Hesiodi Theogonia librorum mss. et veterum lectionibus commentarioque instr uxit David Iacobus Van Lennep

131쪽

haee Tretrae in Commentar. ad v. 688. verba : ἡ μὲν Καισαρευς Προκόπιος τὴν Δάιλασκου ψησι Διὸς τρόπαιον κατὰ Γιγάντων' ἔπιφοι-την Σικελίαν, oπos και τὸν Τυψῶνα κεραμῶ, ως και 'H-σίοδός φη m. Versus omittunt alii libri. ix tamen alios, quam hos, respicere Tretres potuit, nec sere dubitandum, quin oseaoc in v. 860. mentione Siciliae montem Aetnam indicatum censuerit. Librorum autem, qui subiectos versus

habent. quidam pro ἀinsie, quae reliquorum est seriplura, A mc adeo ingerunt insoliti molimino, eum voeabulum se in trisyllabum Arvme distrahi non patiatur, neque tale quid in suo exemplo videatur habuisse Tael res, quippe quem sic disertius Aetnam memoraturum fuisseverosimilo sit. Tum ἀitiite omnes ha-heni noxiodi Codices, neque aliter scri- pium legitur apud Elym. M. l. e. ubi item etiantur hi versus, ad quem locum Sylburgius auctorem, qui sub αιδνὲ ecitaverit, legisse coniicit ἀiδνέσι. Sed potius est, ut eum Muetullio p. 495. Hesiodea ibi reeens importuno loco adiuncta censeamus, praefierlim eum ad Or illiano libro absint. Cons. Sehol. ad h. l. ei ibi Gaias. ἀγλες, παιπαλοέσσηe Ald. Frob. Iunt. 1. 2. reelius

iam Bas.

αὐτμη Flor. A. B. C. Med. ven. Taur. Neap. Vat. meus et Goelii. Par. c. H. Emm. Bodl. Iunt. 1. 2. Frob. Trinc. Steph. margo. Sic etiam Bas. sed Interpres rapore. αὐτμη Rehd. ἀύτρFlor. D. Veram scripturam ecteri mei Codd. exhibent. θεσπεσία Emm. καιεκαί ro Par. vs. 865. Distinxit Coeti lingius τέχνη, ὐπ' αἰλοῦν, υπου τ ευτρήτου χοανοιο Reeie autem Hemannus in Cens. animadvertit, cum diversi generis ros sitit α; οὶ et αδ-οe, recto etiam 'divorso modo construi υπὸ, nec minus

132쪽

vs. 86 . σέλπι Ven. Flor. A. B. Par. Ε. antiquo scribendi more, non usurpando tamen in hoc solo nunc vocabulo, cum in aliis tota subscriptum receperimus. σέλαδ Vat. Par. II. Trine. σέλας Par. B.

maluit vix alia significalione possit accipi, quam qua dieitur Il. M. 1 9. θεοὶ δ' ἀκαχείατο θυμιῶ, quamvis ἡκαν apud

Homerum semper notet moerore vol mODuia assecit. Vid. I l. Π. 822. Od. Θ. 56. II. 42I, unde, ni fallor, IOrtinus in Biblioth. Britannica legendum coniecit ευμ* ακαχον, Parum, me iudice, probabiliter. vs. 869. Tυψώεoe Ald. Bas. Iunt. l.

2. Frob. Tυφωέως Trinc. et, quod roris, Wolfius. vs. 870. N του o Flor. B. Par. C. Βορέου, Flor. D. Par. c. I. αργεστω Par. B. ἀργέσrao Med. Flor. A. Vat. Par. E. II. Trinc. ἀργεφου Par. c. I. ἀργε-άω Neap. αργέ-εω FIOr. B. sed ε correctum ex α. αργέστεo Frob. Ζεφυρω τε a Goelilingio in contextum receptum exhibent Von. Taur. Med. Flor. A. D. C. D. Vat. meus et G ili. Par. B. D. E. G. H. I. Relid. Trinc. Stepti. margo. 'Λργέστεω, Ζεφυροι o Iunt. 2. Diversum ab Lephyro Argesten memorat etiam Mombritius. Sed vide Muetreti. p. 4 et2. et a nobis supra dd. ad v. A s. vs. 8 l. oy γε μὴν Par. A. Ald. Bas. σὲ γε ειὸν Iunt. 1. 2. Frob. γωῶ, Emm . Metti. γενεῆν Flor. D. vs. 872. abest ab Emm. α δ' ἁλλαι Par. B. G. μαφ αἶραι, ut dederunt Steph. Commel. et nuperrime Dindor ac Goeitling., est iu Par. C. apud Gaissord. At in collatione ad Loesnerianam a Boissonadio mihi facta, non annotata haec leelionis varietas. Exstat aut mcitra controversiam in Med. Vat. GOetti. di. Rehcl. Par. II. et D. cuius lamen margo vulgalam habet. Disiunctim scri-Plum μα ν αἴραι, quod unice placuit Reynio. verius item peno visum est Wolfio, ut nexus sit αυραι μὰψ/ λτιπνεωσι. Convenit autem mihi cum Muet2ellio p. IS. collocationem sic existere in Epicorum sermone plane insolentem ac novam. Tum vulgatam lectionem et Scholia tuentur ei maior Codicum numerus, savcnl-

quo illi haec IIosychii: μαψαύραν σIμιάταιοι Κνεμοι ἡ κωφαὶ πινοαI et vero usum vocabuli extra dubitationem ponit

133쪽

α δ' ἡ τοι πιπτουσα ες ηεροειδέα ποντον πῆμαου μέγα θνητοισι, κακη θυουσιν

VARIAE LECTIONES.

Lycophron v. 595. Nam Callimaehei

fragmonii LXVII. controvorsa lectio est, quamquam ibi quoquo μ α γαυραις recte, ut puto, tutius est nenile ius, cum, qui narrando dolorem suum levat, certe haud diei possit narrare. ἰπιπνεουσι Flor. C. Par. D. Rehd. επιπλείουσι Vat. et sic seriptum quoque suit in Flor. B. sed corrector rostituit vulgatam. υποπιεί- ου- eiicit P. Νannius Miseoll. L. VII. e. s. sed memoria lapsus, ut videtur. vs. 8 I. a I δ' ήτοι, ut corroxii Ber- mannus ad Hom. v. in Cer. p. 105. cum Dindorso et Gooii l. pro vulgato aI δή το

recepimus, Oblatum a Flor. C. πίπτου- σιν Flor. D. Par. I. πιπτούσαι Par. Η.vs. 8 4. θυουσι θυελλη Par. B. Emm. θυουσι eliam Iunt. l. 2.

quae desumta exso o Philonis libro περι λμάτων Vid. Elym. N. p. 20. 20. Nueiret l. p. 496. docent Guarin. Ecl. p. I9. 10 seqq. Dind. Allamen ah

Εi3m. M. mulata est disputationis ratio. Namque apud Guarinum haee leguntur:

plures et pleriquo editi libri habent

κεsio σι. Sed sic quoque supra v. 8 2. scriptum esse debebat o7 δ' αλλοι etvs. 8TI. οἶδ'. At iis locis semininum est in omnibus SS. et Editis, ut hie omnes Codd. habent αλλαι, praelor- quam quod est ἁλλη in Belid. ut apud Guarinum, quodque in Flor. c. super αι eadem manu seriptum est η, ut sit ἄλλη, quemadmodum apud Et3m. N. l. e. Fervidius praeoptasse hoc Gureium adsentior quidem Muetrollio l. e. δ'

Neap. Florentini omnes, Par. A. E. Bodl. Rehd. Ald. Bas. Iunt. I. 2. Frob. Trine. Si ph. Commel. ueinsius; α σι Schmidius, IV interlonus, quorum hie tamen postea αεισι ex Elγm. Is . productum comprohavit. In contextum autem primus indo id recepit Graea ius. ει pro η in verbis maluisso Boeotos notat citatus a Goetilingio Eustathius ad Od. p. 1412. 4s. Sed stino rasam. an vero αε- magis Aeolicum, et quomodo pronunciaverit Hesiodus, quis est nune, qui definiat ' Equidem cum unus Cod. Par. c. apud Gaissore. non enotavit inde mihi Boissonadius) M7σι, complures αε σι habeant, hoe praeserendum duxi. λασκa9ασι Taur. δ ασκιMσι Flor. B. διακινδυsara Emm. διασκιδνIσιra sic) Par. B. s. s s. τώεται Boh d.

134쪽

ανδρασιν, es κείνησι συναντωνται κατα ποντον' αἱ δ' - καὶ κατα γαῖαν απείριτον, ανθεμοεσσαν,εργ' ερατα φθείρουσι χαμαι γενέων ανθρωπων,880 πιριπλευσαι κονιος τε καὶ αργαλεου κολοσυρτου. Aυταρ επει ρα πονον μιακαρες θεοὶ εξετ σσαν,

Τιτήνεσσι δε τιμάων κρίναντο φηφι,

VARIAE LECTIONES.vs. 8II. κεβνσι, quod, probatum iam L. Barlaeo, primus pro veterum Edd. lectiono κεβοισι in eontextum recopii Volsus, Codd. exhibent Med. Flor. B.

lingio, probatum Muelrellio p. 130.

αI a' αδ χατ, γ' Flor. B. c. Vat. Par. D. E. G. II. Behd. s. 8 s. ἔργα fiaστα Flor. C. Vat. Coetii. tum in huius margine seriptum est γρ. 6γ' ἔραστα . Vitiosius etiam

et Missonadio ad Hom. T. I. p. 342. va. 885. εἴ Par. B. c. D. G. H. I. Belid. Ald. omnosquo ante Heinsium Edd. Abest a Flor. B. Putat Her- mannus in Goelliingianae Consura Ao-

135쪽

VARIAE LECTIO S.

E. II. Wolfius o Caleni de Dogm. Hippocratis et Platonis L. III. R. p. 549. seqq. ubi loeus hie ex Chosippi disputatione quadam etiatur, ἀλλ' Ma si ια νμιλλa, praetulit. In Flor. C. ei nei . est αλλ' bra δή si νμελλε. In ceteris auis lem SS. ut vulgo in Edd. ἀλλ' deta δή ' ἡπιλλε ei sie hahoi Galeni Ed. Κuelinii.

Cons. supra Ad. ad v. 4 8. va. 889. τευξασθm Flor. A. D. Taur. Trine. τεξασθαι ven. Par. C. I. Bodl. Ald. Bas. Iunt. 3. 2. Froh. Sloph. ταμαι eum ecteris M. Stephano reis contiores Edd. et iam Oporinus. A Basileensi Interpreto redditum: esseI paritura. δaλo, passe Ald. Iunt. 1. 2. Frob. item Bas. sed Interpres dolia animo decepto. s. 890. λογοισι Par. c. ἐσκά θετο Florentini omnes, Neap. Par. A. B. C. F. I. Ald. ac dehine ceterae sermo Editiones ante Winterion. et Grae . κώθara Bodl. divisim, ut seri bendum Guyelus rensuerat et sie edidit Sehmidius. a me θεα Med. ἐγκά sero habent calonus i. e. Vat. Par. D. E.

pra ter Erebs. inde a Graevio sermo Edd. usque ad Gaissor l. qui ἔσκα eraroposuit. θυμὸv pro νηδυν Emin. Post

hunc versum apud Calenum l. e. subit

φράσσαιτο θεὰ ἀγMsv va κακουου τε, quod verissime eensuit Muelrellius nullum adferre conira versuum interposi-iorum auetoritatem momentum; potuisso enim hoe aut re nil memoria ab librariis, aut iam olim a Galeno Chrysip- povo omitii propterea, quod ad disputationis sinem nihil pertineat. v s. 892. τω γὰρ shi duoὶ Par. B. Selimidius. τωe γαν ἔφρασά- omisso

OI Par. D. G. I. Rehit. φρασάτην Ohlalum a Med. Taur. Vat. Coetii. Flor. B. D. Par. A. D. C. E. Emm. Ald Bas. Iuni. 1. 2. Frob. alteri ieetioni, ὲψρασά ore, quam complures, ut Eud. ii a Codd. habent, praeserendum duxi eum Hernio, Hermanno in Orphic. p. 80. Gaiss. Misson. Dind. Gelli. Φρασ- σατο Val. φράσαντ' B l. vs. 893. ἔχοι Flor. B. D. Neap.

136쪽

κ γαρ τῆς Φαιαρτο προὐρονα τεκνα γενέσθαι' 895 πρώτην μων κουρην γλαυ κτιδα Tριτογένειανισον ἔχουσαν πατρὶ μενος καὶ επίφρονα βουληκαυταρ μειτ αρα παῖα θεων βασιλῆα καὶ ανδρωνημελλεν τεξεσθαι, Mrέρβιον ητορ ἔχοντα αλλ' αρα μυιν Ζεύς προσθεν εην hτκατθετο νηδυν, 900 ω: δη οἱ φρασσαιτο θεα αγαθον τε κακον τε.Δευτερον ηγαγετο λιπαρὴν Θέφν, ἡ τέκεν 41ρας Εὐνομιην τε Δίκην τε καὶ Eιρήνην τεθαλυιαν, αἴτ' εργ' ωρευουσι καταθνητοισι βροτοΘι'

us 894. εκ τες omisso γὰρ Vat. v s. 895. πρωτην μὲν γὰρ κουρην Par. Λ. I. D l. Λlu. Bas. Iunt. 1. 2. Frob. Trinc. πρωτηυ γαρ κουρηυ Par. B. D. Il. Sioph. et pleraeque hine Edd. πρω- την μὲ, κουρην, quod expressit Dasit. Interpres, reddens primam quidem vir-

sinem . quodquo iam Selimidius habetae deludo, probatum Ilernio, re perunt Dindors. et Gostili., mihi quoque

xibus pro priorum aγκάτθετο dedimus, habent Florentini omnes, Par. L. F. I. vs. 900. ωe δ' oI συμφράσσαιτο Ga. lenus l. e. quam ieelionem IIermannus in Ceus. Coelli. unico veram habet. reiecto tamen, ut puto, δ' ante OI. Mihi potior habetur Codieum auctoritas in simplici verbo eonspirantium. Celorum δa OI Val. Par. E. II. iae φρ.

Pitidari ad Ol. XIII. s.

vs. 903. Quod Ruhnkenius ex Ioan . iiis Diaeoni et Seholiasine intorpretationore stiluendum vidit. ἰρευουσι, firmatumeliam a Cornuto do N. D. 2s. sex quo eorrigenda Eudoeia p. 439.) Elym. Gud. p. 580. seqq. plano exhibent Flor. Λ. D. Vat. GOetis. Taur. Emm . ei sic in suo IIesiodi exemplo legerat Mombritius. ἄνευ m habet Par. C. ἀρεουσι Stobaeus Gesneri IX. p. 101.

137쪽

Wolfium Edd. Mora θνητῶσι Par. D. II. I. Rehd. Ald. Bas. Iunt. l. 2. Dissem Flor. A. vs. 904. α πλεωνουν Flor. B. oli πλεί-ν Vat. μισιέτα Par. A. B. D. G. Re . Ceterum de hoe et duobus seqq. versibus cons. infra Commenlar. ad h. l. et O. 21 I seqq. H. 905. δίδο-ι Flor. A. vs. 906. θνητο ν ἀνθρ. Vat. Par. E. s. s0I. καλ παρρας Par. II. vs. 908. ἔτορ pro εὶδος Flor. D. Par. c. vs. 909. 'Aγλαδεμ τε και Ebψρ. restituendum vidit iam Guyeius et sic plane exhibent eum Schol. Pindari ad Ol. XI v. 21. Flor. A. D. C. Vat. m uset Melli. Par. C. D. B. G. 'Αγλα υν-ὶ Εὐφρ. celeri SS. ut Ald. et hinc Edd. anio Volsum. Θαλυιαν Par. I. vs. 910. D ac Par. F. τῶν καὶ βλεφάρων iboe εἶβετα ut Hesiodeum citant Εtym. M. p. 295. 21. Zonaras p. 638. ε βεται seriptum etiam in Med. Flor. C. D. Vat. Goetii. Par. c. D. P. G. II. I.

rios eqsrro sequento δερκιόωσαι. Sed εἴβεται versus non admittit. Minus ossensionis habebit imperfectum, si re-Pudietur versus sequens, manifesto mali

commatis visus IIornio in Exc. ad Il. P. cui pene adsentior. vs. 911. κακου δε θ' ὐπ' ἶφρυσι Par. c. sed in margine: γρ. καλω. δε θ' ὐπ' ὀψρυσι etiam Par. II. Relid. et sic Edd. ante Ileinsianam, in qua primum θ' omissum est, uuetetellio iudico p. 81. per typothelae incuriam. Sed in facta mihi collatione Florentinorum ad Hein Bianam, nihil onotatum video Codicum illorum a M ὐπ' discrepantiae, ut nemo in Parisinis ad Loesnerianam collatis, si Codd. c. H. exceperis. Bestituit δε θ' ὐπ' Gaissordius, quem secuti Misson. Dind. Goetti . t πωρυσι Trinc. υπ' ὀφρύσι Par. D. vv. 912-9l4 absunt a Cod. d Or. villii, exstant in meis omnibus. vs. 912. Δ, ματρος Frob. πολυφερ- β, e versum citans Elym. M. p. 41. II. πολυψ0 AM Vat. Par. E. πολ-ύρς. se

138쪽

925 δεινην, εγρεκυδοιμον, πέστρατον, ατρυτώνην,

A ea Rehcl. Αρην Flor. D. Par. C. Εἰληθυιαν Flor. A. μικτεν Flor. Λ C. Rehu vs. 921. γλαυκώπιδα Tριτογενειαν Seripti plerique et omnes Miti. τριτ-τοένει- Flor. A. Par. D. Mireris non offendisse Viros Doctos ad desectum verbi. Quod recipiendum duxi cum Muciaellio p. 2ll. 501. osserunt eum Galeno l. c. Codd. Med. Vat. Neap. Par. Ε. Η.vs. 925. ἀγροκυδοιμο Par. A. Ald. s. Iunt. l. 2. Frob. Depravatum hoc

139쪽

Hρη δ' VHφαιστον κλυτον ου φιλοτητι μιγεισαγείνατο, καὶ ζαμ.ένησε καὶ ἡρισεν ω παρακολν,

VARIAE LECTIONES.ux αγρεκύδοιμον, quae probabilior forma exstat in Par. I. memorata etiam inter Minervae epitheta ab Niceta Serrariensi apud Cre er. Neletem. T. I. P. 25. 24. non praeserenda tamen ille vulgalae ἐγρεκυδοιμον, quam pluribus firmat Muci rellius p. 203. ἀτρακυδοιμον vitiosissime Par. B. ἀγρέστατον Flor. C. Par. D. G. Η.vs. 926. ἁδον Par. D. αδ- Par. U. vs. 927. ἐν ιφιλιοτι φυγεῖσα Codd. Par. A. E. U. I. Med. Neap. Io. Diaconus et Edd. antiquae, pro quo primus Graevius legendum οὐ φιλ Um ρυγῶσα monuit, admonitus ipse a Cupero, quem vide Obss. II. l. Lectionem hanc firmavit deinde clericus, receperunt, qui postea secuti sunt, Milores. Exhibent autem eam codd. plerique, Flor. A. B. C. D. Par. B. C. D. F. G. Rehd. qui quo locum citant Moschopulus ad Εργ. 60. et Sehol. Apollon. Rhodii ad I. 859. Dequo aliter in suis poetae exemplis legerant Scholiasta ad h. l. Sehol. Ven. A. ad Il. E. 358. ex quibus vel ex Codicibus veram scripturam novorunt etiam Nombrilius, Angelus Politianus Nise. e. η9. p. l I. Ianus Parrhasius Annot. ad

Claudianum p. 875. Lilius Gyraldus, p. 413. C. Atque hane nesiodi tradi.

ionem respexisse censendi sunt Apol- Iod. I. uI. 5. Manilius II. 16. Lucianus do Sacris. c. 6. T. III. p. z2. Eustath. ad Il. p. 151 seq. et Agatharchides Phot. Bibl. p. 444. a 20. Cons. Nuolacii. P. 16ι. seq.vs. 928. temere Winter onus sequenti postponendum duxit, quem egregio resutavit Muetaeli. p. 87. citatis similibus vocabulorum collocationis exemplis n. Λ. 150- 55. n. II. seq. Od. I. 25-27. Th. 582-584. και καὶ Par. B.

1. 929. κεκαυμενων Emm . Post

hunc versum dandus, sicubi sorte, locus iis, quae apud Galenum l. cit . ut Hesiodea exstant, ex Chrysippi do Anima libris servata, do quibus vid. iusta

Commentarius.

vs. 930. ἔνοσιγαίου Flor. C. Par. C. D. Rehd. vs. 951. ευρσε, e legendum coniecit Maheseid. ad Moseh. II. 19. Codd. non variant, nec minus bene convenit Epitheton εὐρυβία Tritoni, qui mox v. 933. dieitur δεινὸς θεde. ἐγενετο Vat. γέ- γοτο Par. I. μέγας γείνατο Par. B. vs. 932. φίλη abest a Par. D. G. Vat. Metil. Rehd. vs. 933. vin locum citatis' Tmpho,

140쪽

ρινοτορω Κυθερεια Φλοβον καὶ Δεῖμον ετατε

935 δεινοῖς, a τ' ανδρων πυκινας Mονέουσι φάλαγγας

qui dicitur, Mus. Crit. Cant. I. p. 39. χρυσεα Codd. quod sciam, omnes et sic Edd. anto Graevium, qui primus χρυσεα. Secuti hunc Clericus et Ro. bi onus. Revoravit antiquam et veram lectionem Gaissore. vs. 934. ωσωs Flor. D. Νcap. utio. Diaconus. Vulgatam firmat, hunc versum citans, Elym. M. I 04. 32. Est ινμορος Martis Epitheton etiam apud Hom. Il. p. 392. Δεῖμον καὶ φιβο9Flor. B. c. D. Par. C. ἔτικτε Flor. B. C. D. Par. C. vs. 935. o ' ἀνθρωπ- Flor. B. vs. 956. Ἀρει Vat. πολυπορθω

vs. 93I. Κάδμος υπέρθηβος Taur. in qua manifesto vitiosa lectiono argulari non debebat Goctilingius. v s. 958. ἄρ' abest a Flor. D. Par. c. Μαμ eum supra scripto α eadem manu Flor. C. τέκε φαίδιμον VEρ a. Flor. A. D. Par. C. Vat. Metti . Trinc. Stephani margo. Est autem etiam apud Homerum κυλμM perpetuum sero Mercurii epitheton. υἱὸν pro 'Eρμεν Par. F. vs. 939. κήρυκα τ' a M. Flor. D. Par. c. εἰσαναβούσα Par. B. F. vs. 940. Καδρώχ δ' Ηρα Flor. D.

Par. C. vs. 94l-945 absunt a Vat. vs. 941. Διπιυσσον cum citante haec Eusebio Euang. Praep. X. p. 239. Flor. D. Par. C. I. Διονυσσον Ald. et seqq. Edd. usque ad Steph. πολυγηθεα Par. B. πολυγηθε Euscb. l. c. et Clem. Alex. Strom. T. I. p. 382. vs. 942. ἀθανατου Flor. A.

라틴어 텍스트