Inscriptiones Græcæ vetustissimæ. Collegit, et observationes tum aliorum tum suas adjecit Hugo Jacobus Rose ..

581쪽

Faxit ad quod propius accederet ΔΑΚΡΥΣΙ ΚΟΣMEI. At vero iumarmore post ultimum Δ satis clare linea apparet, neglecta Vis- Conto, eaque non incurvata, ut esse deberet, si A post Δ scriptum suisset, sed perpendicularis. Statim post eam marmoradosum est. Non dubium autem, quin ea, ad Ε pertinuerit et quin ΔEMOΣ suppleri debeat. Num πολις et δνῆμος ita necti solent. Tyrtaeus M . v. i5. Et νον o εσθλον τουτο πολ ηι τε παντέ τε δ ἡ μαν, οστις ανὴρ διαβὰς εν προμάχοισι με, 1, et mox v. 27. Των δ ολωρυρονται αεν ομι- νεοι ἡδε γεροντες id est δῆμος

Hic locus simul ad verbum sententiae Commodum nos duceret, si metrum oλωσγυρεται, ooύρεται aut simile aliquod caperet. Cum Cantabrigiae Epigramma cum P. P. Dobraeo, viro Praeclara doctrinae in iliique dilectissimo, communicarem, is in ipso fere legendo supplevit ΔΕMOΣ ΕΡΕXΟΚΟΣ, idque eo lithontius amplector, quod apud poetas Atticos nullis nominibus saepius Atheniensium terra utque Populus dicuntur, quam quae ab Erechtheo ducta sunt: ' QU. δαι, γαια 'Eρεχθεως, ' Ερεχθειδων λεως, πόλις, alia. Jam pentameter. V. IO. ΠΡΟΣΘΕ ΠΟΤΕΙΔΑΙΑΣ ΗΟΙ ΘΑΝΟΝ ΕΜ ΠΡsine negotio per Π POMA XoIΣ suppletur, conjectura eo certiore, quod post II E fractura marmoris non lineu uuda, quam Vis- contus dedit, sed simul curvaturae, qua P efiicitur, pars satis ampla eminet. V. II. ΠΑΙΔΕΣ ΛΟΕNAION ΦΣΥXAΣ ΔΛ . . . T ... ΡΡΟΕ XΣANTA PETEN KAII A T. YΚI. . Hujus distichi misere affecti promtiorem spondeo medelam. quam quis post Visconti conatus expectet. Etenim hic vir egregius, cui Londini hrevi tempore multa agenda multaeque inscriptiones describendae erant, Cum singulos nostri epitaphii ductus atque apices repetitis vicibus cXaminare non Posset, Praeter vidit, versu II. vocis poAtromat, quae a ΔΛ incipit, post lacunam tres literas ΡΡΟ non quidem integras superesse, sed ita tamen Comparatas, ut Cum aliis coniundi non possint, porro in lacuna inter ΔΑ et PPO, si literas praecedentis versus supra eam positus - Diuillaeo by Corale

582쪽

. 84 APPENDIX. computes, ablatas esse tantum litoras tres. Quae cum ita sint.

vox lacera necessario erat ex adjectivo ΛΝΤΙΡΡΟΠΟΣ- Hoeita vindicato, videro licet, quo ergat sententia, cujus particul; Ein marmore haerent. 'μπειν de trutina dicitur, cujus altera lanx pondere gravata descendit, Icτυροπον de pondere, quod lances εν σσεν susperasas tenet, sive de aequilibrio, denique αντιρροπον de omni, quod in lancem injicitur, ut alteram ducat, et usu metaphorico ap. Sophocl. Electr. 1l9. Moi.η γαρ αγειν Ουκετι σωκῶ λυπῆς αντι ρ ροπον cibos.

Neque in verbis inveniendis diu errabimus. Nam filios Atheni

Ensium, qui Commemorantur, et animas eorum velut in altera trutinae lance, denique vocem αρετή, quae tanquam αθλον insequenti versu inest, si inter se Conseruου, patebit. quae hic senientia emergat. Nempe viros illos vita tradita, proposita, Tirtutis gloriam parasse, seu vita virtutem redemisse. Iam me

mineris Homerici παρθεμενοι dicti de iis, qui cum vitae suae periculo aliquid suscipiunt, et versum integrum constitues lege udo ΡΣΥXAΣ ΔΛNTIPΡΟΠΛ ΘΕΝΙ Ο seu potius OENI ΚΣ, nam in seq. vorsus initio finis temporis a risti ΣΑΝΤΟ eminet, qui verbi, quod invenimus, non nisi Participium praegredi patitur. Hujus autem ΣANTO etiam prima litora discerni potest. Apparet enim superior pars literae Ε,

hinc E. . .. ΣΑΝΤΟ, a P Parent pimi erea ante Σ apices duo, quorum lineae ita directae sunt, ut si literas A X applices, toti ab his obtegantur. Erui igitur ex ipso marmore potest E . . A XΣΛNT. Iam vox versus I l. supra lacunam posita docet addendas insuper duas esse literas. Hinc edideram EI PAXΣANT, male omnino. Nam προσσεσθαί αρετην esset eae ere virtutem, tanquam rem debitam. Hoc enim sensu πράσσεσθαι αρετῆν apud prosae scriptores dicitur, et vero etiam apud poetas. Pind.

Uerum quid sit, primus vidit Adolphus Lange, vir aeque doctrina ac judicio pollens, nempe E . . . A XΣANT supplendum esse ELLAXΣANT ut sit ἡλλαξαντο ab αλλάσσομαι, quae vox de rebus permutandis usu sere solemni adhibetur. In idem statim incidit Schae serus, cum ei apographum epitaphii ostenderem.

583쪽

Aderant tum apud eum mecum Midiarus noster, Spohnins atque Misigius, qui utrique nuper exquisitam doctrinam egregiis documentis testati sunt, quorum Criticorum communi consensu cum H αξαμπο exciperetur, eo minus de admittenda voce dubitare licet. Habemus igitur, quod disjecta versuum et sententia membra flagitabant:

Pirχας ἀντίρροπα θέντες 'Hλλάξαντ' αρετην, ita ut ΓΙαῖδες Λ ναίων, quod praecedit, appositionis loco ad vi

θανον εν προμάχοις reseratur. Cave autem ἄντίρροπα dictum putes pro ἀντιρροπαπ. Est enim praedicatum ad ψυχας, non ad θεῖναι referendum, i. q. νυχὰρ θεντες εοστε ἀντίρροπα εἶναι.Μutuata videtur dicendi ratio ad Homero, qui de Achille Patrocli funus αθλοις propositis ornante ita II. IAE. 75 I. H ταλαντον δε χρυσοῖ λοισθηι εθηκεν seu λοισθῆia θῆκεν, ubi cave, ne ad alteram lectionem λοισθῆi aberres . Ibi 'Hιιιταλαντον λοισθήici θεῖναι nostro 3ρυχὼς ν ρροπα θεῖναι exacte respondet '.

iscontus IIctioεe 'Aθη-ίων Vocativum putavit et reliqua ita constituit: δ' ἀπομάξατ' ἀρεIO AF πρῆξαω π ἀρετήν. Prius vel ob particulas literarum ex lacuna eminentes admitti Donposse jam monitum, posterius undecim literas inseri marmori pro novem literis, quae, monStrant Versu supra posito aderant

Aceedit, quod πρciξαι ἀρενεν non est Grareum. Nam πρciξcii ἀγαθόν. a nemine ita dicitur, licet ille phrasin bene notam dicat, nimirum deceptus milico faire δε ιι en, aut Italico far dei bene. Porro quod ex A schinis orat. contra Timarch. p. 6. ed. Tvlor. p. 64. ed. Reiske

tra 'I imarehum ah AEschine dictum, si Dexum t i speetas, est quor3tum e cor ore facere, nee ullo modo

cum ἀρετην πραττειν conserendum.

quid in geona illa agatur. Nempe Eschylus loquitur, ut suum Contra Euripidem decus defendat. It que exempla orphei, Musaei, Hesiodi Homeri affert, quae imitanda

Hos igitur sequutus μεν - μή φρήν ἀπομαξαμεν i, dicit se fecisse multas Teucrorum, Patroclo In virtutes. Quidnam hac a poeta die- tum uliud significabit, nisi eum carminibus eorum mores et res praeclare gestas velut imaginem

584쪽

Reliquum quod est sine negotio suppleri poterit. Num ante literas YKL paullum affectas apparet etiam particula literae L. Jam EYKL initium est verbi EYKLEIΣAN, quo scripto IIAT supplendum erit ΠΛTΡΙΔ. Confirmatur id computatione literarum iii praecedentibus versibus, quae inter IIAT et ΕΥΚL irestiteras excidisse testantur, quas reducas scripto ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΕYXLΕΙΣΑΝ, ut incit jam Vis contus. - Ad sententiam cs.

Haec habui, quae de epitaphio dissererem, haud dubie pretiosissimis literarum monumentis marmori inscriptis, quae ex antiquitate ad nos delata sunt, adnumerando. Mus enim est antiquitatis, ut a paucis sui generis Superetur, et vetustam Atticorum literaturam atque orthographiam plenius exhibet omnibus, quae hucusque ad notitium nostram pervetierunt. Praeterea memorabile est, tanquam monumentum, quod publica cura viris pro patriae gloria mortuis Positum, et quod solum fere ex magno illo sepulcrorum agro supersit, qui imaginibus et versibus seculorum gloriam testaretur, omniumque nomina posteritati traderet, quibus contigerat pro patria pugnantibus mori. Auget insuper veteris elegiae reliquias, dictiono conspicuum simplici et ad Tyrtaei, Τheognidis atque Solonis indolem consormata, quae versus finem prisca nobilitate insurgat. Denique in eo habemus rerum illo tempore gestarum documentum, incorruptum suique generis unicum, quippe ad cujus argumentum Thucydidis historiam exigere indeque egregiam ejus fidem comprobare licet. Restat, ut ipsum subjungamus ea forma, ad quam communi amicorum, Visconti atque nostra opera revocari potuit: 'Aθανατον κλε- οιδε φίλην περὶ πατριδ εθεντο, Σημαινεν δε μάχη δυσμενεεσι βίην aliquam expressisset Addit enim, id laetum

Ceterum quod h. l. AEschylus dicit,

Τευκρων ποιησαι, id antea Euripides de se removet his verbis v. 988.

589쪽

No. VII.