장음표시 사용
371쪽
Nunquid igitur hine e incitur,4 ionis Constanti ense Decretum , eat nus fuisse reformatum in Sessio=M V. ut, cum
prius sine imis verbis, ct ad riformationem ocimodi et, postea decretum V. cum 1js verbis editum fuerit λ Et hoc ipsissimum est , de quo rei peraguntur Patres Basileenses ,
quod additamentum in Segmonis V. decreto factum, transtulerint etiam in Decretum Sessis,
nis Iss. plurimum enim interesse, an illorum verborum adjectio in Solone duntaxat quinta. vel etiam in Sesonis quarta Decreto facta fuerit, ex subsequentibus patebit. Hinc prorsus evanescit tenta Elliesi exceptio contendentis, verborum illarum additionem inconstantiensi Sessionis Iv. decretantillatenus es veri undem, coarguentisque Sch Iest ratum, ae Mam assereret contra fidem omnium Concil3 Constantiensiis editisnam, atque scriptorum iversorum, ad qua recensita sunt ista editiones , - quippe cum in istis omnibus habeatur praei
ctae Sestonis IU. Decretum eum hae additione, edi ad resormationem oc. Verum ad haec retundenda , ponimus inprimis ob oculos verba Bullae a Patribus Basileensibus anno I4 2- e ditae, ad fidem suae actorum Constantiensium compilationi eonciliandam e ubi ita decernitur, ut praefatis Concili j Constantiensis Sessi ne IV. θ V. editis Decretis ac gestis θc. plenaria fides adhibeat ur, perinde ac si Bulla ejusidem Con-
372쪽
sa -em superuritas'. 3.1na eum testimonio Notarij Apostolici sit perias relato , semper subnebi ; certo planὰ
argumento, decreta Constantiensia, prout ab universis illis editionibus reseruntur, a Baialeensibus compilata fuisse. Quomodo igitur Elliesius cum veritatis ratione exprobrare po. tuit Sehelestrato , ac si adiectionem verborum ad in manu scriptis Synodo Balileensi anterioribus praetermissam , contra fidem omnium Concilij Constantientis editi nuin impugnareti Ipsemet profecto Elliesius nullum adii ruere potest Exemplar manu scriptuin Basileensi collectione antiquius, dum non nisi dubitanter asserit, sorte quaepiam maisnuseripta in Bibliothecis occurrentia , conastripta fuisse ante Patrum Basileensium colle. Qionem: cum econtra Schelestratus anti
quiora, ab ipsis etiam Constantiensis Concilii Notarin conscripta, vel sub illis temporibus
eκarata producat ad probandum, in primaevis
praeracti Seg. IV. Constantlansis Decreti editionibus non fuisse inserta illa verba, ad fidem is ad reformationem Ecclesia in Capite, ct in membris. Unde iam facile elucet, an Elliesio, vel potius Sehelestrato in re praesenti fides sit adishmenda Ad quod firmandum tertiὲ reproducere ' is placet, quae Schelestratus in hanc rem posuit ob oculos. Haec enim Elictus ne tetigis qui.
dem , nedum refutavit. Tres nempe Codiaces Manuscripti, minentes actaConstantiet,
373쪽
, ac Concisssis Concilii a Notarijs ipsius conscripta, eκ
quibus BasileensesDecreta compilarunt, rio habent illa verba in primo Decreto Sess. IV. Et ad reformationem oc. Codices quatuor mainnuscripti, continentes gesta indubitata Cori stantiensis Synodi, quorum duo circa ipsius Constantientis Concili j tempus conscripti sunt, pariter in Decreto Sestionis IV. non factu at mentionem illorum verborum de reformatione ctc. Imo in uno ex istis codicibus ha. hetur, clausulam illam de reformatione abesse debere a Decreto t. Sess. IV. ideoque illud Decretum renovatum fuisse in Seg. V. Duo insuper codices Regestum actorum Concilii Constantiensis continentes, partim circa tempus ipsius Concilii, partim antiquo charactere Italico conscripti, nullam in Decreto Sesonis IV. faciunt mentionem clausulae de reformationem Capite Oin membris. Num ergo Elli esto fas erat, dicere , Schelestratum aliquot tan illim Manuscripta proferre, de quorum antiquitate non constet8Num eidem licuit, Curiae Romanae Ministros arguere , ac si praetacta verba ex Manuscriptis antiquioribus erasissent tSed videamus pro quarto. Quo tanda meri to idem Elliesius asserat, nihil ad propositum Schelestrati creducere, quia hi quibasdam Manu scriptis primum quarta Segionis Concili, constantiensis Decretum referemtibus, non habeatur Ponaus emi Ad hujus rei momentum ostende
374쪽
dum . sciscitor ex Elliesio , an Deeretum iu lud-velit esse indubitatae veritatis ad instar dogmatis a Concilio Oecumenieci definitit Hoe asserere, pugnat profectb cum verbo Christi Matth. al. infallibilitatem D creti Co Iiaris, ex consensu duorum, vicari stilieet Christi Nominis, & Patrum sub hoc Nomine, Papae proprio, aggregatorum substi. turam decernentis. Constat autem , deer to primo Seg. IV. Constantiensis defitisse etia-ralierem Apostolieae auctoritatis, Christum in terra visibiliter repraesentantis. Ad quod proinde utique respexit Synodus pro tunc Mephaia, ut nollet se extendere ultra nego tium extirpandi schismatis, vel saltem in D cretis fidei Hussitarum haereseon condemna torijs, intenta fuerit ad assensum auctorizatiis Pum Papae postmodum eligendi, eam Papae pro tune inter se contendentes, haud praeia rent certum auctoritatis Apostoli eae characterem Christi vicarium. Et ideo sub illis verbis. quod Synodo licet Mephalae in Spiritu tamen
sancto lagitiis coniugata, quilibet . aliam P palis dignitatis existat, obedire teneatur in his, qua pertinebant ad ea vati m schisinistis, comprehendi haud poterat verus ac certus postm dum eligendus Papa, sed schismatici dunt a. Nat pro tunc de Papa tu contendentes Papae. Qua proinde ratione Coneilii Constantiensia Patres prudenter discernebant negotia tum
mutuatiam schi maria advorsus dubios Papas.
375쪽
34. papa, ac cineriij tum fidei, adversus Hussitas gerenda Be definienda, ac per Ponti ficem cerrum postea auctoriaeative comprobanda , quatenus fidei punctum attingebant.
γ' - uu . Num porro solida dici potest Elidiij exceptio si cunda, qua contendit, aucto. ritatem Concilii Generalis supra Papas stabialiri hisce decreti Constantiensis verbis: Quὲ nempe ips. Si nodus in Spiritu sancto legitimὸ
eongregata , GeneraIe conciIium faciens, Ecclesiam Catholicam militantem repraesentans, pinstarem a christo immediate habeati cui quiliber, cujuscuns pates. τel dignitatis, etiamsi ripalis existat, ob dire teneatur st Si is haec verba combinentareum subsequentibus dicti sessionis IV. Dccreti verbis, planum redditur, eam obedientiam, quatenus Papam concernit, restringi ad extirispationem Sch atis. Sub illo autem setas, mate nullus extabat Papa indubitatus. Quare exceptio Eluesiana extenditur ultra Papas dubios , illo schismatis tempore existentes. Quos proinde, non vero certum deinceps eligendum Papam, dicere, oportet,. ha teneri ad obediendum Concilio Generali,
etiam acepruis, universam Ecclesiam quoad Hierarchicum ex Episcopalibus characieribus de jurisdictionibus pro publieo Ecclesiae Bono
in unum collatis consistens Corpus repraesem tanti, ut consequenter major sit hujus auctoriis eas , quam Paparum dubioruin, non autem Papae certi di indubitali. - a
376쪽
Nec pro sexto tenet prima & quarta Elii 13. si exceptio ex eo petita, quod verba Decreto Sestoni IC. adjecta, contineantur in Decreto se sonis V. Concilij Constantientis , quodque non minor sit auctoritas hujus U. Sessonis, quam praefatae Sesonis IV. Hujus namque oppositum mox demonstrabitur sequenti Sche lestrati argumento.
ARGUMENTUM II. Schelestrati I Ndueitur hie vaticanae Bibliothecae Praese- as.ctus, Decreti Concilii Constantie sis autioritatem ex subsequenti Sessionis decreto siperveniemem elevare & elidere hoc argumento : quod decreta Sessionis P. non fuerint facta ex omnium Patrum conserum. Ad quod probandum, proferri ab ipso acta quaedamConcili j Basleensis hucusque inedis quibus ostendere conetur, Sesonia IV. o Meelebratas misse, reclamantibus multis e Pa. tribus, imo& Libellum contestatorium adversus eas a Cardinalibus esse emissum, assetistientibus Regis Galliae Legatis, qui sese Catauinalibus adjunXerunt.
Exceptiones Elliesianae. Enipitur prilia. Acta illa, quae profert Sinclostratus, non sile authentica, nihil-
377쪽
eκ ijs constare, unanimi Cardinalium, Epist porum, & Oratorum contensu, decreta haec primum Nationaliter proposita , . ynodaliter esse concluta. Etiamsi vero fides aliqua adhiberetur actis a Schelestrato prolatis squaaliud non esse, quam commentariolos aliculus
addicti partibus Pontificis haec tamen alia nihil facere ad causam Schelestrati ; quippe
cum ex ijs minime probetur, litem &co troversiam fuisse de duobus decretis, de quihus hie agitur: imo inter eos, qui Sessionis celebrationi sese opponebant, numerari L gatos Regis Franciae, quos decretis istis sese opposuisse, plane absurdum esse: sed eκ ijs ostendi tantum, post discessumPapae quosdam e Patribus Constantiensibus dubitasse, num
expediret, eo absente, dc reditum promitte te, inchoareSestionem,sic enim incipere ait rum istorum fragmenta a Schelestrato prolata et omnia tanquam ludicra , ct ficte pro parta Domini nostri Papa oblata, per Dominum Regem Romanorum, o alios ibidem adstantes reputata fuerunt, sutis unanimiter vociferatum, his non obis flantibus: Fiat Sestio, fiat Sessio, propter qua tam ipsa die, quam die Veneris sequemi altercationes
maxima suerunt inter Dominos Cardinales ct Nationes. Ex quibus patere, atque ex actis a
thenticis confirmari . Joannem discessiti sui
378쪽
varias attulisse excusationes, quarum v lain fuisse, quod sanitatis ergo C lumia disces: iisset, mox rediturus. Quae exorsariones, licet statim ludicrae . ac fictae omnibus esse videremur , nihilominos fuisse nonnullias , qui exspectandum adhuc esse, arbitrarentur. παππὰλ In ijsdem actis narrari, Nationes de celebranda Sessione deliberasse, atque interim Cardinales obtulisseRegi, paratum esse Papam, Procuratores mittere ad cedendum Papatu, paratosque se esse, Sessioni, ii fierer, adesse, dum non fierem alia capitula, quam infra scripta, hoc est ea, quae habentur Sessi ne IV. inter quae esse decretum de auctornate 'concilii Generalis. Haec capitula Regum Nationibus proposuisse, quas , olim de iis de liberassent, habita die sabbati Sessione, posthabitam disceptationem inter Cardinales MNarioties de capitulis jam praelibatis, tandem Dirino Iamin. in pirante verba sunt actorum in unam sententiam conveniste, quὲd tantiam rapitula infra sirhira in dicta Sesone patueremur. Fus ergo dictam stipionem de consense o τοlanta re
Dominι Regis, edi omniam Dεmisoram Cardin ιium in constantia existemium, quatuor Nationum , o Oratorum Regum , innesis Cardinales in Co sanria existentes, qui non erant ior rate
νι, intersuisse. Tertio. Tantum abesse, ut hare narrati, 3 . suae cauiae obsit, de Scheles irato faveat, quinacontra non pauca contineat, quae initum in
379쪽
, eκ ordiendo ab altercationibus IV. antecedentibus.
Primὲ igitur poli urtiam Comitii Constan 33. tiensis Sessionem Cardinales ad Joannem XXIII. post ejus fugam missi , cum reversi
die 16. Martii coram Rege Romanorum , de quibusdam Patribus agete coepissent de pote nate Ioannis x xui. auctoritateni dissolven. di Concili j sibimet agerentis, p. avem inde quorundam patrum ostensam contra se suscitabant. Q iam offensam altera die tam ipti, quam Ambassatores Regis Fi ancorum lenim conabantur, referendo Nationibos Regi in Congregatione publica ; a se inductum esse Joannem ad dandum cessionis proculato. rium,& eontinuandum Concilium, & non fibtiendum ad loca remotiora, dummodo ipsi praestaretur securitas. At haec parum fuerunt accepta Nationibus S Regi, omnia enim tanquam ludicra oc ficte pro parte Joannis oblata eredebantur. Unde multae altereationes tam ea ipsa die 27. scilicet, quὶm sequenti 28. fuerunt inter Dominos Cardinales,& Nationes, fuitque ibidem exclamatum rmn obstantibus , fiat sessio; vel uri habent gesta Concil3 in quatuor manus ri=tis, εο ibas , Regestum ea dem S nodi in tribus Manu criptis. Juxta quam proinde relatio- hem historicam eatenus conformanda est, de suilinenda prinia Elli estis excepti' , ut tamen - Raa . in
380쪽
in Fecunda ejuselem exeeptione, meritin veniat notandum, perperam indicari, ae si Cardinales tune se obtulissent paratos interesse Sensioni, Si non alia ferent capitula, quam ea, qua postmodum Sesine IV. fuerant sancita de auctoritate Com illi Generalis. De hoc enim puncti mox disseremus. Sec dὲ itaque. Cum sequenti die Martii saera Parasceves die, Joannes XXIII. a Sehaslasa de novo aufugisset, turbatis contra ipsum cunctorum animis, plures ex Nationibus Germanica, Galliea & Anglican1 de. liberarunt, in crastinum eelebrare Sessiqnem quartam , de in ea statuere inter alia coro plura; tum quod Concilium Constantieve potestatem habeat immediate a Deo, cui etiam Papa obessire teneatur in his, qua stectant ad fidem, extirpationem schismatis, ct reformationem Ecclesia in ca- pite is in membris: tum quod Papa cui post,
si obedire contumaciter contempserit. Sae omnia contradicentibus pluribus apud Nationes conclusa fuere. At quia non Italicae tam tum Nationi hare displicebant, sed sacro quin que Cardinalium Collegio ad deliberandum oblata non fuerant, nolebant dicti Cardina- les, una cum Ambastiatoribus Regis Galliae, venire ad Sessionem, nisi inter alia Capitula omitteretur, de in primo decreto non, fieret mentio reformationis Ecclesiae in Capi. Iedc in membris. Ex praecitaris manusicriptis