장음표시 사용
211쪽
cognostit Consessarius aliqua quidem non percepisse , sive propter somnum, si ve, quod idem erit, per distractionem mentis, sed quae illa fuerint non cognoscit 3 Respondeo in brevibus confessionibus iteruiti omnia peccata repetere oportet, quia potest prudenter dubitari de singulis, an rite fuerint audita: peccatum enim, de quo est dubium an fuerit in consessione detectum , debet certo detegi: praevalet enim possessio ne- cessitatis confitendi, cum certo scias te Peccasse, dubium autem sit an detexeris. In prolixis confessionibus, in quibus non potes prudenter dubitare de singulis, non obligaris ; b satis enim erit te incommuni fateri ejusmod i dubium, hoc est te dubitare an aliquod peccatum ex tuis Confessor audierit. Ratio est, quia tunc non habes dubium prudens, atque adeo non teneris, nisi ad consessionem illam in communi illius dubii ,
quod tibi dumtaxat exploratum est: sicuti obligareris fateri te mortaliter peccas. se, sed non recordari quo genere peccati, in eo eventu, quo aliquo Patrasses peccatum , illiusque in particulari non meminisses.s4 Repetenda est tertio confessio ratio ne excommunicationis non ablatae a poenitente. Explico. Si Confessor eoenitentem excommunicatum absolveret a peccatis , non praemissa absolutione a censuris , seu ab excommunicatione , valida ne est absolutio a peccatis, & consequenter non rein
212쪽
CAP. X. 18 petenda consessior Respondeo . Si poenitens bona fide procedit, valida est, nec reis petenda. i Ratio est, quia nimis onerosum esset dicere oblitum invincibiliter aperire se esse excommunicatum , si absolvatur a peccatis, invalidam fecisse Peccatorum conis fessionem: nec enim habemus unde collipamus Ecclesiam voluisse irritare illam abs lutionem, quae, non praemissa absolutionea censaris exhibita, nulla fraude e fuit par autem ratio est in casu, de quo disputamus. At vero si mala fide extorta est absolutio a Pe CCatis , non praemissa absolutione abe communicatione I sane tunc irrita erit confessio ex defectu debitae dispositionis,
atque adeo repetenda, cum tunc fiat comtra praeceptum grave Ecclesiae, absoluti nem a peccatis ante solutionem excommuniocationis impendere prohibentis.ss Petes hac occasione, an quando Con- telior praemittit absol itionem a censuris per illa, vel similia verba, absolvo te ab omni excommunicatione in quantum posisum, S indiges, subjungitque absoIutionem a Peccatis, an inquam per praedictam absol utionem deleatur excommunicatio , qua poena temerat irretitus, sed ejus immemor on Ieuario nequaquam aperuit Respondeo, posito quod Confessarius habuerit potestatem, seu jurim ustionem ad ejusmodi excommunicationem auferendam, deleri.
a Suar et tomuem 3 s. de censuris dio. I Q.
213쪽
Unde postea poenitens illius recordatus, nova absolutione non indigebit. Ratio est, i quia Consessor semper habet, habereque debet intentionem simpliciter absolutam absol vendi, quantum Iiei te potest servandique partes omnes ossicii sui, quas non servaret, si absolvere intenderet a peccatis, &rion a censuris. Id quod propter eandem rationem est verum non solum in Confessario ordinario, sed etiam in delegato: m neC solum in censuris non reservatis I verum etiam in reservatis, si in absolvente adest circa reservata potestas absol vendi. Idem etiam evenirin peccatis reservatis: nsi quis
enim immemor bona fide illa se habere jabsolyatur modo dicto a Superiore, vel privilegiato , vel ex facultate Iubilaei, Cruci
tae, &c. sanὸ remanet a reservatis absolutus , quia absolvens intendit absolvere
quantum licite potest, & solum in poenitente remanebit obligatio subdendi dire 2ὰ clavibus non quidem necessario coram Superiore , vel privilegiato , sed coram Confessario , potente tamen absolvere a mortalibus ) illud peccatum reservatum, quando fuisse reservatum pς nitens animadvertit. Dixi primo bona fide) nam qui
mala fide tacet censuram , vel reservati Ο-Dem, non absolve tu r, quia non est disposi
214쪽
CAP. X. i r tus ad absolutionem , qui rem tam fra m mala fide Confessori non apelle . φρος ues Dixi secundue, quantum licit8 poress. quare si in privilegio, seu jubi Iaeo esset for ma , ne possit licite quis absol vi, nisi aliqua condit Ione adimpleta , v. gr. nisisatisfacta Parte, non censeretur o Consess, illud , abso I vote ab omni excommunicatione absolvere, si parti minime sit fatisfactum Ratit, est, quia, ur dictum est, solum habet, habereque praesumitur intentionem absolvendi quos , & quantum valide, & licite potest. 37 I'etes iterum, si Consessor absolvero
potens absolvata peccatis , dicendo, absolvo te a peccatis tuis , nulla praemissa formula absolutionis a censura, ut usu venire λαlet in brevibus confessionibus, & in articulo mortis : remanebit ne ignarus suae censurae , Immo&conscius, si tamen propter imminentem mortem loqui non potest , remanebit ne inquam absolu tus ab illa P Respondeo p remansurum absolutum. Ratio est,
vatur absolutio a quocumque vinculo nato ex peccatis, atq; adeo a censuris ἐν cum iEi-
' Jusmodi Confessor supponatur vellelicite Iungi suo munere; supponatur etiam ab eo cernurae vindulo absolvere multoque magis id eri r in illo articulo mortis, si tunc expresse absolvens intendat, per illa verba Iola, absolvo te a peccatis, absolvere etiam
215쪽
censuris. Ad majorem autem tertitudianem sic absolvat, absolvo te ab omnibus censuri μ&peccatis, quia certum est illud, uolte absolvo , sumcere ad absolutionem peccatorum, quod non est ita certum, licet sit probabilissimum, sussicere etiam ad absolutionem censu rarum
De forma absolutionis. s. I. Forma ordinaria absilutionis.
EMmanuel Sὲ sic recte habet . a Absolutionis verbi necessaria sunt , absolvo te: dicendum tamen, ut est in usur Ego te absolvo a peccatis tuis . Quin etiam imitandus sapientium mos, qui zia absolvunt post auditam confessionem, & impositam poenitentiam: Misereatur tui Omnipotens Deus, & dimissis peccatis tuis perducat te in Vitam aeternam . Amen . Dominus noster Iesus Christus te absolvat, & ego auctoritate ipsius te absolvo Primum a sententia excommunicationis , ina V. Absolutis na a.
216쪽
iM quantum possum, & indiges: Deinde te abso Ivo peccatis tuis . In Nomine Patris , & Filii, & Spiritus Sancti. Amen. Passio Domini nostri Jesu Christi & merita Beatae Mariae, & omnium Sanctorum, & quidquid boni feceris, & mali patienter sustinueris, sint tibi in remissionem peccatorum, in augmentum gratiae, & praemium vitae iternae . Amen. Haec ille. a Nonnulli in hunc modum, & quidem rite proserunt. b Et ego auctoritate ipsiuste absolvo ab omni vinculo excommunica tionis, suspensionis,& interdicti,in quantum possum, & tu indiges, &quae sequuntur. Notant autem quod si poeni tens non fuerit Clericus; omittitur illud verbum, suspenq
3 Quem effectum habeat praedio a foram a verborum, colligere facile poteris ex supradictis lib. 2. a P. IO. nu. s.
a. Forma Absolutionis in necessitate, σin brevibus confessonibus.
tatis, sic absolves: a Ego te absolvo peccatis in nomine Patris, & Filii, &Spiritus Sancti. Amen. vel b Ego te absolvo ab omnibus censuris , & peccatis in m-mine Patris, & Filii, & Spiritus Sancti.
217쪽
asto LIBER III., ii, b hyibu, item confessionibus, ite ivdorum qui saepe confitentur , immo & in longioribus. frequente populo, qui aures Confessoris petit, praestat formam praediactam verba necessaria continentem proferre dumtaXat. c
ua ratione Confessor peccatorum meminisese debeat, quando ea absimul
I propter confessionem valde longam , sue quia necesse fuit absolutionem per aliquot differre dies : ut quando impendenda sit absolutio Confestor oblitus fuerit
Peccatorum Pinoitentis . Quaeritur ergo quid in hoc casu erit agoraclum. ι
mo quod non oportet ante absolutionemn nc V gr. dandam repetere a confessio nem, alio tempore fictam . si idem Confessors Dam , iii alter, debere repeti certum est J recordetur vel peccatorum, vel status poeuitetitis, vel poeni intiae imposita'. sed sussicit si uno verbo se poenitelas accuset de omnibus. quae prius dixerat, addendo alia ossi forte de novo occurrant addenda. Ratio est, quia huc sufficiunt ad legitimum judicium ferendum .
218쪽
i Immo si Confessor poenitentiam imposue rit poenitenti; nec est necesse quod meminerit peccatorum , ut dictum. est , net ipsius poenitentiae impositae, cum fatis b sit recordari illum fuisse confessum, .dignumque judicatum , qui absolveretur I poenitentiam , quaecumque fuerit, jam fuisse datam: nec ipsum aliquod novum Commisisse pcccarum , vel si commiserit, rite nux aperuisse: tunc enim poterit, nullo alio requisito, amotritionem tuto conferre. Ratio est, quiasta tus il l e recolend us fuerat ad form andu miudicium , taxandamque PS nitentiam , quae jam rite facta supponuntur .s Secundo in praedictis omnibus si eo nistingeret priorem confessionem fuisse factam C fessori non judici, idest qui non habuisset surisdictionem , ut si quis yer priorem
praedictam confessionem aperuisset peccata sua non Sacerdoti, vel Meerdoti non appro.
nato, saccidit autem id μὴ in casibus reservatis, pro qu ibus inferior Confessor non est Iegitimus judex, qui tamen solet audire. & deinde facultatem a Superiore rece pit, ut absolvere in alia sequenti consessione possit J si inquam id contingeret, debet de-ancle c Conreuor constitu tus jam legitimus Iudex iterum audire peccata punitentis, quia Illa prior confessio non fuit sacramentalii,
cum non fuerit judici exhibita, ut suppo-
Et quidem hoc certum est apud omnes. h Suar et Ibidem. c Deleto diis. i5. de poenit sect. Isata.
219쪽
Solum est quaestio : an etiam in hoc casu sufficiat poenitentem dicere in confusor me accuso de peccatis jam in alia minus legitima confessione narratis.
In quo rursus certum sit, si Confessor il- .lorum peccatorum notitiam habet in particulari ; satis superque sufficere , d sicuti susscit, si Confessarium, qui meum pecca tum abunde scit , ut si illud vidisset, vel illud ego extra Confessionem , consilii causa, illi narrasi em , dicam : Me aecum de peccato quod vidisti, vel de quo consilium
dedisti. Quare quae stio est dumtaxat: An si tunc
Confessor recordationem tam distinctam non. haberet: sufficeret tamen notitia aliqua in confuso Respondeo varia hic aliquantulo minutiora tradi a nonnullis, e pro praxi satis sit in harioenxu , quando confesto prior peracta eliolim non Iudice Γ nam pro aliis, quando prior confessio fuit tacta sine dolore, vel non integre , si supponatur legitimo judici exposita ; locum non habet haec quaestio , dc consequenter non est tunc necessario in particulari repetenda confessio , cum satis sit praedicta confusa
notitia 2 regulariter lassicere , f si dicat
poeta iteras, accuso me de peccatis in priore illa confessione recensitis. Ratio breviter
est, quia jam Confessor hoc modo resume. Te poterit disti iustam cognitionem status
220쪽
poenitens, & ex vi hujus distincte cogniti,nis jam factae sacramentalis , absolvere . Quod si non resumeret ut certe freque ter occurit) tunc satis erit, si resumat con fusam, vel si neque hanc resumeret, postulet a poenitente Confessor notitiam aliquam media ira, seu confusam praedictam peccat rum , quae sum ciat ad judicium formanis
dum , p nitentiamque taxandam, nec paeis nitentem cogat distinctam, noVamque peo Catorum confessionem afferre. Ratio est, quia tunc regulariter eXcitabitur memoria
Consessoris , ut non procedat ad dandam poenitentiam ex illa priore cognitione sola, quae non fuit sacramentalis, & non mia
siceret, quia peccata distinete debent judicilegitimo exhiberi , sed ex utraque , idest ex hac praesenti confusa , ut relata ad illiam priorem distinctam : id quod in re morali nostra fatis, superque es Ex dictis vides,
qualido secunda confessio sit coram eodem Confestario de hoc enim casu sempia hic locuti sumus, nam si coram alio, jam dictum nu I. o sive confessio tuerit perperam exhibita ex detectu doloris , sive ex defectu examinis, sive quia faeta est coram non Iudice, sive quia aliquod peccatum si Crilege tacitum est, semper debere ita, saltem in
genere , eam repeti , ut aliqua cognitio in coniti in peccatorum redeat in memoriam
An autem Grana ii 3. p. de Sac. Ont r. T. tradi. 9. d. I 2. Duci. Dianae p. . tr. Iq. qu. I.