장음표시 사용
291쪽
Sapienter igitur a d cedi magistris praecipuur, summam artem in alte dissimulanda sitam esse quod Attitoteles libro tertio his vel bis complexus est: nu. ει
quam pleriinque soleat. cum enim ι ια- usitate dicatur pro eo quod est crim nari aut calua: ariatic valere idem, quod male animo aiiectos esse. ego a tem, quod bona ipsius venia dictum sit, nunquam id verbum eam virn habere arbitror: neque sane eo loco quem ipse ex Plutarcho protulit, declarationem allam ullo modo confirmari puto. potius autem crediderim , erratum esse a librariis, qui λια αλλονἶm scripserant, cu scribendu cit et . i. γλα splodi. ac ne illud quidem pigebit admonere: paulo tu praeum quem modo recitauimus, locum, ubi in vulgatis libris legitur, τοῖο ota πολλ* λατloc ιμ milai qu dem legendum videri , b τοῖς λέγois .aa , ipsa enim orationis ακολου , nisii valde tallor, aliter constare non
292쪽
QV o o A M loco e primo Topicorii Aristotelis. vis parriculae non sat is e Latinis interpretabus p rcipi potest: ubi sic philosophus loquitur: Μου
ad proprium, adgeum, ad eu nitim ad a finitiones: sed ad se, sim si ic enim docet philosophus . q'ae a ni: menta asserri solent ad docendum ab quid non esse alicuius rei proprium , aut euentu in , aut genus, eade valere aduei sus di fio triones. Nam ut, si quid non reciprocatur, proprium non est, ita neq, definitio & si doceatur, genus no e sib id quod n definitionc pro genere positu est : ipsa quoque des uitio perimetur. quin etiam si quid offendater colum quae ad dc finiendii adhibita sunt, υ, ωαZλι ν , tolletur definitior cum in
tot ei dis etiam euentis eadem ratio valeat .est autem ita dictum . vi in ill:s,
α si milibus. Sic & libro secundo τα Nippvst θέσιν vocavit ea,qu e ad oppugna iam
293쪽
CI Q. v A N D o thesis nobis aliqua im- pugnada sit,quae sterilis, ut ita dicam,& ieiuna sit, neque magnum ullum habeat campum , in quo excurrere possit oratio:qua ratione huic incommodo occurrere ae mederi debeamus , copios dAristoteles libro secundo Topicoru docet.inter cetera autem quae ponit apta Maccommodata ad orationem sin planum
ac patetem locum ex illis angustiis edu-εendam , vanum quoddam 3c capidum artificium detegit, quo sophistae uti solerent: ob idque locum illum sophisticu
loco legedum videtur. id erat huiusmodi. habebant sophistae meditatos ac paratos multos diuersis de rebus comunes - locos. in iis &ornamentorsi &argum storum omni tenere abundabant. ergo si
fortὰ in suis illis , quaestio inciderat quaepiam, ad quam ipsi tractandam minus instructi forent, quacunque Via poterant, abducebant disputationem a re proposita ad unum aliquem e locis illis communibus, in eoque postea Lese
iactabant. Id quatuor modis fieri potest
294쪽
quorum priores duo neminem dedecent: tertius habet aliquid sophisticum: ideoque parce ac modice eo utendum. quartus autem cotinet apertam significationem impudentiar. quare totus sopbistis relinquendus est. Primus modus est. cum eorum quae a nobis sumuntur ad euertendam thesin, aliquid negatur ab aduersario. ita autem res fert, ut ad idissum , quod negatur, tractandum instructiores simus , quam ad eam , cuius caussa id sumptum erat', quaestionem. tunc enim licebit , diis hominibusq. approbantibus, quanta maxima poterimus orationis ubertate ac copia versari in eo confirmando quod negatur. Exempli. caussa. finge, disputari inter duos de sumo bono: quorum unus in voluptate illud ponendum csse defendat: alter eam sententiam impugnet. hunc autem ponamus, non valde tritum esse in ea parte philosophiae, quae format mores : sed in physicis egreg:e exercitatum. nempe igitur ad propositam quaestionem, quae ethica est, non poterit ei magna vis argumento tu suppetere. quod si quid physicum ageretur, haberet, ubi facultatem ostentaret sua.accingit se tame ad disputatione . in eam q. ingreditur hoc modo.
295쪽
M. ANT. MVRETIMotionem omnem imperfectum quid-idam esse. quare voluptatem, cum motio sit esse etiam imperfectum quiddam meque dignandum summi boni nomine, Meget ille alter, quod prioris syllogismi initio simplum est. Omnem videlicet motionem esse imperfectam. quis inficiari aude t, voluptatem impugnanti licere,transferre oratione ad demonstran
dum id quod negatum est ξ pandet i si
tur vel a , & emersus ex illo, in quo deprehensas erat, fretu, in explicanda vi aenaluta motionis , pleno mari feretur. quippe . est enim ea tractatio Physicorum. Altera ratio his verbis ab Aristotele exponitur : Ο /ωρ b oτ- εαταγωγί h τρ
quae verba magnum negotium facesserunt Alexandro ita enim sane vocemus eruditum illam interpretem , si non suo, at usitato tamen nomine, cuius quae hoc loco sit , videre est. ego au em cum ab eo dissentiam, non constitui sentencia ipsius referre. petantea me labro qui volent. mea propOaam: ut cui placuerit,eam sequatur. Primum igitur A istotelis verba ita legenda censeo μοῦιως b nyci Aa Aπαγωγ o ari s ri
296쪽
ρυτὸν γαρ , ' τρπῖ κά esse ta:ἱῶτm. In quo, ne quis forte aliter pu-ie , p Ofiteor, me unam tantuna lita eram ex me mutare esse ausum. nam quod pro
ἐπαγωγ i , scripsi απαγωγί. coniectura da eius, ut verum fatear, feci. προκέ eis, ubi vulgo legitur , apud Alexandrum repperi. idque melius visu in est, propter id, quod i equitur :
M , antiqua scriptura eii. ut apparet cxeodem Graeco interprete. unam autem litteiam mutate, non nimis improbum, neque inuerecudum esse arbitror. Nunc
dicam , quam subesae his verbis sententiam putem. In illa superiori ratione, ab ducebatur disputatio ad antecede ia : hic ad consequentia abducitur. ait nam . si non satis multa nobis occurrant argu menta, quae proprie pertineant ad labe factandam thesin : videndum esse r numquid ex ea consequatur, quod multis argumentis. impugnare possimus. lice , tenim eo traducere ii sputationent: cui P. si quid alicus conseques est,cuciso eo id quoque undec5 equitur corruat. Exempli gratia. si quis dii putet aduersus COS,
qua animos cu corposibus in eo re cca -
297쪽
sent: & ostendat, eo, quod illi Volunt, lposito, omnem cultum diuinum, atque . ormiem religionem funditus sublatum iri. Deinde nactus dicendi campu, ostendat quanta confusio ac perturbatio omnium rerum, quata generis humani miseria & infelicitas consecutura sit, subi ta religione. quae si vel cogitatu horreta sunt: eaterminanda quoque est ὀ mentibus hominum opinio illa, quae animos mortales facit. eodem modo licebit, dinsetentem aduersus necessitate fati,os lendere, si ea sit, superuacaneas esse leges: tum disputare ample ac copiose de legudignitate, ac praestantia: & quantoper Esint necessariae: utpote quibus, tanquam neruis, hominum societas deuincta teneatur. Hanc ego germanam esse Aristotelis sententiam existimo eamque facile ex ipsius verbis elici ad e si quem di 8Xi,modii emendatis. Tertius mGdus est,
cium videtur quidem is, qui disputationem alio derivat, necessario id facere neque tamen facit. ut si quis disputaturus de moribus animi: repetat sermonis principia ab iis , quae de motu apud Physicos disputant ut , videbitur enim auditoribus non acutissimis aliquid, quod ad rem faciat, dicere, cum de mo-
298쪽
V A R. L E C T. L et B. VII et 'tu Vtroesque agatur. ac tum maximE, si aduersarius eorum aliquid negauerit. Illud autem praeteriens admonebo: in hoc loco explicando , ubi apud Aristotelem legitur, ἄτε απρ ἐπαγωγος - sit , mihi legendu videri ,ειτε απαγωγος Quartus modus est, qui neque necessitatem, neque necessitatis similitudinem habet vllam. quale sit, si τω ανῖπαλφ inter disputandum exciderit soloecismus , aut
falsa historia,aut aliquid tale: & tu in eo
Emendati laci aliquot e libello 2 Ciceronis
Petilione consulatus. C A P. XI. V N c, quia non omnes eadem iuuant: estque, καm bμῆνο τὸ μετα6λη γλυκυ, omittamus paulli per Aristotelem: & alios leuioris Operae scriptores, quoad possumus , adiu uemus. Est autem in omni re laudabili atque honesta, etiam no consecuta operis effectione, voluntatis laudanda propensio. ac quonia M.Tulli j libros a mendis iam aliquot vindicauimus: voluimus qui de certw, Q tiam Tullio eius fratri praeitemus ideorfictu:& que illius unicu habemus de petitione consulatus co-
299쪽
mentariolum accurat rigime atque artificiosissi ine scriptum, operae aliquid in eo purgando sumantu s. : Igitur ex ipso qui-ldem limine ac vestibulo mediam unum sustulimus iam, iis in Scholris, quae anno in Propertium edidimus: cum enim vulgo ita legatur, Etsi tibi omisias petunt,qsae consequi ingenio,aut usu bomiues, aut dilige tia possunt. docuimus , vocem , homine,,temere . dd tam & illud, u ectui,
t bκῶr positum esse . paulo post autem:
xbi fratris amicitias genera sim enumerat ita legitur, Deinde amicorum multitudo, geuera appareant.'habes enim ea, noui habuerunt omnes fere publicanos, totum fere equestrem ordiarem , multa praetereamumcipia, Scc. quo loco, quin isti παν II -
, qui praeclaras suas glossas ubique inferciebant, verbum, habuerunt, de suo addiderint,neminem. considerata re, dubitaturum opinor. Nam qui tandem itala noui habuerant' aut quid magni erat, ea habere Ciceronem quae noui habuissent. igitur, priore syllaba produ halegedia eli ut γr αἰγω ae: no aut ε,
α οἱ κυνή . lem uiculii hoc est, quod dichorus sum se a dicam tam e. nulla est enim tam parua macula, quam,
non pulchrum siti e bonis libris eluere.
300쪽
Ybi ergo est Iam P. Galbam, Z.Cassium: Pro, Iam, legendum puro, Nam. Illud grauius.quod cum exposuisset inultas caussas, ob quas Antonium Cicero pro nili lo putare deberet: de Catilina ingredies loqui ,ita sci ibit: taciter mero , dij boni, quo splendore 6ὶ ξ privetum nobilitate eadem . num maiore ' non sed virtute. Iidem autem illi
stercorei glosso graphi, quos glossis suis
aliquid aliud facere, non libi os colaminare oportebat ad illa verba, Primum nobilitate eadem,auctarium addiderunt, qi a catilina. atque ita fuere bardi, ut non animaduerterent, de ipso Catilina sermonem esse. Nam illa,quae sequuntur, Quamobrem qui inauius umbram sua metuit, corrupta este video quomodo emendari de
beant, non video. Venit mihi quidem in mentem aliquid: sed nihil satis firmi. nemo autem , qui praestat quod potest, quod quaedam non possit, reprehendendus est. Ex eodem libello emendati aliquot loci.
JON eos modo, qui corruptos prae stantium scriptorum locos e mei dat, praeclare operam suam ponere arbitror: