Iurisconsultus, siue De optimo genere iuris interpretandi Franc. Hotomani iurisc. liber in quo L. Gallus, L. Lecta, L. Filius quem, L. Frater à frate, & aliae complures explicantur. Adiecto rerum ac uerborum indice locupletissimo. ..

81쪽

III:Tutorum potestas,tuitio, ne Sc custodia pupilli defini xa est. Eu qui opter ) Sequitur IIII: Tutor non patrimonio, sed personae pupilli datur. Defenderest nequit.) Sequitur V: Tutela propter pupillaris aetatis infirmitatem institu ta est. Aliud exemplum eX LSi Titius, de reru diuis tit.In η stitui secudo: Si Titius aliena σν planta in solo suo posuerit, i- ν psius erit.Ex diuerso,siTitius 1, sua plata in M vij solo posue)i rit, Maruij plata erit si modo i=a utroq; casu radices egerit.an γγ te enim quam radices egerit, Quo Permgnet, cuius fuerat.

82쪽

Adeo autem ex eo tempore, a quo radices egerit plata,prΟ- ccprietas eius commutatur, ut αsi uicini arbor ita terram Ti- α iij presserit, ut in eius fundu a radices egerit, I iiij essici ar- α

borem dicamus. ratio enim ianon permittit,ut alterius ar- cbor ese intelligatur, quam e cuius in fundu radiceS ege- vixit Et ideo prope confiniuar αbor posita, si etiam in uicini αfundum radices egeri communis fit. cc. Simodo utroque casu.) Enunciatio I. Non imposita,sed ita infixa solo,ut adhaerescant, selo cedunt.L. Titius,6O.D. de acquirendo rerum domin.

83쪽

L.si supra,28. D.eod. ZAciniarborem ita terra Titi .) Sequitur II: Eius quaeq; arbor est,cuius in solo magnam radicum partem obtinet. L. si plures.&D.arb.furt.L.ult.D. quitur III: Arbor prope con

finium posita, si in uicini fun

dum radices egerit, communis est.L. adeo.γ. in fi. D. eod. Hac partitione responsum hoc idcirco non incommΟ- de explicatum arbitror,quia neque plures, ut opinor, nequa Grammatica, oc quam quod vi aut clam.

Frope confinium arbor posita.) Se- item

84쪽

item Dialecticam tractandi iuris ratione appellaremus, abunde explicatum esse arbitramur. Reliquum est igitur, lis A D ut quam Iuriscosultoru pro--M ipriam esse putemus,breuiter ι- aperiamus. quod ta n pri- φusquam faciamus, operaeprectum esse arbitror, quorundam obiectionibus obuiam ire, qui nostram hanc Analysin propterea damnare possent,quod interdum audiant nihil esse perniciosius, quam Ius ciuile ad theses&uniuersales quasdam regulaSTeUΟ-care. Fuerunt enim adolescetes no pauci, qui meum hoc.

institutum in publicis meis

85쪽

interpretationibus non satis intelligentes, dimisso conuentu , interdum humaniter me appellarint: cumque pluribus uerbis thesiu propositiones damnassent, tum etiam auctoritatem praece pioris sui Franc. Duarent,iu risconsulti hac aetate clari in primis, & eruditi, adiungebant. Accidit autem eo ter Pore, cum Duarent libru deuerb.oblig.quidam de indu- stria mihi attulisset, ut eu locum in quo thesium propOssitiones damnat,legerem, ut

mihi optimum illum & doctissimum librum peruolu

tanti, notae quaedam nume

86쪽

rorum sese obiicerent: LILIM, IIII, U.qua s ubi animaduerti, quorsumque pertinerent attendi, studiosum illum adole

scentem pudore ac Verecun

dia quadam affeci. Ostendi

enim, quod in me Duarent auctoritate arguebat, id ipsi esse accurate ac studiose ab ipse Duareno eodem in libro factitatum. Ita quod ratione ac disputatione no potuera, facile auctoritate per uici. Exemplum autem hoc loco unum pro multis stibij-ciam. Caius L .ult. de uerb.O

blig. sic scribit: Pupillus,licet ex quo seri coepit, recte stipii μlari potest: tamens 1 inparen G

87쪽

istis potestate est, ne auctoren quidem patre obligatur. Pubes uero qui in potestate est, v perinde ac paterfamilias ob-

D ligari solet. Quod autem in v pupillo dicimus, idem & in is filialamilias impubere dicendu est. Sequitur Duarent interpretatio : Quatuor inquit) praecipue hic obserua.da sunt. Primum est, pupilluqui in potestate tutoris est, patre mortuo stipulari posse, etiam sine tutore si infans nosit: quamuis sine tutore non possit obligari. II. Pupillus qui in potestate parentis est,

patre authore no obligatur.

III. Filiusfamilias pubes pe

88쪽

rinde obligatur,ac quiuis paterfamilias . IIII. Quod de fi

lio dictu est,id in filia quoq;lo

cu habet. Hactenus qua Gra-maticam Sc quam item Dialecticam tractandi Iuris r tionem appellaremus, abunde explicatu esse arbitramur.

Reliquu est igitur, ut quam Iuriscosultorum propria esie

putemus, breuiter aperia mus.Haec aut non ta in IurisCconsultorum scriptis, quam in ipsis causis atque controuersijs explicandis tota consumitur. Quare quo facilius

intelligi perspicique possit,

quot quaeque controuersiarum omnium summa gene

89쪽

ra & capita putemus esse,breuiter exponedum est. Ac mihi quidem in eam cogitationem totum hoc trienniu incumbenti , fontesque cotro uersiarum omnium diligenter exquirenti, tria tantum usque adhuc animaduertere licuit. Nasci enim controuersias animaduerti uel ex iure, uel ex scripto, uel ex uerbo. Ex iure, cum aut aequitas cuiure, aut ius scriptum cum

non scripto contedit. Ex scripto, cum aut scrip tum, id est

locutionis genus, ambiguuest:aut sententia cum scripto comparaturiaut cotrarie scri fptareperiuntur.quod Anto-

90쪽

nius lib. de Orat.L his uerbis est complexus: Existere aute

controuersias etiam ex scri-

pti interpretatione , in quo aut ambigue quid sit scriptu,

aut contrarie, aut ita ut assen μtentia scriptu dissideat. Ex Uerbo, cum id propter ipsius ambiguam ancipitemque significationem definitione aperiendu est. Niam enim es

bo,aliam qus exscripto nascitur, Cicero in Partitionibus his demonstrat uerbis: Hoc cegenus,inqui quod exscripto conascitur, ne in desinitionem cc . quidem uenit. Nam etiam si euerbu aliquod de scripto de- α