Ioh. Gottlieb Heineccii, ... Operum ad vniuersam iuris prudentiam, philosophiam et litteras humaniores pertinentium, tomus primus °octavus Tomus primus, qui continet 1. Fundamenta stili cultioris, 2. Historiam philosophicam, elementa philosophiae rat

발행: 1744년

분량: 919페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

Enuisse vero simila siti optima editio

fuit. Adcuratissimam nobis editionem dedit, & praeter praefationem lectit dignissimam , G. J varιantes lectiones a.

ieeu PETRUS nvRMANNus , Lugduni Batavorum IIII , in I 2. Vtinam plures auctores eadem ratione prodirent. JGriptorei Scriptores historiae Augustae vocan- histoeiae tur, qui hii toriam imperatorum Roma-

omnes imperantibus Diocletiano dc Constantino M. florui ite videntur ;quamuis quas singuli vitas compositerint, non adeo videatur expeditum , ceu ostendit vir docti inmus HrNR. Don-WELLus in Prael. Aionibus Camkienianis. Maximi merito habentur ob rerum , quas tradunt, varietatem di stilus vero haud parum ex aeui illius so dibus trahit, nec adeo temere imitandus est. Coniunctim saepe editi sunt isti VI. viri, de quibus optime meriti sunt i s. CAsAUEONVS α CL. SAL MASIus , quorum notae cum saepius, tum potissimum Lugduni Batauorum I 67 . 8. mai. voltum. 2. prodierunt, in qua editione & IANI GRvTERI notae currunti. s Neque contemnenda minor editio G BRECHTl Argent. Is 77, 3. G. JAmm 'ANNIANVs MArcELLINUs . Graenus Mai - cus natione, Latine tamen scripsit tem

uinus. Porum suorum historiam. Quumque sub Iuliano demum imperatore vi κροrit e sacile colliges , qualem eius dictionem esse oporteat. Duriuisula illa est, cic fiorridior, quam ut Iuli caulla legi possit. Est tamen AMMIAnvs lcri pior prudens, grauis, seucrus, A ve ritatis studiosissinaus, unde viri ecctissimi in eo illustrando multum incia; triae

diit Lugd. Bat. 3693. fui. dc . multis imperatorum nummis, gemmis, imaginibus , obeliscis aeri incisis exornata. t Nouam iam editionem parat celeb.

est philosophi parens , mcre saeculi, controuersas & suasiones , id est declamationes, scripsit. Vigebant enim tum umbratiles illae exercitationes , quas suo more exagitauit PETRONIV s. Quamuis .vero non Diti eycerpta habeamus, quae ipse sEN A in filiorum gratiam e penu memoriae , qua ad mi, raculum vique valuit, depromsit: lar, pia tamen illa sent ea dictionis puritate & elegantia, ut nihil in eo genere purius exstet aur venustius. S lent plerumque declamationes illae pia i-

losophi operibus iungi, id quod etiam

ius editio optima hactenus suit. JM. FAB. QUINCT LIANUS a Galba citiη lia imperatore ex Halpania Romrm deductus , rhetoricam ibi docuit, tanta

fama, ut viros doctissimos , di in hiaphi Mura etiam , discipulos h ibuerit.

Exstant eius Insistitioner oratoriae, ae ternum opus, ct Gelamat V nes , quae tamen quum ad Quinctiliani praecepta non sint compositae , eius cce haud videntur. Splendidissima omnium ac πιtilillima editio est ea, quam ctim vir rum do lorum intenti notis ae anima insonibus dedit FETRus BuR dANNO, Lugduni Ba auorum i 71 o. q. meti. et Hiram. I. s Conserenda omnino ciuidem viri celeb. Distola ad CLAUDIvu c A P RONNIRIUM , diae nrem Ambiam πm, O Graeeae lingvae Pens s rem, de notia eius Μ. FAB. Qui NCTI xl ANI de insiti risu

242쪽

FUNDAME

tione oratoria editione, Midae I 1s, ε.maL J s Prodiit c AppERONNER I editio Instumionis oratoriae Paris III S. 1M. quae Bisrmannianam s quantum ad hoc opus, nam declamationes non habet fide non bona reseri, & plurimas editoris annotationes bonas malas alumetas habet. Opus de ingi vione oratoria cum perpetuo commentario edidit. J

Auctore, auctoribus his panegyricorum v panegγν. te m supra actum est pari. IL

ef 'm tinitaris auctor, artem medicam niti- da dictione expressit, unde eum Latinorum Hippocratem , oc medicorum Ciceronem vulgo audias cognominari. Optime de eo meritus est medicus

Celsum emend.itissimum, suisque illustratum notis dedit Amstet Lami 17 3o, 8. Nouam editionem promisit celeb.

ntristis, Accessit celeberrimus ille elegantia

' rum pariter, ac nequisarum arbiter , T. PETRONIUS ARBITER, Sagirici auctor,

a quo sola si abesset obscenitas , nemo felicius manum ad scribendum adpulisset. Perstrinxisse videtur Neroniani aeui infelicitatem, dc soran . si integrum ex staret satiricon, auctorem habituri essemus non minus grauem Uitiorum insectatorem , quam IUPENA LEM. Uerum videtur aliquis , puum castus, ea i nim ex opere illo e eerpsisse, quae inuenerat maxime obscena. s Pro tantum melius dixisset auctor praecipue r obscena enim vix decimam panem horum fragmentorum implebunt. G. J Commendandus itaque est non pueris ae adolescentibus, vi compositae mentis viris , qui &inde haud pauca praeclare discenti optima editio est, quam eum integris

didit PETRus avRMA Nox Traiecti a Rhenum os. in 4. mai. s quae post ipsius mortem demum iecundis perpolita curis recusa est Amselia. Ie 3. 4. mai. I Exitat dc aliud fragmentum , Traguriae in Dalmatia repertum , de

doctos intercessere lites. Edidit illud

eum noris suis Io. 2CHEFFERVs , HED- Iiae I 66s , s. deinde THO M. REI NE sius, Lipsae I 6 s, 8. hinc CHR. AR No Ys , N imber . I 667 , 3. qui ditiam totius illius litis historiam texui variaqua virorum doctusimorum iudacia adiecit. Fuit etiam, qui totum P -τa ivM Albae Regiae a. I 688. repertum in lueem extulit FRANC. N DOTIus, Roteria. I 69I , I 2. Sed non

tam creduli adhue suerunt eruditi, ut hune sibi sucum fieri paterentur a milite. s laterim illud quoque insertum est editioni Lipsiens t 3I, 8. G. J squam

MENEIo debemus. IE Traiani aeuo est εκτTus iv Livs Pr ulmin. FRONTIRus , qui oc de s regematibus. dc aquaeductibus di eloacis stilo non adeo nitido scripsit. Strategemata δε- tio plerumque addi soleat : s sed ἐκ

FIus , Lugduni Batauorum II 3I , 8. i. Liber de urbis Romae aquaeductitas opera & studio ili. IOAΜΝrs potavi splendidissime prodiit Paratui

Atticas , sed laeuientissimas , scripsi. quo in libro innumera philoIo ea. eritim, historica, philoisphica , promiscue tractauit. Optima editio est,

quae Lugduni Batauorum I Os s mai. cura IACOBI GRONovII prodiit. Nouam exspectamus a celeberrimo viro aBa. GRONOTIO. Accepimus a P. v.

Noouo vulasino indue illustratam Curiae

243쪽

Curiae Regnaviae I 4 , 8. G. I pia r. APULEI Us, Madaurensis, Aser. mommosae ac tumidae Latinitatis auctor est, ut eum rudere cum asino tuo lepide iv. dicaret pili Lippvs MELANCHIDN. Proprietatis quidem 1 ti; est amans, Ac diligens veteris Latinitatis conseruator, sed qui tumore Se adsectatione itia omnia corrumpit, ut plinasin eius non immeri to docto ineptam cum Vossio dc Lipsio pollis adpellare. Mirifice tamen APULEii stilum amauit Pur Lippvs BFROALDus , a multis hinc iure notatus. Commodisisma editio est GEvERARDI ELMEN- MORS Tii , quae cum spirilegiis i ANi ηυτ-GvRIII, R. PUTEAM , & io. BRANTiicet. prodiit ris I 61 I, 2. salogiam edidit is. CasAullovus, Heia . Is 94, . dc G. J stario cur iras, ICtus doctissimus, cum v EvRsii Caingationibus, Hanou. Is I, 8. Metamorphoseos autem Libros XL IOANNEI PRICA Eus , G udae 16so, S. s Nouam operum editionem promisit ovDENDOR PIvs. JCensori- CENSO Ri Nus, quem sub Alexandromιs. Seuero uiuiise constat, librum scripsit altrologica mathematicaque doctrina reserti inmum, de die natali. Stilus simplex est, nec plane eontemnendus. OPtimae editiones sunt HEN R. LINDEN-BROGII, Lugd. Batavorum Is I, 8. &quae Cantabrigiae eum noris variorum prodiit. t Iam vero ea, quae cura SI-GER. HAVERCAMPI, lagae Bat. II 43,

8. prodiit. J Ilias Ob- VLivs Oas1QVENs de profligiis, quae Dotiens. ROm e ct in vicinia acciderunt, Libros V II. stilo simplicissimo scripsit. Eos eum

FL. VEGETI Us , aeui Theodosiani nocuis auctor, tum de re miuuari, tum de mul medicina scripsit. Prior liber una cum reliquis scriptoribus cum notis variorum prodiit. Posteriorem splendidissimae editioni scriptorum rei rustrae rim. II. i

seruit celeberrimus IO. MATTH. GESH

avs. Γ Μ ulra quae ad illustiandum vEo Eri v Μ faciunt, depredendo in B EssE-- Miscellaneis. JEiusdem aetatis scriptor AVREMus Macroia THEODosivs MACROBIUs utilissimo ad Ditis. polleritatem instituto optima quaevis ex Latinis Graecisque auctoribus e eerpsit. Quare etsi eius stilus vari est, multa tamen veterum fragmenta hodie intercidisse conquereremur, nisi a MACROBio Histem conseruata. Certe ei inter alia debemus luculentisiimum illude me RRONis libris de re publiea α- σε εσματι , quod Somnium Scipionis adpellatur, in quod MACROBI s commentarium doctissimum conseripsit. Pro dierunt MaaRoau Opera saepius, sed optima est edatio, quae eum notis inte gris Is. FONTAN , Io. MAURSiI dc iAC. O ONovit prodiit Lugduni Barauorum Is o, 8. mai. s Nova editio cum notis variorum exspectatur a celeb. viro, ADR. GRONO UIO.JNA C ANI CAPELLAE stilus adeo horia Alare. ridus Sc durus est, ut eum pecudalis et Capella. quentiae auctorem suo stilo vocet Cas . ARTuius, Aduersar. XXV, 13. Fabulam scripsi de Mereurii di philologiae

nuptiis, qua totam encyclopaediam, sed non satis seliciter, complexus est. Auctori huic adolescens I 4. annorum lucem accendere studuit HVGO GR mus, cuius editio prodiit Lugduni B

lavorum I, 8.

VIII. Omissos videbis poetas. Nam PLAVTVs , TERENT Ius , An etiam PHAEDRus, quos recensuimus, licet metro se adstrinxerint, dictio- pout ne tamen familiari potius, quam poetica, utuntur ' . Neque tamen exiguus est poetarum usus etiam in soluta eloquentia, si iudicio legantur . In primis vero commendandi sunt ob puritatem VHelaeccii Fundam. Cultior. Ditis. X sermo- '

244쪽

162 FUNDAMENTA STILI

Υius. CL viri ANus, & alii ), imitatione plane, me quidem auctore , abstiti obit eleganti ac castioris studiosus.

Comici enim personas sistunt vi- lictes , veluti lenes, agricolas, sermos, Iibertos, parasitos , ex huius generis a- Eos, qui cothurnis incedere haud lo-Ιent. Hinc & eiu thiodi eligunt metriam, quod vix familiari re soluta oratione POlut ditiingui. Paullo adstrictior est PHAEDRVs , qui tamen & ipse comicos Potius, quam poetas alios imitatur.

Qui paullo subactiore s per ip- sim legendi usum G. J sunt iudicio, ii, quid in poetis sit poeticum, quid Latinum, iacile discernent. vid. supra pari.

I. eap. I. g. s. J Ergo ex Poetis magnam optimarum Heum μυμ mque eopiam colligent, quae etiam in prola oratione inueniet locum. Dabimus eXempla quaedam e CvNAEo. Dixerat HORAT. arn . IIII, 6. Per damna, per eaeder, ab ipse Ducit oster animtimque ferro. Hanc phrasin eleganter imitatus CV NAE s Orat. I. p. 1 . de academia Lugdunensi: quo plures, inquit, emergerent belli discultates, tanto illa maior in dies pulcriorque essorist, ita, quod prope inauditum is, per damna, per eaedes , ab

se ferro duxisse vires suas O augmentum

νιλ ur. Sie N I. v avus Pharsal. G1os. de infamibus a Mario occisis: Crimine quo parui catacm potuerem reri ista satis es iam, posse mori.

Ilaee ita imitatur cvNAEus orat. II. p. 39. CrudeliIatem in omnes ciues exercNιt, etiam in eos, quorum nullum erat a iudrrimn , nis quod mori possent. Ita idemorat. IIII. p. 72. Aristotelem vocat maximum ubique amorem naturae verique,

idque stilo MoxHil, qui Od. I. 17. Ἀ- hagoram hoc elogio omauit. In deliciis quoque ipsi sunt phrases: sib sanstit

II. Poetae etiam laepe suppeditabunt praestantissima epithe a , nec non III. puleerrimas similitudine , ima gines, tu alia huius generis. Quam pubcrum v. c. eli epitheton HOR. Satir. II,3- v. 187. soriunda Menenii gens, pro inultis Quam eleganti imagine de tardiore gressu utitur Flavet. in PoenuLIII,

Nam im quidem gradus succretus escribro pollinario. Cave tamen hic arripias epitheta vere poetiea, qualia iam lupra notauimur. Non pauciora IIII. e poetis petes acumina & ing niosus loquutiones. Sic MARTIALEM in itatus, de eo , quem mortis metus manus sibi consciscere iussi, eleganter dices: nihil eum potuisse facere solitus , quamstum, ne moreretur, mori V luerit. Denique V. nonnumquam integra poetarum Ioca oratione 1 oluta reddi possunt, quod saepe ipsum CICERONEM 1ecisse adpareta CUN Εl exemplum iam lupra adduximus ex eius Sarssis venalibus, p. 43 2.

visto ii dictio elegans est, ac plane Latina. Ad solutam tamen Orationem propius accedunt eius Eclogas ct Georgica, quam Aeneis, in qua ablo-luti linium dare voluit sublimis & heroici ear minis exemplum. Ea vero prinpria est vi Gitai laus, quod res verbit aequat, & ex Iectoribus sere efficit spectatores. optima & splendidi issima omnium est editio, quam cum integris

commentariis SERVII , PHILARO Rii ,

245쪽

Lecuaritae 17 7, 4. mai. t m. II. s cuius ramen luminibus osci et Burmanniana,

quam propediem exspectamus. J Iruerminores editiones praestat Parmanniana 37I , I . ex emendationseus M COL. HEINSII. Q. HORATIVI FLACCVI, impar

aetate Uirgilio, Carmina serica, Satra ias, i solas, dc de re piatica scripsit. In his satirae, epipolae, ic de arte nitica libellus proxime ad solutam orationem accedunt. Dictio in illis est grauis, morata, amoena, & caste Latina. s Textum Ho-RATIl emendatissime exhibent editiones duae Bumannianae, altera Trai. Patav. Ic39. II cum R. 6GERsia lectionibus Venu-Hir, altera H. 7 3. I. ad emendationes Benileianar, & ALEXANDER CVMNGH Mius , cuius editio prodiit Hagae Comi-rum I 72I, 8. J Denique P. ovimus NAso scripsit libros amorum, metam

phoser, in quibus omnibus iuueniliter saepe laltauit. Maiore iudicii maturitate compositi liint libri tripium , de Ponto, dc fasti, antiqua eruditione reserti. He resutim epistolarum purissima quidem dictio , sed impurae saepe sententiae stant, ut solet in libris eroticis. Stilus ubique candidus, nativus , & facilis, quiue plurimum adiumenti solutae orationis scriptoribus suppeditare possit. Ita enim plerumque scribit ovimus , ut demto numero poetico, solutam orationem audire te crederes. Quin disiecti siam membra poetae, ut loquitur HOR. Sat. I, 6, 62, agnoscunt, qui de poetis iudieare possunt. G. J s Optimae editiones sunt duae Burmannianae, altera, quae tribus voluminibus in minore forma prodiit Amselodami 17I , & textum tantum e hibet ; altera, quam eum integris IACOBI

T. LUCRETivs CARVs , Cice tonis aequalis, philosophiam Epicuri naturalem carmine Latino exposuit, cuius dictionem, puram admod*m esse vel ideo oportet, quod post Luctetit fata ipse Cicero amici poemati Iimam adhibuit. Fugiendi tiimen archali iniquidam, quibus aliquando indulsit -- CRETI vs. s Optima ac emendatissima sine dubio e t editio , quam cum ιn. γα-tatione O notis edidit THOMA CREECH. L ndini ira , 1. mai. quainuis non ignorem, recentiorem esse editione, Hauerea tanam, quippe F e LuNu

diit, quae tamen ob integros aliorum commentarios adiectos commendari meretur. J s Nempe habet splenili liii ima

haec editio notas integras LAMBLNI , GI FANII, T. FABRI, CREECatil, dcflectas a- horism,tum magnam vim variarum lectimntim, ipsiusque ΗAUERCAupi Sc pREigesta onn rationes, Sc ornamenta alia. G. I

) Aciuillimust poeta est LucANVs , ex Annaea gente, M. Senecae rhetoris ex filio Annaeo Mela Nepota qui NCmoANO Insit. Orat. X, I. lagacissimo ingeniorum censori, ardens et Adetur, concharus o sententiis claris is usus, sed oratoribus magiis, Fam piat ira numerantur. Nos vero non pocleos, sed acutae dictionis causa, commendamus LUCANuri, non ignari, versus paullo inamoeniores Ec nonnumquam tragicos furores in eo notari. Γ LUCANvM cum lectionibus variantibus edidit corrorn

rius nonduin lucem vidit. Cum scholiaste vero inedito & adnotationitar integris

mentario doctissimo celeberrimi Buκ-MAurui prodiit Leid. I74o, . mai. J Meteora potius orationis , quam solidam stili elegantiam depro-hendimus in FAPiNIO STATIO, quem cum animaduersionitas suis edidit c As- PAR BARTΗlvs. Vnde nitror, eius, tumores adeo placuisse ivSTO LIPsio , AUG. Bucu NERO, dc aliis, quibus my

246쪽

r64 FUNDAM E

rni spi itus poeta videtur. Vbique excrescit in tumorem, ubique eo sublimitatis tendit, ubi, quo loco pedem ponat , non inuenit. Vnde recte illi, quisa Aetivu fingunt in Q mmo Parnas i dere, sed caIuro similem. Eumdein tu

D Ano , aliisque sequioris aeui poetis reperimus , quorum lectionem ideo non adeo multu m cultioris stili studiosis profuturam arbitramur. s CI A UD ANVs ainuo meliore dignus potita, etiam Pro-

pter argumentorum rationem, Ac mortim praecepta egregia commendandus

illis, qui ex Virgilio & Horatio iudicium M velut gus um formarunt. Mitiones meliores C. BARTHII cum amplis- sitno Commennario Francos. Is O, Α.& cum notis M. H EINRii, ae selims --riar. Commentariis Amst. I 661, 8. G. JCommentarium praeso paratum habuit celeb. BuRNAM Nus, quem, si vota nostra valent, debebimus celeb. BuRMAN-

No iuniori. J

.iae' VIIII. Sed haec ordine, quem in lectione auctorum s .' obseruandum arbitramur. Proximum est, ut, quae in ipsa lectio-

quae o, obseruanda enotandaque sint, doceamus. seruanda. X. Primum ergo danda est opera , ut sensum auctoris probe ca-PAm, piamus N. Deinde respiciendum ad voces & phrases elegantio-phrases dires, nec non ad compositionem ac constructiones rariores . In leganti, his enim quanta sita sit stili elegantia, ii intelligent, qui, quae N - superioris partis primae capite primo ea de re diximus, ubi in memoriam reuocauerint. Equidem in ipso, quem commen

dauimus, ordine ad intelligentiam au-elarum magnum positum est momentum. Suadendum tamen simul est auctores eum fructu lecturis, I. ut πιι ssi Miliones comparent. Quo emendatior enim est textus, eo auctor intelligetur sa-cilius. Praeterea non tam facile librari rum vitia pro loquutionibus rarioribus atque elegantioribus adripienn, sed prudentur abstinebunt ab iis, quae dubiae lectionis esse, ex editionibus cum MSS. collatis intelligunt. II. Hi notas erudit rum LI senter eonferam, in quibus disci lima plerumque locis eum eura explieamur. Sed non prius, quam vel haerere sibi aquam senuant, vel certe dubitandi caussam habeant: ne tempus, quod melius in ipsis antiquorum monumentis collocatur, in rebus sorte consumatur ad rem nostram non necet Iariis. G. J Neque tamen aliorum sententiis, tamquam scopalis est inhaerendum. Saepe enim attentior lectio & meditatio aliquid suggeret, quod quis frustra in variorum notis quaesiverit, maxime quum Illae notae variorum saepe rem eamdem repetam, dissiciliora haud raro praetervehantur s& in rebus exiguis & vulgo notis aliquando sint verbosissimae. 1l I. Vineas spernentur subsidia ilia , quae ad explicandor auctoris quam max. me facinni. Sic Llv lv M v. c. lecturus sacilius progredieris , si praeter geographiam antiquam , etiam antiquitates Romanas , &LIPSI I praeclarum opus de militia vetere Romanorum in consilium adhibueris. Immo S in librorum omnium historia eorum lectione in primis utile ac seu gi serum est, ct chronologiam quamdam paullo adcuratiorem, veluti DION. PE VAvII Rationarium temporum , & eos scriptores , qui de veterum Rom. familiis commentati sunt, veluti GLANDOR-

xlNvM, a Peta uia dc Haillantis editum auctumque in consilium adhibere. Vtrique usui seruient etiam STEPH. V N. PIGRII Annales Romanorum, quamuis hic auctor, quod ad magistratus 3c pe senariim

247쪽

PARTIS

senarum originem gentiumque successionem adtinet, multa indulsi se ingenio videatur. IUI. Ne diu haereant in Iopis obscuris, sed ea notasse contenti pergant, dum vel ipse se aperiat, quod saepissime contingit, scriptor, vel sit interrogandi peritioris occasio, vel tempus interpositum aptiores ad interpretandum faciat &e. De his & aliis egi quan . tum licuit adcurate in praefatione ad

x vavri Lips. I73s, 8. editum, cuius argumentum de scriptorum veterum Lotione tum salaria , tum cursoria.

si NECAE Con M. ad Mare. Q. Prima

periodus haec est: Euid aliorum tibi funera Caesarum re seram i quor in hoe mihi interim videtur vis are fortuna, ursis quoque teneri humano profuit, ostendenter, ne eos Fidem, Fiι sit geniti, deosque genituri dicantur, Ausuam somninam in potesate habere quemad

modum alienam.

Ille mihi notarem elegantem compositionem aliorum idi funera Caesartim. N larem etiam phrases & vocabula '. a-nera Caesarum, pro funera in domo

Augusta; s Nempe Ca sar nomen proprium familiae tum imperantis, G. Jin Me, pro ideo, princiem violat fortuna, pro sortuna principi aduersia est. Satis enim patet, sENECAΜ ad sacro sanctim principum personam respicere, quam alioquin violare nefas est. Nec

inelegans est loquutio: fortunam suam in pol sate habere. Succedat iam altera dc tertia periodus: DBιar Augu=u, amissu liberis, nepoti. λει, exhausta Caesarum turba, ad ptione desertam domum fulsit. Tulis

tamen fortiter, tamquam eius iam res ageretur, cuius cum maxime inter rat, de diit neminem queria

Hic divus est αἰ-Θε-τως signum. Inde vero statim ego quidem colligerem, ma- Ie diei diuus Paulias, ditius Petrus, quos mImquam in deorum numerum

III. CAP. I. I

retulimus. s Vid. quae monuimus ad pari. I. cap. 1. g. I a. de verbo Cancni re. Dissos puto recte dici, quos a morte sua in caelum receptos, S glcria atque honore inter homines florentes inὸicare volumus r idque demon rare ex diuinis humanisque litteris conatus

sum prcgrammate RANTEQUII orationi

in durum Carolinam praemissio. G. J Norarem quoque , Caesares hic diei principes iuuentutis, qui in spem imperii idccrescunt. ΓQuin familiae sinpliciter

hic nomen est. Illa natio , quam aristor memorat, Constantini demum aeuo coepit. G. J Nec praetermitterem phra sese turba liberorum exhavsa es, pro numerosa proles morte intercepta est, quamuis durior sit translatio, quum tu

ba non exhauriri, sed dii spari, opprimique 1bleat. Sane & haec non satis adcurate vel eleganter dicta enotare utile est. Deserta domus pro orbitate, ariptione fulcire desertam domum pro adoptione sibi liberos in demortuorum Io in su rogare, ubi denuo non satis elegans est transsario, quum non domus disertae, sed hiscentes, ventremque facientes &ruinam minantes sulciri soleant. Nemo

iam de deo queritur, pro selicissilia sunt tempora. Illud praesertim ob mandum, respici hic ad consecrationem, quam sperabat Augustus; cum ipse mox inserendum se senatui deorum, cogitaret, nolebat de eo velut collegio queri,

cuius ipse paullo post pars sutura esset. G. J Pergit sENECA :Tib. Caesar, o quem genuerat, ct

quem adoptatio at, amisit: se tamen pro restris laudauit filium , se titque in eo pediu posto corpore,

Dueriecto tantummodo velamcnto,

quia pontificis oculos a funere arceret, sente populo Romano, non flexu vultum, experiendum se dedit Seiano, ad latur flanti, quam patienter posset suos perdere.

Isic occurrunt vocabula amittere dc perdere. Prius de filiis Tiberii; posterius

248쪽

Deinge acumina rariora.

Denique

res notatu

Inde com

x re A. s sic ripsius. Sed, puto, hoc voIuit Tatitus, Seianum docuit hoc ipso exemplo Tiberius, quam patienter surret siros perire, audacioremque ad rem gerendam secit. G. J Hoc mihi in animum reuocaret di fierentiam utriusique vocabuli, amittere scilicet nos dici, ubi spes sit recupenandi, perdere, ubi evanuerit. Illa spe scilicet liberos Cae-

NT A STILI

suum non minus, ac ipsos Caesares , in diuorum numerum reserebat eorum temporum superstitio. Obseruandae porro loquutiones: hoc oculos ab ea re arm , pro hoc inter oculos & rem interie- cham; non flexit iustum, pro eodem vultu pcricuerauit, e ei tendum se alicui dare, pro experimentum in se dare. Plura addere nihil adtinet.

XI. Nec ad verba tantum respiciendum , verum etiam ad ingeniosa iudicia vel acumina, quae auctor immiscuit P.

Isaee dici non potest, quantam suauitatem adferant orationi, si ea cautione , quam lia pra commendauimus, adhibeantur. Sic in s EN rco periodis paullo ante recensitis, mihi notarem arguta illa iudicia: principes non ita suam sortuuam in potestate habere, quemadmodum alienam. Item principii quam maxime interesse, neminem Do tempore de diis

de sortum J queri. Sic quoque si legis

& loquutiones praecipue mihi in usus meos seponerem acinum illud regis iudicium: quantae putatis esse Dor demen riae, qui eapita et esca non dubitatis eredere, emi caleeandos nemo eommiserat pede, Talia enim elegante imitatione exprimi aliisque rebus adcommodari poterunt, ceu insta docebimus

XII. Denique quam maxime ratio habenda est rerum ). Vix

enim operae pretium Videretur, Verborum tantum caussa per tot omnis aeui scriptores diuagari. Per res in primis intelligo, I. ritus

antiquos, s praesertim ea loca, ubi mani- sesso indieatur ritus, ut inde intelligantur obscuriora, G. J II. ea, quae ad illu- mandam historiam ecclesialticam, ciuilem, naturalem, iuris & legum, philosophiae Sc litterarum pertinent, III. doctrinas e philosiphia depromtasi ita tamen, ut temper, cui sectae aut methodo philosephandi addictus fuerit auctor, consideremus, scum sensum alium atque alium habeant eadem verba pro diuersa secta scribentis. G. J IIII. sententias &apophthegmata,V. similitudines e eomparationes, VI. exempla memoratu di-λniora , aut si quid aliut ad institutum nostrum facere videbitur. Fieri ea impotest, ut quis singularia quaedam th mala d liquando adcuratius tractare cov-stituerit. Huic ipsa suadebit ratio, ut res omnes, in auctoribus obuias, quae ad istiud thema pertinere videbuntur, cum cura observet, & in suos usas seponat. Id quod pluribus exemplis docuit sA-oi 'Astius in libello de Laisne atque imitatione Gereonis. Nos, ut iisdem s NECAE periodis regulam nostram ill stremus, ex iis notare possemus exempla Augusti Se Tiberii, qui liberorum amis. sonem sorti animo tulerunt. Notaremus etiam exemtium mittitiae Seiani, qui sugratia principis excidere haud posse, putauerat. Porro Observaremus risum

veterum , quod etiam principes suos pro rostris laudarim. nec non alterum ritum , quod pontificibus maximis Romanorum funera adspicere non licuerit, ideoque interposuerint velamentiam , quod oculos ab isto conspectu arceret.

a XIII. Quum vero fallax plerumque sit memoria, dc nemo vo

249쪽

PARTIS III. C A P. I. Is 7

1it tantum laboris lectioni auctorum ideo insumere . ut quae lege-ficiendarit obseruaritque, eorum paullo post obliviscatur: opus etiam erit ςς Pt- excerpendi arte P, quam tam cia non confusam aut cum tacdio coniunctam sed expeditis sinam esse oportcbit.

) Fuerunt equidem, qui memoria felicillima freti hac excerpendi opera su-

Persederunt. Sed ii plerumque ipsi posi- ea de illa negligentia sua conquesti

sunt. Nam praeterquam quod memoria, quamuis sejkissum,lubinde fallit,ali .ique pro aliis suggerit: molestus tunc erit euoluendi labor, quando locum auctoris requirere volueris. Accedit, quod licet iuuenes lecta facile teneamus memoria, senectus tamen homines plerumque reddat obliuiolos. Tunc vero iucundum erit, omnia, quae legimus, in collectaneis nostris tamquam in cella penaria recondita intueri. Confusa erunt eollectanea, si ea ita conficias , ut, quae quaeris, inuenire nequeas. Itane non suaserim, ut quis more vulgari, verba dc res sub titulis quibusdam collocet. Nam primo ita res ad varias disciplinas pertinentes adci mulantur, cic es diueri .e natur ae saepe sub eodem titulo adparebunt. Deinde quum titulos arbitrio nostro fingamus ex una saepe obseruatio sub decem iiiiiiis inueniat locum: haud raro itet, ut ea in sub pluribus titulis frustra quaeramus. Omitto alia, quae lauic excerpendi rationi inlunt, vitia. ) Innumera exstant de excerpendi arte consilia, quae non magis plerumque necessaria videmur, quam si quis a

tem reponendi thesauros magno adparatu docere vellet. Quis q:iaelo probaret vi C. FLACCii scrinium ' quia aliacius modi inuenta, qualia haud pauca recensuit MoRuoFIvs. Mihi ca de num excerpendi ratio videtur optima, quae O omnium minime laborre fa, O tamen ad rem quamlibet reperiendam ex dui ma A

XIIII. Magno vero laboris compendio excerpta locupletissima Et qui- conscies, si lex leon aliquod adcuratius & aduersariorum librum dem lex, tibi paraueris. Et lexico quidem adscribes vocabula, si qua inue-ςper 'neris, rariora ), significationes vocum elegantiores phrases Pyης selectiores , epitheta notatu digniora signatis simul auctorum locis '' , additisque obseruationibus criticis de philologicis, quas in virorum doctorum adnotationibus deprehendisti l .

) Excerpta eiusmodi lexicographica

mirifice commendant lac. THO M s. in Erotem. rhel. p. 66. VINC. PLACC. in

His. excerpt. eius libro de excerpendi a te adnexa , S MORMOF. P h usi. I, τ. 3. . sis. Vsiui hic erit Lex con Fabrianum EsNERi, vel ideo, quod vir hie diligentissimus iam plurima enotauit, adeoque multum laboris nobi, detraxit. I Non decoquemus, spero, hanc diligentiae

laudem in eo, cui cum maxime Ope ram enixam damus , Ni satiro linguae

La inae, qui de amplior, dc adcuratior reliquis sui oneris libris ut prodeat, nulli certe labori parcimus, oc quod numquam nos facturos iterum scimuν, illud ultimum quam potest bene facere

conatu omni studemus. G. 3 ὶ Talia fiant, quae , iam ΜOR HOR.

i. m. p. 623. notauit, vacuefacere a

pud NEP. leno Pro legato apud ius

TiNUM , Pro quo tamen emendatior

editiones legunt legatus, eatia o pro calculatore apud Cic. aliaque huius gen ris. Probe tamen in eiusmodi vocabulis

dispiciendum, I. an sorte sint dubia lMulta enim . expensis codicibus M SC. evanescere solent. Sic oc PETR. BEM UIapud CicERox Μ inuenerat multissimus, eaque voce tamquam Ciceroniana suerat

250쪽

usus. Verum postea ex codicibus Μ s s. adparuit , non legendum in cic ERONE esse ex multissimis miseriti sed multis meis miseriis. Dispiciendum quoque II. an sint obsoletat item III. an ioci caul. inventa: Sic cIcERo aliquando dieit dextella pro dexora, Dip. ad Auis. XIIII, 13. sed quis dubitaret, quin ipse hane vocem ioci caussa inuenerit' Talia etiam multii apud PLAUTuri occurrunt. Haec quidem tamquam rariora notanda , sed non temere imitanda videmur. Denique de id generatim obseruandum, rariora , quantumuis bona, vel ideo non esse frequentanda, quia rariora sunt. Notanda tamen stant diligenter, ut ne bonis auctoribus, qui aliquando talibus usi fiant, dicam temere impingamus. Sic rara quam plurima occurrum in Di-grsiis, quae in libro Parergon diligenter

pleraque defendi posse, satis ostendunt

Opisula de Latinitate veterum aetorum Lugduni Ba m. t II, 8. recusa , & adnotationes doctiis inae, quae iis adspersit CAR. ANDR. DuκΕavs, i immo Lexiconiuria Bra smiamim cum notis Hesneerianis.J ) Rariores nonnumquam occurrunt vocum significationes, quas notari

in lexicis omnino par est. Sic insanire, est immodicos sumtus facere apud

GL ILH36. TERENT. Phorm. IIILI, 3 7. supplicium pro supplicatione non semel occurrit apud ε ALLOsTivΜ. Talia notanda sunt, ita tamen, ut & hic eonsideremus , num sorte auctor ad adsectationem sit proeliuior. Multae enim signifieationes rariores sunt apud sAL LusTIVM, quae vix videmur imitandas.... in Huases eiusmodi sunt telige dae, quas non sicile ipsi fingeremus, me. otium eo vari dare, est apud FHAzon. praef. libri III. Hanc ipse non exeogitabiem facile. Mea ergo interest, ut eam texi ei adscribam margini, ad vocem tium. In indice vero Germanico avolui poterit vox sch eine Heranderung ma-

chris , ibique addi pagina lexies, in qua

illa phrasis Latina adlcripta elt. Eodem modo reliquae prases elegantiores suo quaeque loco poterunt adscribi. Neque tamen plane praetermittendi sunt Germanissini falso suspecti. Quamuis enim illi non temere adsectandi sint, multae tamen occurrunt loquutiones Latinae , quae quum nobis ob vernaculae similitudinem haud parum sulpectae videam tur , in optimi, tamen auctoribus repe

riuatur , v. c. magnumse facere, M.trim

se facere, vestis bene fdei, pro felice aliquem MDidere. Conferri meretur Uo R. frii libellus de Latinitate falsa sisy cta. I cum notis ac praefatione celeb. GESNE RI nuper B resini recussis. JTalia epitheta non statim

succurrunt, bc tamen mirifice ornant ci rationem. MARivs N3Zo ius laudanda opera singulis subflantiuis epitheta Ceeronιana subiecit, v. c. ad vo em belliam haec notauit epitheta : bellum acerbum, aeternum, adfectum, non confictum, com motum, confirmatum, miciosum, exiti

sum, erudele, domesaeum, triste, turbulem tum , durilsimum, psiferum . intesinum, iustum, denuntiatum, inductam, merum, mortiferum,nefarium, occultum, oppressum, renatum , refrictum, instammatum, δε- terrimum, periculosum, externum, pruella tum , hostile. Si ex reliquis auctoribus talia colligerentur, quantam nobis ena tam videremus epithetorum segetem L Hic magna erit Thesauri, quem instruiamus, commoditas. Neque enim nuda, ut adhue factum, ibi ponuntur epitheta et sed quoties ea non simpliciter nomen suum declarant, adeoque non semper ad hiberi possitnt, ex contexto relationem

illam & respectum indicamus. quo Vera sunt: qua vel sola ratione infinitis scribentium vitiis, ineptis saepe ac ridiculis, curri potest. G. Sed in usu eorum illa

reuocanda erunt in memoriam, quae supra para. I. cap. 1. g. 47. ea de re in

nuimus.

Hie denuo magno nobis adiumento erunt editiones optimae, inqui-

SEARCH

MENU NAVIGATION