Iurisconsultus, siue De optimo genere iuris interpretandi Franc. Hotomani iurisc. liber in quo L. Gallus, L. Lecta, L. Filius quem, L. Frater à frate, & aliae complures explicantur. Adiecto rerum ac uerborum indice locupletissimo. ..

101쪽

x, illis aute ubi ita dicitur,no mira mit maiestate, quod egit dem, Copione turbuletius: popa D lo enim Ro.dolor iustus uim D tu 1lla excitauit,non Tribuni is actio.Maiestas aut, quoniam is est magnitudo quaedaepopu- ,, li R. in eius potestate ac iureis retinendo : aucta est potius. quam diminuta.Et ubi ita rem fertur,Maiestas est Imperii atu que in omnipopuli Ro dignin late, quam minuit is qui per αν uim multitudinis re ad sedi- γ tione uocauit: existit illa di 1, sceptatio, Minuerit ne maion state, qui uolutate populi R. σν re grata & aequa per uim egeu rit.In his autem causis,ubi ali

quid

102쪽

quid recte facturus, aut coce dendu esse factu defenditur, μcu est facti subiecta ratio, si cui ab Opimio,Iure feci, salu

tis omniu&Reip. conserua- ςds causa: relatuq; est a Decio, cNe sceleratisiimu quidem ci uem sine iudicio iure ullo ne ucare potuisti:oritur illa disce- cptatio, potuerit,e recte salu ςctis Reip.causa ciuem,euer rem ciuitatis, indemnatu ne Mcare. Ita disceptationes eae quq in ijs controuersijs ortu tatur, quae sunt certis per nis μ ct teporibus notat , sutrur sus infinitae: detractisq; te poribus & personis, rursum ad consultationis formaiora ci

103쪽

ortionemque reuocantur. Ex

his Ciceronis uerbis illud inprimis debet intelligi, uim

huius artificiosae tractationis quam Hermagoream appellamus, hanc esse, ut propositam controuersiam semper

ab hypothesi ad thesina, nocesta specie ad genus reuocet: quod exeplo familiari commonstrabimus ex eo Institutionu capite, quod paulo superius partitione explicatu est. Titius suam arborem imprudens in Mς vij solo conse-

uit. antequam ea radices e

gisset,admonitus, id suum solum non esse, euellere illam instituit. Maevius prohibet.

104쪽

1 item igitur Maruio Titius

intendit.latentio,haec arbor

mea est. Depulsio M vij,imo mea. Quaestio,utrius sit Ratio Maevij,speciem hac ad genus reuocantis, bsc est, Quia superficies solo cedit: hoc est,

Quo quidque in solo imposi

tum est,eius id essicitur,cuius est solum: tanquam pars to tius. Aduersus hanc ratione,prssidium hoc suum Titius Opponit,quo rationem i litus

sam sua ab illo generali capite abducere. Firmamentum

igitur Ahat lisc arbor qua de agitur, solo nun adligrescit. Vides,ut Titius causam hanc

105쪽

suam ad generalem illam legem pertinere neget,& ab ilia quoad potest ea abducat

Ex harum autem altercatio

nu conflictione nascitur quq sio, quae iam non ad Titiu, aut Mquium, nec ad arbore, oleam forte, aut pinum, sed cum ad personas omnes, tu ad res quasvis solo adiectas pertinet: An ea demum superficies Golo cedat, quae illi adhaerescit Qua ex re uim istius artis ea quam diximus esse apparet, nimiru ut quae stionem certis personis Tith& Maruij, certaque re, oleae scilicet,aut quercus, finitam ac terminata, ad infinita,nul

106쪽

iis personis,nullaque re certa circumscripta reuocet. Qua unam ueram ac perfectamineIuris tractandi rationem,

Antonius libro de Orat. II. his docet uerbis: In quo etia scisti nos Iurisconsulti impe r diunt, a discendoque deter-αrent. Video enim in Caton1s et & Bruti libris nominatim se rere referri, quid alicui de iure reviro aut mulieri respoderint. re Credo,ut putaremus, in ho- ce minibus,non in re, consulta- α tionis aut dubitationis Cau - αsam aliquam fuisse: ut quod αhomines essent innumerabitales,debilitati a Iure cognosce αdo, uoluntatem discendi, si famul

107쪽

D mul cum spe perdiscediabij- ceremus. Item: Huius quide loci quem modo sumeXOr-ν ses,hic est finis: Quoniam in telligitur non in hominu in-

r numerabilibuspersonis, ne-nque in infinita temporum Uamrietate, sed in generum cau-γχ sis atque naturis omnia sitan esse,quae in dubium uocaren ' tUr: genera autem esse definiar ta non solum numero, sed e- tiam paucitate.Item alia multa quae paulo ante in hanc ipsam sententiam disputatur. Sed antequam longius pro grediamur, uniuscuiusq; partium istarum definitionem

108쪽

ponere.Cornificius autem libro ad Herennium primo, singulas his exponit uerbis: Constitutione,inquit, reper-αta,statim quaerenda est ratio. αRatio est, quae causam facit, Q continet defensione, hoc cca nodo, ut docendi causa in re hac potissimum causa consi- α stamus: Orestes, cum confi- uteatur se Occidisse matrem, unisi attulerit facti rationem, ecperuertit defensionem .Ergo αaffert eam,qus nisi intercede ceret, ne causa quidem esset:IL ela enim,inquit , patrem mesi a occiderat. Ergo, ut ostendi, si

ratio ea est,quae continet de-αfensionem,sine qua nec par

109쪽

di, ua quidem dubitatio potest

di, remorari damnationem. In D uenta ratione, firmamenta

is quaerendum est: id est, quod

accusatione continet, quod- ,, que affertur contra defenssio, , nis rationem, de qua ante di- ,, ctum estJd constituetur hoc ,1 modo . cum usus fuerit Ore,, stes ratione, hoc pacto : Iure,, occidi,illa enim patre meum ,, occiderat: utetur accusator ,, firmamento,hoc modo: Sed is non abs te tamen occidi, ne is que indemnatam poenas pC- ,, dere oportuit.Ex ratione de

is sensionis, dc ex firmamento Daccusationis, iudicij quaestio

.,, nascatur Oportet: quam nos

110쪽

iudicationem , Graeci ρι appellant. Ea constituitur ex coniunctione firma menti,& rationis definitio ne, hoc modo: cu dicat Ore stes, se patris ulciscendi causa matrem occidisie,res humne fuerit, a filio sine iudicio Clytemnestra occidi. Ergo hac ratione iudicatione inuenire conuenit. Deinceps controuersiarum aliquot e

xempla subij ciemus, si prius satis illorum obiectioni fecerimus, qui disputare poterui,

hanc rationem non Iurishon

sultorum propriam esse, sed totam ex Rhetorum libris,inquib.tradi hic praecepta con

cccccccccccccccccc : tu .