장음표시 사용
601쪽
ex Leone papa epistola prIma, Melchia de epi- sola prima, Iulio, Damaso: Cyriclo, &alsis pontifieibus in sitis deeletalibus episto
Iis. quos in sectione sequenti latius refer mus . Idem habet Origenes lib. s. in episeo. lam ad Roman. Basil. libro secundo contra Eunom. & homilia de menitentia , Anibros. de Isaae, cap. 13. Optatus lib. a. de a. de I 6. Quo circa . cum Patres dicunt Petrum proca teris locutum , non intelligunt , Apostoloseaeteros eommisisse Petro vicem loquendi pro omnibus: oportuiti et enim, ut prius de hac re eolloquerentur, re conuenirent; quod seri non potuit, cum neque suspicari quidem potuerint Christum quiddam si mile eos interrogaturum ; neque omnes per reuelationem di is initatem Christi, scut Petrus cognouissent rintelligunt ergo Sancti Petrum solum inter Apostolos voluisse Christo respondere I alios
vero tacendo,& annuendo consensila; hocque modo Petrum pro omnibus dedi si e responsum . Sed urgent Lutheranit nam Augustinus tractatu so. 8e ultimo in Ioan.& primo de doctrina christiana, cap. I . di de agone christiano, cap. o. &Psal. I 8. ait Petrum , eum audivit. Tibi dabo. Ecclesiam repraesentasse, alias , inquit, Ecclesia non solueteriti ligaret. Respondeo his ,& snilibus loeis,
non negare Augustinum , imo de exple LM doeere promissionem hane vere, de proprie fuisse iactam per uae Petri, atque adeo in hae promissione contineri uniue salem Ecelesiae primatum illi promissum t vult ergo,
Detrum ideo tune praefigurasse Ecelesiam atam, quia non in suum, sed in Lelelesiae
commodum erat potestatem accepturus ;tum . quia non per ipsum solum caput
erat exereenda, sed aliis etiam Melesiae ministris eoru municanda, tum denique, qui a non personae tantum Petri fiebat promissio .
ut se ilicet ipse solus illa seueretur, sed ut perpetua sueeessione , in Ecclesia maneret atque
hoe modo verils md dieitur, promissionem illam iactam fuisse Ecelesiae . non in singulis
membris, vel eommunitate . sed in ea partesetit die imus . Germanis datum esse Imperium Romanum, non communitati, sed illorum mincipali. Obiiciunt ulterius, quia salia etiam Apostoli vocantur fundamenta Eecies ae , ad Ephes. secundo. N Apoealypsi et t. Respondeo, illos etiam suisse suo modo funadamenta , eitin per illos fimdatae snt Ecclesiae per orbem uniuersum . di per illos dissemina.
ta est certa, fle catholica doctrina, qua rati ne etiam Prophetae ibidem dieuntur ianda. menta , sunt praeterea sundamenta, quia suntvniuersales vastores. ut dixi. Etenim , quam isti is hae ratione nomen hoe eommune sit, proprio vero , ae peculiari titulo, Petro spe.
ctat, quia seisicit ipse sui e Pastor , & Dux
eorundem Apostolorum , &eius sola dignitas perpetud erat in Ecclesia conservanda. Vnde recte Hieronin D.Tho dicto loe lEtsi super omnes, inquit, Apostolos , Ecclesia alandata sit, tamen singularitur sundatur in Petro, quia ipse electus est caput omnium . Ivltima expolitio, seu potitis calumnia Naemi orum est, Christum promittendo claues Petro. 8e potestatem ligandi, nullam dignitatem superioris . aut Pastoris promisisse. sed tantum nudam Euangelii praedicatiunein, per quam homInes Deo eo neIlIantur l. o rinth. a Nae ramen haeresis etiam per se satis improbabilis ostenditur , des ruit enim vim Ipsorum verborum , de metaphorae Christi. quae ustata est in Scriptura, ad signis eandam Pontificiam dignitatem , ut patet Esai. s. &Q. te Apoces. q.& Matth. 16. R et g. pugnat etiam eum communi expositione Patrum . quos iam citauimus . Ac praeterea videri potest Chrysost. hom. sue. in Mail. 8e Crestorio lib. q. epist. I. Hieron. epist. ad Nedibiam,qu. 9. tandem iliae ex dicendis in sequenti te stimonio manis impugnabitur hie error, qui latius etiam improbandus es in materia de
clavibus. Secundo, principaliter probatur conis elusio ex illo Ioant 1 I. I Pasce oves meas . quae uerba ad solum Petrum fuisse dicta. P tres omnes interpretantur,Chrysost.Cyril. Augustinus ibi; Leo Papa Arm. 3. suae assumptionis , Ambros. Lucae ultimo, Maximus servi ne de Petro. & Daulo , & euidenter patet ex contextu, se enim incipit illa narratio euangeliea : simon Iona, vel Ioannis idem eisim valent quod ad hebraicum nomen attinet γ
lilia is me plus his , & illa,quae subsequunt uti Pasce oves meas & Cum esses iunior I ad solum Petrum diriguntur, illo autem verbo. Pasce oves meast metapho ieg signifieauit Christus episeopalem dignitatein , di potestatem, quamuis Haeretici solam Euangelii predicationem intelligant eo loco suisse Petro a Christo praeceptam, at Patres uniuersi pastoralem curam intelligunt illi commissam, est
autem Pastoris ira unus,lion tantium alimenta
praebere . sed etiam tegere. ducere, tueri gre
mm . reuocare errantes oues. compellere , si
neeesse sit. ει alia obire munia. quae lald pro sequuntur Gregorius in pastorali, Chruso serimus libro de sacerdotio, praecipue lib. Σsvbi ex hoe testimonio, Petri dignitatem , α& praelationem late confirmat. 3 Bern. v. de sconsideratioue , Graecique omnes in illum locum & ibidem Augustinus . exprimens eo loco, oves paseendas, & regendas Petro esse
commilitas, di facit Scripturae phrasis, quae vastoris voce . Principis , R superioris, uam significare solet. vi patet Liai inne F χech. g . initio Nahum a. versu 18. &sape . Respondent adhue Haeretici. quamuishoe totum verum se . non tamen inde concludi, Petro maiorem dignitatem,quam caeteris Apostolis fuisse datam,nam de alii Apostoli constituti sunt Pastores ovium Christi.
unde nihil nouum hie Petro eoaceditur. Verum, ut ait Cyril. lib. I 2. in Ioan . cap. 6 in fine , t Apostolatus eius renouatur dignitas , ne propter negationem labefactata videretur. 3 Sed, ut de catero hane calumniam excludamus, aduertendum ex dictis eirca
praesens testimonium promisisse Christum Petro singularit Er, sundaturum Te super eum Ecclesiam , illique regni caelestis elatio traditurum Matth. io. Et cap. Iru eidem cum
caeteris Apostolis uniuersalem potestatem ligandi , di soluendi generaliter promisis O,
utranq; ergo promissionem post resurrecti nem impleuit, posteriorem hanc di genet rem Ioan . dio. ut supra vidimus, ptiorem sit
gulatim Petro faciam in cap. a I. Ioan . Vnde
602쪽
hete singulatis eo ueessio aliquid sne dubio
continet, quod in illa generali non contine-hatur , nam generalis Petrum etiam compte hendebat ,& ex illa iam satis constabat, ob negationis culpam, non sore Petro denegandam promisam semel Apostolicam dignitatem , aliquid ergo nonum possea illi datum est, atque ut signifiearet Christus Dominus hane singularem traditionem priori singulati promissioni respoudere, eodem nomine illum compellat. Simon Ioannis,in scut illie fidei r ita hie eliaritatis eonsessionem ab illo
exigit, ter autem interrogat. ut trinae nega.
toni, trina consessio eorrespondeat , quod adductis uerbis Cyrillus fgnificauit, cum dixit, Christum Domihu in eoiasrmasse Petro primatum, non quem re ipsa aute obtinuerit , sed spe. Ad promissione , quam asserit non suisse vaeuam ob negationem. Ita exisponunt etiam Ambros. Psalm. 47. Augustitius epistola so. CyrIllus Hierosol. catechesidi. optatus lib. a. contra Parmen. Bernardus serm. de petro, Ae Paulo Arnob. Psalm. Iog. Theophylact. Luc. 2 24 Aliter praeterea conantur Haeretiei subisterfugere vim huius loci, Christum non eoni. misisse Petro oues uniuersim , non enim diciti pasee omnes, sed meas 3 quod idem verificari potuit pro eae teris Apostolis , imo pro quolibet Episcopo, non ergo hinc constat datam fuisse Petro uniuersalem potestatem . sed hine maxime, inquiunt, colligi potest , Petro suisse datam curam Iudaeis praedicandἱ
iuxta id ad Galat. a. t Creditum est mihi
Tuangelium praputii sicut, de Petro circumcisonis&c. I Respondendum eum Bernardo lib. a. de considerat. cap. s. sc scribent , I Pasce oves meas, quasi illius, vel illius p puli , eluitatis , vel regionis, aut eerti regni loves meas, inquit, eui non planum non deis
fgnasse aliquas, sed assignasse omnes Nihil excipitur, ubi distinguitur nihil Quibus verbis praeter Bernardi auctolitatem multae etiarationes continentur prima. Nulla est maior tatio designandi has, vel illas oves , vel ergo omnes commist, vel nullas. Secunda. Dum dieit, meas, totum suum ouile aperte
intelligit, sieut qui alteri commendat filios, vel diseipulos. qui in testamento relinquit
sua hona , nihil excipit. Tertio. patet a simili Ioan. a o. l cognosco oues meas, Ae oues
meae vocem meam audiunt. 8e vita aetemam
do eis . I Tandem hie est Patrum sensus, de Eeeleta, quae Petro canit . t Tu es Passor Ouium , Prineeps Apostolorum, Tihi tradidit Deus omnia regna mundi, &e. J Consentiunt Leo Papa . Chrysostomus, Ambrosus Theophylactus , & alia paulo ante citati Epiphan. in Anchorato circa finem, Gregor. si. epist. 1. August. in id Psal; io 3. I Dcitabunt omnes hesiae agri. I Qui Patres ex illo etiam diserimine vectorum Christi, i pasce agnos meos , pasce oves meas. I colligunti omnis seneris , & conditionis homines , sdein seriores , sue superiores Petro sui se comismisbs. Quod vero Haeretici adiungunt Iu
daeorum curam specialiter fuisse Petro eo missam . aperte falsum est, nam primo, si l quamur de ministerio praedicationis, de quo
Haretici apsiloquuntiir. constar ex Matth.
vltuno, non solum Petro, sed etiam omnibus Apostolis datam si Isse potestatem docendi
specialiter mittitur ad praedicandum Centi
hus , constat etiam ex traditione perpetua .
praeipuas Centium Ecclesias, Antiochenam Romanam, fle alias prscipue per Europam a petro suisse erectas ut docet Innoc. I. epi. I, sicut e contrario Paulo non solum datum est Gentibus , sed Iudaeis etiam praedicare, Act.s unde I. Cor. s. profitetur. se Iudeis Iudaeum factum esse , ut omnes lucrifaceret, itaque , non potest ea ratione astringi Petri potestas, nee illi designari possunt certa quaedam oues magis, quana aliae. Quod vero adducitur ex seeunda, ad Galatas, accipiendum est secundum quandam accommodationem . conuenit enim inter Apostolos r ut regiones mundi inter se diuiderent, ac sorte Petrus δὲ Paulus inter se statuerint, ut alter principaliter attenderet conuersoni Iudaeornm ., Gentium alter, ut late Hieron .eo loco exponit, qui in epistola ad Saluiniam paulo post
initium est, postea Petrum ab angustia eiNeuneisionis translatum esse ad . praeputia latitudinem .
Tertio, principaliter probatur concluso est alijs locis Euangelis, 3e ex Actorum libro, in quibus indieatur haee Petri dignitas in Evangeliis enim sunt multa talis dignitatis signa . primo, illi singulariter mutatur
nomen , S aliud imponitur, quod semper retinuit, ac valde accommodatum ad signis- eandam futuram dignitatem, denique nomen quod ips Chriso, quia primum eaput L funis damentum Ecclesiae est , saepissime in Scriptura tribuitur, dum igitur suum nomen commmunieat, dignitatem etiam communicaro aperte Indicat, quod bene ponderauit Leo Papa supra . Seeundo, cum recensentiar Apostoli, primo loco Petrus apponitur , de saepὰ ipse deseribit ut vi eaput, de dux aliorum . . Natthaeus quoque cap Io. reserens Apostolorum nomina inquit i Duodecim A solorem nomina haec sunt. Primus Simon , R e. Et ad reliquos progreditur, absque terminis numeralibus , unde in particula . primus, primatum suisse indieatum notauit ibi Albet tus Magnus . Vide Ambrosum in a. ad Corin. adi. Augustinum tractatu ultimo in Ioan. Di.ees ad Galatas a. Petrus nominatur post I
eobum. Respondeo primo , quod Augustinus,Ambrosus , Hieron. Ad Chrysost. contrario ordine videntur legisse. Item, non oporis tuisse , Paulum semper scrupulose obseruare illum ordinem . vel certe, quia tres tantum
numerabat Petrum digniori loco, scilieet, medio conssiluit. Tettio , significatur hae dignitas Petri, quoties ipse singulariter niminatur, caeteri vero Apostoli uniuerse atque confuse , se Angeli praeipiunt mulieribus Ite,diei te distipulis eius, Ze Petro Mar. I Paulus I. Corin. Ia. I Caeteri Apostoli &fratres Domini, fle Cephas. I Quarto, huc
spectat, quod Petrus feta semper loquitur nomine omnium , ut ponderauit Cyrillus in id Ioan. 6. Domine ad quem ibimus,& Chrysostomus homilia sue . in Matth. Quinto, suit etiam non paruum indicium suturae dignitatis, quod Illi Christus edixit, ut pro se, de ipso Christo solueret tributum, quod tamen pet eapita familiarum soluebatur , ut Lyr
603쪽
nus , R alia notant , & hoc indietum ponderarunt bene Origenes, Chrysostomus, ' Hieron. Matth. I . August. quaest. 7s. noui Te- flamenti. Sexto, niit etiam indicium, quod iubente Christo, solus super populos. qui per aquas fgnificantur, venit ad Christum Io. dii unde Bernar. si pra i Petrus, inquit gradiens super aquas, unicum se Christi Vicarium de fas nauit. quia non viri populo . sed eunctis praeesse deberet. Siquidem aqua mi tae . p puli multi. J septimo, iacit, quod Christus inter vitos primum apparuit Petro post re sut tectionem , iuxta id Iue. 14. Surrexit Dominus vere di apparuit simoni. 3 ubi Ambrosius id notati At Chrysostomus, ae Theoph lacius in id 1. Corinth. I . Visus est Cephae. Hue etiam accedit, quod illi, ut supra vidimus , plusquam caeteris Apostolis vera Christi diu in itas , di filiatio naturalis reuelata est quia nimirum Christi mysterium; di totum ridet negotium ad Petrum maxime pertineret in posserum. Vnde Clemens I. epist. I. Petrum vocat primitias electionis Christi. Et his similia sunt alia multa in Evangeliis, quae a Patribus obseruantur, ut, quod duo mir cula in eius piseatione operatus sit Christus,
quae notauit Ambro. ser. I I.8e Aug. tract. I et r.
in Ioan, quod illi primo lauerit pedes . teste Augustino , Ioan . I 3. quamuis Chrysost. &alii primum velint suisse Iudam , quod ad
quaedam naysteri quae remotis arbitris Christus operabatur, vel ostendebat, Petrus semper vocatus suerit. Ad hae e reperiuntur similia alia, vel ma-
tota signa, quae post Aseensionem Christi. dedit Detrus lucidi dignitatis in Apostolorum Actibus, qua potitis continent υ sum, Se exe citium tanti potestatis. Actor. r. Petrus eon
festim proponit electionem faciendam noui. Apostoli loco ludi , quod ponderans chrysostom. ibi homil 3. I Cognostit, inquit, a
christo creditum gregem. Actor. r. ptimis promulgat Euangelium: ut notat idem Chrysost. Actor. 3. primus fidem miraculo confriamat . ut aduertit Ambros serm. 68. Actor. 4. ipse solus pro omnibus in Concilio Pharisaeorum causam astit Cap. s. mortis iudicium in ' Ananiam. 8e Saphiram proseri & cap. io. et pitvium sit reuelatio, mandarum gentium ad Euangelium cap. s. se se ipso affirmat Euan pelium Centibus praedicalle, ut ait Chrysostomus hom. ar. in Acta. Praeterea cap. 13.rrimus inter Apostolos sententiam dieit, qua alia sequuntur, quoti aduertunt Clemens li.6. constitui. Apostol. cap. ia. Hieron. ad Aug. cap. I i. Inter ipsius epist. Theodoret. in epistola ad Leonem . Tandem permulta alia sunt Scripturae loca, in quibus haec eadem udi nitas, de potestas indicatur,ut 4llud Luc. Lal Et tu aliquando eonnersus confirma fratres tuos 3 sic notant Augustinus libro quaestionum noui,& veteris Testamenti, quaest. Is .
Chrylost. homi 3. in Acta , Lucius Papa I. Felix l. Maleus I. in epistola decretas, Ag tho in epistola synodi , Theophylactus ibi. Ponderari et Iam solet. qudd cap. ia. Λ ct rum legatur, quod tota Eccles a pro Petro
tanquam pro capite su eret orationem is .
Item, quod ad Galat. x. Paulus ascenderit Hierosolym. videte Petrum . i Quia ei delegauerat Dominus curam Eeele satum , ὶ ait Aiubr. Quarto prinei paliter . quamuis simplieiter non possit haec veritas . ratione demon strati, quia est de quodam partieulari Christi Domini facto ,& voluntate, attamen suppositis, quae diximus , seri potes euidens II. tius coniectura , ostendimus enim , portui se institui a Christo Domino, qui post ascensionem eius dux esset, totiusque I celasae ς
put , seri autem non potuit, ut Christus Dominus ipsis duodecim eam dignitatem omni no aequaliter eoncederet, nam vel omnes ita illam reciperent: ut in eorum successoribus perpetuo durarςt, quod est plane absurdum se enim duodecim. vi minimum. essent Gapita Ecclesiae . seu potius tot eapita , quot spiscopi , quod incredibilem pareret eo, fusionem : vel nullus ita reciperet eam dignitatem .ut in ea esset successio, hoc vero aperte saeit eontra debitam institutionem Ecclesiae . cuius ordo hierarchicus , debitumque tegi. men perpetuo conseruanda erant, stetit, &ipla Ecclesar ergo oportuit, eam dignitatem ita uni tradi, ut illi suceederetur, di non aliis. Quod si .ni ex duodecim hoc datum est, nullus in se labitur. Petrum suisse, suppositis tam multis eius priuilegiis , quae recensuimus. Si mile argumentum est , quod licet omnes Apostoli in unum orbem potesatem receperint , ut dixi; attamen ipsa ratio ordinis, unitatis, ac perfectae conpressationis pollulabat, ut unus eorum eisit superior,& Pralat scrterorum : nam multitudo sine ordine parae confusionem; quam rationem perpendit Cyprianus libro de unitate Ecclesiae . di epistola ad Iubaianum, & saepe aliis . Na ianχ. oratione dii. de modestia in disputat. adhibenda. Epiphan. haeresi s r. protereaque vocant Petrum,Ducem Discipulorum , & Diuus Thomas 2. I. quaesione 3 3.artic. 4. ad a. scribit,
Paulum subditum fuisse Petro ; quod etiam assirmat Augustinus epistola is. Ad ad hune modum loquuntur Clemens t. & alii Pontifices supra relati de omnibus Apostolis respectu Petri.
Ex quibus intelligitur. Detrum dupli ei
titulo superasse. dignitate , S potestate , caeteros Apostolos . Primo , quia haec dignitas fuit in eo, ut in Pastore ordinario totius sc-clesiae , eui succedendum erat, ut adhuc amplius iacitone sequenti ostendetur: in aliis vero non ita.sed eorum potestas quodammodo delegata erat, de ex priuilegio . Semita do, quia iurisdictici Petti se extendebat ad ipsas personas Apostolorum directe οῦ nimirum p terat illis priscipere, atque huc. vel illuc mittere. Addimus Tertio , ad Petrum spectassecuta vir inersalis Ecclesiae quasi per se primo rhane enim oportuit in uno inueniri: cum tamen ad exteros tam uniuet salis potestas non minis seeundario esset demandata. Declyatur: nam singulis Apostolis data est tan Sapote stas in hune sensum, ut ubique gentium DC sent praedicare , absoluere , Episcopos ins tuere, & similia; non tamen . t possent singlili uniuersalem Leclesiae ordinem praeseribere, aut leges condere, qui totam obligarent rnamque si hoe possent singuli. magna consu- . isio oriretur. Quapropter in hoe etiam Petri potestas super alios eminebat . Ex qua ex Llentia pleraque resultant, quae de Petro legimus, quisque ad hauc spectant dignitatem .
604쪽
eniusmodi est librum approbare, Eceles que
proponere tamquam canonicum,ut de Euan
gelio Marei notat Tertullian libro 4. contra Marc ion. 3d ex Clement. Papa referunt Euseb. lib. r. cap. I s. Niceph. lib. s. cap. 18. quAetiam speciat, voluisse paulum . Euangelium suum eum Petro conserre: s ne in vacuum eu- eurrisset, I propter auctoritatem. scilicet, Petti, inquit Hieron. eitata epist. ad Augustin. R Τertullian. supra. Atque hse sumetunt in huius veritatis eonfirmationem 1 Pa. tres enim plurea non oportet iterum adduiseere , eum explicando seripturae testimonia satis multos retulerimus.& in sequenti sectio ne latius huius rei perpetuam traditionem asseremus a Contra hanc porro verItatem potest
obit ei primo , quia Rctor. 8. Petrus smuleum Ioanne mittitur ab alijs Apostolis Samariam . quod est signum cuiusdam aequalitatis. Secundo, cap. 13. Iacobus in Concilio definit,& eius sententiam alii sequuntur. Tertio, ad Galat. a. Paulus reprhendit Petrum o senis dens se superiorem, vel certe aequalem et Ze a. Corinth. xl .ad se se pertinere dieit i omnium Ecclesiatum sollicitudinem. J Quarto Clem. i. epistola voeat Iacobum Episcoporum Episcopum, eumque regere uniuersam Tecies ampronunciat. Deinde , ad exterminandam Petii dignitatem recolunt Haeretici plura ipsus peecata, partim vera, partim ab ipsis impie confictar obseruant etiam , quod in antiquis imagiuibus Paulus ad dexteram Deiatri depingatur, & smilia , quae non resero , quia nihil ad institutam controuersiam pertiis
Ad primum ergo respcndeo , mittere non sigili si ea re semper auetoritatem in mitis
tente; quia isper si permittendo, consulendo, vel rogando , non praecipiendo; quo pacto amicus dieitur amicum mittere i de Matth. a. legitur Herodes missse Magos in Bethleem. vide Turre crem. lib. I. cap. a . ad 3. Ad secundum nego definuisse Iacobum sed subscripssse potius, 3 eonsensile sententidi Petri ita Hieronymus epistola ad Augustinu supraeitata, Theodoretus epistola ad Leonem de eadem rer Verum quidem est, Iacobum Petro eonsentiendo simul praebui se consilium circa modum in illius rei exeeutione tenendo; quod licet et lain inferiori coram superiore praestare. Ad tertium quidam oecurrunt . Cepham,
quem Paulus reprehendit, non suisse Apostolum , sed unum aliquem ex o. Discipulis: seresert Euseb. a. histor. cap. II. ex Clemente Alexandrino A. stromat.& Eunomius etiam ad Galat. a. sed plane repugnat hoc. non a solum communi expositioni patrum Crxeois
rum , & Latinorum, sed etiam ipsi contextulitiam ille idem Cephas eum Iacobo, di Ioanne Eleuntur l Colum nae Ecclesiae: a δὲ in quibusdam eodie ibus graecis loco I Cephae a legitur petruν. I Alii ergo volunt reprehensonem suisse in gratiam Iudaeoru tu , quod indicant Crigenes, de alij Greei a sed hoc etiam caret
fundamento,planeque videtur repugnare ve
his Daulit έCum vidissem, quod non reti8 am-xe. 3Vnde Austu sinus de agone Enristiano , cap. go. & tribus epist. ad Hieronymum, & Diuus Thomas i a. quaest. Io 3. artic. 3. ad secundum, sentiunt pereaste Pe trum venialiter, ob idque suisse a paulo re prehensum; interdum namque inferior potest eorrigere superiorem cum debita ni de si a.di reuerentia,ut suo dicetur loco; makimgquando id aut proximorum salus, aut honors dei requirit. Vide D. Thom. a a. quaest. 3 a.' attie. ad primum . Hadria uum V l. quaest.ς. Sixtum lib. 1. Bibliothec. annot. Io . S lib. 6. annot. 27 . & et s. Alio veto in loco Paulis fatebatur. habere se omnium Ecclesiarum
sollieitudinem , di ob charitatis ossicium, EUob apostolicum munus . cui tamen petrus esset superior, ut ostensum est. Ad q. respon detur primo, id suisse genus modestia, Mhonoris,quem merito Clemens Iacobo tribute tanquam Λmuolo, S statri Domini. Et se- eundo, quia reuera Episcopus erat multorum Episcopo tum, fibi subditorum . Tertio, quia
erat tanquam decus, de exemplar aliorum Praelatorum. Ex oceasone autem resolutae quastion Isagitari poterat, an Aposoli, qui Petro sum Dixerant, suerint vel E subditi Episcopo Ammano Petri sueeesset Ii de qua re nihil apud Auctores me legisse memini; videtur tamen ex dictis sequi in seriores extitise iurisdicti ne, atque adeo iurisdictioni Pontificis Romani subiectos , quamuis aliis praerogativis, de excellentiis silerint superiores. Primum plane patet ex dictis: nam eadem potestas, & iuri se dictio . quae fuit in petro, transfusa est in successores, quare in tribus iam dictis eonditionibus superabant illi viventes Apostolos, sellicet in obiecto potestatis; nam ad Reeensorem Petri pertinet per se primo cura, di ρο-bernatio totius Ecclesiae, quod ut dixi, non competiuit caeteris Apostolis. secundo, potestas illa extendebatur ad omnes, Ae singulas personas etiam Episcoporum , quia id exigebat ratio ordinis. N viaitatis Eecies assicae . . Tertio. potestas Pontificis Romani sempersult ordinaria, Ad perpetuo in Ecelesia mansu.ra, non sic autem In caeteris Apostolis.
An potestas , iniuersalis sit a Pastoris dunitas, in Petro fuit,
in Episcus Romano per continuam successionem permanserit . que ad
eum , qui nune Carhedram Eecisa tenet Gregor. XIII.
IN hae questione varie erratum est;eo quod
semper Dec dignitas Haereticis homini. bus infensa fuit, & odiosa; praecipue vero
hisce temporibus Ineredibili ita. ad odio in
Summum Pontificem sunt commoti, quorum
verba, ut omittamus, quoniam indigna sunt, quae reserantur, sententia brevitet hae est. Pilinum, negant,ut vidimus, Petri pii alatum. Seeundo etiamsi in Petro illam dignitatem admittant, negant illi successorem, ae volunt fuisse tantum peculiare beneficium Petro conisee sum ob singularem Christi erga illum amorem. Tertio, ut demus, inquiunt, sueeedi Petro, non subinde necesse est, unum lactes Iem
605쪽
rem esse, sed possunt esse aut duo ut Romanus, di constantinopolitanus Episcopi, vel quatuor Patriarcliae et vel aliquid simile, ut quisq: Rex in suo regno. Quarto, si unus, Inquiunt, succedere debet, potius Hierosolymitanus Episcopus, quam Romanus existimandus est; quia primus ille Episeopalem Sedem post Petrum habuit aut sorte Constantinopolitanus. I, his tamen dictis quartum hoc nullum prorsus sundamentum habet; quia neque ex Christi Domini institutione, nec ex legitima successione, aut iure sue reditario, aut ratione certa, vel apparenti ossendi potest, aliquem ex dictis Episcopis esse uniuersalem Pastorem Ecclesae, ut ex sequentibus clarius eons abit: Reliqui etiam eriores sere in superioribus exclusi sunt, & sequentibus crebro contra illos agemus: quate, iis omissis. Dieo primo: Petri dignitas, & Summi Pontilicis Ecclesiae munus, non cum ipso Petro extinctus est, sed ad aliquem eius successorem manavit. Est de fide definita in Concilio Constantiense sess. 8. I s. & a . & in Bulla Martini V. & ostensa satis est in praecedenti sectione, ex locis Euangeliorum . &expositione omni u Patrum, qui hae maxime in parte docent, dignitatem Petri exterorum Apostolorum dignitatem superasse; quod nimirum ipse solus uniuersalem potestatem ordinariam , R in Ecclesia perpetuo mansura acceperit. ideoque super illiuit peculiariter diei sun datam Eeelesiam. Unde I eo Papa
sermone secundo de sua ad Pontis. asumptioner i In Petri sede sua vivit potestas, excellit auctoritas. I Idem epistola ad An, nasum . Anactet. epistoIa r Chrysostom. etiam libro secundo de Saeerdotioad eolligiee2 illo4oannis ra. t Pasce oves meas. J Commisit enim Petro oues non victuras tantum vivente Petto, sed omnes simplicitet; quia omia una curam gerebat; quas tamen omnes Petrus in persona sua pascere non poterat: commisit ergo illas Petro, de successoribus .
Uine Paulus ad sphes. 4. l Quosdam dedit
vastores ad consummationem Sanctorum . donec Occurramus omnes in virum persectum. J Si enim, teste Paulo Chlistus eoii. si tute pastores duraturos usque ad diem communis re rectionis;quia tandiu durabit Icclesia militans, cui saliores sunt necessarii;
multo certe magis caput Pastorum continua
suecessione dura tutum fuit,cum multo magis necessarium si, quam caeteri, neque hodie minus, quam in principio nascentis Melesi2: ut in tanta gentium diuersitate . & morum vatietate v nuae semper Christi ovile integrum, di unanime conseruetur. Confirmatur erimotnam Petro non est data dignitas uniuersalis
Episeopi propter ipsu; sed propter Ecclesiam, Vt recte Augustinus II Sro de Pasipribus, e. o. ait:ereo,si Ecelesia semper est, semper indiget ea dignitate . Confirmatur secundo i nam in
lege veteri constitutum est supremum Saeer dot tum , quod continua successione tandiu perseueraret, quamdiu lex illa vigete te ergo a sortiori in lege noua, quae persectior est; diu et a licet ratione sue eestionis,in veteri qui lege carnalis erat suecessio, quia lex ipsaetae imperfecta, nunc vero per electionem, ut
infra tractandum est. Constreatur vltimor nam ostensum est supra, totam Ecclesiae hieratachiam ex Chri sti institutione, ad uniim supreamum caput esse reuocandam a di Eeelesiae regimen ex eadem institutione esse monarchicum: sed Ecclesiae hierarchiam illius testimensem per durat continua quadam successione,
ex eade in Christi institutione di ergo, & ipsus
Dico seeundo e Post Diuum Petrum semper exere uit in Ecelesia supremi Pastoris, de Episcopi dignitatem, di potestatem Romanus Episcopus . Haec eonclusio, cum non tam
sit de iure , quam de iacto, potitas testibus, &historiis, quam rationibus confirmanda est;
testes vero ad quinq; eapita re voeari pollunt, nimirum. Pontifices, Concilia, Patres, Imperatores , ipsosmet Haeret leos . Ex historiis autem decem signa huius potesatis quae,manifeste illam indieant, asseret pollunt .
Primus modus probandi assertionem, per
P Rimo itaque arguitur ex auctoritato Pontificum ε plerique enim editis epistolis suis decretalibus hane sbi adstribunt dignitatem . Clemens, Macietus, Zepherinus,
qui Apostolica auctoritatem in sua Sede emgnoscunt. & in illa grauiores causas determinandas esse doeent. Callis usi s Nulli dubiumese, quod Apostoliea Leelesia caput se Omnium Melesiarum. 4 Iulius I. Celasius. vinstilius eandem dignitatem latissimὰ tuentur, fere relicui omnes usque ad Cregorium,quos h reuitatis causapte mitto . Nam in ptimo tomo Conciliorum innumera.de hoc arguis mento continentur, & in epistolis Leonis, &Gregori . Vide specialiter epist.73.79. 8a .s . Leonis, & 36. lib. s. regi siti Gregor. R insignem Agathonis Papae ad Nie haelem Imperatorem . quae totae ii de hac re a rescriptum Damasi ad Concilium Mauritaniae. Neque vero horum Pontificum auctoritas infirma est, quod in propria eausa loquantur, ut quidam Haeretici Obijeiunt, primis. quia suerunt prae stantes sanctitate viri, atque etiam Martyres non pauci; quos ambitione ductos putate,& impium est, di stultum dicere ; quia non tam in propria, quam ineommuui totius Leelesiae eausa loquehantur; ad euius firmitatem . & stabilitatem pertinet, ut in ea viatim caput perseueret.& non sint schismata. sicut recte dies it Cyprian. libro de unitate Ecelesiae. Denique, si non ve ,sed arroganter scriberent, antiquiores certe Ecclesiae Episcopi, & Pa. tti Mehae illis se se opponerent, & eorum auis
daciam taxarent; quod tamen nunquan secerunt, sed magna potius cum veneratione
decreta illa susceperunt, ut in sequentibus videbimus. Neque etiam obstat, quod alii
Haeretici calumniantur epistolas, quae in to mis Conciliorum , aut seorsim etiam ei reunisset untur, non fuisse ab iis , quibus tribuuntur conscriptas, sed ante 4oo. annos se ille inuenistas , confictasque ab adulatoribus Monachis; quam esse manifestam calumniam constat. Nam Isidor. qui floruit tempore Magni Gregorii , hoe est, ante mille annos illarum mentionem feeita antiqui etiam collectores Cais nonum, Bruchardus, di alii eas reserunt, non
606쪽
tanquam suo tempore reeenter natas. sed in vetustissimis eodicibus repertas. Damasus praeterea in vitis Pontificum,earum meminit,
ae multa in Conciliis generalibus ex illis reseruntur . Ad apud antiquos Historiographos repet Iuntur passim . Deniqud, de epistolis
Leonis , de Gregor. tam est euidens ex stulo . e perpetua traditione , ut nullus unquam de iis dubitauerit. neque , qui sane: mentis sit, dubitare potuerit. seeundo arguitur ex conciliis,& primo ex Nicano.in euius Canone 6. ita pronianel tuti l Meles a Romana semper habuit prim, tum , &e. 3 Et quamuis in exemplaribus, qui sunt in manibus, pratermittantur verba hete in dicto Canone; attamen in Coneilio Chalee-don. Acti6. dicto modo eitantur, Patresque ibi e2istentes approbant i atque ita etiam veristit quidam Dionysut notauit Alanus In Mdialogo . Extat etiam Can. a. quod omnibus Ileeat ad Episeopuin Romanum appellare.
Can. etiam 4 . nuper ex Arabico conuersus,
eiusdein Concilii Nicaeni, primatum Petri, de
Episeopi Romam: Petro succedentis declarat, ut resere Turrian. lib.3. de dogmat. characte rihus . Selendum est enim ex epistola Athanasi, & Episeoporum Agypti ad Mareum Papam, acta illius Concilii sui se eombusta
ab Atianis. Vnde in historia Graecorum prater sumbolum, & ao. Canones , nihil aliud habetur. Athanasius vero resert viginti Canones in eo Concilio fuisse editos, in quibus priuilegia Romanae Sed is explica-hantur, simulque auctoritas congregandi, di consimandi Coneilia asserebatur. Quod iuramento etiam confirmat ipse Athanasius . eum Concilio Ase2andrino in epistola ad Felicem II. idemque habetur in releripto Felieis . Ee tradit Liberius Papa in sua epistola. Et es m aliquando accusaretur Athanasius ab Ario, quod damnatus in Coneilio Antiocheno, ad Iulium Papam appellasset, Canoni-htis Concilia Nieani se destndit, quos a Marco papa integros impetrauerat, ut in concilio Florentino sessione ro. Vbi haee quinio agitata est, palam resertur. Idem eolligitureti epistola prima, de seeunda Iulia L ad Episcopos orientales . Eorundem Canonum meminit Concilium Mauritannin Damasci
seribens , ae Damasum in suo rescripto. In noeentius L epistola ad Victor. Carthaginens Episcopum . cap. 3. de epistola ad oriental. quam resert Nicephorus lib. I 3. sed obsielunt, In illo Canone g. se viterius haberi r i Antiqua consuetudo seruetur per AEgyptum, Libyam , de Pentapolim, ut Alexandrinus Episcopus honorum omnium habeat potestatem , quia, de Urbis Romae Episcopi parilis mos est .a CuIus Canonis
sensus esse videtur , Patriarcham Alexandrinum esse supremum eaput in suo Patriarch tu,sent est Episeopus Romanus in suo. Nam, lie/t in quibusdam exemplatibus omittatur vox, l parilis, i ut patet ex Couellio Chale donense Act. illa 1ε. id .er. nihil refert, quia
aciem sensus retinetur. Neque etIam placet, quod Miranda in summa Cone illorum . ex - quodam, vopia resert, .etustissimo exempla
fiet 3 sed Metropolitano ; a quoniam vulsarca
codices omnes habent, s pontis ei Romano, δὲ in Concilio Chaleedonensi ipse Legatus Leonis I. similiter legit. Quare oeeurunt alii distinguendas esse
In Romano Pontifice dignitates duas aliam suae mi Pontificis totius Ecclesae, de qua non sit sermo in verbis allatis; aliam Patriarche Oeeidentis. seeundum quam si comparatio inter Patriareham Alexandrinum, & Roma num, ut scilieet Ecelesae, quae designatae erant Dattiate hae Alexandrino, ita illi sint subditae,seut Melesiae oceidentis subdebantur Roma DO Episeopo, ut patriarchae spectato. Ita intelligere visus est hunc locum Theodorus Balasamon in expostione huius Canonis,& Rum nus libro io.cap.ε. quamuis Auctor hie lim Liet talem iurisdictionem Episcopi Romani ad suburbanos Episcopos, maximeque vicinos Romae, quod sne ullo fundamento seribit .
Vnde illa e Ypositio sano modo intellecta proatiabilis est , 8e potest esse utilis ad intelligendas locutiones alias, quae in variis locis reperiuntur, ut in Synodo Romana sub Agathone quae resertur actione 4. sex te Synodo. N i eptaola Constantini Imperatoris, quae eidem
sexta Synodo prsfigitur . N in epistola Fl uiani Epistopa Constantinopolitani ad Leo nem I. in quibus quidam Episcopi meuliariter dicuntur subditi Episcopo Romano, eademque phras Concilia nonnulla Patriarcha
lia vocant ut . Vide Turrian. secundo conita Centuriator. cap. 3. Turrecrematam libro 3. eap. 3. Nihilominus tamen dicta expositio applieata ad Canonem Concilia Nicaeni non omnino plaeet; tum quia in eo Concilio, vividimus. praemittitur primatus Romani Episcopi , tum etiam, quia non fit ibi eompara tio, sed potius ex consuetudine Episcopi Romani, redditur causa dignitatis conseruandae in Patriarehare Alexandrinor non est autem huius rei causa, quod Romanus si Patriarcha in Oecidente, sed potIus quam Nicolaus papa in epistola ad Michaelem Imperatorem recte videtur intelligere, uilicet, in Alexandrino Episeopoeon seruandam esse illam dignitatem , quia Episcopo Romano pari Iis mos est illam conseruandi. Itaque u luit Conei lium, eum morem retinendum esse.
quem Episcopus Romanus sua auctoritato confirmarat, in quo potios comprobat Episeopi Romani di Itatem, quam illi deroget3& hane expositionem veram ese , praeter Nicolai auctoritatena. N ipsum mei contextum eul optimὰ quadrat, patebit amplius ex ducendis, eum Ostendemus Patriarchales dignitates, &diuisonem earum , auctoritati Romani Pontifieis suisse eonstitutas, ε illo semper dependisse. Seeundum Concilium generale,quod sule
Constant in olitanum primum , Romani Ponti fieis dignitatem etiam agnouit, ut Da
tet ex epistola ipsus Coae iiij ad Damasum
Papam , quam resert Theodoret. libro s. suae historiae, cap. s. Ad ex rescripto Damas ad idem Coneil. ibid.eap. o. vhi se ait: Quod vestra charitas Apostolicae sedi reuerentiam debitam tribuit, Re. I Tertium Concilium item generale , quod est Ephesinum primum, hane etiam dignitatem agnouiti tum quia Cyrillus Patriarcha Alexand. praefuit Concilio , vi vicarius 1 & Legaetus Coelestini I. tum etiam a
607쪽
etiam: quia Cone IlIum amrmat se ex mania dato Coelestini deposuisse Nestorium , & alia, quae reseruntur ab Euagrio libro primo hist. cap. a. q. & sequentibus,& Nicephoro lib. I . cap.33. R et s. Eamdem auctoritatem saepissi ine testatur Concilium quartum generale , quod es Chalcedonense , ubi saepe Leo diei tur uniuersalis Episeopus, & Dasor urbis Romae, quae es caput omni uiti Ecclesiarum.
Vnde Gregorius lib. 4. epistola 3 α. commeia morae in Synodo Chalcedones nomen Vniis uersalis Episeopi, Pontis ei Romano obta tum fuisse ob honorem sancti Petri. Tandem actione 16. illius Coneilii omnes Patres Pri. matum tribuunt Romano Pontifici. bi ei es r In eodem Coneilio aequalis dignitas tribui videtur Episcopo Constanti.
nopolitano : non ergo Romanus cunctis prς-
cellit. Oceurrunt nonnulli. illius Concilii Canones esse incertos; quia vel conditi sunt absentibus Legatis Apostolicis, vi sentit libearatus cap. 13. breuiarii, vel certe contradicentibus , ut ibi indicatur. Quam ob causam Leo Papa illam action. non probauit, ut patet ex epistola Leonis ad Marcianum Augustum, & epistola ad Pulcheriam, & epitiola ad Anatholium, idemque sentit Gelasius de vinculo anathematis , At epistola ad Epi. scopos Dardaniae. Alia vero putant hunc locum esse eorruptum a Constantinopolitanis inam Gregor. lib. s. epist. i . scribit, Chalcedonensem synodum in quodam loco lati Eeclesia Constantinopolitana esse fallatam. J Sed
his videtur obstare, quod in 6. Synodo , C
none 36. Canon ille citatur. de approbatur . Nihil tamen obstat, quia certum est, eos C
nones nou esse editos legitima synodo, ut patet ex Nicolao papa epistola ad Miehaelem Imperatorem: quamuis autem haec vera sint, adhue Canon illa nobis sauet; quia tanto meonee die Arehiepiscopo Constantinopolitano dignitatem Patriarchalem . & simpliciter in eo dicitur, ut habeat seeundum locum post Ecclesiam Romanam , & actione tertia, quae eertissima est, obseerant Grsci, ut post sano issimam, & Apostolicam sedem, honorem seeundum habeat Constantinopolitanus Ipi scopus r atque in hune modum explicatur etiam decretum allatum Concilia Ephesini. Quintum Concilium similitet generale Constantinopolitanum secundum in clamatione haereticorum,& in epistola orientalium 8e in actione quarta eamdem veritatem prositetur . Item s. synodus, tertiaque Constant.
quae epistolam Agathonis Dapae recipit, quia multa habentur de Primatu Romanae Ecclesiae . & Petrum per Agathonem loquutum esse testatur . Rursum in I. Synodo, secundaque
Nicaena, suseipitur epistola Hadriani Papae.
in qua Primatum Romanae Ecclesiae saepe is satur . Idem assirmatur in o. Synodo, actio. Ne T. damnaturque Photius , qui expuens in Ceelum, contra Apostoli eae sedis priuilegia , ausus se ei resistere. Vide cap. Desinimus, dist. 21. Verum est quidem, hoe etiam 4. Comcilium Constantiaopolitanum omnino certum non esse. Praeterea idem assit matur in Concilio Lateranensi sub Innocentio Iu. &Lugdunen. sub Gregorio X. eap. I. ubi conis uenerunt Graeci, fle habetur ea p. Vbi perieulum, , electione In 6. Idem in Viennensi sub τm. XII.
Clemen. V. 8e alio Lugdun. sub Innocent. IV Vide eam Damnamus, in fine de summa Trinitate. Item in Concilio Constantiensi, semon.ε. 82 in Bulla Martini V. 3e in Florent. in literis unionis, consentientibus Graecis, &Latinis, & in Lateranens sub Leone X. sesso ne Ii. Vide eaput primum de summa Trinitate, & fide Catholica, in s. de cap. I. de homic. in s. Clem. v ni ea de summa Trinitate,& Clem. de iureiurando, & cap. Antiquata, de priuilegiis . Vltimo. in Trident. sessione septima, Can. a. de Baptism. & sessione 14.
tione , & saepissime alias , in quibus loeis E
clesam Romanam voeat omnium Eccles
rum Matrem, & Magistram,& illi esse ab omnibus fidelibus , & Episcopis obedientiam
Ulterius afferre possumus plura Coneilia Prouincialia, quae Summam Romani Episcopi dignitatem agnoscunt: & vel consilii causa , vel des nitionis , aut confirmationis, ad illam eoncurrunt, vel interdum etiam ad illam appellant,de quo dicam plura in sequentibus. Videri etiam potest Concilium Carthaginense , contra Caelestium, & pelagium quod sua acta ad Innocentium mist, ut patet ax epistola eius ad Innocentium, fle ex reserupto Innocentii. Idem praestitit Mileuitanum, ut videre est in epistola ipsius ad Innoeentium, de ex rescripto a quae omnia habentur inter
epistolas Augustini a ςo. similiter Episcopi
Numidiae , eum suo Primate, Damasum cou-suluerunt, ut constat ex epistola quarta ad
Prosperum, eiusdem Damasi . Inter Concilia
etiam Toletana, multa , aut sere omnia dignutatem hane Romani Episeopi agnoscunt. In epistolis quoque Leonis, Ee GregorIi Papae . ae saepe in Decretalibus, & Extra uagantibus obseruare licet, Episcopos ex Hispania, Gallia . Anglia , Germania , Lusitania, & alijs Oeeidentis, 3e orientis Ecclesiis, ad Roma nam sedem in rebus dubiis fidei, morumque
causa recurrisse. Tertium genus testimoniorum sumitur ex antiquis Patribus Ecelesiae , quorum verba non resero, sed tantum loca indieo . Itenaeus libro g. capit. p. Cyprian. libro I. epistola g. S g. & lib. a. epist. 1α. N libro epistola a. 8.& s. N libro de unitate Eeelesiae . Vnde sine causa Erasmus dubitat, quid senserit Cypri nus de Prisatu Romanae Ecclesiae , eo solum . quia .Cornelium eompellat charissimum sta trem 3 eum tamen illud non sit indicium, aut minoris reuerentiae, aut etiam aequalitatis. sed eharitatis, vel sinceritatis illorum te porum ; cuius rei argumentum est, quod in
multis epistolis Presbyterorum Cypri ad Cyprian. quae habentur in fine libri quinti .
quamuis essent eius subditi, appellent eumeliarissimum statem . Iam Athanas eum Episcopis Alexandrini Patriarchatus,tum in epiis sola secunda ad Felie , aerimatum Eeeleissiae Romanae splendide agnoscit, tum etiam in epistola ad Liberium. Epiphanius quoque in Anchorato, te haresi si . de ra. Origenes
supra, & ad Romanos 6. Tertullianus . contra Marcion. & contra Praxeam , &depr sttipi. Haeretie. Dionys in epistola, quam ad Roman. scribit apud Fuseb. lib. q. cap. 2 a.
Ambros oratione sun ebri de obitu satyri. E e e e a habe.
608쪽
habetur et g. qu st. I. eap . Advocabit, quo Io. scori Romani supremam dignitatem vid.
eo obiter aduertendum est. eo iam tempore leg. Cunctos populos. Cod. de summa Tt. solum vocatos suisse Catholieos, qui fidem nitate . Quartus. Iustiniantis idem sentit in Eeelesiae Romanae sequerentur , ut constat gestis Ioann. I. & Hormisdae Pontificum. in etiam ex lege prima, Codice de summa Tri- lege . Non reddentes . Codice de Summa Tri nitate . Idem rursus Ambros lib. 3. de sacra- nitate. vide Diuum Thomam, aut euius erit, mentis. cap. I. & I. ad Timotheum a. & inta opusculo vigesimoquarto de regimine Priti cap.s. Lucae habetur a . questione prima, ea- cipum. eapite decimosexto ad vigesimumpit. Quae dignior. Baslius sermone de iudi- vsque . Quintus. Honorius Imperator idemeto Dei, & epistola ad Athanasum . Hiero. fatetur. Vide cap. Victor. 97. distinctione. nym. in omnibus epistolis ad Damasum, & Multa etiam ex Carolo Magno, Ludovico. Dialogo eo nita Luciferian. N in Apologiici Henrico, Othone referuntur in decretis . diis eontra Russin. &epistola ad Pammachium, sinctione sexta. Ac denique Carolus V. in . di Oceanum de errore oti genis. Cyrillus edicto Uuormaciensi, quod refert Coelaeus in Hierosolymitan . careehes secunda . Cytillus fine libri de actis Lutherii l Ad veri, inquit. Alexand. ii, in Ioann. cap.6 . August. conis Romanorum Imperatoris ossicium pertinet, tra epistolam sundamenti, eap.4. N epist. is s. usque ad sanguinem laborare ob sanctae R ad Generosum, & in omnibus epistolis ad I manae Eeclesiae de sensionem. I Huc vero a nocent.& a. de Baptismo paruul. capit. i. ac numerari possunt honores. quos Catholici denique in epistola i r. Chrysost. epistola ad Imperatores, fremant licet Apostolicae Sed is Innocentium. & epistola ad Renatum. Maia hostes, Romanis Pontificibus exhibuisse a ximus epistola ad Orient. de homilia a. do cepimus, pedes stilieet exosculatos suis . heato Laurent. Optatus et . contra Parmen. equum stano tenuisse, & similia, qua in edi- Prospet a. de vocatione Cent.cap.r6. & saepe cto Constantini memorantur. De aliis quo. lib. ad obiect. vicentin . qui pro Augustino Gue Imperatoribus, Ae Principibus vulgatae Caelestinum I. consuluit, cuius reseripto. N sunt historiae. auctoritate munitus, pro August. scripsi si- Quintum genus testimonioru sumitur exhrum contra Collatorem . Euseb. in chrontis consessionibus Haereticorum, qui in princi co, anno Domini M. lib. r.eap. I . Nicephor. pio haeresis, antequam ab Ecelesa discede lib. a. cap. Iq. ad finem Bernard. epistola ra . rent,obnixe eurarunt adhaerere Romano Pondi libris de consideratione, qui omnes Prim tis ei, id quod, qui minus assequi potuerunt, tum Ecclesae Romanae clatissime profitentur. tune demum ausi sunt, di Ecclesiam deserere. Etsi enim in nonnullis citatis locis de Ptima- & illius auctoritatem negare, atque aliquando tu Petri loquantur, hoc tamen in Ioeo ei usi tandem ad Ecelesam eonversi Romani Ponis dem esse rationis eum Romano liquet. Vide tifieis auctoritatem sunt professi . Prior pars etiam Soromenum lib.A. cap. is . colligitur ex actis plurium haereticorum schi LQuarto, Ostenditur hse veritas ex dictis mali eorum. Nam Fortunatus in sua causa ad
R iactis Imperatorum: primus enim inter Petri athedram appellauit apud Cyprianum, Christianos extitit Philippus, quem Fabi, libro primo, epistola tertia , R quarta . Itemnus Papa ob publica peccata a communione Αbailard.apud Bernata .epist. Ios. R August. semouit, cuius potestatem ille cognoscens , libro secundo de peccato originali, capit. publicam egit poenitentiam, tesse Eusebio, septimo . N libro secundo contra Iulianum lib. I. historiarum , capite et s. seeundus ex- in fine, seribit, Pelagium,S Celestium pro-ittit constantinus, qui innumeris iactis, didiis missis in principio damnaturos se omnia, ctis Romani Potiti seis dignitatem veneratus quae Ianoeentius Papa damnaret. Hierony- est: de qua re duos integros libros edidit Euis mus epissola ad Damasum, di Theodoretus gubinus, Eusebiusque multa resete in vita is lib. s. cap.3. amrmant, Pauli mim, & Vitalem constant Ini,historia etiam de Baptismo Con. publieaste, se eum Damaso sentireret morbum famini in urbe Roma suscipio, ministrante suum tegerent. Athanasus epistola ad sol LPontisce Sylvestro, refertur a Zonata, Ni- tariam vitam agentes, scribit Arium coram ephoro, & alsis Historiographis, habetur. summo Pontifice accusasse ipsum Athan que in actis Sylvestri, qui probantur capita sum. refertque Nicephorus lib.f. cap. 6. R 'Sancta Romana. & in actis Liberii eamdem Zonaras lib. .Tripartit. cap. 6. micles. etiam refert. historiam Nicolaus I. epistola ad Mi- epistola ad Viearium Christi, illum esse conchaelem Imperatorem, δὲ Leo IX. eontra Mi. sitetur, seque,& doctrinam suam in principio chaelem Episcopum Constantinopolitanum. illi submist. Sanderus quoque narrat , idem
capite tertio, qui etiam addit, ideo Constam fecisse Lutherum cum Leone X. Posterior parstinum Romanum Imperium Birantium tran- de Schismaticis, uel Haereti eis iam conuersis. stulisse, ne Rex terrenus simul cum Impera- constat ex epistola Leonis Papae 33. & 8q. αtore caelestium , & sanctorum , in eandem uria ex Gregotio cap. Quoties dist. I. & 23. qu. r. bem concurrerent. Vide Clement. Vniseni. cap. . di eap. Betengarius, de consecr. dist. a. eus, de menitent. & remissionibus, R Cle- di saepe alias reseruntur consessiones Haeretiis ment. unica de iureiurando , di eapit. Funda- ecitum, qui . eum ad veram fidem redeunt,mqnta de electione, in sexto, S capit. Cono Leelesiae Romanae primatum confitentur .s mini, distinctione ς6. .e mirum ut quam vide in seeundo tomo Conciliorum epist i pud mer Hemici nonnulli histoliam Co lim Hotmisde Papae ad Episcopos Hispaniae, Rum Magni. atque eius in Eeelesiam Ro- ει epistolam Bonifacij II. ad Eulalium Epin
venerationem falsitatis arguant. Te, opum Carthaginensem a quem ad comm V kςntinianus, in epistola ad tiionem Ecclesiae Romanae admisit, Consuleb ipse sum Marcian. in epistola praeterea Legationem Armenorum, & Iacobi.
609쪽
xhibent eὀnsessionem : de sessione ultima irolius Coneilii habetur par eonfessio Iosephi Episeopi Constantinopolitant,qui morti proximus, non sine miraculo, illam ex ore dictauit. In Concilio denique Lateranensi sub Leone X. sessione M. continetur consessio satis expressa Patriarchae Maronitarum , in
qua Pontifieem v at Christi vicatium se. rentem in terris vicem Petti, dic.
Secundus modus probania assertionem per varia signa exercis pote-
SMundo principaliter confirmatur conia elusio ex usu, & exercitio huius potest iis, quam decem signis, & viis ostendero
proposuimus supra num. 3. Primum ergo sit.
Ponti fieem Romanum semper in alios Episcopos iurisdictionem quamdam superiorem
.exercuisse, confirmando electionem eorum
vel per se, vel per suos Legatos, quos serusemper in variis regionibus .habuisse infra Ostendemus. Vnde ex canone dio. Concilii Sardicensis, di ex epistola 8 a. Leonis Papae colligitur, Episcopum Thessalonicensem solibrum olim suisse viee Romani Episcopi electiones Episcoporum confirmare. Similo quid colligitur ex Gregorio eap. Salonitanae distinct. M. I Res, inquit, facta est , quae sub
nullis antetioribus Principibus euenit. J Ea autem erat, Episcopum suisse ordinatum sine
eius consensu. sumptum est ex lib. ao. Registi cap. I 3. Praeterea Leo Papa epist. a. ss.
de ε . ad Marcianum, & epist. 3 s. ad Pulcher iam, de epist. 3 8. ad Anatholium confirmat ordinationem Anatho iij. Ex septima etiam Synodo colligitur, Hadrianum I. comeessisse Tataso consectationem . Hoc idem confirmat antiqua consuetudo Patriarch rum orientis, qui statim post electione suam epistolam Synodicam Romano Ponti ei mittebant, cuius rei testimonia extant apud Damasum, & habentur distinct. roo. patet etiam ex Gregorio lib. i. epistola 4. Edribro . epist. 63. N Leone epist. 3. 3. & 8. Idem confirmat antiquus uuis pallis. Nam post scriptam dictam epistolam Synodalein, Summus Pontifex misit semper Metropolit
nis pallium in signum plenitudinis Archiepiscopalis, de quo extat titulus extra de auctoritate, de usu pallia, ubi plura decreta ex Cl mente. Celestino III. Innocentio III. Hon rio III. de hae te reseruntur, de Ioannes Caris noten fis libro i. refert decretum Damasi, qui
praecepit, ut Metropolitani. qui post tres menses consecrationis suae . ad sedem Apostolieam pro pallio non misissent, eommi sus hi eateant dignitate. Hine Bonisaei usu. ut patet ex eius epistola α. Episcopum M guntinum Primatem Germaniae pallio donauit. Simile habet ut apud Gregorium libro I. Registri cap. 3. Ioannes Papa V. antὰ an nos 3oo. Opus, & librum edidit de pallii dignitate. De eadem re multa Turre cremata libro I. cap. 4 Bruca .lib. I .camaa I. Ioannes Andreas, & Canonistae, cap. Significasti, extra de electione, & cap. Iuxta distinct. 9r.
Denique, hic locus satis confirmatur ex iuramento, quod Episcopus eonsterandus ex hi hei r iurat enim se Petro, & illius E esia fidem. 8e subiectionem praestiturum , ut patet ex Ponti scali, & eommuni vis. Se eundum signum est, Episcopum Romanum semper tulisse leges, & praecepta, quae ad totius Ecclesiae gubernationem specta. rent. & uniuersam Ecclesiam obligarent,
quod est proprium uniuersalis Pastotis r id
autem patet ex Gelasio epistola s. dicente ii Conueniens est, vi totum corpus Ecelesiae . in hae obseruatione sibimet concordet, quam
in Petri Sede visere eon spieit ; ubi Dominus totius Ecelesae posuit Prinei patum. I Idem
lane constat ex omnibus episeolis deeretali us antiquorum Pontificum. Nam, ut Isido.
rus notauit, cum ante Constaminum non
possent, propter tyrannos, Concilia celehrari, Pontifices Summi per epistolas decretales Ecclesiam gubernabant; quod patet ex epistola Clementi tertia , & Anacleti prinia . Alexand. ad omnes Orthodoxos, Pis l. de c terorum : l Vos . inquit, Apostolica auctoriis late instituimus, Ate. J Idem constat ex aliis epistolis Calliditi, Thelesphori, de aliorum , quos supta citauimus, quae partim in decretis Gratiani, & B tueardi eontinentui . De qua re vide Concilium Romanum sub Hii rio Papa, cap.Nulli et .quaest. r. & cap. Geneis raliter . ex Hadriano Papa, di cap.Omnia, ex Damasci ibidem , & capit. Institutionis, ex
Gregorio aue.quaest a. 8e eap. Si Romanorum, distin. is. ex Nicolao Papa. Extant praeterea de hac re multarum prouincialium Synodorum testimonia. uuae Pontificum Roman viam saluta suseipume. ει illis obedientiam praestant. Braeharensis a. eap. igri Toletaui 3. cap. I. Toletani 4. cap. 6. Hispalens s a. e non e a. Tiburi censis ea p. 3 . habetur cap. nmemoriam distinct. is. ubi dicitur, suisse sub
Carolo. Brutardus vero lib. I. cap. aeto. sub Amulpho refert. Turionensis a. cap. II. lntomis vero conciliorum excusis Venet. missio is sue. dicitur Turonica Synodus . Agathen. cap. 9. Citatur cap. Presbyter distin. 8a. ex Coneilio Gangrensi, quod tamen in eo non inuenitur. Catthaginen. 3. ean ne I. Et multa alia habentur de hae re distinct. I s. deereti . Ex quibus intelligitur, quam eumn ea sit Haereticorum sententia negantium Pontificibus Dotestatem condendi leges , de
quo alibi latius. Tertium signum est potestas dIspensam di , etiam eum aliis Episcopis, in Melesalliis cis Canonibus: hoe enim saeiens aperta se ostendit aliis superiorem; hanc autem Pol salem exercuisse constat ex historia Niceph. lib. I q. a cap. 3 . ubi dicitur, Proculum iussu Celestini Papae, ex Episeopatu Cyriceno translatum fuisse in Constantinopolitanum, dispensando In eancine i 3. Concilii Nicaeni.
Ee I.Sardicensis, qua id vetabant. Multa alia de ea re refert idem Brucard. lib. I. cap. vlt, de in epist. Anther. I. ad Episcopos Boeticae, Δ Toletanae Prouinciae . Ante annos I 3o
seripta habetur similis hisoria de alia mutatione cuiusdam Episcopi, sedis Romanae a ctoritate facta. Videri etiam potest epist. a. Callisti Papae, & Mart iis, & eonfirmari ex usu dispensandi ia Votii. & aliis similibus, quae ex perpetua traditione habentur . ne somnia
610쪽
omnia possunt hoe loco numerari. Vide Golas Papam. epist. i. Cregor. lib. II. cap. II. Innocent. III. eap. Proposuit. extra de eo cess. praebendae. Bernard. lib. . de consideratione , qui Omnes late explicant, potestatem
dispensandi esse apud Romanum Pontificem.
Plura habes in Turtiano tertio contra Centuriatores, Lindan. quarto panoptiae, cap.9O. Quartum signum sumitur ex potestate coercitia, quam Romani Pontifices exereue tunt in vn Itiet salem Ecelesiam , & Principes eius. compellendo Ecclesiat membra, ad obe.
diendum diuinis, di ponti fiesis legibus; doquo extat egregia sententia Hilarii Papae in quadam Romana Synodo , suo tempore celebrata. Leo etiam I. epistola prima, &Gregorius libro septimo, epistola ue a. nonnulla habent de hac re . Nue etiam spectat hist ria, quam refert Eusebius libro I. cap. a . de victore, qui multas Asae Eeelesas excommunicauit, eo quod in eelebratione paschatis eum Romana Eeclesia consentite nolebant rN quamuis idem Eusebius reserat, Irenaeum,
A alios Catholicos grauiter tulisse factum illud Victoris; numquam tamen illi obiecerunt, quod id facere tentasset, quod sub eius non caderet potestatem I sed solum . quod aspera, Ad nimis rigida videretur sententia absque urgenti causa, & necessitate. Tamen Conei lium Nicaenum,ut idem Lusebius refert libro 3. de vita Constantini, Victoris sententiam comprobauit . Vide Epiphan. haeres. o. R August. in as. Nue etiam spectat historia,
quam refert Nicephor. lib. I 3. cap. In-Doceivio Primo, qui excommunicauit Arcadium, Ad Eudoxiam propter causam Chrys somi: quod Qeere non potuisset, nisi esset uniuersalis Episcopus, potestatemque haberet in eos etiam Imperatores, qui extra Episcopatum Romanum Constantinopoli regnase
sent. Similis historia est Gregoria Tertii, qui
Leonem Imperatorem Graecum excommuni cauit, ut refert Zonaras in vita eius. Ad usum
praeterea huius potestatis spectat, quod sape Episcopus Romanus alios Episcopos ob delicta, vel peccata Episcopatu priuauita de quo
resert Pighius libro . cap. I . &Simanchas de Catholicis institutionibus, tit. α 3. num. 9.similiter Nicolaus Ptimus epist. ad Michael. enumerat octo Patriarchas Constantinopolitanos a Romanis Pontiscibus depostos, quorum unus suit Antimus, quem Agapetus
Papa deposuit contra voluntatem . di minas Imperatoris: qua de re multa referuntur in quinta Synodo generali; ex qua etiam con
stat, pelicem Papam deposuisse Petrum Antiochenum , de ex eo loco multa argumenta
sumi possent ad hoe insitu tum confirmanis dum. Videri etiam potest Liberatus in breuiario , cap. II. & zonaras in vita Iustin.
Idem colligitur ex causa tum Achatii ICO santinopolitani, apud Nicephorum , lib. I 6. cap. II. tum Dioscori Constantinopolita quem Getasus epistola ad Episcppos Darda ratae , sedis A postolicae auctoritate depositum esse scribit; tum denique Flauiani, quem Da--aia: Mix x priuauit. matut Theodo
retus lib. s. cap. 23. Socrates lib. e. eam I .ib. 8 Ῥp. 3. Nicephorus lib. 1 l.
eap. ἀ . Et quamuis Theodosius ipse.ali iuueintercederent; Flauian stat nium reuoeatus non est, nisi Romano Episeopo
annuente. Nane eandem potestatem coetei-uam illud non obscure indieat, quod Episcopus Romanus deges etiam , & Imperatores temporales regnis. N iurisdictione temporali interdum priuet, & ad alios transserat propter schismata. vel haereses, vel similia faei. nota , vi infra In materia de haeresi ostenis
Quintum fgnum est . quod non semel. neque ex una mundi plaga, occurrentibus dubiis de rebus ad fidem , vel mores Eeelesiae pertinentibus. ad Sedem Romanam , tamquam ad supremam Cathedram, & tribunal . recursum est, atque eius sententia,& definitio
expectatar de quo signo plures epistolae apud Cyprianum leguntur, quibus Pontiscem Romanum consuluit . Hieronymus etiam ex
Damaso audire voluit modum loquendi in mysterio Trinitatis, ut videre est in epistola de tribus hypostasibus . Idem postularunt Episeopi Numidiae,ut patet ex epistola quarta Damasi ad Prosperum. Et Hieronymus epistola ad Geroni. ait se se isse a secretis Da
mas, ad respondendum consultationibus synodi eis Orientis, N Oce identis . Irenaeus vero apud Hieronymum de vitis illustribus. missus est Romam ab Episcopis Galatiae, ut vapam consuleret de quibusdam fidei qiue stionibus; quod etiam iacit Polycarpus pro
pe tempora Apostolorum: sint ili enim de causa Romam accessit tempore Aniceti Papae, teste Eusebio, lib. i. cap. I . Ea Conciliis deinde Astieanis, & episeolis Augustini, prae cipue so. & sequenti constat ili quastionibus fidei recurrisse semper ad Pontifices Romanos . Innocentium , Ccelestitium , & caeteros suae aetatis . Ex epistolis quoque deeretalibus ipsorum Dontificum , ident institutum apertὰ colligitur: continent enim responsa de rebus. quae ab ipsa petebantur ad fidem . de mores pertinentibus , ut patet ex Anacleto epist. 3.
Euaristo epist. x. Alexand. I. episola Iprima ad omnes Orthodoxos, di Eleutherio epistola ad Gallos, Fabiano epistola seeunda ad
orient. Ae aliis eommuniter , qui omnes re pondendo, affirmant, pariter munus, S Om.
eium A postolica Sedis esse, dubia, di quaestiones subditorum terminare.
Sextum signum non dissim Ile praecedent I est, in grauioribus causis, di di me illimis in
Ecelesa occurrentibus semper ad Romanam Sedem, tamqvim ad supremum tribunal. suisse appellatum: quod constat primo ex variis Pontificum epistolis , & deeretis, Ana ciet. epistola r. siYti Meundi epistola x. hahetur a. quaest. s. cap. Si quis putauerit. Niginis in cap. Saluo quaest. 3. N eap. Si autem eadem causa, atque ex Aniceti epistola ad
Gallos, Victoris epistola ad Theophylactum. Alexan. Zepherini epistola ad Episcopos Siciliae, Melchiadis epistola ad Episcopos Hisp.
Vide a. quaest. I. cap. Primates , di 2. quaest. I. cap. Si quis, eap. Ad Romanam, cap. Quo ties de 3. quaest. s. cap. Quamuis, cap. Accu
satus . Idem constat ex varijs historiis. Ce. Iebris illa est Athanasi , qui iniuste ab Ati nis damnatus ad Iulium Papam appellauit, di ab ipso in suam sedem restitutus est, ut