIO LXx III. 3Io. Refracris Latirudinis est a cus Circuli Latitudinisi I, quo Latitudo Sidetis TS vi infractionis vel auge. tur, I cI minuitur. PROBLEMA L VII.
36O. Data altitudine Sidereti refractasE , una cum rem ore , quo observaIur,
I. mpus usque ad meridiem vel mediam noctem residuum, aut a meridie vel media nocte elapsum cono vertatur in gradus Equatoris S. 2 lax Tab. ut habeatur arcus Adi consequenter i V.
angulus ad Polum A, S. 0.Ast νη. 6μ' & S.3 l . Sphaer. . 2. Quoniam in Triangulo ZPs dantur praeter hunc angulum latera PZ &f L elevationis Poli PR & altitudinis
invenietur angulus VP s. Io S. Sphaer. , cui verticalis Io aequalis SM3. Sphaer.).3. Ex S demittatur perpendicularis SI& in Triangulo SC ad I rectangulo ex datis angulo I fm modo invento& Hypothentiis V, Restaetione ait, tudinis, inveniatur latus I S i 27. Sphaer. J , Refractio Declinationis S. 336 , & latus IS g II 6. Sphaeric. , quod Refractioni Ascensionis rectae Dd ad sensum aequale, si Stellae D
q. Qtiods vero Declinatio DS fuerit in. gens , ex datis in Triangulo PSI ad I rectangulo lateribus IS & PI aggregato ex complemento Declinatio.
36 I. Datis elevatione AEquatoris, Tab. Longitudine Solis ad datum Obser-- IRtionIs Iempus , angulo obliquItatis talipticae, altitudine Refracta sE, Longit dine refracta Sideris i se Re aerioneat Dudinis ta; invenire Refractionem
418쪽
cap. VII DE REFRACTIONE ET PARALLAXI FIXARUM. QV
I. Ex datis elevatione AEquatoris, Longitudine Solis & angulo obliquitatis Eclipticae investigetur nonagesimus
per eum trantiens transibit quoque
per Polum Eclipticae M S. 22i J.
2. Ducantur ex Polo Eclipticae M per locum Sider s verum & refractum fCirculi Latitudinum MI & Mi: evidens est Refractionem Latitudinis II& Longitudinis T ι inveniri ope Triangulorum S II & MSI ad I re
tangulorum, prorsus ut in Problemate praecedente s. 36D . S c Η o L I Ο M.
3 61. Ex duobus Problematibus praecedentibus facile intelli itur , quomodo ex Ascensione recta, Declinatione , Longitudine σLatitudine vera datis , earundem Refractio
DEpi NITIO LXXIV. 363 Deos Physicus Sideri, est Pun tum S, in quo Centrum ejus haeret. DEpi Ni Tio LXXV. 364. Locus Opticus est Punctum C vel B. in superfidie Sphaerae Mundanae
ABC, quo Spectator ex E vel T Sideris
DEFi NITIO LXXVI. 36s. Locus Opticus verus est Punctum superficiei Sphaerae Mundanae B . quo Spectator in Centro Terrae constitutus Centrum S deris aut Phaenomeni S refert. DEpi Ni Tio LXXVII. 366. Locus Opticus apparens seu Visius
est Punctum superficiei Sphaerae Munda-molpis Oper. Maiiam. Tom. III. nae C, quo Spectator in superficie Terrae E constitui us Sideris Centrum S refert. DEpINI Tio LXXVIII
157. Parallaxis est distantia duorum locorum Opticorum. Et in specie Parauaris altitud nis est differentia inter locum verum & apparentem CB. Dicitur etiam Parallaxιs limpliciter,& commutatio a CO PERNICO.COROLLARIUM I. 67. Parallaxis adeo altitudinem Sidoris minuit, distantiam a Vertice auget. COROLLARIUM Il. 369. Parallaxis altitudinis CB est differentia inter distantiam a Zenith A veram AB de visam AC.DEplHITIO LXXIX. 37o. Angulus Parilia Deus est disserentia angulorum CFA & BTA, sub quibus d stantiae a Lenith vera& visa videntur. Vocatur & ipse subinde Para
THEOREM A XXII. 37l. Angulιs Parallact/cus eis aquaistis angulo TSE . quem recta ex oculis Ob υ irorum E ct T in Centrum Sid ris S ducta intercipiunt.
Est enim SED angulus , sub quo videtur d stantia visa CA, SID angulus, sub quo videtur vera B A. Sed SED - STD TSE g. 230. Geom. . Ergo TS E est differentia anguloium SED &STD g. 63. Artihm. E e. d.
THEO REM A XXIII. 372. Parallaxis Ascensionem rectam se obliquam auget , Desensionem minuiι r Declinationem se Latitudinem
419쪽
Borealem minuit , Australem auget; Longitudinem in Orientali auget, in Occidentali minuit.
Tab. Si s de i sint loca Sideris vera, SI V. & Τ visa; Demonstratio prorsus eadem quae Theorematis 2O s. 3 2 .
COROLLARIUM.3 73. Parallaxis adeo Refractioni prorsus contraria F. 332. 3 3
DEpINITIO LX XX. Tab. 374. Parallaxis Declinitionis est I v. arcus Circuli Declinationis , quo Pa- Fig. o. rallaxis altitudinis auget vel minuit Declinationem Sideris. DEFINITI o LXXXI. 37 s. Parallaxis Asiensionis & Deficensionis est arcus AEquatoris Dd, quo Parallaxis altitudinis auget Ascensionem. DEFINITIO LXXXII. 376. Parallaxis Longiιudinis cst arcus Eclipticae Tt, quo Parallaxis altitudinis auget vel minuit Longitudinem. DEpi NI Tio LXXXII I. 377. Parastaxis Latiiud nis est a eus Circuli Latitudinis fI, quo Para, laxis altitudinis auget vel minuit Lai, tudinem. THEO REM A XXIV. 378. Parallaxis in AEn ih nulla, in
Horirante maxima. DEMONSTRATIO.
Eadem prorsus est . quae Theorematis I 8. S. 3 4 , pro Angulis nempe inclinationum substitutis Angulis parallacticis. T M E O RE 'M A XXV. Tib. 379. Sinus Angulorum parauamco-1 v. rum ALT O AST , in eadem vel aqua-Tu. 3. tibus a Zmith dissamus SZ, sunt iis ratione reciproca iustantiarum Siderum Tib. . Centro Terra IL ct TS. IV.
COROL LAR UM. 3 8o. Cum o Q TS per hypoth. erit etiam angulus AST M ALT, adeoque Parallaxis remotioris S minor est Parallaxi vicinioris L, in eadem a Zenith dista tiar quod etiam aliunde patet s. I 88.
THEO REM A XXVI. 38 I. Sinus Angulorum parallactic ram M o S Siderum a Centro Terra Taqualiter distantium , fiant ut Sinus diftantiarum visarum a Leriise ZM o ZL
Est enim, ut Sinus Zm ad TMita Sinus M ad AT & ut TS ad Sinum ZAS ita AT ad Sinum S S. 3 s. Trisgon. . Ergo ob TM per Hyoth. Sinus M ad Sinum S ut Sinus ZAM ad Sinum ZAS S. i 94. ArithmJ. Q e. d.
COROLLARIUM. L382. Decrescentibu adeo distantiis avertice; hoc est, crescentibus altitudin, bus , Parallaxis decrescit. COROLLARiUM II. 383. Parallaxis ab Horiaoue usque ad Zenith altitudinem Sideris asscit.
THEO REM A XXVII 384. Sesta a carent Parallaxi illisudinis se diu.
Est enim M.nidiameter Tolluris AT ad distantiam Fixae TS . ut Sinus Amguli parallastici S ad Sinuin d stantiara Vertice ZAS S. 33. Trigon. .
420쪽
C. . VII. DE REFRACTIONE ET PARALLAXI FI xARUM. 4 ii
Tab. Sed AT respectu Ts evanescit g. I 46):I V. ergo etiam Sinus S respectu Sinus ZAS; consequenter Parallaxis altitudinis respectu distantiae a Vertice in Fixis evanescit S. 37 . Q e. d.
COROLLARIUM. Refractiones adeo ex Fixarum Observationibus erutae g. 48ὶ sunt differentiae inter altitudines Siderum veras & refractas, neque adeo verendum, quod ob Parallaxin Fixarum sint justo majores.
THEO REM A XXVIII. 386. Par luxis Horizontalis eadem,s De Sidus in Horiton e vero, sive in arparente fuerit conseitutum, ct abιvis lo
Sidus in Horigonte vero TS consti. t C tutum non poterit videri in H , sed in
Fig. loco astiori O, cujus Horimn apparens OS convenit oculo non elevato in I.
Qie. d. PROBLEMA LIX. 387. Data distanita Sideris in Horiarante constituti a Centro Terra TR, seu ejus ad Semidametrum Telluris vi ra
Quoniam in Triangulo THR ad Hrectangulo dantur latera TH & TR ;reperietur Angulus parallacticus go.
Quoniam in Triangulo ATM dantur duo latera TA & TM cum angulo intercepto T; reperietur Angulus paralladii-cus M S. . Trigon .,
COROLLARIUM.389. Quodsi detur distantia visa 1 vertice ZAM, reperietur M g. 38 Trigon. .
PROBLEMA LXI. 39o. Invenire Parallaxin Declinationis, Astensionis recta Longitud nιs se Latitudinis; data eL vilione Poli o Parallaxi altitudinis , una cum Atiitudine vita a Refractione ι. berata ct tempore, quo hac fui t obstrua a.
Non d fieri a te soliti ione Problema
I. Cum detur Longitudo vera ι & nagelimus C; datur quoque arcusCι; consequenter angulus ad Pin
2. Quia altitudo nonagesimi CO conatinuata ultra Zenith L per Polum
lice ZTM ; invenire Parallaxis a Liudinis. Disiligod by Coos e