장음표시 사용
21쪽
Mi Pelaxius et Dies ille pro tempore vel spatio simpliciter sumitur, sivest pro diebus, ut plerisque placet: Nana singularis pro plurali saepe iiiii scriptura ponitura Deop. L. l. c. 5l, et alibi et in illo Cap. li dies
a quo coelum et terra Procreata dicuntur, pro tempore usurpatur si et spatio loto quo e re alio ordinatioque processit n l C. Xl IJ. α n. - cunt Doctores communiter , ait Molina . Moysen eo loco sumpsisse
vi diem pro tempore, iuxta illud Deuteronomii XII, tumia est dies per- dιtionis , ei alibi saepe in Scripturis sumitur dies pro temporc n i in I. D. De Op. rex. dieri. Cum eo thac in re in concordat Bannes . . Dies Q po est accipi pro quacumque duratione et mensura η i in I. p. q. 73ὶ. Pererius scribit: a Sic frequentissimo est apud Prophetas, qui . nomen diei usurpant pro tempore n. Probabiliter nonnulli ex hisco acriptoribus diem pro tempore accepissent ει in I. Gen. ubi legitur:
a s unus, dies secundus. B te . . Si vidissent, quod nos videmus, vulgari interpretationi non vana opinionum commenta, Sed accuratas opinponi observationes, quae naturae iudicia sunt. Opinionum commen-m delet dies, naturae iudicia confirmuι: ait Tullius J. Nee solum in plurali numero, ut quidam theologus scripsit, sed et in singulari dies in scripturis pro inde terminato tempore sumitur. Amosii VIII. legimus. α Ecce dies veniunt, et mittam samem .... in die inais i. c. tem - α pone illo, ut explicat Targum quod dicunt lonathae J deiicient vir-u gines pulchrae et adolescentes in siti n Vides, diem singularem idem significare ac dies. Mich. IV. α Et erit in novissimo dierum: erit mons si domus Domini praeparatus in vertiee montium n. IIoc loco novissimus dierum ultima vel postera tempora significat, et ita vertunt LXX. interpretos Syrus, et Arabs, et Targum Ionathae sin Polygi. Londini. Ita etiam P. De-Carriores et Clericus. Singularis est locus Nahum Ill. 17, ubi dies exprimere videtur tempus frigidum.praesertim nocturnum. a Custodes tui sicut locustae, et parvuli tui sieut lotustae lo-κ custarum quae confidunt in saepibus in uis frigoris i. ortus est sol. α et avolaverunt, et non est cognitus locus carum, ubi fuerint. η Vida
Iob XXXVIII, 22, 23; Ose. II. 1ti. 21; Eaech. XXX i 2. 3; Ioel. Ill. 18.
Abd. V, 11, 14. Soph. III, 11; Zach. VIII. H; etc. S. Irenaeus plures as insert expositiones comminationis Adae facine u quocumque die comederis ex eo, morte morieris D et hanc inter alias: primi parentes in D
i Nel freddo tempo. Ita vertit Arehiep. Martini
22쪽
psa die mortui sunt tu qua manducaverunt, quoniam conditionis dιes unus, i. o. interprete Petavio, quia totum illud spatium quo mundus persevera ι unius diei instar est 3. Addit Irenaeus let consonat lustinus in Dial. cum Tryph-ὶ Ada in dici possis mortuum so die quo peccavit, quia intra millesimum annum decessit: sunt autem mille anni dies unus. Ps. LXXXlX J. Rabbiai distinguunt inter dies divinos
et liumanos. R. Nechonja Lib. Isuhir K Dies Dei S. B. sunt mille anni
Ps. XC. nobis LXXX lX . v. 1 etc.; v et Tuthul Rubeni u Dixit Deusu S. B. Ecce ego vivum relinquam liominem per unum diem: Sic cnima dixi ipsi: quocumque dic comedes morte morieris; sed vos non nou si is an dies intelligendi sint divini, an vero liuinani. Ego vero da- ho ipsi diem unum ex meis, h. e. mille annos. ita ut illo vivere de-α beat 930 annos. v Apud Schoeiaenium s Hor. hebr. T. I. pag. 1052 ..κ Dies maguus Dei mille annorum circulo termina turn.: ait Lactantius sol L. Al P P. et expositores, cum lateanιur diem sumi saepe in Scripturis pro tempore, anno concorditer Sex illos dies c. i. Gen. accipiunt pro diebus Et horarum' Minimo sane: sed iuvabit advertere quod etiamsi talis extaret consensio , tamen exposita interpretatio quae validis ot cogentibus causis innititur, minimo foret anathemata digna. Revocanda est doctrina sapientissima Angeliei Doctoris. α Quana ad fidem pertinent duplicitur distinguuntur: quaedam eni in suntu per se da gubalantia sidet, ut Deum esse trinum et unum. et huius et modi; in quibus nulli licet aliter opinari. uuaedam vero per acci-α dens tantum, in quanium scilicet in Scriptura traduntur, quam si des K supponit Sp. S. dictante promulgatam esse, quae quidem ignoraria sine periculo possunt ab his qui Scripturam Scire non tenentur, si- a cui multa historialia, et in his etiam Sancti diversa senserunt, Scria pluram divinam diversimode exponentes. Sic ergo circa mundi
et principium aliquid est quod ad substantiam fidei pertinet, scilieetu. mundum incepisse, creatum a Deo, et hoc omnes Sancti concordi - ter dicunt: quo autem modo et ordine faetus sit, non pertinet ad A R dem niSi per accidens, in quantum in Scriptura traditur, cuius Ver1. si tutum diversa expositionu Sancti salvantes, diversa tradiderunt n
23쪽
In li. seni. loe . cil. . In hac igitur quaestion E de modo eι ordι ne quo factus si ι mundus, non pertinente ad fidem per se. sed tantum peraecidens. licebit et nobis diversa gentire quod Sancti secerunt, eι veritatem Scripturae salvando novam expositionem Prolarre naturalium scientiarum incrementis congruentiorem.
Verum DP. et interpretes in vulgari dierum illorum expositione consensisse, salsum est; immo vero dociissimi viri ne probo orthodoxi prositentur, compertum nullatenus esse ei definitum, quid illorum dierum appellatione significetur. Susticerent ad hoc ostendendum quae ex Augustino, Thoma et aliis attuli, quibus addere potuissem Λthanasium. Clementem Alexandri n. , Procopium, aliosque non pau- eos. Imo Nicolaus Spedalieri scripsit 1 , maiorem numerum theologorum putare mundum in instanti a Dco conditum, cuius potentia tempore non indiget; quod tamen minus vere dicium puto. Inter theologos , qui pro hac sententia Stare videntur, est qui admittat pro sex diebus aliquod brevissimum tempus, ut P. Serry.
Explicans diem primum, Sive unum Augustinus ait. a An hic dies lem. α poris lolius nomen est, et omnia volumina saeculorum hoc vocabu-a lo includit, ideoque non dicius est primus, sed unus dies 'n I De
Gen. afflit. L. I, c. 17. J Eadem et sero iisdem verbis leguntur apud Beclum. Nullus ex geologis nec amplius nec tantum postulat. Idem Augustinus ab hac sententia,quod nempe dies illi sint periodi inueterminatae, non semper abhorrere visus est; in libris enim de Gen. conιr. I n. et ad lil .imper alienus est a vulgari intelligentia illorum dierum, et tamen aliquam temporis succe33ionem admittere videtur e .g. terram prius invisibilem et insorinem, postea huic nostrae similem; ex quo videtur dies illos sumere pro in determinato tempore. De Gen. Conlr. Man. I, 1 ait a Tres dies superiores quomodo esse Sine luce polue - runt .... Restat ut intelligamus in ipsa quidem mora temporis ipsasu distinctiones operum sic appellatas, vesperam propter tramacti ο - . nem consummati operis, et mane propter inchoationem suturi ope - α ris, do similitudinu scilicet humanarum operum, quia Plerumque a re mane incipiunt ei ad vesperam desinunt n. Eadem et sere iisdem ver
his leguntur in Coin ment. in Gun. qui s Eucherio Lugdunensi Episco
l Anulisi deu' Esaina eriti eo di Freret ele. c. I. art. vll, g. 4. La maggior parie de te illigi hi da a credere cite tutio id dio axeise satio in un Scio istante etc.
24쪽
pis vulgo tribui uri quique ipsi iri hui videtur a s. Isidoro Hispalensi. Lib. de Gen. ad yit. impers. c. V l. scribit Augustinus: st uuaeri poteste quem diem dicat et quam noctem. Si illum diem vult accipi quem
Q solis ortus inchoat et claudit occasus. et illam noctem quae a solis et occasu usque ast ortum tenditur, non invenio quomodo esse potue-α rii, antequam coeli luminaria facta essent n. Singularis prorsus est
loeus sex e. 15. huius libril ubi loquitur de quinta die. et Hic plane qui-u vis lardus iam vigilare debet, ut intelligat quales illi dies enuine.
a rentur. Cum enim certos seminum numeros Deus animantibus de-u derit servantes miram certo ordine constantiam, ut certo dierum v numero Pro Suo quoque genero, et concepta utero gerant et o-ἀ uita ova calefaciant, cuius naturae institutio Dei sapientia conser-κ vatur , quae.... diSP ui ι Omnia Suaviter: quomodo uno die potue-α runt concipere et utero gravescero, et parta fovere atque nutrire. K et implere aquas maris, et multiplicari super terram' Ita onim sub a iungitur: Et sic factum est: ante vesperae adventum. n Ut verum
latear, hoc ratioeinium salsae nititur lecιioni quae Augustinum decepit; ibi enim verba illa : et aio factum est, nec in Hebraeo sunt, . nec in ulla cognita versione. At verum manet, s. Doctorem hoc in libro magis opinioni quae diuturnas ponit periodos quam vulgari favere. Lucu in asseram s. Cypriani, suboscurum quidem, et cui nihil luminis contextus affert. α Ut primi in dispositione divina septem dies annorum septem millia continentes n s K p. ad Fortun. De eahori. Murtyrii l. Pro rubiliter indicat, septem illos dies esso veluti typuin septem mille annorum mutidi, et consonat cum antiqua epistola quae s. Barnabae nomine circumsurtur, ubi legitur. 4 Attendite, lilii, quid' . dixit Consummaviι in reae dies. Hoc dicit, quia consumma sit Deusu omnia in sex millia annorum. Dies enim apud illum mille anni sunt. Ipse mihi testis est, dicens: Ecce hodiernus dies erit tamquum mallea anni. a Similia invenies apud Irenaeum lL. v. Contr. Haur. c. 28 l.
. Et apud Virtorinum Episcopum et Martyrem l De subrica mundi n. 3.ay. Gallandi T. IV , pag. 50 l. Quamprimum sortasse haec meminisse iuvabit. Dies illos pro diuturuis periodis accepit saeculo practerito Bertior PreobFtur Oratorii 3, eι recentius alii non pauci catholici , etiam
25쪽
ecclesiastici, amplexi sunt; uti Episcopus necchelli O. P., ct recen- Augustinus Glii si ex Barnabitarum familia, et cl. Abbas Rohrbacheri. Hermen egildus Pini Barnabita sero in eamdem sententiam venerat a. Bossuetus scrip sorax. Deum voluisse mundum sacere aea di-
a tro ore' ouesto genso non o attribuito at nome di giorao dat saero 'testo , . ne vi si puo attrihul re dat contesto. I giorni di e rearione non sono cerinmen- a te glorni da prenderit in SenS. Volgare, ne valutabili in ore: pereloeehe Mo-ὐ se indiea ei ascuno dei seguenti giorni colla fra se stessa eon eui in dira it pri- . . nio, dicendo : sera e mattina Si se un giorno, ci0δ il seeondo, it terro ete. . Ora ira la sera o la mattina volgarmente si computa la uoi te, . non it glorti no . Dunque ii glorno indicato eon quella espressione non e giorno da prea a dersi in senso eo mune , at pili pol reb de prendersi in lal senso quando aves a se deito: mallina e sera si laee uri giorno, perche tra la mat ina e sera vol- .a garmento si compula it storvo. Aggiugnesi elle alia prima mattina non po- a leva essere antecedente la sera , perelie questa nou si compula elle dopo ila mattino. Quindi intendesi ebe un giorno di treaaione neppure puo intender-ὐ si per un glurno astronomi eo di ventiqua tiro ore ἔ mentre questo comprenu de nolle e giorno , Iaddove quello 4 tra Bera e mait in a. II uome di giorno,u anelie volgarmente, si suola usare in diversi sensi , e anche in senso meta-u sorico : non dee pertanto semirare strans se si dir, , che ognano dei giurni' u di crearione ineoin inelati dat Ia formarione delia luee abhiasi ad intendere inae un senso superiore at eomuae , e a viguardario conte uri alto di ereagioneu iudi pendente da tempo- La crea Zione o un alto dei la Polema divina , con cuis essa illi I esistenta ad aleuni possibille it passaggio degli esseri dalla non estu Stenaa alI'esistenEa, it quale dat volet divino si compie in un is anie , e a notu come it passaggio da sera at mali tuo, ualle tenebro alia luce , o da questo M Passaggio et 3ieu presentato it giurno , nome da Dio flesso dato alla luce. u Questo Senso e certamen e nutatari eo e misierioso ; ma st quello che corri. u sponde ali opera di erearione a noi ineomprensibile, e di eat conveniva chao ne Parias Se uno storiso divina mente i spirato. Ora ira i si orni e gli aut diu crearione pub intend6rsi. intervallo qualunque di temps, po ichst i saeriti libri non dico no the lassero inaniediatamen te sinuenti l uno at altro. duin-ὐ di ira la formarione de' mari , de' vegehabili e degli animali, o la creario-M ne detruomo, possi amo supporre una selle di seeoli ancho incaleolabile ;u iem po che avra Fervito di eon solida mento delia terra ferina che gi, era stare ta tu una si uidita aequea, ed a prepararia ait ' abitaZione deli' uomo. Un geo-u logo Pertauio ii quale rispetii i sacri libri, puo irovare in essi uti tempoci incaleolabile auteriore ali est, en a della speeie umana n P. Erate negit do
26쪽
versis prostrearibus, quos appellare voluit sex dies. id eum eo dicit Ab
has Flolier i. Bossueto anterior et s. Der nardo coaeva idem scripserat s. Ildegardes a. Video modo theologos hanc sententiam citare saltem
longum bellum, inter Theologiam ct Geologiam sancita tandem p aae est, quae diique utilis crit utriquo; quare de illa non modo humanae scientiae eultores, .sed magis Religionis anaici et ministri laetari debent. Animadverte ..h4nc sententiam cum illa prima consistere posse; et licere nobis, ut assumamus tum inter Πrimani creationem et diem primum tempus aliquod, fortasse iasii. breve, intercessisse. tum sexiposai Os illos 4ies tamquam periodos in determinatas habendos esse. X. Venio ad ea quaς opponi possunt. Admoneo generatim, Obiectiones peti a vocibus 'dieg ,- vespero et mane, quae certe minus ad litteram explieantur in sentcntiis Origenis, Augustini, Athanasii, et Omnium qui sex illos dies in punctum temporis vel in tempus brevissimum, aut certe ordinario die non longius, contraxerunt. Igitur cos aeque angen ic nos, et vero magis. 0uod illi roseu nunt, Et nos reponero POSSim. s. Possumus itaque dicere: id respondemus quod Λugustinus, ut pro eo A lumas ll. cc. . quod AuguS lini recentiores vindices Hemicus Carii. Norisius i Vindic. Aug. C. ill . , et Sylvester Maurus i Theol. T. I. l. IV, q. 11 , quod Card. Caietanus , Seri y. Berti, aliique respondent. Nescio uisuiu alicui disticultatem sacere possit quod iuxta hanc sententium in creationis historia nomen diei duplici sensu sumi videatur, nempe pro tempore lucis v. 3. et pro tempore in determinato v v. 5, seqq. De hoc infra orii furino. Nunc hoc unum adverto: qui vulgari sententiae adhaerent hoc non obiicient; nam et ipsi hoc sacero necessarium habent; imo tres sensus voci illi claro solent. l. ' temporis
lucis C. l.3; 2.' diei 21 horarum v v. 5, seqq 3.' temporis in genere vel dierum sux C. II, 1.
1 An n. de phil. chret. Aout 1830. 2 u Sex enim dies , sex opera lunt ; quia ineeptio et eompletio singuli tua iusque operis uias dieitur o. S. li degard. Epist. ad coloniens ι .3 Videri possunt Lit,ermann. Instit. ιheol. r. l. pig. 30 l. Selii appinger Doctr. doctin. Eccl. V. s. g. 122. n. 1. l. Iterui atrii lavsen Hermen Sucr. V. I. pag. 245. Perrone Pret. Theolog. T. lli. pp. 84 - bs. Itoniae 1S36.
27쪽
noe potius obiicere possunt. Scriptum est Ex. xx,9. Seqq. ωSex mea bus opera heris et sit cies Omnia opera tua. Septimo autem die Sal . halum Domini Dei tui cti: non facies omne opus in eo. . . . Sex enim α diebus secit Dominus coelum et inrram et mare et omnia quae ina eis sunt , et requievit in dio septimo ; iocirco benedixit Deus diei et Sabbati, et sanctificavit eum. v Non intelligitur praedipii ratio immo nulla huiusmodi ratio est , si dies illi orclinarii dies 24 horarum non sunt. - Respondeo, periodos quae diei omine veniunt, non
absurde sumi pro symbolo et prototypo et dierum communium laboris. et diei ultimi hei,domadae quieti destinati. Nam vocem hanc diversi modo aliquando accipi in uno contextu, et ipsi lateri debent, ut nuper observabam. Augustinus aperie dicit, djes hebdomadae repraesentare aliquo modo dies creationis filiorum vicem quamdam eaehibere) ut non esse illis similes, sed mullum impures x. Ita in immensum distant Dei opera ab operibus homirum, et hominum necessariu requies v requie Dei, quae mera est a tiovis operibus cessatio. Requies humani sabbati horis vigintiquatuor coli tinebatur. At quis dicet Dei cessationem simili limite circumscriptam ' Septima divinae luietis dies an post horas 24 cessavit ' Dies septimus Sino Demere est, ne habel occasum, ait Aug. I similesque loeu Iiones de die hac leguntur apud Rabbinos V. Ugolini Thesaur. T. l. p. 569 . Tandem meminisse debemus. Hebraeis praescriptum misso otiam Subbatum septimi anni. Deus iubet i v. XXV, 2, seqq.ὶ α uuando ingressi suuritis ter-u ram, quam ego dabo vobis, Subbuli aes Subbulum Domino. Sex annisu Ser S agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesqueu fructus eius: Septimo autem anno Sabbatum erit terran, requιeιιonis
tionis vel dius ordinarii habdomadae , septem annorum typus existunt: cur igitur sex aut septem longiores periodi Sex aut septenI dierum solarium exemplar esse non possint ' Addendum est, etiam in Levitico post annum Sabbaticuin statim Hebraeis praescribi, ut numerent quoque septem hebdomadas annorum, i. e. 1πι ilS Sepιem, quae simul faciunt annos quadraginta novem: post hos erat 1unc tisicundus annus quinquagesimu3 seu annus iubilaei. K Non seretis, neque metu-u tis sponte in agro nascentia , et primilias vindemiae non colligu-
28쪽
M iubilaei redient omnes ad possessiones suas etc. v i XXV, 8- i5 . Denique, si per Irenaeum perque alios ex antiquioribus PP. sex aut septem dies, sex veI septem mille annos i g. 9ὶ signi ligare possunt ,
cur contra sex periodi longiores typi esse nequeunt sex dierum Xl. Maxima obiectio in hanc sententiam trahitur ex vocibus quae sexies Gen. I. repetuntur. Γι fuit vespera et fuit mane, dies unuS....dies secundus etc. duae tamen obiectio Pari ratione aut magis urget Augustini aliorumque sententiam, qui illos dies pro temporis momento vel pro una die accipiunt. Λt vero directe respondeo. . Si revera voees illae demonstrarent, sex dies Mosaicos a nostris solaribus diuturnitate non disserre, posset quis dicere, minime necessarium esse illos dies sine intervallo alterum alteri successisse; sed suisse tantum solemnes illos dies, quibus maximi quidam eventus , ut prima lux, astrorum manifestatio, primae terrae ex undis emersae. Prima animalia utc. apparuerunt. Supponere posset inter primum et secundum diem longum temporis intervallum interiectum et sic licter alios; ut unusquisque memoratorum dierum novae perio-cii novaeque operum evolutorum Seriei initium fuerit. Haec opinio
non admodum differt ab ea quam Burine negildus Pini lioc. cit. g. 9 Proposuit. nec a sententia Antonii Rosminii 1, qui putat hosce dies suisw lucis quasdam ad paritiones; nam luae appellatur dies inter po-riodos operum singularum interpositus.
v I lo penso the quei glorni segnino e distinguano eerti periodi di tempo
29쪽
Animadverto 2.' etiam do tribus prioribus diebus diei ui de reliquis quatuor: Et fuit vespera, et fuit mane, dies . . . At tribus primis
diebus sol adhuc non erat qui, accedens ad horizontem ab eoque recedens, et mane et vesperam ossiceret. Igitur generatim concludo: cum a sole Mosaici dies non pendeant, cum a solari die diversi sint, consequitur, mane quoque et veSperam quae de illis praedicantur . communi more accipienda non esse. Si tamen quis arbitretur omnino tenebras aliquas et lucis initium vocibus illis designari, hunc monomus satis habera nos, ut in singulis diebus , licet ii pro in determinatis temporis periodis accipiantur, lucis aliquod initium post obscuritatem aliquam inveniamus. Sed et do hoc Postea. Respondeo 3.' possumus recipere explicationem Augustini et Eucherii l g. 9 j. nempe quod vespera sit transactio consummati operis, et mane inchoatio futuri. Etiam in I. do Gen. ad lit. c. XVII. scribit Augustinus a Vespera, in toto illo triduo antequam fierent Iu-α minaria , consummati operis terminus non absurde sortasse in-ἀlelligitur; mane vero tamquam suturae operationis significa-α tio. v v
Tandem i. ' vespera hebraico anu mixtionem quoquo et confusionem significat a radico any miscuit. quia vespertino tempore tu ottenebrae quodammodo commiscentur atque visibilia omnia coloresque confunduntur: revera Aben-Εgra monuit a n v vesperam voea a ri, quod misceantur rerum figurae tempore vespertino s Abarben et in Legem s.' IV. J Ex hae voco derivatus videturErebus Graecorum,
quem cum Chao ponebant in mundi initio. V. Esiod. de quo Ovidius:
Erebumque Chaumque Invocat. Mane vero ripa derivari commode potest a radice arabica bachar, qua o interpretatur dividere, dilatare, aperire vel ab alia eiusdem idiomatis voce bacharon, quae signifieat mane nec non primogenitum. Mane enim sive Aurora aperit, ut poetae loquuatur, diei portas, lucem generat, parere videtur solem, reSque antea obscuras revelat et discernere facit. Etiam hebraice et chaldaice habemus ypa se indere, dividere et ' a parere vel potius parere primogenitum. Similis vox idem signifieat lingua Aethiopica Iob. Ludolphus Lex. p. 211ὶ : primogenitus qui aperit vulvam J dicitur za vel ' aa hebraice ; N P a chaldaice et syriace. BOM coplico
ignificat gravidam, seu parturientem. Hebraeis igitur Vox vesPera mixtionem et confusionem indicabat; vox mane divi Sionem, Partum , Distrigod by Coo
30쪽
ortum. Si ita, iuxta elymon vocis, nomina illa interpretemur, ea sano in unoquoque o sex diebus facile aptequa explicautur; in singulis enim aperitis quaedam est vel euolutio vel nativitas, commistione aliqua vel eonfulione rerum praecedente: verum hoc melius infra apparebit. Dices , hoc modo verba illa potius figurato et poetico quam iuxta litteram intelligi. At quot sunt apud Orientales voces locutionesque metieo et non ad litterae corticem intelligendaci Hoe Geneseos primum caput, quamvis illud carminibus non audeam dicere conscriptum, poesim lamen ubi quo sapit, quod fortasse materia ipsa sors necessarium faciebat. Et revera loquitur heic Deus creaturis quae sensum non habenti quae lamen Eum audiunt, et voci Eius obediunt. α Qua lingua, ait Augustinus, vocavit Deus diem lucem, et tenebras nou clem' Utrum hebram an grae ea an latina an aliqua alia' Apud Deum uest sino strepi in et diversitato linguarum purus intellectus. v. Dacen. ad lit. l. c. 10ὶ . Nonne poesim id rodolere videtur, quod Deus videt lucem et alia sua opera et, veluti artifex suo opere laetus, ea adpro
bai i Vidit quod bonum Si poetica haec dicere veremur, de vocouon ero sollicitus. Color certe, ut ita dicam, et phraseologia huius capitis tam extra communem usum posita videtur, tam ab usitato historiarum et chronicorum stylo differt, quam extraordinarii prorsus ei a ceteris historiis diversi eventus illi sunt qui ibi narrantur. Licet igitur concludere ut alibi seripsit Hieronymus et diem pro tempore
XII. ingeret quis praeterea: His vocibus vespere et mane diem naturalem Hebraei designabant, ut constat ex Dan. VIII, 14. Usque ad vesperam et mane, dies duo millia trecenti; eι mundabitur Sanctuarium: et v. 26 visio vespere et mane. Hebraicus textus non habet v. 11 illud dies t uti etiam versio Syr. et Arab. quae vox expositionis gratia additur in grae ea versione et in vulgata. Habet hebrateus codex. v. 14. Usque ad vesperam mane , et v. 20 υi3ιο vespere et mane , Seu matulini. Dicit itaque Daniel: usque ad vesperam mane duo millia trecenta , cum vellet dicere, usque ad dies bis mille trecentos. Ita nos cum dicere volumus, quemdam in certa aliqua urbe triginta dies esse commoratum, commodo dicimus hominen in urbe illa solem meridianum aut solis occasum tricies vidissa , vel indicamus hominem septuaginta ann0s natum , amrmantes, Septuaginta hyemes illum nu