Francisci Robortelli Vtinensis, In librum Aristotelis de arte poëtica, explicationes. Qui ab eodem ex manuscriptis libris, multis in locis emendatus fuit, ... Cum indice rerum & uerborum locupletissimo

111쪽

, fecerit, nec . sed oritur cloco noti lixis dubitatio Nam agnitio haec, de quatiunc loquimur axime propria videtur es tragicori poclumni, prati est in Oedipode, cum quaeritur, occideritne Laium p trem necne,concubuerit cum matre Iocust necne. Rcpondeo iamrn alio modos octas quaerere,an fecerit, necne, acoratores.Primim enim persona de qua quaeritur a pitapoita ignorat sic ecise , apud Oratores

non ignorat quidem od inficiatur Orsus in tragoedia persona icta sponte inquirit rem,quomodo si e ba beat, quod1peresse ab omni fusticione liberatum iri, ut Oedipus apud Sophoclem. Apud oratores reus subterfugit inutiligationem omnem facii: quod conficius infe iecis. in tragor'ssi fecisse aliquis a Quitur ex signis: admiratur, quomodo imprudens, fatos impulpus id si rit. Apud Oratores C Iudices,siquis conuincatur cesse, egrefert uum siclus detectum est e calliditate aduersariorum nullas is ipso exiis stit admiratio.In tragoediis excusatione, ac commiseratione dignus est, q*ia imprudens fecerit. In iudicus poena dignus, quia improbeperscelus, idfecisse cognoscitur. Praeterea in tragores Acum cognitum est,an factumst necne,consequiturpe, petiviIn iudicijs,cum constat actum,num peris etia consiluitur,sed latim tune ad inem deductu uidetur tota concertatio: ut nihil amplius quaerendum sit. Postremo Oratores argumentationes uas ducunt ex probabilibus, quae uni extra rem fere omnes: Crab educatione, natura. ingeniosti hominisqui accusatur,aut delenditur,coniecturus ingeniose excogitantes aut probumsuctum..ut nonsactum. etae tragici agnitionem ducunt exsignis, quae unim re ipsa, cuti in Oedipode sopb Hii ex cicatrice,ex tumore peium,ex triuio, ex comitatu, alijs multis.His igitur modis cum dij linguantur poeticae agnitiones: patet Aristotelem hoc loco Iocutum de agnitione oratoria, aut alia quavis, quae adscelus patruorems sceleras detegendum spectat .HIs reclaratis,uιdendum,quae nam suae illaesint ratio nes, quibus Aristotelis agnitionem tragicam distinguit a caeteris: ais comprobat. Ait intur. αλ αμααλ nas μυθου, xin μαλι c τῆς πραθωρήειρ Annae a Rides Praetermi salijs omnibus agnitionumgeneribus: Ea in primis ad fabulam, actionem, tragicam 1 ecta quae superius a nobis Iustevois

ρὐHanc u sententiam confirmat illatelis, primi in hac ratione. lis agnitio, G peripetia uel commistrationem, uel metum necesse est habea quae duae perturbationes propriae sunt tragoediae ut in eius de mitione exposuimus propria est igitur tragoedia Hic rursus adnotandum, quia res ipsa, Iocus j monet, artifici caepe admodum Arijstotelem protulissei amssimul Cragitioncm, peripetiam, cum est,c γψ τοιοί ν /αγνώρισις, - παπἐτέα uελε γ 0mn φοίον. in agnitio per sie nunquas ponituris tragoedijs, casemper coniuncta cum peripetis,ut copiose antea probatum luit. Et pertulla tiones illae potius ex peripetia, quam ex agnitione nas tu cd ex agnitione quos dicuntur nasci, quia

ex agnitione peripetia ipsa nascitur. Altera ratio, qua fuam Antentia confirmat Arbo est huiusmodi. vitio illa ante exposta, uia ad tragoediam maxime pertinet,quia ex eo ut aliqui infelices, uel felleusin dictu uero priuso nem agnitionis esse ευτυ α ς, αδ υτ tie .animaduertenta est aut Aristo oo temere sed magno cum artificio prius posui spe illam dictionem ατυχειν, quam alterum isnamconuenientius est ut fabula tragica desinat in insiluit tem, qua selicitatem, tametsi utrans est uia dere in ueterum tragoedijs sed alterum saepius. Nec arieti hac re plura dicam hocloco, tum quia aperitio multa dicta uerunt, paulo posὶ dicentur multo plura.

get notitia,ut Iphivnia ex epistolae illius missione ab Oreste quidem a=gnitauit tamen ipsum agnosceret, alia quoque agnitione opus ait.

Postquam Aristo.reis aliis agnitionibus,unam in primis tragoediae propriam esse dixit, declararmine agnitionem hanc tragicum duobus mos eri. defuit te diu onebanere remaxime nota, aenecessaria cum ait. agnitio sit in tragoedis, ut aliqπem reseratur oportet: nam, nisi aliquis agnoster latita aliquis agnosceret, agnitio nulla fret .uc a in no αγνι i ισις νῶιν ἡ Θν ο ιον cerarit puisto tum ad eum debere restre qui agnosiit tam ad cum, qui et sicituri.Atque sane inter relata connum rari potest.cum igitur hoc tueri simu. D plex quoque,tic serit: ut i agnitio. altera quidem implex. Aparata. Altera uero ducte a malis mutam uocare S plost aeteros erusio altero ignora i x te e

112쪽

te ut cim ali quis nam biclli notum haltervero fessii notum esse s r. Gemphimi vis agnitiem poti potest in Homero lib. N VIII. ΣΙΣ. er in deincepsabi V I in inducit ni centem Aior, illos umiano rores prorsus ipsium.sed ino agnostates. Eumaeum, oclem, lanatarum, P clopen, quae omnia triciacile legi pol plint, nam ego, ne longior ni,versa non apponostis igitur fuerit loca mori sis p. nes Fragnitioncs implices sunt, o quo diximus, modo. Huius quos agnitionis exemplum via re ei Papud Sophoclem in Ceerra.nam cognoscebat Electram Orestes se illum ignorabat Elceir viatio igitur si tantum θατ ρου es: γν σν ait Aristotclis.versus Sophoclis hibunt.

In his uersibus licet persticere Orestem cognoscentem Electram,iron arro lavruntdnataviis io

tur agnitio' alterius tantum erga altera cum ait. πλα. που δ' -- ταλαιπώρου

113쪽

patetimurbatae plicem, mi iturus esse Agnitionem, qui utem usterum inuicem ignorabat ex aequo.

, Partes igitur hic fabula: duae habentur, Agnitio: dc Peripetia, tertia sit perest Perturbatio. nam de Peripetia,N Agnitione satis diximus. Perturbatio uero aettio est leti sera: seu dolore plena: ueluti cum neceλ cruciatus, uulnera, caetcra b generis huius palam fiunt.

Post iram seper etia,Cragnitionesatis UuAristonnunca, breuiterramen, ac ipsius totumo Lassata definitione quadam, operiurbitione, sane optimii causa, quia plurimaesint tragoedi edapud ueteres, in quibuscum nulla tignitio, neque peripetis, est tamen is mem-.Apsinus rhetorast.Θ

114쪽

τῆςοωτα net. Iloe plane uolait significare Aristot non bis tantum, sed etiam insuperius recitatis ire κα lib. a. me cum ait, inqm mmat μολοNee κακῆ. debet uero haec tertia pars, qium appetamus

,, Aσιν,παδδε miti τὰ πινακλαπικα utθεοδμα Κεινόν a. ,ί θεοὶ . itidem αι πλασειρ,3 μ- οι ι αδιττλασιασμοι.Horum omnium exempla facile possem ex tragicis apponere, sed non est, ut deo, magnopere necesse, satis igitur fuerit artificium demonstras. Quatenus uero ait Aristoteles inconis textu.οι θαναττι. emplam esto Lain apud Sophoclem ,'apud eundem Iocastes, Eurisces, Remotus.

ωδ-Au autem ex exemplo perstici possunt Antigones, apud eundem. Hecubae apud Euripiam. πρά- Me ut in Oedipode eius m Sophoclis G ulcera ut in Trachin ,in Philoctetesumat inde exempla, quiuia nos breuitust caula nunepraetermittenda duximus.

Caetcrum Tragoediae partes quibus tanquam formis uti nos oportet superius exposuimus: secundum ucro quantitalcm discrctam, atque in , ' quas licctur, singillatim hae sunt: Prologus, Epi sedium, Exodus, Chori

cum,chorici uero alicrum mobile, alterum stabile, sane cuistis haec omni/ν bus communia: propria uero ea, quae ad scenam pertincnt: 5c commi.

Dictum est antea pocmarum partes alias esse, quae respiciunt, C pertinent ad mam,alias, quae Octant a magnitu in fu quantitarem. Postquam igitur egit de partibus illis, quaesunt qualitatis, proponit sibi disserendum de partibus quantitati malitatis quippe partes sunt,quae naturam,csscntiamq; conastituunt rei alicuius, Partes uero quantitati unt, quae rem integram conficiunt: hincpraeclare dictum es ab Alexandro in libris de anima, non omnes partes corporis esse corpor casosireas partes, quaespectantas quantitarem,non ad qualitat .Partes quos quantitatis sunt e quibus dimetimur id, quod est totum, quia totum necesse est ut constet ex partibus ideo Aristot .ait in cotextust locutu hactenus de partibus tragoediae, quaesunt i quum mae, eas quippe intciligens,quat dixisnus polo antriverba ipsius sunt, eis δαῶρμιρεσι. atq; ut huius rei exemplia aliquod ex re simili ducamus, in vetorica facestate bae quoaque Rhetoribus partes ei modii catae ierunt, inuentio, Dillis tu Elocutio, Memoria,Pronunciatio, pc infacultate poetica, Fabula,cui annexae sunt Agnitio.Peripetia.Perturbatio. Mores sententia er retia quae.scienda uero partes bas, quae tam respiciunt, in ipsa artificis mente uersari partes aut alias, quae asquantitate referuntur, in ipso opere, quales enim in Rhetorice sunt Exordiu. Narratis. Partitio.cgfrmatio. Mutatio, conclusio.tales quos in elicesunt.Prologus. fodia. odias. Oricti quiasicuti oratione Oratora ita partibus gitimus di lingui ac diuidi se tragoedia his turri quoddam totusecari insuas partes. ideo inquit Arist.m cotextuo, ποσόν, 19 Ωρ ἁ δεα ροῦς κου ωινσμῖνα.Sinulae enim partessivum obtinent locum, certum ac stiunctum a caeteris.Sed iam satius fuerit breuiter colligere partes has omnes, ut facilius dei R ordine propositu ab Aristot. sequentes disserere positam,qualcis flat explicarta

Sunt igitur . Prologus. fodium. Odus. chorim, cuiuspartes duae, Paro ,σStabile.Harum partium aliae fiunt communes omnia tragoediarum.aliaepropriae.bae aut scin quae uocantur ab Millot Graea

indictionibus, sic E. R di is, s κλιμοι. quales autem n explicabimuspostra.

115쪽

pars item iusta Tragoediar, inter choricos perpetuos cantus: Exodus iu/

sta pars Tragoediae, post quam nullus deinceps est chori cantus: Chorici 'ucro ingresstus, chori integri prima locutio: Stabile, sine Trochaeo, de A/ natasto cantus: Cominus,siue planctus est luctus chori communis cum ijs, qui in scena sunt.

Primum igitur declarat M't. qui dicatiu prologus. sciensum ut , quod etiam superius dirim alitera inis Prologum accipi Mer ab Arillat quid autetit, in quo dissΘuiant, ibi expositum est . me.

non est igitur rursus idem exponendum.Sed non leuemposset alicui dubitationem asere, magnum scrupulum inqcere,quod legitur apud Arillat .lib. et. . ubi loquitur deprooemio, ait enim in oratione Oratorum idia esst prooemium,quod est in die prologus,Crinisaepulsatione praelud αγὸd breue ara sunt patet potius Prologum eo dici moti, quo Latini protulerunt, quam quo protulit illata oc loco in Poetiscubi inquit Prologum est. συμμερορ τραγοερα γοτ- λομοθks r. id est integram partem quandam, ante chori parodum. vertit Paccius Hyp μἐρορ, iustam partem integram,stu i tam debebat uertere, cuius rei paulo post emus ueri limam probationem deo tamen ita tolli omnem posse dubitationem, aescrupulum,si quis scierit prooemia in cassisserensibus ab oratoribus apte

coniungi debere cum reliquis orationis partibus, quae consequuntur, atque ita cohaerere oportere, ut e causa ipsa enalcatur.Hinc Cicero libro primo, inuentione interuitiosi exordia collocat millud, quos

disiunctum, separatiamque vocatur, ait mi', SEPARATVM eit, quod non ex ipsa causa ductum uit , nec sicut aliquod membrum annoum orationi, hinc patet nunquam satis reprehendi posse veterum consuetudinem, qui prooemiorum Drnuus multas sibi conficiebant, atque, quod sors dedist, orationiabus suis annectebant, fiebat mi epe, ut rei de qua agebatur, minus conuenirent. Extulibellus mismosthenis quo bula nodi prooemia continentur, inscribitur autem in1stimae δημε γοεικὰ. ciceis ro quoque hanc aliquando siecutus est rationem,de hac relegere est libro decimosexto, Epistola. ad Attia cum librum enim de Gloria cum scripsist ad Atticum dumquem naui sedens Academicos libros legeret ait cognouilysterra tm suum, qu)d eodem usu estprooemio in libro Gloria, quo usus erat libro tertio Academicarum quaestionum. Aristoteles igitur, eum iret praelatia bricorum, ertibicinum esse coniuncta cum tota cantilena, Cr Prologum poetarum annexum cum reliquispartibus qs ob exemptu, tanquam a re omnibus nota sumptis, declarauit etiam, qua Adeseret es prooem coniuractio cum tota oratione.Verba Aristotelissent haec libro tertio, vetoricorum γ, - νὰρχη λόγου, o pr* --Dισω πρόλ&γέν, ηι γαι σι τ δεαγλιον. παν-γψαρχαταῖτω ri, eιομόδοφίησι:Mἐπιόνἶ.γα in ἄν modus νομοιον - οὐ οιμ 4,η 10 ei ο ὐλητρα, οo ο -αγ γι: mP τῖαυ eme σανδι λι ., se reis alis Αἶκοις λογοις γνω γράς κρα Amo 2ον, - vitae 'ne υσαια M.Aristolaeodem librotolo post ibi aut pulcherrimu genus cpyrocmiorum illud, in quo explicatur causa, cur ea dices labore ceperit, probat excplo, ac militudineprologora, qui b. utuntur metrinsu tragoed siue comes . verba mih ec. 25 Oi λιπικοὶ δνώσι πα γ, θἀμα,κ ανιυιευωρ,αυασερ εὐρι ars e, acu.'ερ- τῖλά or. πῆδὶ usi, ἄρατερ νὴ si κλῶς. ἐμοι παῖ lis

λύλι γ τευς,ου ηνεκα o λογος. Non prae nutenta Mia et illias, rArist. in explicatione qua est,quid sit prologus, tes μάραρουν docet ipsi lib. q. ραν μετα σὰ φυσικα, Totu id uocari cui ius nulla pars eoru abest,ex qui b. totu natura dicitur,et quis Prologus no totis sit sedpars,totu tame ea ratione dicitur, qua pars, quae ex multis costalpiniculis,qua Ualiqua absit, pars no erit uocati tota. eistere quota re catis,aepositio non seisit disi pantia ullam, q-cus loco ponantur, ea uocari per

Alatione hanc, o MNE. QEorum uero tas transto iussit, semifaciti illa uocari per hoc no

116쪽

τού λις παντα, ἄρα Ac litteris Οιναρῆς ἔτος ὀαρορμογωοὶ ιχιῶται μοναδερ hac igitur' adductus ratione Aristot. in declaratione prologi apposuithunc rictioncmἱών In prolavfabularum semper mos est Graecorum poetarum ita prosine, Crexponere principiacpiaedam totius fabula, utiam intelligi firmem sit qua de re sit agendum in fabula. Est enim prologus sicuti mintilianus de Narratisisne dixit oratorum ueluti seminarium quod totius ibula Eiquoniam partes, quaequantitatem ros iunt principium edium,er ultimam babent, ut d libro quinto is m- τα φυσικα Aristit. ideo necesse est ut imilis partibus terminus Fidam praescribatur, ustra quem non progrediariis tur. Terminus igitur ultimus Prolog 'prescribitur illat. bisverbis τῶ φόδου tectarie. gressum Ar Momnia notiora fiant exempli r appositis ex ueterum poetarum tram' proponam ego mihi haec consideranda in Iphigenia in Tauris Euripidis. bigenia igitur in Prologo ipsa secum lapitur repetens memoria, ac cogitatione res, quassciebat in Graeciagellis, ac in primis famili uae nobilitare ac euenta omnia, praeterea somnium recensit, de ruina Himpat arum: de columnarum in primu, iapsum somnium moreueteram,ingeniost,apte interpretatur In eodem prologo appessunt ad littus Oaroles, Molades inter se coro uentes de egregionesiua, Gaduentu in ea loci Vltimus Prologi uersus est παπωων ό-- pren'' Nam ab altero,qui consequitur,uersi incipit chori Paradus λολεμουν, πι ν ορ- ναφρο Iam declarato Prosego,quae prima pars est tragoedi declaranda insecun' pars, quae vocatur epia sedium. Eadem ratione de inite fodium. nam ait δειμερορῆυν, ut iam acilem quilibet pessicere quanto artificio usu sit infingi pro erendis Aristoteles Epipodium uocatur totum illud quod est inter chori cantus. Sed ius monstrandum iacti itchori parotas.Est autem utriris In reuersu. ' in pioso rursus Iphigenia conuocat ministras uac,que chorum conficiunt in tragoedia, Criubet rari sacrificium ad expiandum, Cr auuerruncandum somnium illud. conqueritur praeterea de fratria morte ιὰ enim ex somniosi abatur atrisq; ddiderium vir spatefacit conquirituretium, quod in nupta aetatem transigas Paradum huiusmodi consiquior chori cantus, in i u uer buc,, λορο ὐ διψάλμουρωδὰ:

Hos choricos cantus cossequitur epilodis, quod est huiusmodi: Bubulcus Wbigenis nuciat duos hospites Graecos appulisse ad littus se nomen esse alterius istud dum intersie colloquerenturi Cr magno artia ficio',ut dicatsenladae tantummodo nomen ex diuisse, in Orestis uomen 'udiuisset iam fabula tota in i so limine concidisse nam nomen illud erat Iphigeniae notum suadet Iphigenia ho ius coprehendendos . mittuntur, qvi comprehendant, Iphigenia memorsuigeneris morum Graeco i se ipsa loquens,detestatur Hara illam barbarorumconsuetudinem, mactandorum stilum. Verbus, a qui sis exorditur epi*dium,de quo loro anthcis P. - μω ἐκακτας ἐκλιπὼν ἔκλα, οῦκ σνμανῶν g. σοι νεον.

117쪽

συνοδοι θαλα MLύι ραρο τώ υλορ Αλγόθεν, Et piis'uuntur. Impam, oprior, inter duos cantus chori interpositum esse epipodium. Ato elacus Arist. ndarula aperi est,cum ait. πεισοδιον b -ρορ ουν τραγοει ietem με ταμ ολα ρλομμαλῶν M/notodum uero est etiam,quomodo Arist.a suo instituto non recedens ait, ἴλων μ λ .semper con Δ-ctionem repetens ingulis s partibus adiungens Antequam uero langiusprogrediar: breuiter consideranda est natura piros, crepipodij. Epi odium, ut toties diximus,est V ανιορ πραγμz Hinc Plutarch. iis S mp. est. ειτα ἱκωνοι ιδν οὶ ἔ ου ησαυδών se τῶ - γρ Γ οντες , ο μωρ vela εστ σοδίοις, , διεπτικλον τα συμποσιαπαδιιue τοιαυταρ.Stac auis β εἱ-άνιον, est tamen annexu actioni, quae proposita est. Haec igitur primu quae infuit in parodo nam uim ex natura epi Ddij cuius Imihi uidetur habere ) alietia sunt ab Assione ni illio est, Iphigenia Divitie sacerdos in Taurica regione mactatura Oreste tanq hostilem, illam agnoscit , muli cum isso in Graecia redit quatenus igitur in parado scri icut propter somnici, Cr conqueritur, est praeter actionem illam, sed quatenus somnia illud continetes, quae consecuta sunt, quatenus luturum erat, ut agnoscens est fratrem,cum eo rediret inpatria actionici tannexum,at, ita annexu ut tolli non post aut trai stoni, quin tota labefactetursieries fabulla: cir structura.id quodprecipiebat paulo ante Ariel Meles ipse Epipodiis quos , in quo Bubulcus nunciat Iphigeniae de aduentu hosti tu Graecors,alienti est ab actione primaria, sed quia inter niactandu futura erat agnitio Orestis, π Iphigenis ideo apte est cu actione conis iuncti ita, cohaeret ut si quis tollere uelit, tota fatula perturbet, et dissoluat blaec ego dicere uolui de Episodiora natura ut quae ante tam sepe a nobis declarata fuerunt hoc exemplo ferent apertisr Cr clario

ra quis enim iam no cernit rem uasist habere munere o Matia partes explicandas ac demonstrandam

uia Aristoteles Epipodius inpliciter nominauit, nes aliud addidit, ad credenda fretassea liquis imperitus artificis, quo ueteres in tragoeqs utebatur,adduci post, uni7 tatu esse Epi odiu: sci eda tameno uniet, ad id esset abfursu prorsus , sed plura esse Epilosa inter chori cantus collocata. plura aut ideo necesse est poni, ut ad iusta magnitudine fabula excrescat, G enim aliunde incrementu capit, quam ex Epis ijs: ut antea diximus: me igitur id aperte demostra is est. Post chori cantu κυάνε .cuius Dis est tum uersia

m, visemperat propiora actioni, tenda atque ex ijs deducas Epipodia in eo Epifodio ad utatur capti Mi hespites, Orestes, criniades, cum iis loquitur Iphigenia, percunctatur quis i horrem otides Donicuenim audierat a Bubulco uocetur. longum , orditursermonem percunctans de patria, de ciuitate in rum: us ubi intelligit Argiuum alterum es percunctatur, de Helena, de calchate, vidis, de Agamemnone,de ciditemnestra exponit illi singula orestes,quae acciderunt, ingemiscit in hic admiratu ac tana t m non agnitio 'se enim Harii j tragici labi proxime ad ipsem agnitionem, erperipetiam, rursus quam longi ime recedere ab is a. Post longam collocutionem liter asse mittere uelle Argos ait Iphigenis, podicetur sese aturam incolumem Orestem, attulisset: alterumλ tantam mctaturum, quando ita rex Deae cogebat ipsam. Exorat Orestes,ut Diaden mittat ut opus sit nactet, concertant inter se ol des,c Orestes, utcot mactandus.num alter alterum pro vulari beneuoletia cupiebat esse incolumem abisscriptura Epistolam Ipli genia colloquuntur interim Orestes, acritatis admirantes, cur in de ijs rebus sermonem habuerit, rediens Iphigenia mittit ministros ad paranda ea, qua pertinebant adscrificiis vim, quasi paulo post niactatura Orestem. quo loco uidere est,quantocrtificio id uti uarietatem euenistus ostendendam, ussu ensi diutius sint auditorum animi crianu laudatior sit peripetia, quanto maius, propivss periculum impendere uisum fuerit. Dimisis ministris, liberta Iphigenia aliquanto, Epistola Pae continebantur,omnia exponit, inscriptionem. p illius ad Orestem fratrem patefacit, ex qua re prior fit agnitio in qua Orestes Iphigenia agnoscit. Non malto post in eodem Epstio est agnitio posterior, iriq a Iphigenia agnoscit oreste neos Epipadio post agnition collocutio inter Iphigenia, Cr Oreste. x ratio ineundisit, ut multu patriam tuto reuertι pomi clam Thoante Ru .ub eo enim, rescis. t. agnum impendebat periculam. Post boomnii conpequitur chori cum is irris uersibus:

118쪽

eo usq; pertingit Dibolium idia An si opinor, iam omnibus patet,quomodo Epipodium mister choricos cantus collo ridixit Aristoteles. NVNc reliquum est, ulloquamuria sterii parte, piae incitur Exodus. Παδγυnquit Aristoteleo ae μερος ὀλον η αγε fiat, μεδ ο οὐκ ομι Me. id est,esi pars tota, et integra, postquam nurus esichori cantu videresapud Euripidem post chori suum,de quo diximus latim exordiri modum.in itas uersibus.

Nuncius enim inducitur poeta uesti prudenter, Crari scisse, qui nunciat Thoanti Regilum Iphigenis p usq; praetextrum omnem, dum simularet se Orim, Crotidem uellem Lire, imponendi in rauem mutieri Dianae, quo cum astori titit in Graeciam Thoas mettia accenditur ni uribundus sinis imi impotens D ctari fugientes est, concitati ciues ad eos persequendos. Sotatur uerbs rati ex Nachinatrobibente Minerva, desidante iram Thoantis omnems tumultum Verum desolatione haesis bula machina loquemur postea. Atquesic patet, qualissit morus: nam in ea, nequepostea unquam cantat chorus,loquitur tantum,non aut cantat. Η Uo partus omnes,quasi digito monstrare uola de copis explicare, ut quiuisper 'hoc ex plope stecto, in alijscua tragali seposit partes bis difflinis uere ignos erres ueterum potiarum artificium infris iis tragoedi LAdde, quod Aristoteli lacu disti ut obstaris imus, iam mis ius nititur, lacidus ab omni parte. Atq; utinam tamen mihi De concedes mus t Aux.uthisinisuli ' claboribus uirorum bonorumgratiam mihipromereriliceat fuistis enimmagnum praemium i hoc assequar, me secutum putabo, Ad me omnino assecuturumstero, cum intelligent,operamines ro uiribus dedisse, ut tam discitem Aristotelis libram explica rem aemia since. re, ais ingenaeprondisse, qMestrit icta ,nam quiri a mes olli loquatur, parum me, aut nihiI prorsus, moues Superest ut de choro dicamus, qai etiam inter partes tragoediae connumeratur. Aipsignificatio primum dictionis confideranda. Nam ciborus multitudin significat explaribus is unum lacum simul collactis aut ad canen aut ad aliundum,autae loquendum ei hocpostremuminus proprie. Sic Demosthe, nes accipit in orationem Midiam cum is Ps D nn mai psi int λαοῖς -ορκυινὰ ista, , διδάσκαυρ λαμ. qui docebat saltationis morum. Paulo postis.' ἁδεδιμοξρ ωσῆ ὁ λογα con uetudo quippeolim ui uti nullum plures coacti ioculari proferrent,voluptatuscose, unde Paulo post fluxit usus pomatum comicorum,Crtragicorum. chorus igitur alias comicus alius tragicus, decomico nunc non Ioquimur tale tragico tantum. In choro tragico n merus erat olim personarum quinquaginta, fis ad Eumenidas Arsioli apaulatim imminutus iit, ac ad breuiorem numer redactus. De clarat hoc Iulius Porolibro quarto bisuerbis παλμὸν . ηφαγι- προηκοντα Λῖν ς' ὐ ins suis παν γλου, τὰς ea γαμιυμ ων Z πηλα υς ἐκάp. θ των συιες λpeia me se ἰλαέω κριο ν ὐνaορον. iam tragiclis chorus ut iderit non continebat postea plures, quam tav. comicus stero. γγ IIII cciori fori in progrediendo duplex erat. το ορ. dioer. In tragico Aoro cum cynt quindecim ςῶλοι, cs,ordines erant tres num retuli ordines quinos continebant .verisba Iuli j a. untho. τόιλοι τρεις εκ γαρ et vetam δεκα. Quodsi chorus diuideretur ειρογα, id est iuga siccnim libet Latine restor erunt quinque, nam singula terna constabant. Verba

119쪽

Nam longurii precati cum cantu, ut opinor, protirae sed aut dicendum,hoc uno uritum in loco Ieis rem praetergressum ille Parodi Sophoclem, eum in alijs sanctissime stemper struet. ut es onruras Dum

omisit puerarum discessu crisana cum acerdote inclutat: scdpriis piam discedat, ' .

ita cantans precatur. v. ωλὸς ci in ecp . Et qu equuntur. Precationem hancpuerorum audiens incipum L .P. A. ι Q. a cie. Et quaesequuntur. . . ις

cum igitur chorus ille puerorum decedat,non est peculiaris chorus ire His relenim intrane dijs unquam expuem constituuntur chori, quia propter aetatis imbecillitatem, Cr nondum firmam rationem in rebus aut agendis, aut cognoscendis, non posunt σι αγωῶ 2M, quod proprium est munus chori,ut postea dicemus a)eculiaris igitur chorus alius est Tragoediis illius Sophocleae, qui constat exstarioribus.Incipit autem loquesubibi leguntur uosus. v. ωαπερῶ ὰ ον ἔλαcie.ἄδαναἱ N. ουτ ἔκτανον γάρ, ου τὸν κταν τῖλω iam sequuntur. te bosuersus igitur, ubi fine loquendi facis Oedipus horribile ita pronunciam execrafioncm 'κ est statutavi. Parodi uero principii stat endia in iis uersis. .. me paulo ante recitat vim quibus chorus alloquitur Oedipodem.Atq; haec cu itus se habeanto eri imum est ineum exceptione, quod scribit Aristoteles. Paradum,' que Pralagi est , isi primo loqui incipit chorus; Loquctatur etiam chorus

120쪽

kγ. οῦ ναυφυλακες; clamare nxnquesn uideas chorion Ici loqui taritim. . , , . Paulo post., M. Et cin quis dei P. canebat chorus tragicus,canere i inripiebat statim ante Epifodi nam Epi fodimninon unum quia Em sed multiplex chori tragici uocabatur m Mτομον , idesistabile. quia non concitatus erat se Ictistus ac stabilis ta in eo nes uti aestus,neque trochaeus, qui pedes erant'queritis in cantibus corracis tui Poll. lib. IIII. ita ait, A me μ ασις ἄργ-ὐ-ν, ἰπi . Γυελει. cicero lib. st,quae LII. t. Non adhibetur spartis ullasne imp lo adhortatio quod actum puto,quia vehementem esse oportet, cr tam impetu ferri, ut magκ visimos seriat auditorum.In tragicis icto cantibus non interrui ebamuranapaestus ut troaris, quia ni a

um reant rotatile ccclarci.Aeschino in orat.in Timariastye.b.cum comoediae actores ex tribu Olbura

ades sint in comicus histrio quendam anapaestim ad chorum pronunciam, in eoch diceret quosdam Timarebios ualde dissolutos adola,nussus qui locus commat Antentia pollucis parab ante expositi I in vitam sto, qui ad bib solitus erat in comicis choris. mσι- igitur uocatur cloripam,cum cantat, quod ad hibitis tardis pedibusini potestondo,V alys huiusmodi, tardo utebatur, remisos cantu morem hunccani di in choris introductum scribit Arijstoteles Pasilo postis Agathone .sed eam copuetu em improbat Aristoteles praesertim canant allauia praetcrram, nam quElyectat, inquit, τὰ εμαυμα αδGν ,scabri aetate musta,quae ad hanc se potinent, suo loco copiose explicabimus.Nunsperest, ut loquamur de commo, quae est tertia chorici pars. commvs luctum igniscat. Dixit superius Aristotelis in diuistone chorici. Huram partem uocari πάραρον, ad am ασιμον, ars has quidem esse omnium comm es, proprias autem esse partes quassam, qμα afrena proveniunt, ex commo. verba Graeca Funt me Ee mi si vi Mμμου. Locus discitis est Ad ita omnino debet intcaigi. Aristotcis uoluit bRue Adiuersam ration quisse tisiunt poetae inchoinscrib is,ost em,si enim nonnuri apposuerunt, quae apud

reliquos nonfurentu bara . can assummatim colligas obseruationem artis ueterum in bRcto instri. b Isi uitiisesse nonnullas partes,quae ab omnio. probat uersit, acadhibit utpote τω- ο 6υ σι ιιον. Omnes enim cirpanum loquentum, parti canentem chorum faciunt IMigitur parere omnibus communes spoliis dicit Ari latrici. Videas quos nonnutas partesese aliquorum poetari praculiam nu)dscilicet ipsi tantumissisuli fuerint aeter cosecluditaem σκηνῆς Ο ὐμμου. nam luctum a Trouauerunt nonnulli exscenae apparatu aliquo mae lugubri utim lento aliquo sonitu machinarum, aut alia quasi re, qux discenam, Crmatimste .Vel meta σκίυῆς potes intussistere ipsam recitationem, pronunc tionem biistrionum insana. nam sic acclispere uidetur istoteles haec uerba in Problematibus, utpou post adnotabimus. aeterea ex epharos unoi mullarum consuetudo, ad 2ibereis choris iami g. explicat teles M pDῆ ,,οῶ idestes ori communem luctum non omnes pol hoc aciunt sed aliquitati m.Apud Sop uid Meseri luctum communm hunc, in Oedipo Tyranno. Nam chorion Hic inducit Sos .cles, qui Oedipod Mindit iussetis maximam calamitat , nonsolatur, scd una cum collar, i ausin uendo,luctum an in his uer buc

Non uetitur quum chor in his ora Oedipum prinis munere,e etenim o clam virile ut Ho

Paulo post.

라틴어 텍스트