장음표시 사용
21쪽
I8 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo QSumma illa sit; τὸ ι Un merui, de quo
uno verbo inter eruditos esse contentio aliqua ut multum possit, ad sermonem primaevum, Hebraicum nempe , certissime spectare mihi vere assirmare posse videor . Illud autem non inani, non probabili tantum conjectura , Sed veterum Interpretum in primis & dialectorum Orientalium auctoritate suo loco demonstratin
Quum igitur nihil Hebraeo-Samariticis numismatis , nobis hactenus cognitis, inscriptum sit, quod ab etymologica Hebraicae linguae rutione paullo alienum deprehendatur ; contra vero omnia Hebraicum priscum Sermonem plene planeque sapiant ς quid est reliqui, nisi ad ejusdem primaevi Sermonis normam exacta ejusce generis monumenta diligenter fuisse, tandem concludamus . Nullum ergo his in numis est dicendi genus, quod dissimili oratione , Syriaca videlicet & Chaldaica sit factum , quodque Ηροhraico stilo non Sit Scriptum . Verum haec copiosiori disputatione in praesentia non egent. Ac de Sermone quidem, quo Samaritici describuntur numi, satis dictum esto.
22쪽
o, Phoenteum litteratura illustrando Q 19
2uae Phoenicii sermonis, cujus natara investigatur atque indoles , cum Hebraico conjuuetio sit ; quave ad SIrorum quoque atque Chaldaeorum Leendi rationem a itate accedat . .
equitur autem , praestantissime Cardinalis STEPHANE BORGIA , ut eXplicem , quamobrem superius dixerim sermonem inter Hebraicum S Phoenicium magnam intercedere innitatem .
Estque vero id non Omnino dissicile ad explicandum , si in monumentis Phoenicio - Punicis quis deprehendatur sermo , primum dilucide eXpediamus; tum quae hujusce idiomatis cum Haebraeorum lingua ejusque praeterea dialectis , Syriaca nempe atque Chaldaica, assinitas sit , studiose diligenterque disquiramuS . Atque in Ρhoenici Punicis universim Sumptis , sive numismaticis , sive aliter formatis , aut signatis insculptisque monumentiS quem
ObServamus sermonem , vel Hebraicum purum putum redolere , vel ad eum prope accedere , tam notum esse arbitror, quam quod maXime . De qua Sane re tot exsistunt praeclara atque Perspicua testimonia , quot sere sunt eruditi
viri, qui de iisdem monumentis ediderint li-B a
23쪽
2o De Borgiano Hebr. Samaritico Numobros , vel ea typis aliqua Saltem cum cura atque diligentia evulgarint. Exemplis ipsis, quihus res demonStretur, ut nunc utar, non est
opus; quum mihi etiam id onus incumbat, uealiquot paullo post proseram . Interim id unum pio certo teneamus , tum ex numis ipsis Phoenicio - Ρunicis , hactenus in lucem prolatis i tum ex inscriptis aliquot lapidibus, uti Melitensi, Carpentoractensi & Cittaeis ; ex iis , inquam , corumque similibus monumentis quanta cum Hebraeo- Samaritico sermone Phoenicit idio matis conjunctio sit , haud obscure intelligi. Quod si ἰδιον estote suis, Sive peculiari varioque dicendi genere, quo voces dissimili quodam modo vel inflectuntur, vel ut loquuntur Grammatici,cadunt desinuntque, Phoenicius sermo ab Hebraico declinare iisdem in monumentis interdum videatur; ad ipsos tamen Hebraicos sontes, cum Syriasmi, tum Chaldai
mi ope atque praesidio reduci existimo posse et) .
I Quorum numorum Συλλογιet ab Antiquariis consectas secundo recensebimus capite . a Quantum Syriaci sermonis usu in primis ad Phoeniciam istam litteraturam interpretandam accedat luminis, quae doctissimi Viri, de quorum praeclaris hanc in rem conatibus capite hujus commentationis nostrae secundo erit disserendi locus, apertissime declarant . Cuius sane rei demonstrandae , quamquam succurrunt perplura, fidem faciet una aut altera Phoenicia epigraphe inserius proserenda . Interim audi Disilia oste
24쪽
Phoenicum litteratura illustrando a IProut vero ex illis ipsis , quae aetatem tulere, inscriptis ejus generis monumentis nobis iudimus velim Cl. Virum magnae utique hoc in genere litaterarum tam apud Gallos nostros, quam apud exteros eruditos meritae ac debitae existimationis , Iohannein dico Iacob.Barthelemy , iam affecta aetate,eo ipso,quo haec litteris trado , anno I79 . vita iunctum , eodem de argumento sic scribentem is Depuisque les monu- mens se sont multipli es, nous connoissons mieux,, la nature de la langue Phenicienne , & nous favons
,, to ut modi file mais elle a toujours conservε l peuis prEs te meme gente & les memes racines . Avoitis elle assεs d' assinitε avec celle des Egyptiens , pouris qu' on dolve trouver me partie de ses dεpouilles,, dans rόcriture des Chinois ὸ C' est une question que je vais tacher d' eclaircir . ,, Haec ille in suis Refexions generales fur les ramoris des langues Egyptieu-ne, menicienne O Grecque . Monumentor. Acad. Reg. Inscripti. Gallice editorum Tom. XXXII. pag. 22 I. Atqui quae convenientia suerit Phoeniciaδ dial cti cum veteri Aegyptiaca , quatenus ex Copticis monumentis ejus reliquiae certissime nobis innotescunt, aliquot ex hac de illa desumptis vocabulis ibidem p .222. di seqq. Cl. scriptor illustrat. Ex qao consensu , at Suis , uti existimo , circumscribendo limitibus , illud manifeste essicitur, opinionem Cl.Comitis De Caylus, Necurii TAntiquites Hyptiennes, Etrusques, Gre quese ' Romaines, Tom. I. pag. 77. Aegyptiacum sermo
25쪽
aa p. De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q care licet , verborum quasi structuram & com
positionem ad utriusque Syrae ct Chaldaicae dia-
nem a Phoenicio ουσιωδα, e essentiessement in discrepa
se aientis , a vero prorsus abesse . Quo in errore alios doctos viros versari intelligo . Sed aliter res se se habere egregie commonstrat Cl. De Guignes , Memoire historique sur Ies langues orientales, pari. II., eorum dem Μonumentor. Tom. XXXVI. Pag. I 44. Seqq. Quem hac in re Cl. Barthelemyo plane consentientem & Cointorum linguam in se se eandem atque priscam Aegyptiacam adserentem video. Neque aliter sentit doctissimus Abbas Thomas Val perga a Calvisio in suo Didymi
Taurinensis literaturae Copticae rudimento , Parmae edito I 783. pari. I. Pag. 43. Cui Cl. viro merito vide tur veterem Niliacam linguam suapte natura similiorem suisse Hebraicae atque assinium, quam Graecae ac nostrarum. Quod pag. 69. & 7 I. Additamenti grammatici pari. H. exemplis quoque comprobare aggreditur . Ubi vero in Copto-Αegyptiacae naturam ac ingeniciminquirit, hujus a Graeca atque ab Hebraea nativam disjunctionem ibidem exponit. Cum hisce linguis esse veteri Niliacae quidquam commune agnoscit quidem eruditus vir ; sed hanc discrepare & procul abscedere ab utroque Graeco & Hebraico idiomate , perinde se me atque haec dissident inter se ; illam vero habere Graecas dictiones magno numero , sed adscititias , nec plerasque necessarias , quum suppetant Aegyptia vocabula ac nullo significationis discrimine veniant, jure ipse contendit. Qua de re adi sis quae in critica Sacra, cap.X. β. IO. pag.43 I. seqq. iam disputarant A gustus Pseifferus & alii apud Hieremiam a Benneltis , Chronologiae ct Criticae Histor. prolegomen. I. g. LVII. pag. I 2O. seqq. Vid. & Iohan. Bernard. d Rossi, Deliali Qua propria di Cristo, dissert. I. u.XXV. pag. O. Seqq. Atque ego quum in eo de amitate inter Phoen,
26쪽
O, Phoenteum litteratura illustrando Q 23.ecti Phoenices ipsos , sed temporum ac locorum habita ratione , etiam figurasse atque eXpressisSeeiam , sive Hebraicam & Aegyptiacam linguam argu- meato sim, culpa utique non vacarem, Si quae de illa conjunctione adnotavit, Cl. vir alter, Copticae si teraturae restitutor & longe omnium, qui eam tractarint, doctrina iacile princeps , summe reverendus Antonius Georgius, Augustinianae familiae decus, β.V. suae praenationis ad fragmentum Evangelii S. Iohannis, Graeco-copi Thebaicum Musei sergiani, p. XLII. seq. silentio praeterirem . Omisso igitur cum Didymo Tamrinensi deprimigenia ac remotissima utriusque linguae assinitate disputatione,in ejus Cl. Georgius it sententiam dicentis pauca modo superesse vestigia conjunctionis alleuius quasi avitae in verbis non assumptis , sed ingenitis utrique linguae Israelis o Pharaonum. Notas υ ro Personarum sus genaas Socibus,easque utrique gemti communes, ita comparatas esse Cl. Georgius existimat , ut in iis certe lingua Aegyptiaca ingenium Hebraicae aemulari ipsi videatur. Nemo praeterea, eo judice , negare potest, quin plura Hebraicae linguae vocabula in Aegyptiacam irrepserint ex longa illa tam multorum annurum consuetudine, quam cum Aegyptiis Israelis filii duxerant. Quamquam in Misraimit Tum ore ex vitio pronunciationis nativam veluti imdolem amisisse videantur. Eadem de causa, subiungit ille , Paulus Ernest Iablonshius , Epistol. ad L Crorium , Thesauri Epistoliri La-Croetiani pag. I 83. scribit in Glossis Hebr. Codicis multa sine dubio Aegyptiacae linguae . . . vestigia latere in- thon , Sacrificus . Plura etiam ex his protulit in Grammatica adhuc Μsta in Guillelmus Bonjourius quaedam, nos etiam pag.298. 32O. 336. 4 6. , Mingarellius c in Memphiticis fragmentis Nanianis & alii. Haec
27쪽
a Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Nun, εο amrmare ausim . Tametsi antiquissimis aetati
bus, quod post dicetur, Phoenices orationis
Clarissimus Georgius . Quae sane ut vera sunt, illud tamen animadvertere iuvat veterem Aegyptiacam linguam ab ultimis temporibus atque insequentibus ab Phoenicii, sive Hebraici sermonis indole multo magis recessisse, quam ceteras populorum orientis dialectos, quibuscum Phoenicium idioma majorem semper se vavit assinitatem . Enim vero Patriarchae Iacobi aet te, Iosephum illum, Pharaonis imperii sapientissimum . ministrum , per interpretem fratres suos alloquentem videmus,quemadmodum habetur Genes.XLII. 23. Quid si Aegyptiorum linguam , cum ipse Ioseph in Aegyptum venisset, plane sibi eam ignotam ipsum audivisse memoriae proditum est, Psalm.Hebr. I xxx I. 6 ὸ VOM autem ipsa namD , Paroo, , sive Pharao j qua appellation uti sacris in nostris voluminibus legimus , Aegy- .pti reges vulgo insigniebantur, quid cum Hebraea si v Phoenicia lingua commune habeat, non equidem intelligo . Scio utique aliquos esse doctos viros, qui το na ua Hadice imi , ex usu Chaldaico , liberum, solutum esse indicante, derivandum censeant . Quorum Sententia Aegypti reges eo nomine nuncupati fuerint, quod liberi atque soluti essent legibus . At hic vocis sensus nimio longius petitus videtur, quam ut unquam admittatur . Ego vero Flavio Joseph in Palaestina Aegy-to Proxima,nato atque sermonis Aegyptiaci, ut multa suadent, non ignaro, τον φαρα ων κατ' Arγυπlίους, βασιλεα σημαινειν , Pharaonem apud Aegyptios regem signiscare scribenti, Antiquiti. Iudaic. lib. VIII. cap. VI. num .2. Oper. Tom.I. pag.436. eo tutius assentiendum
reor, quod in Copto-Aegyptiaca lingua, veteris Ν, liacae amplissimas atque copiosissimas compleXa rei, quias, hujusce nominis verum etymon non aliunde Disi jrso by Cooste
28쪽
Phoenteum litteratura illustrando Q as genus longe aliter temperaSSe , quam ut Hebrabcae linguae modus postularet ferretque ratio , vix patiar mihi persuaderi. quam ex voce Coptica σε PD Rex , omnino sit depromenda . Et profecto eadem vox , si cum ejus pronomine possessivo T R. πα, illi praefixo, ut linguae usus postulat & ratio,societur ex ea fiet ΠADἘpo ταουρο , Rex meus . Aegyptiorum autem Copticam Iinguam priscae illius Aegyptiacae longe plurima sibi servasse vocabula , uno ore testantur omnes hisce litteris apprime eruditi, Paul. Ernestus Iablonskius inprimis, Praefation. in Pantheon Aegyptiorum pag. a. &in eod. opere passim & in Epistola ad Μaturin. Veissi re La-Croge, Thesaur Epistol. La- oriani T. I. p. 178. Adisis Andr. Beyerum, in additament. ad Jo.Seldeni de Diis Syris, Protegom. cap. II., Blas. Ugolini Thesauri Antiquiti. Saer. Tona .XXII. col.24O. Seq. , nequaquam discrepantem ubi de ejusdem vocis origine disserens atque in ejus significationem, veteris sermonis Aegyptiaci praesidio inquirens, hujusque vim & sensum ex illo ipso apposite eruit. Priscos vero Aegyptios Pharaonis nomine reges suos reverentiae caussa sic appellasse , recte observat. Nihil ergo Flavius Iosephus de hujus nominis vera origine scribere disertius potuit. Quod autem ille idem lib. I. contra Apion. n. 14. Oper. TOm.II. pag.443., in Manethonis testimonio li teris tradiderit in sacra Aegyptiaca lingua τὸ 'Υκ Huc Regem Sonare ; quin tamen in vulgari ac populari se mone idem Regis vocabulum τοῦ Pharaonis nomine Aegyptii protulerint, quid est quod esse impedimento queat λ Neque majoris momenti est quod Opponant 3 videlicet in sacris libris plus semel legi Regem Pharao nem , Exodi VI. II. I 3. di alibi rassim ; quae inanis
29쪽
26 o, De Borgiano Hebr. samaritico Numo Q Hanc ego, eximie Cardinalis BORGIA, de ser monis Phoenicum, in eorum monumentis obvii,
eSset ταυτολογια, Si vox Pharao Regem indicaret . Ita inquiunt Sam. Bochari. in Phaleg. lib.II. extremo capite xxVI., Joh.Μarshamus, Canon.Chronic.Secul.V. P.72.
edit. Lipsiens. I 676. &alii apud Ioan .Franc. Buddeum, Histor. Eccl. Vet. ct Nov. Testam. edit. IV. Halae Magindeburg. I 734. Period. I. Sec t. m. q. XXIV. pag. 363. A quibus ille idem non discrepat. Quorum Sane rationem si alicujus esse momenti ponamus verbo Syriaco dii Abo, Graece 'Aββὰ, του Patris nequaquam inesse significationem esset dicendum , propterea quod
Marc. XIV. 36. T ad Roman. Vm. IS. T ad Galat.IV. 6.
Ἀες o. πατορ habeatur . Ut ergo vox Pharao veteribus Hebraeis non magis nota erat, quam primis Christianis τὸ D, MIM, suerit cognitum, ita utrumque vocabulum altera declarandum notiori appellatione sacri Scriptores sapientissime existimarunt.
Sed nec alia desunt, quibus veterem Niliacam linguam jam usque ab ultima serme memoria haud parum a Phoenicio sive Hebraico discrepasse SermonCetiam atque etiam evincatur. Quid, quod ipse Iosephus a Pharaone rege , honoris caussa, myd mPx Πυhnathmaneahh, seu occultorum Revelator, Genes. XLI. 4s. appelleturλ Quas voces LXX. Interpres per ψονθομφα χ, S .vero Hieronymus per Salvatorem mundi reddiderunt.
Atqui το navd nihil prae se fert,quod ad Hebraeo-Phoenicium idio ma accedat. Vox altera ria A g tres , quas ocant, radicales complectitur quidem litteras, nempClDT, in quo cubat τὸ κρ εωτω abscondo, quod a doctore Sorbonico Ludovico Picquesto,ad Thomam Eduardum Epistola III. in extremis Ludovici du Four de Longue
ue Dissertat . de variis Dochis . . . Veterum, pag. 296- aliisque est animadversum . Verum τὸ nans , quamvis
eius radix purum putum sapiat Hebraismum , miram
30쪽
Φ, Phoenicum litteratura illustrando Q a7 indole quum teneam Sententiam , non doctorum modo gravissimo testimonio, sed & ipsis
quantum ab Grammatica recedit analogia Hebraeorum . De hac porro honorifica Iosepho data appellatione varias tam veterum, quam recentiorum interpretum explic tiones atque coniecturas Si quis noscere cupit, adeat Athanas. Κircher. in Prodromo Copto, sive Aegyptiaco . Cap.V. pag. I 23. Seqq. π LudOU. Picquestum , epist. III. ad Eduard. Bernard. loc. cit. pag. 296. α Gulielm. Eon-iour, Dissertat. de nomine Patriarchae josephi a Pharaone imposito , in defensionem vulgatae Editionis θαC. I.P. I.Seqq. T August.Pseifferum,De Zophnat Paneach, seu cognomine Iosephi Aegyptiaco . Witteberg. I 690.& ejusd. Dubia vexata S.Scripturae, pag. 2I3. -- ΣI6. - Johan. Nicolai Notas in Caroli Sigonii libr. I. de R pubi. Hebraeor. cap. H. not. 6., Blas.Ugolini Thes. Antia quiti. sacr. Τοm.IV. col. I 77. seq. Σ Εduard. Bernata. Not.ad Flav. Ioseph Antiquiti. Jud. lib.II. cap. I. Oper. Tom. I. pag. 79.Seq. T Johan. Franc. Buddeum, loc. s perius cit. .XII. pag.263. I Beri ard. de Μonifaucon , Not.in Hexapl. Origenis Tom.I. pag.49. T CI.Simon. de magistris, Episcop. Cyrenensem, ad editionem Danielisseeundum Septuaginta Dissert.IV. .XIV. pag. 3Σῖ-- 326-m Forsterum in libro erudito De Bysso antiquorum .
Londini x778. in 8. & paul. Ernest. Jablonskium apud Ioan . August. Dathium in Notis philolog. O critic. ad Pentateuch. halae I 78 I. pag. I 88. z Io. Christ. Frid.
Chais , La Sainte Bible &c. Tom. I. in Genes.XLI. 4s. Pag. 337. Caeteri Sed haec ipsa hactenus indicata Aegyptiaca vocabula multoque plura,quae eruditi viri &in primis Andreas