장음표시 사용
171쪽
inminenti ventum est, undique ex insidiis barbari a
fronte, ab tergo COOrti, Cominus, eminus petunt: saxa ingentia in agmen devolvunt: maxima ab tergo vis. hominum urguebat. in eos versa peditum acies et
et inter pacato ; sed eomposito agmine sequitur.
l. 5. cireumspectans sollieitus omnia , incedebatJ Cum copula
Pall. duo sollicitusque omnia. et ampi Ius sec. solliciι usque per omnia. GEBIL cireumspectans sollieitus omnia quoquo Flor. At Vos . Gud. et Cantabri F. 3Ol-ἐicitusque, ut e. 53, 9. Sollacitus. Me intentusque. idetur e I atum ab iis, qui TO Omnia a P-oni verbo sollieitus non se reis ant, quum sie 28, si9, 1 . J Absollieitis Oieem imperatoris mi
litibus. Lib. 44, 3, 5. I Sollicia
to eonsuli et eorum υieem. Tais Ita sunt I, 32, 2. Regnum caeis era egregium. et c. 35, 6. H-rum caetera egregium. 2 , B, IO. Ligno caetera tereti. Ut vix
dubitandum videatur, quin ita quoquo Livius dederit I. Io, 30, B. L. Papirius jam omnia ad
dimi eandum satis Maratus. ubi vulgo auctius jam per omni . JAC. GRONI. solitusque Omnia Ha v. sollicitansque omnia Ber. et Braneat. Latinii. sollicitusque omnia, praetor codd. Cl. Gro-novio laudatos, Lov. quinque, Hearnii L. I. N. et Ualle. Lattianii. Gro novius quidem pro vul- fata scriptura Iaudat optimum 'lor. atque ita circumspeetans
soIlieitus referri posset ad illa, do quibus agitur ad Io, 35, 0. et
ad 27, i 6, 4. Verum utraque eius Cod. excerpta, quae mihi ante oculos sunt, testantur, hune quoque praeserre circumspectans sollieitusque omnici. quare hanc lectionem reciperct ncin dubita vi. De locutione sollieitur omnia
eique similibus v. supra ad 1,9, 15. l. 6. In angustiorem viam ex parte altera subjectum jugo in-suyer inminentia et parte altera subjeetam juςo Caut . in ara-εustiore uia et parte altera sub-3eeta jugo insuper inminentem Flor. a m. I. in quo P Osirema ovocis ultima litera pollea e pura. et B est. ex Piarte altera su Meeta juro etiam Lov. 1. 3. 4. 5. lini l. et Gaertn. Tum jugo imminenti nec . jugo superimminente Lov. 3. Verho illo usus cit Virg.
I x. Aen. 3O6.Lnse sequens nuda superi N. minet.
et Vat. Max. I, 8, 2. Urto se quentibus ramis dissus ae suρem
inminentem excelsae magnituis dinis palmam cireumdedit. ubi v. viros doctos, et hoc verbum Statio restituentem Inl. Η insium ad Nason. 4. Met. 6M. Unius tamen testimonio hic credere periculosum puto. desuper inminere dixit Statius i. Theh. b6O.
inminet Argis. Pariter suyerinponere et in suis per inPonere permutantur supra hoc lib. e. 1, 5. jυςo insuper inminente Lov. 2 4. 5. Ber. a m. I. HarI. Gaeri n. et Hav. A fronte et a tergo coorti, Cois minus eminusque petuntJ EIegantius Flor. barbari a fronte, ab tergo coorti, cominu S, emianus Petunt. J. FR. GRON. Ita et in Cant. sui G videtur. a fronte et ab terro Voss. Lovet. t. a. 3.
ua v. ab fronte et ab tergo Lov. b. a fronte, ab tergo Hearn ii
172쪽
haud dubium fecit, quin, nisi firmata extrema agminis suissent, ingens in eo saltu accipienda clades B fuerit. Tunc quoque ad extremum periculi ac pro-Ρe perniciem ventum est: nam, dum Cunctatur Hannibal demittore agmen in angustia si quia non, ut
ipse equitibus pracsidio erat, ita peditibus quid-9 quam ab tergo auxilii reliquerat; obcursantes per
D. et M Tum eominus, eminus agmenque Petunt Lov. 3. emi. nus cominuSque Petunt Lov. 4. et 5.
l. q. Nisi firmata extrema agmina fuissent I Pall. duo extrema agminis. ter t. nisi fr-m cita agminis exιrema. GEB H. Seripti et Juntas agminis fuissent, idque agnoscit Laurentius. men pro toto exorcitu Pro C deute. l. II, LI, 3. J Sequi Gallos, ut id agminis medium esset. J. FR. GRUN. Ita et omnes mei atque II earn ii eodie es. Supra 6, 32, M. Prius itaque moenia inistravere hoεtes, quam Romanus extrema agminis camere aut morari posset. V. infra ad 37,
eludes fueratJ Emendare de huisti fuerit. VALLA. fueria etiam
Flor. Cant. et Lovet. I. in saltu edidit Sigonius, omisso ser nomine; sed invitis M siis. Tu mea. yienda clades Lov. 4. clades iacis eipienda Ber. q. B. Dum cunetaretur Hannibal dimittere in annustias a-ςinenJ Pal. pr. dum cunctanter Annibal dimitteret. sec. CunctΩ-tur. Mox idem eod. refert lyse equitibus 'raesidio Praeerat. GEB H. Reclius orit quum cunetaretur. Si illud voluisset, scripsi iret dum eunetatur, ut est in Flor. Sed nee in serIptis inveni τὰ armen. Elephanti. equites, impedimenta erant in primo R- Emine, et angustias evaserant. Uuunt pedes Podem tenderet, impetum secere barbari, et ma-x linea tergo. Substitit ergo Hannibal, qui in fronto peditum inis eodeunt, ut praesentia sua adde rei in statis ab tergo animos, et regeret illorum virtutem: nec passus est illos, quibus eum ipse erat, continenter sequi primum
agmen. Hoc est, quum cunctareis
tur demittere in angustias, Pati x eodem loco, ubi constiterant, qui circa ipsum erant, intelliis
gens quae retro ager ntur, exincedere et progredi in faue es. I. FR. GRUN. Mihi haec tam insolens signifieatio, quam hic verbo
demittere triti uit vir summus svidetur debuisse confirmari auis e toritate probatorum scripto rum. Et non ab Omnibus IIS S. aholro armen, constat ex adnotat. Hearn ii. Apud Livium quidem multis locis legitur demittere agmen. 3, 8, 6. Praedonum agmen Iunra montes Praenestianos cluetum, inde demissum in amyos. 7, 23, 6. Postquam neque in aequum demiιti agmen uidit. et ibidem c. 34, 3. 9. I, 9. 32, 13, 5. I Llli. J. Fr. GrOnov. odidit eum cunctaretur; pro quis Cl. filius olus substituit dum euriis elatur. Id autem non tantum suis perest in Flor. verum etiam in Cant. LOv. a. 4. 5. Uoss. Ber. Hala.
173쪽
17 obliqua montani, perrupto medio agmine, viam insederet noxque una Hannibali sine equitibus atque inpedimentis acta est.
XXXV. Postero die, jam segnius intercursanti- 1hus barbaris, junctae .copiae, saltusque haud sine cludo majore tamen jumentorum, quam hominum, pernicie) superatus et inde montani pauciores jum, a
Bee. et Hav. v. ad 3, 4O, T. Praeis terea idem Jae. Gro nov. etiam vulga ei curavit agmen demitte. re in angustias, secutu , ut vividetur, Cant. Ex quo nihil nota.
tum video. Et quidem dimittera
V. ad 34, 5o, u. pristin utra autem verborum ordinem unus serva se videtur Lov. s. pauci reconia tem probant. dimiιtere agmen in angustias habent Flor. Lov. a. 3. 4. Hari. Ber. Gaertn. et Hav. In nullo autem meorum, nisi sorte in Lov. i. τὼ agmen omittitur. 1 carne etiam non nisi in uno L. deosse notavit. Paullo ante τὼ est non exstat in Ber. ν. q. montani, eruvio medio
sit e Myto medio armine haud sane intelligo. Vide ti in interruispio medio armine sit legendum. GLAil. V et . lib. Perruμto medio axmine. Recte. Si G. Omnes tres Pall. eruyto medio axmine.GEB- Η ΑΗ D. perru to medio agmine Sigonius. Omnes scripti nostri, ut Edebatur, eruyto. Scribenis dum montani interruyto. Illud INT hauserunt Rraecedentis ocia postremae literae, ut fiae Pe. J. FR. GRON. erapto Flor. R m. . quod deinde mutatum est in erupto. Posterius illud praeserunt etiam Cant. Uoss. Lov. 3. 4. Hari. Flasn. Rec. Gaert n. Hav. et Iearnii N. a quo L. .erruPto Ber. eruto Lov. a. rupto Lov. 5. Gla. reani et Gronovii coniectura interruyto non displieet. Supra cap. praee. Postquam interrumispi agmen Midit. 4O, 4O, 3. Tunc quoque turbatiae teritin es sunt, Proρe interruyta aetes. V. ad tν, 13, 3. Praeterea vox agmine deinficit in vo T. Lov. 3. 4. 5. Hearnii
N. . m. I. et edd. BOm. anni 347 2. ae Parma
Noxque una Hannibali sine equitibus atque inpedimentis
aeta est nox itaque una Her. am. a. et Hearnii N. in margine. nox una Ha v. Vox autem una deerat in Flor. quam alia manias
pollea' adiecit. Dcinde atque impedimentis primus dedit Cl. Jac. Gro novius. Quod firmant omnes mei. Antea vulgabatur ae impedimentis. V. ad io, 36, 17. Deinnique ast ta est Hari. Errore sertis hae. V. ad 4o, 13, 6. 3. 3. Iunctae copiae, Saltus
tamen jumentorum , quam Λυ-minumi. 'ernicie, su erat us3 sec. Pal. stiyeratur. GΚΗH. junctisque eostiis saltus haud φine cicaae ete. xupercitus Hearnii 'i. Jun.eιis copiis saltusque Ber. R m. a. haud sine majore tamen jumentorum, quam hominum, Perniis eie Lovet. I. omissa voce clade, quum potius vocem Pernicie re Lundare, et ex praecedentibus elade repeti posse, notarit Crevier.
174쪽
et latrocinii magis quam belli more, concursabant; modo in primum, modo in novissimum agmen, ut- eumque aut locus opportunitatem daret, aut progros 3 si morative aliquam occasionem fecissent. Elephanti, sicut praecipites per arta S .via S magna mora age
bantur, ita tutum ab hostibus, quacumque inccdorent, quia insuctis adeundi propius metus erat
l. a. Iam et latrocinii maris quam belli, mores Livius I, 48. h. iveque pax, neque bellum cum Hrientibus fuit. res proxime for-νnu ινι latrocinii υenerat. 3, 6 I, 13. Quid latrocinii modo serO-
rsiantes Pauci recurrenteSque, tererent tempus. 20, 6, 2, Latrociniis magis, quam justo bello, in Bruttiis gerebantur reT. 33, 10, a. Proximum bello quod erat, .in latrocinium Mersi. 36, 32, a. lneursionibus tamen parvis, Iatroeinii maςis,quam belli, modo rines eorum Oastati. Eodem sensu latrones et hostes obponuntur etiam 35, 7, 7. 4O, 27, 1 P.
et alibi. et jam latroeinii erat in Ber. in euique aut Ioeus aut ORDO tunitatem daret, aut progressit
Vos emendatis, prout cuique aut locus aut opportunitas aPud eos erat: cum nihil ait mutandum, nisi delendo ex tribus aut secundum e sie ut cuique aut loeus Dyyortunitatem daret. VALLA. Ita correctum a Valla receperunt omnes edd. Pal. pr. Post τὁ loeus inserit aut. at sec. ut euieuia que ιocus aut opportunitas daret. GΕBH. Meliores utcumque aut locus. hoc est, Protat. Plautus Poen. 3, 5, 0. I Meumque in Glto uentus est, exin velum vomti v r. J. FR. GRON. utque L F. I. ulrumque Hari. ute Voss. Pro quo vel Mι res, vel ut te uo,
vel ut iter exstat in margine. talis eumque Flor. Cant. Lov. 4. Mala. et meliores Crevier. codd. quod recte exponit oro nov. Ita infra Ponitur a 6, 4a, B. Stagnum claudit, incertae a Ititudinis, ut cumisque exaestuat aut deincit mare.
Similis varietas supra erat 2, 12.16. Praeterea aut locus aut opis portunitatem daret Lis vel . I. etllari. aut locus aut O portuniatas daret Love l. a. et Hearnii N. aut opus aut opportunitas dares Hav. aut Iocus aut tempus opinyortunitatem daret Lov. 3. Ber.
et Hala. loeus opporιunitatem daret Lov. 4. l. 3. Elephanti, stetit praeciapites per aretas vias magna m
raJ Qui praeeiyites agebantur 2
nisi perierunt praeolpitati. Scribae. stetit prineipes. Habes enim
capite superio ror Primum ais emen eleμhanti et equites erant. J. FR. GBON. per artas Praecipites vias Flor. Eumdem ordinem verborum Crevieri etiam in uno e suis eodicibus invenit; unis
de legendum eoniicit sicut Rerarctas uraeeipitesque, vel elyraecipites vias. Mihi non dis plicet Gro novit coniectura prinis etpes. Solent enim hao voces saepe in ristis confundi. U. ad 2 . 38. 3. Deinde artas legunt otiam Voss. Lovet. 1. 2. 5. Beri Baert n. et Bav. V. ad 1, 5O, v.
et 3, 6, 3. Mox abeundi propius
175쪽
LIBER XXI. C A P. XXXV. rq agmen pracbebant. Nono die in jugum Alpium 4
perventum est, per invia Pleraque et errores, quos aut ducentium fraus, aut, ubi fides iis non esset, temere initae valles a conjectantibuS iter, iaciebant.
Biduum in jugo stativa habita: fessisque Iaboro ac 5 Pugnando quies data militibus: jumentaque aliquot, quae prolapsa in rupibus erant, sequendo vestigia agminis in castra pervenere. Fems taedio tot malo- 6Vo T. V. ad 6, 13, 4. Tum aemenvrocedebant, Pro Praebebant, v. a. a. Ilata. et Ilearnii N. agmen praecedebant Flor. Cant. I, Ov. 3. 4. 5. Hari. Hav. omnes Latinii codd. et edd. IIoguntina priores.
SIG. Imo duodecimo. Silius s3,
Emensi noctes, Optato uertice sidunt, Castraque praeru'tis sume dunt arduia saxis. Sed quis a poeta iuratorem um
quam exegit 3 MOD. in jura Alpium Gaertn. V. mox ad s. Re q. Per invia pleraque et errores et terrores Flor. Voss. Loν. a. 3. 5. Hari. Gaeri . et edd. princi pos- errore librariorum, qui ultimam literam voculae Praecedentis in initio vocis errores Pe Peram ripetierunt. V. ad 3'. 29, s. quamvis tamen et alibi voces terror et error eommutari soleant, V. ad a4, 3o, 6. et errores Primi ediderunt Moguntini, hine Alclus in erratis, et postea reli- qu omnes. Mox iter defieit in
habitat In Cantabrig. legebam in iuros. Itidem ex Flor. ct O T. notavit Pater. Scribendum igitur in Iuro, ut e sit in Gud. et praecodit in jti eum Alytum. J Λ C. GRON. in jugos etiam Lovet. .
Iala. et Ber. a m. I. quorum li-hrarii eontrario, ac modo nota istum est, errore literam initiato in vocis' statiὐa in fine vocis prae- eodentis repetierunt. V. Bd 28,
recte sero novius monuit. Et ita praeserunt Lov. a. 3. 4. 5. Gae Pin. Ber. a m. 2. II earnii L. I. N. et Uictori n. apud Crevier. Infra cap. seq. se. 37, 1. J Tan-ctem, nequidquam jumentis atque hominibἡs fatigatis, castra in Iugo posita. Id ita quo recepi. Fessis labore ae Pugnando quies data militibusJ Ita primum editum vidi Franeos. anno I 578. ruum proximi Paris. anni 15 3. edissent sessique labore. Iteli quae edd. legunt fessisque Iabo. re. Et ita inveni in omnibus M is, Hearn tu autem in D. quare ethano lectionem Livio restitui. Nox jumentaque aliqua, PPO a aliquot, Ber. V. ad 6, 37, 8. l. 6. Mois etiam eaSur, Oeei dente Iam sidere Ver iliarum,1ngentem terrorem adjeeitI POMlyb. s3, 54. J δια το σ-απτειν rῆν σοι Πλει cidos δυσιν. SIG. MnME
176쪽
rum nivis etiam casus, occidente jam sidere Vergi-7 liarum, ingentem terrorem adjecit. Per omnia nive oppleta quum, Signis prima luce motis, segniter agmen incederet, pigritiaque et desperatio in Omni-B uin vultu emineret; praegressus signa Hannibal in promontorio quodam, unde longe ac late prospectus erat, consistero jussis militibus Italiam ostentat, subjectosque Alpinis montibus Circumpadanos Cam-
etiam ea sus Lov. 5. qui error ex Iiterarum similitudine in seriptura Longobardica natus est. Tum
Oeeidente sidere jam Lov. 4. et 5. To jam deiicit in Lov. a. Deis inde ὐwiliarum Uo T. Lov. 3. et Gaertn. qui Virgiliarum scribo.
re voluerunt, quomodo I. Fr. Geon ovius anno 1667. edidit. Utro modo scribendum sit, non conueuit. alii, a sere nomen dea
ducentos, malunt Vergilia ei alii a virgula , quod virgulae moro porrigantur, Virgiliae. At prius servant hic plerique codd. et inister eos optimus Flor. quemadmodum etiam Optimus Sangerm. apud Colum. 9, i 4. et II, 2. Prae terea injecit. Rec. Male . Miliistes Hannibalis, qu9m iter in Ita-
Iiam suscipere certum esset, terror insaserat supra c. 3O, 2. Postea Alpes ex propinquo visae terrorem renoυarunt e. 32, 7. Nunc vero nivis casus ingentem
terrorem, non injecit, sed adjecit , nempe Priori terrorit volci Meeit taedio tot malorum , aut fatigationi ex taedio tot malorum
. I. B. In yromontorio quodam, unde Ionre ac late ρrOsyectus
eratJ Promuntoria cum Prominentes sint in mare rupes, Peruseribi haec vox debet, ut vori loquium demoustrat. Non enim a monte, sed a yrominendo dedueitur: idque ut libri praelaeuuι antiqui, et me docuit Gulielmua Petillerius, Montis possuli episco
Pus. Hie tamen eminens ot ediistissimum in Alpibus jugum yrο-
montorium appellatur. TVRNEH. i3. Ad vers. IB. De voce Promontorium hoc sensu v. Cluis e P. I. Ita l. ant. 33, 3 o. et Salmas. Exerc. Plin. p. 5M. Tum
Ionae lateque Lov. 3. et Hearnii N. longe et late Lov. 5. Paullo ante l. pracc. nise eompleta edd. ante Aldum.
l. 9. Moeniaque eos tum tranascendere non Italiae modo, sed
vio auctoritate vult. codd. restituimus. I. FR. GIION. Ita omnes etiam mei non tantum , sed i Iearianti quoque eodd. Recte igitur id Cl. Gro novius contextui reddidit. V. ad Epit. Liv. 40. Insuper
το tum exsulat a Iler. Hasti. et IIa v. Mox proeli a Gaert Π. Proisclioaque Lovcl. a. quasi osset a reis ciO ρroelious. V. ad 35, 3o, I. Uno aut ad summum alter proelioJ Pal. teri . uno aut sumismo altero Proelio arcem et caput Italiae in Motestate habitu ros. GEBH. Optimus Pall. El.
177쪽
pOs: moeniaque eOS tum tran Scendere non Italiae 9 modo, Sed etiam urbia Romanae. cetera plana, prο- clivia fore: uno, aut Summum altero proelio arcem et caput Italiae in manu ac Potestate habituros.
Procedere inde agmen coepit; jam nihil ne hostibus 1 oquidem, praeter Parva furta per Occasionem, ten- tantibus. Ceterum iter multo, quam in ad Scensura
fuerat, ut pleraque Alpium ab Italia sicut breviora,
o T. Men. et L n Ir ag Romae, uno aut summo. Seribe, uno aut summum altero. Genus Ioiaquendi, quod ut in Cicerone, ita et in Livio non gemel corruis Perunt. 31, s42, 4. J Binis ternis
e summum ex maninulis ais uuandι caussa missis. ubi reddidit Golenius. 33, 5, 8. J Duo
aut summum tres juυenes e nisnaxi arborem unam eυellebant. 3. , s3a. 6. J Duorum aut summum trium in ea re, non eivitatis, culpam esse. 35, I5, 12. a Tyrannus eum tribus summum equiistibus ante signa Meetabretur. 44, 3b, . J Exituri in aciem hodieris aut summum erastino die. J. F R. GRON. In Cieerone quoque hoc saepe corruptum Emen darunt viri docti. U. Victor. ad a. ad fami l. a. Graev. ad 5. epist.2 . et 34. ep. 3. et Jac. Grono v. orat. Pro Milone q. DUR. uno aut summo altero Proelio etiam Cant. Love . I. a. 3. 5. Ber. Hari. Hav. Hearnit D. N. et edd. Bom. anni 147a. ae Parm.
quidem, praeter Parva furta laam nil hostibus quidem Her. am. a. jam nihil hostibus quidem Hearnii N. a m. a. jam nihil ne montanis hostibus quidem Lov. d. et Hala. Tum nisi 'ama furta Lovel. 4. et 5. quod ex alterius
S, 68, Io. Mens nihil praeter commodum publieum uidet. i. ar. Iter multo. quam inscensufuerat, di ieilius fulta
quam ut in ascensu fuerat Flor Lovel. 3. Hari. Beean. Haversi. Bearnii N. et edd. Bom. annix 4 a. ac Parm. Deinde fuerat deficit in Ber. a manu I. S ut Breoiora, ita aretiora sunti ita adreetiora sunt scribunt Pall. pr. et se e . GEB H. Duo voss. et Andreas , ita adreetiora sunt: quod sorte non Pernendum. Sequitur enim itareetis saxis. 38, Lao. 4. Ad septentrionem aretas et rectas Proisye rupes. I. FR. GROX. ita ere-etiora sunt Lovet. a. ita adreetiora sunt Lovet. I. Hari. Hoar-nii N. et aliquot a Crevier. in . specti, qui eam ieetionem etiam recte probat. ita αrrectiora sunt L vel . 4. 5. et pleraeque edd. ita arreetiora, omisso etiam Tu sunt, Gaerta. et Hav. Illud sunt defi
cit etiam in Ber. a m. I. Iretio
ra, quod pauci mel et Vatie. Laist in i praefert, non inveni, nisi n edd. Uen. anni t 498. Medio .
anna I5o5. Aseens. anni 15 33. et 1516. ao Ρaris. 3529. quarum tamen tres Postremae arreetiora in margine ostentant. Prima deia indo recentiorum aretiora receiapit Francos. anni 1578. Omnis enim ferme via Pra ceses, angusta, lubrica erat IPal. pr. omnis enim jam ria praeceps. GEBH. angulta, Pu-
178쪽
ita adrectiora sunt) dissicilius suit. Omnis enim seris a me via prauceps, angusta, lubrica erat: ut neque sustinero se a lapsu possent; . nec, qui paullulum titubassent, haerere adflicti vcstigio suo ; aliique Super alios, et jumenta et homines, Occiderent
bliea erat Flor. et Cant. Et id volui sta videtur librarius Lovet. 5. qui Puea, Pro Publica, dodit. at angusta, librica, publiea erat, cluplici lectione simul receis Pta, Lovet. 1.2. Gaertn. et II earia nil pi. a m. a. in quo postea manus altera το 'ubliea delevit, et insupor in margine notavit, eam
litubassent, haerere ad icti vestigio suo J Pall. tres, nec qui paullulum titubassent. Pal. Pr. Ω rn. a. Qicti. sed af Qere hic est προσουδ iEειν. GEB H. Flor. ne, qui. Gud. neque, qui. Vossai et Cant. nec, qui. Vides τὼ si ab scriptis nota admitti. JAC,
set, nec, qui paullulum titubasset, haerere assiletus oestigio. guo B r. a m. a. in quo Possent et titubassent a m. I. scriptum
fuerat. Voculam itaque si in nul- Io cod. obviam delevi. Ρraeteria ea paulum titubasset Flor. et Neartiii N. in margine. Deinde haerere a Iietis Flor. Voss. Lo vel . a. a. 4. 5. Hari. Hata. Hav.
et edd. anit. Q leti iam vidi in Ven. anni I 49s. Quietos in Mediol. anni 15o5. quorum illud in
contextu, hoc in margine ostenia tant L stens. anni 15 3. et 15 6.ae Paris. anni Ioaq. assetis est
in Vatio. Latinii. An sorte legenia dum haerere asstri oestirio suo ΤIta 3, 63, 7. Haerete ad xi con-eionibus, et in foro Oioite. Solent autem ad rere et ad igere
confundi. U. ad 4, 19, 5. Crevtur. sensum clariorem fore putabat, si, transposita particula nec, hoc modo legeretur : ut neque sustinere Se a lastyu yossent, si qui paullulum titubassent, nec haeis rere as licti vestigio suo. Aliique super alios, et iumen ta et homines, OeciderentJ Pall. tres et jumenta in homines Oc-eiderent. GELII. Ita et Flor.
Hav. et jumenta in homines ea inderent Hata. et jumentia nil omnes iaceiderent Voss.f. I. Ad multo angustiorem rustem, atque ita rectis, ae si istud aegre UOs, ut dixi, emen dastis, atque iιa reetam, ac si istud. Ego sic, atque ita rectis saxis, ut aure. VALLA. Abnegant To Saxis Pall. tres. Sed sec. tertiusque, atque ita rectam, ac si istue aegre. GEB H. atque ita rectis, ae si istud aegre, quod in eod. suo inventum valia Ia damnavit, praeserunt Uoss. Lov. a. 4. 5. Hari. et Hearnii L. I. Id etiam voluisso videtur librarius Flor. qui tamen atque ita rectiscixus tui a re sine sensu dedit atque ita reetam, ac si istu a Geςre, quod Val Iae aemuli reposuerant, est in Hav. neque multum abit Gaert n. in quo atque ita rectam, ac si istuc aegre inveni. atque ita erectam, ac Si ut aegrae Lovcl. 3. atque ita rectam , a si ut aegre, una litera minus , Η earn ii N. in quo, Vocibus ac si deletis, a m. a. factum est at
179쪽
rupem, atque ita rectis saxis, ut aegre expeditus miles tentabundus, manibusque retinctis virgulta ac stirpes circa eminentes, demittere sese posset. Nais 2 tura locus jam ante Praeceps, recenti lapsu terraeque ita rectam, ut aegre; quod ipsum Ber. servat. atque ita reetis, ut aegre Lovcl. I. atque ita rectam, ut viae si istud aegre Cant. Vallae coniectura vera .idetur. v. Opera Vallae p.6o2. Tentabundus, manibusque relinens Uirgulta J reptabundus Love l. 3. Scriptum forte suorat
reptabundus , id est temptabundus, ut est in Flor. quod, neglecta addita nota. saetio in reytabundus mutari potuit ob similitudinem literarum e et r in scritura Longobardica. V. ad 5, 55, . Sed nihil muto. tentare de eo dicitur, qui manu aliquid ex .
plorat. V. Cel. Burmann. ad Pha dri 3, io, 26. Ita tentare Veniam, de quo v. eumdem ad Quinctil. II. Instit. 3. p. IOIB. tentabundus pedibus manibusque retinens est in 1Iari. a. Mox dimittere, pro de-
ante Mogunt. frequenti admodum aeribarum errore. U. ad 34, ω, 2. l. a. Reeenti terrae lapsu in- reditus, dum ille admodum altitudinemJ Vos emendatis, dum mutantes in tum. Ego sic, lay tu terrae in Pedum mille admodum altitudinem abruptus erat.
hanc rupem describeret, non de altitudine, sed de angustia viae angustiore facta meminit. Livius Vero, quum ab initio dixisset, Ventum deinde ad multo angustiorem rupem, paulo post subiungit: Natura loeus jam ante Praeceps recenti terrae lapsu in pedum mille admodum altitudinem abruptus erat, nulla amisplius angustiae mentione facta. Polybius praeterea ducentorum Pedum meminit, ubi Livius mille ponit. Sod haec eius crant, qui commentarium scriberet, longius proso qui . Attigit et Valla locum. GLAB. terrae lapsu in pedum mille admodum emcn davit olim Valla, cum antea te geretur: Natura locus jam an te Praecens, recenti terrae lapsu impeditus, tum ille admodum altitudinem abruptus erat. Utramque autem lectionem mendosam esse, sensus ipse docet. Deseribit enim Livius locum an in gustum et abroptum. Nam paul ante dixit: Ventum est ad multo angustiorem rupem, atque ita rectis saxis, ut et C. Ex e mendatione autem Vallensi nihiloti ei de angustia potest. Quam-ohrem ex veterum libria aliquot fide dignis ita legendum est : -- tura locus jam ante Praeee's , reeenti terrae lapsu im editus in miram admodum altitudinem abruptus erat. Duo enim signis eat incommoda naturalibus ineommodis aecessisse, quod eum natura locut iam anto praeceps esset, nune deiectu terra o impeditus erat, et in mBgnam admodum altitudinem abruptus. Quo sit, ut Qxpresserit e Bussam, euedixeriti multo angustiorem ru-yem, atque ita rectis saxis. Ita etiam Polubius s3, 54. J 'Di τε το et προαυγiois δυνaTODIν παρδλθε in ua τ ην ςρονοτητα, σχedὼν ἐπιτρia vitica δια etrix I)3 ς δ πορρω
180쪽
T. LIVIIa Betin pedum millo admodum altitudinem abruptu S erat.
3 Ιbi quum, velut ad finem viae, equites constitissent,
miranti Hannibali, quae res moraretur agmen, nun-
A Laur. Ualla est haec lectio sterrae lapsu in peditum mille admodum, J neque propius potuit ad vett. lib. in quibus: impeditus dum ille. Sigonius tamen
eam reiicit, quia ex liac emendatione nihil de angustia loci possit eliei. Neque debebat: satis praecedenti periodo monuis.
se Θe illa Livium. Quod autem oggerit ille impeditus in miram
.admodum, a mala manu est , neque invenitur, nisi in recenti mimis et interpolatis codicibus. Auctor eius in mente habuit Ciceronis 5. Uerr. set'. I Saxo in mirandam altitudinem depres. S , . Ego Vero is me lector alia exestitutionem, cum Praesertim Polybius eam firmet: σχεδον ἐπιτρία riui ςad ιa etsis Fris ii ποβραγ-νos, Nai προ τos oυσυς, τυ -xe δῆ κai ιιci χλον eri προσFa- τως dπερρωγυia1. Uiri summi interpretatio in pedes fere centum nonarinta. Atqui tot Passus faciunt praeterpropter τρia ημι του δι a. Hoc, credo, Voluit. Surit autem ista singula trecenis tenum pedum. Sic ergo iam olim non gentenum pedum altitudine fuisse illud abruptum, tunc autem recenti lapsu etiam plurium , Di ait Polybius : mille admodum
Livius. quid proximius 2 Superi.
tis hoe lib. cap. 28. 7. ratis deseri hitur, qua Rhodanum transisve et i elephanti, dueentos Ionga
Sya, quae plano eonveniunt, si πλέθρον est epntum pedum, seu sexta pars stadii, διπλεθρον triens eiusdem. At vir summus vertit jugera duo: qua ratione tum iugerum sit minimum pedum /ucentorum , quadringentos pedes
voluerit Polybius: id quod vertissimile non est. J. FR. GRON.i Non capio, quae hic scribit Gro- ' novius. Si verba, loeus jam ante
praece's, ita fiunt exponenda, locum iam ante terrae lapsum in
mille admodum pedum altitudinem abruptum fuisse, quod vult
Gro novius, non potuit Livius post terrae lapsum eumdem nuis merum pedum retinere. Mihi Livius aliter videtur accepisso veris
nus Di Gro novius. Hi coniungunt
Gro novius; nam stadium sex cenistis pedibus quidam desinierunt. Sed satis adparet ex interpreta tione Livii, eum posteriora illanai προ uis Ουσης, quae vertit natura loeus jam ante Praeceys, a prioribus, σχεδον ἐπι τρία κμιςadia τsis γηs d πορρωγos, Reparasse, nec putasse Polyhium dicere, locum iam ante terrae lapsum in tot pedes praecipitem suisse. Nec quidquam obstat, quominus verba Polybii ita aecipiantur. Nam Graeca si e verti possunt; quod loeus in tria fer me
ημtςadia abrusetus erat, jam ante quidem Praeceys, sed tumnisper in maiorem altitudinem
abruptus. Haec autem maior aliatitudo erat σχεδον τψsa vulςa δια, mille admodum pedes, ut dOeuit Livius, quum ante recentem terrae lapsum minor suisset. Casa uboni interpretatio vocis πλέ-