M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

301쪽

nihil possunt,eos indicant, proponunt nim nonunibus ingeniosis, & copiosa veterum codicum supellectile instructis,

eitant ad aliquid excogitandum. quod nunc faciam, locum q. indicabo, ex eodε illo libello, qui sine dubio corruptus est. quomodo corrigi debeat, diuinabit fortassisal in s. Deinde mi quisque optimus, ac maxime demesicus,vt is amen quisqueselissimum esse te cupiat, valde elaborandum putortum M tribules,ut vicini. ut clientes. ut denique liberaripostremo etiam seruitus.Huius periodi prima pars ita deformata est, ut, quid sibi Velit, suspicari potius,quἀm intelligere, liceat in extremo aute, ubi est, seruiiuue, legendum cens cosmi tui. Sequitur : Nam fere omnis sermo ad forensem famam a domesticis emanat auctoribus, quae verba ut integra & incorrupta sunt, ita deprauata & male distincta,quq sequuntur, Deinde iuΠituendi sunt cuiuscunque geucris amici ad speciem hominis illuΠris honore ac nomine:qui etiam si s Fagandifludia is

navan . tameis σε iunt petitori aliquid digii latis ad iustitiam obtinendam. Magitisatus,m quibus maxime consules, deinde tribunos- plebis ad conjiciendum centurias homines excessenti gratia, qui tribuent centuriam , spero,

302쪽

Spero, omnes homines mihi assensuros, nullam omnino idoneam sententiam ex iis verbis extundi posse. Ego autem puto eum facere tria genera amicorum: unum, ad speciem:alterum, ad iustitiam obtinendam:siquis forte competitorum malis artibus eum deiicere moliatur: tertium, ad conficiendum centurias. ac, ne longum faciam, ita legedum censeo: Deinde in Bruendi sunt cuiusquegeneris amnet. - 1'eciem, homines isti Lires bousre aenomine: qui etiam si se agandi studia nounauant, tamen asserunt petitori aliquid dignitatis. Ad tuititiam oblinendam, magiHω- tus : ex quibus maxime consules, deinde triabuni plebis. consciendum centur vi, homines excellanti gratia. illud autem, Britribuent centuriam , alterius periodi principium est. quae ne ipsa Quidem vitio vacat. Haud ita mulio intra, in eodem libello ita legitur: Et omnino , quoniam eo genere amicitiarum petitio tua maxime initiata est , quod caussarum defensionibus adeptus es, c. Ego pro initiata, libenter innixa Et quemadmo- dum memini, quὴd nulla in re illis unquam lessi, fuiIli, sic cura. ut innestant, omnia te, quae ab illis tibi deberi putaris, ad hoc tempus

Urii se Sed quis est, qui cum illas ter

monis

303쪽

monis sordes videt , MLmin quod nulla mres isti molesim illis, no clamet , inraniae Δυὶ Vox illis, abest a quibusdam olim impressis libris. unde verisimile sit, ita legi debere: Et quemadmodum nemini Ulain re unquam molesus fuisti, c.

Ex eodem libello emendari aliquot loci.

rat,niti tecum petant, quorum amicisia a st contemnenda,aut fugienda sit. ex eodem

do commentariolo sunt haec: in quibus albentius ligerim , Vi. ii tecum petaui . . at hoc non magni momenti est. illud paulo grauius: quod , rem honei lam, scripserunt, ubi sine dubio scribere oportuerat, honestatem. s enim no offendatur,haec legens Z Haec tu plane ab iis postulato, i, quoniam nulla impensa perte alij rem honesum, alis salute ac fortunas omnes obtinuerunt. cre . Honestatem autem dicit dignitatem. existimationem. Assentior etiam homini eruditissimo Dionysio Lambino qui ignoratione antiqui verbi locum hunc ex eodem libio deprauatu iudicat. Nam cum idpetitur.quod boneste,aut siue detrimento nostro promittere non possumus: quom do siqvis roget, i contra amicum aliquam caussam recia

304쪽

recipianam, belle negaudi m 'γt ostenda. ne cesiitudincm: demon seres, quam moleste fixa : aliis te id rebus exa iurum esse persu adea . que enim censet ille, ibi legi debere , eo acturum: sed, exserturum. idem que ita legit versus illos ex Heauro timorumeno: ncillas seruos usi esti, Vi, tere rustico Faciundo , facile γic Ium ex arcirent suum. unum etiam locum Q iceroni si corrigam: qui in optimis omnium Manutianis libris allecisco notatus est: deinde alio me conuertam. Ita ergo abi legitur: Praesertim cum multo magis irascantur iis qui negent,quam iis,quem n): eant ea caussa impeditum , ut facere quod promisit cupiat, si dilis modo psit. Legendum autem videtur, Quam et, quem videant,e c. Errorem obiecit obsoleta iam scribendi ratio. Eii enim scribebant, pro ei: Sc reii pro rei. & de eodem genere cetera ad eundem modum. 2uod apud Ciceronem in Episeolis ad . Dii cum legitur, ἐν πινιγμρῖr , unde

sumptum sit.

TO T v M est, Cicerone in veteribus1 Vtriusque linguae poecis lecta landis

305쪽

do integros, modo dimidiatos versus, modo etiam leuiter immutatos scriptis suis immiscuisse: quin & non nunquam Vnam aut altera vocem ab iis sumptam ivsurpasse, quae tamen facile ab homini- bus in eodem studio tritis agnesceretur. Tale est, quod in Epistola quadam ad Atticum posuit, Cum enim idiceret,se, si perfidelem haberet tabellarium,omnia de rep. scripturum plane:sin aliter esset, subobscure quidem : sed ta- men, ut Atticum facile intellecturum confideret: In inquit, molis me Lae- lium, te Furium faciam. cetera erunt εν ανιγ Moim. Sumpsisse autem hoc videtur ex Euripide : apud quem in Rheso ita lo-

Prouerbium quoddam, quo Cicero De Sene-

ectute γ' est, ex Euripide sem- iptum esse. φ

mo Platonis πολιτειῶν prope ad ver bum conuersum est e,nemo paulum modo humanior nescit. sed quod ibi dicentem

306쪽

tem facit Scipionem de quibusdam seni. has , quibus ita odio a senectos esset, ut onus in Elna grauius diceret stastinere id unde sum prum sit, a nemine, quod

sciam, proditum est.Eruditus sane vir,ae multae lectionis, qui tot millia arareis ἰῶν unum in corpus contulit, hoc non vidit. autem ex Euripide: apud quem Hex-

κλῶμανθα ν chorus, qui e senibus cot . stat iuuetutem Quidem celebrat ac praedicat: malam Ue; o, ut veteres loquebantur,aetatem miris modis exagitat, eique multa mala p qcatur inter cetera autem,

eam dicit onus esse Acilina grauius quo perpetuo prematur senum caput. Versus hi sunt: qui tamen vulgo aliter legum tur. sed ego ita legendos puto: -

Sed & apud Plautum nόh raro ita senes de aetate Aa, ut de graui axi quo ac ponderoso onere loquuntur. b

se dixis conficete famam, ita Graeci

307쪽

lN dialogo De claris oratoribus, ita

Catulo l'qai lux Brutus: Catulin e ratis .le quidem minime iudo itu ut a te pausis eTEante di tum taed tamen suauitas vocis appellatio litteratum bene loque idi famam confecerat. Videtur autem noct0quendi igenas , quo res quaepiam alicui falliarii conficere dicitur, a Graecis manasse. So- .crates quidem certe apud Plat0nem in Apologia eo utitur. cam enim dixisset, mirum non nullis videri posse, si nulla . in re ceteris antecellebat, quid tandem

ipsi tantana famam, latam ue inuidiam

ouod Nevum ae Ea edaemoniis dixit . idem defortuna quoque merito diciposse.

EV a L v ε Η Α Μ nuper Theodori est iusdam Metochitae librii, cuius mi- hi coriana, fecerat homo cum philoso, hiae ac Theologiae scientia praestas,iRim ita comis atque amabilis, ut ed M

308쪽

siis manibus cratiae finxisse ac compositisse videantur , Saxius Medices Dona nicanus. continet autem liber ille ce tum viginti non sane contemnendas V riislde rebus disputationes, Graeco se mone conscriptas: quarum in v na reperimus haec quae subiiciemus in fortunae instabit uatem atque inconstantiam Do ima banc, neque illepide dicta: quae no bis caussa fuit , cur ea his c loco proponeremus. Theopompus historicas acu leata Laced ae trioni os oratione perstrahes gens, improbatum eos mulierum cau- ponam exercentium similes este dicebat. quae hospitibus ad se . diuerte istibus vinum initio & gustatu suave, & vso salubre praebent, callidὸ id astuteque s

cientes, ut argetixum ab eis eliciant. postea vero aliudinfundunt vile, & corruptum &acidum,eoque ipsos uti cogunt. ' Sic etiim & La edaemonio inuio eius . belli, quod aduersus Athenienses gesse- runt callidesecisse, ut cereios Grai cόs. tanquam suauissim' poculo oblato allicerent, cum quasi tabellis publice pro- positis proii exciatur , ac promulgare i, cupere se Graeciam i dominatu Athe ni istum vindi care. pbst aut si eis amata ,

309쪽

Iesertar un

ue molest is vitae ne

gotiorum acet brssimos dolores inuren, tium : cuna praeficerent civitatibus Xuiros, di pretsi des importunsissimos, qui eas tyrannico imperio preme rent , agerunt qae ea quae asperrima perpessa, Platae

que liuolerabilia essent. sed enim quod 'Tneopompus deJ I edaemoniis dice- bat, id meo quidem iudicio di homi- num sortuna conuenientius dici potest. quae quaedem mestis initio obuiam sese' ferens, miris eos ad se blanditiis allicit, tum inani praesentium successuum laeti-

- via complens, tum spe ita flanaperinpo-

secum fore. Vbi autem inhiates sibi homines sua te uitate in altum fustulit, La p

re eis praeter opinionem maximas exhi- bet dissicultates. non nunquam etiam illos. qui futura non pro prciqntes, IIIagnos spiritus, ipsius inflati fauore, co*-

ceperant, deserit non aliter quam dolo

sus quispiam, & perfidus itineris comes, is quibus maxime in locis ibcietate. ε viribus, x mutua d sensione opus est,ita potissimum fugien , confisum sibi coioi- o Merelinquit. Ita fete Theodorus cu- . ius liber cum L. hue diuulgatus non iudicaui si hare ex eo pauca descit bereca . nisa malam me a studiosis gi Wiam in

310쪽

. .eturum. Sed Plut achus in Lysandro hoe ipsum narrans,Theopompum hunc cet

cum vocat. 8

Exp ε Ri R i libet, ecquid opera mea corrigi possit locus quidam ECiceronis Lucullo , quem cum deprauatues.se constaret, exstiterunt etiam alij , qui emendare vellent: sed eos quod petebit, assecutos non puto. habetur autem ibi sermo de iis qui ab ineunte adolescentia ita se alicui disciplinae pEilosopho

rum addixerant, ut eius omnia placita ac decreta sequeretur: & ut Vlysses Homericus ait, solum Tiresiam apud inferos sapere, ceteros σκιας si αειν, ita ipsa, qui ex eadem essent haeresi, iis Veritatem par tete solis , ceteros omnes vagari temere, & huc illuc a vero auios serti iudicaarent. negat aute id eos statuere poxuisse: non enim aliorum cognouisse rationes: vi, omnibus diligeter examinatip ac perpensis constituerent,qua tande una cuncctar aliae praeponderarentur. Scitum at tem est illud siue est. sue ut creditur , Attalo κικα ς, . ιν in pati' ἀήr ur. id igitur non