장음표시 사용
121쪽
g.4. De omittente Horas Canonicas. et a j Ut cum sit obligatus, de facto omi tit Ossicium Divinum totum unius diei, probabiliter, unum peccatum committit: a .unde sumoit, ii poenitens dicat
se omisisse Omelum Divinum semel , seu
graviter deliquisse in non recitando ossicio vino. At qui de factoomittit toto anno, V. g. Plura peccata committit, b quot nimirum sunt dies anni, & omnia-confiteri debet. Ratio est, quia sicuti una unius diei recitatio non ordinatur ad aliam; ita una omissio recitationis, quoad unum diem, non ordinatur ad aliam : atque adeo omissiones multorum dierum non faciunt unum moraliter peccatume At in Ussicio unius dieiuna hora ordinatur ad aliam Conflantque omnes unum Divinum ossicium diurnum ia13 Sed quid de volente omittere Resia pondeo, qui vult per unicum actum omitistere ossicium unius diei, unum numero peccatum committit, de item qui vult perunteum similem actum omittere ossicium , v. g, unius anni, unum item numero peccatum facit , satisque fatebitur, si dicat,volui omittere ossicium unius anni non autem satis est dicere, volui omittere ossicium:quia sic Sacerdos intelligeret Ossicium . ius
122쪽
C A P. III. 1. De supersitime , O similibus.
I4 Uperstitio, quantum facit ad nos . o duplex est, a alia in qua est paetum expressum cum daemone, alia in qua tacitum: Atque utriusque Variae sunt species , quas diic transcribere esset prosecto si perfluum. Illud enim nobis non ignorare iusficit, omnes eas species, quam vi S materia , in qua exercentur specie differant, tamen Moneo jpso differre in ratione morali, di in ordine ad consessionem . b. Puto igitur solum esse aperiendum an Confessione , an fuerit paetum e plici- tum, an implicitum dumtaxat, c quale implicitum solet esse in Astrologia judiciariade eventibus liberis, in Chiromantia, & in Auguriis, quando justas suas regulas d ad
mortale pertingunt . Ratio est, quia caetera materialiter se habent adesse vero pactum expressum, tacitumve, licet tantum afferat cliscrimen explicita ab implicito, incomple-.t I a completo, unde ex hoc naen videatur primo aspectu propriὸ differentiam speci-ncam linertis e tamen quia paetiim explia Sanched lib.a. in Dec. c.38. nu. IazD S cheetoid. nu. Iq.c Ibid. vide O Suarium D. I. de Re . lib. ante Superstitione caρ.9 ct IO.
123쪽
citum addit promissionem factim daemoni, di commercium actuale cum illo, id quod non invenitur in implicito; ideo verὸ lin- fertur differentia essentialis, atque adeo quae fit in confessione patefacienda . Caeterum an superstitio, vel divinatio, vel quid simile sit per somnia, per carmina , per imagines, per aVeS, per aquam , per stellas, non est necessario Sacerdoti declarandum, quia , ut iustum est, haec se habent materialiter i 6 Eodem modo, si eadem superstitio , vel veneficium, vel simila addat aliud peccatum, quod non nis vel declaratione mainteriae , vel ex alia circumstantia explicari possit, erit utique necessario talis materia , Vel circumstantia exprimenda. Ut si mi Dcuisti sacra profanis: erit etiam peccatum Contra cultum debitum rebus sacris: si per maleficium intendisti mortem- vel rem aliis cujus, erit homicidium , vel furtum : si prae ter commercium adorasti daemonem , erit Idololatria:&sic de similibus, ut ex se patet . f
Circa secundum Decalogi praeceptum. s. I. De Blasphemia. O Uamvis probabilius a sit Blasphemias contra Deum , contra B. Virginem, &
s Lege in simili Sanch. l.2. in Dec. c.3 8. a l
124쪽
contra Sanctos disserre specie I tamen cum probabile sit b non differre, satis erit si in
confessione aperiatur numerus Blasphemiarum, neC explicare opus erit, fuisse contra Deum, vel Beatissimam Virginem, vel contra Sanctos. Ratio autem quod non differant est, quia cum omnes communiter honorent Sanctos , non ob praecisam , propriamque ipsorum excellentiam, sed quia
ad Deum ipsi Sancti referuntur ; ideo nec injuria eos per blasphemiam assiciunt, nisi
quatenus ad Deum referuntur: ab uno ergo , eodemque Deo omnes blasphemiae sp eificantur.
18 At si quando forte blasphemia sithyreticalis, tune propter superadditam spe- .ciem haeresis, id esse explicandum c exsupradictis constat. Qua ratione qui uno impetu plures blasiphemias profert semel peccet, dixi supra
2. De voto, O iuramento. 29 TDem , & multo probabilius dic in x voto, & juramento , in quacunquo enim materia a sive voveas Sanctis , stud
Beati mae Virgini, sivὰ immediatd Deo evel, sive jures b per aliquem ex his , suo
125쪽
per quodcunque aliud, in quo, veri iuramenti ratio apparet; eodem, specie, voto, voves, eodemque, specie, juramento juras . Ratio est, quia communiter intentio jurantis est ipsum Deum, qui in Sanctis, rebusque illis relucet, adducere in testem, & in votis, ipsum eundem Deum colere. Quare
satis est in Confessione sic proferre: Votum minime observavi, falso juravi, &C. sine . solicitudine explicandi, cui voveris, Vel Per quid juraveris. eto Sed quid si quis votum confirmarit juramento i Respondeo utrumque idest vo . tum, & juramentum fore explicandum. e Ratio est clara, quia tunc emergit duplex specie malitia si contra illa delinquas: altera contra Religionem , seu fidem datam per
votum, altera contra obligationem non adducendi Deum in testem in resina . . Eodem modo si res mpra quam Cadit Votum, ac juramentum esset ex praecepto; etiam hoc explicari deberet, ut siquis vovisset, jura G setque Missam audire in die festo . Nec mirum: quia nova specie malitia adesset, qua scilicet quis Ecclesiae praecepto non satisfacit. Qua ratione, & quando vota, vel juramenta repetita unum, vel plura peccata constituant, diximus supra cap. I. L8. Prae
1.3. De consuetudine in Wrando, Crin atus peccatis. Ut ex inveterata consuetudine ad-
vertenter jurat falso , satis ne est . e Sanobex. lib. 7. de Matri disp. 27. n. 16.
126쪽
C A P. III. 99 est disere semel juravi falsδ, an potius necesse erit etiam addere id fuisse ex mala consuetudine' Respondeo non esse necesse . a Ratio est, quia peccata praeterita non addunt praesenti peccato circumstantiam novam , multo minus specie di versam .aa Idem dic, ut semel hac occasione dicam , de inveterata consuetudine fornicandi , blasphemandi, & caeterorum ssmilium: par enim est ratio. Die 2. Martii I 679. Innocentius XL damnaυit infractriptam propositionem. Non tenemur Confessario interroganti fateri peccati alicuius consuetudinem. 23 Qui vero ex inveterata consuetudine inadvertenter iurat falsum, licet videatur obligari ad consuetudinem confitendam ἔ, tamen Communiter excusatur. Quod videatur obligari ratio est, b quia tunc inadvertenter jurare falsum, licet non sit in se peccatum formaliter . est tamen peccatum materialiter , quia est adhuc penurium , quamvis inadvertenter commissum e ergo illa consuetudo, quae est causa talis mali materialis, si non curatura moveri, est format iter peccatum, utpotὸ causar quare debebit ipsa in confessione aperiri, si, ut dictum est, illam extirpare procuratum non sit. Idem dicendum videtur in caeteris peccatis blasphemandi, occidendi,vulnerandi cE E &C. a nar et , Vasqued , Reginalsis , Bo- nacina apud Dianam r. par. tract. de circumstantus reo. I s. Ora.
127쪽
rco . LIBER II. .&c. si sorte quis ex inveterata consuetud, ne haec inadvertenter committeret. 24 Jam quod communiter eXcusetur, ratio est, quia communiter nemo advertit lad obligationem, quam habet c illam consuetudinem propter eam rationem extir- Pandi, ne scilicet sua consuetudo sit causa eroxima praedicti materialis mali, & con-Iequenter cum excusetur a peccato, excusabitur a confessione. 23 Unum nota aliquando actus ejusmodi inadvertenter factos non retinere, ne malitiam quidem materialem, seu quam Vocant objectivam :& nunc nec ipse actus , nec Consuetudo est peccatum, adeoque nec Onfessioni subdendum. Talis communiter re Putatur contumelia in ebrietate alicui facta ab d ebrio: cum enim contumelia ab ebrio, hoc est ab expertae rationis facta non sit ne materialiter quidem contumelia , debet enim contumelia essentialiter esse per verinha utentis ratione , non autem sicut a Psittaco) in se non erit peccatum , Sc. Neque in causa: quia nunquam talis causa , id est ebrietas, causabit verba utentis rati ne; unde ne materialiter quidem contum meliam causabit. Eodem modo dicendum, esse docent e aliqui de blasphemia , haeresi ,& supradicto juramento, quod scilicet essentialiter requirant esse ab utente ratione ,
c Facit in simili Detago disp. I 6. depoen.
128쪽
&eohsequeliter ea inadvertenter facta, ne-cue in se, neque in causa esse peccata , adeo que nec necessario confitenda. Sed hoc funus prosequi, ad nos nequaquam spectat , cum satis nobis sit a peccato , &confessione regulariter ea excusare propter illud caput modo dictum numero Pr cedente.
Circa tertiam Dedalogi Praeceptum. I. I. De auditione Missae.
Q Uando causa omissionis Misis die festi
vo non est ex se mala, non necessario eue in confessione explicandam , diximus
. a Rursus quando quis Missae ex duplici
praecepto i ta te resse tenetu r, nec tamen patet, qua ratione unum peccatum admittat, diximus eodem cap. I. g. I 6. n.98.3 Superest igitur hic solum quaerere an quando quis in Missa de praecepto ita collo- quitur, & confabulatur cum aliis,ut eos prae-Veniat, ac provocet, duo peccata Committat, alterum Missam rite non audiendo, alterum alios ad idem peccatum inducendo . Respondeo committere solum unum peccatum et quare satis est Confessario dicere se in Missa prolixas confabulationes habui se . Ratio est, quia illa malitia, licet non tam gravis, adest etiam, quando alios non, praevenit, sed solum ad eorum praeventio
129쪽
cum aliis inpeccato, causaque est cooperans ad illorum spiritualem ruinam: quare quando aliquis alium jam paratum invitat non tamen compellio solum videtur gravius, sed contra eandem speciem peccare. Idem dicendum esse in aliis materiis, milibus docebimus infra suo loco Cap. 7. Al
s .a; De Dianis . ' . - Uando jejunandum est ex duplici
praecepto, qua ratione unum peccatum committitur, diximus Cap.2. s. I 6.s Praeterea, quando est jejunandum ex voto, &ex praecepto,si non jejunetur, duplex committi specie peccatum, imo si ex Iuramento triplex, colligi potest ex dictis
ε Nunc ergo suo jam loco quaerimus . Andi quis earnes die jejunii comedat, explicare in confessione, quoties comedit, de beat 3 Respondeo bene esse distinguendum Vel enim primo loquimur de jejunio ex Praecepto Ecclesiae, vel secundh de jejunio ex voto, seu ex poenitentia sacramentali. Si de primo est explicandum toties quoties: Si de secundo , regulariter non est explicandum, sed solum prima vice . a Ratio doctrinae, & disparitatis est, quia in priore Casu, toties peccatur , quoties comeditur Caro: in posteriore, solum prima vice peccatur. Et hujus ratio ulterior est, qaia in i
130쪽
C A P. IV. . 3 3 praeeepto Ecclesiae de jejunio includuntur
duo distincta praecepta, alterum , ne comedantur carnes, alterum, ut semel comed
tur: quorum praeceptorum distinctio patet, nam adolescens, infra vigesimum primum annum . comedendo carnes in Ilie jejunii
contra primum Praeceptum facit, non conistra secundum, &c. Cum igitur qui pluries comedit carnes in die jejunii de praecepto , pluries illud prius praeceptum non observet; pluries, Sconsequenter toties quoties peccabit: At in posteriore casu regulariter , qui vovet, vel cui imponitur jejunium; solum directe uni praecepto subjacet: quia illi solum imponitur obligatio jejunandi , accestarid imponitur abstineratia a Carnibus, sine qua jejunii Ecclesiastici essentia constare non potest: quare, semel fracto jejunio, non remanet obligatio ad talem abstinentiam
Unde obiter vides posse contingere , ut in die jejunii ex voto comedas etiam prima vice carnes sine peccato : quando scilicet pluries in praedicto die comedi stilegalia , atque adeo fregisti cum peccato essentiam jejunii, nam si .postea carpes manducaveris, non peccabis, ut ex dictis pa
8 Praeterea qui in . unica comestione Comedit in vigilia, v.g.carnes, non Commitiatii b aliud peccatum, si iterum, & iterum comedat cibos legales , & consequenter . nec clavibus subjiciendum. Ratio est, quia E 4 COn-