장음표시 사용
21쪽
non esse assensum quo credantur veritates a Deo revelatae, sed certam firmamque diuinae misericordiae fiduciam. Alterum est, illos nullam fidem informem , hoc est, claaritate destitutam agnoscere , quod utrumque nunc impugnare juvat.
Utrum mes su idem quod fiducia. AGitur de fide christiana , de illa fide
quae in Scripturis commendatur. ,
tanquam initium salutis, fides iustificans, tanquam ad salutem & 'iustitiam necessaria, de qua demum loquitur S. Paulustres enumerans Virtutes Theologicas r. corint. i 3. Nunc autem , inquit, manent fides, spes, charitas, tria Laee.
Hane ipsam fidem iis definit Calvinus
lib. 3. inst. e. a. f. I 6. In summa vere fidelis
non es, nis qui selida persuasione Deum Miropitium bene Mamque Patrem esse mire Dasius, de eius benignitate omnia Hi pollicetur , nis qui divisa erga se --- lentia promistionibus fretas indubitatam
fatalis eve satisnem praesumit. Num. 29. Fidei fundamentum facimus gratuitam
promusionem quod in ipsa proprie fris
G seat. Tames enim Deum per omnia veracem esse satum , sue iubear, sis prohibeat, sue promittat, sis minetur,
juissa etiam ejus obedienter excipiat , in terdicta Observet , ia minas animariem rat , proprie ramen a promissone incipit,
in ipsa constat, in ipsam desinit.
Sie totus est ibi Calvinus ut fidem astruat tanquam certam in promissiones Dei fiduciam, eamque fidei notionem reiiciat, qua dieitur a Catholicis assensis qui praebetur veritatibus a Deo revelatis rSi qtiis , addit ille ibidem num. 3o. Deum juste praecipere quicquid praecipitquere minari credat, an propterea fidelis Meabiatur Nihil minus , firmus ergo fidei status non erit , nisi in Dei misericordia
latura Eodem modo loquuntur Melancton in locis communibus cap. de vocabulo fidei , Meta consessionis cap. q. arti 1. Ch mier tom. 3. lib. I 3. cap. I. ubi inprobationem huius sententiae refert hune articulum et O. consessionis G llicae; o
dimus nos sola fila feri hujusjustitiae partiacipes , Aut scriptum es , ipsum missum epacquirendae nobis salusi , ut quicunque credideris in eum , non pereat. Hoc autem
ideo fit , quia promi pones vitae nobis io
ipso oblata, tune Qui nostro applicantur ; nobis red untur escaces , cum eas amplectimur , nihil ambigentes nobis eventura , de quibus ore Dei certiores smus .
Dehine fidem triplicem distinguunt Haeretici, Historicam , miraculorum romissionum . Fidem Historicam eamicunt quae est firmus assensus inteli eius quo credimus velum esse quicquid
Deus revelavit , Hebratarum II. cap.
Fide intellielmus aptata esse saecula verίω Dei orti sidem miraculorum appellant donum patrandi miracula, iuxta illud
I. ad Cori cap. II. Si habuero omnem fidem, ita ut montes transferam. Fidem denique promissionum quae' versatur circa Dei promissiones de remissione peccat
rum & iustitia consequenda per Christum, uti eam describit Calvinus loco
Hane fiduciam, in qua proprie coninsflere fidem docent, ut mox diximus, duplieem iterum distinguunt. Unam g neralem quae versatur circa divinas missiones in genere, puta quod Deus omnibus credentibus salutem promiserit,
Marci ultimo, qui credideris obaptis rus fuerit , salvus erit. Alteram specia lem qua unusquisque in particulari sibi applicans Dei promissionem , ceris credit & eonfidit peccata sibi esse remissa, in qua persuasone & fiducia de propria salute putant consistere veram fidem ehri .stianam, Theologicam, justificantem, ita ut utraque alia fides proprie appellari non debeat fides: in quam doctrinam sit
Fides christiana quae passim comme datur in Scripturis tanquam iustificans Aia salutem necessaria, male dici tui posta in D i: od by COOsis
22쪽
in quadam fiducia hominum in divinas
promissiones, sed dici debet firmus assensus quo creduntur veritates a Deo revelatae, uti illam supra definivimus. Probatur I. ex Seripturis in quibus aperte nec semel inculcatur hare doctrina . Primo enim ex innumeris propem dum locis patet, fidem nihil aliud esse uam assensum mentis quo credunturogmata a promissionibus Dei longe diversa, uti sunt Existentia Dei, Divinitas Christi , eius Resurrectio, & alia id genus. Ioan. 3. Sic Deus dilexit mundum , ut Aium suum unigenitum daret, ut omnis qui eredit in ipsum non pereat. Cap. et O. Quia vidisti me Thoma eredidisti, beati qui non viderunt G crediderunt . Ubi agitur de ea fide qua ereditur Christum esse Messiam & resurrexisse a mortuis . Act. 8.e p. clim Philippus Eunucho praedicasset Evangelium, Eunuchus petiit Baptismum. Ecce aqua, quid prohibet me haptizetri ρRespondit Philip ς, Si credis ex toto corde, licet: ait autem Eunuchus , Credo Filium Dei esse Iesum Christum . Quapropter Philippus illum baptietavit. Unde sequitur hane fidem quae justificat, quatenuS nempe praeparat ad iustificationem, esse fidem dogmatum, non fiduciam in promissi nes divinas. a. Sunt alia prope innumera Scri plurarum loca, in quibus declaratur actum fidei christianae, idem esse ae scire, intelligere, credere, quae quidem toto eoelo discrepant a fiducia quae est actus voluntatis, Rom. 4. Confortatur Ut fide Abraham, dans gloriam Deo, plenissime sciens, quia quaecunque promisit potens est ei facere. Ad Hebraeos tr. cap. Fide intelligimus ditata esse faecula verbo Dei, ut ex invia
ilibus visibilia ferent. Ubi Apostoluseommendat fidem qua Abel plurimam hostiam contulit quum Cain, 'quae fides fuit de Deo ipso & eius beneficentia. Item laudat fidem Noe, qui responso accepto de his qua non viderimur , ita credidit, ut juxta fidem obedierit, σ
justitia quae per sdem es haeres si im
stinguuhi Scripturae , insignis prae caeteris est ille locus I. Corint. I 3. cap. Num autem manet fides, spes, charitas, tria hae. Ad Ephesios cap. 3. in quo habemus suetam o accessum in confidentia per fidem ejus. Ad Coloss. e. r. Si tamen
permanetis in fide fundati or sabile, o immobiles a spe Gangelii quod audisse.
I. ad Tim. q. Qui enim bene mmiseraverint, gretilum bonum sti acqnirent , multam fiduciam in Me qaa es in Chii Iesu. I. Petr. I. cap. Quis citavit eum a mortuis dedit ei gloriam , ut Mesvestra, oe spes esset in Deo. Igitur per peram allarunt Haeretici fidem in fiducia consistere. Probatur a. ex sanctis Patribus duieon sente nee ad loca Scripturae adducta fidem distinguunt a spe & fiducia, illam eollocantes in actu intellectus quo creduntur dogmata, istam vero in actu voluntatis quo sperantur res promissae. Unum aut alterum ex eorum testimoniis proseram in praesenti loco, multa alia passim occurrent in decursu hujusce Tr ctatus. S. Irenaeus lib. I. e. 3. loques de fide christiana , Praedicatio veritatis, inquit, ubique lueet er alluminat omnes homines qui volunt ad oritatis euitationem venire. S. Ambrosius serm. ao. in Psal. I 8. Cum principium, inquit, verborum Dei veritas sit, veritas utique fidei fundamentum es s primum oportet ut credamus hera esse Dei summi qua in disinis Scria pluris legimus oracula. S. Augustinus lib. de praedestinatione sanctorum, cap. 2. Ipsum eredere, inquit , nihil aliud est quam cum assensione cogitare, non enim omnis qui regitae eredit, eum ideo cogitent plerique ne re dant. Sed evitat omnis qui credit σeredendo rogitat, o cogitando credit. S. Gregorius M. lib. a. in I. Regum, cap. q. Fide, inquit, velut fama Deum regnoscimus , amore autem eontemplationis is qui fama innotuit, nobis velut ex ostensione praesentia revelatur.
23쪽
Probatur demum nonnullis rationibus . Ptima est , quia manifestus est error in eo quod dicunt Haeretici christianam fidem proprie consistere in certa persuasione, qua unusquisque credit sua peccata esse remissa & se per metita Chri itiesse iustificatum: Namque ut ipsi latentur, vera fiues iustificans, de qua nunc loquimur, nititur verbo Dei revelantis, Me intelligimus aptata esse Dc la verba Dei, m. Sed illa persuasio de propria uniuscujusque uitute non nititur verbo Arevelatione Dei nemo citra absurdam distolidam praesumptionem credere & amr-
mare potest se esse iustum & infallibilitet salvandum, quandoquidem id nemini
Neque est quod dicant Deum illud
revelasse revelatione generali, quando nempe omnibus semel baptiχatis & credentibus in Christum salutem & vitam aeternam promittit, Marci ultimo, qui crediderit o bapti rus fuerit, falvaserit. . Rom. 3. v. Iustitia Dei persem Ieis Christi omnes o super omnes qui credunt in eum. Quasi propter gen rates illas promissiones possit quivis credere certo se in allibiliter habiturum vi
Haec, inquam, responso omnino frivola est ac plena superbiae & periculi, squidem constat praefata Scripturae loca de credentibus ut oneriet, esse intelligenda, non de credentibus &. ini nomen qualitercunque invocantibus , uti manifeste relligitur ex aliis testimoniis, Math. I i. Non omnis qtii dicit mihi Domine, Domine, intrabit in re enum calarum s sed qui faeis voluntatem patris mei qui in caelis es, ipse intrabit in regn&m coelo m. Quis vero ex Haereticis assim mare audeat se credere in Christum scutopcrtet Quis scit an sit odio vel amore dignus Quamobrem contra stultam illam Novatorum praesumptionem se pronunciavit Concilium Tridentinum seis. 6. can. II. Si quis dixer=t hominem renarum σjustifcatum teneri ex fide ad credentam
se certo esse in numero praedestina rum, mathema sit. Et can. I 6. s quis ma gurum illud usque in finem perIeverantiaσdonum se eerta habituram absoluta σinfallibili certitudine dixerit, nisi hos σDeciali revilmione didicerit, anathem
D. Quae quidem sanctae Synodi sanmci in iis landatur Scripturae locis, ubi docet debere fideles cum metu & tremore operari salutem, tum vero satagere ut per bona opera certam faciant suam vocationem consule quae diximus in brevi nostro Tractatu de Iustificatione. Secunda ratio est, quia hoc praecipue sundamento nituntur Haeretici quod triplex sit fides, ut supra diximus, hast rica, miraculorum & promissionum I ueinde astruant solam fidem promissionum esse veram ac proprie dictam fidem , christianam , iustificantem , & ad salutem
necessariam. Sed istud sundamentum est aperte falsum ex Scripturis: Nam ex Apostolo Epist. ad Hebraeos constat ean dem esse fidem quae est historica, miraculorum & promissionum . Cap. Io postquam dixit iustum vivere ex fide Jusus ratem meus ex me visis, immediate subjunxit initio capitis I Iia UM IMEB autem fides sperandarum sabsantia
rerum, argumentum non apparentium, uersia
3. Fide intelligimus aptata esse saecula verbo Dei. vers. 6 Sine me impclybile
est placere Deo, credere enisn oportet ac cedensem ad Deum quia est inquirentibus se remunerator sit. vers. II. Iuxta
fiam defunfii, sunt omnes isti non acceptis repremissionibus , sed a longe eas aspicientes, m. Ubi mani sestum est S. Paulum eidem fidei tribuere, quod per illam credamus existentiam Dei & suturas Dei repromissiones, quod ex aequo. respicit dogmata & futuram salutem, adeoque probat fidem historicam quae versatur circa dogmata , esse proprio nomine fidem christianam. Quibus accedit, quod sequenti articula probaturi sumus , fidem remanere in peccatoribus omni gratia sanctificante & charitate destitutis, unde sequitur fidem nota
24쪽
esse postam in eerta persuasione qua unusquisqiae eredit infallibiliter se esse iustum . Obii eles r Docent passim Scripturae fidem nihil aliud esse quam fiduciam. Ephes. cap. in quo Lrbemus futiciamo' Meeuum in con emia per fidem Uus. Ad Hed os cap. 3. Christiu vero tamquam Filius in domo stia, quae domus
ismus nos, si fiduciam oe auriam spei
urique ad finem frmam retineamus. I. Io. 3. Carissimi s mi serum non re prehenderit nos, Matiam habemus ad
Deum. I tur fides in spe & fiducia
consistit, ita Chamierus cap. it. librium citati. Nego ant. Neque vero id vel leviter insinuatur in allatis Scripturae testimoniis , nam in primo legitur quidem fiduciam cum fide saepillime conjunctam, quod non diffitemur, non autem idem ella cim fide ipsa justificante ; unde sequitur, ut supra observavimus, fidem esse distinctam a fidueia ; si enim quandoque conjunguntur, certe ex hoc ipso distinguuntur. In duobus aliis 'loeis quae objiciuntur fit quidem mentio de fiducia , sed non de fide, eamque non aliud esse quam fiduciam in divinas promissiones ne minimum quidem verbum.
Quae porro in hanc nostram sententiam objiciunt Haeretici, aut nullam omnino difficultatem continent, aut breviter diluta sunt in Tractatu de Iustificationo & merito, eum ostendimus neminem esse certum fide divina de Masalute, fidem proprie dictam esse amissibilem, nee fidem solam sussicere ad iustificationem; huc enim tendunt omnes Haereticorum probationes, quas in praesenti controversia proponunt.
FIdes christiana quoad praesens insti
tutum duplex distinguitur . Una dicitur informis, alia vero formata . Fides fini mis est ea quae est in homine sine charitate', quod quidem ita dicitur quia charitas is picitur velut forma &
persectio fidei. Fides formata est fides iuncta
charitati. Et quaeritur utrum ea sit fidei natura, quod separari non possit a charitate, adeoque non detur fides informis;& ita non remaneat fides secundum id quod ipsi essentiale est in ratione fidei in iis peccatoribus qui per aliquod peccatum murtale admissum amiserunt cha-
Docuit Calvinus lib. 3. inst. c. a. supra citato, talem esse fidem quam appellat veram, christianam, iviti intem, &praeter quam alia nulla datur, ut frusta quaeratur in eo quialiaritatem non haber. Fidelis non est , inquit , ns caι sua salutis securitati iunixus diabola Cy moi ticonfidenser insultet, quomodo ex praeclaro illa Patisi epiphonemate docemur . Consesus sum , inquit, quod neque mors, noque υita , neque Arieli, neque prim patus, neque potestates, neque prasemtia , neque surara poterunt nos a charita te Dei divellere =tia nos complectitur ιn
Idem clarius docet Cham ierus parte 3. lib. II. c. Io. Catholici, inquit sc appellans Calv nistas, pro certo sabent non
isse sepetrari fidem veram ab operibus bonis in Papisia Mem distinxerunt informatam o insermem : illam definiunt quaest cum charitate oe bonis operibus , at hane qua sit in aliquosne charitate . Quam doctrinam totis viribus impugnat, quia , inquit, vera fides non potest esse absque eonsessiong & amore Christi, quia credere est venire ad Christum, quia ὸemum non omnes qui sunt in Ecclesia habent fidem veram sed illam tantum quae in assensu histori eo posita est.
Non desunt tum inter Heterodoxos recentiores, tum M inter Catholicos qui affirment sinceram non esse hanc controversiam sed meram altercationem denomine : Sed quia cum dicunt Proteilantes solam fidem charitate formatam,
esse veram fidem , t uuntur de fide persecta & persecte justicante, quod ne liquam negant Catholici qui fatent ut fidem in alienis intelliinis positam noci
25쪽
iusti fleare solam sine charitate & bonis
operibus. Sed ut dicam Dod res est, non est hie mera quaestio de nomine ,. apertum est eoim Haereticos nultam fidem agnoscere quae sit charitate destituta , quam quidem doctrinam ex alta in praecedenti articulo impugnata emunt , qua nempe contendunt fidem nihil aliud esse quam fiduciam misericordiae Dei quae cum mala constientia cohaerere non potest; unde inserunt charitatem riumquam sine fide amitti, quapropter in eos fit
ait Christus. Non omnis qui dieis mihi Domine, Domine , intrahit in re enum Melorum, sed qui facit volantatem Patris mei. Quasi nempe dixisset, non omnis qui me invocat, & qui in me credit, propterea salvabitur; Io. II. de Iudae xum principibus dicitur , erediderunt im-m , sed non confiebantiar, dilexerunt enim magis gloriam hominum , quam glo riam Dei. Insignis est locos e r. Corinth. 13. ibi se habet Apostolus , Si habuero omnem fidem , ita ut montes transferam , aharitatem autem non habuers, nihil sum.
ibus verbis fimillimum est quod scribit Jacobus Epist. cap. 2. id proderit, fratres mei, s Mem quis dior se habe
potes fides Disare ilium Igitur fides
esse potest sine charitate & tanis 'ope.
Neque est quod dieatur in eiusmodi
Iocis sermonem non esse de vera fide , hoe quippe unum est Haereticorum iu te fugium, qua tamen in re aperte hal-dicinantur, nam fides non vera , nequa- uuam fides est , aiunt autem Scriptores
Dicti fidem esse sine bonis operibus &Me charitate; si existimassent fidem ch ritate destitutam non esse veram fidem ,
dubio procul dixissent ejusmodi fidem non esse nisi larvam fidei , edi fidem mmis
ne tenus , sed dicunt solummodo ad salutem satis non esse habere fidem, quia charitas 3c bona opera sunt insuper necessaria.
Probatust a. ex sanctis Ritribu . S. Ireneus lib. adversus haeresese. rsia manifeste stipponit fidem quandoque reperiri sine charitate , qmnquam illa se intui sis. Et mi ius autem, adimpletis in quit , legis dile iis , O omnibus exteris evacuatis, manere fidem, Dem , divest
uem , maserem orerem esse omnium di eis Elionem . Et neque agnitionem sine dii Hione , quae es erga Deum prome alia quid, neque miseriorum comprehensionem ,
neque fidem, neqstem heriam, sed omnia vacua o frustrata esse Ae dilectione. Item S. Ambrosius m pia . r. super illa verba, ideo non re*rgent in judicio, istem inicet: Vides, inquit, quia surgunt impii non surgunt ire iudisio fusornm , quis
peccatores eo non refingunis in Mnsilis μαjiorum, resurgunt tamen in Ddisio . -- de videntur qui bene crediderunt, o f. dem suam etiam oporibus executi funt ,
ipsi non judicari , sed surgere in conssio
'sorum ; peccatores autem qui non possunt
inter in As surgere , surgent in Ddicio ia
jam iudieati Iunt , er ideo non surgum in judiciam, sed ad paenam.
S. Hieronymus supponit etiam eontinis gere interdum, ut qui Deum per fidem
norunt, ab 'eo tamen recedant, adeoque
fidem habeant sine eharitate, in cap. 32- Ieremiae . Qui habet notitiam Dei, o recedit ab eo , solus peccat in oculis Dei qui vero increduli permanserint, quasi illa
non vidente o negligente delinquunt ia de ρο μυid vir sanctus qnis eorrue rar in peccatum uxoris Uriae Bajabeae
gens postea paenitentiam loquitur, tibi sui peccavi, m. Omium vero disertissime seri Mi S. Augustinus multis in locis ; in Psal et . enarrat. a. Si fides, inquit, sue dititii ne st, Die vere erit . M aκtem -- Disiti od by e
26쪽
gisti de opere Iulii , illi spere est quidem iacs viva , sed tamen est v
arteetiovem, noli cogitate Did opero ra fides . Ita enim concludit sanctus I ris, lib. 13. de Trinitate cap. a 8.-cobus a quo desumpta vidctur metapla in
fidem non facit utilem nis charitas, Me ra quae huic argumento locum praebet , Maritate quippe fides potes esse sed non capite nimirum secundo suae Epistolat his prodesse . Quod idem expressissime docet verbis o Sicus enim corpus hne Diritu libro de fide & operi s. Item&S. Gr, montium es , ita o fides sine operuinagorius M. lib. 23. morat. c. I 8. es alii mortua es.
passim Patres ac Theologi , qui quidem probatur demum ratione. Nimirum si omnes ac singuli lentiunt malos perinde fides nunquam manet sine charitate vel c bonos elle in Ecclesia, unde sequitue ita res se habet quia statuit Deus num- fidem interdum separari a charitate . quam separare fidem a charitate , vel Probatur 3. ex Concilio Tridentino quia revera fides ex iutura sua esse non nanc veritatem aperte definiente sess. 6. potest sine charitate et sed neutrum dici mn. as. his verbis: D quis dixerit amise potest; non primum quia nullo Script D mr 'eccatum gratia smul Cr te re ne testimonio colligi certo potest hune diem amitti, aut fidem quae remarai non a Deo constitutum fuisse ordinem ἔ ia Gye veram fidem, licet non si vitia, οὐ mo contrarium manifeste liquet ex locis eum , qηi fidem sine elanitate habet ison mox adductis. Non secundum , quia fi- esse Chri ianvim, anathema sis. Ubi hoe des , si spectetur eius natura , nihil ea apprime notandum est quod di eunt Pa- aliud qu- assensus qui datur veritatibus tres Tridentini fidem quae remanet a D a Deo revelatis propter ipsius Dei reve-sa gratia, esse veram fidem , liret non si lationem, sed recte intelligitur eiusmodi
viva , qua in re nulla est contradictio, assensum reperiri sine charitate , potest quidquid contrarium asserant Haereti et . enim quivis alteri eredere & ipsum nouHomo, loquiunt, non vivus seu mortuus, diligςre, tum quia virtus est intellectua-n.n est verus homo et Igitur nee fides iis , charitas autem est in voluntate ;mortua censeri.debet vera fides. Verum tum quia prior est charitate, tum deni-PRr utrobique non est ratio , si quidem que quia fides Lindamentum est charta- fides remanens in peccatoribus sine eha- tis , fundamentum autem potest existereritate dicitur vera per se & quoad se, sine aedificio, quamvis aedificium non pos-st utiam , est enim in peceatore ebari- sit esse sine fundamento: Igitur fides esse ratem & gratiam sanctificantem non ha- potest sine charitate, adeoque datur fides
bente , vcrus assensus per quem credit Iasormis.
Omnia quae a Deo revelata sunt, quam objicies cum Calvino: Ex Apostoloram haec eadem fides sit mortua des fides est potius cordis affectus quam quatisetu scilicet charitatis & bonorum ops tam intellectus assensio, iuxta illud Rom.
- ῆ quatenus charitas respicietur Gn. lo. cap. Corde creditur ad Iustitiam , --
quam forma & persectio aut quasi vita 'de ille Haeresiarcha, s expenderent hunς fidei , tamets ad ejus essentiam non per- locum, intelligerem offensionem ipsam R. dei, assectus use magis quam intelliget Nequς Πω .apposita est comparatio ria, cordis quam cerebri. Igitur fides se- quam hac in re adhibent Haeretiei: non parari non potest a charitate. deberet enim institui eomparatio 4nter Nego ant. Ex illo enim Apostoli testi- fidem & hominem mortuum , sed inter monio insem tantum potest charitatem sid- α corpus mortuam, quatenus nem. si tamen charitas intelligatur per illa ver-Pe sicut corpus mortuum teu cadaver non lai corde creditur , ct c. requiri ad iustiara virum , sed tamen est uerum e pus, tiam comparandam , quod utique confi- . etiam fides sne operibus mortua, non aemur , si iam verba desgnant tan-
27쪽
tum piam quandam voluntatis moti nem , quam dicemus necessariam esse ad
iam ; certe eiusmodi voluntatis affectio noti est ipsa charitas , & reperitur in
objicies o Extant in Scripturis testimonia prope innumera in quibus assirmatur charitatem cum fide temper coiriunctam. Habacue. a. Iusus ex Dis via. - , r. ad Timoth. s. capi quis Dorumo maxime domesticorum curam non ha-ια, fidem negavit . est infideli deterior . Ad Titum, I. cap. Confitemur sense Deum , factis autem ηregant , cum fm abominati σ ineredibiles , ct ad
omne opus bonum reprobi. I. Ioan. 2. c.
Et in Me scimus quoniam coguovimuxeum , s mandata ejus obserismus . Qui ineis se nosse eum, mandata ejus non
fodit , mendax est . Iacobi a. se fides F non habeat operam , mortua est in se netipsa. Quomon etiam loquuntur M. Patres ,
Clemens Alex. lib. 2. Stromatum. Charitas, inquit , amore in fidem Meles facis , Mes charitatis fundamentμm es υλelism bonam operationem proferens. S. A gusimus in Epist. Ioan. trari. IO. Quis
es qui non eredit quod Iesus sit Chrisus
cui non sic viυit quomodo praecepit Chrisus ; multi enim dicunt, Credo , sed mdes sue operibus non Disat. Lib. de fide& operibus cap. I 6. Aperte iudium est, fundamentiam enim aliud nemo potes
ponere praeter id quod positum est, quod .s Christis Imus . Si autem Chrisus , pro ἰ dubio fides Christi, per fidem quippe habitat Christus in cordibus nostris cur Apostolus d is , porro Mea Chesi illa utique quam definivit Apostolus quae
Idem docet S. Gregorius Mas. HO- mil. 29. in Evangel. Fortas. , inquit , unusquisque apud semetipsum dicat, Ego iam eredidi , salυus ero. Verum dieit smem operibus tenet , υera etenim fides est , quae in hoc quod υerbis dicit, mori-
Item Salvianus de providentia lib. 3.
Quid est, inquit , eredulitas vel Mer Opinor fideliter hominem Christo credere ,
id es , fidelem Deo esse , fideliter Dei
mandata servara. Et lib. 4. Cum , ut diximus , hoc sit hominis chrisiani fides , Pliter Chrisi ma-ata servare, sc absque dubio et nee fidem habeat qui insi. delis es, nu Christim eredat qui Christimandata conculcat . Igitur fides vera l. Arari non potest a cnaritate.
Respondeo ex his aliisque similibus iumiaripturae tum SS. Patrum testimoniis colligi solummodo posse , hominem iustificari per fidem charitate formatam , justum ex fide illa cum hon is operibus & dilectiotae Dei coniunctam viveret Denique satis non esse homini christiano quod Gdem habeat, nisi mandata Dei observet,& bonum operetur, eiusmodi fidem sine operibus esse mortuam . Sed non inserendum esse propterea nullam dari fidem sine charitate & bonis operibus, hoc enim nec leviter insinuant praefata haec loca quae in medium proserunt Calvinime t& contrarium mani sella legitur in sele- .ctis quibusdam testimoniis quae a nobis superius allegata sunt. Quod autem nonnulli e sanctis Patri bus Harius loquantur , ita ut nullam videantur agnoscere fidem ubi non est Aa ritas, quommodo disserit S. Hieronymus in cap. 3. Epist. ad Galatas, his verbis, Cum dilectio procul assuerit, fides p riter ascendit , & Prooemio in lamenta4tiones Ieremiae dicens nudari etiam Meanimam fidelem, cum a Deo recedis permeeatum . Certe his loquendi modis Ggnificant dumtaxat Patres fidem sine charitate non esse vivam & persectam qualis esse deberet , atque ita homini prorsus inutilem in ordine ad salutem con sequendam perinde ac si nullam haberet; quo sensu testatue Apostolus Christianum
qui eam fidem haberet qua montes transis serret, neque tamen hμberet charitatem , factum esse velut aes sonans & cymbalum tinniens.
Instabis ex uncto Augustino lib. de gratia Christi cap. a I. non potest haberi
28쪽
pia voluntatis affectio sine charitate rquas vero , inquit, aliud sit bona v
luntas quam charitas . Sed nulla est fides sine pia voluntatis actione , nemo enim adduci potest ad eredendum quin Per gratiam pie determinetur a igitur nulla est fides sine charitate Diti. mai. Bona uoluntas est charitas vel inchoata vel persecta, C. Semper charitas persecta , quo sensu proprie
sumitur charitas quae eii virtus Theologica , N.. Revera omnis charitas est bona voluntas, sed omnia bona voluntas non est charitas saltem si charitassi Matur proprie pro virtute Theologica ; nam in iis qui credere &. accedere ad Deum incipiunt , reperitur quidem bona voluntas , volunt enim pia quadam voluntatis affectione erga Deum capti sare tuum intellectum di credere quaecumque revelavit Deus ἱ sed nondum reperitur charitas quae fidei complementum est, ut do i idem. S. Λugustinus EFist. 14s. Lex uitur inquit , adduxit ad 'dem , fias impetrat spiritum largiorem , disundit Dat rus claritatem, ιm et charitas legem. Hinc facile intelligitur, quod iucunt adversarii fidem necessatio pendere a voluntate seu pio voluntatis affectu , adeoque a charitate , ita ut sine illa asse non possit. Respondemus enim fidem pendere quidem a voluntate Cre dendi , sed non pendere ab amore Dei super Omaia seu charitate obiicies t Communis est Theolog rum lententia , omnes virtutes amitti amissa gratia , saltem eas omnes quaesae cessario pendent a Moluntate et igitur fides amittitur amissa gratia, saltem vi.
ines quoad habitum g unde licet actus credendi possit esse sine actu amoris Dei & charitatis, tamen habitus insulas fidei non potest esse sine charitate,
adeoque amittitur amissa per peccatum .charitate. Dist. ant. Omnes virtutes morales
C. omnes virtutes intellectuales , qu Tom. m.
lia est fides Theologica , N. Nec moistor quod habitus fidei secum importet necessario habitum quemdam voluntatis , qui principium est piae motionis qua eredimus ὀ certum est enim usi modi habitum non amitti amissa gratia , sed remanere in peccatore , qui
dubio procul nonnulla voluntatis aneis Hicine movet in ad credendum , tametsi mandata Dei non servet.
Non desunt revera inter Theologos qui dicant affectum credendi ab ipsa ipsa charitato manare ἔ vel saltem ab aliqua alia virtute morali quae cum gratia sanctificante amittitur g verum ex altera parte putant in peccatore qui gratiam amisit, remanere fidei substantiam , quae iuxta illos Theologos in ' habitu a sensionis quae est intellectus , posita est. Ex quibus sequitur per solam inmdelitatem amitti εdem , quia scilicet
nullum ex aliis . peccatis specialem ha-- bet cum s de oppositionem ; unde certo 'videmus experimento christianos in moribus suis perditissimos, homicidas lares , adulteros , aliosque id genus . . tamen in fide catholica esse firmissimos , omnemque haeresim abhorrere . quo At ut nunquam iuxta communem Ecclesiae usum cum infidelibus consenis dantur . sed tanquam fideles & cath liei habeantur Carietum fides illa informis quam diximus remancre in peccatoribuq sue charitate , eli viri cs, quia est habitus bonus qui opponitur infidelitati , erro ri , haeresi , qtianquam S. Augusti misdieat pallim contra Iulianum non esse
veram virtutem , ubi non est charitassioquitur enim sanct D ctor de virtute persecta, non de simpliciter. Dehine fides illa informis donum Dei est , Ioan . me es opst Dei uscredatis in eum quem mist ille. Ephes.
Σ. gratia Hiis sal ii per fidem , is M.
non ex vobis, Dei enim donam est . Si
sermo sit de fide habituali, habitus est D a Deo
29쪽
. Deoin insulas k qm nullo studio, nullo labore comparari potest Si agatur de actu fidei , certum est neminem actu credere' posse sine gratia: quandoquidem initium fidei non est a nobis . sed a Deo se uti suis ostendimus in Tractata de Gratiae ; cui doctrinae si vel aperte Conei lium Tridentinum sess. 6. can. 3.ubii pronunciat anathema ei qui dixerit sine praeveniente Spirisus fanuit inspiratione' atque' adjutoris hominem credere'
posse , oportet o Quibus, verbis scut porret ψ non excluditur fides informis nam haec verba, adiecta, sunt duntaxatae Patribus, Tridentinis , up significarent ibi sermonem esse de fide e ristiana , non de quocunque assensu. humano vel tiam, probabili o
Odiectum fidei uti & euiuscunque'
alterius habitus duplex distingui rur, materiale & sormale obiectum, materiale fidei est illud circa quod vertitur fides . est illud quod ereditur per fidem objectum formale est ratio nibqua, objectum materiale fide, attingitur
ω fide .. Aliter dicitur motivum assiennendI ,, motivum propter quod rebus creditis per fidem praebetur assensus . De utroque objecto nunc agendum est .
D. Obsecto materiali Fidei . CIrca objessum' materiale fidei, haec'
veniunc in controversiam apud Theologos. νQuaeritur x. . quod.am se obiectum materiale fidei . a. . An obiectum fidei, debeat esse simplex vel complexum. 3. An; obieetiam fides' absolute & ne-eessario debeat eme obscurum.
4. Utrumi objectum fidei sit semper
Mium est quantum laborent fetarique Theologi ici assignando LM dei divinae objecto : stupenda illorum pugna in re tam facili M euilibet ad nudam, & simplicem' terminorum interuligentiam attendenti, facile obvia. .idam dicune obiectum fidei esse actum
meritorium , quatenus. omnia quae it Scriptura traduntur, ordinantur ad meis
ritum gloriae ita hac vitae obtinendum . Volunt alii selum Deum esse obiectum fidei , di ex istis quidam contendunt Deum esse obiectum fidei fit, ratione Deitatis tantum , alii, hoc afferune de Deo sub oration: Salvatori; aud Gloria ficatoris. Sund qui docens obiectum fidei, essio quodlibet ens a Deo revelabile, ex istis aliqui addunt obscura revelatione quod non addunσ'alii' , quid super ex re sentiai usi sinite aperiemus G o v c c u s r O .. obiect-- materiale fidei sunt verita.
Probatur quia' illud est obiectum ma-teriale fidei circat quod versiitur fides , quod aeditur per fidem divinam sed
fides divinae versatur circa' veritates mnes, ου Deo' revelatas : neque enim:
quicquam esis potiest de fidoe divina
quod non fuerit a Deo' pronunciatum& revelatum, & aliunde nulla est veritas a inoe revelata hominibus quae non pertineat ad, fidem actum fidei divinae elicere,, est credere inoe dierati& revelanti quemadmodum et cere aisctum' fidei humanae est credere somini revelanti loquenti, ut simplex fidei notio' aperte monstrat. Igitur obiectumnisteriale fidei divinae sunt. veritate L
mnes a Deo revelatae . . Hae porro veritates' a Deo revelatae
quae objectum materiale fidei eonsti
30쪽
etuunt , continentur singulae in verbo Dei seripto & aradito ; praeter quod virumque nullum est verbum Dei, unde duo fidei divinae captis dicuntur vulgo Scriptara sacra A traditio divina . Unde etiam sequitur jam in m vo Testamento nihil a tineri intra fidei divinae objectum, quod non fuerita Christo, vel ab sieris Scriptoribus inspiratis prolatum , ita ut si quaedam
credendae proponuntur veritates , quae
fuerint ab Ecclesia determinatae, ει aisliunde constet illas non fuisse a Christo aut divinis Scri oribus pronunci eas , Pinerunt pertinere ad fidem hu. manam , sed non ad fidem divinam . Scilicet , ut fusius suo loco postea discetur , veritates determinatae ab Ecclesia duplicis sint generis , quaedam ita determinantur ab Ecclesia , ut tamen ipsae contineantur in verbo Dei vel scripto vel tradito saltem implicite , quo fit ut illae veritates credantur fide divina, M v. s Filium Dei esse consubstantialem Patri aeterno definitum fuit in Concilio Nicimo is pertinet tamen ad .fidem divinam, quia .est veritas contenta tu Scripturis. Sed si definiantur ab Ecclesia veritates quae huius sat conditionis, ut certo mon sint comtentae in verbo Dei tum seripto tum tradito, ejusmodi veritates possunt qui. dem pertinere ad fidem humanam, ut aiunt, Ecclesiasticam ; vel etiam ad fidem catholicam , quatenus universam respiciunt Ecclesiam, iisque assensus inisterior debetur ab omnibus fidelibus ;sed non possunt viredi fide divina, quia non sunt veritates a Deo revelatae , cujusmodi est v. gr. haec propositio , ,neilium Tridentinum ast generale , haec enim propositio nunquam fuit a
Ex nostra porro conclusione , qua dieimus obiectum fidei esse veritates mnes a Deo revelatas , sequitur manifeste obιectum fidei non esse solum Deum ,
adeoque frustra litigare inter se The 1 DE. vlogos, utrum id magis proprie dicat,
de Deo iratione suae Deitatis , vel de Deo Salvatore ἱ gerium cst aenim non modo fidem nostram versari circa Deum. sed etiam circa multa alia praeter Deum 'nimirum circa Incarnationem , peccatum originale , Sacramenta .& .alia id
Uerum quidem est praecipuum fidei obiectum esse Deum , tum ratione Mignitatis , quia, ut per se patet, Deus est ens omnium persectissimum ; tum ratione mecessitatis , quia primus fidei nostrae articulus est ille Symboli d. in Deum ; sed non nisi absurde propterea dicitur solum Deum esse obis.ctum fidei a unde S. Aisustinus Enchiridio e. 8.hate seribit, Ed isaque fides σ ιο
rum rerum malarum , quia ετ bona ereduntur σ mala , o Me fida bona non mala. etiam fides o praeteritarum rerum o praesentium o futurarum. Quibus verbis nihil expressius .desidera- si potest super isto negotio. Hine etiam sequitur perperam a nonin .nullis asseri obiectum materiale fidei esse omne i& quodlibet a Deo revel
bile. Si quidem hoc solum modo est fidei nostrae objectum, quod ab Ecelesia
proponitur credendum r sed Ecclesia. credendum fidelibus non proponit omne& quodlibet a Deo revelabile, sed tantum proponit Neritates a Deo revel tas, quae continentur in verbo Dei seripto & traditon igitur obiectum fidei divinae non est omne revelabile. Denique hine manifestum est obi .ctum fidei non esse actum meritorium; certe qui hanc sententiam propugnanthoe scilicet momento , quod , quae in Scriptura traduntur ordinantur ad meis ritum gloriae in hac vita obtinendum is objectum. confundunt cum fine ex eo quod enim , omnia ordinentur ad gloriam immo ad Deum, non inde sequitur gloriam vel Deum , esse obiectum
fidei, sed istummodo ejus esse finem ;D a finis Diqitigod by Corale