장음표시 사용
191쪽
qui plurimum, centum millia peditum, viginti equi- . tum suillo scribunt 3 qui minimum, viginti millia peditum, sex equitum. L. Cincius Alimentus, qui ca- 3ptum se ab Hannibale scribit, maxime auctor me moveret, nisi confunderct numerum, Gallis Liguribus.
quo additis: cum his octoginta millia peditum, de- 4
aeribit, maxime auctor mouerelmel Vet. lib. Alimentus, non hic olum, sed etiam in epistolis ad Atti eum. Quod probo. Cognomen enim est Cinciorum, ut Rutiliis χΙarciorum . non, ut Vulgo,
Rutilius. In iisdein libris ea
maximus auctor. et hoc quoque Placet. Maximum enim aucto rem vocat locii pletissimum, quippe qui rebus ipsis gerendis interis fuerit. SIG. Ρall. duo Cinnius
Alimentius. Prisca ed. L. Cinius Alimentius Mox tros Fall. codd. maxime auctor nanυeret, nisi confunderet. GERH. Immo ma. xime, ut ante Sigonium lectum fuit, et habent omnes nostri tquod eonjungendum adverbium Cum vertio. Ι.. 28. D. de rebus
auci. iud. Me illud maxime movet , quod praeceptoribus tuis
Placet, unum esse testamentum. 9uin et valde suspectum habeo illud iteratum seribit: volebat enim Livius signis eare, se ma. ximo moveri a Cincio auctore, tot millia fuisse addueta. Auctor, qui prodidit: atque adeo ea vox τὰ seribit sensu complectitur.
V. ad 8, 3o, q. Sed et ignorat id
ossi anu . Plerique etiam τυ me.
Ascens. anno I 5 Io. L. Cinnius anno 15i3. L. Cintius anno 3516. in utriusque marginem Bitora leo et ione L. Cinnitius reiecta. L. Cineius tandem Moguntini. Deis inde Alimentius Flor. Lo V. 3. 3. 4. 5. Iari. Gaeri n. et Hearnii L. . et Ν. Alimelius Ber. et edd. Bom. anni Iisa. ae Parm. Alimeeius
Hav. Sed recte Alimentus Sigo.
nius, quem etiam v. ad 26, 23, I. 7, 20, 4. et 29, 2D, II. Praeteris ea Voees qui captum se ab Han. nibale set bit, maxime se in 1 . non invenisse Hearnius tostatur. Hi ne maximus auctore Cant. maximus auctor Hart. Ber. et
Hav. A quihus re et e reliqui mei et Hearnii eodd. dissentium, maxime a uetor Praefer nies. Tum me desie it in Flor. a m. I. Voss. Lov. I. I. 3. 5. Hari. Ber. Gaert n. Hau . et Hearnii N. me moὐeret edidit Cl. Jae. Grono . quomodo est in Flor. a m. a. et Cant. An itaque in prioribus to me hau itum est a proxime sequentis v .ci A syllaba initiali 2 Mox ubi eonis funaeret, pro nisi, Hav. V. ad 9, 3, 3. Ceterum . quae a Gro novi Ode verbo seribit hie adduntur,
pertinent ad 3. seq. ubi iterum obiscuρrit, et Gro novius alia notavit, non autem ad hunc f. quo male ea rotulit Hearnius.
192쪽
5 verisimile est, et ita quidam auctores Sunt. ex ipso aut Uni audisso Hannibale, postquam Rhodanum trans ierit, triginta sex millia hominum, ingentemque numerum equorum et aliorum jumentorum amisisse in
ta millia peditum, deeem equia tum cruduet a J Florent. quoquo et Gud. eum his LXXX, siuetis seribit. I. FR. GΗΟΝ. Eam dem vocem ignorant quoque Catit. Vota Lov. quin quo , Hari. De P. Gaerta. Hav. et Noarnii Oxon. Tot igitur testimoniis damnatam
vocem expunxi. Insuper Pronomen his deest etiam in Lovel. 4. et IIari. Ρro seribit autem et legunt Lov. a. et de r. Tandem reis sueta Hav.
Maris adfluxisse uerissimum est Credo legendum oerisimile est. UALLA. Bone si e conjecit alla. Interim Ρall. duo υerissiamum est. tDrt. Quisse verissimum est. Prisca ed. υerisimillimum est. GEB H. uerissimum est Flor. Cant. Voss. Lov. i. a. 4. 5. Hari. Her. Bee. Gaert n. Ptuearnii N. assu ipse, quod Gobli. in Pal. teri . invenit, erranti ai -hrario adscribendum est. At Ilii etiam ad Iuxi et Adfui eommuis tantur. V. Cel. Burm. ad Suet. Oth. 5.
vero dimidiam partem in Alpibus su 'erandi amisisse. SIGO X. xxx II millia Lov. 3. Asn. et Hearnit D. Superius audioisse Bor. et edd. vett. pro quo Aldus Aodit audisse. scriptis aliis con- einentibus. At insuper ex ipso
Hannibale audisse Lovet. I. T autem non adparet etiam in Lov. 1. 3. Ber. R m. I. et Noarnii N. Deinde transierunt Flor. Lovet.
Amisisse in Taurinis, qutae Gallis yroxima gens erat, io
Italiam digressoJ quidam distinxerunt post in Taurinis, quasi
Hannibal in Taurinis eum numerum amiserit, quem verius toto
a Rhodano itinere aintait. Ego quid dicam, vix equidem e misminisci possum. Fortassis autem in Taurinos legendum. GLAII. die in id incommodum incidamus, ut dicondum sit, Annibalem in Taurinis, id est, in Italia, ea uia misisse, qua o in Alpibus traii eiendis amiserat, legendum est in Taurinos: itemque degresso, non digresso. Est autom verbum Liuio familiare, ubi do deseensis loquitur, idque saepissime vitia, tum, ut infra ostendam. Sensus autem erit, se audisse, ipso in Taurinos, quae Gallis proxima gens erat in Italia, degressis, tri-inta sex millia, postquam Bh
antim transierit, amisi so. uinrinos scribit Polyhius s3, 6o.J ad radices Alpium sui .m, in Tauis
rinos etiam Glareanus legenia, dum ante admonuerat. f SIG.
In solis ergo Taurinis tanta ea iactura 3 imo modi ea ibi, aut
nulla i in ipsis Alpibus perierante nec lamen xxx G. M. nimiisum sit sed Axo scribe. Hoeprimum. De Taurinis autem viis derunt Glareanus et Sigonius, eo antique mederit in Taurinos.
quasi ab Annibalo hoc Cincius audierit digresso iam in Tauri nos. Logi. a istinguo et logor alio- :rurnque jumentorum amisAse.
193쪽
95 Taurinis, quae Gallis proxima gens orat, in Ityliam
degresso. Id quum inter Omnes constet, eo magis 6 miror ambigi, quanam Alpes transierit: et vulgo crEdero, Ponino, atque inde
ma genς erat, in Italiam disres.
um, cum inter Omnes consteis eo magis. Firmat ipsa res, tu riet libri prisci, in quibus ami-xisse, Taurinis sino voeula illa media scriptum. Vides igitur . clare in Taurinos d scendisse, quod et Livium feetatus, ut so
Iet, Silius expressit s3, 645. JHis tandem ignotas transis gressus casibus Alpes Taurinis ductor statuit tento.
Sed de ii xis Taurinis addit, quae Gallis Pro rima gens. An non igitur Taurini tunc Galli 2 non, sed Liguribus videntur ae censi αti. Sit aho do iis s4 , eto4. J Λιγυ-
νικον e os. Lirurum natio. quod ad originem i ortasso verius Tereis Tas, et situ tamen Galli erant:
ideoqu8 hie roseri has quae Gai ' liae. Ea gen Galliae proxima Italiae erat in illo trae tu. LIPS. Contur. i. ad Belgas epist. r. Pal. pr. et alium iumentorum amisisse. Taurinis, quae Gallἱs. ut et cone istiunt reliqui duo. Mihi non displicet lesti eum Glarean amisisset in Taurinos, quae Gallis μroxima eens erat, in nullam degresso. GEB H. Quae hie Glareanum, et Sigonium, et Lipsi uin exercuerunt, ita forma. mu : tririnta millia hominum
ingentemque numerum equorirtim et aliorum jumentorum amissa, Taurinis. quae Gallis Proxima gens erat, in Italiam
decresso, nempe Annibali. Duo autem hae brevitate sermonis significantur: et tantum hominum magnumque iumentorum numerum amisium, et per Taurinos in Italiam ventum et ne quia
Ita aecipiat, quasi, dum transit
per Taurinos, id damnum secerit. Nec adversum, quod mox de Cremonis iugo: nain Coelium ex suis ipsum qModammodo veris
his refellit Livius. I. FH. GROJs. amisisse Taurinis, omissa meis dia praepositione, omnes mei et Hearnii Μsti. Deinde Taurinis. que saliis Ree. et Gaert n. Tait rinisq; ne Gallis IIari. Taurinis ne Gallis Lov. . et 3. Taurinisis ine Gallis Lovel. 4. F. et Hearnii L. i. Taurinis, Gallis quae Heae. nii N. Taurini Galli iter. et Hasn. Taurinis, quae Galliae Cant. Ex his nihil propius esse video, quam ut vel eum Gronovio legamus amissa, Taurinis, quae Gallis Proxima gens erat, in Italiam terresso, quam leetionem si hi
etiam multum placere Crevior. testatur, vel amisisse, aut amisisse se, Taurinis, quae GaIlIs Proxima gens erat, in Italiam derressum. degreIsum. in quiam, non dirressum. U. ad 4, 27, tr. Sigon ius enim, illaredi hie loeum habere non posse , reete docuit. Ita non nisi leviter a vulgatis recedo. se facillime excidere potuit ob vocis praecedentis sylla. bam finalem. V. ad 34, D, T. in expunxi Omnivm M storum auiactoritate . . pro digresso: autem seri ho deererss, id est de esis 3om, pro degressum.
et vulgo eredere, PenninoJ Potius uti Irum. Audisne porro, vulgum hoe credere de Penino, non Livium. qui aperte nune et in aequentibus damnat ' ut nesciam, ubi mens Jovio suerit,
194쪽
ditum, transgressum. Coelius per Cremonis jugum
dicit transisse: qui ambo saltus eum non in Tauriis
Centur. I. ad Bel g. epist. 93. Lissius υulaum. Sed istud omnes ibri, et sero: ut intelligntur ex
praecedenti membro omnes, aut, quod huic facile includitur. lio-rnine . Cic. I 6. Fani. IO. Mulgo loquebantur. Mox sorte nomen
Ileelo Urouovius vulgatum adiaversus couleeturam Lipsit deson dit. Oniates ritim, quibus u&us sum, codices vulgo credere Praeferunt. Eadem opera refellitur etiam coniectura lloeliarii, qui in Geogr. . sa CP. pari. a. lib. I,
4a. vel uulgo eredi, vel vulgus eredere legendum arbitratur. Douiatilis etiam putabat, haud dubie rotundius fore, si post pasis alvum ambigi, quod Praece Ot,
nune inferretur Ouleo credi. Tandem tamen, quoniam codd. seripti habent activum credere, Avel subintelligebat homine v. vel e Prox lino repetebat omnes. Λt saepius viri docti observarunt, . Livium, ut oratio varietate gratior soret, verbo passivo veti- um, et contra subiunxisse. U.
ad 8, 34, 9. Neque mirum vide. xi debet, hie substantivum de a. e. Nihil magis Livianum est, quam si simpliciter dicatur util-ςo credunt, pro homines vel
omnes, etiamsi ea vox Proxime non Praecessisset, credunt. V. quae nctiantur ad 34, 56, ii. Cur ergo minus liceret miror oti troerederer Praeterea quasnam Alyes Lovcl. 4. quod eodem modo accipi posset, quo diuersis Aloibus supra hoc lib. c. 31, 4.
Sed potius quanam, reliquorum eo di um auctoritate firmatum , fer, iis, ut intelligo pro quanam parte, quemadmodum saepe qua et quacumque simpliciter ponuntur Pro qua Pisi tu , et quacum iaque parte. V. Rd a, ba, A. et b, 3 , 5. Deinde 'pennino Gaertn. Poemo Lovet. 5. Poenino Flor.
Voss. Lovel. 3. 2. Penino Ber. Etlla v. V. ad 3. 9. quamquam au tem onuios codd. in verbis sequentibus servant τί et . adsentior tamen Grono vio ei antistituenti. Saepius ita lapsi sunt seriis hac. V. ad 4t, x5, 6. Ceterumitor Hannibalis pes' Alpes, et qua innam parte eas transierit, multis intuli rant Lipsius Centur. I. ad Belg. Εp. 93. et Cluver. I. Ita l. ant. 33. 363. a posteriori interia dum in divorsa abit Holsten. ita Anno t. ad Cluver. Ipsi illi videndi sunt; ratio enim notarum non permittit, ut Omnia lite inseri possint.
I. I. Caelius Per CremonDjugum dieit transisse 2 vide noceutronis, vel Ceytronis, ut Plinius ait, sit legendum. Strahos 4, 2o5. J Una, inquit, uia per Salassos ad montes Poeninum . ducit, jumentis inaee essibilis , altera per Centrones Prolixior. SABEL L. Si e s CentronisJ habent
vetustiores eo dices, non Cremo nis. Et centronum Cum alii, tum C. Ca sar meminit. Cremonis
jurum, quod quidam substituerunt, quid sit haud equidem inis
venio. GLAB. Nusquam lectum hoc Cremonis iugum, et ideo Glarcanus ine linat legere Centronis, quia populi Centrones in eo ipso tractv. Atqui Centronum tunc potius Rixisset. Levis mihi su 'picio, ne Gresonis vel GrajOnis jurum sit vera Ie et io: quod a Grajis Alpibus non abludit, et PliniuΑ ibi Graios populos loca.vit. Germanicae originis vox est, oi Graini dicti fuerunt, hodicisque is mons Gracὐ-alo tabuli a quibusdam inscriptus. I, IPS. Cenishur. I. ad uel g. epist. 93. Cenit
195쪽
nos, sed per Salassos montanos ad Libuos Gallos deduxissent. Nec verisimile est, ea tum ad Galliam B
Mς legendum esse, iam an e Gla- Taurinum, sed per saltu 3 monis reanum suspicatus suo rat Beroa - fanos cid Libuos Gallos perdu- diis in m. I. Faeiq GPuter. p. 15 . xerint. GEIἰΗ. Quid hoe est di DUR. Cremonis jugum esse, quae cere; Pennini uerticis et Cre alio nomino Alpes Graiae vota n- mcnis iuri saltus Hannibalem tur, docet Cluver. 1. Ital. antiq. Per saltus montanos ad Libuos 32, 330. et 3 ia. Unde tam on id no Gallos deduxissent 7 An non ip minis ei quaesitum sit, plane in . si utriusque iugi fallias surre moniseertum esse pronunciat. Neque lani Θ Omnino sic existimor ut aliquid in hoc nomine mutant qui suere in ipsis altin'imorum scripti, nisi quod Tremonis lo. montium verticibus. Duomodisgat Lov. 5. Eo tamen inclinare igitur saltus montani deduxissent videtur Cl. Crevier. ut CentrΟ- . Nannibalem Per saltus montanis luxum togat a Centronibus, nos ' Sane salis hoe in tam gra- Gallico pol illo. haud longe a I onis vi a uel ore absurdum ineptum. nino iugo incolentibus, quum et quo. Tu eorrigito per Salassos Centronicariam Alytum Plinius montanns r ut mox postea ei diis mentioncm saeicit ii 43. Deinde elintur Verarri montani. CLU-eollum ver Cnemonis jucum di- VER . . Ita l. ant. 3a , 343. Sa-citur transisse Ii c. collum Ptiam lassos montanos recte quidemGacri n. collium, pro Coelius, Cluverius, sed anticipaverat Llis Flor. Cant: Lovel. 3. 4. 5. Ber. Psius Cent. i. ad Bolg. F. P. 03. Gastrin. Et Ha M. Collius Lov. r. J. FB. GBDN. Per saltus monet et . Eitolius Hata. Tum diee- sanos, quam te et ionem recte dBm-
I. in quo a manu altera emenda- Ad Libuos Gallos deduxἱssentJtur dicere; quod praeserunt Lov. Libuis et Ptolemaeus μt Plinius a. 3. ser. ct Hav. vercellas attribuunt. Hic noster auctor l. 5 35, 3. J ait, olim eo Ii ambo saltus eum non in possedisse Ioea , ubi Verona et 'Taurinos , sed per saltus mon- Brixia, quae Cenomani Elito vio a nosJ Verbum ob erva, Et mP- duco Postea e eperint . quanquam cum sp rn . qui saltus montani 7 rum locum alii aliter Iogant, ut aut potius, qui saltus non mori- ibidem commonstravimus. GLAB. tani Z adhaerent istar et inamoe- Libuorum ter mentionem feeit .na etiam repetitio sit vocis iam Livius: 5 35. i. hoc loco; et 33, anteeuntis. Itaque scribam Per Μ, 6. Verum omni ius illis Ioeia
Sallias montanos, sive Sabas, nomen eorum ab inperitis ex eriis ut Graeci : quos in eo tractu et Ploribus corruptum , et non Li-
ei rea TIeinum Livius diserto l. buos, sed Libicos, adpellandos
5, 35. a. I agnoscit. An magi pla. esse, eontendit Cluverius x. Ita .cet Sallassos montanos 3 Nam, ant. 23, 23 . et e. 32, 342. In vul- et valles et montes liabitasse eos, satum tamen omnes disti hoo Io- Strabo prodit. Alterutrum sane eo Con Pirant. Ceterum dedux vertim. LIPS. Centur. I. ad Belg. rint Flor. Cant. Uo T. Lo vel . cepist. 0'. Peperi in Pal. teri. Hari. Ber. Bec. Gnert n. et IIa .
qui ambo saltus eum non in deduxerunt Lovet. i. 3. 4. et S.
196쪽
patuisse itinera; utiquo, quae ad Poninum scrutat, 9 obsepta gentibus semigermanis suillant. neque, Heris
cule, montibus his si quem forte id moveti ab
f. 8. Utique, quum, quae ad Poeninum ferant, obsePta gentibus semirermanis fuissent 4 Illud semieermani vehementer
ausim. GLLIR. Pall. tres eiiciunt Primo το quum. Deinde se . TOsuissent. Denique teri . legit, utique, quae ad Penium fuerunt, centibus obsessa semigermanis fuissent. GEB H. Omnes Alsti a. mandant τί quum , et proferant, plure fuerunt. Seribe ergo I uistique, quae ad Penninum ferunt, obsepta gentibus semirermanis fuissent. J. FR. GRO M. Illud quum deest etiam ab omnibus
meis, ac praeterea Praecedens utique a Ber. Tum ad Psemum Lovet. 5. ad Penum Lovet. 2.nd Poeninum Flor. et Voss. ad Peninum Ber. ad Apeninum Ilari. v. ad I . seq. Deinde De.
runt eum edd. Rom. anni 4 a. et Parm. legunt Flor. Lovet. 5. Hari. Gaert n. Hav. et Hearnii N. in cuius margine ferunt adseriptum visitur. fuerant Lovet. 3. et aliae ex volt. edd. fuerint Cant. Obsessa autem, quod Gebh. ln Pal. 3. invenit, ex errore Iiobrarii natum est. V. ad Epit. Liv. 17. Tandem male aluigonιL Uel. 2. tota vox a m. a. deleta
est in Hearnii N. Ceterum PDPulos, qui ad Alpes Peninas hahi.
tant, semigermanos a Livio vocari, quia eorum lingua Germa. norum, quam Gallorum, Bermo.
ni fuit propior, existimat Cluver. . Germ. ant. 5, έο.
ab transitu Poenorum ullo n. racri in eoiae jura eius. norunt nomen inditum J Seripti oodiees
verborum monstra ingerunt, seu in nativam larmam ducenda. In iis est, Poenorum nullo sed uno oel aeri. Lego Poenorum ulli Seduni υel Veraeri. Utrumqueli inc populum Caesar, Plinius, alii montibus his imponunt. M PS. .
Centur. I. ad Belg. Ep. 93. Emenis datorum hae nugae; quas, unde prosecta o sunte remittim l . vett.
a transitu Poenorum ullo, seclab uno vel aeri ineolae juririus norunt nomen inditum.. Meus II S. aliter praeter solitum sed a prio seu acri incola et c. Logo, sed a eenno celsei oeris ineolae jugi ejus norunt nomen inditum. Pero'ρortune ete. V lcerte, sed a Penno Veraeri ineolae jugi ejus norunt niam eminuitum. elo. Merito autem faω
formatam esse ad Lipsit explicationem huius loci, quam olim suis ad Tacitum tr. Hist. 6i.J inisseruit notis. HLOCR. Syllog. Epist. quam edidit Cei. Burm. to m. 1. P. 30έ. voL Fl. mouet. Quod, sequitur, apud primum invenio
Frohenium. Omnes ab Tarvis ἱ-na usque ad Μoguntinos: ab transitu Poenorum nullo, Sed ab uno vel aeri incola. Nec seiseus Lutetiae Saveterius. Andreas,
Med. Aldus, Juntas: nullo sed uno vel aeri ineolo. Seripti in ullo sed uno υel aeri ineolae. Hie latet aliquid. Habes enim apud Caesarem 3. do bello Gall.-si. J In Nantuates , Veraeros, Sedunosque misit, qui a linibus Allobrogum ei laeu Lemano et flumine Rhodano ad summas A es pertinent. IIabes apud Plinium 3 ao. inter gentes Alpiis nas: Nanιuates, Seduni, Vmrapi, Satani. Id nomon hie quoque LiVio positum pro explorato habeo: si vo fuerit Sedun --ragri, sive Seduni Veragri,
197쪽
LIBER XXI. Cap. XXXVIII. ' 30stransitu Poenorum ullo Veragri, incolae jugi ejus, i norunt nomen inditum 3 sed ab eo, quem , in summo saeratum vertice, Peninum montani adpellanti
potuerunt enim mixtae ἱn unum gente' nomen quoque miseu iste,
ut Celti ri, Tauros thae si - , o denique Seduni et Verax ri
si quem forte id movet Lovol. 3. 2. L ilari. Gacri n. Hav. Hearnii N et prἰ eae edd. usque ad Fro-hen. anni i533. si quem moυet id sorte Lovol. 4. et 5. si quem id forte moυet Bor. Itine citi
traositum Poenorum Cant. et in v. Tti m nullo fumo nee acti ineolae nec . nullo Dei uno υe. Iutore in colle Lovcl. a. ullo sed unci oel ae i incola Hara . nullosad tino oel aeri incola Lov. 3. Di Honrnil N. niallo suno aeri Dei ineolae L v. 5. nullo sed uno Oel aeri incolae ilari. et Hearnit D. nullo sed uno uel aeri ineolae Cari . VOT. Lov. a. 4. Ber. Gaert n. rt Hav. nullo Oel aeri in eoile Iearnii L. i nullo Velaeriine Icte Flor. Ex his palere puto, vel unam eoniecturarum . quas Gro novius proposuit, et Do uiatius proba vit, Veram esset vel, si proxime vestigiis Optimi Flor. insistere velimus, vulgatam scripturam, quam in Frohen. ed. anni 153 . primam pdparuisse iam Gro novius monuit, praeserendam esse. Haud ' vereor autem, ne cui placeanteoni coturae Hlothii. Nam quis, quaeso , probare vellet antiqua tam vocem Ocrrsy qua antiqui montem confragosum vocabant, esto Festo ea voce, qui ex solo tantum Livio Andronico eius exempla laudat. Quis serre posset,
ultima huius capitis verha sed ob eo, qui etc. tamquam glossem R, 21 pungi, quum in omnibus Dodd. supersint 3 Donique norint inditum, omissa media voce, legunt Flor. Lovet. a. 4. Hari. et Gaert n. norint indisium HaV. norunt indietum Lovcl. . norun inditum Cant. inditum norint Lovet. 5. notuit nomen inditum I ala. norint nomen indiet timuer. norint nomen inditum Lo-vel. 3. Sed ab eo, quem in Sum mo xacrafum υ rtice Penninum montani adpellantJ Potius verticem , eum Priseis libris. Nam lioc dicit, ipsum vertieem Et cais Put montis sacrum Psse harharo ritu, qui et alibi obtinebat. Doiae ui ad i. Histor. Taciti s61. 3 et addo. in saeris eonciliis nostris vetari aliquoties saeri eari ad saxa aut Retras r consimili heris te superstitione. Intelligit autem Livius vertieem, qui post quoque nomen tenuit, et Ieges in An nini Itinerario sp3g. 35 . ult. ed.J Summa APennino corrupte. Pro Summo Penino. Sane Pinnas
aut Pennas locorum vertices etiam nunc nos Belgae appellamus
LIPS. Cent. i. ad Belgas EP. 93. ab eo, intellige vel Deo, vel heiaroe . Denique Cluverius Pennum I. Germ. 26. I. FB. GDON. Dortiaeem, quod Lipsius probat, inveni etiam in Louel. 4. 5. Hari. Gaert n. et Hav. Heliqui, ct inter eos optimi omnes, recte vulgatum tuentur. Non enim Alpes hao dictae sunt ab ipgo vortiee et capite montis sacro, ut Lipsius existimat, sed a Deo qnodam, qui in vertice monil erat saera tus. Hic Deus Peninus vocatur
in lapido antiquo, quem, in his ipsis Alpibus , in monte magno S. Bernardi, inventum, primus edidit Sponius, tum in Misceli.
p. 85. tum in aris Ignotor. Deor. p. 243. in tom. 8. Theg. Antim Graec. und2 Praeter alios rep
tivit Ampliss. Cuper. in Apoth. Hom. P. 6. ex quo etiam hoelo.
198쪽
a XXXIX. Peropportune ad principia rerum Taurinis, proximae genti, adversus Insubres motum bellum erat. sed armare exercitum Hannibal, ut parti alteri auxilio esset, in reficiendo maxime .sena lientcm contracta ante mala) non poterat. Otium et- cnim ex laboro, copia ex inopia, cultus ex inluvio tabeque, Squalida et prope esserata corpora vario
eo sed a Deo, pro sed ab eo, seribendum coniicit. Eam autem conjecturam stirmat lectio Lovet. 5. sed ad eo. Possos etiam ab Deo. Nain ita ea et Dea in codd. Commutantur. U. in a ad 29, II, 6. Quod Cupero, postea etiam in montem venit Lothnit. to m. I. Ter. Brunsvie. geripi. P. 45. ubi plura do hoo Deo. Ibidem etiam adduxit optima hue iacionis em to eum Servii ad Virg. ID. Aen. 3. qui ita vulgo editus esti Loea ipsa, quae rupit Hanni. bal, Aoenninae Alyes vocantur. Quamois legatur, a Poenina a Deu, quae ibi colitur, Atyestysas 'vocari. Primam partem
stituit Μaa, ie. Poeninae Alpes
an . 32, 34o. a Pennino Deo, qui ibi eolitur. Mallem insu P - AL pes istcis υoeari. Ex lapide veri insuper Patet, Deum ipsum di. etum fuisse Peninum , non Penisnum, vel Pinnum, ut existimat Cluver. in Germ. R t. I, 26, M. 2, 4, 348. et 1. Ital. ant. 32, 34o. ut taeeam Bloeli. ad verba Praeo. quamvis sorte verum sit, Deum illum ita voeari, quod incolae montium summitates Rin vel penvoc ri soliti sint . ut praeter Lips. et Cluver. otiam docet Pitan . in Glossi prisco, Jl. inon Penninus, scrip I. Et sano ita praeserunt Voss. I. Ovel . a. Ber. Ita v. pli iresque alii. Poeninumerat mondoso in Flor. Somnia Lagii, unde Alpes Peninae dicanis tur, reiecerunt docti Actor. Lips.
a uel res in anno CIO IDCCXXX. P.
sentientem contracta ante mavita Praepositio in ah est ab Hearianti D. In praeco dentibus proximae gentis, Dro genti, Flor. Lo
vel . x. 3. Hari. et Flav. Tum armari, Pro armare, in Flor. est, ut et Lovet. r. 4. qt Hart. armati in Cant. Otium etenim ex laborrieostia ex inopia, cultus ex in tuisuie tabequel Vet. lib. Otium e nim ex Iabore. SIG. Sigonii liber otium enim ex labore. Pali. 'res otium erat enim. Sest vulis
199쪽
movcbant. Ea . P. Cornelio consuli caussa fuit, 3 quum Pisas navibus veniisset, exercitu a Manlio Atilio quo accepto tirone, et in novis ignominiis trepido, ad Padum festinandi; ut cum hoste nondum re
secto manum consororct. sed cum Placentiam con- 4εul venit, jam ex stativis moverat Hannibal ; Tauri-NOrumque unam urbem, Caput gentis ejus, quia γο-
mittunt verbum singulare, ae plu- Ut eum hoste nondum refe- Tale. V. ad 37, 29,6. eto manum consereret J manu
l. 3. Quum Pisas naribus υm sereret Flor. Cant. et IIari. Unisset, exercitu a Manlio Atti- trumque diei sol l eonserere ma. linque acceset M P. Corneli iis an- num , et manus. U. ad 6, 5. te dieitur a Livio venisse Plaeenti. Paullo ante et tum novis iςΠΟ- ιa n e Gallia sc. 32, 5. J quanquam miniis treyido, Pro et in novis, alii in eo loco re utituerunt Ge- Lo vel .5. timido Col b. apud uenrnu iam . Mirum , cur hie non et- nium. et in novis ignominiis iam Pisas em darint. Nisi di- turpitudo Ree.
eamus, consulem noluisse lJr - .
nes objicere Gallis, dubiis foetis , l. 4. Taurinorumque unam ur- atque ita a Genua Pisas navibus bem etc.J sPolybius 3, .J Ουχlvisse, ut a praetoribus nam ita υπακουοντ- δὲ περιτρατοπεδέν. Intelligo Attilium IIanli uinque ασαν τῆν da ρυτatvν πὸλιν ἐν τρι- exercitum Reciperet . . LAR. ΡΟ- σlvvnεραις ἐξεπολίορκε me. SIG. Iubius s3. 56.J IUπλι os de κατή- Illa urbs eo tempore voeabatur αλευσe eις IIiσa 3. ποιησώπινος Taurasia. V. App. Alex. in Han. δε την rrosepiaν δι a Wὸρ ripias, ni b. P. 3 5. .mni πasta λοβων τα παρα των/Eaπελέκων τρατοπεδα τὰ προ- Quia volens in amieritiam non καθήMeva και προσπολεuoυντα veniebatJ Pall. tres quia Molen-TOIς Boto Is, Ne πρὼς ra περ i ID. iis in amieitiam. GΕΗΗ. Omnes δον πεδίa. Intelligendum autem scripti et Andreas Oolentis. Scri- est, Genua Pisas venisse. Livius her quia volentes in cimieitiam Porro nomino Pisarum pro vinis non Ueniebant. nempo oppidani. Qiam Liguriam, ut Arimini cite. Caussa corrumpendi suit, quod riorem Galliam significare solet. lia eo putarent non convenire τει L. Manlius Galliam, C. Atilius, urbem. V. ad B, Q, 3. Hoc lib. opinor, Ligures Provinciam ob- e. 5o, Io. Quibusdam volenti inebat. ut ante dixi. SIG. exer- bus res noυas fore. Ubi perpe- eitu a M. Attilio Aellioque Lov. ram delet τὰ fore Gruterus, non 3. a mnlio Acilioque Hari. et cogitans se corrumpere eleganis Hala. Manlio Attilioque Lov. iam του Molentibus. J.FR. GHON. 2. Ber. Hari. et Hav. Hecte Si- ὐolens in solis Ber. et Hav. apud gonius Atilioque edidit. V. ad 5, me superest: contra quia Voleno 13, 3. Paullo ante eonsuli omit- tis in amicitiam non veniebattitur in Hari. et Heaenit D. se. praeter Andr. etiam pluros ex edd.
200쪽
lentis in amicitiam non veniebant, vi expugnarat et 5 junxissetque sibi, non metu solum, sed etiam voluntate, Gallos adcolas Padi; ni eos, circumspectorites do sectionis tempus, subito adventus consulis Ob-
6 pressisset. Et Hannibal movit ex Taurinis, incerto S,
quac pars sequenda esset, Gallos pracsentem SQ SP 7 cuturos ratus. Jam prope in conspectu erant CXPP- citus, convcnerantque duces, sicuti inter se nondum
venio in no m. anni I4 a. Med Io . vet. 5. subito adventu eos. Ob in anni t 48o. Tarvis. utraque, Ve- pressisset Flor. D t. anni t 49s. aliisque. Idemoliam praeserunt Flor. Cant. VOS. I. 6. Incertus, quae Pars Se- Lovet. I. a. 5. IIari. Bee. et Gaert- quenda essρt, Gallos praesertimner . quod in priori ed. notarum se seeuturos ratusJ Livius meris Gro novius probavit, adscripto praesentem esse. Itaque log , Ioeo 1 olyh. 3. 6o. Ira ιιρο πρωτον ineertos, quae Pars Sequenda Gυτους eis φιλίαν προυαaλerτο esset, stillos praesentem sese cai συι ιι xiaν. ea 'ue gentis e- seeuturos ratus. Galli incerti jur, Uurque nolentis in amici- Bomanorum partem, an POP n. tiam venire legit Lovel. 4. Quod rum, sequerentur, nec de Anni-Gro nov. repetitis curis hic ma- hale ista. Eos praesentia sua molebat, obviam milii fuit in Lov. tum iri Annibal haud frustra ex iis 3. et Creviorio in uno e Regiis. stimabat. LIl S. Epist. Quaest. 3, At quia oolentis in amieitiam s. Assonitor lubenter Lipsio lio non υeniebant eli in Hala. idque mini amicissimo, subscriboque
se in L. i. et D. invenisse Hear- iudicio eius non sane invitus; ne testatur. Quod vol ideo ma- praesertim cum manu exarati e lo, quia propius ad optimorum dicis illius seripturam etiam in codia. lectionem necedit. In eo editione veteri moguntina diser- autem ea indem corrumpendi eau. tim reperiam: quia eum fideliterga in habuerunt librarii, quam plane et religio e versatos in ea in altera notavit Gro nov. v. ad videam illius adornatores, ma-38. 20. 9. Id itaque quum non in- gnum hoe milii argumentum est. lelligerent, veniebant mutarunt veri minam hane esse et germa- in oeniebat. Mox υi exρugnaὐe. nam loci huius scripturam. MDD. rat Love l. a. Ber. et liau. expu- Ita syraesentem set Lipsit ΜSS.gnabat II earn ii X. pro quo in ita edd. primae. Male deinceps
margine emendatur exPugnaυit, ineertus et c. praesertim se. GRU-
quod servant etiam pr. edd. Aldus ΤΕΗ. Ad Lipsit emendatio nom, demum substituit ex ugnara . quam plenis huecis laudat No.dius , Pall. duo quoque alludunt. l. 3. Iunxissetqtie sibi, no iraeertus, quae par sequenda metu solum J junxisset sibi Flor. esset, Gallos Praesentem esse
Lo vel . a. 3. 4. 5. Hari. Berol. ecuturos. sec. secuturus ratus. Hearnii N. et edd. Rom. anni Tert. Vero eum prisca ed. in is x. a. ac Parm. Mox subitus αδ- pertus . quae Pars sequenda es