장음표시 사용
221쪽
Ergo ira nascetur Exordium. A. Malum mihi videtur esse mors cte. G.
XII. De o dialogorum non est, quod hic plura moneamus, Qualis quum illum iana supra satis adcurate descriptum meminerimus. dialogo-Illud tantum addo, hic quoque personarum, quas loquentes in-yum iii troducimuS , habendam esse rationem , ne vel pueris cothurnos ./-- vel Hercula loccos aptemus ).
Vid. para. I. c. a. mιm. s 8. -) Alius enim dicendi character viro erudito alius indocto , alius viro honesto, alius parasito, alius ita rasoni competit. Hac quoque in re parem
vix habent LvcIANus , Pi AVI Us , ocTERENTI US, quibus nemo iere diuerios Personarum characteres ipsa etiam sorma stili adcuratius expre sit. Contra ea pLATO, cuius stilo omnes tantam tribuerunt laudem, ut ipsum Iouem, si Graece loqui vellet, Platona, oras ne usurum solliniarint , ubique eumdem seruat stili characterem , eamdem orationis ubertatem, eaque re multum venu Hatis dialogis suis detrahit. Discrtinen personarum seruat etiam PLΛ- sed nimirum apud eum omnes philosiophantur: unde non tanta potest esse, quanta in Luciano, varietas. G.)
ΡRosa oratione etiam inscriptiones conficiuntur, quae cum Vlti- Inseriis mis potissimum temporibus , id est , patrum nostrorum memo- ptiones ria, nouam veluti faciem induerint , recte in antiquas & n ei vel uas dispesci possunt. res, vel
prodiit tandem cIII CCXXXII. Quales veteres fuerint inscriptiones, satis adparet e tot marmoribus , quorum epigraphas collegerunt IAN.
NAUFEIv in Antiquitatibus Galliae, &ΜAIANsius in epi solis, aliique quam plurimi. Ut iam non dicam de nova NARQUAR DI IMIl collectione , quae Monardiae typis Halmianis excusa,
tribus operibus, quibus ARTO. FRANC. R Ius locupletavit laeculum, nemperascriptionibus iis , quas Dori Ius Collegerat , tum Etrusis, ac denique Coiam baris c monumento Liberων- Liuiae
Augustae. G. 3 At postremis temporibus aliud in usu esse coepit inscriptionum genus, ex meris argutiis conss. tum , quod cum vetere illo nihil habet commune , nisi quod auctores δcharum inscriptio m breues longas que lineas promiscue ponere solent. Quum enim ob poetarum ineptias ipsa carmina , quantumuis nitida, lordem S et coeptile
222쪽
eoepi eat viris grauibus. Quidsi mriam hoc addas , Cum ob dicie illi iem di tinae ariis carmen dem iuren quidam , ingenii lau tem captantos vi.
re inter orationes & versus mediti in ,&, loco carminum, cuί re in eripuones argutas. nuc Ore huius rei Lali ,
inter quos mirifice hoc sive instriptionum, sae elogiorum genere delectui
deinde dc Galli, Germani, cetcraeque naclen imitari non dubitarunt. Pammi OT DI. e tamen de nouo hcc instiminionum genere ientium eruditi, quotqucit Iunc antiquae elegantiae tenaei res. Nam praeterquam quod exemplo veterum destituuntur e nescio quid declamatorium dc sophirtieum sapit argutus ille inscriptionum illius, nec maingis virum grauem decet, quam vestis auro gemmisqua operta. Uid. BOE- ERI MD eum tom. III. dissera. acad. p. 337 π. ΜoRH. discisin. argut. III, 4. p. Iso. Iul.
veterum II. Heteres hodie imitamur, quoties in portis, propugnaculis,' exemplo pontibus , aliisque publicis operibus inscriptiones ponendae sunt
Idem stilus lapidaris maxime ornat epitaphia , cenot de alia huius generis montinenta.
piae quando hodie lo- . ὶ Non temere vllum opus publicum in- cum exstruxere Romani, quod non ad ueniant i dita inscriptione aliqua veluti consecrarint. Illud & hodie imitantur principes , famae stae studiosiores, ut vel ex solis illustriismi auctoris ΜO MI MEN TH FADERE ORNEN sinus liquet. Sie &hodie saepius titulis eiusmodi ornantur portae urbium aediumque publicarum, Catarractae, arcus triumphales , Pontes, aliaque opera publica, qualia exempla pasin exstant in EM. THEsAvRI in croprianis tu. Ille vero caue nouas illas instriptiones, quarum superiore Para grapho mentionem fecimus, imiteris. Exigit enim temporum nostrorum e lagantia, ut veterem potius illum m. Ium lapidarem exprimere conemur. Neque enim probantur erudi- sis epitaphia hodierna, in quibus praeter vitae mortisque historiam , & aliquot sententias e seriptura sacra depromtas, nihil omnino occurrit, quod plaeeat. Imitandi & hic veteres, quorum epitaphia & breuitate concinnitateque, de interdum etiam aeum ne, sed non anxie quaesitis argutiis, sele lectoribus commendant. Plurg eiusmodi monimenta exstant apud GR UTERUM , REi-NESIvM , SPONIVM aliosque, e quibus
optima quaevis seligr oportet , quae imitemur. Neque enim negari potest, alia sequioris aeui inquinatam Latinitatem I alia vel auctorum vel Iapietidarum ruditatem redolem
modo differant, nemo ignorat. EPLIA
ti III. Vt vero sti Ium lapidarem Veterem paullo adcuratius
quid o, primamus, quaedam tum circa materiam , dispostione lae, si n- circa eloquinionem ac oraMPraphiam monenda uint.
223쪽
IIII. Masoriam facile sumet et occaso. Nemo enim non videt, Earum si verbi gratia aedificium publicum inscriptione vel titulo notan- materiit. dum sit, tunc finem, caussam essicientem, & tempus in clusino dimonimento esse exprimenda . Non temere tamen inscriptio publica poni solet, in qua non Principis honorifica fiat mentio ).
in Sic e g. muris Veronensibus haee
inscriptio adlita repetitur apud Gav-νεR. Instri t. pass. CCXVI. m.
Ηabes hie murorum finem, scilicet vetpraesidio essent coloniae Veronensi : habes caussam, vel certe quibus consulibus Romanis id factum sit, habes denique aedificationis ac dedicauonis tempus. Omnia unam haec scire posteritatis intererat ) Quaecumque in monarchia ge. runtur, Principis geruntur auspiciis. Vnde non facile praetermitti solet grata ac honorifica eorumdem menti .
Quid ' quod legibus cautum sit , ne privatorum nomina operibus publicis inseribantur, sed principum, L 3. D. de Opressi. pubi. nisi priuati sumtus in
illa secissent, L 2. a. l. 3. g. A. D. eod. Notandum tamen , adulationem illam, quam in Romanis posterioribus ubique animaduertimus, ex inscriptionibus etiam passim elucere. Nihil enim frequentius est loquutionibus: DE.
tamen obseruandum, alio sensu haec talia de principibus dicta , alio de a
terna natura, quam deum vocamus. G.
V. Ad dispositionem quod adtinet, a publicis monimentis fe- Ε fure iungere soleo e itaphia, quo olim ct inscriptiones priuatorum sta- dem di Gluis subjectae pertinebant: quamuis uti antiquioribus temporibus in- positio,&scriptiones vel titulos statuarum plane ignorabant, & plerosque aqvης posteris demum additos esse obseruat IAC. PERig. Animadiu. his. e. T. p. 8Oa. seqv. ita dc iam pridem exoleuit mos ille priuatis de P'R
dicandi statuas. In EPITAPHIIS plerumque praemittitur CONSECRATIO ) , cui deinde subiungitur ΜORTIS vel SE ID TURAE mentio φ . Hinc porro sequitur NOMEN destineti ), cui ELOGIUM aliquod breue & acutum addi solet. Accedit postea DIES EMORTUALIS & defuncti AETAS. Nonnumquam S ALLO VTIO vel ad defunctum ) ,
vel ad viatorem , subiicitur. Quibus omnibus denique subiungitur NOMEN illius , qui istud monimentum fieri curauit ' ). Reliqua, tamquam ἡρεργα, merito praetermittimus 'l f λ
ratio saltim non temere omittebatur a Romanis, apud quos sepulcra pontificii iuris, adeoque religiosa , putabamur. vid. antiqv. Rom. iuris pria. sinu illu-frant. II, r. q. p. 4 9. Quum Verciilla dieata dicerentur Diis interis: iam per sere epitaphiis praemitti solebant litterae e D. M. id est, Dir Manibus, vel : D. Μ. S , Dis mantibus sacrum .
224쪽
a. Vcrum quum apud nos superstitione in illam iam pridem expulerit s. n-ctior religio r consecratio illa in Chrisianorum epitaphiis vel plane omitti, vel certe in has litteras insecti potest: D. o. M. S. vcl. D. O. M. id eit , inooptimo maximo saratim , vel : Deo πιλ
Solet haec elegantiore aliqua phrasi exprimi v. g. MORTALE , QUID
Hic quoque cauere solent an liquae elegantiae studiosiores , ne nomina longo titulorum syrmate On rent. Sic Frincipis titulum veteri exemplo ita liceret reddere : INCOMPA
a fleuictarum gentium nominibus hostitulos sumtos. Itaque nec HISPANI- Μ , nec ITA DCV M , nec HUNGARICUM , minime omnium GERMANICUΜ,
ex illa ratione vocari Carolum debuisse. Ciuilia bella nec triumphum nec nomen dabant. Potius itaque consueta & lblennia iitulorum verba hie seruarem. G.) Talia etiam sum elogia e
9. Quemadmodum vero his locis omnibus litterae tantum singulares occurrunt : ita tota formula expressa est apud eumdem p. DcccxLari , r. p. DCCxVil , s. p. DcCLxxxv , 3. Add. MARTIAL. ERV. V, 34. & UIILI , 3 o. Sunt & aliae formulae adloquendi ci
Sepulcra Romani sol bant condere in agris iuxta vias, ubi& spacium quoddam, septo plerumque cinctum , religione occupari credebatur. vid. antiqtt. Rcm. iurior. ιlli seir. II, 6. p. 4o9. Iequ. Hinc tam frequens vi torum mentio in epitaphiis Romanis. hodie plerumque absurda. G. in Sampe etiam defuncti viatores adloqui, Scde eommuni mortalitate rerumque omnium vanitate admonere fingebantur. Tales sunt elegantes illae adloquintiones r NON Ful , FUI , NON SUM ,
ERO. VIXI, UT VI UIS, MORIERIS, UT SVM NORTV s. SIC VITA TRUDITUR. SOLvS CVRSIM Qv AER is , vT CENSORIO ILLO DIE TANTO FACILIUS SINE INPEDIMENTO REsvRGAM , quamuis
hane formulam non antiquam , lea post renatas litteras inuentam esse, fa
225쪽
eile pateat , idque praeclare demonstratum sit a TH. DEIN Esio in praefat. ιnseriptionum. Adde dc hanc, quae in pueri sepulcro locum habere posset:
Μ ro. Aliquando & colloquium aliquod instituitur inter defuncti cineres
O. XPHΣΤΗ ΣΑIPE, ΚΑΙ ΣΥΓΕ. Exempla habet REi NM. Ca . XII. Infer. I. p. 6os. Est ubi aliquid rogare fingitur defunctus a viatore , veluti: N MO NOS INQUIETET, RMNEs. clas . XII,
TIs a pro meamini, REIN Es. elag. XVII,
t In hae subseriptione plerumque
necessitudo , quae inter defunctum Scsuperstitem intercesserat , vel cauisi, cur monimentum positum sit , exprimitur. Tales sunt sermulae : PARENTI OPTIMO ET B. D. s. M. id est , bene de se merenti ) .C. CRISPVs FILI Us,N OC MONIMENTvM L. L. Q. s id est, lubens lugensque ), vel CuM LACRUMIs
LIVs EX TEST. F. r. vel F. C. id est,
eae testamento feri fecis , vel faciundum curamis. Paullo maioris momenti sunt litterae : Η. M. H. S. id est, hoe monimentum heredes sequitur, quas, quo sies hereditario iure conditorium possidemus, epitaphiis subiicimus. Ceterum , ne exemplum desit epitaphii ,
hoc ordine coempositi, illud hic fing,
l' Talia in vetustis epitaphiis Sc
titulis sepulcralibus quam plurima ob
seruamus , quae iam BARN. BRISSO
Nivs oc alii collegerunt. Vt paucis rem exemplis illultremui , aliquando adiiciebatur poena , inserenda in arcam pontificum , si quis sepulcrum alienareti GavTER. Inser. pag. CX, r. p. xl I, II. p. cIICXXXIX, 1 v. DCCCCXLVI , s. p. DCII , 8. REINES.
Inser. Hag. I, 43. p. 87. Aliquando edicitur , ne extraneum corpus in idem monimentum, vel insta finem maceriae inferretur , RE IN Es. Hag. MI, 37. ne ustrinum monimento adplicaretur, ibid. n. Ix3. ut dolus malus monimen to abesset, REiNEs. euis re, 2 s. In primis frequentes in veterum epitaphiis imprecationes, quibus iis dira quaevis
minabantur, qui sepulcrum violare nou dubitaturi sint. e. g. OLLAM EI QUI INvO RiT , AD INFEROs NON RECIPIAT vR , REI NE s. claus XUII, I 8.
cons. culs xIIII, 33. Quin, quod mireris , ne Christiani quidem ab huiusmodi imprccationibus in titulis tuis se-
226쪽
VI. Reliqua monimenta publica ita disponi possunt, ut prae ianislo PRINCIPIS nomine & titulo ), breuis rerum geli iurum addatur HISTORIA P. Eam deinde sequitur descriptio OPERIS P BLICI, hoc titulo notandi, vel OCCASIOΝIS, Operi huic construendo datae Denique additur SUBSCRI-P l Io personarum vel collegii , cuius impensis hoc monimen
rum constructum est .' ὶ Hic quoque repetendum, quod
supra g. s. huius capitis monuimus , dandam scilicet este operam , ne cum longo prouinciarum inmate nomen Principis proferamus. Quum enim stilo lapidari hic utendum sit et satius exit, vetere more Principum titulos recensere. Sed malunt plerumque viri ciuiles veterem morem migrari, quam immutari aliquid in conluetis titulis
principum. G. ) Res gestae sere casu ablati uo
lent describi, e. g. PROSTRATI s. Hos
) Nonnunquam & operis ipsius& oecisionis simul iniicirur mentio, e.
Ubi tamen cauenda est an liquitatis adsectatio. Sane merito ludibrium debent cordatioribus, qui tollemne istud S. P. Q. omnibus sere municipiis tribuunt, ubi populo nihil iuris est in administranda republiea, & ubi umbra potius collegii , quam tenatus hoc nomine dignus o currit. Romae saepe nomina subscribebant operum pinblicorum curatores. Hi erant viri senatorii ordinis , qui sub dispositione praesecti vibi erant, dc lub te habebant procuratores α dispeniatores perum publicorum. I e his erudite . uti solet , RE IN Es. Inser. cias . DIIII, 4. p. II. Ceterum nostrum erit huius quoque paragraphi doctrinam exemplo illustrare. Tale est , quod s4quitur:
VII. Potissimum vero respiciendum est ad STILUM , quem LAPIDAREM vocant critici. Eum enim nonnulla singularia habere, nemo ibit inficias ).
Praecipua hic tantum conlectv cab Ia, minitasque loquutiones , res tri himur. Obseruandum itaque est, Romanae linguae atictoribus ignoras, Ruri I. In marmoribus multa occurrero τω tes sunt AB TE, DE TE, AM- - TERNA.
227쪽
TERNA LIS. Vid. fCADGERl indices, cxv TERI inscriptionibus additos, qualem am cap. is. suis indicibus inseruit stri-
TER pro fratre. Quae pauca tantum si' diminis loco damus. Verum caue in his quaeras delicias. Multa enim huius generis lapicidarum ruditati ; multa vulgi
dialecto vel sequiori aeuo. G.) debent
originem. Forsan etiam aliquando aberratum est ab iis, qui inscriptiones veteres e lapidibus delari plerunt. Quod ostendit lectionis varietas. Summa fide in Etruscis in ptiovilius versatus est laudatus ante Gollius. G. Exempla ca.
ne eius modi lapitium plurima notauit CAR. sp Nivs : plura adhuc dabit MAR-QV. Gu Dius, cuius correctiones orae
operis Gruteriani adscriptae maximam partem publici iuris fiet te simi, eum in noua oc splendida marmorum Gru-terianorum editione, tum in actis eruditurum Lipsensibus, ipsaque noua mar m rum Gudianorum collectione. I I. Singulares quoque esse in marmoribus eonfractiones, qualium haud paucas notauit idem SCALIGFR, e. g. Curi FERARU Μ LIBYCARvM. Sed nee hic est
quod imiteris, quum eaedem id prohibeant rationes, & haec nimis archaisimum sapiant. Licebit ex eodem indice Reinesiano quaedam lituus generis excerpere. ADQUIESCERE CUI HO prope ali Iuem quiescere, An CVMvLUM AEDIU CARE, id est, ad mlophonem perducere,
III. In primis inseriptiones praeferre
orthographiam antiquam, veluti OLLI pro ILLI, COERAUERUNT Pro eurarunt , ARFI pro API, moi pro C I.
Imitari licebit, quae frequentusima re peries in bonae aetatis monimentis, veluti HEiC pro hic, sorici pro Sulpicii, KALENDAE pro calendae, Et Dus pro idus. Reliqua pro obsoletis habenda. N que enim adfectationis notam effugies, ii orthographiam vetustiissimam, i inmota salsam aliquando in hodiernis moni. mentis sequendam existimaueris. Talis
est usus frequens a fi pro E, e. g. CAE LERiS , CAERE ADS, immo, quod mi reris , DIAE , COMPAR S , PACAE , PRA IBYTER, Qv NQUA E pro celeris, Cercadis, die, compares , pace , presbyter, quinque. Eo etiam rus erimus promiscuum usiim a & v. ut An Anus pro ab ε tu, ATAzus Pro alatiras, BALER A pro Valaria, UXORI BENE BIBENTI Proux ri bene vitienti, DuuIus , INCONPAR VILIS, v FNEMERENTI , vONAE pro dubitis, incomparabilis, bene merenti, b nae. Talia , quae magno numero dedit RE INES. in mice Inscr. eap. 9. quis sanus imitanda puteti
IIII. Frequentissimas esse in inferipti nitas formulas quasdam, quas merito
notabis, V. C. BENE DE SE NERENTI
ditabiti . Denique praecipue nctandas esse Ii-
glas, vel vocum abbreviationes, de qui inbus singularis exstat liber fra ostii
commentatio de Iigiis veterum , Ogd. Bat. clatomu, in quibus eiul modi no tae vel abbreviationes, in lapidibus ob viae, plena manu proseruntur.
ΙΙΙ. Pergimus ad inscriptiones novas. quae, suod ad materiam tinet, Parum a carmine differunt . Res omnis ad viticam rem Latin. T lam adtinetudineGA Fundam. Custior.
228쪽
nouarum iam redit, non temere scilicet in inscriptione ponendam lineam, quas materiR, non acutum quid O admirandum prae se ferat ). Attamen, si dicet 'Vς 'Π0i dum quod res est, quo magis hanc obseruabis regulam, eo minOR'. rein laudem reportabis ab iis, qui, quam frigida sit illa acuminum P - ς' nimia adsectatio, non ignorant.
ὶ Quaecumque ergo inuentio me. mali constribendo interuit, eadem &inscripuoni suppeditat materiam. Parum enim interest inter carmen & in. scriptionem nouam. Quum ergo sontes acuminum me iam supra, stab finem pari. I, cap. I. g. σ3. dare meminerim e hic quidem actum agere nolo, sed exempli loco auedere sufficiet inscriptionem EM. THE-1 AvRl , ut, quales sint illae lautitiae, harum rerum cupidis exemplo ostendamus. Exl l .it illa p. 3r9. re Iobi, quem ipse Es ui pronepotem putat, continet
elogium: cuius singuli prope sensias
aut fallum aliquid, aut ineptum, inte dum etiam in I eum hominesque iniurium continent. G.)In arenam , o cives lGemini eongrediuntur athleta , Orientis alter ἱ alter occiduusotu imperator, IM O Daemon. implicem Eum videbitis eum multiplici hoste pugnantem stilum semper eumdem, hune semper alium sim forma carens, formas alternat. Sed proderit Isbo adure1arii varicias, Toties imum triumphatur . En mollium Sabaeorum Decie smiuattu
tibi boves praedaturi mee prima daemonis vesitatio, robur enervare deliriis. Sed irrito euentu. D flammam mtua ursammarum hostes, O eoelo eadens, Misare non potuit, Inemdιι, quaevmque incedit: Et pascenter oviculas igni depascisar, ranc magicum Chaldaeorum agmen
mentitus , Camelos eum rectoribtιν corripis.
Sustinet hane iamiram diuinus pugil, Eui opibus impeditior, quo durum Aeque beneficum vocaι numen, siue opera sciat, siue auferat. Sie praedonem angit, dum de praeda
Hactenus proli fit a resis: iam propius.
Vt regiam euertat, in ventum et misti Nu enim aulae nocentius vento.
Omnes turbaι hie tis bo, praeter illum cui nocet ἰQui ruinas inter infractus, Latiore melostvitur, tam tectasubsidunGSed maiorer eiet laevmarum nimbos
Dutiem senis sobolem inter epulas ruina sepelis, At facilius terram mouet, quam Io me Evi mente familia sustinere pol s
Hane tortoris imagine, eruciat, non rapinn intra eorpus eadasti meditas, Iob vitam optet, vel mortem. Iob neutrum curat. Et ante numen radens aemulum sernia
dum flernitur, Debellaturat; nise defestis Antagonisa Delimiorem sti vicarium susscerer,
Viro igitur is rem deligat, Quae postremam suis malis imponere manum suadear,
Beneficam erederes hane maleficam ,
nisi esset uxor stat luxus es, debili marito earere. Detrahit hane pietatis Iamam mariti pietan Ae linguam lingua retundenF, Huιere malviti, inuisus eo iugi ae fibi ;Totiesque hostem verberas , quo ter utraret Et nihil amaturus, praeter Deum ,
Nam msremu in mala, Fortius s mortem arcere, quam arcessera Iam
229쪽
Tam inter rapinas ct ruinas nultis, palmam tenet. Sed ipsin in palmam victur imiolat Daemon, n ultimor eonatur adhibet, amis rum probra , M tama t irtute, amaris salibus respersa , ramosis carminibus victoris famam eorrumpurit. Habet hane felicitatem n es aealamita , Iuod inuidiam emis it: hoc uno inaudencia. Iob ore nium miserrimus, invidos habe amico , Nimirum poeta . Tam male morda/es, ut vel iacerosum
Adeo inter aulieor, virgines Moselasimuint Euieu extremum hune laborem strenuus Iob, Qui eo temtur o comentur, hoset hostis instrat. Me toto caeli theatro plausus exeisat. Me minore praemio, quam praelio, Regno, liberis, opibus, duply -ctista hos ibe h. ctus cecinite amuases ealamo fetura fecit.
PARS III. DE VARIIS CULTIORIS STILI FACUL TATEM ADSEQUENDI SUBSIDIIS.C AP UT I
L Atina lingua iamdudum inter mortales conticuit. In Latio e- Latinanim ipso, ubi olim quam maxime floruit, sensim ita barbaro- ii gu rum commercio coepit inquinari, ut demum noua inde enata sit iadialectus, quam Italicam dici moris est P. Idem in prouinciis hu- j eie ius linguae fatum filii, in quibus LVSITANICA, HISPANICA M.& GALLICA linguae, in priscae Latinae locum successere ). Vt adeo nulla hodie sit prouincia, in qua vetus illa lingua Romana ita vigeat, Ut eam usu, Vel consuetudine cum prouincialibus, addiscere possis
Pe aeclare linguae Latinae mise/υρ- Rivs in Dissmatione de sing e Basicae orμφώσωι. M, ut ea sensim in Italicam mu- gine. tata sit, ostenderunt CAR. du FRESNE in De earum linguarum natura Dissertisione , Glossario mediae ct infimae praeclare disseruit alla alloc D in Serv- Latini aris praemissa , dc CHR. CHL - unis linguarum, tali iungendus λεο T 1 mori
230쪽
M F. Pol ist. I, 4. 3. 4 p. I9. seq.. ) Exstat libellus δει- res Galli-ee primum scriptus, dein Lonora cla I CLUIRI. in I 1. exculus sub titulor Anexamen of the -ο of reaching the utinion e tot nulla children hy use aione, in quo regi suadet auctor ut thaitatem aliquam Latinam i cistituat, in qua lolo v-su ac comitetudine linguam doceantur pueri r quod consilium etiam, quod
mireris, probatur MoRΗΟFIo, adcurati
iudicii viro, in Pol ist. I, 29, D. p. 662. Sed vereor ego quidem, ne fc insit c uolum hoc consilium, Sc eadem LM tinae huius ciuitatis sara futura sint, aeolim rei publicae Platonicae, quae nus quam , nisi in Platonis eerebro, e stitit. V. G. non est sperandum , qui Latine recte loqui possit, eum sutorem,
aut pediti equum aut calonem nouae ciuitatrs futurum. G.ὶ Latinam linguam comparandam esse non colloquiis, sed stilo , docet sAN Ius in Minerti. p. να8 19 sq. vid. ad s. Proximum. G. Isine po- II. Ex eo vero consequitur, Ut Romanae linguae puritas ac uisimum elegantia non aliunde, quam ex Veteribus, qui nauseagium eu
τη Ructo' serunt, auctoribus classicis, hauriri possint Quum vero multum sei, di reserat , quo Orium', quaque ratione auctores euoluas : de ea
eenda. quoque re nonnulla, more nostro, monobimus
) Cave tibi persuadeas, ex usu to tum dc loquenti consuetudine ad Latinae linguae facultatem posse perueniri. Tantum enim abest, ut hoc fieri possit, ut potius inde nasci soleat inquinatum
illud ae sordidum dicendi genus, quo
monachi mixime, nee non Poloni ἐκ Hungari delectantur. Quo fit, ut Itali, Latinae elegantiae studiosiores, a termonibus Latini Κ etiam eum viris doctis
de industria ab tineant, ne dictio aliquia
ex idiotismo ver culae trahat, quem et
iam viri, quamuis eloquentissimi. in colloquiis vix effugiunt. Praesertim ob magnam illam parri sermonis eum Latina lingua similitu linem. Vid. quae as Part.
que cola scriptione Latinae eloquaentiae sicultatem adsequimur. Quid enim iuvabit scribere, nisi antea ipiam linguae indolem ac genium animo conc peris ' Id vero qua alia ratione con
qui pota, quam lectis diligenrer auctoribus , ego quidem vix intelligo. Paullo distinctius hae de re videndum est, si pronuntiare aliquid veIimus. Nobis ita videbatur. I. Ex usu silo loquendi in nulla lingua disces scribere, adcurate scribere. Satis hoc apparet in plebe. mulieribus. IL Sed ex usu loquendi loqui disces, ut loquuntur ii, a quibus didiceris. III. Qui igitur voltant a Iiquando loqui Latine, iis cum iaoneis hominibus loqui prodest. IIII. Immo etiam ad intelligendum dc scriberi dum
tantum confert, quantum in vigentibus
hodie linguis conferre quotidie experimur. V. Sed ad hoc ut adcurare Ac omnate scribere possimus, insuper opus est lacti me, & iis, quae m x dicemur ab
auctore, remediis. VI. Habitus male loquendi noeet scribere adcurate volentibus. VII. Caeterum sunt tres gradus,
si uiat quidem tractandi, sed ordine, quo eos inlieamus. perfieiendi in adultis ain intelligere, b) ieribere , H loqui. VIII. In insantibus in uerti ordo poteti, Sc res modo illo naturali tract iri , quo alias linguas diseimus. VIII l. Sed illud tum demum fiet, cum idoneis praemiis inuitati idonei homines paruorum institutio ni praeficientur. G.ὶ ) Sunt equidem, qui solum Iegendum cIcERONEM existimant. Verum
Ciceronia nox illos, si diis placet, iamdudum exagitarunt viri eorὸatissimi. Aialii omnes aucto s eo , quo scripseriant, ordine, id est secundum aetatum , in quas inciderunt, seriem legi iubent , qua ratione usum serum CL. SALMA-