장음표시 사용
22쪽
ORATIO PRIMA. DE Litterarum Graecanim necessitate. pag. ORATIO SECUNDA.
De liberalium omnium artium ac docti in rum ad eloquentiam necessitate. 2D
De universo disciplinarum orbe. 69.
De laudibus Lotharingicis ζc Μediceis. 93. ORATIO SEXTA
23쪽
De Iedhionis assiduitate. I 29.
De recto ordine studiorum. IsI. ORAΤIO NONA. De Humanarum Disciplinarum ad Religionis Christianae usum opportunitate . I 69. ORATIO DECIMA. De Laudibus Academiae Pisanae. 199. ORATIO UNDECIMA. De Laudibus Urbis Pisanae. 219.
De nobilitate Litterarum. 24s.
Alexandri Politi De tribus Martyribus Bononiensibus ad Ubaldum Mignonium, Virum Clarissimum , Epistola. 27I.
24쪽
PETRO . FRANCISCO . RICCIO 'EQUITI . PRIORI . PATRICIO . ET . SENATORI FLORENTINO VIRO . CLARISSIMO . ATQUE . AMPLISSIMO
ET . NOBILITATE . ET . IURISPRUDENTIA ET . CONIUNCTIS . UTRIUSQUE PALLADISA ATAE . ET . LITTERATAE . STUDΠs SPECTATISSIMO ACADEMIAE . PISANAE ET . DRDINIS . EQUESTRIS . S. STEPHANI PRAESIDI PATRONO . OPTIMO . LITTERARUΜALEXANDER . POLITUS
26쪽
o RATIO PRIMA. De Litteraruam Gracarum necessitate.
Tinam tantum mihi ingenii, Auditores Ornatissimi, tantum esset eloquentiae, quantum res ipsa postulat, ut in hoc celeberrimo, atque ad dicendum amplissimo i co, hac litteratorum hominum. frequentia, hoc te stissimorum a que honestissimorum adolescentium conciu se , Verba ego fa-Ehirus de linguae Graecae, atque adeo de litterariam . Graecarum praestantia atque necessitate, parem argumento orationem inveniremi Nanque ipsa quidem argumenisti magnitudo atque varietas, quo in ari mento maxima sese ingenia saepius exercuerunt, ipso statim dicendi initio, me ira perturbat ac propemodum obruit, ut, quid ego potissimimi dicam , penitus ignorem, &, quae alias mihi, vel clim de gravissimis rebus disputarem, nunquam defuit, oratio hic me mea deficere prorsus Videatur.
27쪽
Quid enim lingua Graeca ad omnem eruditionem a commodatius, quae janua quaedam est ad omnes disciplinas Qiijd Graecis litteris uberius, atque copiosius quid ad omnem doctrinam magis necessarium quibus
omnes doctrinae uberrime continentur. Nolite eninia
errare, adolescentes, qui huc Pisas, ad hoc domicilium, ad hanc sedem sapiemiae, studio & ardore quodam animi incredibili, sapientiae ipsius addiscendae caussa, quam frequentissimi convenistis. Nolite, inquam, existimare , Cum de lingua Graeca agitur, leve quidquam agi, quod ad sapientiam parum pertineat. Agitur in singua Graecae negotio Hurima universae doctrianae, agitur orbis omnium disciplinarum, ipsa agitur s
Pientia, cujus summum certe apicem sine Graecae limguae Cognitione attingere nunquam possitis. Quare, sive Vos Ρoeticae atque Oratori se itudia delectant, sive isnet , quae rerum humanarum sapientia est, Philosophia, sive eruditus pulvis ac reliquae Mathematicorum discuplinae invitant, sive Medicorum praecepta alliciunt, sive Iurisprii dentia, sive antiquitatis Cognitio, sive rerum divinarum scientia, quam Theologiam Vocamus, oblectat, quancunque tandem sapientiae partem sedi emini, tum humanae, tum etiam divinae, illud apud vos statuite, ad persectam atque exquisitam harum omnium rerum n litiam , linguam Graecam non perutilem modo esse , v rtim etiam pernecessariam. Volo enim, Vobis sit penitus persuasum . quod oratione mea breviter ostendam, neminem quenquam sine Graecis litteris fieri pos. se persectum , ac consummatum in doctrinis, hoc est,
summe persecteque doetiun atque eruditum. Unde facilό intelligatis, quo majori vos stuclio ad sapientiam nitimini, eo magis vobis esse in Graecas litteras incumbendum.
28쪽
Neque vero, Auditores, Graecae linguae ad omnes doctrinas perfecte acquirendas necessitatem. Opus est altius repetere ex ipsa ejusdem linguae praestantia, &vi prorsus ejus admirabili ad res quasliber atque nat
ras , antinique nostri omnes omnino notiones, quae in finitae propemodum sunt, omnesque variae , perfectissime exprimendas . Quam quidem 'Vim tantam esse volunt, ut lapientissimus Plato maximam partem sapientiae in vocabulis Graecis interpretandis, eorumque oriagine indaganda in Cra ylo sto posuerit; eaque ipsa
vocabula viri doctissimi proprietate quadam sua res, quas significant, melitis repraesentare affirmaverint , quam si res oculis silaicerentur. Nam si vellemus quiadem Graecae linguae laudes vel leviter attingere, & quae de Graecae linguae dignitate sunt ab aliis magnifice a que ambitiose jactata, in medium proferre , longilis
sane eXCurreret oratio mea, quam coar statio haec &angustiae temporis patiantur. At enim, quo lingua Graeca ceteris aliis linguis excellentior est, atque prinstantior, eb etiam magis, quam aliae linguae, est eadem necessaria. Nisi si sorte , quia alia est vocabulorum, quae significant, alia rerum, quae significantur, scie tia , linguam quoque Latinam ad bonas litteras, a que ad majorum rerum do strinas partim necessariam
studicemus. Niliti est enim Ρoeticae, nihil oratoriae, nulli Dialecticae artis, nihil Physicae, nihil Geometriae , Mathematicarumque disciplinarum, nihil Theologiae,
nihil denique reliquarum Omnium artium, atque doctrinarum , quod a nostris hominibus non sit Etruscis libris traditum, atque eleganter sermone Patrio explicatum. Et tamen qubd haec ista maximam partem e
Latinis sunt sontibus hausta, nemo ferE est, quin f
29쪽
teatur, eum, qui Latine nesciat, tametsi Etrusce omnia dicerit, posse quidem doetiim esse, bonisque artihus eruditum; persectum tamen & confiimmatum tria. dod rinis esse non posse. Quod si Latina lingua adeo est ad summam doctrinam necesIaria, ut sine ea semia doctoriam tantum numero quis habeatur; quid tandem censendum de Graeca , quae ad persectam Latinae lim ae cognitionem summopere est necessaria λ Non equidem hic ego detractum quidquam velim linguae Latianae , Cui tantam aliquando verborum copiam sermonis, que ubertatem asserebam , ut eam Graecae pene eX- aequarem . Sed dico id, quod maxima doetimi mortim hominum consensione receptum comprobatumque est,
quidquid est hujus linguae Latinae, sine Graecis litteris a Demine quoquam sciri posse, certe quidem Dersecthatque accurate . Quod ni ita esset, quid tanὀem in Caussa esse existimaremus, quamobrem Quinctilianus Puerum a Graeco sermone mallet incipere , & do nisiμmi quique viri unam linguam Cum altera conjungendam praeciperent Scio, illam etiam caussam asserri , quia disciplinae nostrae a Graecis fluxerunt. Sed haec etiam caussa ostendit, persectam Latinae linguae scientiani a
Graeca prorsus lingua pendere. Et proseisto quid est in
Latinis, quod germane Graecum non sit, aut Graecam Certe originem non redoleat λ Graeca sunt Latinae linguae Vocabula, Graeca Latinae orationis structura, Gra ca Grammaticae Latinae praecepta. Nomina ipsa , quibus tum Grammaticen, Nim reliquas sere omnes diiciplinas appellamus, sint Graeca: neque ipsas tantii disciplinas; sed & res quaslibet omnium disciplinarum ,
Graece nominamus . Poeticam aut Rhetoricam si explicamus , si de Dialectica disserimus, si Physicen, si Ethia
30쪽
cen, si Politicen docemus; si Medica, si Mathematuca , si Theologica tractamus, quacunque de re, aut arte disputemus, Graecis ubique vocabulis utamur, opus eis, quae trito jam usu longaque consuetudine, pro nostris, hoc est, pro Latinis ducuntur. Iam v to si nosmet ipsi ad scribenda carmina conserimus. tota haec metrica ratio est Graecorum, neque ad sui morum Poetarum laudem adspirare nobis licet, nisi , summi Latinorum Poetae Virgilii exemplo, ΡOetas no- his Graecos imitandos, &, quantum possumus, eXprimendos proposuerimus. Operam si damus eloquentiae, ad Graecos oratores unice aemulandos dux nobis icauchor, . pater ipse Romanae eloquentiae, M. Tullius, qui sese totum ad Graecorum , atque in primis D . mosthenis, exemplum consormavit atque Mnxit. Qua
de caussa non immerito visa est Quinctiliano discipli-Ia Graecae, facundia Latina . Dialecticae si 1tudemus, quae scientia est disserendi , resulas omnes hujus a tis , totamque inveniendi & djudicandi rationem ut persecte recteque teneamus, opus nobis est Graecis magistris, atque in primis Aristotele . Quae enim de hac arte subtilitis aisputant Latini, omnia sunt ii a
Graecis Aristotelis interpretibus commode atque opportune mutuati. Locus hic admonet, Auditores, ut, quod vulgo discrimen esse statuunt inter hominem, , Dialecticae artis penitus rudem , & eum, qui totam Dialecticam ex regulis ejus artis accurate diligente
que didicerit, id ego discriminis inter homines p
nam , peritum alterum linguae Graecae, alterum hjus. dein plane linguae ignarum atque imperitum. Homo
enim bono fanoque judicio, ingenioque perspicaci praeditus, sed Dialecticae expers , scit ille quidem multa