장음표시 사용
501쪽
ab anno DCXXX i . conditae urbis Romae usque ad moditem vespasiani, sub quo. scribebat Plinius, intercedant
tantum anni CXς IX. ut cuivis notum est. Eodem modo.
qui dicit fero trecenii prus min .s, longὸ post se relinquie
numerum ducentesimum , quem certum est comprehendi in trecentesimo. Itaque ut ad id revertamur unde necessario digressi sumus ad inquirendam veritatem, Episcopos synodi Ephesinae fuisse ducentos tantum aut circiter hinς etiam probari potest quod, ut testatur Baronius, in collectione Cresconiana bibliothecae Vaticanae nominantur numerantur Episcopi qui Ephesina onodo inters erunt centum nonaginta, & quod idem numerus reperitur in Graeco codice bibliothecae regiae a nobis laudaro in pagina sos. tOmi primi novae collectionis Conciliorum. Adae quod Marius Mercator cum dςspripssset nomina Episcoporum qui sententiam damnationis tulerunt adversus Nestorium , e colligens impagina Σ18. ait o x c ita. fuisse Episcopos qui interfuerunt synodo contra Nestorium, qui tamen C x C. tantum illic reperiuntur. Ex quibus omnibus colligas, uvinitio dicebamus, illam sententiam esse veriorem quae putat Episcopos Ephesini Concilii fuisse ducentos aut circiter.
IN DOLORAE J veteres libri habent indolore. Sanε in Bellovacensi scriptum est in dolorie, sed litteras expuncta est antiquitus. Indoloriam reperimus apud Sidonium in praefatione epithalami j Polemio & Araneolae dicti . qui verbum Ciceronis esse ait. Vide ibi Sit mondum & Sav
V o TIVUM J id est, optahile , ut mox dicitur. SIMvLATi CE J V Mic. simulate. Ervs DEM IN AD AM J Hic sermo tributus oli fuit Chrysostomo, dubiumque postea fuit cujus esset. Tan-- dem Mercator docuit nos verum illius auctorem. Putat autem Garnerius eum in Ecclesia adfuisse cum diceretur a Nestorio. Quod ubi invenerit nondum potui divinare. GIae. ea porro extant in editione Saviiij to. T. pag. 3 o I. IN RE TtREJ Garnerius ediderat irritare, quia in libro Bellovacensi scriptum est inritare. Nos reposuimu
inretire, quia in Vaticano legitur inritire. Nemo autem non videt editionem nostram esse meliorem.
T E M P o R v M J Ita codex Vaticanus. In Bellovacensi scriptum est tempora
502쪽
rx EMPLvM COMMONITOR 1i J Editum est primo a clarissimo viro Philippo Labbeo in tomo secun-sio Conciliorum pag Isin dein ab exu itissimo viro Henrico de Horis lib. 1 Ustoriae Pelagianae cap. f . postea vero cum reliquis ope libus Marii Mercatoris a R. P. Gar-
ANTE v I o I N T I J Ita nos reposivimus, lecutI auctoritatem veterum librorum & exemplum duorum ptaorum editorum. Garnerius existimavit mutandum esse ordinem horum verborum , & ita edidit : discipuliM , auae sor Pelagii ante viginti plus minus annos egresM .PAvLi No D I A c. J qui vitam sancti Ambroiij scripsi, ut isti ic notat Garnerius. HABEMvs IN MANIA J Infra pag. quorum scriptorum exemplaria habem in in manibu3. SEPTEM PAR inus J Labbeus edidit exemρlaribu . Ita etiam Garnerius, qui praeterea sic locum Interpolavit ut ederet: De qui bin omnibu/ capitulis, ut io istat ex supra scriptis exemplaribws. Norisius retinuit lectionem libri vaticani , nisi quod pro septem paribu3 lcripsit insertu parti-bm. Nos secuti sumus consensum veterum librorum. Fieri autem potest ut septem paria gesta dixerit Mercator eo modo quo veteres dixerunt Nilum septemgeminum & septemplicem , statuam septem pedalem , clypeum septemplucem , & Istrum item septerr plicem. VASTAT. V R. R o. J Infra pag. I, 8. Post Romana urbis vastationem in Palablina degebat Pelagiim. Agitur devastatione urbis quae contigit sub Alarico Rege Gothorum anno Christi C C C C X. NON PECCAvERUNT J Ita eodex Bellovacensis. At Vaticanus & sit perio reseditiones habent praeυaricaυexunt. Sed nos praetulimus icctionem libri Bellovacensis, quia ei convenit cum vulgata versione loci istius Paulini. Α ι. LT E R J Garnerius edidit acriter. Sed apud Augustinum lib. 3- de peccator. merit. & remis. cap. 1. & in Praedestinato, qui hauddubie accepit ex Augustino, legitur :Hi qui contra traducem veniunt, ita iliam impugnare conantur. Quod evincit meliorem esse lectionem quam nos protulimus ex codicibus Mercatoris. VNvM IMPvTET J Sic edidit Henricus de Horis , ut est etiam in libris antiquis. Labbeus & Garnerius iςposuςrunt, non imputu. Vetarum librorum lectionem
503쪽
vocem tutorem ut creatorem poneret, Gerberon . auctorem. VERNI TEMPus J Garnerius quum isthic ederet vernum , Gerberonius Vero veris, non memine Pant vernum quoque dici substantive Plinius lib. I'. cap. ait tubera tenerrima verno esse. Videgi ossarium Dufresiiij. NON, VIR OPT. J vide anfra pag I 17. IN CREABILEM J Ita Veteres libri. Garnerius ver breposuit creatorem, secutus haud dubie auctoritatem Caiasiani , qui sic scribit lib. 7 de incarnatione Domini cap et . Et tibi illu , tuum : Non potuit creatisra parere creatorιm.ctr&uod natum ex carne , caro est. NE ME INCLINANs J Apparet hunc locum esse mendosum Garnerius scripsit, nempe inclinans eum. Gerberonius , nec me indignam reum levare qui cecidi. Ego putarem legendum , nec me inclinans reum leυare qui cecidit. ita ut sic constructa videatur oratio e nec inclinans reum
levare qui cecidit, id est , me, vituperatur ille tam quam
PROPTER v TENTEM J Vide infra pag et os. 2o . & antiquam versionem Concilii Ephesini pag. .
47s. DOMINICAM ITA Hunc locum , qui valde corruptus est in aliis editionibus, sic restituimus ex fide codicis Bellovacensis, nostramque emendationem confirmant verba Cyrilli relata infra pag Io T. Corruptum autem fuisse etiam aevo Cassiani hinc colligitur quod ipse quoque eum retulit valde mendosum lib. 7. de incarnatione Domini cap 8 Formavit Deus dominicam incarnationem. Theoloci formam honoremus cum Deo , sicut unam fommam deitatis o c. Vbi illud monendum , vocem D mavit videri pertinere ad antecedens membrum orationis, tamquam diceret Nestorius : Sed quoniam in adsumpto, is quia sumptus est appellatur Deus ex illo qui eum adsumpsit sive fosmavit. Dominicam incarnationem, theoloci formam honoremus. Illud praeterea monendum , in codice regio scriptum esse theotocon pro eo quod editiones Cassiani habent theoloti, hincque confirmari eorum sententiam qui
heie apud Cassianum legi volunt Vide verba Mercatoris ii iisὲ pag. 69. Υ,, F n or J Ex his verbis. quae extant etiam in epistoIa Cyrilli ad clericos suos constantinopoli constitutos, quae vero isthic omisit Garnerius, quia locus iste valde turbu-
504쪽
lentus est in codice Bellovacensi, ex vel bis inquam Cyrilli collegit Garnerius sermonem istum Nestorii aliqua ex parte deficere apud Mercatorem ac plurima in illo deesse. quod verum non est postquam nos hunc locum restituimus. V N A M J Ita veteres libri & Cassianus. Garuerius maluit una , ut legitur infra pag. Io T. ΑΒ sco NDITI Iv.DI cIs J sive occulti, ut legitur infra pag. 69. pro quo Cassianus vertit latentis Dei. CONTvMELIAS J Mentionem hujus sermonis facie Cyrillus in epistola ad clericos suos infra pag. Io . ubi refert titulum qui isthic deest. INFANTvM Ap IN As J In veteribus libris scriptum est infantum rapinas. quod quum Garnerius intelligeret esse admodum mendosum, reposuit delirantium machi M. Nobis veram lectionem indicavit R. P. Iohannes Com mirius e societate Iesu. Apinas & tricas antiqui dicebant Ies futiles ac nugatorias, metaphora ducta ab A pina MTrica duabus urbe culis Apuliae, quas Diomedes delevit., Plinius lib., cap. ii. Diomedes ibi delevit gentes Mora - ΥΠm Dardorumque se urbes duas qua in prouerbii ludicrum vertere , Apinam is Tricam. Martialis lib. 3. epigr. 11 .ctuacunque lusi jumenis ct puer quondam .
Apinasque nostras. Idem lib. I . epigr. I.
Funt apina tricaque o si quid vilius istis. iVide adagia Erasmi. L A v D A J Ita codex Bellovacensis. Gerberonius edidit
AccedaN , Garner. Audi, qui putat orationem tacito nomine converti ai Proclum.
D VARvM NATvRAR. J Vide infrii pag. 66. 6 8.& quae nos diximus ad caput I 3. antiquae versionis Concilii Ephesini pag. 63I
NEGLIG. E. PASs I o N I s J Gerberonius edidit p ssiones. Garnerius putat legendum esse: Neglecta enim p sonet. Quid si legamus pensionis, ut continuetur meta phora de debito & exsolutione. Possεsso Ras J Hanc, lectionem 3c heic & paulo post praeferunt veteres libri , quam confirmare videntur haec verba pag. 63. pri itias massa sua natura cum possedisset. Garnerius utrobique reposuit professores. Po TasTATEM J Garnerius emendavit posteritatem, eamque emendationem ego puto esse bonam. Non ausus
505쪽
un i tamen discedere a scriptura veterum librorum. Sa PARO N a TvRAs J V idc infra pag, et os. 2o SEcv NovM F v T v R J Hunc locum esse perple-Xum ac corruptum censet Gariacrius, & pro futurum reponi debere scripturam. Hac tamen emendatio videtur non esse necessaria, quia Mercator respicere videtur ad id quod
paulo antὶ dixerat, Paulum hunc virum qui vi si bilis fui edesignasse judicem e ise venturum. SI OENT 3 Lis) Q Hamquam dubium non sit quin
hic locus sit depravatus, nos tamen maluimus sic edere quam quicquam mutare absque certa auctoritate. TRACTA avs Λ Laus J Extemporalem fuisse putat Garnerius. NEMO ENIM Qer i SE J Cassianus lib. 7. cap. a. hunc locum referens ita vertit: Nemo anteriorem se parsi.
Episcopus J id est, Nestorius. De se ipso enim loqui etiam sequentia docent. Ex Is TERE J Codex valle ρ existere.
v III. ID N o v. J Sic nos emendavimus auctoritatem veterum librorum secuti, cum antea legeretur. V . Idus. Quanti autem momenti sit haec emendatio dictum est in primo tomo novae collectionis Conciliorum pag. 412. neque ea repeti nunc est opus
D VLcEM Mosis J Initium istius sermonis resere infra Mercator pag. 36 . PRAECEDENs Doe ToRJ id est, is qui ante Nestorium fecerat sermonem ad populum MAN xc HAEus J Admonet Garnerius locum hunc esse corruptum , & Manichaeum pro Marcello suppositum esse hinc constare quod Manichaeus nulli bi legatur ita sensisse de Christo atque hele dieitur, sed carnem Christi
phantasticam dixit, 3c non verum vestimentiun, Mareellus autem Galata, ut est a veteribus proditum , deliravie assumptam fuisse ad tempus a Deo verbo humanam naturam , quam depositurus sit post factum de hominibus judicium. SanE infra pag. 146. Marius noster disputans adversus Nestorium ait Manichaeum non credidisse Christum Dei filium fuisse verum hominem , sed phantasticum.quod etiam colligitur qx iis quae pag. I78. referuntur ex episto Ia sancti Athanasii ad Epictetum. IN STUPOR a J Garnerius annotatione sua illustranshuuc locum, assuit fragmentum quoddam ex annalibus Batonii
506쪽
mronii in quo ista Nestorius legitur jactasse in Paulum
Samosatenum '. sic pereat Paulus Samos ess, qui nudam nobis d mmicam deliraυit humanita em Hinc ergo collegit Garnerius visum esse Baronio codicem Mercatoris Heidelberga allatum in bibliothecam Vaticanam. Sed praeterquam quod valde diversa sunt verba relata a Baronio ab illis quae referuntur a Mercatore, codex ille Palatinus nondum allatus fuerat Romam vivente Barsinato. SAGITTIs AvREIs J Dictum istud putat Garne- Paci rius adversus sanctum Cyrillum, quem Orientales graviter Rccusarunt corrupti se muneribus domum imperatoriam , uti pluribus probat idem Garnerius. Qua de re extat etiam ha signe testimoniunt in synodico ad verbus trag diam Ir- . Enaei cap. 6 t. v ID IN ME J Hoc membrum videtur esse de enisdum , cum sit tantum ilia ver sio su perioris.
IMPERATOR J Theoaosius junior. REGINAE J Eudocia uxor Theodosii, & Pulcheria
ejusdem solor. F L A v i A N v M J V piscopum Antiochenum. ME LETIuM J Epicopum item Antiochenum ... NE c TARio J Episcopo Constantinopolitano. I o H A N N . J cognomento Chrysostomo Episcopo item Constantinopolitano. CINERES ADOR. VENERARI s J Vide num is locus utilis esse possit ad versus eos qui negant honorem habendum esse reliquiis sanctorum. Ma Er Isco P cvRAJ Idem Nestorius in episto-Ia ad scholasticum eunuchum Theodosii Imper. testatur se parum curare de episcopali honore , adeoque se illum facillimὸ depositurum , si ea ratione contuli possit confirmationi fidei orthodoxae. Extat in synodico adverbus tragoediam Irenari cap I6.
Su ERIPIO J Dubium non est quin haec vox sit corrupta. Ue id meam retinuimus , quia habetur in antiquis codicibus. Garnerius reposuit sub pr ncipio. MIsIT DE vs P i L I v M J Vide antiquam versi rem Concilii Ephesini pag 47α- EG Y P et IIs J id est, Alexandrinis. Dictum ergo istud adversus Cyrillum & sequaces ejus... DIE DOMI Nic AJ quae incidit illo anno in diem septimam mensis Decembris , non vero in decimam quar-
507쪽
tam, ut putavit Garnerius. Vide novam collectionem Con. ciliorum pag. 22. 689.ΑLiis IN TERRA J Hie sermo extat ex alia versione in synodico adversus tragoediam Iienaei cap. 3. ubi adnotatum est illum dictum esse a Nestorio dum tardius intrasset ad mensas, id est , ad Missas, ad celebranda mysteria, uti dictum est in tomo primo novae collectionis Conciliorum par. 689 S 13 23 :CONsTI PATIONE 'LABORAT Is J In synodia eo, constricti. Refertur autem ad impatientiam auditorum . Da His QI AE E R E Haec usque ad haec verba. Lua est autem ista , non habentur in synodico. SINE HvMANIT A TE J Hinc emenda synodicon, ubi legitur ex parte humanitatis pro expertem.
- O V o D EsT GAN. DEi J Deesse hele aliquid &senius ostendit & synodicon. Garnerius recte supplevit. Sed nos ausi non sumus discedere a scriptura veterum exemplarium. CYM Eo ucti cx NYIT J id est, cum genitore, ut vertit auctor synodici. EPIs TOLA AD CYR LYM J Extat ex alia interpretatione in antiqua versione Concilii Ephesini pag. 4og. ubi vide notas nostras. Cur enim isthifieas repeterem
PRovT,svMJ Legendum prout pessum, ut patet ex cadem antiqua versione Concilii Ephesini, α ex ea quae extat in collatione sexta Concili j ViSx Nax P AvLus J In Concilio Ephesino, magnus illa Paulus. AasoLvAM J Hine colligo rescribendum esse in Concilio Ephesino liberabo pro liberato.
A a H i s uai J id est, a Philippo Prest ero Eeclesiae
Constantinopolitanae , quem depositum esse a Nestorio propter adccusationem Manichaeis mi docet commonitorium sancti Cyrilli datum Possidonio eunti Romam ad Caelesti num Papam editum in nova collectione Conciliorum pag.
GARRrvNT J Hanc epistolam ex alia interpretatio. ne reperies in antiqua versione Concilii Ephesini pag. O .
508쪽
VENERABILEsJ Et haec quoque habetur in antiqua P/s versione Concilii Ephesiui pag. oo. AD sANC Tos MONAc Hos J ta Cytilli epistola extat in antiqua versione Concilii Ephesim pag. 387. .
PHoτr No J Sic veteres libri. Sed procul dubio re- νὸς ponendum est Photio. IN coNTu Maxiλs J Initium est sermonis qui s1-pra editus est pag. 16. . . I DEoa Ns P RAE E s T J Nemo est qui non videat nete designari Nestorium. AsPICIO POPVLos J Hoc fragmentum, desumptum videlicet ex quaternione tertio Nestorii, reperiatur in antiqua versione Concilii Ephesini pag. 47 .REIvT ABIMus J id est, recusabimus. Sic in Concilio Chalcedonensi , pro eo quod vetus interpres loquens de cauia Flaviani Episcopi Constantinopolitani posuit Adipello a te, Rusticus Diaconus vertit Refuto te, uti adnota tum est in nova collectione Conciliorum pag ris Alexander Episcopus Hierapolitanus in synodico adversus tragoediam Irenaei cap. 316. Rogo igitur sanctitatem tuam us,rιfutes sapim nos ad praesens instigare certamen. ITEM N EsTORIIJ Garnerius excerpta ista in P g. φν. alium locum transtulerat, nimirum post sermones Nestori jα post excerpta synodi Ephesnae. Nos cdm videremus ea in antiquis libris s ubiecta esse litteris sancti Cyrilli ad elericos suos, & ex illis elici possit missa ad eosdem fuisse, ea quoque subjeci iisdem litteris. Vide synodicon adversus tragoediam Irenaei cap. 6. pag. 69 4. Extant porro alia ex- cerpta Nestorii in Concilio Lateranensi Martini Papae Min actis Concilii sexti. DIVINIT ATIs M a T A J Ita omnino veteres libri; Pag Npro quo reponendum est disinitas nata. B i. A s P H E M i v M J id est, blasphemia. Epistola Epis- Pas, coporum synodi Sardicensis ad Iulium Papam in vetustisa- imo codice Saxonico bibliothecae Coiberi inae : aut certe sempens diabolus blasphemiorum υenenum est underet. Hilarius Pictaviensis in libro contra Constantium Aug. jam vita functum : Orientalium in Seleucia θ nedum reperi, ubi tan- mm blasphemiorum est quantum Constantis placbbat. Episto- la Caelestim Papae ad Nestorium in antiqua versione C
509쪽
cili Ephesini pag et s. in has qua fonti vecta dirigere quas sit blasphemium cogitasse ' Concilium Chalcedonense in decima actione : pro mole blasphemiorum. Sic enim legi in codice Parisiensi nuper monuimus pro eo quod editiones habent blasphemiarum. Concilium Latera-nense Martini Papae actione 4. non utique pertimescentes blaJhemium quo dicitur. Ita vetus codex Ecclesiae Bellovacensis, cum editiones' habeant, blasphemiam dum dicitur. Vide virum eruditissimum Carolum Dusresnium Cangium in annotationibus ad Annam Comnenam pag. 33y- α glos sario. SPE so MN as J Totam hanc postremam partem Ga
nerius reiecerat ad marginem. Nos revocavimus , auctoritatem veterum exemplarium secuti
MEMENTO T EJ Eadem ferme repetuntur infra p.ras. SENTENTIAM J Vide num bona sit conjectura Gar neri j monentis in margine legendum esse substantiam. PRAEFATIO MARi IJ Heic necessario monendus est lector hunc titulum a nobis additum esse , quia in scriptio sequentis operis deerat in antiquis exemplaribu - . ITEM E ivs DEM J id est, Nestorij, ut verba ipsa
D E P o s 1 τ v M J Iulianum Episcopum Eclanentem. CCLXXIV. EPISCOPIs J Nuper in Notis ad Vincentium Lirinensem pag. II observatum est varias esse veterum opiniones de numero Episcoporum qui priorι synodo Eptiessime adversus Nestorium habitae interfuerunt, illam autem videri veriorem quae ducentos aut circiterfuisse docet. Contra Marius Mercator & 1st hic & infra
Da r. Ir2. eorum numerum profert multo longius, Epuco
pos istius synodi scribens fuisse ducentos septuaginta quatuor aut quinque. Hanc sententiam ut veram amplexus est Garnerius; & ut eam confirmet, utitur lectione veteris codicis Graeci relata a Labbeo in tomo tertio Conciliorumpam s 7 3 Haiρ του H ς , μει τρια - ηπiω η σαεπι. quem locum sic vertit idem Garnerius '. Sumus hic congre- σati Episcobi ultra ducentos, fere plus minus trecenti. Sumptus est autem ex epistola Cyrilli Alexandrini ad clerum p oviumque Alexandrinum, in qua sic reposuerunt, editores Romani: ηιωνοἰ 2wελθε ἐς Dir ποι μειδDηκοστοι ης-ς ς πλως. id est. Episcopi autem qui convenimus . ducenti circitεr eramus, pluo mini 1. Osia vcr. dissimulare neque P
510쪽
terant neque volebant viri doctissimi editum a Commetitio fuisse ιάρ τους δ Munodo, omissis vocibus η-ις ς πλώοις, eam lectronem posuerunt in margine , bonam fidem suam in hoc testati. Destinatum porio fuit Labbeo retinere varias lectiones marginales superiorum editionum , ex eoque factum est incuria typograptiorum ut lectio marginalis Romanorum , quae est Commetini, conjuncta sit cum ea quam Labbeus protulit ex codice veteri bibliothecae Segulerianae; sicque formatum est illud monstrum lectionis.
I inc ergo deceptus Garnerius, tum in remotam a vulgari Opinione sententiam adductus auctoritatc Mercatoris,insuper habitis ac dissimulatis testimoniis Crrissi & Episcoporum synodi Ephesinae qmbus, ut ait Baronius de hac ipsa
Te agens, magis standum esse nemo non dixerit , testimoniis inquam Episcoporum synodi Ephesnae, quae manifeste docent Episcopos qui ei interfuerunt non fuisse ultra ducentos Octodecim , insuper habitis ac dissimulatis, coutendit Episcopos ejusdem synodi fuisse fere trecentos contra fidem omnium seculorum. Scio lectionem illam cui innititur Gar'nerius reperiri ex parte in duobus codicibus Graecis bibliothecae regiae , in quibus pro υme του δ κιοκοκ, quae est editio Commetini, aut σοι δε Morti δε ' πλειοκ, quomodo edidere Romani, scriptum est τρια αρι ωγις ἔψ:κ. Nihilo tamen minus arbitror illam lectionem esse salsam , quia repugnat omni retro antiquitati, ut Garnerius. ipse fatetur, & quia adversatur etiam codicibus Gr*cis quibus usi sunt Commelinus & editores Romani. Inducta autem est ab iis qui ea exemplaria Concilii Ephesi dividerant in quibus Episcoporum numerus excreverat usque ad trecentos aut circiter, iis nimirum similia quae in manus Mercatoris venere. Ridicula porro est lectio marginalis quam in editionem Labbea nam intulit incuria typograph 1um conjungentium lectionem Commetinianam cum nQua a Labbeo prolata. Quid enim magis ridiculum censeri potest quam inducere Cyrillum scribentem Episcopos in hac synodo fuisse supra ducentos, id est, fere trecentos plasminus Nam qui di: et supra ducentos , dicit omnino ferEducentos, ita ut numerus ille non possit multum supergredi numerum ducentorum; sicut Plinius lib. I . cap. . dicens vina quae facta fuerant L. Opimio Consule nor ali urbis P. c X Xx 1 durare adhuc. ducentis sere. an via, noluit dicet e ea durare treccatis fer E. Rnnii, cuna