장음표시 사용
151쪽
um universalis, sed Iuris Romanorum sit,Heriaitates Eusnon deferri csa.pr. D. h. t. & apertum est , & in confesso. Expeditum Pistoris qu. 2, aes illam ex Jur. Civ. tantummodo descendere, atque propterea ejus emcaciae non esse, ut violare liceat juramenta. Nec ratio obscura est, quum ex pacto regulariter nulla daretur actio,igi rurnec hereditatis petitio similesque. Quamobrem neque ex hac ratione haec pacta contra bonos mores in universiam . aut adversus Ius Gentium generatim esse probantur. Et quamvis Maioribus priscis sbia successio ab intestato usitata fuit, postea tamen uti ex omni pacto datur actio, ita pactis etiam hereditates deferri, atque ac testamentis, imo a- Iicubi magis etiam,moribus fuit introductum , uti praeter Mysum, Hottomann. My ingeT. aliosque graves auctores, ipsa rerum argumenta docent, neque ratio certa apparet, cur jus Privatorum ab Principum & Illustrium personarum jure hac in parte mores Germanorum separarint. V. Heig. P. r. qui non immerito Hottomanni laudat sententiam, hodie tertiam obtinere speciem Heredum; qui dici possint,propterea quod moribus invaluerit, ut etiam pactis conventis hereditas detur, Et muben adrirer in C. h. t. n. ι . E. inter etiam in serioris com ditionis homines pacta haec valere in Germania animas
ΤΗ. XLIX. iSequitur ultima ratio, quod liberam testa vi facustis. tem impediant sacpacta. Haec sola videtur movitie J Ctos
ut bonis moribus adjecerint Ius Gentium. Verum enim yero etsi pluribus gentibus jus testandi in usust fit, ni inlinetamen ad Ius Gent. universale referri potest, praesertimis quum haud obscurum sit, Gentium Germanicaruminores 3 olim
152쪽
- AD PANDECTAS IIX. I 9 olim plane testamenta respuisse,& recepto Iure Romano, tamen parcius iis usos fuisse, privatos praesertim inter homines, teste Zasio de suo adhuc tempore. Exerc. II. th. XIV. Porro etsi ad universale Gentium Jus S mores omnium poplitorum Testandi libertas referii posset, ut ta- testandimen quis sibimet ipsit liberam hanc testandi facultatem improbia propria voluntate tollat, hoc naturali rationi&bonis mo- . ribus omnium gentium, minime adversari, sed Iure Civilitantum prohibitum esse, absque quo si est, voluntati humanae posse quem renunciare, multoque magis moribus - ac statutis libertatem hanc posse tolli, docet T. r.
cedit Pistores d. q. a, a . Nec obest praejudicium Curiae Ni γteberg. & Senat. Eleet. Saxon. Appella p. Carpe .F., Res. M. ibi enim pactum de certo herede institueudo non , propter demtam testandi libertatem, sed ob supervenientiam liberorum irritum est. Haec vero testandi libertas improba Juris Romani a Ubertate Quiritum trahit originem, quae talara erat, ut nulla obligatio facti eam infringeret: quo pertinet utique, quod Fr. Vivius potiorem favorem tiberi arbit, ii statuit, quam Matrimonii. Et cernebatur ista libertas testandi non in certa tantum bonorum parte, se Lin universis, quo sensu dicebatur Voluntas hominis ambulatioria usque ad mortem. Contra Libertas Non conis Germanorum usquequaque etiam magna se imper fuit, sed gruis Mo- non tanta, ut fidem datam vinceret. Sanctiores ergo ri .se m. . Germanorum mores, sanctius Ius proprium. V supra th. a. Penetrarunt libc ipsum jam tum plures, sed quae tum erat
seculi infantia , quae recte sentiebant, male nonnisi effari poterant , distinguentes inter Iuris Civilis seu
153쪽
no EmenAIIo Tmoneo - 'tam regdistinctionem P. Neodoric. d. Diss de Pact. Suecessor. H. Imlit. C. genuinam esse negat.quibus argumentis, arena doceat : quod ad rem ipsam tamen verissimum est, & puerisi nostris haud incognitum , non eadem omnibus turpia &contra bonos mores videri, sed imo, quae uni genti infamia, aut humilia dc ab honestate remota sunt, ea in .liis gentibus nemini sunt turpitudini, ita Romanis contra bo- nos mores erat,populo esse flectaculo,soro emgermanam habere in matrimonio, Graecis vero non fuit turpe. Quae porro quaelibet gens contra bonos mores reputat, id etiam contra Ius Gentium esse dicit, imo contra Ius Naturae, sed intelligitur Ius nec omnium gentium, sed hujus & illius, nec Naturae humanae in universum, sed hujus & illius P puli, qua ratione & Paulus contra Jus natura dicit esse &turpe, Virum 'coma um naturam dicit genium loci &cujusque Populi mores,qua de re alibi.
- . α . Ex his jam satis,arbitror, intelligitur, quam remotae sint rationes Iuris Quiritum a principiis Juris Germanici' α & Moribus nostris,neque temere igitur pacta succetaria etiam privatorum, licet nec jurata, ex peregrinis principiis esse 1 ICtis genuinis irritanda aut pro invalidis declaran-α da, multo minus autem conscientiis laqueos Injiciendos, & pacta haec jurejurando confirmata invalida pronune
anda, quasi revera Iuri naturali essent contraria, quod H. 'Pistoris, sui immemor,admittit d. q. r. n. v. frustra ipsum admonente Seraphino. Et qua ratione inter personas Illu
stres huj usmodi pacta pro validis haberi possent, si Iuri na
turae essent contraria λ Ius porro Civile etiam in summo Principum ac statuum Foro Spirensi&Viennensi esse receptam constat, quidni ergo dc hac in parte obligaret re sonas
154쪽
senas Illustres, nisi haetenus nunquam esset receptum. sed ' rigidi Juris Rom. introductores,videntes,ausui suo Principes Fidei suae inhaerentes, contraventuros,privatorum tanis 'rem pacta lacessere voluerunt. Omnium vero minime haec pacti species irrita est: Si tibi proansero dare in in ea- Ἐμm, quo beredicus Tertii ad me pervenerit, quam reactat idem H. Ppor. q. r. n. M. cs ibi Meg. Daura. de pact. ex quo pacto quidem Iure Rom. actio non dabatur, ex generali pactorum natura, sed hodie nec illa obstat, nee beetalis hujus pacti, quae per se nihil vitii aut criminis continet. Qitidni igitur & pacta de conservanda hereditate valeant λ quod post multos Dd.&ratione genuina,&praeiudicio as- 'serit Heig. P. I. . . ae q. γα a. Π.dis M. D. M.Dec. - 'so. Quod adeo verum esse videtui, ut licet pecul, ' aris consuetudo loci appareat, non tamen secundum Ius Rom num judicandum, sed potius juxta mores generales Germanorum & horum rationem summam Iurique naturae proximiorem, Fidem esses vanaeam. Egregie itaque ICti Nostrates 'in Resons de An. I s . apudD. Rich,. d. m- . . cf. xxVLA. removent a Iure Civili universalem consuetudinem Germaniae. eaque pactis dotalibus valide heredi
Et Rosemb. de Fod. e. r. concl. Ni . testatur in magna causa
pro validitate horum pactorum pronunciatum fuisse, etsi dubitet ipse, consuetudinem ipsius loci probatam fuisse, M M. T. LIL Consu adi ubi & Camerae spir. praejud. 'consum D. q. Confσλε DisT H. Pist. o. a. n. Ic e s. o q.f. eo delabitur,ut etsi Moribus Saxonicis satis constet Pacta & renuciationes futurae hereditatis valere,
155쪽
tamen nonnisi de juratis intelligenda esse existimet, ex ea ratione: quod verba Ma uti secundum Ius Commune , es quidem ita interpretanda sint, ut suis, quoad ejusfieri potes,minm derogent. Sed uti haec hypothesis de Statutis specialibus Municipiorum conceditur, M. D. Mut. Dec. n. n. de caeteris superstitionem de nimia Iuris Rom. auctoritate & contra antiquiores eosque sinceros pro totius gentis genio , dic. de M. G. c. IV. Germaniae mores valore, sapit, nobilissimaeque Saxonum Autonomiae insidias struit, ita nec ab aliis Dd. admissa cernitur, V. Coler. Dec. u. P. Theodor . d. Di deflact/ια. th. uu G. Mevium P.I. Dec. ποί D. Brunnem. aαί . D. desuisVlegit. de Jure Francico Anm Robert. I. a. R. J. c. IV. ubi contra quam Pistoris, graviter monet, Esse quaedam Civilis Francorum Dro axiomata, quae dissutatione controversa m dubium revocare nefas. Atque ideo quaesionem hanc non Romanis M. decidi oportere sed D. re nostro. cae l. m. c. Til. LI.
Ρι Heη' Planε obtinueruntJCti Juris Rom.timcEstudiosi,qui ης ς g superiori seculo Iuribus Provincialibus& Municipalibus
resormandis admoti, ut plurima Iuris veteris nermanici instituta lege expressa abrogarentur. Ita Iure Henneberingi co etiam in his Renunciationibus futurae successionis Iusjur. requiritur, orae Prov. Henneb. l. m. T. a. c. a. Sic &alibi fieri poterit. Sed exinde haud conficitur, consuetuis dinem universalem non fuisse; fuit enim dudum Iuris mo- Dd. risque per universam Germaniam, caeterasque Germanicarum gentium ut pacta conventa,quae Iuri Naturae & Gentium Germanicarum, scopoque Rei p. non essent contraria,servarentur, cui juri ut ICti, potestate Liatoria destituti,derogarent, us nunquam, opinor, habueruta
156쪽
' - - Anyannberct Ire ' - , hi- Et quiem, quae ratio est, his talibus tam anxiε inhaerere,
quum constet ea non omnia nec ab ipsis Romanis isto tempore fuisse usu rec 3ta,quantumvis in selectum Codicem, relata fuerint,testis est hoc ipse in argumento l*cupletissi- mus Imper. Leo in Novest. XIx quae lectu maxime digna, &secundum quam judicatum in Senatu Paris. refert Ann. Loseo. I. I. e. XV. Quamobrem sedulo cavendum est Iu- mxi . stitiae SacerdotibuMut ne auctoritate,quam a summa Poti
state acceperunt qua Eierc. II. N. IV. προσωπιληπDντες
abutantur in detrimentum Iuris Morisque Patriae &Germanicae Fidei. i Moribus antiquis Res stat Germana,Fideque. Interea quum saepe ICtorum Collegia observantiae ab An- recessoribus traditae insistere teneantur, quantumvis meliora videant, probentque, V. Res nsim Facuis. Nosra vv. D. Mut. Deci r . consultius f uerit, ut hujusmodi pactis Clausula de valore in vim ultimae voluntatis adjiciatur,&4nstar testamenti judicialis coram actis Iudici insinuetur. . .
Pactum de contrahendo a Contractu ip supra ιι I. Reg. a. distinximus,qua de re paulo dilucidius ut videamus,operae: μ' .. preci*m erit. Atque ratio hujus Regulae obscura est, cum pactum simplex &contractus formaliterrant,& alterum de futuro sit conceptum,depraesenti alter, illud solo consensu perpetuo constet, hic secus. Enimvero Rat. Deinde contrictibus nominaris, qui re contrahuntur, & omni bus innominatis, ex iuperioribus constat. Qua lo con-
157쪽
11 E RcWATIO THEOMm- macri m. me, postquam ex pacto acti: o competitis Nihilominus differt Pactum de vendendo &Venditione ipsa, quod haec pretii constitutionem necessario dereminar,illud non α hem. Sed quid si & pretium certum pacto exprimatur, &res item modusque ac conditiones, quibus venire debeat I serte de Mosin. de decim. vendis. c. II. propriam ac puram . putat venditionem, sed quia tamen pactum de futuro nihilominus est, venditio ipsa de praesenti, rectius Gisiere R. a.derate σωμα καθ. animadvertit differentiam
adhuc, etsi enim quoad obligationem & vinculum ejus..dem roboris est tale pactum ac contractus ipse,ut teneatim promittens promissis stare,& ejus quoque heres, qui si mi-α nor, etiam sine decreto : quoad ipsos tamen, venditionis de praesenti effectus pa m tantundem non operatur, veluti quantum ad isive um laudemium: & pericinum
et emendae vendendae. iTR. LIV. - . simile quid in Iure Personarum deprehendimus. P ctum de contrahendis nuptiis seu mentio Suepromissio
futurarum nuptiarum, quem Gonsensi sonstitium vocamus , differt ab ipsis Nuptiis seu Consensumptiasi des
iraesenti interponitur & omnesMatrimoniteffectus se mermplia adfert, quoad vim obligandi tamen vix alter alteri Gait, ita ut hunc communem habeanteffectum, ut etiam tali, pacto seu promisso ad ipsius negotii consummationem leu executionem AE traditionem iudicio agi procediquo possit. Unde Regulam Dd. constituunt, ut, qui protrusit 'Itra . de Retris. comventa . n. π qq. Plane ubi Lege vel moribus vel ex natura negoui .desideratur adhuc inter
158쪽
b M PANDECTAS III. in inter tale pactum & ejus executionem actus legitimis yel solennis aut celeta declaratio, tum haec prius interponi 'debent,antequam ex pacto agi possit. Itaque in Casu, de quo consuIti Scabilii Lipsiens. sudor o D. Deg st L pactum de vendendo intra certum tempus, jurejur. confirmatum licet , post emuxum temporis, pro perfecta venditi ne haberi nequit, quia natura negotii requirit, ut Stipu-
Iator intra id tempus se declararit, an facultate concessi uti & pretium offerre vellet. Contra ea in casu, de quo aliter in prima aliter in siccunda In stantia judicatum re- tale quid non desiderabatur, undela
' Disserunt ita Pactum seu Promissis fendi ab ipso com G
tractu laudati,quia ista futuri temporis est & conditionem Cois jam continet Asterturae, hic dσ praeseri fit, ista actionem ad Dad. rem, hic in re parit: sed tamen etiam ex pacto ad pratore αtradendum agi posse eum D. Mmvis cap. VIL g. m. Sunt. J. Edud --ουμνί. cs Cavio. asserimus. Promissio seu pa- 'ctunt cla interponendo Consensi adfudi abenationem di sertis ipQConsensu de praesenti,quia hic semper debetesse
certus&determinatus,nlud incertum esse potest. Uertim . quid si & hic deternunetur quantitas, 'uousque alienatio - conceditur, lin existente alienatione, nec alio, praeter hoc pactum, impetrato Consensu, & possessione tandem ad ita Pactum delatu, hic nihilominus teneatur ac si de praesenti' consensisset λ quod affirmandum ex ea ratione censemus, quod tale Pactum nullum alium actum intervenientem, praecise requirat, sed eveniente alienatione Consensum
Murum, me praesenti habere intelligatur. uti siquis ea V . V x lege
159쪽
η6 ExERCITATIo ΤΗΕORICO-PRA MAIege alicui seudum dederit; UT IPSE ET CUI IPSE DE- . DERIT, HABEAT, poterit ille seudum alienare etiam fine domini, navrvidelicet, sed sufficit prior
recompens dariin coontiren moItem praeter hanc
autem de futuro promiuionem nihil postea impetratum, fuisset, tamen pro suffcienti hoc pactum etiam Scabies Lips M. Dec. ις a. versmo ae doricam, pronunciarune,
160쪽
rConsensus in futurum tui vore assemahl elethtiletidas
-d utique adeo verum est, ut hic Consepius etiam illas A. Lalienationes & oppignorationes , quae antecesserant forte hoc pactu alas habeat, usque ad illam summam.
PlanE etsi in Paelis divisoriis Nobilium & Illustrium Limis.
Personarum promissiones de consentiendo fieri soleant, simpν iuetiam certa quantitate prosia, potest tamen specialis impetratio & causarum necessariarum remonstratio diserte . . 'reservari,suo facto simplex haec promissio vim Consensus dati obtinere nequit. . Porro alius ejusdem argumenti casus msi nuper ab Amico propositus suit: Socer Ge,. Wnero promissum dotem, & bona filiae Materna , daturus , petierat sensum Domini laudatis, ut liceret ex hac ' eausa laudim nero in solutum dare, Dominus etsi cem P . tas conditiones de alienando dixerat, Morte tamen intemveniente Generi & filiae,'alienatio secuta non fuit. Postmodum Creditoribus extraneis urgentibus debita, Co sensus impetratus suit pure, ut alienatio alteri ex denom, natis duobus emtoribus fieret, sed & tum alienatio omis- . , & Creditoribus aliter satisfactum. Tandem Nepo