장음표시 사용
861쪽
se proiiciens volutabat.rx quo cum quidam stater aliquando eunt cora speret. Rcrnypocrita,quare hoc ad captandos popularis aurς rumores coram omnibus faciunt hil aliud respondit,qui ni,Tui sunt conte res mei sint martyres. Cum vero postdiu. turnam eremiticae conuertationis vitam ad praedicandum iam ire disponeret, Rona primum pergere studuit.& ab Apostolica sede consecrationem Archiepiscopatus . cepit. Retulit autem mihi quidam senex monachus, qui eum illuc de Rauenae sinibus comitatus fuerat quia in toto illo itinere vir venerabilis cum omnibus quidem, quiis eum sequebantur, pedester ibat,sed ipse iugiter psallent &caeteros longe praecede vita tua H nudis semper pedibus incedebat. Pro labore quidem itineris quotidie comedebat ita illo. per singulos dies de medio pane & aqua vivens,in diebus festis ignoto videlicet omni liquamine,quotidiano victui poma quaelibet vel herbarum radices addebar. p. zs. Postquam autem cosecratus est,quotidie obseruabat dc monasticum pa riter dc Ca. nonicum in celebrandis Horarum ossici j sordinem. Cum verbiam ultra montanos peteret fines,equo quidem vehebatur, sed venerabilis pontifex sicuti dicitur nudis cruribus semper dc plantis adeo intolerabilem frigidi uimae regionis susterebat algo. rem,ut volens descendere, non pedem ab subhqrente ferro disiungeret, nisi aqua cali da subueniret.Ad gentiles autem postremo perueniens, cum tanta coepit seruidi peti choris constantia praedicare, ut iam nullus ambigeret,quia vir sanctus marirrium sta gitaret.illi vero timcn te ne sicut post marty rium beati Adelberti coruscantibus ini raculorum signis,bclauonicae gentis plerique conuersi sunt,ipsis quoq; similiter eueni. Adida thuc ret,longo tempore a beato Viromanus artificiosa malitia reprimunt, dccupidissima
soleon ivi mori,noletes Occidere,crudeliter parcunt. Cum ad Regem Russorum vir venera
xxv. bilis peruenisset, dc constanti animo praedicationi vehementer insisteret, videns eunt Rex squalidis vestimentis indutum, ac nudis pedibus incedentem, opinatus est quia vir sanctus talia non religionis causa perferret,sed idcirco potius, v t pecu nias congrega cet. Promisit igitur et,quia si ab huiusmodi vanitate recederet,ipse paupertatem citus largissima diuitiarum liberalitate ditaret. Verum Bonifacius mox ad hospiti uni sine mora reuertitur, preciosissimis pontificalibus ornamentis decenter induitur. dc sic ad Regis palatium denuo praesentatur. Rex aute videns eum tam decoris vestibus adornatum,cit: Nunc scimus,quia te ad vanam doctrinam, non paupertatis inopia, sed veritatis impulit ignorantia. Veruntamen si vis vera credi, quae asteris, erigantur duae excelsae lignorum catastae, breuissimo a se interstitio separatae, dc igne stipposito cum vaporatae fuerint,ita ut utriusque struis unus ignis esse videatur tu trans per meduum. o si laesis ex aliqua parte fueris, ipsis te penitus consumendum ignibus trade. mus. Sin autem quod credi non potest simus euaseris omnes nos Deo tuo absq; dicti vere sancti. cultate credemus Cumq; hoc foedus non solu in Bonifaci sed dc cunctis quae aderat, ii qirgentibus placuisset, Bonifacius it vestitus ut Mittarum solennia celebraturus, prilis
,r: ...t cum sanctificata aqua dc incenso thure undique perlustrans ignem dein stridentesnam
s. marum globos ingressus,ita exivit illaesus,ut nec minimus capitis eius capillus videte. tur exustus Tunc Rex dccaeteri,qui huic spectaculo interfuerant,cateruatim ad pedesse beati viri prothciunt,indulgentiam lachrymabiliter perunt, dc baptizari se instanti sima supplicatione deposcunt. Cap. D. Coepit itaq; tanta gentiu multitudo ad baptisma confluere, ut vir sanctus ad spatio su in locum quendam pergeret, dc in ipsa aquarum abundantia populum baptigaret. ita L. Decreuit autem Rex, ut regnum relinquens filio, ipse quandiu viveret, a Bonifacio
nullatenus separaretur. Frater autem Regis cum ipso pariter habitans, dum nollet credere, sente Bonifacio ab ipsis Rege peremptus est. Alius vero state qui iama Rugis erat cohabitatione diuisus,cum ad eum vir venerabilis venit, audire verbum et 1 noluit, sed de conuersione fratris nimia aduersias eum ira succensus, continuo com praehendit: deinde timens, ne si vivum teneret,Rex eum de manibus eius eriperet as.Bonifaci- sin praesentia circunstante non parua hominum multitudine.decollari praecepit. Si Σ 'lu' tim vero dc ipse caecatus est,&tantus eum cu omnibus, qui adstabant, stupor oppressit ut nec loqui, nec audire, nec aliquod humanitatis ossicium agere aliquatenus possent,sed cunni velut lapides rigidi dc immobiles permanerent. Rex autem hoc amdiens, nimio dolore perculsius, omninbdeliberat non solum fratrem occidere, scd dc cunctos,qui sibi tanti reatus fautores extiterant, gladiis trucidare. Sed cum illuc protinus aduenisset, dc corpore martyris adhuc in medio posito iratrem simul in
reliquis hominibus sine s ensia dc motu stupefactus adstare conspiceret, hoc sibi cum satis omnibus placuit, ut prius procis oratio fieret, si forsitan illudiuina misi ricordia
862쪽
scordia sensum, quem amiserant, reformaret: deinde si acquiescerent credere, in- . . talio crimine, viverret: sin autem omnes vltoribus gladijs interirent.Cum igitur ab ipso Rege Sit caeteris Christianis diutius si iiii et oratum, non solum prior sensus dlini. stupefactis homnibus redditur sed insuper consilium flagitandae verae salutis immitititur. Na continuo munitentiam sui criminis flebiliter expetunt, baptismi sacrame lacum magna alacritate suscipiunt super corpus quoque beatissimi martyris eccle stam construunt. Veruntamen ego si de huius mirabilis viri euncta, quae dici veraci ter postant, virtutum dona referre tentarem, deficeret forsitan lingua, non deficien te materia. Dum igitur Bonifacii virtus proprio indigeat stylo, idcirco tamen illum cum aliis It o niualdi discipulis per transcursum hic memorare curamus, ut ex eora laude quam magnus&gloriosus magister eorum fuerit, demonstremus: quatenus dum celsitudo clientium auribus fidelium insonat, quam excelsus doctor eorum suerit, ex schola quam tenuit,innotescar.
Interea Romualdo in Pereo habitante, sclauus Rex preces Imperatori direxit, ut sibi spirituales viros mitteret.qui regni sui gentem ad fidem vocarent. Mox Rom ualdum Imperator aggreditur,& concedi sibi de suis monachis,qui illuc destinari uti
liter valeat,deprecatur.ule vero nulli suorum hoc prςcipere velut ex praelationis authoritate voluit,sed in eorum voto ponens siue manendi, siue abeundi eis optionem dedit. Ignorabat enim ex tam metuendo negocio voluntatem Dei:& ideo non illud suo, sed fratrum potius arbitrio committebat Instante igitur Imperatore dc humili ter obsecrante rudem duo solummodo inuenti sui ex omnibus,qui se ultro ad eunda promptos obtulerunt. Quorum unus Iohannes,Benedictus alter vocabatur. Hii tam ad B clauum euntes, in cremo privis, eo sustentant 'manere coeperunt, dc ut praediucare postmodum possent.Sclauonicam linguam laboriose discere studuerunt.Septimo vero anno,cum iam loquelam terrae plene cognoscerent, unum ad Romanam urbem monachum mittunt,& per eum a summae sedis Antistite praedic1di licentiam petunt. Iniungunt etiam , ut nuncius aliquos secum de B. Romualdi fratribus duce
Bi clauus autem, volens coronam sui Regni ex Romana authoritate suscipere, αμα praedictos venerabiles fratres obnixa coepit supplicatione deposcere, ut ipsi plurimacius dona Papae deserrent,& coronam sibi a sede Apostolica reportarent. Qui regiae petitioni assensum penitus denegantes, dixerunt: Nos in sacro ordine positi sumus, tractare nobis secularia negocia minime licet: & ita relinquentes Regem, ad cellam reuersii sunt. midam vero regis familiares agnoscentes ipsius desiiderium, sed quid sancti viri respondissent, ignorantes , copionum auri pondus quod mittendum Papae fuerat, secum eos detulisse ad cellulam falso opinatistini. Deinde intra se conditio ne pacta condicunt, ut noctu eremum latenter ingressi, & monachos interficerent, i α pecuniam absportaret. Quos cum beati viri tentantes irrumpere persensistent, ad
i vcntus eorum causam protinus agnoscentes, confessionem inter se facere,&sanctae Crucis se coepere vexillo communire. Erant autem ibi duo pueri, eorum obsequio ex aula regia deputati, qui, prout vires dabant. stare pro sanctis, & furibus resilierenixi sunt. Furcs vero reperto tandem aditu irruentes,extractis ad ijs omnes pariter occidere. Tunc thesaurum anxie perquirentes, sed euersis omnibus nihil inuenien-
tius, quod fuerat,deputaret,ccllam incendere, & ipsa martyrum conati sunt cadaue ra conflagrare. Sed admoti igne amissis natura viribus, nil omnino consumere vl α hiis hominum madiis potuere. Ita enim eos ipsa etiam parietum materies repellebat, rios iu viae si pro lignis durissimi silices essent. Frustrati itaque fures,in fugam se conferrenitutur: sed&hoe illis ex diuina prouidentia denegatur. Tota siquidem nocte per frute
in nemorum, per latitudinem saltuum per opaca sylvarum, viam anxiati sunt quaere re,qtiam nullatenus valuere errabundis vestigiis inuenire . Sed neque pugiones in va ginas recondere,arefactis brachiis, potuerunt. Vbi vero sanctorum iacebant corpo
ra, copiosum lumen usq; in diem splendescere,&dulcissima gelicae cantilenae non desijt suavitas resonare. Adveniente autem die quod factum fuerat Regem latere non potuit. Qui ilico ad GF. n. eremum cum numerosa populi multitudine festinauit,& ne fures euaderent, facta corona hominum,totam sylvani undique circuncinxit. Qui tandem reperti sunt mam
esti criminis rei,& ad gladios suos adhuc ultione diuinRgati. Rex autem quid de eis Zeta faceret,
863쪽
faceret, habita consideratione deliberans hoc postremis decreuit,ut nequaquis etsi
sicut merebantur, occidi praeciperet, sed ferreis catenis vinctos ad sepulcra marty- irum destinaret quatenus ait tibi usque ad obitum in vinculis miserabiliter viverent, aut si sanctis martyribus aliter videretii ipsi eos sua misericordia liberaret. Qui cum M; i uitia ad sanctorum tumulum fuissent ex praecepto Regis attracti, mox inoabili diuinita corpora tis omnipotetia fractis sunt nexibus absoluti. I9einde facta super corpora sanctorum tum, basilica, innumerabilia non soliun tune, sed & nunc ibi fiunt ex diuina vi mite pro digia. rq Imperator autem Henricus Busclaui consilium non ignorans, undiq; vias custodi
m praeceperat ut si Busclauus Romam nuncios mitteret, in eius ilico manibus deuenirent. Monachus igitur,qui nuper missus a sanctis martyribus fuerat, demum captus est S. mox carcerali custodis mancipatus. Nocte vero illii Angelus Domini in carcere Visitauit,& consummatos este eos quorum legatione fungebatur, admonitit, statim. aperto diuinitus carcere praeparatum sibi esse nauigium in fluuio que transitur' era asseruit. o festinans monachus, Angelica promissionis fidem veram esse probauit Dum moraretur autem Romuald adhuc in Pereo, Imperator Ottho monasterilam ibi ad honore sancti Adelberi eo suggerente eonstruxit,cui contigua Classensis cuta nobii praedia contulit,& ea sibi ex fiscali possenione in Firmensis monarchiae partibus reco pensavit. Abbate quoq; illic ex Romualdi discipulis constituto, & fratribu congregatis,coepit eos sub magna Romualdus tenere custodia,& docebat eos sub regula ri vivere disciplina .Praecepit etiam Abbati, ut in eremum secedens per tota hebdomada in cella consisteret diebus vero Dominicis fratre ad monasterium veniens, visitaret. Qui sancti viri iussa contemne coepit seculariter vivere,dc pede operis semel ex orbitate, a rectitudinis tramite iam longius declinare. Vidensergo Romualdas, quod secundum sitae voluntatis ardore ibi laborare non posset, Regem protinus adijt, Ceptae promtissionis exactosivi Rex monachus fieret,insistere vehementius c it. At ille facturum se quidem quod exigebatur asseruit si tamen prius Roma quae sibi rei labat,impeteret,&ca deuicta, Rauennam cum victoria remearet.Cui Romualdus s Romual- Roma,inquit, ieris, Rauenam ulteritis no videbis:&apertissime illi mortem pros im esse denuncians,quia eum reuocare non potui proculdubio de eius certus in imm moi teritu, b co recessit. Dum vero Rex Romam properat Romualdus nauim asscendo. tem. ad ciuitatem Parentium transfretat. Rex itaq; secundum beati viri prophetiam Vix a Roma reuerti incipiens, mox languore correptus,apud Paternum defunctus est. ξ γ Romualdus autem tribus annis in Parentinae ciuitatis finibus habitans, in uno in nasterium construxit, in duobus vero inelusus mansit.Ibi nempe ad tam magnae tati sectionis cumulum pietas illum diuina prouexi t, ut a sancto afflatus Spiritu Snulla Ventura prospiceret. dc multa veteris ac noui testamenti occulta mysteria radiis intelligen tiae penetraret.Anxiabatur autem ibi aliquado in lachrymas erumpere, scinullo valebat conamine ad contriti cordis compunctionem venire. Factum ellei quodam die,du in in cellula psallere ut in hune psalmi versiculum incideret: intclitarciim ii. 44 ,& instruam te: in via hac,qua gradi Eris firmabo super te oculos me Graiia la Repente igitur tanta sibi lachrymarum effusio orta est,&ita mens eius ad intelli sciri h y si das diuinae scripturae sententias illustrata ut ex eodem die, quandiu vixit, uberes sibili ' chrymae,quandocunq; voluisset facili mὰ fluerent,dc plurima illa scripturarumn sestica non laterent. Frequenter enim tanta illum diuinitatis contemplatio rapiebat ut quasi totus in lachrymas resblutus,aestuante inenarrabili diuini amoris ardore clamaret: Chare Iesu,charc,mel meum dulce,desiderium inei fabile, dulcedo sanctoruim, suauitas Angelorum:& caetera huiusmodi quae ille sancto Spiritu dictate, in iubiluni proferebat mos humano sensu exprimere talia no valemus.Sicut enim Apostolusai Itoni.ε. cit: Nos, sicut oportet orare nescimus: sed ipse Spiritus orat pro nobis gemitibus in narrabilibus. Et ideo Romualdus Missam celebrare coram pluribus nunquam volciba quia se a lachrymarum inundantia continere non poterat. Vnde etiam pollino dum prae nimia iam consuetudine vir simplicis animi putans gratiam sibi diuinius praerogatam.omnibus esse concessam, dicebat plerunq; discipulis: Cavete, ne multa lachry masciuundatis quia & visum minuunt,& verticem laedunt. Vbici inque autem vir sanctus habitare disponeret oratorium cum altari primitiis intra cellulam iaci , deinde se recludens,aditum damnabat.
cu.14. Miserunt aliquando ad illum fratres,qui morabantur insolitudine quς Bisercunidicitur,consilium fiagitantes, qualiter conuersari in eremo deberent, qualiter diabo licis
864쪽
iis, impugnatio bus resistere possent. Quorum nuncii cum ad monasterium, a quo Loinualdi cella longius aberat peruenissent. ilicis venerabilis vir per spiritum eorum cognouit aditentum.praecepitq; Abbati Ansbni, qui sibi tunc assistebat, dicens: Vade, si uinia. di pulmentum fratribus praepara qui de longinquis partibiis aduen Ere. Qui continuo ucorum. coepit eum deridere.& dicere.quia vere falsus prophera esset. Postremo tamen velut
coactus ad monasterium veniens, eos, quos vir sanctus praedixerat, orantes iam ine
clesia reperit Quos videlicet Romualdus multo salutaris doctrinae sale condiuit multis deniq; contra antiqui hostis insidias virtutum armis instruxit: & postquam eos de omnibus subtiliter utiliterq; docuit,cum multa cos ad eremum alacritate remisit. Alio quoqι tempore rursus praedicti se tres ad cum nuncios dirigunt,& de eadem re conssilium maiori adhuc anxietate requiriliat. bus vir venerabilis ait: Ego nunc libellum de pugna daemonum scribo que vobis, cum redieritis dabo, vel certe vobiccum fortasse veniam. Hoc illi audientes, protinus in faciem se prosternunt vicu illis ire dignaretur.importuna admodum supplicatione d oscunt Altera vero die itura secum incunctanter asseruit, dc ut navim requireret iustit. Audiens hoc Parcntinus E piscopus nimio moerbreperculsus est.Inueniens quoq; monachos propter nauigi sicliscurrente multis contumeliarum eos dehonestauit iniuriis. Hoc etiam cunctis iv xta portum manentibus promulgauit edictum , ut quicunq; Romualdonauim dare praesumeret,ipse quoq; una cum ipso irrevocabili prosectione demigra iis, Parentium ulterius non rediret. Festine igitur nuncius ad Polensem Episcopum mittitur, ut beato viro nauigium mittere non moretur.&n e nanque praefatus Episcopus adhortatus illum fuerat, ut nequaquam decaetero in tam obscuro recessu inclusus lateret, sed illuc potius se conferret, ubi animarum lucrum copiosius facere potiaisset ne videlicet sicut carbo soli sibimet ardere sed magis,ut re vera lucerna super candelabrum post ta, omnibus, qui in domo Dei sunt,radios suae lucis insunderet. Dum igitur nuncius qui missus est,cxpectatur, Romualdus his, qui secum erant, Cap. n. fratribus ait: Noueritis proculdubio, quia frater ille tardius veniet, unde in alia na uinos ire pri is quam ille reuertatur oportet. Adueniente autem sancto die Domi
nico in ipso primae lucis crepusculo dixit assistenti sibi cuidam fratri, nomine Inget berto, qui postea Archiepiscopus factus est: Respice, inquiens, procul in pelagus, dc
vide duas naves longinquis adhuc spatijs pari aduersum nos velocitate tendcntes: earum nos desinite debet una sit sciperc. .icuriossitis intendens &expansiis oculo nim radiis solicite cuncta perlustrans, aliquod nauigii signum omnino videre non potuit. At cum dies iamiamque claresceret, ecce extremo videt intuitu duas naues eminus aduentantes, de prae nimia adhuc longinquitate quasi totidem volucres apparentes. Quibus tandem subeuntibus portum interrogati remigcs, virium Romu al- dum cum suis in propria vellent naue suscipere, noua mox repleti laetitia. sic dc sua om filiaisa ima in eius potestate coniti tui .nt,dc beatos se sore tam preciosae margaritae pondere vir profitentur.Verum illo die milias aeris formidantes ire nolebant. Rona ualdus aute exhortatus est eos,ut statim in spe diuinaegratiae iter caperent spondens eis, quia nul lum omnino periculum sustine ent.llii tamen tota die ibidem commorantes, nocte
Circa diluculum autem sibito ventiquiunt, tempestas oritur, mare ab imo tando versatur. Iamq; surentes undiq; procellae,ipi quoq; remiges prosternunt , dc nati im hinc inde concutientes totas penctabulas laxant. Videres itaq; homines,alios quidem se ad naiadum exuere, alios vero diuersisse funibus religare quosdam aut, ut superna tare fluctibus possent,remos aut lignum aliquod strictum tenere. Cumq; in tanto di scrimine non iam dubium desperatis omnibus naufragium immineret, ilico Rom- malu i me ualdus ad solita orationis arma merita cucurrit, di reclinato paululum capitio, capite state su M. devexo in gremium, preces in silentio ad Dominum fit dit deinde Ansoni Abbati, qcominus allisteba secure praecepit, diccns: Dpmmcia nautis, ut nequaquam timeat,' sed omnes se incolumescuasuros absque ulla penitus ambiguitate cognoscant. Vix modicum post haec tempus transierat, dc ecce ultra omnium spem absq; ullo huma no studio ipsa se nauis dirigit,dc mox in pol tum Capreolae ciuitatis delapsa, celeriter subintrauit.Tunc ori liberatori Deo dignas referre gratias, di manifestu se de faucibus mortis ereptos Ronaualdi meritis profitentur. Veniens itaque Romualdus risurcum visis omnium fratrum collis, quia seperta cap. tione quadam ambitiosae videbantur, in nulla earum habere hospitium voluit, nisi
in illa solummodo, in qua retrus venerabilis eius discipulus habiti t. Vir siquidem
865쪽
erat admirabilis abstinentiae, multaeque admodum extremitatis. cestulam id sancti Hilarionis exemplum vix unquam largiorem seri quatuor cubitis permiste bat. Reserebat autem post idem venerabilis vir, quia dum beatus Romualdus cum cpso maneret,&psalmos uterque se iri vicarijs versibus alternaret, tricies in nocte vel eo amplius se Rona ualdus ad rcquisita natura ire simulabat quoniam affluentium lesii. z. chrymarum inundantiam atque singultus cohibere non poterat.Cum ue ibi Rom ualdus aliquanditi moraretur,& fratres non solum de spirituali certamine verumeti iam ut sibi Abbatem praeserrent , admoneret, illi quia suum habebat unusquisque si stentatorem,& prout cuique libuerat, proprii sequebatur arbitri j libertatem, Roinuat di praecepta suscipere non magnopere curtiunt. Roinualdus ergo sterilitatis impatiens,anxia coepit auiditate perquirere, ubi terii posset ad proserendos animarum fructus idonea inuenire. Misit itaq; nuncios adta merina prouinciae Comites. Qui auditis nomine R. oinualdi nimio repleti gaudio, Acta suae ditionis obtulere praedia,non modo sylvarum & motium sed si tibi etiam puceret,agrorum. Postremo repertus cst in corti in possessione locus,crem ilics conuer. sationi satis congruus montibus undiq; vallatus & sylvis. In medio vero ampla qua dam planities non solum proserendis frugibus apta, sed perspicuis etiam sontibus imgua. Hic itaq; locus,vallis de castro a fili uitiis vocabatur,ubi iam parua erat ecclesia, in qua quorundam conuersarum nausterum videbatur esse conuentus. His ita j loco cedentibus constructis cellulis, illic habitare cum suis discipulis vir venerabilis c C. si pit Ibi autem qi tantos animarum fructus ber illum Dominus acquis uerit, quis valeat vel attamento describere,vel lingua proterreξCoepere nanque homines ad poenite tiam hinc inde confluere,&sua pauperibus misericorditer erogare: alii seculii omni no relinquere,& ad sanctae conuersationis ordinem spiritu servido sestsnare . stat enim vir beatissimus quasi unus de Seraphin,quia&ipse flamma diuini amoris incuparabiliter aestuabat & alios quocunque pergeret, sanctae praedicationis facibus accen. debat Saepe nanque dum praedicati 'nis verba proferret, tanta illum compunctio ialachrymas excitabat,ut subito interruptum sermonem relinquens , aliquorsum re pentino impetu velut amens aufugeret. Et si quandocum fratribus equitabat, longi post alios veniens,semperq; psalles,nihilo minus ac si in cella resideret, iugiter lachrimas condere non cessabat.
Inter caeteros autem praecipuEseculares cleric0s,qui per pecuniam ordinati si z Atast rant durissima seueritate corripiebat.&eos,nisi ordinem sponte desererent,omnino
damnabiles&haereticos asserebat. Qui nouam rem audientes, occide eόllum moliti sunt. Per totam nanque illam monarchiam usque ad R. oinualdi tempora, vulga a considetudine vix quisquam nouerat,Simoniacam haeresin esse peccatum Qui cisit eis: Canonum mihi libros afferte,& virum vera sint, quae dico, vestris attestantibus ginis comprobare i liis igitur diligenter inspectis,&crimen agnoscunt , ct errata de plangunt. Costituit autem vir sanctus plures Canonicos & clericos, qui laicorum more seculariter habitabant, praepositis obedire,& communiter in congregatione vaecire docens. Nonnulli quoque Episcopi qui per sinioniacam haeresim sacras sedes in uaserant ad eum causa poenitentiae concurrcbant. Qui etiam venerabili viro se com mittentes,& Episcopatum termino statuto deserer ad canctς csiuersationis sepio. mittebant ordincnifestinare. Ex quibus tamen vir sanctus quandiu vixit, neu ossi vel unum conuertere potuit. Est enim venenata illa haeresis, praesertim in Episcopa.li ordine, tam dura&ad conuertendum rigida, semper promittens, semper de diei a diem producens,atque in futurum procrastinans, ut facilius possit Iudaeus ad fidem conuerti quam haereticus plene ad poenitentiam prouocari.
In eisdem quoque partibus sanctus vir monasterium condidit puellarum solenni autem quadam die, dum vir venerabilis illic cum fratribus in capitulo resideret, χeos salutaris doctrinae dapibus satiaret, repente ipsum interrumpenssermonem arir. 3,b ιxia quadam voce exclamare coepit & dicere: Agite, agite, quantocysis propera: si odii. quia iam fratris Greporii cellam tur stangit, hic autem Gregorius Archiepisco; sin gentibus postmodum consecratus est Qui protinus exilientcs,ad cellam pernici ter currunt.& furem iam parietes infringentem inueniunt. Quem .orripientes ad magistrum pertrahunt,dc quid de tam sacrilego raptore faciei um qiset, inquirunt. Euri, ii, quibus vir sanctus cmpit hilariter dicere: Et ego fratres ignoro quid de tam malo hinmine possimus facere. Eruimus illi oculos3nd postes, non videbit. incidimus ei nunus 3 Sed amplius non laborabit, Aper hoc forsitan same peribit. sod si pedem
866쪽
runcati in , ainbulare non poterit Sed intro eum ducite,& cibum illi prius apponite, ut quid de eo faciendum sit interim pertractemus. Ita vir sanctus exultans in Domi no postquam cibari latronem fecit illum nrodeste correptum,&dulcibus verbis ad monitum redi re ad propria in pace permisit. Postremo dimidis in Valle de castro nonnullis de suis discipulis, ad regionem se p urbis vcteris contulit. & in possiessione Pharulphi mitis monasterium, multis qui
dem suifragantibus sed eo maxime expensas praebente,construxit. Tantus nanque in sancti viri pectore faciendi fructus ardor incanduerat, ut effectis nunquam contenius dum alia faceret ad facienda mox alia properaret,adeo ut putaretur totum mu dum in eremum velle conuertere, & monachico ordini omnem populi multitudi
nem liciare. Multos denique illic de seculo ab stillit quos per plura sacra loca diuisit. valdὸ ν, Nonnulli quoque nobilium filii contemptis parentibus, ad virum beatissimum sugie bant. Ex qui biis etiam filius Guidonis Comitis suit, qui in ipsa pueritia non longo
temporc postquam monachus factus est,ad mortem veniens, vidit duos iniquos spi ritus quali nige rimos vultures,terribiles in se oculos figentes. Cum ij hoc assis lenti sibi beato Romualdo puer ediceret, protinus addidit: Ecce,inquiem,magister, tanti hunc Aethsopes intrant, ut iam totum aedificium repleant. Exhortatus autem Vt confiteretur quid deliquisset, hoc solummodo crimen felix ille peccator cum magno terrore conscisus est, quia iussus fuerat a Priore nescio quot scopas accipere,&illas nondum acceperat. Roinualdo igitur ci tanti facinoris veniam indulgente, in pace deiunctus est. Postero vero die caecus quidam, prahcndarius videlicet patris eius, ad sepulcrum illius venit, & altiori voceclamans: Heus domine mi inquit, si cum Deo es, sicut credo, preces pro me ad eum sui de,dc oculorum mihi lumen restitue. Quo C diu videt dicto, statim illuminatus est. Nonnulli quoque aegroti ad eius tumulum venientes, fluiς si redditi sunt sanitati. Cuius sepulcrum velut multis plenum aromatibus redolebat. c. i. . IIta ille a Deo meruit honorari post mortem, qui pro eius amore,dum Viuerct, carna. monachialium spreuit haereduat cm.
Interea Romualdus audiens, duia beatissimus vir Bonifacius martyrium suscepisset, nimio desiderii igne silc cenius, ut pro Christo sanguinem fiunderet, Hungariam mox ire dispositit. Interim tamen dum in ipsa intentione persisteret, breui tempore tria constituit monasteria, num videlicet in Valle de Castro ubi nunc sanctissimum corpus eius reconditum est: aliud propc lsinum fluuium tertium iuxta oppidum c6 didit Esculanum. Deinde licentia ab Apostolica sede sit scepta, & duobus e suis disci
pulis in Archiepiscopos consi cratis,cum uel ntiquatuor fratribus iter arripuit.Tantus enim ardor moriendi pro proximo in omnibus aestuabat, quod vir sanctus ad ta- tibisuiu, lenegocium cum paucis ire dissicile poterat. Euntes ergo cum iam ipsis Pannonia vult Hunis rum finibus intercisciit, repente Romualdus languore correptus. vlterius ire nO po praedi 'i titit. Cumque diutius pateretur, siquando redire disponeret, protinus ex aegritudine 2 ' '' conualestebat. Sin autem ire ultra tentaret, tota eius facies protinus intumescebat, tu, tetaida. cibos quoque iam retinere stomacho languescente non poterat. Advocatis itaque tur. . fratribus ait: Perpendo nequaquam diuinae voluntatis esse iudicium, ut ultra progre. diar.Veruntamen quia intentionis vestrae desiderium no ignoro, neminem vcsstrum
redire compello. Multi nempe etiam ante nos totis nisibus studuerunt ad martyrii culmen pertingere, sed quia diuina prouidentia aliter sensiton suo gradu coacti sunt remanere. Licet ergo vobis omnibus martyrium defuturum esse non ambigam, qui tamen ire,qui mecum redire volucrit,Vniuscuiusq; relinquatur arbitrio. Quindecim igitur Hungariam prodeuntibus duobus alio iam dimissis, vix septem cum magistro discipuli remanserunt. Eutium autem quida flagellantur,vcnduntur plure , ac seruitutem pro Domino subeunt,ad martyrium tamen, sicut vix sanctus praedixerat, non pertingunt. Romualdus autem, conuerso quodam nobilissimo viro, Aldeberani Ducis con iguineo, qui postea monachusfactus, in sancta usque ad mortem conuersatione permansit, alijs Theutonicis ad monasterium, quod in urbis veteris regione costria acerar, redijt. Notandum itaq; est,quia sanctus vir nequaquam velut leuitate M sus fusi inaniter potuit, qui siccundium intentionena quidem suam martyrium subijt, iuxta: diuinum vero conlilium pro salute eorum missus est, quos conuertit. In praedicto '. igitu r monasterio multa persecutionis scalidata passus est. Volcbat enim Abbatem disti. ut reiicra monachum,extremitatem diligere, secularia ex desiderio non tractare res,nonasterii pro vana gloria non expendere, fratrum usibus necessaria ministrare.
867쪽
Quae omnia dum ille surda aure contemnit Romualdus locum eum stis disci a is de iserens, non longEa castro praedii ditionis Rayneri j qui postmodum Tusciae Marchio
factus est, habitauit. Hic autem Raynerius coniugem suam occasione propinquitatis abiecerat,ila consanguinei sui uxorem, quem ipse in se alientem quodammodo inui tus occiderat in coniugium copularat. Ob hoc itaque Romualdu , ne criminis eius particeps fieret, gratis manere in eius possessione noluit, sed unum ci aureum pΤαqua,alterv m vero pro lignis appendit. Quos cum ille omnino respueret, males videlicet liba dare,quam a sancto viro quicquam recipere. postremo tamen victus as nilit,ihi, iiii, potius,quam Romualdus abiret. Dicebat autem ide Raynerius, cum monarchia o Malchio tineret: Quia non Imperator,non aliquis omnino mortalium t pinni mihi me im i si Gnosi valet incutere, quantum me Romualdi terret adspectus. Ante eius γε πς vult Vm n V que quid dicam scio neque quibus me defendere valeam,yllas excidia iope, inuehio. Habebat reuera vir sancius hac ex diuino munere gratiam,vt quiculique peccat OrchNora. praesertim potentes sicculi in eius praesentiam deuenissent, mox velis ante maiestat
Dei tremefactis visceribus sormidare it Sanctus nismirum Spirim, qui pectori eius
habitator inerat, hunc terrorem iniustis diuinitus intendebat. Illis vero temporibus vir venerabilis monasterium: non to ea Massiliano castri, construxit. Audiens autem aliquando, quia Venetus quidam Classensem Abbatiam per coemptionem Simoniacae haereseos inuaserat insuper quoq; in corpus suum ani que peccabat, illuc protinus ire miles Christi impiger liuduiti. diuersisque modis ii sum monasterium purgare tentauit. Vir autem reprobus dum Abbatiam metuit residere, non timet homicidium perpetrare. Intempesta siquidem nocte dum Romual Qxii im diis in lecto sectice quiesceret. ille eum latenter aggressus, impijs ς.epit digitis gutturi Ei cius adstringere nitens eum crudeliter suffocare. Sed dum vir s nitiis necdum pro Olenititur. sus intercCpto spiramine, anhelitu vix eluctanteirauciret, ingelbertus ilico magistri singultibus excitatus torrem mox ex sbpito igne coriiruit. dc ministrμm diaboli ab incepto nefandissimo crimine exturbauit. . . .
Post haec Romualdus denuo Parentium nauiga iit, sed Apostolica se Antistes αRomani ciues,ut Romam rediret lcgationem dirigi int. sit reuerteretur, facturos se omnia eius praecepta promittunt: sin 3μtem, excommuni cationis sententiam comminantur. Hoc itaque modo suum Rohiual um Itylia recit pcrare promeruit. Eo tempore in faucibus Callensium molitium aliquandiu mansit, deinde in Petra. num montem,non longe videlicet amqnasterio saneti Vincentii, quod iuxta Cand Mutio, e5. lianum costitutum cst fluuium,commigrauit. Q iocunq; autem vir sanctus ibat, sem veluti per fructificans semper animarum lucrum magis ac magis accumulans,& homino de seculo abstrahens, velut totus in ignem conuersius, ad caeleste desideri u animos Eo
p volens autem tunc locum ad eremum iacienyam idoneum inuenire, praecepit cuidam presbytero, ut ad domum propriam redieris, sibi&his, qui cum c0mitabam . tur, alimenta deserret. Deinde montem indagine studiosa perlustrans, post emo quendam monachum iuxta paruam basilicam habitantem reperit, a quo mox vis cum pergeret,& locum ostenderet ubi aqua inueniretur, exegit. Qis nimiritim de negauit se domum sine custode posse relinquere quia latronum insidiantium impctum formidaret. Ad haec Romualdus recompens mirum se si tale quid accidistiet, nacta spopondit. Sicque iam alienae iniuriae debitor fastus, monaςhum secum duxit. Iblis itaque locum quaerentibus, ecce presbyter ut tu satis suerat, prandium descrens u. rem iam domum infringentem reperit, repertum cepit, captum usque ad Romualdi reditum custodiuit.Quem Romualdus intuens prius illum pia maduit verborii auste ritate corripere deinde dulciter admones,incolumem permisit ad propria remeare. Sic nimirum sic diuina prouidentia seruauit illaesum, quod in absentis Romualdi crustodia suerat berelictum. f., Rursus dum in eisdem partibus cellas construeret, erat autem Arcjna procul ab eis sub quodam saxo reposta) tunc vir venerabilis quendam fratrem illuc quasi Furopes cum quodam impetu propulit phaecipiens ei, ut nimis anxie festinaret. cibi mox se 2 ri di Abussuperueniens illos quidem iam' eam rapere tentantes reperit sed nihil a huc ex 2 ''Ut his, quae reposita suerant, deesse cognouit. Qilia ex re recte colligitur, beatum rum non sine diuinae reuelatiotiis instinctu fratrem cum tanta sqlicitudine destinacse pso videlicet puncto , quo iures ad rem non custoditam contigit 'cruenti se . Post
haec Romualdus ad monasterium Vallis de castro reuertitur, moxque Abbat im ficilios
868쪽
's tegere, ut semetipsimi tamen nequaquam negligeret exhortant r. volebat ii iii per ut cellam qua usus fuerat occasione rogiminis non omninb desereret, sed in ea diibin et spiritaliter vivens, praecipitis tantum festiuitatibus fratres admonitionis gra ita visitaret. Erat enim beato viro tam odiosa ista quam cernimus,Abbatum conuer- .sitio, ut non minus gauderet, sit de manu cuiusquam Abbatiam potuisset euellere , quam si ei datum fuisset potentissimum quemlibet iecularium ad sanctae couersatio nis ordinem conuocare.Sed sicut per Salomoncm dicitur: Velut acetum in nitro ita Piou is ' qui cantat carmina cordi peruerso ille praedicatione venerabilis viride malo deteri . ior factus, mitissas loci dominas protinus adiit,&vi ligna, quibus Romilaldi cellae debebant construi minutatim incidi praeciperent, sacrilega machinatione suggessi xo itaq; modo alta paradisi cedrus deterrenorum hominum sylvis eiecta est. 'linde vero progrediens non longe ab Apennino monte in loco, qui dicitur Aqua ua, manere constituit. Illic igitur dum seculares quidam cum discipulis eius habu a tionum tecta construerent Romualdus aut,quia iam praesenectute laborare non po terat,solus opificium custodiret, Presbyter quidam intolerabilem dolorem in denti bus sentiens,opus aedilicij inuitus reliquit,& pollulata a fratri biis licetia, redire domum iste biliter eiulans coepit Cusia vcro Romualdus transitum reucrsionis habere interrogatus ab eo Presbyter cur abscederet, mox casum suae pastionis aperuit. Tunc
Romualdus hianti locum ubi patiebatur.digito tetigit,dicen : ignitam subulam; ne labrum laedat in calamum mitte, dc hic pone: sicq, dolor aufugiet. Vix Presbyter viii 'dol iis iugeris spatio ultra progressus est,&cosestina omni dolore deposito ad opus quod reliquerat, sanus & incolumis repedavit, claris nimirum vocibus exclamas dc dicens: eouciau. Gratias tibi agimus umnipotens Lineus, qui regionem nostram splendore tanti sideris illustrare di natus es. Vere Angelus Dei, vere Propheta canctus,& lux magna occulta mundo. in sinibus nostris apparia it. Haec dc alia multa in Dei laudem vociferans, vix beati viri discipulis tacere compulsus est. Nam si talia verba ad beati viri Romual
di aures qualibet occasione peruciuuent, grauissima cor eius indignatione commo uissent. i .Alio vero tempore magnam quandam sagum, quae prope cellam eius adstabat, im Cap. i. cidi praecepit. Erat autem fagus ita cellae acclinis dc imminens, ut iuxta humanam o pthionem si cecidisset,lotum mox aedificium indubitanter obrueret. Cumq; operari j ellent iussa perficere sed ruinam arboris formidarent,ille ut nequaquam timeretur inuabat.Itaque cum impactis circunquaque securibus,in ipsa iam arboris viscera veni Wrur,arbor aut cm superbeatum virum non iam dubi E impetum minaretur, coepete opipes rogarc, dc yocibus clamosis vehementer insistere, ut si cellam postponeret, s ' iactis sunt exim conscruaret. ille autem nequaquam eorum clamoribus acquies Ees, ut cinetum cito perlicerent,dii finite praecepit Postremo fagus grauissimo sonitueor Rriten ita aliorsum et ex diuina virtute proiecta,ut cunctis mirantibus, cella Omnino iuviii. m anserit illaesa. Omnes igitur tanto obstupefacti miraculo,ad caelum voces tollunt,&' immensas Deo gratias reserunt Sed quid nos de diuina circa venerabilem virum ci stodia dicimus cum d alios saepe per eius praesentiam ex magnis ereptos sitisse pericu sis non ignorem ξEx quibus unum hic memorare sui licit,ut plures suisse proden lector agnoscat. Aliquando nanq; ipse cum operariis manens nimiae magnitudinis ilicem in morum' u te Petrano faciebat incidi. Quae videlicet arbor in praerupto montis decliuo pendens. in ima vergebat. Rusticus autem quidam paulo inserius stabat. Clim igitur praeci 'ar l bor grauiter corruens, per deuexum montis volucretur in praeceps, m ox repectunt rusticum repentino impetu coepit ad inseriora rotare. Cuncti protinus dolentes exclamant,&non solum csse hominem mortuurn,sed totum quoq; dilaceratiam eius coci . pus existimant Sedo diuinam virtutem,ita mox sanus Sincolumis repertus est; aesi super eum non arbor,sed arboris folium cecidisset. Hinc iure perpenditur, sancti viri meritum quantum apud Deum pondus habuerit in cuius conspectu grauissima arbo ris moles pondus habere nesciuit.. Postmodium vero Romualdus cum Apenninum deseruit,montem Sytriae habita Cis., turus asscendit. Cauendum autem si mopere est,nequis cum audierit,quia viri an ctus tot loca mutauerit,pij operis pondus vitio leuitatis adscribat. Haec nanque muta tionum cius causa proculdubio fuit,quia ad venerabilem virum, bicunque degeret. Wrba hominum pene innumerabilis cocurrebat .Ratio ergo poscebat Ut cum Vnius eu tria ita
loci spatium plenum habitatoribuscerneret illa Priore constituto, ad replendii ni Aaaa aliud
869쪽
aliud festinaret.In Sytria vero quot contumelias,quot scandala a sitis discipuli,sus sit non est nostrae facultatis euoluere. Ex quibus videlicet unum hic ponentes cet. tera breuitatis studio praeterimus. Habebat quendam discipulum,p omanum nomine qui nobilis quidem fuerat se nere,sed omnino degener actione. Hunc itaq; vir sanctus cum pro suae carnis immunCalumnia. ditia non modo verbis arguere sed saepe etiam verberibus grauissimis coerceret, avitur eum i- si odiabolicus vir titulum illi eiusdem reatus opponere,& impudenter contra san. f itus templum sacrilego ore latrare,dicens videlicet, sanctum vim una securi ex eadem contagione peccasse.Mox itaq; disicipuli omnes aduersiis eum irati, omno
infesti alii clamant senem impium laqueo debere suspendi alij dignum iudican odipsa cella ignibus concremetur. Quod utiq; valde fuit mirabile, praesertim spiritualet
viros ex decrepito sene,& vltra quam centenario, tam nefarium scelus credere potu. isse, cui etiam si voluntas adesset natura tamen & frigidus sanguis, ariditas attenuae corporis hoc penitus denegaret Sed credendum cii proculdubio, ad augendum sis.cti viri meritum,hoc sibi tam grauis aduersitatis caelitus accidisse flagellu. Nam & ipse asserebat, hoc in cremo, unde nupcr abscesserat, vcraciter agnoui me, & ad hoc det αnestatis improperium subcundum alacriter aduenisse. Ille autem Sarabatta repto. bus, qui sancto viro crimen intenderat, Episcopatum postmodum Nucerinum in Simoniacam haeresim acquisiuit,& per biennium illum occupans, in primo anno et dem incensam cum libris re tintinnabulis, ac caeteris sacris ornamentis, exigentibus suis meritis,uiditan secundo autem dignitatem cum vita, diuina illum seriente sis tentia, perdidit. O .,6. Imposuete itaque discipuli sancto viro quasi de commisso crimine poenitentiam,
Asit pupni, & celebrandi sacra mysteria penitus abstulEre licentiam. Quod ille meiudicium libr. a is . t ter amplectens,& poenitentiam Velut reuera obnoxius crimini obseruauit, & ad tantini,. crosanctum altare per sex fere menses accedere non praesumpsit. Tandem vero. sciui ipse postmodum eisdem suis discipulis retulit, diuinitus sibi iussum est, ut si diuina timeret gratiam perdere,iam indiscretam simplicitatem postponeret, & facra Misi.
ruinablennia fiducialiter celebraret. Postera igitur die sacrificare incipiens, cum ad secunda Missae secreta peruentum csset,inccstasim raptus, tam longo temporis spa tio siluit, ut omnes, qui aderant, mirarentur. Interrogatus autem postmodum, cui in offerendo sacrificium tantas moras praeter sistitum habui si et: Raptus, inquit, iacaelum oblatus sum ante Deum, & continuo mihi diuina voce praeceptum est, ut scicundum hunc intellectum, quem mihi Deus immisit, psalmos exponerem,oc pro modulo mei sensus chartulis per ordinem comm darem. Ego autem nimio & inenatirabili terrore constrictus respondere nihil aliud potui nisi tantummodo Fiat sat vade postea vir sanctus totum psalterium,& nonnulla Prophetarum cantica luculea ter exposuit,& licet corrupta grammaticae regula, num tamen sensum ubique set.
Cap. 11. Interrogauere eum aliquando discipuli dicentes: Magister cuius esse aetatis animcernitur, vel in qua figura adiudicium praesentatur 3 Responditi Mio hominem in Christo, cuius anima delata est ante Deum splendida velut nix, humana quidem cLgie. statura vero perfectae aetatis.Inquisitus iterum,quis ille esset indignans&cons a.dens eos,dicere noluit. Mox discipuli rem, ut veraciter erat,inter se inuiccm retuli dc ipsum misse hominem certa manifestatione cognoscunt. In Sytria denique vir M. anni, dea nerabilis per septem annos inclusus mansit,& silentium continuum inuiolabiliter: tu. Inuit.Veruntamen tacente lingua,& praedicante vita, vix usquam tantum laborare ali quando potuit, vel in conuertendis hominibus, siue ad poenitentiam concludendis. Vivebat autem vergente iam senectute,nimis districte, videlicet cum iam& ipsi per
fecti viri solent remissius vivere,& aliquid sibi de sui propositi rigore laxare. Nam sit Iesu itum unius Quadragesimae spatium nihil aliud neque in cibo, neq; in poni penitus habui s noi senis nisi de modi ea farina & paucis herbis sorbitiunculam, ex qua ad imitationem Hilari onis vixit. Quinque vero hebdomadibus nihil aliud comedens ad modicum se initi sciceris adstrinxit. Et ita Romualdus permulta alia vivendi genera quid sua vi a posset per haec & illa se iugit cr exercendo tentabat Studebat quippe discretus Christi
miles ad nouum se certamen semper accingere,& cum iamiam cadere videretur, ad hibita mox misericordia,vacillans corpusculum releuare. Duo autem, vel etiam tria quandoque habebat cilicia propter nascentem corporis importunitatem, quae lauari
nullatenus permittebat,sed ea potita adimbrem prothciens, post triginta dies mutat;
870쪽
consileuerat.Nouaculam autem nunquam in suum caput patiebatur asscendere, sed ipse sibi perraro solebat excrementa capilloru & barbae sorpicibus attondere Si quam do vero eum ex aliquo esculentiori cibo gulae vitium titillaret mox accuratὰ illu prata parari pracipiens ori & naribus apponebat& solum captans odorem, diccbat: O - Gulim Hl gula quam dulcis,quam suauis modo tibi saperetis iecibus: sed vae tibi, ex eo nun . caminit. quam gustabis: dc sic intactum ad cellarium remittebat. Sed quanquam vir sinctus tantam erga se seruaret austeritatem semper tamen hi - p., larem vultum semper serenam iaciem ostendebat. Nam frater quidam, Gregorius nomine grauissimum capitis dolorem se perpeti aliquando conquestus est. Qui cum ad beati viri cellulam. ubi alii fratres tunc erant, cum nimia lametatione venisset mox ut eum vir venerabilis vidit hunc dolorem nequaquam humorum inaequalitati, sed insidiis antiqui hostis indubitanter adscripsit:& mox quas deridens cum,ut erat seni per alacri vultu, per fenestram cellulae insufflauit in cius frontem, dc ut caeteri omines, qui aderant, sit militer facerent,innuit. Hoc autcm facto,ita fanatus est, ut nullum pe nitus sentiret in suo capite doloris remansisse vestigium. Arbitror quod idcirco vir pia; abi,
sanctus hoc facere voluit quia per Spiritum sanctum,qui in cius pectore praesidebat,es rem rapui. fugandum esse iniquum hostem doloris immissorem, credidit. Ad euitandam vero μpropriam laudem.& ludum finxit & socios quaesiuit. Nam & redemptor noster in sumaste lesitur,cum Spiritum sanctum dedisse Apostolis perhibetur. '- ' Vir quidam capitis patiebatur insaniam, ita ut sciasta rationis amissio, vel quid age- αν. .. ret,uel quid diceret, funditus ignoraret. Huic Romualdus nihil aliud fecit, nisi quod osculosi
solummodo osculum praebuit,& protinus illum ad incolumitatem pristinam reuo m cauit.Sicq; cum inquieto homine dum pacem fecit,ad metis eum suae pacem reduxit. Reserebat autem postmodum ille qui sanatus fuerat. dicens: Quia cum sacra beati viari labia tangere merui statim prodire ex cius ore quasi vehementis aurae spiritum sens qui totam faciem meam &ipsum deniq; sinciput pernans,omnem cerebri aestuantis ardorem protinus effugauit.. Alio quoq; tem pore idem qui suprὶ,Gregorius tam virosam & marcidam tolera Cap. εω bat in cruribus scabiem, ut iam ex elephantiae morbo crederet tam grauem prodireturia Orem Huic Romualdus hoc pracipuae medicinaegenus indixit, ut crura per tres dies frigida aqua perfunderet promittens quia hoc modo sanitatem pristinam recuperaret. iod ille quidem adina plere studuit,magis tamen necessitate iussionis,qu1m reacipiendae fiducia sospitatis. Mirum satis,& soli diuinae potentiae reserendum. Constasti m tibiarum tumor deponitur, virus omne siccatur,& penitus omni languore deposito, frater sanus per omnia redditur.Credi quoq; rationabiliter potest, quia eodem spiritu Romualdus discipulo,ut ter aquis tumentia crura perfunderet, iussi, quo Eli- seus Naaman leprosum lauari septies in Iordane mandauit. Nonnulli tamen , carna- .Reg. les videlicet homine eum malitiose repraehendere,&eius dicta vel facta non time ban t leuitatis vitio deputare.
Quidam nanque eius discipulus in alio procul eremo morabatur. Qui propinquo-α rum necessitati aliquando condestendens, pro corum utilitate tandem velut inuitus P Roma mi Quadrages mali tempore acquieuit. 'd mox vir sanctus per Spiritum recognoscens velut indignans, dixit adstanti cuidam fratri, quod videlicet ille bonus vir pro huiusmodi negocio Romam ire praesim psit.Ille autem admirans, unde hoc amagister cognosceret, cum quo videlicci nemo aliunde veniens colloquium habuis set, rem sollicite perquisiuit,&ita esse,sicut vir venerabilis dixerat, comprobauit. Per . sit ille ad alium suum condiscipulum, videlicet Ingelbertum, qui inclusus manebat, I es magistrum haec dixiste dc sine dubio prophetiae biritum habere, prorsus affirmat. Ille autem hoc detestas,& penitus denegans,statrem corripuit & quia hoc falsum cc set, imprecationis se vinculis obligauit,dicens:Si Romualdus hoc per prophetiae spi ritum,&non magis per diabolum dixit non me omnipotens Deus in hoc reclusorio per seuerare permittat. Di bina factumq; est. Nam vix paucis diebus transactis, Inget bertus, fracto reclusorio,sine magistri licentia abi jt, &cum in hac vitas sicut dicitur
amplius non vidit. Alius frater,Gaudentius nomine, Abbatis videlicet huius monasteri j sancti Vin Cap. 6α. ccciiij pate cum magno seruore conuersus ardentiori postmodum spiritu in Dei est seruitio conuersatus. Hic aliquando a beato Romualdo liccntiam peti jt, quia vellet cuncta iam pulmenta relinquere,& pane cum aqua contentus, pomis quoque siue crvidis oleribus victitare .Hoc igitur impetrato, tam in eodem proposito insatigabiliter Aaaa a Perma