장음표시 사용
51쪽
fortasse erit reservatum, quod commissum in ciculo non erat: debet igitur id explicari, ut videatur an Confessarius, cui nunc is Religiosus confitetur, iurisdictionem ha beat absolvendi. Secundo quando poenitens est in proxima occasione peccandi : tunc enim debet explicari tempus praesens: ut scilicet Consessarius vel illum obliget ad eam removendam, vel si renuat a beneficio abs lutionis excludat. Die 2. Martii i679. Innocentius XI. damna-mit iu sta scriptam propositionem. Non tene- ur Confessario interreganti fateri peccati alicujus co uetudinem. 4 Petes quoad primum casum. Quod uille Rel igiosus confiteatur cum habente ρο- testatem l v. gr. cum Praelato 3 Respondeo tunc cum illud peccatum servatum re* ctu talis confessarij nec quam sit; tacere tempus poenitens profecto potest. due Petes iterum quoad secundum casum rQuid si quis habeat occasionem proximam sed ipsemet jam tollat, seu emcaciter tot iere proponat Respondeo tunc nec obligari e ad aperjendum tempus: siquidem ratio quamobrem obligabatur jam deficit. Illud approbare non valeo, quod aliquiamrmant: 'posse scilicet sine peccato gravi poenitentem, sive ex se, sive interrogatum a Confessario positive dicere illud peccatum quod de facto nunc commisit , esse peccatum antiquum : quia nimirum
sajunt 2 idest mendacium de relevi, cum
52쪽
CAP. I. 2s non sit de re necessaria ad consem nem: id
inquam non approbo, non solum ex eo Ca Pite, quia tenemur interdum verum respondere quando a Confessario de aliquibus interrogamur, quae quamvis non estenta nobis necessario dicenda , conducunt tamen ad nostram utilitatem, medicinamque quale esset . aliquando peccatum esse recidivum, esse ex Consuetudine, &c. de quibus interrogati vera dicere omnino tenemur .fut intia etiam nos dicemus: g sed praecipue illud non approbo ex alio capite, quia nimirum quando negative se quis gerit, &nihil dicit de tempore commissi deli et i , id quod fieri posse concedimus) certe commisiium suum praesens delictum confitetur, quia in ipsa consessione illud involvit: quare esto Confessarius apprehendat illud esse peccatum alio tempore factum, non tamen id dicit poenitens; sed Confessarius ipse per se sic apprehendit: Ex alia parte, quia Confessarius quando absolvit habet intentionem absolvendi omne illud peccatum quod potest. dc a poenitente dictum est, non est periculum frustrandi Sacramentum. At vero quando positivd quis dicit illud esse peccatum antiquum, cum sit recens non expli-χat , ne implicite quidem , suum praesens delictum, sed aliud antiquum quod non feeit, id quod esse t non fateri omnia sua peccata , quod est sacrilegium.
53쪽
- g. 2. In confessione generali an omnia mortalia alias confessa aperire teneamur. 7 AJ On tenemur: atque adeo possumus in omittere aliqua peccata etiam mortesia , sed alias rite manifestata, quae est communis, & certa Theologorum,opinio . . a Quod si Confessarius decipiatur putans hunc poenitentem ea sola hibere peccata , quae dicit, ipsettamen poenitens non mentitur, Cum solum proponat aliqua, aliqua non item, in quo nullum est mendacium. Quid si poenitens dixerita velle generaliter confiteri ,& deinde non omnia proponat Resi
Pondeo, nec tunc mentiri, quia communis iensus est, ipsis Confessariis maxime notus , quod in confessiqne generali nonramma- alias . rite Confessan viantur: imbetiam si mentiretur , Peccaret solum venialiter , esset enim in relevi, & minime ad consessionem necessaria. Alia huc pertinentia vide infra cum de mendacio in confessione libro hoc 2. cap. IO.
F. y. An peccata dubia sint necessario clav bos subdenda. 8 Ubium aliud est positivum , aliud JIta negativum. Positivum est quando
quis aliquas habet rationes, vel motiva PrΟ-
54쪽
habilia ad credendum, rig. fle peccatum aliquod commisisse, & habet alias rationes, seu motiva probabilia ad credendum se illud non commisisse. Hoc quod vocavimus dubium positivum , improprie vocatur dubium : vere enim appellatur , & est judicium probabile . Negativum est , quando quis nou habet rationes, vel motiva, saltem probabilia ad credendum se peccasse : sed nec rationes similes hahet ad credendum se
non peccasse: sicuti non habet quis rationes probabiles ad judicandum arenae maris grana paria esse , nec ad judicandum esse imparia. Hoc enim vero proprie vocatur
dubium. His positis.s Certum in hac re nostra est primo eum qui dubius est positive de suo peccato , hoc est habet rationes probabiles , quod non peccaverit mortaliter , ct similes rationes quod peccaverit; non leueri a ad illud confitendum . Ratio est, quia se conformat ju- dioio probabili, quod satis est ut in rebus mo ratibus , juxta rectam rationem , quis prudeNter agat, etiam relicto probabiliorio judicio.
io Cerrum est seeundo . Qui probabitu ter, imo certo scit se mortaliter deliquisse, habet tamen rationes probabiles se illud con esse confessum, sed & probabiles item B a ha
55쪽
habet se consessum esse ; nec teneri e ad illud confitendum i quidquid aliqui in coibtrarium dicant: d Ratio est evidens, quia adhuc sequitur judicium probabile, II Certum est tertio. Qui rationes probabiles habet se non peccasse , vel scit quidem se peccasse, sed habet probabilitatem jam se esse confessum , si nullas habet ratio. nes credendi contrarium ; non teneri ad confessionem: Ratio est eadem dicta, imo, ut patet, major. aia Certum est quart. . Si contra , nabens rationes probabiles judicandi te peccasse , sed nullam rationem probabilem haheas judicandi te esse confessum , quod e lip dubitare ne9ative de confessione) tenerI ete ad confestionem , Ratio est, quia tune possessio praecepti confessionis est contra ter constat enim de peccato, deque obligatione confitendi: de confessione vero iacia non
ulta, igitur solum superest de
dubio negativo , & quidem circa culpam mortalam : An scilicet qui negative dubitat se peccatum commisisse , vel quod commisit fuisse mortale, teneatur ejusmodi peccatum dubium confiteri. Dubito v. g. sere nullam habens rationem probabilem me excosantem, an occiderim hominem , vel posito quod occiderim, dublio an cum debita advertentia occiderim i obstringor ne
56쪽
tale homicidium in consessione declarare I4 Prior sententia negari posset, s &quidem validis rationibus . Praecipua illa est , quia in hoc casu melior possessio est pro
poeni tente r neque enim debet certo con demnari, aut costi pati sententiam certam confessionis . tantumque onus subi re, quantum est naturae hominum fragili ipsa consessio, pro delicto dubio. 15 Posterior tamen sententia est communis apud g Theologos, qui obligant f- deles ad confessionem talium peccatorum in praedicto dubio . Ratio hujus sententiae potius est extrinseca , qutam intrinseca : nam La ymao b postquam priorem sententiam ut sibi probabilem proposuisset, ii, sine addit se nihil hac de re velle statuere . Joannes Praepositus i similiter docet priorem eandem sententiam esse speculative probabilem, incet non sit in praxi a posteriore racedendum . Diana L postquam attulit ex citato Layman rationes pro sententia priori con- φcludit: ideo tu cogita , nam ego absolut8amrmativam hoc est posteriorem a nobis modo adduistamnententiam teneo. Delugo l
57쪽
ubi eruditὸ solvit omnes rationes, quae faciunt pro posteriore, quam ut dictum est, Τheologi communiter sequuntur: tandem ab eadem communi non esse recedendum statuit, nixus eo fundamento e quia nimi-xum talis est usus, &praxis communis totius EccIesiae, cujus praxis cum initium non
agnoscatur, assirmari potest salo ita Christum Dominum instituisse, ut scilicet etiam peccata dubia fideles confiteri teneantur . 16 In hac gravi dissicultate Dico prim bpriorem sententiam interdum ratione subjecti non λlum practice probabilem , sed certi stimam esse a nempe pro conscientiis timoratis strupuIosis . o Ratio est , quia hi in dubio debent praesumi non peccasse mortalitere quare, & in eo dubio , in quo alii essent obligandi , ipsi sunt omnino exumendi .a Dico secundb absolutῆ, ex ratione objecti posterior sententia in praxi recipienda est et Carteriam an prior practici excipi possit, ut certo decernere tantu i Ili Doctores ausi non sunt.; ita nec ausim ego.
Sed jam post haec a mein praedictum m dum scripta , imo in prioribus impressionibus edita, invenio a doctis, & prudentibus Thologis hanc posteriorem sententiam fuisse probabilitatis munere donatam. Nam eam novissime amplectitur Hier. Ferenti
o Sa, Suaret, Granadus, Becavus, ali
que relati a D. Sanebeet, in selectis diis.43. nia I 8. o Cob. tr. I. disp. 3. de comc. Icrupulosa
58쪽
nus de scandalo, dccor redh. frater. disp. I. quaest. I. num .49. & insuper inter caeteras Probationes adducit judicium, quod doctissimi Patres Collegii Romani Soc. Iesu protulerunt. Dum enim cinquit ex Provincia Austriae propositiones aliquae misi, essent Romam ad nostrum Adm. R. P. Generalem , ipsius jussu examinandas a Patribus Revisoribus, quorum munus est, libros diligenter expendere, antequam imprimantur, tale judicium, quod mox subjiciam, tulerunt unanimi ter circa nonam petitionem fa- tam . Nona petitio haec erat. Peccata dubia, ve posistia, seis negativὸ tantum d
bia sint, consiteri non tenemur. Responderune ita De peccatis dubiis ponti ve non est dubium permitti posse, cum ut opinio communis Doctorum. De Peccatis dubiis ne live j circa quod est major dissicultas, judicavimus olim Mon debere permitti secundum nostras regulas , cum vix reperiatur unus Scrjptor, qui illam aperte tueretur . Nunc vero cum jam aperte, &v prosesib in m is scriptis tueantur praeter Agidium, Coninch. de Sacram. Poenit. d. . dub.d. Pere. Me chant. in Tributa. Sacri tract. q. tit. 6. Caram ueI in Theol. morat.: ibo. d.4. num. t 8. Joseph de Ianuario
alii multi' Scriptores illam judicent probabilem, censemus posse jam in Scholis Societatis permitti . Hactenus Ferentinus . . lae Dianam par. p. resol.a. qui exscribit
59쪽
verba aliquorum ex his Scriptoribus. & ali- . hi trin. I 6. resol.79 ubi citat Bossium. Me tamen juvat a mea sententia non recedere , pro qua initio hujus numeri 17. dixi. i8 Denique Doctores ρ hic advertunt si in confessione asserat sola peccata dubia , debere moneri ut addat aliquod peccatum chrium ex alias confessis, ne scilicet perieulum subsistat frustrandi Sacramentum, si forte illud verum peccatum non fit, atque adeo non sit materia Sacramenti Poeni temtice. Quod si hoc certum haberi non possit; γ tunc prudentis arbitrio juxta materiae ne-- cessitatem, dubiique probabilitatem ,δ de nique salutis proximi periculum , absolvi Poterit poenitem , sub conditione saltem mente eoncepta: id quod in pueris, quando
sunt in confinio acquirendi rationis usum, usu venire solet , qui ex Villa lobos apud Dia-Nam P. q. tract. 3. res sub d ta conditione absolvi debent. Ιmo audi Merollani tom. disp. 3. cap. 3. dub. I. num. 3 9. tini- versaliter loquentem . Quamvis optimum consilium sit, ut confitens materiam dubiam adjungat aliquod certum alias confessiam , tamen consilium id est, nec videtur praece- . ' Ptum , quia praecepta non sunt facile multiplicanda sine cogente fundamento, nullii bienim tale praeceptum invenitur impostum. Non quidem positivum, ut clare patet, neque naturale, nulla enim injuria fieSacramento , impendendo tunc absolutio. Nem sub conditione, quia non vere exponi-
60쪽
fur periculo irritationis ; non enim foma absolqtionis absolμ te cadit supra materiam suffixientem sed tantum conditionaliter, si adest ma teriae conditio autem nihi l ponit inesse. Adde quod teneretur quis pluries idem peccatum confiteri, quod nullo jure probatur. Haec Merolla. Illud huc facit, an Confessarius teneatur de omnibus peccatis, quae audit in confessione judicare an sint mortalia, an venialia Respoudet huic quaestioni sic Sylvester V. Sacerd. Non tenetur Sacerdos de singulis
auditis determinare, utrum sint venialia. an mortalia, quando non sunt clara, secundum Archidiaconum , ut de his, de quibus sunt opiniones, vel poenitens nescit exprimere mentem suam circa assensum , vel moram Peccati ; tenetur autem determinare declaris. Haec SVl Mester, qui ibidem etiam illud notat Ne Sacerdos subi poenitens est dubius de aliquo ne , inquam, asserat illud esse mortale, si non est certus. Sed cim Ca hoc oportet Omnino videre, quae dicam
1.4. De peeeatis eon legis ut dubiis . .
Iu CI poenitens bona fide confessus esto peccatum dubium, ut certum, V. g. se furatum esse aureos centum, vel Consensum praebuisse turpi cogitationi, sed deinde incipit dubitare de tali furto vel de dato consensu: non obligatur a iterum illa coim B ue fite