장음표시 사용
31쪽
Pontificem Romanum ejus vicarium , reserente Petro Suav. hi'. Conciti Trid ib. I. si metiamsi Papa haberet potestatemfecularemm toto orbe, non posse tamen tam dare eam Principibin secutiribus,
esset enim annexa papatuin. posito, Papam esse vicarium Christi, nihil poterite si e papa tui annexum , nisi quod Christus diserte ita voluit. At regnum suum non esse de hoc mundo, simplici ore prons us est Christus, quomodo ergo papa tui id posset esse annexu Papam tamen habere potesatem temporalem in ordine ad spiritualia, i. e. quantum necesse es ada in rationem rerum diritualium nullam esse talem potestatem, ostendit Ioli. Da venantius quaest. . pag. ar. dc generaliter dominatum universalem nullo neq, humano neq; divino, neq; Ecclesiastico jure Papae competere gravissim Eevictum est a Guil.Barcia j o de potes Pap. dc ejus Hypera sit iste, IohanneRoffensi Episco p .i tr. depotes. Pap. temp.item 4; a Cham iero in Panstrat. Cath tom. a. l. ., tri posse eum hac ratione legeseimiles infringere, posse Reges deponere 2 novos construeret impudentissima haec est doctrina ex Hildebrandi sive Gregorii VII di. ctatibus primum nata, quae tanta deinceps incrementa cepit,ut non proptet impietatem modo , sed propter imperitiam quoq; vel ignaviam regnandi a Pontificibus Reges, ut a dominis praediorum villicos,deponi posse doceretur , hinc enim stribit Becanus incoν troversAnglican. p.ι si idem juris Pontifici in Reges esse, quod opilioni sit in canes. Sed quam infirmi huic assertioni substituantur tibicines,alibi ostenditur et licet hoc vel nonfaciat Papavetnons p. faciat,fieri tamen Mnon quia non potest potestas illa est afflamia, tyrannica iraesum t sed quia timetscandalum, ne Principes putent, hocsacereper ambitionem Puti revera est, & cordati omnes hactenus crediderunt vel veritus rebellionem Principum a sed A solita hactenus ergo ratio status ejusmodi fulmina impedit E seopos etiam habere hoc modo autoritatem temporalem in suo Epi suasu eadem ratione, qPa Papa in orbe numss. stat cautum hoc in Concilio Tridentino, ne Episcopi in sua dioecesi Papae sibi partes sumerent, quod passim docet Petrus Suavis Elia barbari nolint recognoscere dominium aliquod Papae, non ideo tamenposse eis bellumi,serrici bona illorum occVari. insanos ergo,cumprimum nar
32쪽
rarunt ad Terras barίarorum, nullum Hscum attulisse occupandi
XLI. Tertio, concIudicrassiam non factam fuisse Hispano-νum jure inventionis,habuisse enim suos dominos n. . Quarto, Indos maia propterea bello peti, quia nolint recipere fidem Christi, pos-qνam illis proponeretur'. 17. I. imo postseos entem informationem in fide γυῖiana non licere eos bello perseqν spoliare bonis suis. Bellum enim, ullum argumentum esse pro veritate sitae Christianae. ergo per bellum barbaros non posse moveri ad credendum, sed ad gendum se credere G recipere fidem Christianam, id verὰ immanec sacrilegum esse n. ι . . ad quid ergo saeviunt Pontificii inquisitionibus suis, bella movent in reformatos Z Quinto Principes
Chrisianos etiam autoritate Papae non posse coercet barbaros aper icatis contra legem naturae,nec ratione iliorum eospunire n. Vid.
Ioseph. Costa eprocurand Indor lut.lib.a. σου. θ. Sex loci a sum esse, Ddo Regem Hispaniae pro domino ac Rege suo recepisse, aut si dum aritum id non e vi eiu Septimo' maia argui justo DEI judicio omnes isos barba=os condemnatos adperditionem. Esenim hoc ita sit, non turanen illam qui perdit, prosterea esse extra
XLII. Sectione tertia praemittit, sede falsis lanon idoneis titulis hactenus egisse, velle se nunc agere de legitimi sin idoneis. Inter hos recenser primo naturalem societatem communicationem, deicit sequentes propositiones tym an habent, peνegri nandi in ita provincia erudis degendi, sine tamen aliqvo nocumen to barbarorum, nec possunt ab ilii prohiberi quidni cum iri vatus possit prohibere ne Titius fundum suum ingrediatur, l. s. g. fri injur. Et fortasse justae possunt esse prohibitionis causae, inter quas haud postrema est metus periculi ab extraneo adveniente is, praesertim si catervatim integras secum naves advexerit. Susscit iste metus ad denegandam receptionem, cum libero homine indignum sit, ab altero periculum expectareo ad iniurias nudari. Vid.
D n. D.Stratacla .diss. de imperimar.cap.δ. num. ad Idcirco recte Albericus Gentilis l. r. bur. bel cap. . ad illud de Amorrhaeis Teneo, inquit, cum Augustino, si nec timendum sit, ne noceatur, docertum
sit, noceri non posse. a licet Hulanis Megociari apud iLos,nec vel hi
33쪽
hi selissi a Principibi uispossuntprohibera. I De contrario Ludovicus Molina de us .c jur.tra I.a is'. s. nullam gentem seu Rem publ. teneri vult, sive cum periculo sui, sivesne periculo, commercia aut hospites exteros admittere, nisi gravi imminente necessitate aut foedere, aliove jure singulari interveniente. Et quanquam commercia eum inprimis finem habeant , ut alterius indigentiae succurratur, nemo tamen, qui indiget,jus exigendi inde accipit, possunt utiq; prohibere Principes aut limitare commercia proratione copiae aut inopiae, damni aut incommodi in Rem p. redundantis, atq; aliarum circumstantiarum , quemadmodum ipsi etiam Hispani commercia se in utrisq; Indiis cum aliis nationibus prohibere posse aperte profitentur.λ υsiqvaesunt apud barbaros commmnia tam civibus, Mam hostilibus, non licet barbaruprohibere Hispanos a communicatione 2 participatione illorum, es.si licet aliis peregrinis est dere aurum, etiam Itis ani licebit. n. . Sed multae possunt
incidere causae, propter quas ista talia Hispanis negari, aliis vero nationibus permitti possint, ut si Hispani aurifodinas nimium exhauriantac attenuent e. S ex aliquo Hispano nascamur ibi liberii velint esse cives. non videtor, quodpossint prohiberi, peli multate vela commodis aliorum civium. num at jus civitatis apud plerasq; gentes ita limitatum fuit, ut non promiscue unicuiq; conferretur neq; ves ipsi quidem Hispani tam liberales erunt in conferendo suae civitatis jure Et si hoc Hispanis concedendum esset in Indiis, cur Hispani Iudaeorum octingenta millia, dc alio tempore Maurorum nongenta millia imperio suo ejecerunt , notante Mariana tibδε. c. I. Iohanne de Laet Husan. c. n . Sisa bari velint prohibere Hulanos in supra diectis, Hisani primo debent ostendere,fe non venire ad nocendum illis, sedpacifice vePe hostitari, qui iacquiescere nolint, G ii agere velint, tum possunt se His ni δε- fendere, arcens munitiones aedificare V alia bessi jura agere. Sed si victoriam Hispani obtinuerint, non debent occidere ins velPoliare vel occupare civitates eorum , qria barbari natura sunt mericulosi
solidi, igitur hoc casu innocentes. Et ideὰ debent His an se
tueri , sed quantum fieri poterit cum minimo detrimento Porum, pia es betam untaxat defensivum n. methodus ista belli de
34쪽
iatis congruunt ea hostem habere, eumq; vincere, nec tamen vinis censo occidere aut spoliare posse , non occupare posse civitates ejus. Imo vero dum Hispani invitis Indis castra munimenta aedi. sicani,hostes se constituunt deso fiensi vis belli actibus eos lacessunt, adeoq, non erit vitio vertendum Indis , sicubi castra ea de munimenta oppugnent, 'vantum in ipsis est, destruere conentur. 65 Si omnibu tentatu Hisani non possunt conseqpi securitatem cum barbaris, nisi occupando civitates ubficiendo in , licit/possunt
hoc etiamfacere at vero bellum ob commercia negata, nisi contra foedus pristinum negentur, aut ex praeeuhte aliquo titulo commercandi singulari potestas ea pendeat juste suscipi simplici ter. nego. 7 Si barbari persererent in malitia, possunt dissani non
tan am cum innocentibuου, sed tanqram cum perfidis hosibus agere. omnia belli jura in il sprosequi. euge, quam belle nunc cohaerent omnia. His enim argumentis blanditur Monarchia Hispanica, ut totum sibi , quem toties in conceptibus habuit, subjiciat Orbem Terrarum. Sed profecto, tanti ea non sunt, ut cum iis velis in tenebris micareo XLIII. Secundum titulum idoneum occupandi Indias facit propagationem religionis , circa quem istas constituit propositiones . Chrisiani habent in praedicandi annunciandi Evangelium apud Barbaros jus tale, si quod esset, non posset exerceri invitisin reluctantibus Indis, nisi fieret legitima aut Oritate superiore. Sed & nullum divinum mandatum urget ite andi doctrinam
publicam apud ullam gentem postquam singullis jam olim verbum
divinum an nunciatum fuit Dir. Hulsem ann.In brePI. r. c. .num. .
Sed haec magis ad Theologos spectant. a. Et quamvis liceat hoc omnibus, potes tamen Papa negocium hoc committere solis Hi lanis, interdicere omnibus istis. Praesiapponit haec propositio Episcopatum Papae Oecumenicum , quem commentitium esse is agno Ecclesiae malo introductum Orthodoxi omnes perpetuo agnoverunt. Diximus ea de re aliqua exere. 7. 3. Si barbari permittant
Histanos liberinsine impedimento praedicare vangelium , Oe trirecipiant em sive non, non licet hάc ratione intentare illis betam, nec alias occupare terras inrum n. r. finis vero sive barbarus sive moratiorum aliquis admisssurus facile erit Evangelium Hispano ruma
35쪽
rum, quo ab initio compellatos fuisse Indos memorat Antonius de Herrera, ex eo Iohannes de Laetpraefatun Americam. Audiamus ex eo aliqua: Fgo id minister summorum c potentissimorum Regum Castera es Legionis,notum vobi facio, vibiu possum modis, unum Maternum DEHMDominum nostrum creavisse Coelum
Terram. Omnium nationum populorum curam DEUS habere voluit unum virum qu dicitur Petrus, ita ut domini supremis
arbiter esset omnium es singulorum hominum huju universi, ut ipsis
imperaret, ct veluti caput esset unius generis humani ub cungitandi m degerent g quamcunqet eligem, em aut sectamsequerentur'. mancipavitq. ii mii versum Urbem i licet ipsi mandaret thronum suum Agere Roma , ioco opportunissimo ad gubernandum,
tamen liberum ipsi reliquit in alia quavis orbis parte illum stabilire adjudicaηdumo regendum populos, Christianos , Mahumetanos, Judaeos gentiles, cu7mcunque tandem et E superstitimis. His
dicebatur Papa. - nu horum supremorum Sacerdotum, ut I minu Orbi, donavit has insulas ct continentem in ad Oceanum
sitas Catholicis Regibus Casteris Legionis. - Obsecro itaques quibin possum moris contendo , ut sanctam Scclesiam agnoscatis Heram ominam universi orbis, summum sacerdotem, qui -citur Papa, ipsius nomine,atque a S istim locosupremum dominum Regem Insularum continentis ex virtute dicta donatiouis. - in contrafeceritis,aut mala e mora nectatis,aenuncio et obis,me Ἐ-xores vestrines tiberos abducturum mancipaturum. - Eripiam sobis bona vestra, ct multabo, quantiscunque potero calam talibus,
ruti vasallos, qui detrectant dominum suum agnoscere Bessum sane hoc est Evangelium , quod regnum praedicantis de hoc mundo esse contendit, quodq; ferrum flammam minatur, nisi actutum ei paruerint homines in is autem inter Principes pune ignotos, d absolutos terrarum suarum dominos feret aut tolerabit tale Evangelium quis praeconem admittet talia intentantem Ibi insidiantemty .Si barbari impediantHilpanos, viminm libere λι- nancient Evangelium, flani rediuta prius ratione ad sollendum
scandalum possunt istis inritis radicare , si sit optu pro te hoc bellum suscipere vel inforre Idem est judicium si etiam permittentes praeocationcm impediant conpersionem occidentes et aliter pu
36쪽
nientes conversus ad Christum, vel minis aut terroribi alios deterrentes. at supra confestas est Victoria, bellum non esse argumen. tum pro veritate fidei Christianae. Diserte Apostolus: Semum Do mini non oportet pugnare, sed placidum esse erga omnes, aptum ad
docendum, totirantem malos, cum lenitate erudientem eos, qvi contrariosunt animi ectis quando det eis D Elusorte resipiscentiam ad agnitionem veritatis. Et certe religionis jus hominibus cum hominibus proprie non est, sed inter Drues hominem ' itaq; neq;jus laeditur hominum ob diversam religionem is proinde nee bellum inferendum est causa religionis. Alber Gentil. dejur. ME.
lib. I. c.p. Nec verum est, quod ait Didacus ovarruvias in c.peccatum de regjur. in . S.Io per impeditionem gentilium injuriam
fieri Christianis habentibus jus praedicandi per universum orbem,& ratione propulsandae hujus injuriae bellum justissimum esse . Dixi enim jam, jus istud non esse inter hominem & hominem ut aliqua homini possit inde inferri injuria, sed inter Drub magis
hominem id proinde valde iniquum est, conscientiis imperare velle. Add. Ioseph a Costa deprocurandIndor. lut tib.a c.2.9XLIV. Tertium titulum dicit esse non solum religionis, sed etiam amicitiae ocietatis humanae scilicet siqvi ex barbaris conressint ad Chrisum, rincipes eorum vi aut metu velint eos revocare ad idololatriam, His anos etiam hac rationeposse movere be&lum pro novissuis amicis. Hanc sententiam prolixe defendit Stephanus Iunius Brutus in vindic contr. Tyrann.qν. sive Philippus Mornaeus is fuerit, uti puta Hugo Grotius in apolog contr. Rivet. sive Hubertus Languetus, ut ex indicio Simonis Goularii credit Gisberi.Voetius disp. pari. 2.f.STI. Eandem sententiam tuentur Albericus Gentilis de jur.beo. .c. 1. Hugo rota dejur. bePoepac La. c.U. n. I. Sed enim ut bello assistere alterius Principis subditis in causa religionis liceat, non suiscit qualiscunq; injuria aut vis propter religionem illata, sed imo tanta requiritur, ut superet injuriam, propter quam alias extra religionis causam, subditos alienos adversus Principem tueri licet, alit saltem causa illic debet esse evidentior. Cum enim verus D EI cultus per divinam revelationera innotescat, &hine stultitia videatur hominibus supernaturali auxilio destitutis, non potest non ille contemni ab iisdem&injuriis
37쪽
assici, ut ad ed genus illud injuriarum fere ex ignorantia committatura injuriae autem civibus vita dc fortunae proximi aliis ex causis assiciuntur , ex lumine naturae satis probant suam ἀνομίαν conle-quens hinc est , facilius in his quam illis punitionem locum invenire. Hul se mann.m breviar.c.ao nas ino circa si vel maxime Princeps subditos suos Christiana religione imbutos honoribus arceat, templa iis neget aut interdicat, carcere puniatdcc non licet propterea vicino principi Christiano bellum movere , praesertim
cum non privatis solium , sed etiam principibus Christianis incumbat perferre injurias religioni suae illatas. j XLV. in artum titulum idoneum ita explicat Victoriari Sibona pari barbarorum conversi essent, possit Papa dare istu Principem Christianum, re auferre alios dominos in eles n. i Atqui
sectione prima'.7.concessit Victoria, non auferri debere Indis diminium, ideo quod sint infideles Infidelitas namq; non est peccatum pugnans cum societate civili, sed potest utiq; etiam sub idololatrico magistratu eonsistere tum Ecclesia, tum Respublica. Unde dc in casu inverso Princeps Christianus iniuriam facit subditis suis, si infidelitatis nomine poenaeos assiciat. Deinde, quod eam potestatem Papae irribuit Victoria, in eo iterum Eoiscopatum ejus Oecumenicum praesupponit, quem tamen commentitium plane esse
tyrannicum in ipso Papatu multi agnoverunt, Da nostratibus ad nauseam usq; ostensum est. Imo vero solet Pontifex non expectata conversione barbarorum terras eorum principibus Christi nis donare, in quas in . non magis ipsi jus est, quam subulco V iit bergensi in urbem Romam. De Henrico secundo Rege Angliae refert Matthaeus Parisius in ann.cD CIV. rogasse eum per nuncios solennes Papam Adrianum IV, ut sibi liceret Hiberniae insulam hostiliter intrare, desterram subjugare , atq; homines illos bestiales ad fidem viam reducere veritatis, idq; papam Regi gratanter annuisse. Vocatus quippe erat Papa in partem praedae, promiserat Rex beato Petro de singulis domibus annuam unius denarii pensionem. Nihil dixerat Henricus de Christianis jam in Hibernia degentibus, quorum intuitu moveri potuisset Papa ad bellum istud
decernendum , sed bestialitatis solum causam adduxit, illamq; tam sussicientem esse putavit Papa , ut petito Henrici annueret. Cla
38쪽
Clarius id patet exemplo Gentium & regionum Americanarum,
a sit idem, cum vix inventae est ent, ante omnem praedicationem
Evangelii ab Hispanis factam , dono dedit Papa Regi Hispanorum. Utintam, inquit in diplomate, propinciam Apostolicaeg tiae urgitate donati liberit audacius a sumatis, motu proprio non ad vestram ves alteriuspro vobissuper hoc oόlatae petitionis instantiam,sed de nostra mera liberalitote, G ex certa scientia ac Apostolicae potesatis plenitudine, si diis placet, omnes insulas terras firmas, inventas i inveniendas, detectasis detegendi persus occidentem σmeride autoritate omnipotentisDei nobis i . Petro concessa ac νι- cariatmJesu risi,qvafungimur in terris,cu omniis illaru dominiis, civitatibus, capris, locore i is uribusic urisdictionibus cpertinentiis unire sis, vobis haeredibus aesuccessoribus Uri Caselia ac Legionis Regibus in perpetuu tenorepraesentium donamin, concedimina ignamus c: Editu est istud dἰploma Aia n. cla cccc XCIII .cum anno praecedente primum inventae fuissent istae terrae, nec ullii adhuc Christianae fidei in illis existeret initium,certissimo argumento nimium liberalem esse Pontificem Romanum in re aliena, is merito propterea derisum fuisse ab Indorum Regulo. XLVI. Quintus titulus constituitur propter tyranHem vel ipsorum dominorum apud barbaros, vel etiam propter leges tyrannicas in injuriam innocentum, puta, a via sacrificant homines
innocentes velabas occidunt ad vescendum carnibus eorum, num. D
Non est hic titulus legitimus belli aggressivi, praesertim cum ista
trucidatio non fiat invitis iis, quorum gula petitur,& moribus ita receptum sit, ut carne humana sibi numini suo epulas instruant. Supra etiam seII. aiaxumuo ipse docuit Victori, nec autoritate quidem Papaepos Principes Christianos punire barbaros propten peccata contra legem naturae . Infideles enim non subditi per peccatum contra legem naturae nullam faciunt injuriam Principibus Christianis. Ergo nec bello infestari propterea ab eis possunta . Pett. Binsfeld in iit injurinda . t.αδ conclusii ino faci cnt verba Bellar mini lib.3. de Laie .c. s. secunda conditior Princeps inquit non es judex nisi hominum sibi subditorum , ergo non potest quaecuns peccata aliorum hominumpunire,fe olism ea,quae cedunt
39쪽
Deli ista infidelium despectata contra naturam sunt punienda: Ergo Christianis licet eos bello invadere. Accedit, quod defensio cum minimo laedentis damno debeat exerceri. At constat, bello Indico plures infinitis partibus absumi, quam ulla barbarorum tyrannide, ut adeo ad avertendam hanc longe gravius damnum inferatur eorum provinciis Ioseph a Costa deprocurandorsalui.
XLVII. Sextum titulum dicit esse et e=:im olun ranam ei ctionem,si sibarbari ultro acceperint in Principem Regem Hillaniae At si barbari illi suos adhuc habeant Principes. ab eisi deficiant, atque Hispaniae Regem sibi dominum eligant,non magis recipiendos eos esse arbitror, quam seruum privati fugientem,& novum sibi dominium quaerentem. Tenetur enim ille quoque deservo corrupto, qui servum alienum recepit,h. e.refugium abscondendi causa servo praestitit vel in suo agro, vel in alieno loco aedifici ove,LI.F. deserv. corrupi Dictitat etiam hoc ratio naturalis,
non faciendum esse alteri, quod fieri sibi ipse quis nolit. Et tamen perpetua haec est magnorum principum cupiditas, ut subditos alienos principi suo rebellantes recipiant, eosq; armis defendant, de principatum sibi delatum non recusent, parum considerantes, quo jure quave injuria id contingat. Non ergo consistet iste titulus, nisi supponas vel subditos principe destitutos, vel subditos una cum principe suo in imperium Regis Hispaniae consentientes sed neutro tamen hoc casu bello opus erit. XLII X. Septimum illimum titulum facit causam sociorum micorum. Veluti,si barbari interse betam gerentes accer-fant in auxilium Histanos .i7. CHac quidem ratione sociis c amicis assistere licet, ut ista etiam bella probat Hugo Grol. dejur. bessi
cersentes Hispanos absolutum gerant imperium, is jus belli ab ant, an vero ab iis, adversus quos militem conscribunt, defecerint, h. e. an pares imperio sint barbari inter se dissentientes, an vero imperantesin subditi hostiliter congrediantur. Priore casu, ii in partes vocati fuerint Hispani, optimo jure assistere possunt vocantibus; sed posteriore casu, quia rebelles in rebellione sua iiD sunt
40쪽
confirmandi, subditis descissentibus minime auxilium praestare poterunt Hispani poterunt tamen id praestare imperantibus. XI LX. Et haec quidem ex mente4 ad mentem Francisci a Vietoria dicta sussiciant, ex quibus nunc facile constat, quid de
bello Hispanorum adversus Americanos sit sentiendum. Istud tamen tam immane atq; cruentum fuit, ut quadraginta quinq; annis, inhumanis plane carnificinis plus quam ducenties centena millia Indorum petierint, ad solitudinem redacium sit terrarum spa-cium tam amplum, ut decimo tanto sit tota H spania majus. Si mul etiam constat, quibus ex causis offensivum aliquod bellum geri debeat aut possit. Caeterum cum causae adhuc aliae dari possint, universas eas ad duo summa capita redegit jus Canonicum e dominiu I. q. a. usta elia, inquit, solent di iniri, quae ulciscuntur invu-νias. Sic gens re civita petenda es , Pae vel vindicare neglexerit,
ysoda suis improbefactum es , vel reddere, po per injurias ablatum est. Justa igitur belli offensi vi causa est vel justa vindicta vel reium injuste ablatarum repetitio de quibus prolixius agit Ger-hardus Loc.de Magisnutgolit.n. oas M. L. Circa vindictam id unicum maxime dubium occurrit, utrum propter negatum eXercitui per terram alienam transitum
Domino illius terrae juste inferatur bellum Albericus Gentilisbb. I. dejur bellic. . in utramque partem disputat, sed eo tandem inclinat, ut tum demum justam esse putet belli causam, ubi causa , negati transit iis nulla fuerit. Hugo rotius simpliciter definit, postulandum prius esse transitum sed si negetur, vindicari posse
La Iur. besi. oestac. .a.n. . Uterque praeeuntem sibi laudat Augustinum, cujus verba exscripsit Gratianus c. notandum V. quaes.a. ubi justum dicitur bellum Israelitarum contra Amorrhaeos propter denegatum transitum, quod illustrat Petrus B ins se id altis dein-jur damn. dat.GJ.conclusa . Sed Gerhardus De de Magisν. u.
ex alio capite justitiam istius belli Israelitici deducit, nempe ex eo, quod Rex Amorrhaeorum ipse egressus fuerat e finibus suis cum exercitu, iraelitis injuriam intulerat Puto igitur, juste denegari transitum, nec justam inde duci belli causam inod ni inde communi usu viarum ibertate transeundi objiciunt nonnulli, id semper ita temperandum est, ut Reipublica causa po-