장음표시 사용
611쪽
cap. .quod Idem Athanas testatur in prinei secundae epistolae . Lege ipsum Athan s. epistola ad Felicem Seeundum. Idem is it Peatius Alexandr. tempore Damasi referento Nicephoclib. I i .cap. 8. hisque duobus exemplis ad hane rem utitur Hieronymus in Epitaphio Marcellae: similisque historia extat de Chrysostomo , qui quoniam ab Episcopatusuerat iniuste depositus , ad Innocentium appellauit, vi eonfiat ex eius epistola ad ipsum Pontificem, R ex vatijs epistolis eiusdem I nocentis ad diuersos . Viae Nicephor.lib. I 3. cap. I9. 34. N 36. Flauianus quoque Epist pus Constantinopolitanus ad Leonem appellauit,vi Liberatus seribit in Breuiari incap. a. appellauit similiter Theodoretus, ut constat ex epistolis eiusdem ad eundem Leonem; appellauit denique Episcopus quidam Thebanus, ut constat ex Gregorio lib. 2. epist. s. in .
dictionis 11. Nee solum Catholici spiseopi, sed etiam Hsteti ei in principio eonsueuerunt ad Apostolicam sedem appellater ita de Ma cione te fert Epiphanius hIresi qet. Ita Cyprianus lib. I. epti f. q. & q. de Fortunato, Felice , & Basilide . Ita sulpicius lib. a. sacrae historiae, de Priscilian. tempore Danias. De innique hane fuisse antiquissimam Ecclesii eonis suetudinem testatut Leo Papa epistola 89. ad Episcopos Calliae,& Getasus epistola ad Fausum, S epistola ad Episcopos Dardaniae. Idem denique statutum fuit in Concilio Sardieens sub Iulio Canone 3. 4. & 7. quod generale esse, & semper in Ecclesia re eeptum .
testatur Athanasius in 1. Apologia,ubi adsutia se liquet Legatos Paps Iulij,& plusquam 3 oo.
Episcopos ex variis regionibus, α Prouinclis
totius Orbis, idemque habet Hilarius libro de synodis. Nee refert. quod August.2.eonistra Crescon. cap. 3 . Concilium sat dieens ab orientalibus contra Athanasum congregatum appellet haeretieum: non enim de hoe loquitur, quod generale suit, sed de priuato quodam conciliabulo 67 Episcoporum, cuius meminit soromenus lib. 3. cap. 8.& ii. ubi etiam notat, Canones Concilii Sardicensis saepe citari a Patribus, tamquam editos in , Nicaeno , ut patet ex epistola Zosmi Papae ad
L piscopos Africae, di epistola Iulii ad orientales, & epistola Innocentii ad Vicit ilium Episcopum Rothomagen leni, & Leone epistola et . ad Theodosium , cum tameia hi Canones non habeantur hodie in Nicaeno Couellio : Brtasse tamen antiquitus in eo circumia ferebantur : nain & Canones alios, praeter eos
viginti, qui extant, filisse editos supra ostendimus in num. s. R suadetur etiam, quoniam inter hosce Canones ille non visitur, quo si tutum est, ut Haselia die Dominico celebretur; quod tamen eiu editum constat ex historiis i Eusebius lib. ;. Me . ita Constantini. Ambrosius epistola 8α. Hietoirmus praes tione in Iudit. Augustinus episto II o. item ex
tico in Concilio Chalcedonensi sub finem; s
Iuntur etiam varia deerata Concilii Nicani, quae t nter dictos viginti Cationes non haben-rur; aut fortasse antiqui Patres Concilium
Sardicense. & Nicaenum tamquam unum re putarunt, proindeque Sardicensis iliter syn dos senerales non censetur . quia eodem seretempore coacta sitit, iidemque Patres magna
ex parte ad vir mque eo si uenerunt. atque
eadem doctrina est in utroque tradita. Contra hoc tamen signum de appellati nibus obiiciunt Luthetani quaedam jocacv-priani , Augustini quorundam Coue illorum in Astiea, in quibus videtur prohiberi, ne ad Summum Ponti fieem appelletur. Legide eo potest Cyprianus lib. i. epiti. a. August.
epist. i 61. Concit. Mileuit.cap. Ist. A: Concit. 6. Asticanum . Ad hae breuiter respondendum. nunquam hos Patres id vetuisse. aut eam potestatem Episeopo Romano ademiis ei nam potius Augustinus dicta epistola aperte sate tur , Episcopis licere appellare ad Romanam Sedem . Eandem esse sententiam cypriani constat ex eodeni, in lib. I. epist. q. N lib. 3. epist. 13. In adducto autem loco solum contendit, minimὰ expedire ad Romanam Sedem appellationes , quando reus manifestis sine eonvincitur de delicto, apud immediatum Iudicem; quo etiam modo loquitur Ambros. epist. 6 p. vel potius Danistas , vi alii volunt: nam de Ambrosio, tamquam de alio, mentiost eo loeo . De Concilio autem Meleuitano
consulatur Gratianus cap.placuit, 2.quas. 6.
breuiter dico, non esse ibi sermonem de causis Episcoporum , sed presbyterorum , quas Patres voluerunt apud Episcopos tranugi. ipso Pontis est summo id nihilominus eoia i mante a quamuis nullum Conei lium prohibere unquam potuerit, quin Ponti sex appellationem cuiusuis iustam admittere possit.
Iam Concilium 6. Africanum, potius expresse allirmat, admittendas esse appellationes ad Ponti seem: obsecrat tamen, ne facile, es qualibee ex causae intendantur, atque in hae se tentia fuisse semper Asrieanos Darres eonstar,
praeter dicta ex Leone epist. R . ad Atticanos, x Bonifac. ep. r. ad Eulalium Alexandrinum.& Coneilio Florentino sese. aci. Ad hune d nique locum arguendi spectat, quod sere omnia, quae ad modum tractandi glauiores causas Episeoporum attinent, ut aecusationis sorma, testium inductici, die. statuta, & defianita sunt auctoritate Romanae sedis, ut patet
ex Anae leto epist.2. cap. cusatio, et quaest. 7.Zephetin.epist. I. ad Episcopos Siciliae , cap.
Primates, et. quaesi. i. Alexand. epist. i. cap. si qui, 3. quae ih. q. cap. si qui, et . quaest. 3. cap. quamuis, 3.qu.ε. cap. induciae , 3. qu. 3. cap.
iudicantem, Io. quaesi. s. cap. accusatores , a. quaeli. g. cap.caucant L 3. quaesi.9. cap. nihil,
a.quaesi. r. & cap. si quis, dist.ς Septimum signum Ponti fietae dignitatis,
x uniuersalis Episcopatus Romani. est cura. uam semper habuit de infidelium conue one , & Ecclesiae uniuersalis propagationet ostendimus enim In superioribus . in unus hocptoptium esse eius Pastoris, qui caput est totius Ecelesa, di in nullum alium posse proprie eonuenire: hoe autem verὰ tribuitur Foclesiae Romanae; neque id haeretici negant: nam sunt stequentes, & certissimae historiae de illa re t Dionylius enim, qui in Gallia primus fidem seminauit, ab hae Sede mistus est. Augustinus in Angliam tempore Gregorii. Chilianus ad Francones. quos se licitet conuertit tempore Cononis. Diuus Bonifacius Episeo pus . N Martyr missus fuit ad Cermanos. a
Cregotio II. Scotia sub Ceelest Ino L qui Palladium ad eam mist, fidem suscepit ε Ee smbi ter
612쪽
liter tota Hungaria , temnore sancti Stephani Regis illius, curante Episcopo Romano . Missator hae de re Hosus lib. g. contra Brentium
ei rea principium; via refert, Lutheruin saLsum esse, totum id , quod est fidei, immo omnem bonum christianum a Dapa ad Cermaniam deuenisse r consule etiam inserius d isp. I 8. Octauum senum amne praeeedentit In
Eeeles a Romana semper viguit potestas condendi nouos Episcopatus; res certer necessa. ria propter nouas in dies infidelium conueris sones , quod a principio Ecclesae obseruatum esse constat ex r.epist.Clementi, R et .ac g. Anacleti, R ex epistola Aniceti ad Galliarum
Episeopos, Melchiadis ad Hispanos. Damasi epistola 4. Nieo laus L epistola ad Michaelem
Imperatorem. I Romana. inquit. Ecclesia alias omnes, sue Patriarchales, siue Episto. pales erexite ipsam vero solus Christus iusti tuit. J Gregorius lib. .epist. 32. euerat i ab Apostoliea Sede Saeerdotium in Africa ortu fuisse. I Idem de Sicilia ait Leo epist. q. His denique temporibus, eum nouus Orbis, atque Otientis Indiae per Praedicatores ah ipsa RO mana sede missos Eeesella accesserint, eius. dem Sedis auctoritate noui in illo erecti sunt Episcopatus. Nonum signum amne, ae simile septimo est . quia non sollim infideles omnino ab M. clesia alieni per hanc Sedem conuers sunt; verum etiam , qui ex Leeles a in haeres m, di infidelitatem sunt prolapsi, eiusdem Sed is auctoritate, di diligentia disparuerer hare enim pars, ineustodia Dominici gregis, huic te se
Data est Pastorii δὲ quandocumque aliarum AeeIesarum Praesules in fide defecerunt. aut certu nutatunt, ab Episcopo Romano. vel
correptos, vel confirmatos accepimus, iuxta
verbum Domini: s Et tu aliquando conuerissus, confirma fratres lucis I In qua re, iudicium huius sedis senime habuit auBoritatem, ut Prosper ditiit in fine libri contra Collatorem. L insta latius Ostende. mus, agendo de remediis contra haeresim . Vide Augustitium epist. Δ epis. rori S in Leio libri eontra Iulianum. Et Leonem P pam epist.8 . R. 84. Et Gelas optime epistola
ad Oriental. Denique, Augustinus epist. Ioa.
eleganter scribit, nullum umquam iudicatum suisse Hateticum. quem Eccles a Romana admiserit; nullumqus Catholicum. quem
ipsa damnauerit. Atque ad hune locum spe ciat, nihil umquam in Eceleta fuisse denuo
de fide declaratum . neque ullum Concilium, etiam generale . nactunt ese suam auctorita. rem citra Pontificis confirmationem ,:ut inis1 in materia de Conciliis, disp. I x. sect. s. laritius os endemus ὲ interim videatur epist. I.
Pelagii II. ad Oriental. & Gregorius lib. epis .36. vltimum signum uniuersalis potestatis Episcopi Romani est. haboisse semper in variis orbis Prouincias Legatos, di meatiosi quibus vices suas committat, te seruatis sibi causis grauioribus . ita legimus , Episcopum Thessalonicensem vices Romanae Sed is per Orientem gessisse, ut epist. s4. Leo Papa te satur i l Saeut praedecessores mei, inquit ad Anastasium, praedecessoribus tuis i ita exodi lectiona tua, priorum secutuse,empta, ees mei moderaminis desegaui, ne. a diaete rea. Episcopum Constantinopolitanum in terdum hoc munus Legati Apostolici obiisse in AEaypto colligitur aperte ex epistolis Sim .pliei .Papae ad Achatium Episcopum , & Ce.
lasis ad Episcopos Dardaniae: l Cur, inquit, non ad Sedem Apostolica n, a qua shi eutam
illarum regionum nouerat delegatam, referre eurauit Achatius t 3 Praeterea, Alexandrinum
Episcopum aliquando hae dignitate Legati fuisse praeditum , sumitur ex epistola Bonita .eij II. ad Eulalium L piseopum Alexandii-num , & Nicephorus lib. I cap. 34. refert a tempore Celistini Papae, qui vices suas Cyril. lo Alexandrino delegauit, Episcopos Alexandrinos. & mitram. R Papae appellatiorinem fuisse sortitos; Episcopum quoque Hispalensem inuo ux hoe Legati, per Hispanias gessile loco Sedia Apostolicae , constat ex epistola simplieii Papae ad Leonem Episcopum Hispalensean ; ob quam fortasse dignitatem, in nonnullis Conciliis Toletanis Episcopus Hispalensis , primus etiam ante Toletanum suta scripsit. Similitet Arelatensis Episcopus in Gallias idem munus obtinuit, ut scribit Niscolaus Papa epistola ad Michaelem Imperatois rem . 8e constat ex epistola Gregorii Magni ad Vigil. lib. . Registri. epistola 3 a. Iania, Callistus Papa epistola ad Episcopos Galliae, hortat ut illos, ut sulti Sedis Apostoli ex auis Eroritate . aduersus statuta Apostoli ea nihil seri permittant. Leo Papa epistola 8 . eommittit Potentio Legati offetum per Africam, denique neeessitaten ratificis legationis palam declarat Symmachus Papa cap. valde , dist. 9 q.
Ex his igitur omnibus euidenter satis constat. Romanum Pontificem a principionastentis Eeelesiae, & habitum, N ex illima tum est e Pastorem uniuersalem, I huiusmodi potestate, di dignitate usum fuisse : nam ea omnia. per quae discurrimus, manifestissima sunt munera eius , qui in totam Ecclesiam iuia risdictionem habet, & in alium non possunt
Tertia asserteo aesta , maraliter
Deci tertioli Romanus Pontifex non tyiarannita . neque iniustu hane sibi dientia talem usurpauit; sed per legitimam petri sue- cessionem obtinuit. Conelusio est de fide, &suppostis iis . qua diximus, es moraliter euidens . Primum enim ctedibile non est, potuisse Romanum Episcopum per tyrannidem hane sibi dignitatem usureare, cum nequi armorum vi, neque m i et aliis, quibus vi demus imperia, aut regna solete v serpati, imitae illam obtinore potuetit . Praeterea. m. nia testimonia supra adducta, tum ex Patrihus , N Concilias generalibu-quq Episcopi.
Et Patriarchae eonuensebant . quibus digniatas hae maxime poteratae sic insensa: tum exisImperatoribus, at is alios, qui ea indem di. enitatem Episcopo Romano tribuunt , planὰ
re eam semper obtinuisse. Id vero non ignorantia. neque vi vita compulsi testiseati sunt. Tettio, huc accedit Perpetua araditio: nam,
613쪽
teste Aligus Ino, de Baptismo, cap. 24. qua ab omni scelesia seruantur, re quorum origo non inuenitur . ex Apostolorum traditionOprosecta esse eredendum esti huiusmodi autem est Pontificatus Romani Episcopi; nullum enim illius potest inueniri principium post Apostolosi quod argumentum in secti ne sequenti latius prosequemur, & exclude mus haereses, quae de hae traditione versantur. Quarto, potest eadem suecessio deelarari in hune modum . statuendo primo , Diuum Petrum fuisse Romet Episcopum & usque ad mortem suam ibi fixisse sedem ; quamuis enim Haereti ei quidam utrumque vertant in dubium, δe nonnulli etiam negare audeant; res tamen adeo est euidens , de eontestata , ut satis in eo probant suorum dogmatum salsit tem , cum ad ea defendenda cogantur etiam humanam quandam euidentiam. N perpetuam traditionem , historiamque inficiari . Itaque Petrum Romae fuisse , ipsemet in epiis sola I. cap. 3.testatur in hae verba r i salutat vos ea, quae Babylone est, L esia, a idest, Roma, ut Patres interpretantur, Papias apud Eusebium lib. x. cap. 13. Tertullian. libro de praeseripi. Hieronym. de vitis illustribus in Petro, Oecumenius, di alii Expositores. Deinde, Petrum Episcopalem Sedem suam Antiochia Romam transtulis te asseuerant Hieronymus supra, Epiphan. hrrest i . Leo I. MDiuus Ma 2 imus sermone de sanctis Petro, de Paulo, & sere reliqui Patres in sermonibus
argumenti eiusdem . Doroth us in synops, Eusebius lib. 3 cap. l. Denique, in eo Episcopatu ad mortem usqua perseuerasse testantur iidem patres , Ee historiae, atque omnes alia
Sancti in hae, de praecedenti sect Ione adducti iidque si certissimum ex perpetua totius E elesiae traditione, atque sepulchris sanctorum Petri, & Pauli, quae summa totius orbis v neratione Romae coluntur; qua de re opusci edidit Clito vaeus in suis misces laneis Turrian.:3.Cent. cap. I 6. Secundὰ supponitur, Oporis tuisse quempiam succedere Petro in pastorali munere ,& cura totius Ecclesiae, ut in I. conclusione ostensum est ; unde recte concluditur , in ea Sede Petro suecedere debere, in , qua suum ille Episeopatum usque ad mortem colloeauit; hae autem est Romana seelesia, inter quam , de Antiochenam haee est disserentia, nam in illa Petrus prius sedit, sed tandem reliquit, ideoque solum inibi retenta est priuata episcopalis dignitas simul eum patriarchali, ex Petri voluntate , in F esia vero Romana fixit Sedem perpetuo, usque ad mortem, & in ea voluit suam residere dignitatem . ut sectione sequenti latius osten detur. sed eece Haereti ei. Quamuis demus, inquiunt , hanc dignitatem per legitimam sueeessionem aliquandiu dutasse, at nece est, fateamur iam esse extinctam r nam te mispore Urbani VI. tres omnino profitebantur se Ponti ires summos, nee constare potuit delegitimo . ergo nec de reliquis, qui ad hunc usque diem laceesserunt, id certum esse potest . Quo argumento eoncludebat uuicles damnatus ses. s. Concit. Constantiensis nullum iam esse verum Papam, addunt prditerea Concilium Basiliense generale deposuisse Eugenium , & elegisse Felicem . postea vero Eu. Tom.XII. genium sua auctorItate In sedem irrepsisseis.
Vnde conficiunt, non sutile verum Pontificem Eugenium , eumque ab eo manent posteri res caeteri Pontifices, cardinales, de Episcopi, colligunt, nullum esse iam legitimum Gessorem Respondendum tamen ad priorem paristem, Vrbanum verum suisse Pontificem, conia sitit squidem ab uniuersis Cardinalibus ritὰ recte fuisse electum , nec prauorum homi
num schisma potuisse illum dubium eae cete Deinde post schisma illud in Concilio generali constant. quoiqnot poterant habere ius ad sapatum, eo iure cesserunt, electusque uniuersim est Martinus V. 3d a tota Ecclesia receptus , praeterquam a Benesticto Il. ae pau- eis sequacibus . Quo breui exti ncto , Marti-Dus V. uniuersalis Ecclesae Sedem paci sed possedit, quq eontinenti lactessione legitima usque ad praesentem Gregorium XIII. possudetur. Hi ne ad posteriorem partem respondetur, Concilium Basiliense in principio quudem suisse legitimum, de auctoritate Lugenia , cuius Legati in eo interfuerunt, congregatum , postea vero suisse schismaticum , deseditiosum Coneiliabulum , ac nullius prorissus auctoritatis. vi in Concilio Lateran. vltimo, Seg. II. declaratur, tale autem suit, ubi primum aggressus suit ad legitimi Pontificis depositionem, primo, quia eo tempore non aderant eius Legati. Meundo, quia praecipui quique Episcopi discesserant, pauci porro , qui remanserant, contra antiquam Conciliorum larmam , multitudinem Presbytero rum aggregarnnt, vi aliquid esse viderentur Tetriis, quia Florentiae per idem tempus age hatur Concilium laetiti coactum. auctoritate
stitieet sontis his praesidentis ex Latiuis p riter . de Graecli Episcopis ; praesente etiam Imperatore Graeci , & oratore Latini Imperatoris , que omnia scribit rineas Sylvius in historia eius Concilii. Tandem potest eonfirmari cones usio tum ex sanguine Martyrum, qui pro hae dignitate tuenda etasus est, non tantum praeiatetitis, sed praesentibus etiam temporibus, tum, quia quotquot ab hoe capite desciuerunt, Haeretici, & Schismatici semper sunt habiti, praecipue Crici, maximeque Conis stantinopolitani Patriarehae, qui manifesto pariter ae iusto Dei iudicio in manus Tur
carum deuenere et ex quo per extremam au
daciam Romanae sedis dignitatem ambiere .
Au Episcopus Romanus iure diuina,
ex Christi Domini filicet institutione , fit iniuersalis Pontifex Ecclesia.
HAEc quaestio partim definita iam est,'
partim locupletanda venit, quo magis veritas praecedenti sectione demonstrata conia firmetur. Sciendum ergo duas hic posse m ueri quaestiones , una est, Rn dignitas, quam
ostendimus facto, di iure in Pontifice Rom. inueniti ab hominibus introducta sit , an ex
614쪽
chri si Domini institutione consset. Altera, an concedendo, dignitatem illam esse a Chriso insitutam, ipsus coniunctio eum Epti scopatu Romano si etiam christi, an hominum potius institutio lIn priori quaest.quamuis ex superIor Ibus
videatur satis destata, non desuerunt, qui summum Pontificem introductum e se eti hominum in si tutione erederent, scut Patria chatum consantinopolitanum, vel Alexan. Ita Ocham in dialogis, p. I. cap. 13.& 23. di quos supra disputatione 3. in comparatio. ne Papae, di conciliorum citauimus, restit etiam Turrecte m. lib, dia . cap. 39. dixisso quosdam, institutam fuisse hane dignitatem ab Imperatoribus. Sic Caluinus vult, Phocam Imperatorem Graecum dedi se Ponti fiet Bonaano primatum, in Graecos, pipinum .di Cato lum Magnum in Gallos, At Cermaianos, . quod equidem vanissamum est. Nam euidenter ostendimus, ponti sciam dignita. tem esse multo antiquiorem. Phoeas ergo solum declarauit edicto Romanam Ecelesam esse Caput omnium Ecelesiarum , idque, ut ambitionem Patriarchae Constantinopalitani compesceret: sicut Beda refert libro de sex atatibus in Phoea . quod tamen idem deel rauerat Iusinianus Imperator epist. ad Inno. cent. 11. di Valent. utroque antiquior epistola ad Theodosum Pipinus autem. & Carciis tua Magnus nihil spiritualis potesatis in Calliam. vel Germaniam Fpiscopo Romano contulerunt, multo enim tempore ante ipsos Leo Papa epist. 89. εe Gregorius lib. 4. epiis sola set. scripsernnt ad Episcopos Galliae tanquam pontisces Summi , ae superiores
eorum . Per id quoque tempus, antequam
Pipinus in Regem Francis eligeretur, Primates , & Galliarum populi relaxationem iura. menti ob iussas ea ulas a Pontifice summo petierunt, ut licite possent iniquum Regem deponere , ae Pipinum subrogare, quae hist ita videri potes in Paulo Diacono s. de ge- sis Longobard. cap. 3. & Paul. 2Emil. lib. I. N a. de gessis Francorum , S Blondo decade
A lii opinati sunt, Constantinum Impe ratorem dedisse primatum Episeopo Romano
propter Canonem . Constantinus dist. 96.
Ita posuit Marsi ius de Padua damnatus a Ioan. XXII. in sua quadam Extrauaganti, reserique Turrecremata lib. 2.cap a. R sb.4. in s ne idem putauit Ioan. Hus damnatus in Concilio Constantiens. Ses. Iq. Contra quos
illud etiam sumeit, quod planὰ ostenderimus
exemplis antiquis Romanorum Ponti seum hune primatum Teclesiae Romauae esse multo antiquiorem , immo & ipse Constantinus in In illo eodem Canone confitetur, principatum sacerdotum ,&christians religionis e put , ab Imperatore caelest institutum esse a
quocirca , qus ibidcm Constantinus Pontifiei Romano largitur nihil modo de illius Canonis auctoritate disputando partim ad
dominium temporale spectant, partim ad executiqnem dignitatis Ponti scia, non ad eius institutionem, nam licet ante illa tempora . Episcopi Romani in totam Eeelesiam
haberent austoritatem , attamen ob persecutiones, di alia impedimenta, non poterant
ut oportebat, sua uti potestate, di Ecclesam totam guhernare,quod ut sacere liberuas possent, Constantinus curauit .
Aliter finxit Lutherus dim talem hane a Constantino Quarto manasse, prolato ex PIatina testimonio, in vita Benedicti XII. sed eadem certitudine Lutherus exeludit ex traditione dicta, fle aliis, quae ante adduisuimus , Platina vero solum refert habuisse , olim Imperatores ius quoddam consimandi Pontificum electiones, eui constantinus IV. suo tempore eesiit, illud porro ius, non nisi concisione, ti benescio sedis Apostolicae habuerant, ut insta dicetur . Alii autumant, primatum si Isse eoncessum Episcopo Romano ab uniuersa Eccle-sa in Nicano Concilio , ibi namque datum esse priuilegium Romanae sedi, ut in graui tibiis eati sis ad illam ex uniuersa Ecclesia posset appellari. Vnde Melchiades Papa epistola ad spiscopos Hispan. Damas epistola
ad Prosperum, ZOTimus epi. ad Episcopos Αsticae , euius verba in Concilio s. Carthaginen. hahentur . L Iulius I. episti ad orienis tales , de hae dignitate tractantes . solum eam reserent in Erelesiae eonsuetudinem,eonisellisque Nie ni definitionem . quod senserunt
etiam Africani Episcopi in illo E. Concilio
profitentes, se obtemperaturos, si Canon fleNiernus reperiretur. Item indieatur in con cilio Calileed. Act. 16. N Romano 3. sub Symmacho . Naec vero sententia non solum haretica est, sed ex ipso via. N tradition Oplane conuincitur g statis, atque ex ipso etiam Concilio Nicrito impugnari potest, nam, vi supra vidimus, in metisque aliis c
non ibus in Onunciat, veterem esse consuetu
dinem, ut inter omnes Episcopos, Romanus primatum haheat, nullam ergo dignitatem. vel potestatem Concilium illi attribuit. sed ut paulo ante dicebamus, ante Constantini, di Contalii Nicaeni tempora aliunde attribu
tam exercere non poterat, declarauit; itaque concilium Nieamim. postulante Ecelesia ut Romanus Ponti sex, quoad punctum illud de appellationibus, suam potestatem exequeiaretur. Adde praeterea, Pontifices summos
omnibus tegulis fidei sitisse usos ad suam di
gnitatem confirmandam, Euangelii testim Diis, traditione, Cone illorum decretis, neque oportere, ut omnibus smul regulis sim per utantur, sed illa, quae pro temporum opis portunitate , R eorum , ad quos sermo est, capacitate, videtur utilior, & accommoda iatior, quoniam res semel in Conciliis defi nitae solent expressius ,& clarius retineti, ideo se pe allegant Concilii definitionem, non instituentem, sed veritatem declarantem, se Nioeo laus Papa epis. ad Michael . Imperatorem l Haec ait, priuilegia a Christo Domino sunt
donata, a synodis celebrata, & honorata. IN Ioannes Secundus epist. ad Iustinum,postquam dixerat, Ecelesiam Romanam csterarum omnium esse Matrem , subdit . I Sicut Patrum regulae i& Principum statuta decla
Alii denique, quamuis admittanti ponisti se iam dignitatem semper suisse in Eeelesia, nullumque omnino initium reperiri posio,
post δε postolorum tempora. negant tamen
ab ipso Christo manasse, sed a Petro: & reliquis Apostolis, iudicantibus expedire, ut
615쪽
hletarehIa seeleta ad unum caput reuocaretur. Fundamentum desumunt ex eo quod Romanus Ponti sex frequenter voeatur Petri Viratius; vi cap. Ego Ludoulens d. 63. Ad sa-pe alias quasi vires illius suppleat, & ideo ah
eo sit institutus, namque Iuliust, epistola r. apertὰ docet Apostolos voluisse, Ecelesiam Romanam habere primatum, imo quod di Lfieisius est, Anaeletus Papa epist. a. amrmae Apostolos voluisse Petrum habere primatum. Sed hae sententia etiam erronea . de landa mento destituta.
Dico ergo prImo, Dignitas Summi Pontificatus , qtiae hactenus semper fuit in Epi seopo Romano , non ab hominibus, sed ab ipso Christo immediate ereata est,& ex ipsius
praecepto, de institutione continenter perseia uerat. Conclusio est de fide ad quam confirmandam non oportet alia inducere, quam
quae dicta sunt in praecedentibus Sect.duabus etenim in prima ostendimus . Christum Dominum in Petro illam dignitatem instituisse,
in 1. statuisse etiam ut Petro suecederetur.
Nine Gelasius Papa in Conelli o. Epist orum Romanam Eeelesam asserit a Chri o Domino habere primatum .& Anaeletus epist. 3.negat expresse ab Apostolis habuisse. Vnder eum alio in loco dicit, Apostolos ita
voluisse, loquitur neeessario de voluntato consentiente in primatum Petri, non de eonis sit uente, eodemque modo potest exponi Iu lius, quamuis etiam aliam admittat expositionem . Ratici vero conelusionis data est
nobis sect. a. disputationis praecedentis, ubi
ostendimus Christum Dominum voluisse . Ee instituisse regimen monarchicum, quod enset maxime conueniens ipsi Ecclesiae , quare mirum est , dictos Auctores fateri ex traditione etia Apostoliea, primat si hune maxime conueniente esse Ecelesis,adChristu& non sed adΑpostolos illius institutione velle reuocare eum preteipue ad Ecclesiae fundationem peristineat , ueque possit talis primatus eosistere:
absque speciali Spiritussancti assistentia, quae non nisi ex ipsius Chtisti promissione , N institutione haberi potest. Dieitur autem ut
omnibus, qus vltima sententia asserebati Diatisfaciamus) Pontifex Romanus Vitarius Petri , non propriemam verius ac magis propriὰ dieitur Vicatius Christi, ut loquitur Conciis aium Lugd. sub Leone X. Et habetur cap. vhi perieulum , de electione, in ε. & Bernard. lib. 2. de consideratione ad Eugenium , so- Ium ergo habet verum ille dieendi modus, quatenus Romanus Ponti sex sedet in Cathe ora , de Sede Petri, & veluti personant eius sustinet, non quia ab ipso sit institutus . Dico seeundo, Dignitas Summi Ponti. seatus a Christo Domino instituta cum Epistopatu Romano coniecta suit; ex Petri saltem iussu, atque adeo .ex eius institution
manavit. Vt probetur assertio notandum,
lices Chtistus Dominus pontificiam hane dignitatem instituerit, antequam in extum
conscenderet, attamen nou constare praeci
peretne inne ut qui esset Pontifex , Sedem suam haberet Romae, vel loco alio: imo nec constare, ut esset Epis pus ordinarius alicuius priuati Epistopatus, sic plane perseuerauit Petrus toto tempore antequam Antio
chiae sederet, postea vero dignitatum ponti
fi iam eoniunctam habuit eum eo Episeopais
tu , quam deinde m ntauit. Re annexuit eum
Romano , quo illum diuinis preordinati nibus sui ait Leo anteibant, & honor poteristatis . & gloria passionis . Constat ergo has esse duas dignitates diuersas , εὶ separabiles de se , uniuersalis Episcopatus, videlicet, de
priuatus, seu ordinatius urbis eum ergo haeduae semper coniunctae fuerint, &qui in una succedit Petro, semper in alia sueeedat, necesse est, illas duas dignitates ex voluntate . Ee instituto alieuius habentis potestatem hactenus . semper manere coniunctas 2 ergo saltem ex ipsa Petti, si de Christi v
luntate minus eonstat ; de qua statim. erit dieendum: nam Illae duae tantum praece serunt voluntates, 4 quibus hae eoniunctio potuerit manare . Neque enim fingi potest ab uniuersali Ecclesia, aut a Cone illo alio manasse; quamuis credatur verisimile , in eam rem etiam caeteros Apostolos consensia se, vi Iulius I. in dicta epistola insinuabat . Atque hanc conelusionem intendit Gregotius libro 6. epistola 37. dicens Ipse sublia mauit Sedem, in qua quiescere etiam, & presentem vitam finite dipnatus est. I Confirmatur : nam Clemens epistola I. quam Anactet.& Alexand. in suis quisque epistolis magna
veneratione recipiunt, de Damas. in vita
Clementis, scribunt, Petrum elegisse sibi se cessorem ipsummet Clementem eui potestatem ligandi, atque soluendi, sibi a Domino
traditam dedit, & Episcopum Romanum
esse voluit et quod etiam eonfirmat Tertuli. de praescript. Haereti c.& Rumn. in prologo ad
recognitiones Clemenras . aut cuiusuis anti
qui Auctoris sit opug. Ex quo secto eonstat. Petrum eoniunxisse dignitatem Pontificiam eum Episcopatu Romanor eodem autem modo , quo Petro successit Clemens; siue id fuerit immediate, siue post Linum, vel Cleiatum, de quo opiniones circunseruntur: eo dem, inquam , modo Clementi successit Anactetus . N hute Euaristus, di se de e teris . quos Irenaeus libro 3. eap. 3m usque ad sua tempora duodeeim numerat. Et august. epiis stola is s. usque ad se aieeenset quadraginta; nos ver S 23 numerare possumus i quos habuisse semper eumdem Episcopatum . eum demque modum dignitatis, eonfirmatur as gno, ex fidei, seisicet, integritate, quae se per in Romana sede persiti t. ad quam numquam potuit accessum habere perfidia, ut Cyprian. ait libro primo , epistola a. sed inco ruptam semper seruauit Patrum auctorit tem , & traditionem, ut ait Hieron. ad Davimas. Aliae veto Sedes setὰ omnes haeresibus edatae sunt, praecipue Patriarchales; & maxime Constantin. qui de primatu contendere
ausa fuit. Hoe nimitum signo saei lὰ intelligitur priuilegium Petro con tam , t non sueficiet fides tua, I in hane Sedetm suisse translatumr quia, nimirum . illi coniuncta est ea dighitas , cui tale priuilegium debebatur . Tandem ratio agerri potest , quia expediebat Summo Pontifici, certam quamdam, de statam habere Sedem, ut mox dicemus: atqui dubitati non potest, quin Petrus, ut Pontifex Summus, eam designare potuerit iergo, &c. Sed iam occurrit et . quaest. num. c. ad
616쪽
lacta, an annex Io haee priuel patiis Petri ad sedem Antioehiae Romam transtulisse. sedem Romanam . quam a Perro diei mus etiam Papa Sermove sanctorum Petri suisse ortam , ita sit auctoritate eius consti- Pauli, Augustin. R alii Patres saepe asserunt, ruta, ut is ipso solo manauerit λ an vero ex meuliari Dei oldine iactum . ut Cathedra Christi praeeepto . R auctoritate id egerit ichni enim cie hoe nihil ex fide certum habe,
mus, varia opinantur Theologi Sol. 4. d. 24. a. art. s. dixit, totum hoe neeotium esse iure humano . atque adeo in pote state a
summi Pontis eis stum, disiungere diguit tem Pontis eiam ab Episcopatu Romano ἐseut potest erigere Eecies aut quamlibet in Patria chalem, & iam erectam sua dimitate Petti Romae collocaretur. Congruentia as serti potesti quia sicut oportuit, Summum Pontificem esse unum, L certum a ita oportuit habere certam . di immobilem sedem, ut remouerentur seditiones. & seandata . & s ellius posset tota Fecies a ad suum caput a cedet e r oportuit ergo hane desgnationem
fieri ipsiu1 Christi Domini auctoritate a quias sola Petri, ut summus Pontisex erat, vovi priuate . si expediuerite euius se tuentim esse luntate fieret, alterius etiam pontificis vo videtur Palud. tratia tu de potestate Papa , luntate mutari aliquando potuisset. Vndo art. a. & q. Aimacha. lib. a. eap. I 3. N I . etiam sumitur probabilis coniectura a nam& alis quidam . Contrariam sententiam te. s die e res puta humana esset, aliquando. vel nent Caietatius o seu lo de potetia te Papae . In Conciliis generalibus . vel a Ponti seibus cap. Ig. & Iq. Can. lih. 6. de Iocis, cap. q. di diuersat una nationum , vel Regibus etiam . cap. vltimo ad I . Turrecremat. cap. Sacro. aut Imperatoribus facta suisset mutatio: eum
sancta Id. I x. ergo id numquam in Ecelesia ac eiderit, s-Di eo nihilominils tertior Quamuis eo n. gnitin est, negotium hoe diuinum esse, di non iunctio summi Pontifieatus , eum Romana prorsus humanum. Quod ver4 electa sueri e Sede ad primariam huius dignitatis institia. Roma ua Huitas potius, quam alia, licet extionem non pertineat, neque videatur a Chli. Christi Domini arbitrio potissimum pen-sto Domino ante ascensionem in coelum oris deat, suam quoque habet congruentiam, uidi nata; plobabilius tamen. & magis pium mirum propter amplitudinem urbis; tum videtur . Petrum ex Ipsius Christi Domini etiam propter Sanctorum Martyrum, & Plin- , praecepto , & voluntate illam institui se . eipum Apostolorum sanguinem ibi effundena Prior pars. N ex dictis, & per se videtur sa- dum i tum denique, ut Dei potentia, fi fideitis mani sest a. constat enim aecidete huie essi ei a magis ostenderetur .s ut quae fuerat dignitati, per se loquendo, esse eum hoe, vel magistra erroris . fieret discipula veritatis , Iillo Episcopatu priuato, atque loeo eonum. Mi Leo Papa notauit, & bene D. Thom. a. p. ctam ; non enim exiguo tempore vixit pe- q. 33. art. 7. ad 3. trus summus Ponti sex sine cella Sedet atqui Dicet quis . aliquando suisse' mutatams interim , permittente Deo, ab Herodeta Romanam Sedem . proindeque non esse defuisset ocelsus , habu luet prosecto sue ee svi iure diu tuo . Respondetur, praesentiam sum rem, qui tamen ex vi suetessionis Episcopus mi Pontificis filis se per aliquot annos in Romanus non esset. Ad vero ante Ascenis Gallia, sed .erum Episcopatum semper suisse sonem Christus Dominus nihil de hoe ordia Romae , nam litat summi Doutifices hahita. nauerit, patet; tum quia nihil tale habemus tent Auenione: semper tamen perseuerarunt ex Scriptura, vel traditiones tum ex eo, quod Romani Epistopi, nullusque alius praeter ip- Petrus Sedem fixit primum in una Eeolesia . scis per id tempus eam Sedem occupauit. V postmodum in altera : tum tertio, quia nulla gehis, s de iure diuino Summus Pontifex apparet eius rei necessitas. Posterior deinde Episeopus est Romanus, ex eodem iure Ro- pars assertionis eonfirmari solet illis Pontifi. ma res dehit. cum quisque L piscopus iure cum testimoniis, quibus conseitur , Roma. diuino residete debeat in propria dioecesi tnum Pontificem iure diuino . & ex Christi consequens est contra id. quod contigit alia
Domini institutione. habere Primatum Ee- quando. ae eontingere necesse esset, si R clesiae. verum, quae hoc tantum exprimunt. ma vastaretur. Fateor teneri Papam, si comis minime urgent, neque hane conelusionem ia mode possit, regulariter residere in Romana
Pontifices intendunt, sed primam tantum a diisee si i illud enim , di ad bonum regimen cuius signum est, qnia semper eonfirmane priuati Episcopatus, di ad totius Ecclesiae suam sententiam illis Euaneeliis verbis i l Tu commune, postulatur: at vero ob temporum
es Petrus, &, Pasce ciues meas. J A lia nihil ealamitates coguntur interdum Pontifices minus legimus Patrum. N Ponti fieum testio abesse. aut eerte Principum potentia coacti. monia. uuae indieant, post Ascensionem, ut sorte aecidit, quo tempore Romana C
filisse Petrum de hae re peculiariter a Christo ita etat in Gallia . Quod dicitur de urbis va- instructum . di monitum. Ita sentit Innois stitate, eredibile est, Deum numquam per cent. III. eap. Per venerabilem. J Qui filii missurum, ut porta inseti contra eam piaeua sint, &α ubi dicit. Romam elegisse Domi- leant. Oh sanctorum Petti, & Pauli interces num ἔ ac refert historiam , quod Petio . bE sionem . Sedis Apostolicae dignitatem. ac E egredienti Christus oecurrerit, ad illamque etesiae totius utilitatem i & ita intelligimus, reuocauerit et cuius etiam historia meminit tam fuisse praeteritis temporibu a diuinitus Ambrosius oratione contra Auxent. & lib. s. seruatum i praeeipue tempori Leonis Papae, epistola 3 a. lodicatque Athanas. Apolost. dti .e habet histotia vulgata. Vnde Chrysost. a. v fuga, & resert Euge sp pux libio a. de ekia ad Thessal. a. docet regnum Romanorum ς. orierosol. cap. I. Vnde Marcellti, papa duratu tum usque ad Antichristum . eumque pilio' . ad Episeopo, per Antioὰhiamta eontra Romanum Pontificem potissime pu- conii ituros, quae habetur cap. Rost ditis. 14. gnaturum . Idem Hieronym. epistola ad Al qu iti I. uicit, Petrum Iubeii te misino, ilisam, quaest. ii. Lactanctiva libro I. c, a 3 Tettuli.
617쪽
Tertuli. in ApoIogia. Augustin. xo. Civit. cap. 19. Plura vide in Waldens. Iibro a. de fide, cap. I. Roctnsi art. 23. Dri edone l. 4. cap. 3. Part. a. & 3. Echia lib. I. de primaru
Petri, cap. I 3.& contra Luther. c. 29. de 3 O.
Pighio libro 3. hierare, cap. I I. Turre rein lib. a. cap. 36. & M. & ali s non paucis.
,'quamodo Sammus Pontifex eligid. vi ab omnibus l
o Ri ne ex piscedenti sectione prasens
dissentiast nam si Ponti feta dignitas ab ipso Christo Domino immediate est itis Deuta, seri non potest , ut ab hominibus eo feratur: omnes et go Pontifices, qui ab hominibus post Petrum ereati sunt. veri Pontifices non erunt . Confrmatur: nam si Ponibser ab hominibus eligitur, eius potestas erit inferior, quam iἰla tota congregatio hominum, a quibus eligitur; quod est contra Pontificis dignitatem. Sequela patet: quo
niam ita aeeidit in omni Republica,que suos sibi eligit Masistratusi hi enim toti Reipublieae semper sunt obnoxii, ab eaque depem
Duo sunt in hac materia distinguenda:
alterum est des gnatio personae : alterum colis latio potestatis , di dignitatis ; quai duo snterdum coniunguntur . vicum Christus Dominus personam Petti designauit. I elegit, illiqa tenate cotulit; late edo vero separare tur. ut cum Rex alique in Epite puno mitiat,
per nani quidem designat, non vero impc titue dignitatem . seu Ponti κ nominatio. nem regiam approbando, dignitatem confert . Quo mittor Di eo primo : Quando ponti sex Summus creatur , electores personam de sanant: s lus autem Christus immediate constit digni tatem . & potestatein . Conclusio est certa ex his , quae in praecedenti sectione di cta sunt i hoe enim volunt Pontifiees. & Patres, cumronuntiant, Romanum Pontificem habere Christo Domino potestatem. Item Papa Viearius in Christi: scut ergo Prorex immodi atὰ ab ipso Rege instituitur: ita re Papa, qui veluti pro Pontifice Christo, ab ipso
creatur. Praeterea si Ecesesia praeberet hane potestatem, posset illam limitare. vel augere,ves modum illi praescribere, ut solet Pontifex. cum Episcopos ereat. Tandem ostensum est
supra , Ad ostendetur in sequentibus C, istum non dedisse hane potestatem toti Leelesa iergo nee ipsa potest illam dare. De hac me.
ro eoncius e legantur Turrecremat. libro secundo, cap. qq. Caietan opusculo primo de auctoritate Papae, cap. I . 5e 1.p. Apolog.
cap. xa. Turrian. I. contra Centur. Capit. I 8.
Solum notandum, Christi Domini coneessio nem , quamvis respectu huius des gnataei per
sonae noua fit; attamen ex priori conce1sione facta Petro , Originem habere, atque etiam moraliter eantilem esse cum illa a tunc enim stabili. unaque voluntate statuit Christus. eam Petro concedere, & omnibus eius legitimis successoribus; id est, loco illius tite, oe
ea non iee electis, seu designatis; quia posita
voluntate, necessitate quadam hypotheti ea communicatur dignitas rite eletio. Dices: quandocumque in eIectione cuiuslibet Maia pistratus, diso illa, des alio, scilicet, per. sonae. 8d collatio potestatis, ad diuersos per tinent , is, qui dignitatem eonfert, ius habet non conserendi talem dignitatem, si persona designata non se digna; nee solum ius ha bEt . sed interdum ita facit, ae praesertim Pontifex in confirmatione Episcoporum ridem ergo iaciet Christis Dominus in ei
ctione Pontificis r ergo cum numquam coua
stet , an persona digna fit. di sum eiens ad illud miniserium, si ea vi electionis humanae
non habet potestatem . sed expectanda omisti ino est chrisi collatio,& veluti consima tio, numquam satis constabit, an Papa electus , vetus sit Para. Respondeo , propterea errasse quosdam Naereti eos, etctium non fieri verum Papam, nisi si vir pro hum c Onfirmantque,quia prius interrogauit Chrisus Dominus retrum, an se diligeret. Imo dixerunt alis, non fore se tum Papam, nisi pra desinatum ; eademque ratione addere possent, verum non es e, nisi se doctus. & habeat caetera omnia, quae noeesaria sunt illi muneri. Sed haeresis est. damnata in Concilio Consantiens, di in genere. contra illam disputatur in materia de Saetamentis, S de clavibus, di alibi. It que certum est, ut Deus conserat infallibili. eer hane dignitatem . nihil aliud requiri,
quam personam simpliciter capaeem eius,lagitime diectam fuisse, siue digna sit, siue indigi a nam vi, maius Feeses bmoum , ita fatuit, atque exequitur a quia mul, to esset maius Ecclesiae incommodum eatere
lapaus vero capite, semperque posse dubiotate de illo, quatia habereminterdum infir inum:: neque in hoc est eadem ratio de Deci . di hominibus: tum quia homo est tantalm dispensator; Deus vero Dominus; tum etiam quia certo constare potest, quandone homo confirmat praesentationemr in Deo autem constare non posset,absque speciali reuelatim ne, quam non oportuit iugem esse in Meleas ar tum denique, quia homo nequit in suffodientiam alterius hominis electi supplere inostar Dei, qui per paruum. vel indoctum Pontificem potest, si velit. aeque hene prouiis dete Ecclesar, ae per alium quantumlibet do tibus omatum . Porro autem Christus Histrum rogauit, an se amaret, non quia su date vellet illam potestatem in charitato. tamquam necessario fundamento ; sed gratia exempli. vi Pastores intelligerent, quales esse deherent, di Rectores quales ab eis Opor. teret eligi, ut Angusinus ait de agone Chrissiano cap. go. Chrysostomus libro a. de Sacerdotio , & Leo Papa Serm. 3. de Assumptis sua. Dissicultas uerhest . an requiratur inia eligendo pontifice character, vel fides, ut
christus Dominus illi conferat dignitatem ιde quo infra occurret locus .
Dico secundo: Potestas eligendi. R de fgnandi personam, data fuit hominibus. Est
certa, & necessaria. ut patet ex usu Ecelesiae.
di quia expediens suit. hominum Eeclesiam humano modo gubemari quoad fieri posset; nec erat consentaneum statui legis gratiae, de
618쪽
s dei. ve semper de ecelo expectaremus signum , ad cognoscendum , quem eligeret
Dieci tertior Modus eligendi Ponti Ceem, non suit a Christo Domino praescriptus, sed Ecclesiae commissi is est . Conclusio est certar nam constat varium fuisse In Eeelesia huius electionis modum: s autem Christus modum determinasset. Ille idem, & uni eus suisset semper in Ecclesia retentus. Antecedens patet i nam Petrus, qui fuit primus Papa, successorem sbi delegit Clementem, ut constat ex ipsius Clementis epistolis . & ex seciuida alia Alexanti. Papae I. ad Orthod xost di ex epistola Ioannis III. ad Epi se
pos Cerman. ex cap. Si Petrus, & capitulo Vnde , 8. quaest. I. Sed contra di Nam Clemens re vera non fuit secundus Pontifex a Petror non ergo ab eo fuit electus. Antecedentes sumitur; tume Y Canone Misae. ubi Linus. R Cletus ante Clementem numerantur; tum ex variis Patrihus , R historiis 1 Irenaeus enim lib. 3. cap. 3.
Anaeletum post Linum censeti deinde Cle mentem , ubi irrepsisse arbitror nominis eriar rem , ut pro Ceto Anaeletum posuerit.)Idem sentit Hieron. de scriptoribus echlesia
si ieis in Clementer Eusebius vero lib. a. hiis
sor. cap. 14. Linum post Petrum eollocat . tum Clementem; idem habet Aug epist. 163. Iam vero Epiph. se . et . & Platina, Linum, A Cletum prius numerant. Propter haec Turis
Tecren at. lib. a. cap. 3I. negat, Petrum elegisse Clementem, qui sibi succederet , solum- qne nominasse illum, ut postea eligetetur: sed hoe manifeste saeit contra dicta ipsorum Pontifieum in eitat Is epistolis .
Vnde dieendum est, vel Clementem suisse quidem a Petro electum ς natim uero post mortem Petri renune lasse, ac noltitue sueeedere, quod senti: Epiph. supra: vel certὰ pr habilius . Clementem de facta immediate successisse Petro. Ita Damasio Pontificali. Tertuli. de praescripta Haeretie. Rusinus in praefatione Recognitionum Clementis ad Gaudens. Et indieant Pontifices citati Leo II. in epist. decretali. Linus ergo extitit eo adi
tor Petri eo vivente, Romanamque Eeelesiam gubernabat, illo absente, ipsique ante Petrum defuncto, Cletus in eodem munere suffectus est : tandem vero, mortuo Petro, Clementis
eius Decessoris , Cletus itidem , quali diu vixit, coadiutor fuit; ob idque hi duo inter
Episeopos Romanos numerantur. Vide Turistian. lib. I. contra Centur. cap. Io. Dost De
trum vero nullus Pontificum sibi elegit sue-ce rem ἔ quamuis Epiphan. supra id videatur tribuere Lino, & Cleto sed, & sub dubio loquitur , ae potius de coniae ratione Episem pali , quam de iurisdictionis potestater quare Iieet non si omnino certum; probabilius tamen est, quod statuimus. Itaque in initio Ecelesiae electio Summi Pontificis a Cleto Romano , & Episcopis , qui Romanae essent . peragebatur , . ut colligitur ex Cypriano lib. q. epist. ubi de electione Cornelii loquitur,
ut e bius libro 6. historiarum cap. ai. dum Ponti fieati R qvς etiam Damala in
autem electione popula consensus, non visu si agia serret in electione; sed testimonium vitae, di morem eius, qui eligebatur: de quo vide eap. Cum longἡ . dist. 63. S cap. Electionem, dis. 79.& Cypr. lib. a. epistola & libro di. epist. 3.
Postea vero etiam consensus Imperator utria,ecepit expectari, ita ut non censeretur Omni. no firma electio, donee, Imperator assentire te
quod priuilegium interdum. suit per tyrannidem usurpatum, ut ab I Ienrieo V. tempore Paschalis II. interdum salso confictum, ut de quodam Othone refertur capit. In Syno , dist. ε; . interdum verὰ datum ab ipss Pontificibus, ut de Carolo Magno, & Pipino habetur eap. Hadrianus, eadem dist. s . quod statim re nune lauit Ludovicus eorum succensor, ibidem eap. Ego Ludovicus. Quamuis
postea alii tentaverint illud tepetete ille quo
multa Pighius lib. a. de Eccles. hierareh. capit. I 3. N Paludanus libro de Republica E elesiasti ea , cap. 7. Turreerem. & alii . Tandem vero Hadrianus II. statuit, ut in electione pontifieis nullius secularis Principis eonsensus obseruaretur; atque etiam propter abusum, consensus populi praetermissus fulti per se ergo huiusmodi lateo tu in eonia sensum numquam fuisse neeessarium , comstat ex Concilio Romano sub Symmacho P pa ex s. synodo generali, & multis, quae conis gerit Gratian. illa dist.63.de ε . postmodumque Gregorii VII. R Urbani tempore, electio Romani. Pontificis Cardinalibus eommissa est , ut patet ex in cap. In nomine Dominit dist. 13. cap. l .dist. 7.& cap. Licet exemplo. de electione. & cap. Vbi periculum t eodem titulo , in s. Et Clementina, Ne Romani. eodem titulo, & ex Concilio Constantiens sessione s. Ψbi damnatur mi elef. qui hane Cardinalium electionem negabat esse legitimam , de quo Walde n. a. doctrin. fidei antiis
quae, artic. g. cap. 9. IuOCarnot. a. decreta
Hugo de sancto Victore. libro seeundo deis
sacramentis . par. 3. capit. 14. De Origine
veto , & d Ignitate Cardinalium, vide Turreia eremat. Dighium , & Pallidanum supra cita. tos , Uilla di ego , & alios in tomo I 3. trati
Dico quartor Ad Sedem Apostolicam
praecipue spectat praescribere. & ordinar modum eligendi summum Ponti seem; quod si de eo nihil esset statutum, & sedes vacaret, electio ad omnes Eeelesidi Episcopos pertinebit . Priorem partem bene docuit Caietanus, probaturque primo , quia modus eligendi Pontificem,qui nune est in Eeelesa, praeeipue sun dat ut in legibus, & statutis ipsorum Ponti fieum t ergo ipse usus Ecelesiae docet, hoe pertinere ad summum Pontiscem . secundo, cum Papa sit Ecelesiae eaput, in eo est suprema potestas gubernandi Ecclesiam: ad eum ergo spectat prouidere in rebus maxime necessarii fruna vero ex his. &grauissma, est electio summi Pontificis: ergo, &e. Tertio, quia vix alia ratione potuisset continuari legitima lactessio Ponti fieum ab initio Eeelesiae usque ad hoe tempus; nam si solus Ponti sex non
potuisset modum electionis praescribere,pertinuisset hoc ad .niuersam Ecclesiain, seu concilio generale numquam autem per longam annorum seriem quicquam est de hae te statutum . aut ordinatum in Conciliis generalibus: signum ergo est a principio Pontifices
619쪽
summos auctoritate propria statu Ise modum tur sed unus erorum est, ut antecessor lacees electionis. qui pro ratione , aut necessitate forent nominet, qui neque includit repugnan- temporiim retentus fuerit, vel eadem auctori- tiam, nec apertam prae se seri indecentiam rtate mutatus, tandemque permanserit is, qui ergo, &c, Confrinaturi quoniam Papa sta- nune viget in Ecclesa , atque in Conciliis tuere valet, ut eo vivente eligatur succellor. generalibus eii confirmatus. duobus, videt i- ad eum modum,quo pro Imperatore eligitur.
cet. Latet anensibus sub Nicolao I. & Aleis Valet praeterea , hane nominandi Pontificis,andro III. & in Lugdun. uno, alteroque praerogatiuam viii soli personae concedere, ut Viennensi. Ostiens Episeopo, v. g. Potest item indulgere oppones: Si lire potestas apud Ponti- Episcopo, ut eligat sibi fuerassorem , cap. Pe-ficem resideret, posset utique nune sita aucto- tisti. 7. quoest. I. & 8. quaest. I. non time herilo,ritate hune eligendi titum abrogare,& nouum & ipse idein poterit efficere r eur enim non introducere. Item posset eligere successorem sbi tribuat, quod alii a potest i Deniquo sibi, 3e statuere, ut omnes in posterum idem Ossendimus , Petrum id egisse , neque confiat prestarent, aliosque electionis modos tollere . permotum fuisse singulari priuilegio, aut Denique possent electionem committere solis reuelatione r iecit ergo ex ordinaria pote-lateis. Propter haec. &s milia Paludanus de state. potestate Ecclesiae sentit contra hanc conclu- Contrariam sentent Iam sequuntur Caie- sonem , de idem inclinat Turreet. cap. 31. tanus, Turreo. Paludanus supra I citatur asserens, perieulosum esse, si unius hominis etiam Cardinalis cap. In nomine Domini. iudicio, quod falli. ac sallere potest, Summi dist. Ia. cap. Si Petrus. s. quaest. I. Armacha. Pontificis electio eredita sit. Unde dist. ορ. lib. i. cap. 13. & rs. Eorum aliqui sun d cap. vltimor summi Pontificis electio Sacera mentum ponunt, quod eligere successorem, dotibus, & spiritualibus de populo eommissa sit prohibitum iure diuino omnibus Ecelesiae dicitur. Respondetur tamen, mirandum non Praelatis, vi colligitur ex Milario Papa, cum esse potestatem hane uni homini esse datam, Concilio Romano cap. Plerique g. quaest. I. cui Christus Dominus totam Eeelesam ita- Non est vero firmum sundamentum; qui adidit; quia scut existimamus non permissu - prohibito iuris diuini n5 satis constat, immorum Deum tanti potestatis ah usum in magusi hoc ipsum est, quod queritur; ac praecipud , Ecclesiae detrimentum; ita credendum est non quia de aliιs Episeopis non liquet ea pro hi permissurum, ut circa electionem Pontis eis bitio , unde ex priuilegio id plane valent
aliquid decernatur, quod intolerabilem erro textus verti adductus contra eos agit, qui rem contineat. propria auctoritate id usurpabant, ac si iure Unde ad primana obiectione respondeo, possent, ut Leesesiastiea beneficia in haeredes nou videri dubium, quiu possit Padii ouidusn transilitterent: Alia veto ratione utitur Caiet. Iigendi. qtii nunc viget in Ecclesia, mutare. Quod si cessor ira luter Ue alae a Papa, ne e b/ne de senuit Caietanus, di vis. contra duo Ponta sices savii dentura mortuo autem Paludanum, di aliosi ac suadetur et quia non Pontifice eligente, non oblinet electio, quae
est minor potestas hodie in Pontificibus . in vita ipsus effectum non habuit, ut , idere quam suerit in antiquioribus: ergo sicut illi. licet in priuatis Episcopis:quae profecto ratio
mutarunt antiquam eligendi sormam; ita, & efficax non est e eonstat enim, christum Dolii mutare poterunt. Item, forma haec suo minum potuisse potestatem Pontis ei conci- modus eligendi, non est diuini iuris,ut ostenis dere, ut ipse designet personam . eui immeia sum est: ergo post ivit potest autem Papata diate post mortem suam Christus ipse iurisdi- mutare omne positiuum ius: ergo , dec. Tan- ctionem pontificiam concidat. Vnde verodem aduersarii admittunt, polle inuerti hunc non ita concessisse probabitur t Aliud ergo modum a Concilio generalii ergo potius a fundamentum satis probabile ess, hane pote- Papa, qui superior es. poterit inuerti. Immo statem eligendi suecessorem non fore suturam quod Paludanus, di alii aiunt, Concilium in aedificationem , sed in destructionem: nam pene tale, Sede vacante eongregatum , posse facile eueniret . ut haereditate possidere tute Iigendi modum . sine Papae auctoritate , Sanctuarium Dei. Quod perpetua etiam tra- innovate, veris mile mihi non est; tum, quia ditio confirmat et nullum enim post Petrum totum illud Concilium in serioris potestatis legimus id secisse a cum tamen multi ea sus est , quam Pontifex , cuius auctoritate est occurrerint, in quibus id videri posset Eccle- modus ipse introductus, de confrmatus; tum, sae maxime opportunum ad vitandam schi quia vi. Ostendimus, hoe negotium non est mala,&e. Unde iuxta hanc sententiam dieen
per se primo commissum Episeopis, sed pon- dum, Christum Dominum statuisse , ut eIetifici: Ed ideo postquam ab eo semel decretus cito Pontificis per Clerum fieret; quod An est, ab omnibus Episcopis seruandus venit a Metus etiam indicat ea p. vlt. dist. s. modum nisi serte cardinales sua eligendi potestato tamen praeseribendii reliquisse summo Pol
adeo abutarentur ut in legitima electione tifici. Nee vero Symmaehus in alio textu Summi Pontificis non conuenirentitatis enim amrmat, Papam nominare sibi suecessorem aeuentus iam ad secundam partem conelusio. sed posse agere eum electoribus de periona nis postae reuoearetur . aptiori, & digniori , ut ad id muneris eliga Ad secundam illationem quidam saetu turi nam olim electores eum Pontifice, veconcedunt. posse Pontificem nominare sibi bene eae ponte Glossa, de successore delibe. successorem. Ita Victor. relect. a. de potesta- rabant. te Papae , quaest. a. n. a. & et . ac potest eolligi Praepostr opiniones duae habentur pro ex Symmacho eap. Si transitus, dist. 9. Ratio habiles r Ego tamen nec simpliciter eoneedeis uero sumitur ex argumento factor nam ad Pa- rem dictam potestatem Ponti sei, nec nega
pam speciat desulae modu, quo sibi succeda- rem simpliciter: potest ergo Papa ordinare
620쪽
modum electionis; iust una tamen, &utilem mesest,quique non sit in destructionem eius, sed in aedificationem , quare , si tentaret praedictum eligendi modum tamquam ordiis natium praescriberes is minime valeret, neque esset obseruandus a quia planc vergeret in perinielem Ecclesiae . unde apertam contineret iniustitiam a attamen si in raro case , urgen te aperta Eceles ae necessitate , id faceret; ius e saeeret, legitimaque potestate uteretur. vi arbitror; vi rationes pro Victor. iactae probant . Et per haec respondetur ad tertiam illationem , negando sequelam i seisicit, fieri
posse, ut hac potestas eligendi solis laici,
committatura nam esset intolerabilis abusus, di in graue incommodum Ecclesiae 1 quod etiam contrarius Ecclesie usus eonfirmat; aelleἡt ad electionem latet nonnulli admitantur Inoia urgente, non videtur extra Pontificis potestatem situm esse .seeonda pars conclusionis procedit eo n-tra opinantes . Pontifice decedente, eum nihil de modo eligendi successorem disposuerit, electionem deuolui ad uniuersam Eecle sam, seu fideles omnes. Quae sententia est prorsus falsa , N ad errores Luthera notum aecedens, contendentium, Ecelesae ministrosa populo creandos esse. Et preterea sere impossibilis: quomodo enim cuncti fideles ad ei ctionem conuenirenti Deinde constat, Sacerdotum . N praeeipue summi pontis eis electionem ad lateos non pertineret de quo multa in decretis. dist. εα. ε .& 8s. Videatur etiam Pigh. lib. I. de Tecles assica hierariachia, cap. 1 - R I s. Est autem concluso comtra Caietanum in Apolog. cap. edi. qui vult, eo in casu electionem pertinere ad Clerum
Romanum, quod Papa iure diuino sit Epi scopus Romanus , & in qualibet Eeelesia, defetente Episcopo , vel superiori alio, qui prouideat, electio spectat ad Clerum quasi naturali iure;sicut ad Prinei pes Reipublies attinet Priveipis electio quado deest successor . Verum ex hae ipsa ratione probatur nostra concluso, quam victoria supra num. ai. defendit i nam electio capitis cuiusuis Reipublica, per se pertinet ad pii mores Reipublieae . deficiente sueeession et sed Papa eaput est totius Ecclesiae: ergo vhi nihil esset ab eo, vel aliis Pontificibus statutum, electio illius per tineret ad Principes Ecclesiasticos, ni merum Episeopos . Ex quo soluitur nudamentum Caietanti nam enm Papa eligitur, primo, &per se eligitur eaput totius Ecclesiae, & ideo magis ex hac parte pensandum est, ad quos pertineat electio. Confirmaturque ex cap. Si duo disinct. s. ubi decernitur, si duo de Pa. patu eontendant, ae res se dubia , illum de-
here permanere, quem uniuersitatis consenissus elegetit. e. Ita factum esse in Coneilio Constantie n. notissimum est . Dices, diiseillime omnes Episcopceonuenire, praecipue, si ea reant capite, quosos conuocet, ac designet locum, die. Occurendum , in rebus humanis uon posse omnineommoda vitari, &easum, de quo loqumur. esse rari 1smum, & in re grauissima neque euenturum unquams ne magna Ecclfidi perturbatione, ideoque grauissimo etiasub enire oporte te . quale e
Concilium generale Episcoporum, quod licdissicile congregatu sit In eo casu, non est tamen impossibile, supposito hierarchieo ordi
ne Ecclesiae r nam praeter Episcopos sunt Arischiepiscopi, Primates, Patriarchae r superi res ergo possent praecipere , & conus care inseriores 1 supremi vero deberent inter se eonis
uenire, quod facilὰ possint,cum sint pauet numero, habeantque iam certa priuilegia, & dignitatis ordinem . sed quaeret ultim 3 aliquIs, an electus deis heat necessariis esse de numero Cardinalium lConstat quidem non fuisse id per se neeessa rium, attamen usus Ecelesiae ita habet, ae seri oportet,vt dixit Stephanus papa eum con-eilio in eap. oportebat. R cap. Nullus, di- stluct. 9. Nihilominus erediderim, si aliquis extra Collestium Cardinalium legitime elige
retur , electionem fore ratam, & firmam . quia non video, quo iure ita reuocata si electio passu a ad personas Cardinalium,ut alias nulla sit habenda.
An ccrta fide constare possit, hune hominem ese merum pontificem , Ecclesiae caput. SIeut in superiori disput. de Melesia, seis
ctione ς. diximus, ut esse possit utilis. x in fallibilis fidei regula, oportere . non silum in eonfuse illam esse ereditam, sed etiam determinatὰ, di in indiuiduo, hane esse vel illam, quam oeulis cernimus, & hoe sensu appellari visibilem, ita nune quaerimus, an simili modo verus Pontifex visibilis sit in indiuiduo, R determinate , ita ut non latum eredamus esse In Ecclesia mim iam reum c put, quod Romae suam sedem haber, sed etiam
ese huiae hominem , qnem oculis cernimus. Videtur ergo non posse, quia Deus nunquam id reuelauit. Secundo, quia est res humana, di contingens, pendens ex testimonio pauc rum hominum. & ex multis citcunstantiis valde dubias, ut an sit hami ratus, an rite ordinatus , &e. Tertio, quia est res, cui potest subesse salium t accidit enim aliquando e reputatum Ponti seem, qui talis non erat. Quatin , usu Ecclesiae eonstat. eos qui verum Ponti scena negant in indiuiduo. non existimati haereticos unde a Patribus dicuntur non errare contra sdem, sed contra eliaritatem ,
Propter hae e argumenta aliqui ex Cath licis negant, posse immediate fide teneti . hunc esse verum Pontificem, sed solem certi tudine quadam morali,quam sumeere dicunt ut teneamur illi obedite in omnibus, etiam . credendis rebus, quas de fide esse definierit.
Hi sunt Tut recremata lib. q. Summae, pari. Σ. capit. s. ad fuem . Alberiin. de agnosce n. a sert. Ac. quaest. 3. ad fin. Caietan a 2. qu. I.
arti c. 7. in respon. ad η. BaueZ 22. quaest. I. at
lic. io. In prioribus commentariis, diab. a. ad a. Cano, di uega, quos retuli disput. 16.sect. . num. 3. Cordub. lib. I. quaest. II. f. a. Calirci lib. I. contra haeres. cap. p. circa med. Christian. axiomata libro a. attic. s. capit. II.