Tyrocinium sacramentale practicum ad instructionem ordinandorum & curandorum ex materia de sacramentis in genere ordinis, Eucharistiae, poenitentiae ac matrimonij in specie, collectum & digestum a P.F. Patritio Sporer Passaviensi, ordinis FF. minorum

발행: 1681년

분량: 997페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

761쪽

responditia Gregorium XIlI. refert Mol; naia, Ied. 36. Ratio est; quia Sacerdoti simplici potestas absolvendi a quibusvis peccatis cca

tibus conceditur jure extraordinario, ob ratio nem neeessitatis, ne hac occasione aliquispereat . ait Trident cit si enim absolutio tunc ne garetur praesentie autem Parocho, vel acer is dote Curato, Privilegiato, c jam nullum est. Periculum, ne aliquispercata ergo cessante necessitate, cessat haec extraordinaria potestas per Regulam traditam ab Abbate Cum aliqxid conceditur propter necessitatem, durat concessio, quatenus urget necessitas obsecro, cur Ee- clesia permicteret, ut morituris, qui maxime

spirituali instructionein auxilio indigent,non proprii Pastores, aut ejus delegati, aliive Cu- rati idonei, sed quicunque etiam simpliceri, non approbati, ideoque plerumque in praxi fitem imperiti, Sacramentum poenitentiae, tam necessarium ministrent vide plura apud

sitatos.

III oppositam Armativam, fateor, probabiliter omnino tenent multi,gravesque D O- Mores, quos citant sequuntur Barbos incit. - . 7. Trident , I 2. Tannerus supra num. 64. Tamburinus De Saci am.l. s. c. a. I. insigni servierinccd. 6. a. Eo, quod Concilium raeneraliter indistincte citcat, in articulo mortis, . ullam esse res stionem, omnem accrdotem,

762쪽

uemlibetpaenitentem absolvere posse, c. Quarn vis in praxi, omnes sententiam nostram conissulant. Et huic ipsi probabili sententiae tria praxi locus est, quando Poenitens rationabiliter nolit, vel non possit sine dissicultate horrore, vel incommodo aliquo, confiteri Sacerdoti proprio, aut alteri delegato curato, sed potius huic Sacerdoti simplici aut quando Sacerdos simplex manifeste esset magis idoneus, ae utilis futurus moribundo, quam Parochus Rusticus,&c tunc enim adhuc locunx habet aliquo modo causalis Concilii: Ne hau occasione homo pereat. Denique rectissime observat Lessitis apud Gobat cis. n. Iso. Nullo modo est dubitandum, quin constitutus in eis siculo mortis, possit etiam pro Casibus reservatis, eligere suum Parophum praeter mita privilegiato, quia Parochus proprie ex officio obligatur tunc maxime ei omnia Sacramenta saluti oportuna ministrare. Unde etsi tune Privilegiatus haberi possit, non tamen est dubitandum, quin concilii mens sit, ut Parochus tunc omnem potestatem habeat.

Aquibus νυ precati ct censistis ac si erepossint.

Hic Doctores commnnissime ponunt nota. bile discrimen inter casum reservatum, di censuram seu excommnicationem, c.

Quod absolutus a Guia reserv'x' raptum in ar-

763쪽

6 4 Ii ori j Sacramentatis, pu

tidulo mortis, si postea convalescat, non neatur amplius se sistere Superiori, quia amidi recte ite ne absolutus est, quippe cessante tunc omni reservatione, ilena ae absoluta Iurisdictione collata Confestario, ut dictum eis. At vero eo arti suto absolutiis ab Excom municatione ab eo, qui alias absolvere non potuisset. g. Parocho communi, si postea convalescat, tenetur comparere Coram Superiore,

v. g. Episcopo, aut ipso Pontifice respective idque ex speciali dispositione SS. Canonum,

e. eos, qui Desent. Excomm.ins Ratio specialis videtur esse quia censura fertur principalis ter ad frangendam contumaciam peceantiaridi non tantum ad impediendum vel emendan , dum peccatum, sicut fit reservatio Casuum. debet autem absolutus a censura denuo comparere coram Superiore, non ut iterum absol vatura censura, cum ab illa in eo articulo non ampli Us reservata, aeque jam directe fuerit absolutus, sed ut obedientiam praestet, ejus man datis paret, poenitentiam vel remedium ab . . ipso accipiat. Idque sub poena reincidentiae, hoc est si postea non compareat coram Superiore proe novum peccatum inobediena in re gravi, reincidat in eandeir Excom- . . unicationem, a qua fuerat in articulo mortis absolutus, prout statuunt varii Canones cit c. Eos quι. Item c. O amvis, Ea noscitur : Des 't. Excomm. Ita quidem, ut diki: Commua nisi I,ayrnan citriis a.n i .in late Lugo

764쪽

go. απ.2I Nota tamen obiter, ab illa Ex . communicatione reinei dentes, jure cummuni

permittente posse absolvere Episcopum, consequenter etiam Privilegia tum Mendica dis

tem. Verum Marchant noster cis Trib. p. I.

Tract. I. probabilissime doeet Hoe

solum verum esse in censuris ad forum exter num contentiosum de duetio tunc enim so- tum absolutus in articulo mortis, postea reva - lescens tenebitur se praesentare Superiori, Pon-.tifici v. g. vel Episcopo dcc ad praestandam obedientiam δε pro satisfa&ione congrua ro externo ob commissam contumaciam Alias in to conscientiae tantum id omnino negat, tanquam inconsequenter dictum ad textum

Tridentinio Inaceissa DEIsemper custoditum

fuit, ut nulia esset reservario in articulo mortis: erso absolutus a censura in articulo mortis,

in Wς absolute liber absque onere denuo

comparendi coram Superiore in foro eo nis cientiae, neque hoc forum respiciunt Canones allegati, aut certesilli Canon Eos qui' deroga tum est per clarum textum Tridentini, ud . optime etiam observat Iordanus apud Goba j n. 36. Januarius apud Dianam . . traft. 6. resoL36 dc p. io.tradia .resol. 63 dcp. Ia tract; de conclavi, est merito vocantem probabilem sententiam Marchantii. Et absolute Gobato .n. H6. dicens: Nequaquam esse audiendos illos, etiam celebres Doctores, 4ed quidquid sit. Bonum est. Nos non conce

765쪽

nil Quare merito Laymanci . n. I . mo a consultius esse in mortis arti eulo confiteri Privilegiato. uti sumus Mendicantes qui potestatem habeat absolvendi tanquam delegatus Papae, certe sine onere poste comparendi Servatis tamen servandis, utpote prius satisfiat parti laesae, vel de satisfacienda parte Iuramentum praestetur, si excommunicatio fuit in- eursa ob injuriam alteri illatam, v. g. percus- sonem Clerici, dic de quos t j q.

De Casibus reservatis,inc. QVAESTIO I.

Reservatio quid a quo quorum

peccatorum' peciatim respectu

Religiosorum.

S. I. Quid ρ

726 Eservati est negati Jurisdictio. in aliis I quod peccatum absolvendum , cum tamen facultas fit absolvendi catera. Certum autem est de fides, esse in Ecclesia potestatem reservandi aliqua peccata superioribus, quibus inferiores Sacerdotes non possint absolvere: in sic fideles ac subditi melius dirigantur,etes peccatis ab storreantur, qu rupi tam dicticium

766쪽

bsolutionem vident. . Sumitur ex claris veris bis Christi. Nuorum retinueritis peccata re lenta sunt. Et perspicue docet Conclium Triis

sient. Ses. I Magnopere ad Christiani populi disciplinampertinere, sanctissimi Patribus isostris visum est, ut atrocia quadam ara se

sima crimina, nona quibusvis, sed a summis duntaxat Sacerdotibus absolverentur,stc. . CASUS RES E V AT US ergo est peccatum, cujus absoliatio non permittitur cuivis Sacerdoti seu Confessario Ordinario, sed ea reservatur, deri an et penes Superiorem illius Ordinarii Con- , Iessarii, ac Paenitentis, aut alterum a Superiore

ad id specialiter delegatum , Quae ex dicen- .dis magis intelliges.

Potestas reservandi peccata, masias residet in summo Pontifice respectu toti uin Ecclesiae, etiam Episcoporum . . In Episcopis

respectu suae Dioecesi ac Parochorum arae Iatorum sibi subitorei m. Parochus nihil potest reservares eum enim ipse sit immediatus Pastor suorum ParOchianorum, utique non reservabit sibi ipsi.

Excepto tamen casu, quando ipse delegat ali quem ab Episcopo approbatum loco sui, pos se aliquod peccatum reservare ad se remitis tendum sed hoc rarum. Denique in Prae latis Maioribus Regularibus respectu suorum Regularium subditorum. V 3 atro

767쪽

Ratio horum eae quia nune solus papaquis xisdictionem universalem necessariam ad peCeatorum remissionem, ac absolutionem iure divino in sua electionein ordinatione accipit. reliqui vero Pastores omnes, Episcopi, Praela . ti Exempti e . accipiunt jure Ecclesiastis o a Papa, qui proinde iis conferre potest, ct de fa- confertquaisdictionem limitatam, tum respectu personarum, quosdam ab eorum Iurisdictione eximendo, tum respectu peccatorum, quorundam absolutionem stibi reservando. a Defacto autem summus Pontifex nuti tum peccatum sibi reservat, nisi propter annexam excommunicationem sibi ibidem re

servatum ut ex communi docent Navarrus c. 27. n. 254 La man. c. I 2, t. a. Unde quan

do ipse pontifex, vel eius poenitentiarius ali in quem absolvit ab Evcommunicatione ullae Caenae, g. obhaeresin jam peccatum illud ces- sat esse reservatum, ut a quovis ordinario Conis

fessario absolvi possit, similiter si quis eomisit

pectauum in B illa Caenae contentum V. . te ingit librum haereticum e ob ignorantiam vel metum gravem excusatus fuit a censura pontificia juxta dicta suo loco peccatum ab inferiori absolvi poterit, quippe eo ipso non reis iserv.uum , uti cum aliis notat La yma notat anterim tamen non solum Censura seu Excomis munieatio, sed etiam ipsum peccatum, haereis . sis v. g. immediate summo Pontifici reservata est adeo, ut inferior Sacerdo potestate ca-

768쪽

. Instructi confessorij cap. VI '

ens poenitentem ita Excommunicatum bona fide accedentem absolvat, nihil, issciat,& neq; a peceat directe absolvat, sed tam a peceat , quam a censura, nova absolutione diresd ain uigebit. Et sinoili ratione, cum Parochorum Iurisdictio ab Episeopis vel aliis Praelatis Iurisdictionem quasi Episcopalem habentibus imme . diate proveniat possunt hi illis potestatem in foro P aenitentiae limitatam dare, de facto dant, quosdam casus, seu causas graviores suo u dicio reservant etenim si in foro externo non tantum Ecclesiastico, sed etiam civili, usitatissimum est, ut causae graviores Superiorum Iudicum examini reserventur cur nolia idem fiat in foro Poenitentiae, ut notavitari,

Communi Ecclesiae consuetudine reseris

antur Episcopis homicidium etiam ce uutum, ut notat La yma n. . alios varios Casus enumerant varii, tanquam communi jure vel consuetudine reservatos Episcopis, ut refert

Miem ibidem Sed constans modo DD. opinio est, nullos de fallo esse casus, iure commu- ni per se directe reservatos Epit copis, ut in- fra iterum monebo ideoque casus de facto E- iscopales varios pro diversis Dioeeesibus essesbium reservatos ab homine , Quare in qualibet Dioecesi spectandum, quid lex vel consuetudo obtineat, ut omnes observant domonent.

De Regularibus di eam mox inferius. V a. f. III.

769쪽

γοrum peccatorum i

REservari possunti saltem de facto reservat

tu sola peccata mortalia eXterna non omnia, sed graviora, atrociora, certa tantiam. Ita Communissimam D. Ratio bona sufficiens est: quia potestas reservandi peccata non est absoluta , rimpliciter a solo libitu& libera voluntate reservantis pendens, sed respicit causam aliquam necessitatis ac utilitatis disciplinae populi Christiani, ut supra dixit Concilium Tridentinuis quippe, quae pote stas data sit, in aedificationem, non in destructio nem. Atqui necessitas & utilitas disciplinae populi Christiani solum exigit reservari peccata mortalia externa, dc graviora, seu atrocia, terniciosa Communitati fidelium: non item exigit reservari mortalia, etiam externae

omnia, multo minus interna tantum, quae, eum

sub sensum non cadant, non possunt speeta reta ad disciplinam populi Christiani. Frustra autem reservarentur venialia, quippe , quae ne cessario confitenda non sunt, sed variis aliis ' modis deleri possim t. e per hoc ipsum cru- de nimis reservarentur omnia mortaliaci sic enim Confessario communi, g. Parocho, nurula relinqueretur potestas materia necessaria Confellionis , Quare sententia Theologo 'rum, posse reservari omnia mortalia, etiam in-

770쪽

terna peecata, nude speculativa est, depossibili, nullo modo prachica vel de facto, ut bene observat Marchant tract alit. q. quaest. s. Insuper aliqiua hic specialius explicanda, vel

ad notanda sunt. . I. peccatum mortale externum tantum est III1eservatum; non sufficit sola malitia interna, sed requiritur , ut etiam aistio externa secundum se gravissiit Exempli gr. Sit reservatum furtum, omnis percustio proximi. Tu furaris unum grossum , sed intentione surripiendi quantitata te miscitabilem intendis cientasPrQximum, etiam Clericum percutere gravister, sed re ipsa leviter tantum tangis&C. peccas quidem mortaliter, sed non peccato reser--. Vata: quia id, quod est mortale totum est internum illud autem, quod est externum , T se, dc oblective veniale tantum est; adeoque

scribens. Quando reservatur peccatum Circ astitatem , quoties in actum externum pro diit, requiritur etiam. quod actio externa eti- 'im secundum se habeat gravitatem. Nam fiquis intentione mortali dc gravi contra castitatem, dicat aliquod verbum turpe ex se leve, aut exerceat aliquam actionem externam ex se levem licet haec actio denomin tu mortalis ab intentione graviter mala, astu proe et

SEARCH

MENU NAVIGATION