장음표시 사용
831쪽
& grauem de eo poenam sumpsit,quq in Persarum fines deduxit,dc effecit ut illic elui
misera erumperet anima. Nam cum Rex Persarum magna in eum ira aestuaret pro piet suos interfectos,ut quiesset iniustus&foedifragus,& pacis inimicus, & iste cum magna arrogantia dc exultatione appropinquasset I rsidi & bellum inter eos eri icset di impius turpiter esset Victus, iuste plagam illam accepit in visceribus: risus qui dem a daemonibus, qui ipsum deceperant : risus autem a Christianis quoque, quibui Iuliani im pessima erat minatus vir perniciosissimus. ocirca par est, ut nos quoque Deum glorincemus,qui no longo tempore emittit virgam super sortem tu storum sed celerem dat salutem dc spe maiorem ijs,qui eum diligunt. Quoniam euindecet omnis honor,& gratiarum actio, cum patre principio carcnte,& vivificos ii tu nunc & in secula seculorum, Amen.
v I ΤΑ s. AVITI PRESBYTERI, EX EGRE Glis,ls. CODICIBUS, PER F. LAUR. SVRIVM MUTA tofere bio descripta. Eit enim valde ob cur remone sed tame uautea osse,is minus mille auiter contexta a quodam
v I TVS apud Aurelianos plebeio ex sanguine ortu
parentes habuit humili loco natos. Matri eius patria iiij Virdunum, cui ingenuitatem virtus dc meritum conaliauit. Vt autem Aureliam proficisceretur, inopia&e gestas eam compulit. Nupsit vero illic cuidam Bellico lae, cui peperit Auitum egregium filium, qui quando. que populo magnam esset salutem allaturus. Eo nascet. te, ingens lumen in cubiculo apparuisse, certa relatio ne compertum est, ita ut eo splendore obstetrices abolficio sint deterritae. tantique miraculi perculsae stupore non fuerint ausae lumen illud caneste intueri. Sed Domi nus praesidius suturorum, non ignorans futurum illum si delem seruum suum, in ipso ortu eum sanctificauit. Crevit inde puer de cum insantiae rudimenta excessisset, ad Mictianen monast: rium deuotus aduolauit,depositaque coma, monachum professus est. Cum autem nedum Abbati, sed etiam omnibus pura animi simplicitate obediret, monachi qui dam inuidia correpti fatuum eum vel brutum appellabant, crebro illi obtrectantes. Habebat vero pro more, partem ciborum suorum clam egenis impartiri, caepe etiam sibi detractis vestibus illorum tegere nuditatem. Abbas itaque caeleste in illo lumen considerans, tacitus illum amare cccpit, construxitque ei cellulam intra vestibulum monasterij procul ab aliis, ne eius ieiunandi& vigilandi assiduitas a fratribus osten. tationi&arrogantiae tribucretur. Vt vero omnes manifestis indicijs Dei hominem cum esse perspicue cognouerunt inuito Cellarij munus demandarunt. Non potuit ille recusare Abbatis imperium : sed cum camministerii sarcinam in suos humeros
recepisse ab immiti familia, crebris insidijs honesta eius simplicitas appetita & eiquQuadam autem nocte, cum ex more Abbati incumbere volenti inseruiisses cin gulum cum clauibus colligatis caute ad eius caput deposuit, relicto illo onere a Cilauniae loca abditissima secessi: ubi cellulam e vilibus texens virgultis, multis diebus delituit decem plus miniis milliaribus procul a monasterio.Cumq: Abbas ad nothit. nas laudes canendas proconsuetudine surgeret,iabete cingulo, clauium cellarii sit ephrum audit.Obstupefactus igitur,nihil dubitat aufugiisse Auitum, citus', ad cellulam citus se conferens,omneque coenobium &cellulae nemorosa septa perlustrans, nulla αtione inuenire potuit,quem noctis tenebrae facile occultabant. Non multum autem intercessit teporis,cum vir sanctissimus Maximinus, qui per id tempus Abbatis mini sterio perfunctus erat, migrauit ad caelos: cuius sacro humato corpore, monachia inquirendum Auitum simul omnes prosecti sunt, tandemq; repertum, ad monastarium precibus nexum adduc sisibique Abbatem, pontifice iubent constitiarunt: Tum
832쪽
Tum vero ingrato sub fasce humilitas sublimata gemiscit: rursiamque fugam me- cap
ditans vir Dei, terrena fastigia respuens,Vnotantium puero comite contentus, vastas solitudines latitaturus expetit. Erat quidam eremi locus, nemorosa fronde conte se iu-ctus planeque abditissimus in Pictiacaei, tua sundo, luem Olim prisca manus constru s xerat, heder que complexu horrebant culmina sensiim diruta. Ibi ille ultro sese inii ''' lud protrudit desertum, existiamque ex corticum fragmentis domum prouidus Christicola sibi construens longe a villarum culminibus clandestinum amplectitur exilibe una:& diti multumi ruricolis ignotus,pomiseris dapibus, quas sylva ministrabat, sese
Per id tempus, voerrimos glandium prouentus nemii, omne suppeditauit: cum Τι Cap. s. duo subulci immensam illam vastitatem lustrarent, unus iam olim mutus longo sile tio fratrem per auia comitabatur. itaque pastorali ritu inter caeruleae noctis spatia ac censis redis vagantem pecude illis sequentibus,subito exti actis tedis ab immenso im bre, pecus ab oculis euanuit,&omnia rapuere tenebrae: nec iam spem ullam luminis recuperandi cremi vastitas osscrebat. Interim formidant gregi, oculis maiori cura inuigilant. iidem velut stellam radiantis Oly mpi proclii ignem conspiciunt, atq; comulus ille non tam vocibus quam nutibus usurus, properat. Vbi ad tugurium beati viri peruenit, fixus in limine, balbiitiensque, protenta teda nutibus rogat ignem sibit commodari. At vir Dei in med ijs densae noctis tenebris cernes hominem tetra facie, et ornat capillo. vilibus pannoru fragmentis semitectum,nonnihil perterritus, quod putaret se aliquod immanis cremi monstrum Videre, aut inter nocturnas tempest . tes daemonem sibi apparere,inox ad orationis praesidia suo more confugiens, humi in 'plosternit &diu multumq; Dominum deprecans cum lachrymis,orat indicari sibi, ris itum 1 bono vel malo sit is qui se ipsi repraesentet,& ut nullis artibus illum celari pa- tiatur, quin &genus& conatus suos exponat. Post preces , terra surgens Crucis signa manu pingit contra hominem,sicque allatur ignotum: Quisnam iiis, tam subito meo it latus tugurio, prorsus ignoro: sed per Christum omnipotentis Dei filium, cruci susti l xum te adiuro, ut cuius generis monstrum sis, vel quid in desertis his locis agas, mihi edicas. Mox ad imperantis vocem insontis lingua laxatur, vox i, intra fauces renas a Murusio turcindicat homo, quid necessario petiturus venerit: fatetur maiora se accepisse, qua petierit quippe qui lumen solium cxpetens,etiam Vocem sine precio reserat. Deinde l. i. iiii l lentiens viri Dei virtutem,ad cius pedes se abi j clx, immensas agit gratias pro collata
J sibi medicina. At vir Dei intelligens hominem non tam a pastoribus, quam ab ipso Deo ad semissum, multum laetatur Dei beneficio, eiq; gratias agit: hominem quoque complexus Crucis signo muni reddito: lumine incolumem a se dimittit, qui querit
. lus ad ipsum venerat. Potio autem es renis porcorum grex cum custode longius abscesserat, nec iam scL ci=... I. re potuit homo,ubi illum inter opaca sylvarum & noctis umbras quaereret. Mox no j uo iubilo complet nemus,& fratris nomen crebra voce compellat. Ille ut nomen sua uni audit iactari per auras, stupescit, turbat ci; animo, miratur quis vel muto re- sormarit vocem vel importunis clamoribus ipsium ausiit appellare,vel prius incogni- ius eo aduenerit. Haec autem illo inter arborum umbras cogitante,lumen obuiu comspicitur,aduentantisque Vultus exploratur. Postquam ergo prodente lumine fratrem incolumem vidi tarruit in collum eius,cuinq; complexans,gaudia lachrymis permiscet,scisicitatur de medico, Nole orto ambo pariter properant ad hominem Dei prostrati, ingentes agunt gra Cir uetias grandem pro impetrata sanitate porcum offersit sacerdoti. Sed cum ille omnem Vii ori pensibi carnis esum penitus interdixisset,noluit accipere,iubet siuo gregi porcum restitui, obsecrat, ne vel ipsum,vel locum,aut rem gestam vili revelent.b cd celari diu non po- esu. tuit, quod caelestis virtusipso Domino iubente prodebat. Digrediuntur inde a viro Dei, mutusque ad paternas les iam bene vocalis remittitur: qui ubi festinus paternae domus limen excessit,in medio stans,in has prorumpit voces: En genitor optime, na ius tuus multos dudum damnatus per annos, hodie te noua salutis voce compellat,dcca esti virtute soluta lingua te pronunciat. Surgite ergo laeti & alacres,& una mecum simul omnes abite ad sy luas, diuinum mcdicum veneraturi,& sancto Auito pro reddita mihi voce gratias acturi in deserto. Pater crgo ut audiuit filium rem gestam or dine explicantem, paululum substitit inde in collum fili j incumbens, membra coma plectitur & multis inter gaudia lachrymis caput eius rigat. Occurrit etiam mater iaci
minus hilari cupiens filium audire loquerilem. Mox in vicinos rei gestae fama diffunXxx ditur,
833쪽
Multi ad ii di nisi& Auitus ubiq; celebratur Undique deuoti consiliunt populi armi destructos 'hi i ς. ad sanctum semita ducit tugurium sacerdotis languentium eum turba cupit attinge re, immensa miseris stipatur i ylua catervis. Versari videtur in soro, qui prilis abditus
delitescebat insolitudine. Morbus omnis depellitur, languor omnes curantur, tol luntur in caelum voces Deum laudantium,& gratias agentium atq; dicentium, bene- Psaltu. t . dictus qui venit in nomine Domini, Deus Dominus & illuxit nobis per sanctum Aui tum.Sed cum vir Dei immensa populi multitudine premeretur, voluit ni,cturnis ho ris clam ad loca occultiora se transferre: sed tam populi prccibus quam praesulum au. thoritate, vix tandem potuit retineri. Construxit autem eo in loco insigne monaste
rium,in quo in hunc usque diem priscorum patrum Pauli & Antonii instituta incon.
p. s. Per id tempus vir Dei Aureliam proficiscebatur,liberaturus miseros qui in ergastitalis vincti tenebantur. Venit autem ei obui1m immensa turba languentium : e quibus unus paruulum filium a natiuitate caecum ad eius pedes deposuit, Orans ut ei lumen restituat. Iungunt cum illo preccs suas simul uniuersi, ne possit pater pueri voto sita strati suo. I taq; sanctus Auitus tam illorum precibus,quam paterna pictate permotus, 'r'': in oculos caecipueri signum salutis impressit, dc cstigio ille praesentem potuit cet. data. fi nere mundum. Quod quidem nos ab eius ipsinas caeci, sed nunc elare videntis,ore accepimus. Nimis vero prolixi operis est cuncta annotare, quae tum Aurelia , tum aliis di uersis in locis vir Dei ei fecit Certe eius urbis iudicum superba potest . visis eius mi. raculis,adeo ei addicta fati, ut ante omnia vincti,eo rogante relaxati sint. ς pi' Non est autem illud quoq; siilentio pritereundii in m iraculum . quod quidam ' Mi ctiacensis monachus quem sanctus Auitus peculiariter charum habuit, qui etiam ia solitudinem cum illo prosectus suerat, cum iam supremum duceret spiritum, fratris rogauit,ne ipsius corpus prius tumularet,quam beatissimus Auitus super corpus eius precatus esset. Porro beatus Auitus more suo absque ullo vehiculo iam procul secesse. rat in desertum itinere longo.& ad solis occasum usq; illic constiterat: tam ecce unas e fratribus derepente ei nuciat obitum illius, quem diximus. Ille vero eo nuncion mediocriter amictus, qua potuit celeritate ad monasteri u properauit. Iam noctis inci' diae spatia abierant,&ingressus vir Dei in oratinium circa destinctum ipse quoq; in. star aliorum in medio templi se prostrauit. Iam vero vigilijs deses smonachos sonurroia, sin nus obtinuerat.a acuit vir Dei,laetusque illo sit lentio ad scretriam se adiunxit, iuersu Goruni me que ad solita precum arma more suo humi se abijcit,multo lachrymarum imbre sta . xvς p ctorum metuenda pauimenta perfundit, ad omnipotentem Dominum indesinentaui Absolutis precibus surgita solo,sentit diuina benignit te vitam monachi sui sibi donatam defunctumq; inter ipsa noctis silentia ita compes eiis , ita lat: In nomine Dei patris omnipotentis surge frater,& tam repentini decesius tui ibi unaum. tioncm nobis expone. Ilico surgit, mufuerat mortuus, sedensque in feretro omnia, quae ipsi evenissent & quemadmodum eius oratione a tetrae mortis vincii l is ad lucem esset reuocatus,ordine explicauit. Monachicorum mutuis colloquiis excitati. obea pescunt caelesti miraculo quod vita iunctum cia S.Auito sermones conferre viderint. Itaq; omnes humi prostrati, si cerdotis vestigia lambunt, Deo in excellis giatias subli ni iter agitia quod tanta per Auitum virtutis suae miracula in eo monasterio declarurit. Porro is,qui excitatus suit a morte,beati viri complexus dexteram. incolumis a te. retro surrexit S cum hymnis& canticis spiritalibus ad amicam cellulam abscessit 7 3- 'H- multis' postea annis superuixit. Fuit hoc miraculum a sancto Leobino Carnotealizis..es , Episcopo diuulgatum, qui se ab ipso ad vitam reuocato stat re id didicisse testibatur.
sibi, 'Sumus autem in comemorandis beatis limi Auiti miraculis, quoru iam olim probantestimonia collegimus,succincti, ne mysteriorum solennia in vcspcram usque protra
ς p Qujdam ex nensi castello, pro eius plebeculae salute deprecaturus, ablegatus cst ad S. Auitum. Accedit deuotus ad virum Dei, obsecrasivi corpus suum pro castelliciti ibuerit ius munimine apud ipsos patiatur post obitum suum humari: pollicctur eorum xcr-0'0φ μm bis egregiam fabricam ipsius nomini se dedicaturos. At vir sanctus: Indignum est. ix 'μ - hominem peccatorem S multis criminibus inuolutum, intra templum tum lari: campis patentibus adfuturam examinationem, ossa humiliata in fossa hunio decet recondi. Sed tamen ut vestro satisfiat desiderio, si in proposito permaneti templum in Dei nomine ut construatur, non recuso. Meum vero corpus ad Aurelia
norum urbem ex Dei voluntate condetur. Si quid tamen opportunum vestio loco exist
834쪽
existimatis inter titura mox iurgia ex abeunte indigna meas, si poscitis, reliquias capietis. Quod ita quoq; factum est. illo enim in loco hodie magna degit cogregatio .hominum, Deo sacra ossicia sine intermissione reddentium. Nec multo post vir beatus certaminis sui finem obtinuit, sanctum sit caelis spiritum Cap. it. reddidit. Vbi vero Aurelianenses&Dunenses de eius obitu certiores facti sunt, pro pter sacrum corpus sibi vendicandum utrinq; arma capessiint. Dunenses Abbatis sui corpus tanquam quodam suo priuilegio reposccbant: Aureliane sies monachum uic cianensis monasteri j sibi deberi contendebant .Qim autem monasterium, in quo vir amiquam Dei decesserat, Dunensibus esset propinquius,celeriter omnes eo aduolant, desuncti deuotione. corpus tanquam instructa acie rapiunt, sublatumque ad extructam basilicam abspor--ψ ui tare nituntur.Sed non segnes Aureliani licet aliquanto posterius, armis instructi oci diribi'. currunt fores basilli occupant clypeis tecti, parant seaci confligendum cum Dunentibus sacrum corpus absportantibus. Id ubi est tua progressi hactenus securi Dunen ses conspiciunt,animis perturbati desperant se posse voto potiri suo. I t. aque submo iis illis, in media aede onus sacrum inuiti deponunt castris castra opponunt, inter media virorumq; tela thesaurus constituitur scd caelitiis adest praesidium, ne cius causa, qui multis saepe vitam attulerat,innui tuae caedis discrimen illi coniicerentur. Adest, Deo volente,Leusus vir insignis ac summa potestate praeditus: iurgantium lites diri init armatorum saeua consilia dissipat, corpusq; salutiferum per publicum aggerem Aurelias deportari iubet. Tum vero Dunenses magno dolore correpti lamentabiles dant voces in caelum,& Cap. ia. quia non possent sacros artus,vi impediti apud se retinere orant beati viri aliquas reliquias sibi permitti. Non potuit hoc negari potentibus,maximequbdaequii simis precibus etiam lachrymas adiungerent. Accedunt ad ianus summi sacerdotes,dccum tremore corpus sacrum attrectantes, magnum reliquiarum munus conserunt postia. lantibus. Deinde proficiscentes corpus in sublime tollunt sacerdotes, & Vrbana ma iacium ei nus feretro protinus nobilia colla supponit:gaudent, qui possunt sacrum contingere ςο p a lignum.Sanctissimum funus hostilis turba cominus antecedit, urbemque petentes p 'x' puti,condenso pedeseruntur Cerneres illic cereis ardentibus ruralia arua quasi candere flammis & millibus multis stipata caterua iam prima populi pars arcem attinge- te, plurim .
bat, cum multi necdum E Dunensi castello pedem extulissent. Quis vero ingentem it tum Clericorum psallentium chorum,qui ex vicinis urbibus studio religionis ad A uito persoluenda Osticia alacrcs conuenerant,explicare queatὶ quorum ardens & iganitus clamor instar caelestis tonitrui sidereum pulsabat olympum. x erat una omnium clamantium &dicentium Gloria in excelsis Deo,& in terra Aurelianorsi perapetua sub Auito pax. Atque ij vix tandem dena popul in agmina perrumpentes,sacrum corpus perscrunt ad sepulcrum: atque in loco sancto centum ab urbe passibus religiose Sc cum summa reuerentia magni pontifices tumulant defensorem. Titulus quidem ex vilissimi ligni materia illi positus est,sed membra interim totus venerabatur orbis.
Ea tempestate rex Childebertus inclytus Francorum princeps, comparato exerci Cap.is. tu Hispanias suo addere imperio volebat. Audita vero tanti viri fama, oc quod sepul oti m eius exigui parietes vallarent caelesti regi votum integra deuotione nuncupauit, si incolumis in regnum suum sancti Auiti intercessione reuerteretur, amplissimam se super eius monumentum basilicam condituram. Itaque in itinere multa quidem ab hostibus perpessus est, sed quoties ei structa essent insidiae toties sancti Auiti intercessi one ab impcndentibus periculis liberatus est atque ita sospes& triumphans rediit in regnum suum. Tum vero insignem aedem,ut erat pollicitus,in loco supradicto extri; tu, ita hibendam curauit, usus ad eam exornanda solertia Vuaddonis,unius ex proceribus suis. gnem ei in Cuius operis mercede eum credimus minime frustratum. Ij licenim assiduis miracu xivit icti lis virtutum gesta clarescunt.Clausi patescunt oculi debilium membra subito conua lescunt, mutus vocem rccipit surdus auditum. Datur regioni salus integra, & per o mimum infirmitates velox medicina percurrit. Vir sanctus coniungitur Aniano, dc urbs Aurelianorum illorum circunsepta virtutibus,seruatur in medio: Quorum patrocinio nos diuina Trinitas custodire dc conseruare dignetur cui est honor dc virtus& potetas in secula seculorum,
835쪽
DE EODEM S. AVITO, EX GREGORIOTVRONENS. DE GLORIA CONFESSO m, Cap. 99.
Vitus Abbas Carnotent pagi, quem Pectensem vocant, si pili sim minere di lutionem mi corporis Spiritu sancto reuelante prae. dixit: qui recedens a corpore,honorifice apud Aurelianensem ut be n humatus est super quem fideles Christiani ecclesiam construxerunt. Post cuius obitum cum anniuersarius assiimptionis ei in dies cum summo coleretur honore. virus e ciuibus, aliis ad Missa tu ni spectanda solenta euntibus, accepto rastro, vineam pastinate direxit. Increpitusque a multis, cur huic festiuitati deest et, redireiic, quem colitis, operarius suit. Verum ubi ingrcsiis vineam,pri mo ictu terram aperuit, protinus retorta ceruice, facies eius ad tergum conuersa est Tunc tremens, spectantibus populis, cum fletu magno basilicam sancti ingreditur. Post paucos vero dies, orans in eodem loco assidue, directa ceruice conualuit.
DE SS. MARTYRIBUS MAR CO ET MARCELLIANO
ostendet Lector multa lectu dignis lima in Historia S. Sebastiani exi mihimartyris: quae Osi I. Tomo die ro. Ianuarii. Passi
MARTYRIUM SANCTI LEONTII ET S0
CIORUM, PER CYRUM SCRIBAM. HABETUR in irone Metaphraste.
V O tempore Vespasianus Romanorum Imperium te.
nebat vir quidam ordinis Senatorii, Adrianus nona ine cnidelis,& animo valde immanis omniumq; pessimarum antram inuentor, cum audiuisset quosdam Christianos est ab omnibus illis abhorrentes, qui diis ipsis sacrificia oeci. rent,dcosq; ipsos despicientes, & alios homines mapicis a 4hus ac disciplinis&adulationibus 1 deorum familiari.
t ite remouentes,quippe qui dicerent,non esse deos, sed L num tantiam Deum: surore percitus, Imperatorem adiit, dc ab eo petiit, ut sibi contra homines Christianos potesta tem daret. Imperator vero statim omnem potestatem A driano contulit eiq; mandauit,ut quicunq; cius edicto parere.& dijs sacra facere vel lent, honore magno donati,ad eum mitterentur. qui vero nollent, cruciatibus graui csimis subiecti morti addiccrentur. Cum igitur Adrianus ex magna Roma discessisset,signiscatum ei fuit a quibus lair, in urbe Tripoli esse milit cm quendam,Lcontium nomine qui deos ipsos reprobam, eos qui sacra illis facerent, ab eoru cultu auerteret.& patrias leges di sibi ueret. Cum haec Adrianus de Leontio audiuisset, hilaritate non mediocri allectus est. & militum cohortes praemisit, ut I contius qui talia faceret compraehenderet u r. Cli ira vero pro pe urbem venissent corum tribunus,qui&ipse daemonum s uperstitioni & idolis aes dictus erat repente febre totus correptus est & militibus suis dicebat: Ita mihi dii pro. pitii sint ut eFo scio, undenam hoc malum in me prosectum sit. Dij adii ersias me insignati sunt: cum enim huc prosccturus essem, congruentem victimam illis non obtu- li. Milites igitur cum Tribunum suum ita febri aestuantem per tres dies. neq; cibum a. liquem sumentem,sed magis magisq; febri laborantem viderent, militi, angust ijspre. mcbantur. Nocte autem illa Angelus Domini apparuit ei dicens Tribunc, si vis sanus fieri.vna cum militibus,qui tecum sunt,ter clames Tu,qui sancti Leonti j Dcus es, multi, quaeso auxilium feras. Si hoc dices,statim sanus fies. Cum Tribunus in talem mentis excessum venisset,&sobrius esset, vidit Angelum ut adolescentem aliquem,candida veste indutum,& adspectus speciem quanda in ter
836쪽
1 bilem prae se serentem. mille: Ego inquit missus sum una cum his militibus, ut Leontium compraehendam,& seritem usq; ad reditum Adriani Ducis: & tu mihi dicis ut clamem Deus sancti Leonti Lauxilium illi asseras,ut aluus sim 3 Clim haec An gelo diceret, ille ab ipso evanuit,&stupor Tribunum corripuit: qui cum adhuc iactai retin lectulo &febre vehementi teneretur, militibus ad se accersitis sic ait: Audite, fratres.Cum primum somnum cepissem,uir quidam illustris ad me venit, & dixit: Si vis sanus fieri ter clames: Deus sancti Leont ij, opem mihi afferas. Et his dictis eua nuit. Cum haec Tribunus dixisset, Theodulus quidam miles plus caeteris obstupuit,&quaesiuit 1 Tribuno, an eius,qtiem dicebat, vestis alba,& adsisectus terribilis fuisset: idqi ita se habete didicit.Postridie vero mane Theodulus ipse assidebat Tribuno, quae
audiuerat in mente habens. C a m autem & compotationis tempus venisse Theodualum milites vocarunt,ut una cum ipsis, quemadmodum semper consueuerat,se oblectaret: Erat enim Theodulus ipse inter Graecos homines maxime illustris.Ille ad compotationem inuitatus,omnes cibos reiecit, neq;quicquam gu stare voluit: sed humi ia cens diutius ieiunus permansit,ac tandem somnum cepit. Experrectus autem, com
militonibus suis: Adrianus inquit, Praeses crastino die veniet, & Leontius captus non est 3 Sed si placet omnibus vobis, ni ecum habens Tribunum, ad urbem proficiscar, & quaeram quisnam sit iste Leontius quem postquam comprehenderimus,caute serua E ri iubebimus, quoad Adrianus Praeses venerit. Erat autem Tribunus tinus iam sa vibunus'. ctus de a febre liberatus cum visioni illi obediuisset. Postqu1m igitur illi ad summum urbis verticem venerunt ecce Leontius ipse illis cap. . occurrit,quibus ait: Salucte in Domino,fratres. Id cum audissent duo illi milites Triis, bunus oc l heodulus Salue, inquiunt,& tu amice. Tum Leontius dixit Quidnam,sra tres,quaerentes huc venistisὶTunc milites: Virum inquiunt, quendam, Leontium no , mine doctum & probarum, Imperatori Vespasiano hoc loco habitare significatumi 'Dit. Hunc igitur nos convcnire cupimus, ut iussi sumus. His enim diebus Adrianusi praeses huc venturus est, ut & ipse Leontium videat,cumque ut deorum amantem, lim, nore maximo prosequatur,atque ad Imperatorem ducat: totus enim Romanorum Senatus illum videre cupit,cum eius praeclara facta,&in deos obseruantiam audium rit praesertim cum sit unus e principibus viris, qui sunt in urbe Tripoli. Cum haec au-ὸ disset Leontius: Vt video,inquit,peregrini estis, dc huius regionis ignari. Venite igitur,& mecum una requiescite: ego vobis Leontium illum monstrabo, quem vos deorum
amicum esse dicitis: ille verbnon est ijsdijs amicus,quos vos colitis, sed scio ego Chri manum illum esse & Domini Iesu Christi fidem tenere. His auditis, illi secum dice bant: Qui sinam iste est qui dicit,Leontium Christianum esseὶ Num aliquis ex eius coi gnatione est 3 Itaque Theodulus: Quodnam,inquit,est nomen tuum Tum Leontius IDe nominis mei significatione inliteris diuinis scriptum est his verbis: Superaspidem patri. α basiliscum ambulabis, di conculcabis leonem & draconem. Oportet igitur a me Nota quiri conculcari leonem & draconem: leonem, inquam, hostem illum, qui corporeis culis non cernitur: dc draconem, hoc est, Praesidem ipsum,&cius consiliarium. Tum , sή 7ζι, Tribunus ad Theodulum conuersus: Et quisnam, inquit, iste est, qui dicit: Oportet eat. leonem
a me conculcari leonem & draconem , & Praesidis consiliarios 3 Dubitatione igitur 'a detenti, ambigebant quidnam facturi essent. Eo enim, quod tam benigne invita ρ' '
ti crant, remorabantur, ne prauum consilium suum viro illi aperirent: veruntamen cum Adriani saeuitiam perspectam haberent,&eam formidarent, neque vel lent re insecta reuerti, iter ad Leontii domum, amicitiam simulantes, una fecerunt. Deinde, En, inquiunt, vir optime, domum tuam pena enimus, ct rebus tuis omnibus fruimur. Fehinaigitur nobis Leontium ostendere, victim venerit Adrianus Prias . honore maximo dignus habearis,&Imperatorum amicissimus in eorum palatio
Haec cum illi dixissent tum Christi martyr: Ego, inquit, sum Leontius ille, quem p. s. vos quaeritis ego sum ille Christi mitra ego sum,quem Adrianus per vos insequitur. Σ' Illi cum audiuissent quod dixit, Ego sum, in faciem prostrati, clamare coeperunt: Ser ρ' 'ite Dei altissimi,remitte nobis soc peccatum: sestina Deum tuum placare, ut nos ab L dolorum foeditate,&ab illa immani fera Adriano eripiat:&nos enim Christiani somus. Haeccum illi dixissent,sanctus Dei seruus Leontius in terram se deiecit flens, α dicens: Domine Deus, qui vis omnes homines saluos fieri,& ad agnitioncm veritatis, Tim .. peruenirc: qui dedisti nobis salutis pignora, respice nos quaeso, in hac hora: qui fecisti, Pie timui qui contra me Venerant, pro me egent:me ouem illam perAtam servehoro.& istos xxx a mecum
837쪽
meciam una illumines misericordiae tuae luminibus quibus&sanai spirii sis nil illa
effundas,& cor purum crees, tuoque signo notatos', inuictos milites contra hostem diabolum esticias potentiam & arma illis praebens propter viscera misericordiae tuae. Pro scuto Sc hasta sit illis sipientia tua. Tu, qui tribus dicbus in sepulcro eisse voluisti, qui malefici draconis caput conculcasti, da, quaeso, ut Tribunus hic I Theodulus conterant caput malitiosi diaconis Praesidis Adriani,tuiqile roboris gratia illos con
times. Tu enim desiperatos ad cognitionem & spem inuitas: tu errantes misericor dia tua in viam reuocas: quippe qui cordis arcana cognoscis,& uniuersae humanae naiaturae creator es. Accipe, quaeso, preces pcccatoris Leontii. Ostende & his, praeter te no alium Deum esse Fac, ut quid iis inanimatis& mutis fidem habent, illos vanos & ina. nes esse cognoscant: dc tuae cognitionis lumine illustra eos, qui veritatem non coa, gnoscunt. Ita, quaesio, facias, Deus Saluator noster,qyoniam tuum est regnum, .
tentia & gloria Patris,&Fiiij dc Spiritus sancti, nunc & isemper,& in secula seculorum,
Cum dixisset Amen descendit nubes aquae in Theodulum &Tribunum eosque ii luminauit. Qi d chim sanctias Leontius factum vidisset, voce magna clamans Gloria,
inquit,tibi sit, Deus meus, qui voluntatem quaerentium lenon aspernaris. Tum illos albis vestibus induit.&cereos accensos ante ipsos serri iussit. Cum vero, quidam ei Graecorum numero tantum miraculum per Leontium factum vidissent, coeperunt per urbem tumultuari.&ita clamare: Perniciosis igne comburantur illi. qui deos no stros reprobant. itaq; no mediocri tumultu ciuitas illa perturbata erat. Biduo autem postea venit Adrianus Praeses,&omnes,qui cum illo erant: cumq; ante urbis portas constitisset quς siluit, quaenam voces & tumultuatio illa, quinam populorum clamores Leontius a essent. Tum eius ciuitatis optimates: Vir inquiunt,quida Leontius nomine qui Clari
in istianus appellatur,omnes a deorum nostrorum cultu dehortatur,acrcinouci, magi Adit udi. cis quibusdam artibus homines ipsos circunuenies, dum praedicat & nugaci oratione cclebrat, extolliti virum quendam ab hominibus in Criice suffixum, quem Pilanis ipse inquisitum flagellis,& ludaei alapis verberarunt: Quinetiam Imperatoris nostri milites venefici js suis decepit,& ad Galilaei hominis illius religionem attraxit, eosque albis vestibus indutos,tertium iam diem apud se habet, & maximos deos nostros te.
p. . Tunc Adrianus Praeses furore accensus,iussi militibus quos secum habebat,ut tres illos compraehensos,caute in carcere custodirent, quoad ante Tribunal sisterentur. - λώφ .. Fecerunt milites quod iussi fuerant,& homines compraehensos in carcerem coniectituriaeusto runt Leontius vero per totum diem non desistens magni Dei fidem & doctrinam ii 4-- lis tradere Agite, inqui fratres estote fortes,&cogitate, praesentcs cruciatus patum cite,& ad breue tempus gaudium vero illud de iucunditatem sempiternam saturam.
Itaq; si nos hic nefariorum hominum iniurias sustinemus, illi e requie perpetuam imri l. ii ueniemus. Nocte vero coepit psalmi versus illos canere: Deus noster in cςlo& in terra, omnia quaecunq; voluit, fecit. Deus,qui praecinxit me vii te,&posuit immaculatam
viam mea .Cum vero dies illuxisset, Adrianus Preses in tribunali sedens iussit ad seduci Leontium, Tribunumq; & Theodulum .Qui cum praesto essent: Tunc inquit Prae ses, Leontius 3 Em,inquit ille, ipse sum.Tum Praeses: Cuius sortunae & conditionis homo es Quomodo prauis&maleficis venefici tuis milites ab Imperatore nostro subripuistit Eos, inquam, qui semper ciam Imperatore nostro erant, subripiens sectili, ut ei, quem tu Deum dicis,crederent. Respondit Leontius: Ego Chri isti mei sum in tes: ego sum illius verae lucis filius,qui illuminat omnem hominem venieme in hunc mundum.Omnis qui Unit ad hanc lucem non ostendit. Scit Tribunus di Theodulus, quae sit huius luminis origo & persectio, Christus videlicet: Itaq; dereliquerunt deos tuos elignis, lapidibus,sc animaliuossibus coniectos: quippe qui fragiles sunt, &com
minui facile pomini.Cum Praeses audisset Leontium tam libera oratione utentem, ς - μμ mrore inflammarus praecepit semis, ut verberibus I contium ipsium contunderent. At ille cum verberaretur,erectis in caelum oculis Tune, inquit, Adriano putas crucia tum mihi afferre qui teipsium cruciast h. i. Cum vero illum Adrianus vidisset cruciari quidem,sed in Christi confessione coameitur in stanter permanere,illum iussit in carcerem duci, S ad Tribunianiae Theodulum con ς -- ucrius:Quare,inquit, vos patrios vestros mores abiecistis, in quibus cducati estis,&de. relicto militari stipendio, Imperatori nostro moerorem parastisὶ Tum illi responde
runt: Nobis datus cst panis,qui consumi non potest,qui e caelo descendit, α vini pinculum
838쪽
culum elatere altissimi Dei acceptuin: pro illis autem carnibus. quae corruptioni sub is stin corpus puri&omni macula carentis agni nobis datum est. ni Adrianus: ista, inquit, vobis suggessit improbus Leontius. Facite igitur, quae Imperatori grata sunt. An ignoratis ita imperatorem iussisse,ut qui diis sacra fecerint,maximis hono ribus & militiae gradibus honestentur: qui vero iussis parEre noluerint, illi pessimis modis vita priuenturi Ad haec Tribunus&Theodulus responderunt: Nostra mili tia in caelis est: fac quicquid vis. Tu quidem, cum turpissimorum idolorum ultor sis,
contra nosipsos te armas: sed tota vita tua deserta erit,& tempus dierum tuorum mi mi; hiis unuetur. Haec cum Adrianus audiuisset, iussit Tribunum in ligno suspendi, atque conia ectatur. aestanter unco lacerari:Theodulum vero in terram prostratii in verberibus caedi. Qui Theodulus cum acerbe cruciarentur, nullam aliam vocem emittebant,nisi hanc:Salua nos, Domine, quoniam desecit sanctus. Adrianus vero cum illorum sententiam stabilem at que immobilem vidisset,iussit eos securi percuti. Qui dum ad supplicium duceretur,e,.. .i canebant versus illos Tu protector noster. Domine: In manus tuas commenda- auis ut mus spiritus nostros. morationem compleuissent, a carnifice percussi sunt, & antimas suas in consessione illa sancta Deo tradiderunt. i Posthaee iussit Adrianus duci sanctum Leontium. Qui cum praesto esset: Age, in cap. quit, I conti, misereat te sortunae tu ne graues cruciatus experiare, quales cxpertit sunt Tribunus& Theodulus homines a te circunuenti: tamq; audi me, & dijs sacrifiat ca, sic enim honores maximos a me & Imperatore, totoq; Senatu consequeris: nams Imperator valde cupit adspectum tuum videre.Auertat Deus,inquit Leontius, ut e t go imperatoris adspectum videam, qui execrabilis hostis Dei est: sed si placet, tu, A i driane, Christi amicus sis:id enim si seceris, ostendam tibi, quantam salutem, qua tam opem,&quam perennes diuitias ab ipso percipies.Tum Adrianus praebili sit bri t dens:Tantam, inquit,& me salutem consequi vis, quantam Ttibunus&Theodulusi consecuti sunt 3 An nescis scelestissimum caput quali sipplicio illi consumpti sunt i Ad haec Leontius: Minime supplicium appelles quod ipsis intulisti: scd vitam potius 'sum pacem & gaudium: nunc enim gaudent & exul tant, & una cum Angelorum choris
versantur.Tum Adrianus: Adhibe inquit, Leonti,mcntem ijs, quae a me dicetur. cc nam mentis compos, hanc Solis lucem&maximos illos deos, Iouem, ollinem, Neptunum,Venerem,& reliquos unquam relinquere voluit, ut morte pes lima vitam fia: niretξ Nemo certe,nisi qui a te circunuenti sunt. Ad haec Leontius: Minime tu audisti,
i quod scriptum est: Dii gentium daemonia:&, Similes illis fiant,qui faciunt ea.& om nes qui confidunt in eis.Quis igitur est,modo sanae mentis ille sit, qui mutis lapidibus Psilnixui i & talibus rebus anima & sensu carentibus, cuiusmodi sunt isti vestri dij similem se esse μι velit nedum ipsis iacra facere., Clim haec ludex audiret, Martyris sententiam firmam esse videns , iussit in terram eii' prostratum, a quatuor carnificibus verberari,& praeconem ipsum clamare: iasi deos ' i nostros pro nihilo faciunt,&Imperatoris edictumno obstruant ita peribunt: Cum s. olim i diutius Leontius verberaretur,& carnifices desessi esstent, ad Praesidem loquens: 'uvii P uis liquit, corpus meum,pessime homo dilaniaveris. nunquam tamen animae in dominus fueris. Iussit deinde Adrianus il lum in i igno suspendi,& eius latera atq; cru-
ra lacerari .Qui cum diutius lacerarctur, neque quicquam aliud diceret, nisi hoc tam tum: Deus in te speraui, salua me Domine:cumque caelum Martyr suspiceretirunc ad ministros suos Adrianus conuersus: Deponite,inquit, illum de ligno: scio enim, quod de Quinta cum in caelum intueatur, deos ipsos orat, ut requiem illi aiferant. Ad haec S. Leon ς nxur. tius dixit: Pereas tu cum dijs tuis Adriane infelicissime α execr*nde. Oenim Deum incum precor, ut robur ac Vires mihi suggerat, quo tormenta tua sustinere possim.
Cum igitur Adrianus Leontiumcntem constantem&firmam vidisset,rursus iussit in ligno cum suspendi, capite in terram deuoluto,& magnum saxum ex cius collo pendere, ut ita cruciaretur. At sanctus marty r generoso & forti animo cruciatus illos per inutiferens, ac caelum intuens, sic Deum orauit: Domine Iesu Christe qui corroborasti seruos tuos Tribunum & Theodulum ad praestandam tui nominis consessionem, & me seruum tuu m lapplicem& pcccatorem confirmes,ut tormenta hςc sustinere possim, neque expectationi meae deesse velis. Tum Adrianus: Scio,inquit, Leonti, dijs nostris te amicum suturum. At ille: Ego cap.iti seruus sum Dei altissimi tu vero deorum tuorum seruus es. Cum illis igitur&tu,&: exercitus tuus peribit.Porro Adrianus cum Leonti j mentem stabilem vidisset, illum
iussit in carcere seruariusque ad diem posterum. Ille vero in carcerem ingressus. per
839쪽
Fiam. 'totam noctem psalmum canebat Dominus illuminatio mea,& salus mea: quem tumebo 3 Ctim vero psalmum caneret, Angelus illi apparuit,&dixit: Esto sortis Leonti, o enim tecum sum . Me Dominus Deus tuus misit,quem tu quaeris. Cum verbdies illuxisset, iussit Adrianus ad se Leontium adduci,quem sic atratus est: Nunquid, Leonti, cogitasti quid tibi expediati Tum sanctus martyr : Cum semper liqui co gnoverim, quid mi hi expediat, vanis tuis sermonibus restiti: quare semel, bis x
tertibi affirmo, me nunquam commissuria viderelinquam eum,qui iecitcglumae terram,mare&omnia,quae in eis sunt, Dominum Iesum Christum Dei filium, qui propter nos homines Crucem pati voluit: illum, inquam,minime deseram: in eoe nim solo,& in eius nomine spem collocans misericordiam consequar . Tum iussit e . μ' Adrianus in aerea quatuor carnificibus suspendi,& vehementer verberari Ciumbes' u vero ille verbcraretur, clamauit Adrianus: Fac, Leonti, quod dico, Ecdijs sacrificae id enim si feceris per deorum nostrorum salutem ac benignitatem faciam, ut digni tatis gradum,& longe plura consequaris. Ad haec sanctus martyr Leontius : Et quae nam, inquit, dignitas tanti erit, ut ego Deum meum negem, & tibi obediam 3 Metie hortaris, ut daemonibus tuis sacrificem, cum ne totus quidem mundus tanti sit, ut cum Christi mei charitate conferri possiti Cum igitur Adrianus eius mentem ita fi mam vidisset,ut mutari non posset, hanc sententiam contra illum tulit: Leontium, qui dijs libare,&Imperatoris edicto patere noluit, nostrosque nobis propitios deos contempsit, iubemus e quatuor vectibus suspensum,tam diu verberari,donec animi
Cum igitur sanctus martyr Leontius diutius verberaretur,& vulneribus ac plagis laceraretur,spiritum suum Domino tradidit, oc in ipsius Tripolis portu sepultus cst hi iuri.' decimooctauo die mensis Iunij,cum mundoipsi bonum virtutis monumentum dere liquerit: martyr,inquam, Lcontius,per quem Deus sui r ni partem nobis concedat. Haec commentaria beati martyris Leontii Cyrus quidam scriba in tabulis plumbeis conscripsit,& apud sancti martyris monumentum ea deposuit, ut ijs, qui posica sua turi sin*optimum exemplum relinqueret in Christo Iesii Domino nostro Quisquis igitur ea legit & bonam ac sanctam Martyris consessionem audit manus in caelum e rigat,& Deo ipsi gloriam reddat,qui martyri patientiam suggessit. Martyrium aut Ecompleuit Christi martyr Leontius decimooctauo die mensis Iunij, ut iam diximus, sub Imperatore Vespasiano,in nobis autem resnante Domino non o Iesu Christo:
Cui sit gloria in secula seculorum, Amen.
VI B V S temporibus Traianus Imperator Romanorum
perium tenebat multa idolorum insania&error, multaque caci tas Graecos homines detinebat. Quamobrem magna persecutio contra Ecclesiam Dei continouebatur. Erat autem Domitianus
quidam Antiochiae Pisidiae Praeses: qui cum Imperatorem Traianum adijsset, iij t sibi dari potestatem aduersiis Christianos ho. mines,ut quicunque dijs ipsis immolare noluisset, praui supplicio afficeretur. Hic cum huiusmodi potestatem accepisset, dc armatimariit a. radiaboli indutus esse tane leo quidam fremebat aduersus cos, qui ad mortem usq; Dei confessionem seruabant. Venit autem in urbem Apolloniam, per Soropolitaruregionem. Cumq; persecutio immineret,Sosimus quidam miles fidem Christi cupi u. h. i. ens sequi,arma bellica tunc abiecit,&ad sanctissimam Ecclesiam coniugi S Christi . hie is a L fide instructus,immortalitatis lauacrum accepit, in fidei operibus dccastitate, mul, ni excieiiii iisq; ieiunijs dc orationibus seipsum diligenter exercens. Clim dies multi praeteriissent, dc Domitianus esset in ea urbe, quam supta diximus, vir quidam illum adijt,dc Sosimum deserens: Est, inqui quidam Sosimus miles, quidc Imperatorem,& vestram potestatem contemnit: cumque arma deieceri .dc mili. Etiam abir auerit,inquam ab Imperatore Traiano adscriptus suerat, dicit se Christi norum religionem sectari pro nihilo faciens deos nostros : quinetiam Imperatoris constitutiones cxecratur,dceius potestatem despicit. mPraeses dixit: ducatur huc
Sosimus ad tribunal Abit igitur cohors,uti aliterat,dc Sosimum comprahensum,
840쪽
id tribunal duxit. Qvm Praeses interrogans:Tune,inquit, es qui Sosi mus appellaris3
Respondit: Ego ipse sum Sosimus seritus Domini mei lesu Christi. Ad haec Praeses Farςre prius,cuius conditionis homo iis,& postea dices cuius servus sis. in ille: Miles ego sum,quod ad humanam conditionem pertinet,qui vestros illos deos perditistis mos dereliquihoc Christianus factus sum. At Domitianus : sceleratissime inquit, Sosime, nihil tibi proderit nomen istud. I nunc,& dijs sacrifica, ut peccatum istud tibi condqnetur quod Imperatorem S. dominiam nostru ni Traianum despexisti, qui milita rem ornatum tibi concessit. Ad haec Sosimus: Minime diis vestris ego sacrifico. Addu '
catur,inquit Domitianus in carcerem.
Crastino autem dic iussit eu in duci ad tribunal, quem, manibus post terga colliga tis ante Praesidem statuerunt.Tum Praeses iussit cum in ligno suspendi: cui sit spensis dicebat: Sacrifica, sceleste Sosime priusquam membra tua destruantur Ad haec Sosi mus: Non solum inquit non verbis, sed neque factis poteris mihi perstradere, ut sacri. Voberatur ficem Tum Domitianus: Verberetur vehement cra robustis militibus Cumque diu tilis beatus Sosimus verberaretur dixit Pr sidi: Frustra ministri tui laborant,Dei enim
me corroborantis voluntate verbera tua non sentio. Clim igitur tam diu verberatus fuisset quoad solum ipsum sanguine repletum esset, voce magna clamans dixit: Do mine Deus omnipotens qui sedes in throno firmissimo qui exicndisti caelum & fuit disti terram qui aquas omnes in unum locum congregasti, tu, nostra scruorum tuo rum spes, exaudi me, tui te precor: neque permittas huius Domitiani minis me superati,ut omnes qui nomen tuum non cognoscunt, per me discat, te solum cilc Deum. Has preces cum habuisset,venit vox e caelo,dicens: si me esto sortis robustus ego enim tecum sum, neque quisquam tibi obesse poterit.Cum hanc vocem Domitian',
α quidam alij, qui cum illo erant audiui illant: Certe,inquiunt magus hic est. Alijdice tui. bant: Minime magus est, sed magnus est Deus Christianorum,& ab illo vox ista ad hominem hunc missa est. Iussit rursus eum Praeses colligatum aquatuor militibus extendi. Qui cum valde distenderetur,uculos in caelum erexit, ac dixit: Domine Deus, qui hominum in cnates cognouisti tu Christianorum spes,rciugium & requies illorum, qui sunt in angi si ijs libera mea fraude pestilentis & diaboli Domitiani, ut cognoscat omne qui prata
seiues sunt,te Deum viventc messe, qui semper suisti.&cris insccula. Cum inulti ex Mutile viij, qtii praesentes erant,cgrcgiam martyris patientiam cognouissent, ad Christi fidem dum. csiuetu sunt. Praeses vero cum id factum vidisset,& metucrct, ne omnes ad eandem fidem conuerterentur, erubciccns ac dentibu , i redens, cogitabat, quo mortis genere hominem interficeret. Iu stit igitur grabatum aereum ferri, & ignem multum sub ij ci. Cumque multae flammae in grabatum asscenderent,iussit bea tum Sosimum nudum illuc coniici. Clim vero sanctus martyr Crucis figura se muniuisset,&ingra- . ,hatum coniectus csset, statim Dominus ignem in rorem conuertit: ctenim per An .gelos suos Deus Martyri opem attulit.Omnes Vero,qui praesentes erant, opinabantur ob nimium illum ignem Sosimum animam cula uinc. At angeli a Deo missi, Lan cium martyrem e grabato sublatum,Dmnibus spectantibus, extra grabatum coniti tuerunt. Turba verbcum admirabilia Dei facta vidisset, eius gloriam collaudauit,qui ubesiui.
sit Angelos suos,&atali flamma virum illum eripuit. Itaque plurimi ad Christi fidem conuersi sunt.
Tum Praeses cum sanctum martyrem ad se vocasset: obtempera inquit,mihi So si me, di dijs sacrifica. Ad haec Sosimus: Foedissime omnium hominum quibus dijs iubes me sacrificare Z Ioui, inquit ille,& Iunoni.Tunc Sosimus: Ego multos i stos deos
non colo: unum enim cognosco viventem Deum,huicque soli pie seruio Haec cum audii sui Praestes: Sosiime,inquit tibi dixi, ut ad deorum aram accedas, & ipsisfacris ces: sim minus,te igne consumam. Ad haec Sosimus Stolide,semel dixi tibi, quod Deo meo seruio, qui in caelis est.Cum vero Praeses a tribunali surrexisset, S ad Cononen sium urbem iter factu tus esset, iussit martyrem ligatum illuc sequi, ut ibi ad ignem coni jccrctur. Cum i te ad eam urbem Domitianus venisset, resederet pro tribunali, iussiit in crepidis quibusdam clauos aptari,&Martyris pedes crepidis illis configi , ca- Vide erudiatenisq; constrictum ad equos ligati,&cogi celeriter ambulare. Ille ad equos serocissimos alligatus,non letuus crat ad iter faciendam,sed equos ipsos anteuertens praecur vii iustuc rebar. Deus cnim crat cum illo,qui scipsi adiutorem praebebat. Itaq; has voces protulit: Do initae Deus, qui perfecisti pedes meos tanquam ceruorum, perscctam pa
tientiam mihi suggeras. At Praeses citam martyris patientiam vidisset, misit ipsum inearia