M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

331쪽

Flore ferar campos vulgo i cognita Vnde metes Uiola purpureos i acimbo Iuta iaεs rosas, immortiles j armaranthos, Nou prius audito texam tibi Ἀοre coryllam. ctuae da uo si expers senij trea tem ra circum ideat , aeternoq; nirens scintillet boure: Donec d aequoreis ignotos su fibus ignes Vari ita ducae rutilabunt fgna coronae De quodam loco e libro sec-ndo Rhetoricorum si rmaduer in Petri Wi lorij .

A E in i o R. E animo se punit, serunt quicunque se, qui pum autur , di- gnos putant. circa Aristoteles libro secundo De Arte rhetorica, interea quae ad mitigandum Uiim una perti

nent, ponit id qiuoque ut os qui sibi f.

iniuriana censent , ostendarinus, ip-

sos pDores in iniuria inferenda b isse,& mexito ipsis contingete e c qua bus

332쪽

scamur , ex tenui quaque ac saepe caussa acceudamur animo ex re magis saepe mali oriuntur , praecipit, quomoEo uos gerere de eamus. Ne temere igitur, inquit, in alios irruamus, iiisu eΠ cuu iandum rati ne animum praeparare , O quasi motum illum caZligare: haec enim causa eLE , cur serui male mulcitari aequo animo ferunt, nec xata de indignantur antea enim iniquam suam conditionem cogitantes, tolerandis miseriis se praepararunt: Id autem apud Plautum tu imilite seruum decere Periplectomenus tradit. Nam homini seruo suos domitos habere vomtet oculos mauus,oratiouemque. Haec VI-

ctorius ista vera sint , nescio. mihi quidem non videntur. Credo alitem hoc Aristotelem dicere: Csim reapse punire aliquem volumus , prius eum oratione esse castigandum, atque efficiendum, ut ipse plane intelligat, quas l. Oculis cernat, se commeritum poenam. Nam &

serui minus indigne ferudit supplicia, quae de ipsis sumuntur , si hoc modo

cum eis agamus.

Ilatis loci cuius iam e Phaedro Platonisi cum eiusdem loci tuterpretatione ciceroniana.

333쪽

NO a i L E M illum Platonis ἡ-

dro locum; ubi animorum immo talitas necessari ratione probari credi tur, Cicero,ut notum est, & in libris De Re & in primo Tusculanarum disputationum interpretatus est. mihi autem hoc loco decretum est, cum Platonis verbis, Ciceronis interpretatione,quam diligentissime sistero, coptendere. puto enim , cum apud utrumque nonnulla haud satis emendate legantur, ex hac collatione aliquid emersurum. Plato, Πασα . τὸ γ' Cicero, omissa prcpositioner Nam quod semper mouetur, aeternum est. In quo illud, obseruatione dignum puto, quod ἀθα ἰ o vertit a ter m. quamuis enim Plato animos n5 immortales modo faciebat, vertam etia ae ternos, neque

quicquam apud fhilosophos immorta

te sit, quod no sit etiam aeternum et tamen

haec vocabula vulgo distingui solent, cum Cicero pland pro eodem accipiat

quiaque ipsum visatur .aliunde, quando nem baset motus, a tuendi quoque bea t

334쪽

beat necesse est. Praeclare omnino reddita haec pars videtur. autem illa eius. dein verbi repetitio, quae in Graeca ora tione nihil habet insuauitatis, in Latino sermone partim elegas , neque satis dilucida fore videretur, varietate vitavit hoc incommodi: motum rre, dicens, promouere : & agitari, pro moueri. sed de illud, in quo colligendi vis inest, ita expressu in est, ut nihil melius optari queat.

αως. Cicero: Solium igitur quia sese mouet, quia tumet iam deseritura se, numquam ne moueri quidem. desinit. quinetiam: ceteris quae mouentur , bic. fons , hoc principium V mο- uendi. In quibus illa praecipue annotanda duco : ατε, commodo verti, quia: M. κινν aes, mouendi. Plato: Afra a ' νοήν Cicero: Principq autem ii illa es origo. eleganter. neque enim potet; at una voce dicere ἀγεν Dy : cum ingenitum sit υιρυτρι . Plato: Uὰρ νοῦ ἀναγκη παν

Cicero: Nam ex principio oriuntur omnia, Uslim autem nulla ex re alia nasci poteLE. ἀναγκη γ γm stare, ii xit simpliciter, ori-

335쪽

pium, quod 'irneretur Eliunde videtur ei

go apud Platonem legisse: ροατοῦς υ -

xij γiγν do: ἀκῶ χἡ γ Nili . quod mi- hi, ne quid d)ssimulem, veritis videtur. Aristoteles quoque principiorum tres a

v cetur nec ex se aliud creabit. in quibus - dam libris legitur, recreabit. iqVidem n ce se s apri icipio oriri omnia. Plato: Obτω . - κινύσεως oe . τὸ α τ' uirotici . Cice- ro aliquanto liberius: Ita fit, τι motus principium ex eo sit, qu d ipsum a seni'ue-itur. Plato : τῖτου ἴτ' ἀπαλ)λυδεα , go γι- γνε Hau Auυμ os . Cicero id autem ne nasci potest nec niori. legit igitur apud Platonem, γίγνε ι .gri se epici ora..α sane is ordo melior, & magis naturae consentaneus videtur. Plato: ἰ

336쪽

impulsa moi eatis . Qua tu parte id pri-

iai animaduertet iam est , voculam cr,quae in vulgaris Cicero his libris non' est, in veteribus legi: necessarium , videri. Deinde , clim Plato dicat, πα- σαι b D: non e si , ut opinor, dubita dum , quin apud Ciceronem legendum sit, nΘn is omisi et: natura, sed omni τ ter, ra. in .erbis autem Platonis delendum videtur illud secundum i pira, quod neque Cicero aguo scit , sententia repudiat. Post emo cum in quibuidam Ciceronis libris vltima pars ita legatur , 2 apri= in in 'lyi moueatur : te illicor, veterem scripturam a me repraesentatam esse: neque dubitat e me, quin ea vera sit. A veie autem rcddidit Cicero,

quod a seipsa moueatur in aliis libris , quod seipsum moueat quis est, qui hanc naturam animis esse tributam n get 8 Cuius

periodi posteriorem partem si Ciceroica

337쪽

ita legit, y t hodie legitur neque aliter

legisse puto, ne ille mirificus in ea co- uertenda fuit. Hoc enim dicit Plato :quis ita definiat animum , ut dicat ani mum esse id quod se ipsum mouet, eam definitionem numqvagi auoori suo incussuram pudorem . nam paulo post φυή ly vocat id, quod Aristo- 'teles τὸ τι Lo ai/M. ea vero sententia quo modo ὀ Ciceronis verbis efficiatur, Deus. aliquis viderit, Plato: πτ , ἄψ νλην. ἔνδεξεν αὐτὸ ubi non dubito quin legendum sit αυτωd Cicero: Iuanimum e lenim. omne, quodpusue agitatur externo: quod aurem animal eH, in quibusdam libris, c d ψutem ei lanimatum id motu cietur interiore suo. nam faeceIi pruria natura anima in quibpsdam libris vi imi atque, M. Inuertisse videtur Cicero ordinem. τῶν τἹρτάσεωy, id est fecisse: -εύκει 2 9 issetetraphim Plato : O A

338쪽

corre lus G explicatim locus platonis

QVolini E magis intelligo, verum .esse id quod semper existimaui: nullam esse menda ita pusillam , quam nQni permagni intersit,d veterum monumen iis tolli, aet corrigi: neque ullum si ominum genus magis Τdesse studiis, quam' eos qui accurate i fideliter operam in illis purgandis emendandisque ponunt.

unius enim litterulae erratum interdum eas etiam eruditissimis hominibus o D fundit tenebras, ut, tanquam in illuni nocte errantes, quouis potius perueniant, quam quo volant. quod & saepe alias animaduerti, & nuper cum Plato nicam Socratis Apologiam euoluerem. in qua curi alia peccata a Marsilio deprehendi, tum hoc, quod nunc ostendere institui nam cetera, est cur reiecta

in aliud tempus velim . ad ipsum igitur illius oratis nis finem ita legitur: Tιι λ

339쪽

υῆς. quae verba ita Marsibus reddidit:

autum tameu vosprocor o viri, γt meos quo filios cum adoleveriAt si i ,smiliter atq; ego, obis moler iis te risi similiter afrci iis prae- ἰ4 sertim si videantui vobis velpecuniarum , HlWisertim cuiusquam rei maiorem quam virtutu estram habere: atquese videri relini, putentve, se alicuius iusi prero,cm uullius ut,ilios obtuse Aetis, quemadmodum ego os quod non ici in curi bant , quibas es iacum endum: ac exi li- lament, csim inullius pretii sint γε aliquid esse . Quod si haecfeceritis,iu la a vobis passus Dera filii. in q nibus id admirabile atque ab sui dum videtur id. si cur Socrates ab A henie0sibus petat, filios suos in te sici, si paternam hominum adano nendorum & adiuuandorum consuetu dinem , ubi adoleverint , imitentui. quid enim' peccasse fortassis sibi ipsi vidcbatur quod eam siue nil viam secutus esset y minimae omnium. nan se in eo & Deo obten, perasse dixera di metitum, ut ea causia in Prycaneo '. aleretur si vita daretur longior, vn quam aliter facturum negarat. qua igi

340쪽

o ius de re ipse se merito amabat . sum- misque dignum honoribus vere glo- riabatur : quid erat taussae, cur. eius in studio versari filios nollet ' At,dicet sor-J tasse aliquis ita demit eos ab Athenien- si as ultimo suppliciqassici cupit , s ital j reprehendat alios, ut ipsi met interim nihili sint, aliaruunq; reru malorem,qu*ndit Virtutis, curam gerant. Ita ne quae of Sic quoq; eos morso multari, quam admo-

neri, ac corriξi mauult f nam si diceret se petere, primum ut liberi sui, si quid pec-

carent, reperhenderentur, atque increpa-

rentur diligenter: weinde , si viderentur ita deprauati, ut corrigi non fossent,Vita priua si ut denique hon inhonesta, neq; aliena personae SQ cratis esset oratio. sed s ta molta aliae proferr 3 ossi in quibusi eius sententiae absurditas ostenderetui: nisi Catius ducere, iis omissis, veritatem ip am detegere, cuius si 'edor exigui er-: ro is nubecula ob libratus Marsili tem

fugit. Vbi enim vulgo legimus, legendix est qua tantula mu- t tione scrip tirae, quanta fiat sentEntiae

utatio videamus. hoc enim' dicit Sb-

crates. Pe 4 a vobis Aili lente usiis. clim si iij mei adsteiari tit, ut eo ulciscamim, easdem illisiolestias exhibentes , quas