장음표시 사용
171쪽
Papae , ae Conci*fueranti Dici equidem debebant,re ipsa egisse
contra materiam fidei , ejusque exigentiam is obligaxionem, non vero ex eo praecise putandi videbantur formaliter temerasse fidem, seu Primam Veritatem fidei motivam& specificativam. Hac proinde ex causa arbitror . illud Patrum Pisanorum arbitramentum non tam fuisse causam motivam in deponendis illis Pontificibus schismati eis, velut ob haeresin jam essent re ipsa per Christum
depositi: quam fuerit causa duntaxat impulsiva,ansam praebens principio per nos siuperius' sancito. Eo ipso enim, quod neuter illorum. de Papatu contendentium fuerit in statu, in quo super ipsum, ceu Petram,aedificaretur Ecclesia, ipsum unanimiter fide recipiendo tanquam Petrae seu Cathedrae Apostolicae ponsessorem ; idcirco clarum erat, in utroque defeeisse conditionem a Christo positam pro dandis Ecclesiae clavibus, illi unice per Christum destinatis, qui per fidem esset ab Ecelesia receptus in Petram seu Petri Iuccetarem.' κ. Quymvis proinde pro quarto Patribus Pisanis jus fuerit, in locum duorum de Papata contendentium susscere Alexandrum V. neque tamen electus Pontifex pertingebat ad natum illum, quo Ecclesia per fidem unanimem ipsum agnosceret Papam, sicque sub statu ejuimodi nuine ari posset inter illos, de
. quibus pronunt avit Christus, Tibi in Petra ab Ecclesia, unitatem perlanante recepi
172쪽
dabo clares Regni caelorum. Veluti haec conis stant ex dictis superius; nempe exsuffectione Alexandri V. a Concilio Pisano in Papam Glecti non extinctum , sed ad auctum fuisse schisma , sicque continuatum fuisse obicem illum de Ecclesia super unam Petram aedificanda, ac proinde clavibus uni Petri succes.sori per Christum conferendis. In qua sorte inulto magis erat Ioannes XXIII. nec adeo pervenit unquam ad statum illum, in quo esset verus Petri successor et dum non nisi pars Ecclesiae nitebatur super ipsum aedificare,
Universalis Ecclesiae scissura ubique tunc
Ex praeadductis principijs pro quinto elu. cescit, quomodo speciali ratione veri fice. tur de Papatu, quod creatio Papae fiat a Spiritu sancto Etenim creatio Papae fit in viverborum Christi, quibus Petro cum ordine perpetuae successionis dictum fuit: Tibi dabo
cures Regni calorum. Haec autem verba, uti Ex sacro contextu patet, dicta sunt Petro,
ejusque successori , quatenus est Petra, supellquam aedificatur Ecclesia..Hare vero Ecclesiae superPetram aedificatio,non est nisi per fidem, quatenus per eam ad illa Christi verba reis flexam , ab Ecclesia recipitur quis ceu verus Petri successor, adeoque possessor Petrae stir Cathedrae Apostolicae. At fides non est nisi
ex Spiritu sancto. Ergo instans illud, in quo b Ecclesia quis recipitur in legitimum Petri
173쪽
Meeetarem,& Petrae ae Cathedrae Apostoli reae possetarern,-specialiter a Spiritu san.
Neque vero hoc ita aecipiendum est, ae creatio Papae in verborum Christi, Tibi dabo claves Regni calorum, non prius subsisteret , quam Universae Ecclesiae unanimi consensia' per fidem illis Christi verbis nixam, illum, quia Cardinalibus eligitur in Papam , eea testitimum Petri successorem receperint. Nam ubi concors est electio . in primarijs suis membris Ecclesia ex tune iam recipit electum ceu legitimum Petri successorem, eluiscetque exinde evidentia credibilitatis, in vi,
cujus possitis, qui concorditer designatus est ' Petri Succetari, per fidem recipi ab omni-hus fidelibus ceu Petrae, te Cathedrae Apostolicae possessor. Qua, equidem credibili ratis evidentia tune ita propagari incipit per Universam Ecelesiam, ut tib hujus tandem
unanimi consensu stet consummata ae prorsus convincens eredibilitatis evidentia, in vi cuis
jus per fidem , praeadductis Christi verbis 'nixam, oporteat, firmiter credere, Papam ab Helesia unanimiter receptum, esse Cathedra
seu Petrae Apostolicae legitimum possessorem. 8. Secus res se habet, ubi in ipsa Papae electione est discordia , ita ut nulla saltem ' convincens stare unquam possit credibilitatis evidentia, in vi cujus per fidem in praeta Christi
174쪽
Ad invicem fiserior Ias. rvChristi verba reductam. ex ijs,qui contendunt de Papatu, recipi quisquam possit in certum Papam,ceu indubitatum Cathedra Apostolicae possessis rem. Cujusmodi status conditio Papatus erat tempore Concili, Pisani MContianti ensis, usque dum legitime electus fuit Martinus V. Unde mirum est, Clerum Gallicanum in μο praesentis Instituti articulo si cundo Decretis Sessionis IV. & V. Synodi Conliantiensis, in statu dubij Papatus editis,
tantam tribuere auctoritatein , ut per eam contendat, moderari plenam Sedis Apostolicae in rebus spiritualibus potestatem. De quo adeo puncto ex professo agemus in Ahsequentibus paragraphis., II.
.Compilatio Actorum Concilii Constantia
s ensis sub tempore .synodi . .Basileensis a quibusdam ejus Meputaris sina , refert prae insinuatum S s. IV. Constantiensis decretum primam sub hoe tenore. Haς μηcta S nodus Constantiensis, Generale Concilium Iacteas pro e tirpatiοηe praebentis schismatis o ummae M νε- forman--Dei .is capite o in membris
175쪽
ιycio Papae, at Concilysenda ctc. decernit o declarar prini. , quod in
Sunodus in Spiritu sancto congregata, legitima Generale Concilium faciens, Ecclesiam Catholi- iam militantem repraesentans , potestatem a Christo immediatὸ habet , cui quilibet , cfuscunquesta-rίs, vel dignitatis, etiamsi Papalis , existat, obedire tenetur in his, qua pertinent ad iidem , ct extirpationem dicti schismatis, ac resormationem Generalem Ecclesia Dei in Capite ct in membris. In quo decreto vim facere nititur illa te ensis compilatio per verba ἡ Pro reformatione Ecclesiae Dei in Capite oe in membris. Hae nam inque voces videmur respicere etiam verum Papam, ceu Caput Ecclesiae Dei. Si ergo Concilio Constantiensi fas erat, facere Decretum pro reformatio ne Ecclesiae in ipso etiam Capite, consequenter videtur hine evinci, a Synodo Coni antiensi fuisse praetensa superioritatem Concilij supra Papam , verum Ecclesiae Caput. Uerum hujus illationis energiae mox evanescet ex ijs , quae tam in via Facti, quam in νιa Iuris proxime deducemus. Primo igitur quoad viam Facti contraps nitur historia Concilii CSnstanti efisis a files ac summari e relatae, de hye breviter repetenda. Nempe . Ioanne XXII s. se subtrahenseConcilio; plures equi- Eem ex NationibuPGermanica, Gallica, de Anglicana 'deliberabant , celebrare Sess. IV. Miri ea nafuere, tum quod Concilium Con
176쪽
eui etiam Papa teneatur obedire in his, quae spectant ad fidem, extirpationem uehismatis, ct reformationem Ecclesiae in Capite ct in membris: tum quod Papa cogi possit a Concilio, si obedire contumaciter contempsierit. Quia vero haec non solum displicebant Nationi Italicae, sed sacro Cardinalium Collegio ad deliberandum oblata non fuerant, noluerunt Cardinales a Concilij ad Ioannem XXIII. legatione reduces, Amba Riatoresque Regis Galliae, venire ad Sessionem, nisi inter alia capitula omittere tur secundum, & in primo Decreto non fieretinenlio reformationis Ecclesia in Capite o in membris. od etiam evictum fuit. Quamvis enim, ubi altera dic deventum erat ad Sessionem IV. hae particulae de reformarione Ecclesia in Capite ct in membris necdum fuerant deletae in schedula, quam publicare jussus fuerat Cardinatis Florentinus: hic tamen perveniens ad ea verba substittit, eaque falsa, & praeter communem deliberationem addita fuisse, asseruit: sicque effecit, ut omitteretur clausula de reformatione. Neque desunt manuscripti Codices etiam Gallici, in quibus Decretum primum Sessionis sine clausula de reformatione exhibetur; veluti sunt Manu scripta Parisiijsa servata, & ante aliquot annos ex Bibliotheca Thuana ibidem edita, in quibus decreta Sessionis IV. ex speciali Galliae Legatorum re-- latione exhibentur, di sine mentione istius lausulae posterorum memoriae consecrantur.
177쪽
ma Papae . ae cinelii Qui de eausa pro secundo illud primum
Sessionis IV. Constanti ense Decretum sub hac verborum formula accipiendum est: Pri-mὲ declarat, quia ipsι Dmdus in Spiritu sncto congregata , legitime Generale Concilium , Iaciens, Ecclesiam miIitantem repraesentans, po sestatem a Christo immediat/ habet, cui quilibet, cujuscunque statili, vel dignitatis, etiamsi Paparis, existat, obedire tenetur in his, qua pertinent ad fidem θ extirpationem dicti schismatis. Probatur haec formula. Tum quia tres Codices manuscripti, continentes Acta Constantiensis Concilij , ab ipsius Notarijs conscripta , eKquibus Basileenses Decreta Constantiensia compilarunt, non habent illa verba contenista in primo Decreto Sess. IV. θ ad reformationem Generalem Ecclesia in capite o in membris. Extant insuper quatuor manu scripti Codices continentes gesta indubitata Constantiensis Synodi, quorum duo circa ipsus Constantiensis Concilii tempus conscripti, licet habeant mulio plura, quam hactenus fuerunt Edita, nullam tamen in Decreto Sessionis IV. faciunt mentionem de reformatione Ecclesia tu Capite o membris. Duo demum CodiceS, continentes regestum Actorum Constantiensis Concilii, quorum unus circa tempus ipsus Concilii scriptus, spectavit ad Cardinalem Sirletum, alius antiquo charactere Italico conscriptus est , tametsi omnia Acta contineant
ptinua Sestione usque ad electionem Μarti
178쪽
v. in Decreto tamen Sessionis IV. nullam faciunt mentionem illius clausulae de reformatione in Capite ct in memisis. Indubitatum igitur est , praedicta verba , quae in alijs Codicibus Actorum Constantiensium exhibentur, erronee fuisse a Basileensibus adisjuncta Deereto Constantiensi Sessionis Iri Tum quia extat adhuc celeberrimus Codex
Capranicensis, qui ad usum Cardinalis de Capranica temporibus Concilij Basileensis vi. detur scriptus, in quo deest illa quoque elausula de reformatisne Ecclesia in Capite ct in membris. Accedit alius Codex antiquissimus, qui ex Bibliotheca Cardinalis Ludovisti in Bibliothecam Cardinalis Ottoboni migraverat , atque hujus liberalitate in Bibliotheca
Vatieana repositus fuit, in quo eadem omniinno desiderantur. Testatur denique Schel- stratus, inter omnes manu scriptos Codices Constantiensis Synodi, quos magno numero
viderit, nullum se reperiste, in quo verba illa habeantur , praeter unum, in quo Tabellarius , cum originale dissicili charactere exaratum esset, Aeta descripsit ex impressis C dicibus , & verba illa contra fidem originalis manu scripti, Decreto primo Sessionis IV. Con-nantiensis adjunxit. Quibus ita constitutis, satis elucet, Decretum Constantiense Sessionis IV. restringi ad tempus schismatis,
sicque evanescere argumentum ex compila
tione Basileensium,clausulam illam de reformat '
179쪽
M. Papae, ac Conetly 'tione Ecclesiae in Capite &.in membris indebile
in trudentium , desumptum ad probandam Concilii Constantiensis praetensionem de Concilii super Papam etiam certum auctoritate. Sed ad ea, quae Iuris sunt, progrediendo, pro tertio lubeat percontari, quomodὸ Concilium Constantiens pro statu Papae sibi, potuerit
praetendere, esse immediate a Christo st Etenim ex Matth. II. constat , Concilium Oecumenicum non consistere, nisi sit congregatum in nomine Christi, sive vicaria Christi auctoritate, non nisi penes certum Papam subsistente. Verum dicere omnino oportet, quod SP nodus Constantiensis cum veritate asseverarit, siuam potestatem esse immediate a Christo. Indubitatum namque est, potestatem Episcopalis characteris esse immediate s Christo , in eoque radicatam esse jurisdictionem Pastoralem, nuncupari solitam radualem, in Coropus Christi mysticum, nempe fideles, potestatem spiritualem, seu Ecclesiasticam : auquam Ρaulus Apostolus Actorum a o. volebat intentos esse universos Ecclesiae Praesules dicendo : attendite vobis , ct universo Gregi, tu quo vos Spiritus sancitus posivit Epistopos, regere Ecclesiam Dei. In quantum ergo character E- immediate a Christo ceu principali Causa collatus, intrinsecum ac uentialem habet ordinem ad Corpus Christi mysticum, in tantum Spiritus sanctus in vi ipsius Episcopalis charae eris potuit Episcopos regere Ecclesiarci Dei
180쪽
2 invicem superiorisa, . russDei: quemadmodum etiam character Sacero istotalis eatenus protenditur super Corpus risti mysticum , quatenus importat potestatem absolvendia peccatis fori poenitentialis propriam. At vero haec ipsa Sacerdotalis a peccatis absolvendi potestas in ordine ad peccata mortalia, ut sortiri valeat suum
effectum, indiget quidem actuali seu formali
per Episcopum, vel Papam concedenda juririsdictione, & tamen absque hujus delegatione seu collatione jecifica , pro casu necessiotatis prodire potest in effectum valida ablo. lutionis moribundo impendendae. Sic proin de pastoralis in charactere Episcopali radica ta potestas ex intrinseca natura sua eatenus respicit Corpus Christi mysticum , sanguine Christi redemptam Ecclesiam , ut in ordine ad actuale sui exercitium , sic dum viam ordinarium indigeat aliqua sui morali actuatione per jurisdictionem sortinalem & proximam a Papa derivabilem facienda. Nihilominus vi ejusdem characteris Episcopalis ex natura sua intrinsieca respicientis Corpus Christi mylti cum , sicque ex substantiali sua habitudine
ordinati ad universalis Ecclesiae Bonum pub- , Iicam , in casu extraordinaria necessitatis, quae maxime urget, dum nullum noscitur Ecclesiae sanctae Caput Oecumenicum, pio tunc
resultat obligatio providendi publico Ecclesiae Bono. Unde vi ejusdem characteris Epis- copalis. dc in hoc radicatae gubernativae et