장음표시 사용
271쪽
Iter. simulseruisseis Rubrius,ut ianua claudere i , ipsi ad fores Visi rent, imperat. Quod υbi ige intellexit a vi. atque id parari, xi filia suae xis asserretur, seruos suos ad se votat:bis imperat, 't seipsum negligaui illam δε- sudant am quod non nullos ceteroqui non ineruditos homines opinari video, id tum a Philodam' pro tempore consi-ctem esset quantopere in eo farantur, vel de his, quae subiiciam , nobilissimis Oratoris Isari,que veteres Demosthenicet in dicendo facultatis fontem vocarunt, Verbis cognosci potest . ita enim loquitur in oratione , qua de Pyli hi cuiusdam
επί,χίν&M. Romani aute innuptas mo, do virgines, quod quidem sciam . a conuiuiis amouebant: quod haec Varronis verba ostendunt: Imrgo de conuiui, abdicatur id o . quod maiores vostri virginis acerba aures Venero τοcabulis imbui noluerunι. Euripidis locus in Medea corredius cydeclaratu .
272쪽
NTERPos 1τΛ iusiurandi religio in obseruandis conuentionibus homi l
nes pleriinque diligentiores facit.quanquam enim boni viri est fidem seruare etiam nullo eiusmodi vinculo alligati contingere tame videmus,ut saepὰ caussam aliquam reperiant,qui ea quae receperunt, praestare nolunt e cum in iis qaae affirma e quasi deo teste promissa sunt, nemo id facerrinis plan E impius,soleat. itaque prudenter & callide apud Euripi . dehi Medea, cum AEgeus tutum ei apud se hospitii, Are promisisset: non temere tamen ei statim fidem habere vult: sed illud ipsum iureiurando sibi confirmari
qui quidem versiis & aliquot locis deprauati vulgo, leguntur , & a Scoliaste, mea quidem sententia , non intelligun
273쪽
V A R. L E e T. L I B. v ir et' tur. ego igitur ita eos interpretor. Fido Equidem tibi. celeium inimica mihi est Peliae domus: iteq; Creou. ις I,nempe Peliae & Creonti: ἄγου V ha - γαίηr, si venerint,cupientes me ἱ finibus tuis a ducere:atu id no permittes, neque me eis tradesa siquidem iurei mando fidem mihi tua obligaueris. At si nudis tantum sermonibns mecum conueneris:
testes adhibueris: tum te fortassis amic Ecum illis geres,neque stabis iis,quae in .
ter nos conuenta erunt. ea enim vocat
babilem , cur vereatur, ne ita eveniar. Cum autem vulgo legatur Hθεισαν, aut μεθεια ἀν, ubi ego legendum censeo, eur -: dc , ubi ego , quantam ea res Scholiasset obieceritiquam q. longὰ eum a PoEtae sententia abduxerit: dicereis libetet ostentare me in exagitidis aliorum erroribus
274쪽
Inter imperium, longeque alia ra o GH C regCDGOS Cne liberos , alia seruos, multi & philo syphi & poetae veteres tra- , diderunt. nam seruilis quidem animus, naturali quodam dominorum odio imbutus,coerceri fere, nisi malo, n5 potest. liberi, quos cum parentibus arctissimo caritatis vinculo natura copulauit, officiis sunt,& obsequio, &beneuoletia deuinciendi. sed habendus diligenter est modus.neque enim laudadi sunt, qui ita indulgenter filios habent, ut. ad omnia eorum peccata conniueant: qualis a Terentio inducitur Mitio multoque minus
si qui se eis praebent inhonestarum libi- diau administros,&, quod ait 'pud Euripidem Medeae nutrix, ut ιoerrum . κυ ίιμσ-εγκusistri. Vt fugiamus enim propo-irunturii sa in theatris, non ut imitem ux.
Omues parentes Libane ii eris suis . siqv lasci eut, qui auscultabum mihi, GL
'ippe g mage amico tatur gnato oebeneuo- sego me id facere studeo molo amari a meis. olo mei patri, me similem qui,caussa ea Nauclerio ipse ornasti per fallaciam, Quam amabam abduxit a lenone mulierem.
275쪽
Struere, oe bene ciis me emere gnatu Eos me de resumi Zpersequi mores patris Nam me bodie orauit rippi flius, manti mi facerem argenti copiam sibi. i. Et id vio percupio obsequi gnato meo. Volo amori obsecutu illius volo amet me patre.
Flagitiosa quidem illa sunt, & a paterna
lenitate nimiu quantum abhorrentia,an vero si quis pater filium aut brachio, aut crure, aut aliqua corporis parte debilitet, inutilemq. reddat, teter.& immanis habeatur: qui animu,quo nihil est diuinius detorquebit, deprauabit,corrupet,huc lenem , atque indulgentem putemus sego vero immitem potius, & crudelε nominauerim. non hercle minus, quὀm sidesipienti ac deliranti,& mentis vitio mox-tiferum venenum petenti pro cibo, prinbeat, eique se nihil negare posse dicat. Satis sit errantes admonete, & admista bl alitiis seueritate in viam reducere, lapsos erigere,ignoscere: no saeuire, usi domo excludere, non in manicis & compedibus habere: praecipitare quidem labantes , & suapte siponte ruentes in exitium impellere , non comitatis est, neque clementiae, sed crudelitatis, & demetiae: neque lioc qui faciunt, benigni patres, sed importunissimi filiolum inorum hostes sunt
276쪽
sunt iudicandi. Pari quoque propemo- dum in vitio sunt , qui ad illa summam
veritatis normam exigeTe omnia, quae a Volunt: neque fas paxant
inconsultam illam & improuidam aeta rem usquam offendere,& illectam blanditiis voluptatum a rationis praescripto deflectere cum senes quoque ipsos, quibus multo facilius en domitas Sc compressas libidines habere, non nunquam
tamen abripi earum aestu , neque eρθή perpetuo tenere posse vide
mus.Iui ergo superiores a filiis pro amore contemptum ferunt. nunquam enim
contemptum cognita nequitia esse l. hi,quibus naturae lege, vita ipsa cariores esse debuerat, eis inuisos se,odio 6s. que reddunt: & illud consequuntur, ut filii paternae vitae finem, suae principium putent sore. Iam qui ne liberis quidem
carus sit, eum consentaneum est, ne ce
terae quide familiae earum esse. Cui autem dulce quicquam esse possit in vita, qui se videre tota siua domo norit in uitae Θανο ἰ et Περ .s Παι μνειν. ait ille. non male .n am quid miserius, quam ita viuere, ut neminem videas,
qui terituum veliti quδd consequuntdxilit,ut dixi,qui metu potius, quam reue
277쪽
rentia quadam, filios in ossicio continendos putant.Itaq; praeclare Afranius. Horumceparentum est' vita bilu liberis, stri malunt metui,quam vererise a suis. cuius versus eo libeatis adduxi, ut eme-datem. apud Gellium enim mirabilitet deprauati leguntur. Quare neque exul tanti iuuenu libidini frena laxanda sunt: neque ferox aetas duriore, quam par est, imperio magis etiam exasperanda : sed ea utendum dexteritate, ut ij, qui reprehenduntur ipsi, non odio sui, sed amore potius & beneuolentia id fieri sentiant:
omninoque ita temperanda omnia, ut& ab odio scueritatem comitas vindicet,& a contemptu seueritas comitatem. Emendarus marroκis locus, qui citatur
plane citantur haec verba Vati onis a Nonio: nisi quod librariorum vitio, sdevi, coniuncte leo itur pro, sed eas. Mirum est autem , Victorium , qui haec vel badiligenter cons dcrauit, eorumque sententiam satis commode exposuit, non vidisse, magnum in eis adhuc haerere vitiumi, idque tale, ut sententiam piam
278쪽
V A R. L E C T. L I B. vir. a' '. tinguam seni. & viuere, ab iis,quae an ma-taiunt,ad ignem transfertur. Plautus: Nam si ignis a luet, tu extinguere extempulo.& Horatius γiui Dcerui dixit acceu L. iymi as producent lucernae,
Dum rediens fuget stra Phorbus. quod autem mihi rarum in primis visio est,etiam interfectum torrem pro extincto, Accius dixit.eius enim ex tam biver. sus Meleagro: τum suum milae em,ac fati internecioue fore Meleagro, cum torris esses interse his famelus. Correctus locus e primo Rhetoricorum risio- telis. item locus Callimachi ex Dmno iv pollinem.
Ris τοτ EL ps libro primo De Arte dic edi, ubi felicitatis partes percenset, bi/γκρίαν, id est, ut Victorius erudite & eleganter interpretatur, bonam commodamque senectutem in eo positam esse dicit, ut tarde senescat quis,& sine dolore ac molestia senescat: nam neque quem cito deserit iuuentus,feliciter senescere dicendus esto, neque is, cuius ingrauescentem aetatem magni dolores molestiaeque comitantur. In iis autem
verbis, quae statim apud Aristotelem se
279쪽
bis quam sententia efficiat, ex ipsius c5- mentario perspici potest. ego autem ita legendum censeo: μὴ
na : eaussam statim addidit, cur Vtraque snecessaria essent. nam & ni si qui pro spe- tra utatur valetudine, integrisque si corporis viribus, is ut ἀπαθλ sit, fieri prox-1hs non potest: & cui parum amica fortuna sit, neque vacare molestiis poterit, neque diu vivere. multa enim fortuito obiici possunt, quiae partim magnas d. graues molestias asserant, part m etiam vitae spatium contrahant. hoc est igit ut
χρενisty odissi μνM. Eodem prope modo memini correctu olim esse ab Io. Aurato, homine doetissimo, mihi q. amicissimo, versu quendam Callimachi ex
280쪽
hymno in Apollinem:qui cum vulgo ita
γο is κνίσ τιρ.H θεα Φjὶον legendus est,ut is, quem modo dixi, viteruditissimus admonuit, hoc modo: εο μδ-aia asia aesδει:hoc enim dicit poeta,nemine esse usque eo rudem & indisertum, cui non facillimum sit Jaudare Apollinem . nam ita multa in eo laudanda esse, ut nemini, ne infan issimo quidem,qui eum celebrare instituerit,deesse possit oratio.
Canatin emendandi duos locos e tertio libro ristotelis De Arte dicendi. UC A P. V Di
C V M M v M studium adhibere debent: quicunque aliquid dicendo persuadere meditantur, in ipso dicendi artificio
occultando & obtegendo. natura enim comparatum est, ut facilius assentiamur iis,qui ita uti naturae impetus fert, loqui videntur,quam illis,a quibus naturalem illum cursum arte quadam inflecti opinamur .etenim veritatis, ut ait Euripides,
simplex est oratio. quo fit, ut quicunque ab illa naturali simplicitate discedunt, veniant nobis in suspicionem , quasi decipere nos, ac circunscribere moliantur. in