장음표시 사용
51쪽
48 lii De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qxum tamen conseri id nunc maXime , ut res ipSa , licet ab doctissimis jam saepe observata homini.
Graecis o Latinis ex Museo cl. Equitis o Senatoris I eobi Navii Venetis ab se illustratis β.II. Seqq. p. . seqq.- Samuel. Shucksord, Histoire du Monde saeree o
profane , Tom.I. lib. IV. Pag.2SI. Seqq. Sexcenta sunt quae peti ex vetustissimis Graecis inscriptionibus testimonia possunt , quibus illud comprobetur . Quod ut uno ostendatur exemplo , Sigeum tantum lapidem& ipsa marmora Amyclaea hic indicabo, de quibus me dicere memini Dia tribra de Bibliographine antiquar OSaerae Critices aliquot capitibus Pag.283. Seq.29o., alias
Pag. 6 I. Seqq. & 69. not. Enim vero horum monumentorum Scripturae ratio si cum aliis posterioris aevi Graece inscriptis conseratur lapidibus, quin Graecarum litterarum figura diversis varia suerit temporibus, nihil habet dubit tionis . De qua vero insolita ac Singulari characterum serma eaque vetustissima , quippe ex Phoeniciae liti raturae sontibus proxime hausta, Sed aliam insequutis aetatibus posituram induente & habitum , videndi Gerard. Ioan. Vossius , De Arte Grammat. lib. I. cap.X Oper. Tom. II. pag. I 6. ta Alexius Symmach. Μazzochius in Aeneas Tabulas Heracleenses , Diatrib. III. cap. II.Pag. IZO.Seqq. π Gregorius Placentinus, Ditomes Graecae Palaeographiae cap. I. II. & III. Μitto Cl. Io. Bouhierium, loc .cit. ββ. s. 43. Sech pag. 34. 364. Sem. caeterosque eadem de re agentes, quos in dicta matriba nostra saepe me laudare memini . Neque equidem silentio tunc praetermisissem , cum in eo eram argumento , u in manus pervenissent, quae hanc ipsam in rem observarunt CLTheophil.Christoph. Hartes ad Introduction. in Historiam linguae Graecae, Altenbu gi I 778.Prolegom. q. V. pag.VIII. seqq., & praestantis-Simus Io. Bapt. d' sse de Villoison in sua Dia traba de
52쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 49bus, Cl. Vindobonensi Antiquario in mentem sit revocanda , quod hoc argumenti genere satis se
quibusdam eodicibus Graecis Venetae S. Marci Bibli thecae , ex quibus varia opuscula nunc primum eruta in lucem prodeunt, ct de quibusdam praecipuis Palaeographiae capitibus ; Anecdotorum Graecor. Tom.II.
Pag. I I9. - Ι7I. Quibus locis varias litterarum 'Graecorum sormas atque immutationes copiose & erudite persequitur, deque aliis quaestionibus grammaticis ad idem argumentum spectantibus plus semel disserit, scriptores vero multos & Gallos dc Italos hanc litter
turam illustrantes, eorumque sententiaS eXPonit ac recenset inscriptiones quoque vetustissimas earumque a doctis viris datas interpretationes passim commem
rat ex quibus Palaeographiae affundi haud parum luminis possit. Conser & eiusdem Hartes Supplementa
ad novam I.A. Fabricii Biblioth.Graec. lib. I. cap .XXIII. editionem ab se curatam, Hamburgi I79O. Tom. I. Pag. ΣΟΙ. seq. not. g in Quoniam vero in Graecarum litterarum mentionem incidi, quas de prisca sua Cadmea serma de- eursu temporis decessisse , inscripta prorsus evincunt monumenta; illud unum eo loci haud omittendum
censeo , non aliquot tantum, exempli caussa , SeXd cim elementa , sed singula ipsa a Phoenicibus Graeciae tradita, apud eosdem Graecos postea variaSse. Quapropter doctorum Virorum non posSum , quin rursus Parum probem sententiam , Veteres Graecos a Phoenicibus sexdecim numero litteras accepisse pugnan
tium . Quam quidem opinionem , ejusdem Diatribae
nostrae Pag. 322. Seqq. alias 98. seqq.not., Veluti commentum a priscis praesertim Grammaticis excogitatum,
at tabulis omnino dubiis planeque incertis, esse habendam mihi sumpsi demonstrandum. Verum bene habet, quod etsi multorum doctissimorum hominum consen-Part. I. D
53쪽
so γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo cavisse ille idem existimet, ne ex Phoenicio-Punice inscriptis monumentis illud assequi ullus um
su firmata videatur, aliquibus tamen eruditis rem ipsam diligentius attentiusque perpendentibus , non sucumsecit eadem de sexdecim litteris vulgo recepta sententia . δVetustissimae illius aetatis, sateor , monumentis, quae Hebraeorum gens proserat,& sane summae auctoritatis , destituti sumus , quibus antiquos Phoenices t iidem characteres, quot jam usque a primis temporibus apud ipsos fuerunt Hebraeos, in Sua usurpaSSe Scriptura , illosque eodem numero in Graeciam intulisse , apertissime ostendamus . Verumtamen utrique genti& Hebraeorum & Phoenicum , quippe eandem regionem , sive Chanaanitidem incolenti, & consuet dine quadam , seu communi & usu recepto loquendi sibi invicem iunctae , easdem numero ab ultima antiquitate : fuisse hasce litteras,coniectura non probabili modo , sed & certissima ducimur ad credendum . Quod secus si statuatur , ergo dicendum tam veteres Hebraeos , quam Phoenices ipsos impersectum prorsus atque rude alphabeti diagramma princiso adhibuisse litterarum . At id ipsum quam gratis omnino amrmetur , indicata Diatriba me pluribus, nisi maxime errem,
commonstrare memini. Pag. vero 332., editionis autem seorsim iactae pag. I 8. not., de nonnullis Psalmis, ut Ieremiae Threnos & xxxI. caput Proverbiorum, universu mque librorum Veteris Testamenti contextum tacitus nunc praeteream , initio versuum , non viginti,
quod errore typographico ibidem praepostere scribbtur sed viginti duas alphabeti singulas exhibentibus
Hebraicas litteras, disserens ; eo gravissimi argumenti genere in primis utendum duxi, ut quod harum ipsarum eodem numero litterarum usus antiquissimam sane prodat aetatem . Disiligod by Cooste
54쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 31 quam speret posse, quod eorumdem epigrammatum intelligentiam revera aperiat. Atque hinc
Atqui Phoeniees, uti multa veterum scriptorum suadent testimonia, quum proprios suos Graecis communicarim characteres, quare potius sexdecim, aut summum septemdecim , quam viginti duas illis tr didissent, vix intelligere, Suspicari autem ne ViX ML dem poSSum . At enim ipsius Herodoti verba , quae in Terpsicore, sive lib.IV. Historiar. c. 38. P.3O6. edit. weSSelingit p. 399. reperio , cum intento animo rursum perpendo eo adductus esse mihi videor, ut non dubiatem , ea legentibus illud quoque succursurum , quod nostram apprime tueatur Sententiam . Post Vero quam de doctrinis multis a Cadmo fuisse & sociis Phoenicibus Graecos edoctos scripsit Herodotus, ad litteras ipsas iisdem, ut ei quidem videtur, antea prorsus ignotas , statim venit.Quas sane litteras quum Phoenicibus Graeci merito acceptas reserrent,idcirco τα γραμμροτα φοινι , ut quoque habet Diodorus Siculus, Biblioth. Hias .lib.III .cap.66. pag. IA O. edit. WeSSeling. pag. 236., easdem vocasse ille idem Herodotus prodit . Rem autem eo pacto exponit Scriptor Halicarnasseus, ut istas litteras in Graeciam tum invectas illarum plane similes eodemque exstitisse numero, quas ipsius aetate Phoenices usurpare consueSsent. Ait autem Σ Πρωτα μἰν. τοῖσι απαντες - τλοωικες . Primo quidem
suerunt illae litterae in quibus omnes etiam utuntur Phoenices. Atqui quo τὸ χρεωρομ spectet, non equi dem intelligo ; nisi ad easdem numero XXII. litteras, Herodoti tempore certe receptas, quasque Graeci jamdiu acceperant, eumdem scriptorem respexisse dicamus . Quem porro Herodoti locum in vulgata lecti ne obscuriorem , observante ibidem Cl. Messelingio , ita explanant Archiepiscopi Sanerost Codices Britanni-
55쪽
sane cognitum magis fiet, quam longissime a v ritate abhorreat Cl.Viri ex Ancyranis Tabulis de-
ci, ut res ipsa eodem , quod ante animadverti, revolvi videatur . Habent namque x πρ α μἐν τουτοισιεχρέωPro κατ τερ λυμ μαντες χρεωσμ Φοίνικες. Primo
quidem Graeci) iisdem utebantur litteris , sicut
omnes etiam utuntur Phoenices . Mihi sane tanti facienda eiusmodi lectio est, ut aliquanto mirum ple sque eruditissimorum virorum , quibus ipsa jam innotu
rit , quo revera pertineret, non ObserPasse .
Quid ergo χρονου προβαλοος , progressu temporis Graeci secerunt, quibus suas & Cadmus & Phoenices socii tradiderant litteras λ Sicut & Iinguam ad dialectum
Phoenicum tunc aetatis proxime accedentem , at deinceps paullatim & multum immutatam , ita ἄμα τη φωνῆμετέβαλον veni πονρυθμὸν τ γραμμάτων , una cum so- 'no mutaverunt quoque modulum litterarum ; videlicet, ut eodem loci adnotat wesselingius , earum modum , figuram & scriptionis seriem . Atqui Graecos formam illam novam litteris paul-
Io serius induxisse Phoenicum, servato tamen singularum ordine, nomineque quoque maximam partem retento , ac earumdem potestatis habita ratione , etsi multo post tempore non utique Servata ; tum inverso etiam earum situ, tum Scriptionis veteris sinistrorsum .immutato modo , altero autem dextrorsum usurpato, ponendum existimo.
Qua praesertim vero tempestate , hac nova sorma Cadmeae litterae apud Graecos essingi coeperint, quasve & quibus aetatibus passae suerint vicissitudines, non est facile ad ostendendum . Hoc certum mihi videtur, longe post tempora,quibuS τα γραμματα. - im, Si e φοινικηΠα Graeci accepissent, singula illa a doctis viris , quorum hac ipsa adnotatione superius memini, aut collecta, aut illustrata monumenta, Graecis inscripta Diuitiaco by Corale
56쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 33 ducta comparatio. Nam, quemadmodum est ante demonstratum, Sic Graecum inter & Latinum se litteris suisse, quae a primigenia forma plus minus
iam descivissent Phoeniciarum .Quod satis nos edocent omnium etiam antiquissimae epigraphae, quarum plerasque in Diatriba indicavi . Quas tamen epigraphas Trojano excidio ante natum Christum m. I 2o9. longe posteriores esse dicendas arbitror . Enim vero nuialum hactenus repertum id genus monumenti est, quod puris putis totum signatum fuerit Cadmeis litteris, quibus notabantur vetustissimae illae inscriptiones , quas ab interitu nobis servavit Herodotus, dum e rum mentionem facit in Terpsicore, sive lib. V. capp. 9 - 6 I. edit. Gesseling. pag. 4OO. , alias 3O7. Has
autem litterarum Cadmearum forma incisas, τα πολλὰ οιαοια, ερρο rῶσι 'λωνιμοῖσι , magna ex parte consimiles Ionicis, & quidem tripodibus quibusdam inscriptas , se se apud Thebas Boeotias in Ismenii Apollinis templo vidisse , eas vero circa Laii, Cadmi pronepotis , aetatem positas suisse, id est, generationibus tribus , vel annis circiter centum post a Graecis acceptas litteras , ibidem testatur scriptor Halicarnaseseus . Istis autem epigrammatis nihil esse litterarum apud Graecos vetustius, doctos viros adnotasse, alibi observavi. An vero ex prolato Herodoti loco cum Cl. Mont-faucono , Palaeograph. Graec. lib. II. Cap. I. pag. II 6. Ionica inter & Cadmea, sive Phoenicia elementa, Iliaca etiam ante tempora quicquam intercessisse discriminis, colligendum censemus λ Α doctissimo Benedictino illud asserente , Iosephum autem Scaligerum loc. supe rius citato , repugnantem castigante , quantumvis ipse ille auctoritate praestet, mihi temperare non POS sum quin dissentiar .
Enim vero Halicarnasset scriptoris verba si pedi
57쪽
s 'De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q monem collationem instituendam sumit, ut hunc
non minus ab altero , quam ipsam illam Phoeni-
pendamus, quum Cadmeas tripodibus incisas comis memorat litteras , easque magna ex parte Ionicis dicit similes , non alias atque alias profecto intelligit Ionicas ab ipsis, quibus sua tempestate, publica saltem inscribebantur monumenta ; quae tamen Ionicae litterae a prisca illarum rma plus minusve deflexissent , quae esset Cadmearum . Inscriptiones igitur in Ismenii Apollinis servatae templo, quin delineatae Cadmeis characteribus suisse v nullus dubitandi est lo
At quum Ionicarum litterarum, dum haec mem riae mandabat Herodotus, pleraeque essent , quarum serma vetus nondum obsolevisset; aliae vero flexibus suis nova lineamenta induissent atque sermas ; has eum illis conserens ille idem scriptor inter se aliquantum dissimiles rectissime asseruit.Neque ulla alia hujus rei ratio videtur esse . In tanta autem harum inscriptionum vetustate, illis quam maXime proXima aetatibus, quibus Cadmus ipse Phoenices que socii, ut Herodoto teste ante constitit, Graecos & doctrinis erudivissent & litteris , Cadmeam Scripturam a prisca, Graecis ipsis id temporis recepta, jam desecisse , vix credibile est . Accedebat , ut veteres iidem Graeci,
sive Ἐλληνες , si inmen tunc aetatis ea vocarentur
appellatione, quod veterum testimonio iure negat Claud. Salmasius, De Hellenistica Commentar. pari. M. cap. I. edit. Lugd. Batav. I 643. pag. 274. Seqq. in mo- Idis loquendi iisdem uterentur atque institutis, quae Phoenicismum plane resonarent. Neque est praeterea existimandum inscriptiones veteres, de quibus est quaestio , illa sermonis Graeci integritate suisse expressas, qua eas tradiderit Herodotus . Qui ergo ad antiquissimam scripturae ratio- Diuitiaod by Cooste
58쪽
p. Phoenicum litteratura illustrando Q s scio-Poenorum dialectum ab matrice lingua descivisse Hebraeorum, doctissimus Antiquarius con. nem & dieendi modum , sed a Graeca lingua nequaquam alienum, revocare eaSdem tentant, ut Cl. Iohan.
Bouhierius, qui earum primam exposuit, Ad Scip.M fetam Epistola , quae in Antiquiti. seleel. Galliae ejusd. Masset legitur pag. I 87., hi mea quidem sententia nihil concludunt. Id enim aetatis , qua posita eadem fuerint monumenta , & Cadmeis litteris , immo Sc lingua , a
Phoenicia dialecto nullatenus abhorrente , inscripta suisse , non video quae afferri ratio posset, quare secus cenSeremus. Certe id quoque temporis Graeci Plane erant ροφωνοι, seu barbara utentes loqueladi longe alia quam Graecus est sermo . Uno verbo, quamvis omnia, quae vel transcendunt, vel attingunt Iliaca tempora, incertissima sint , ut est a Cl. Alex. Symmacho Μarochio in Prodromo ad Aeneas Tabulas Heraclsenses, diatrib. I.Sect.m.cap. V. pag. 24. Ob servatum ; nihilosecius iis etiam aetatibus , eodem auctore, non dum Graecanici quidquam, sive linguam, sive instituta spectes, revera constite δὴ quia, subiungit ille , quae postmodum ' λας, sive Graecia fuit,
erat mera Barbaria; nec tum aliae quam Phaleticae Dialecti, nimirum a Phoenicia, vel omnino ab oriente arcessendae.Quam in rem adeundus D.Ianuarius Sixtus,
Traitato delis qua tiro Dentati, o siano Sibilanti pag. 28. Seq. 333. seqq. 3IO. Sem. 39O. & seq. Quod si Iosephus Scaliger, cum epigrammata Herodotea Cadmeis contendit descripta litteris , aliquid peccavit; in eo uno peccavit, quod has inseriptiones ad Phoenicium scribendi modum , sive ad Cadmeorum
characterum formam, aetate Laii exactas reserens, easdem tamen , quibus exaratur inscriptio Ionica Baudet tiana , nunc Farnesiana , litterarum prorsus similes descripserit. Quas postremas certe inscriptas litteras.ῆ
59쪽
36 De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q
denter pronunciet . Cui quidem eruditi viri ατ ραδο, totam S Hebraeorum & Phoenicum &
paucissimis exceptis , a vetustiSsimis Ionicis , seu C meis multum differre , tam certum esse , quam quod' manifestum, in Diatriba nostra pag.3OO. seq. , alias 76. seq. not. Scripsi. Illa namque remotissima tempestate,
qua positas in Ismenii Apollinis templo inscriptiones
adserit Herodotus, unum Solum Cadmeum, sive Graeci, sive Ionici vocetur nomine, et Sane antiquissimum,
in usu suisse alphabetum , est ab Cl. Eduardo Bema do , in sua Orbis eruditi literatura a Charactere Samaiaritano deducta toxonii I 689. primum edita, plurimis postea supplementis a Cl. Carolo Mortono adaucta a Londini I 739o vulgata, tabul. I. , recte constitutum . Atqui in hac amplissima tabula, cujuS exemplar aliquot ab hinc annis Eminentissimus Cardinalis Borgia ad se Londino transmittendum rogatu meo perhumaniter curavit , idem Cadmeum alphabetum ab anno ante Christi natalem minimum obtinuisSe, ut eruditorum communis sert opinio , doctissimi viri Bernardus &Mortonus persuasum habent. Verum ne longius digrediar, mitto plura de Herodoti iisdem monumentis, quae docti viri exposuerunt , dicere. Equidem arbitror satis a me esse dilucide demonstratum, cujusmodi ipsa illa esSent scripturae. Quum vero illarum , quae interciderint, inscriptionum Graecarum nullam observemus , quae vetusti
simis Cadmeis, prout priscum alphabetum Graec Phoenicium postulasset, solummodo constiterit litteris ; contra vero, si pauca , quibus Vetustiores epia graphae signantur, demas elementa, illam litteraturae omnes sequuntur normam , quae tum in scribendi, tum in dicendi modo posterioribus obtinuerit aetatibus Statuendum pro certo est, etiam antiquissima ejus generis monumenta longe recentiora bello Troiano esse , roni Oporterτ . Disiligod by Cooste
60쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando is 3 Graecorum & Latinorum rem litterariam ape tissime reclamare, quis nisi ejusdem rei vel ne-
Scius , vel oblitus non intelligat t
Neque id est dubium , uti plane evincunt vetusti sima epigrammata, quae in Diatriba passim indicavi, quaeque accurate recenset Cl. d' Ansse de Villoison Anecdot. Graec. Tom. H. pag. 169.not. I. Vid. & ejusd. indicem ad voc. Inscript.: de quibus quoque adeundus vir eruditus Michael Ardito in praeclara Sua commentatione , italice inscripta : Illustratione di tin antico Saso, trovato neue ruine di Locri. Νeapoli I79 I. g.Y.Seqq. XXVI II. pag. II. seqq. pag. 6 I. seq. uua postrema pagina vetustum lapidem ex efossionibus recens erutum LocrenSibus , Palm.Neapolit. altum duorum , latum vero unum & paullo amplius, sed capite mutiatum , cujus epigraphe haec est, quam Scriptura descri
dos posuerunt monumentum huic Deae scilicet Proserpinae dicatum,uti Cl.auctor conjicit, ob cultum etiadem Deae a Locrensibus tributum.In qua epigraphe Uetustissimas litterarum Graecarum formas in ejus generis monumentis obvias exhibente, illud est singulare,quod του χειμαδος primum elementum , nempe χ, τὸ Schinv Phoenicium clare repraesentet. Tametsi ex hujus litterae sorma vetere Phoenicia, an Locrensem ἐπιγραφὴν ad remotissima esse reserendam tempora liceat a guere , definire non auderem . Nam antiquissimas, quae olim fuerint, litteras recentioris aevi lapidibus imSculptas observari,& quas aetas posterior suis in monumentis passim admisit; has aliquando in antiquioribus
marmoribus veteres etiam adhibuisse , compertum est.
Quod sane veluti firmissimum rei lapidariae canonem cum Cl. Scipion. Hasteio, Art. itio. Lapidar. lib. m.