장음표시 사용
41쪽
38 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q lites moventibus atque eas pugnacissime defendentibus relinquentes, id unum nos studemus, ut sine pertinacia ad uSum transferamus nostrum, quae singuli de hac disciplina bene tractarint. Quapropter, etsi Phoeniciae linguae plena cognitio magnis obstructa sit dissicultat,bus ς eaque sit in ipsa animo recte comprehendenda obscuritas, ut in illustrandis & hujusmodi metallis Sc lapidibus , de nobis dissidere
satis debeamus; verumtamen caussa nostra facilis est, qui illarum , quarum meminimuS , linguarum praesidio & ope , quae sermonis fuerit Phoenicii natura atque indoles, Si non perfecte, bona saltem ex parte assequi posvimuS. Quid i quod ipsius linguae plenam ac per sectam nondum consequuti suimus scientiam , neque fortasse ob monumentorum paucitatem unquam consequemur; in illis vero metallis& lapidibus interpretandis doctissimi homines dissenserint, quin immo multa peccarint; Si cine censemus singula ejusmodi epigrammata tam latere in occulto, nihil ut de eorum infelligentia serine constet; nihil ut de utilitatibus , nihil ut de commodis ab summis viris Phoeniciae litteraturae certissime in latis, vix statuendum ac ne vix quidem nobis sit cogitandum iEt revera si id, quod Cl. Echhel principio ponit, verum sit existimandum ς jam quidquam hac in disciplina proficiendi Spes, non
42쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 3s dicam exigua, sed certe desperatissima est. Scribit enim ci sere hactenus post incredibiles cona. tas coπtentionesque nou multo plus videre profectum a peritissimis quam a miuus peritis . Quod quidem ut ferri ab doctissimis nostris Antiqua. riis moderate possit , non video . Mirabuntur virum doctum tam minus docte fuisse loquutum. Suadere enim id imperitis dicent sortassis te po se , persuadere autem minime . Mihi autem displicet sane & quam maxime in tanto viro,
istud illi excidisse . Quasi vero ipse ignorarit α- 'uid distent aera lupivis. Verbis ipsis utor Horatii ca) . Quod si ignora.
vit, hoc uno nomine nihil se esse in Phoenicia litteratura , eruditorum hominum suspicioni reliquisset locum, in qua tamen se ipsum aliquid putavit posse . At quia Clarissimi viri virtutem cognitam perspectamque habemus atque doctrinam ς arbitror equidem , se disputationis aestu abreptum passum sui Sse sic scribere . Quamquam hoc quidem nimis saepe . Phoeniciam disciplinam sero a nostris cognitam,diu multumque jacuiSse, non committamni negem ς idque hujusce commentationis n. Strae secundo ostendemus capite . Quo loco propositum nobis est illos colligere litteratos vi
43쪽
4o De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
ros , qui huicce illustrando studio excitandoque se dederint. Ex quorum elucubrationibus quid ipsa Phoenicia scientia iis debeat, existimari poterit. Nullum vero eidem disciplinae lumen
nostra hac aetate acceSSisse , nemo nisi Phoenuciae litteraturae tractandae plane insolens , defendere ausus hactenus est . Hoc igitur fixum ratumque habeo , in tanta , & quantam volunt, ejusdem litteraturae obscuritate, ac, ut ita d, eam , caligine , noS luce omni non esse destit,tos, qua Phoenicii sermonis naturam introSpuciamus & indolem; modo illis , de quibus ante dixi , utamur subsidiis . Quid igitur An Cl. Vindobonensem Ant,
quartum Sic animo comparatum censemuS, ut ad Phoenicia interpretanda monumenta omnes aditus intercludat 8 At ut nostrum in longum non trahamus sermonem,quid ea de re ille idem revera sentiat, quidque ex depravata in coloniis Phoenicum lingua colligere sibi videatur , ipsum audiamus. D Jam vero, inquit Cl. Echhel, eum in ,, numenta Phoenicia non nisi ex lingua Hebrai- ,, ca, quae Phoeniciae mater est , explicariis poSSint; ipsa vero jam lingua Phoenicia abis Hebraica , & sorte plus quam credimus, dis- is serat; nam S. Hieronymus Phoenicum idi D ma Hebraico tantum assine dicit i , qua
44쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q 4xis deinde fiducia monumenta linguae Phoeniciae D in coloniis μιροβαρβαροις luxatae S corruptae ex D legibus linguae Hebraicae explicabimus t Idem ,, hi mihi agere videntur, ac si quis solius lim guae Graecae peritus , at cui constat Latinos ,, a Graecis & litteras ct linguam accepiSSe, ex is linguae Graecae praeceptis auderet marmora is Latina Ancyrana interpretari,,. Haec ille i . Quid i istud quo pertinet i Ut ex uno Solo Hebraico sermone Phoenicia monumenta eXpli-eemus t Magni prosecto est usus hic sermo immo S potissimi iisdem in evolvendis , quem auemodum superius & saepe declaravi. At si id vellet vir doctissimus , Hebraeorum .linguam ab Phoenicum sermone adeo discrepare, ut qui ejus generis epigrammata unius Hebraici semmonis ope interpretanda suscipiunt, eorum Similes sibi videantur, quos luderet error , netbliquam dixisset. Quaenam est porro in coli, 'tione ista ex marmoribus tracta Ancyranis, cum
ipsis Phoenicia lingua inscriptis monumentissimilitudo, nisi abnormis utrinque proportio Neque ipsum, quo certe abutitur, S. Hieronymi testimonium ei suffragari quidquam potest , cum inter utrumque & Hebraicum & Punicum
sermonem sanctissimus Pater assinitatem agnos cat. Non erat igitur, cur Cl. Echhel id nobis i Loc. cit. Pag. OO.
45쪽
a De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q opponeret teStimonii genus. Neque scio,an conjectura errem, si dicam S. Doctorem de lingua illa Punica a suo Hebraico sonte iam paullo magis deviantet, eo loci verba fecisse, quam ejus aetate loquebantur vel Phoenices populi, vel ex iis orti, vel ejusdem regionis vicina incolentes . Haec vero nostra ut nulla Sit conjectura ,
per me licet; modo ne Cl. vir eundem locum, suae opinionis juvandae caussa , nobis opponat Hieronymi. Veterem ergo Poenorum linguam in coloniis receptam S. Hieronymum denotasse
concedamus. Verum quid hinc sibi commodi Cl. Antiquarius VindobonenSis polliceatur, nec equidem suspicor . Quare illud est plane singulare & prorsus ασυ ατον, quod de Graecorum
lingua ait, qua quis probe doctus in Ancyranis
explicandis marmoribus utendum sibi existimaret . Perinde atque Phoenicium , Sive Punicum idioma in coloniis etiam multo depravatum, uti ille idem censet, ct cujus monumenta eXStant , ab Hebraeorum tantum diScederet Sermone, quantum inter Latinorum linguam , qua Anc ranae descriptae suere tabulae, & Graecam ipsam linguam discriminis revera intercedat. Id autem tam esSe a vero discrepans , ut ne veri quidem simile videatur . Quotum enim quem
que lare putamus qui , monumentis iisdem Phoenicio-Punicis omnino repugnantibus, istud unquam defendat, nisi in Phoenicum , seu POe-
46쪽
Phoenicum litteratura illustrantia 43norum sermone plane , ut aiunt, peregrinus
& hospes t Nihil ergo in hac Cl. viri consecutione est, quod ab se institutae comparationi
Et sane priscos Latinos, gentem agrestem ac incultam et diversis concretam populis ci
r) Latium . . . colonis saepe mutatis, tenuere alii aliis temporibus, Aborigenes , Pelasgi, Arcades, Siculi , Aurunci , Rutuli . Plinius , Histor. natur.
lib.m. edit. Harduini Τom.I. pag. I 2. Conser Dionys. Halicarnasseum, Antiquiti. Roman. lib. I. cap. IX. Seq. lib. II. CaP. I. Pag.7. Seq. 7S. Seq. T Strabon Rerum Ge graph. lib.V. Amstelod. 17 7. pag.3 O. Seq. , alias Σ29. seq. et Philipp. Cluverium , Italiae Antiq. lib. III. c. I. Pag. 787. Seqq. cap.II. Pag. 82 I. seqq. T Theodor. Rychium in Dissertat. de primis Italiae COIouis Oc. cap.I. II.& III. , adjecta Lucae Holstenti Notis ac castigati nSteph. Byetant. de urbibus . Lugd. Batav. I 684. p. 399. seqq: T Athanas. Κircherum in Latio dcc. edit. Am-stelod. I 67I. lib. I. cap.I. pag. 3. Seqq. z Alexium Symmac. ΜaEochium , in Prodromo ad aeneas Tabulas HG
: Cl. Abbas Lanzi, Saraio di lingua Etrusca , pari. I. cap.M. & III. pag. I S. seqq. 33. seqq. Sunt & alii tam
eteres quam recentiores scriptores ea de re saepe inter Se parum consentientes , quos hic enumerare non
Vacat, quique in illarum gentium, a quibus Latium ab initio frequens incolis fuerit,& a quibus Romani ortum. ducant, priscas inquisiverint origines atque earum linguas varias , sive dialectos . Horum scriptorum, quos inter eminet Octavian. Ferrarius , cujus De origine R
47쪽
44 o, De Borgiano Hebr. Samaritico Numo ig
dispari genere dissimilique fere lingua S mori
bus , urbe Roma jam condita , suum tum effn-Xisse atque temperasse Sermonem, ut etsi multa in loquendo vocabula barbara efferrent , plura tamen & majore numero a Graeca Aeolum limgua in suam transtulisse , Dionysius Halica
nasseus tradidit i . Antiquas quoque latina-
rnanorum librum Ioh. Graeevius sui Antiquiti. Roman Thesnari Tom.I. complexus est , haud paucos recenset Io. Alb. Fabricius , Bibliographiae Antiquariae cap. III. Adisis, si lubet, Disquisitiones Gallice editas nostras, De Docha Equitationis, pari. I. pag. ISIy
Quamvis seriptores alios de eadem re tractantes . ne nimius essem , praetermittendos duxerim ; intelligo tamen duos esse praesertim IIviros, eosque nostra memoria claros, qui hoc in genere laudem apud eruditos sibi compararunt. A quibus commemora dis si abstinerem , essent sortasse qui parum illud probarent . Quibus ego ut morem geram, i IL Praesulem Marium Guarnaccium nominabo dc CLComitem Iohan. Rinaldum Carli, qui idcirco consulendi; Guamacci quidem Delie Origini Itali.he,edit. Roman. 1783. 87. Tom.I. lib. I. cap. II. pag. 9 I. cap. III. pag. D 9. Seqq. Tom. III. pag. 38.&c., quibus locis Latinos Tuscos ortu contendit; Carlius autem, Delle Antichira Daliche , edit. Μediolan. I 788. pari. I. lib. I. g.VII. pag.36. seqq. Sed hoc argumentum longius persequi non est neces se ; illudque brevi hic attingere ratus Sum, propter ea quod rei illustrandae, quantum instituta ratio po stulat , satis inseruire queat. I Pωμῆοι δε φωνήν μεν ο ' ακραν βαρβαρον
ἀμφοῖν, ης εσιν ρε πυ-ν Αἰολίς. idest, Romani vero Dissilired by Corale
48쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q 4srum litterarum sormas easdem fuisse , quae z
terrimae Graecorum , Cornelius Tacitus i S Plinius et scripto reliquerunt . At non So. Ium & Latinorum & Graecorum litteras a
Sermone, nec prorsus barbaro, neque absolute Graeco utuntur, sed ex utroque mixto ; cujus major pars est linguae Aeolicae . Haec ille loc. ante cit. lib. I. cap.IX. edit. Oxoniens. IIo . TOm. I. pag.74. i in Annalium lib.XI. cap.IV. alias XIV. edit. Aminsteiod. I 672. Tom. I. pag. 6 I. 2 Gentium consensus tacitus primus omnium conspiravit, ut Ionum literis uterentur . Veteres Graecas fuisse easdem pene quae nunc sani latinae , indicio erit Delphica Tabula antiqui aeris , quae est hodie in Palatio dono Principum Minervae dicata in Bibliotheca
ἀνέθω- Nausicrates Tisameni filius Atheniensis dedicavit. Ille idem loc. cit. lib.UIII. cap. LVII. Tom. I. pag. 4 I9. De qua epigraphe praeter caeteros conser Edm.Chishuli, Antiquiti.Asiatic. edit. II. Londin. I 728 Pag. I a. not. 23. , qui paullo varia, ad Vetustissimam nempe Graecae linguae analogiam accommodata, Camdem exhibet inscriptionem . Aliamque in columna aenea Romae in Aventino posita, epigraphen ex Di nysio Halicarnassensi, loc. superius indicato, lib. IV. cap. XVI. pag. 22 I. idem profert . Quam quidem columnam manSisse ad suam usque aetatem Dianae intemplo erectam, illisque Graecarum litterarum clivracteribus inscriptam , οἱς τὸ παλαιο, η Eψας εχρατο ,
quibus antiquitus Graecia utebatur, Dionysius ibidem memoriae mandavit. Vide ipsum Harduinum in hunc Plinii locum . di Cl. Ianuarium Sixtum , τόν μομοιρίτην, Traitato delis qua tiro Dentali , o siano Sibilanti, β. 7o. pag.3 9O. seqq. & alios plures , quos mitto , de illa epigraphe disserentes.
49쪽
4 6 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q prisca sua sorma , progreSSu temporum recessisse , verum S utriuSque gentis Sermonem pro diversa aetate multum variasse I , tam 1 De quibus singulis , haec maioris dilucidationis
gratia, duximus adnotanda . Quae ut ordine colligamus ', principio quidem quod litteras ipsas spectat Romanis receptas duobus & amplius ab urbe condita Saeculis, iamque exactis regibus , easdem PRISCAS vocat Titus Livius, Historiarum lib.VII. cap.m. edit. ab Arnoldo Drackenborch curatae,edit.Amstet Od. I738. Tom. II. pag. 479. Atqui eo loci de more Romanis solemni loquens scriptor Ρatavinus figendi clavi in pariete alicujus templi, sive pestilentiae, uti ait ille , sedandae caussa , aut ob secessionem plebis & disco diam , sive ad notam' annorum designandam , propterea quod , eodem auctore, rarae per ea tempora erant litterae ; Lex, inquit, vetusta est priscis liti ris verbisque scripta . Quod indicio esse scripturae latinae rationem Augusti & ipsius Livii aetate usurpatam , a pristina & primaeva haud parum discrepasse , recte animadvertit Ioli. SWinton , De Priscis Romanorum literis Dissertat. β.I.pag. 4. idque pag.seq. ex Plinii
loco lib.xxV. cap. m. etiam commonStrat. Sed omnino consulendam reor man. Rainoldi Historiam Grascarum ct Latinarum literarum, editam Elonae I 732. in η. , in qua dissertatione Cl. Anglus erudite ac fuse pertractat quae utriusque litteraturae & Graecae dc L tinae fata varia atque progressionem maxime illustrent.. Adisis etiam Cl. Joan. Bouhierium De Priscis Latinor. O Graecor.literis, in extrema Μontiauconii Palaeographia Graec. I. I 8. I9. 34. 37. - 42. Pag. 6O. 62. sqq. De quo etiam argumento disseruisse facile mihi pe
suadeo Cl. Theophilum sive Gottileb Christoph.
Hartes in Introductione in notitiam literaturae Roman. Quem librum ad manus habere mihi nondum contigit eundem tamen ab eo ipso erudito auctore plus semel Diuiti Ooste
50쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando
compertum eruditiS est atque exploratum , ut aliqua indigere explicatione non videatur . V
commemoratum legi Tom. I. novae Io.Alb.Fabricii BL blioth. Graec. editionis ab se curatae , Hamburgi&. Lipsiae 279o.
Litteras autem Graecorum variis aetatibus non unum eundemque servasSe habitum atque in scripturae modo a veterrimo sive Pelasgico, ut quidam volunt, seu potius a Cadmeo, ut communis doctorum fert opinio,
Graecos ipsos deflexisse ; ex eiusdem Arnoldi paullo ante indicata & parum obvia dissertatione, cuius exemplum possideo , manifeste patebit. Equidem etsi Arnoldi in ea re studium plurimi facio atque diligentiam,
attamen conserenda quoque existimo quae commentati
sunt Iosephus Scaliger, Animadversion. in Chronologica Eusebii pag. IIo. seqq. T Ezech. Spanhemius, De
teri O varia literarum apud Graecos scriptura Syllo-ges Scriptorum de lingua Graeca pari. I. pag. 2os. sqq.: Edmund . Chishuli. de Inscriptione Sigea, in Suis Antiquiti. Asiaticis edit.D. pag.3. s. &c. T Cl. Ricard. Chandier, Inscription. Antiquar. O . pari. H. pag.XUI.u Cl. Iohan. Philipp. Siebenkees in Expositione Tabulae Hospitalis Musei Borgiani, pag.28. seqq. V Cl.Ludov. Castellus, princeps de Torremuetza, in suis Prol gomen. ad Siciliae ct obiacentium insularum Peterum inscriptionum novam collectionem ab se illustratam
P.XV. Seqq.,& ejusd. Quinta aggiunta di Medulie alia Sicilia numismatica di Filippo Parata; Sylloges inscriptae opusculi di Autori Siciliani, Tom .XV. pag. I 8. Seq. π Cl. Clemens Biagius de Nanianae 'in γραφους a Cli. viris Hieronymo Zanettio , Andr. Corfinio & Thom. Perellio iam expositae, palaeographia, in Moulimeotis