장음표시 사용
361쪽
neribus pecimiisque ac vestibus in totius exercitiis usum donasse. Dactyliothecam Mithridatis, a Pompeio inter dona in Capitolio dicatam, ex Varrone narrat Plinius 57 , secl. 5. Idem 56 , secl. 4. no. 15 , Idem, inquit, Varro et a Coponio XIV nationes quae sunt circa Po est, factas auctor e . Suetonius Neronis c. 46, simulacra gentium, ad Pompeii theatrum dedi-
Catarum , memorat. Hin Ponticus ad nationes apud
Plinium ibid. n. ist. Sorvius ad Aeneid. VIII: Poreiciun Augustus fecerat, in qua simulacra omni m gentium colloca erat, quae Ponticus amellabatur ad nailiomes. Gentium istarum nomina posuit'Punius VII, s. 27, et Appianus c. II 6 et III. Deniquo in hoc bello coronam navalem meruit Varro, teste Plinio VI l, s. Si, utque iterum XVI, s. S. cum Festo in Fragmento pag. IC. A cessere sine dubio praemio nummi. Plinius enim XXXVII, s. 6 , reipublicae et Quaestoribus, qui oram maris defendissent, datum mille talentum, militibus si igidis senamillia sestentium refert. Verum antiqua istius loci lectio habebat: reipublicae datum milio talentiam, &gatis et qua nonibus, qui oras maris des Missent, HS. bina millia , commilitibus singiuis quinquaginta. Appianus viritim militibus ΜD. drachmas datas esse tradit. Quidquid sit de summa pecuniae, nomina Certo legatorum et quaestoriam a titulo rupublicae separanda equidem Chisuerim. In bello civili Caesaris cum Pinnpeio secutus est partes Pompeianas. et in Hispania legatus copiis eius praefuit. Cicero ad Dolaballam IX i5: Caius Suberinus Caienus - cum Atandi belli causa profectus esset in Hispaniam cum RI. Varrone ante bellum, ue in ea Pro 'incia esset, in qua nemo nostrum, Post Afranium superatum . hedium uitam fore ριι tarat, incidit in ea
362쪽
est enim bello ne mino, quod bellum commotum iaScapula, ita Postea con matum est a Pommio , ut mula ratione se ab illa miseria remore posset. Bellum contra Asranium et Petreium in Hispania gestum est Caesare A. V. 7OS. 'rro cum legionibus suis Hispaniam ulteriorem tuebatur, teste Caesare de B. C. F M. Res ab eo non nimis praeclaro gestas narrat idem B. C. II 17-2O. Scilicet Caesari tandem copias suas tradidit, et ad ipsum Cordubam venit publicis rationibus cum fide ad eum relatis. Nec tamen partus Pompeii statim deseruit Varro. sed in fide permansit. Ecce enim Cicero de Divin. ΙSa, ubi narrat, C. Coponium ad se venisse Dyrrachio, quum praetorio imperio classi Rhodiae praeesset, eumque dixisse, remigem quendam e quinqueremi Rhodiorum vaticina lim, madefactum iri minus Sodiebus Graeciam sanguine. rapinas Dyrrachii et consensionem in naves cum fuga. ' Tum se ipsum esse commotum Marcumque Varronem et M. Catonem, qui tum ibi erant . vehementer esse perterritos. Paucis post diebus ex Pharsalica fuga venisse. Labienum. Haec iacta sunt A. V. 7 6. Huc pertinere videtiiretiam narratio Varronis de R. R. I 4, s. 5: non hic Varro
noster, quum Corerme esset exemitus ac classis, et
omnes δε-s re etae essent aegrosis ac funeribus, immisso fenestris n is aquilone et obstructis pestilentibus tamaque permutata-suos comites ac familiam iraeolumes reduxit Z Tandem a Caesare receptus ingratiam curam comparandarum ae digerendarum hi-.bliothecarum graecarum et latinarum . quas Caesar
publicavit, demandatam au eo gessit. teste Suetonio c. 44. Vsque ad reditum Caesaris in urbem ex Alexandria A. V. 7O7, in Tusculano et Cumano suo
363쪽
delituit Varro, studiisque deditus fructus doctaeinae. percipiebat in otio, de Caesaris tamen voluntate dinbius, quod arguunt Ciceronis ad eum scriptae epistoIae libro IX ia . . Sed ante haec tempora aliet praeterea ex Pompeii amicitia et gratia fructus in pace percepisse videtur. . Plinius VII s. 5: arno quoque ructor est XMiro se agros dividente Capuae quemdant, qui efferretur, foro domum remeasse Mibus. Pertinet narratio ad Consulatum primum Caesaris A. V. 695, quo lege Iulia ager panus et Stelias XX millibus civium divisus est. De Bibliothecis a Varrone curatis locus est Plinii VII s. S: M. Varronis in bibliotheca, quae Prima in orbe ab Asinio Pollione ex man iis Nicata Romae
est, unius viventis imago posita est. Iterum XXXV s. 3 : Non est praeter multim re ramitium inueritum e
siquidem non solum ex cium argentosee aut certe ex
aere in bitiliothecis dicantur illi, quorum immortales animae in locis iisdem loquuntur, quin imo rei quae non sunt, suguntur Pariuntque desideria non traditi oultus. - Asinii Pollionis hoe Romae imm- tum, qui primus Bibliothecam dicando inmnia hominum rem Nica fecit. - μαψm- amore sumssct quondam testes sum et M. Varino benignissimo in neo, insentis Moluminum suorum fecunditassi non nominibus tantum septingenarum illustrium, sed et aliquo modo imaginibus, non Passus intercidesne f-gurris aut Metustatem aevi contra homines valere. Ad
quem locum Harduinus apposuit Isidori locum Orig. VI S, qui nescio sede ducta tradidit haec: Post hos
caesar dedit M. Varroni negotium, causa maximebitilliothecae an- e. Primin arulem Romae bibliothecas i Glitarit Pollio graecas sinues atque lalium , Mitis auctorum i ginibus in atrio, quo
364쪽
manubiis Dalmatarum m nil emissimam instrux
riae. Varroni successisse in ordinandis bibliothecis publieis videtur Pompeius Macer, cui delegatas fuisse ab Oetaviano Caesare tradit Suet. Caes. 56. Ex cura, quam bibliothecae Pollionis impendit Varro, nati esse videntur libri eius de Imaginibus, quas : Hebdomadum sub titulo laudant Grammatici veteres. Rationem tituli Hebdomadum ipse initio liba enarrasse videtur, ut colligere licet ex iis, quae inde excerpta posuit Gellius III io, qui ex Hebdomade prima Ilomerum et Hesiodum laudat III ii. Haud scio, an de Bibliothecis libri, a Sosipatro Grammatico laudati,
iidem saltim cum iis tempore atque argumento Coniuncti fuerint. Ex Primo Hebdomadum haec verba posuit Nonius: Dies deinde illos, quibus Halcyones h me in qua nidulantur eos quoque smtem esse dicit. Quae ex eodem libro posuit Gellius III io. Idem inhvocabulo Liace: Varro HAEdom . μι - im μ- metrius est natus, quot luces hahet iamias alsolutus. Ita prior Mercerit .Editio habet. Scaliger in Catalectis edidit: Hic mmetrius aeneas tot πω st, Quot luces habet vis: de Demetrio Phalereo interpretatus. Scilicet Plinius XXXIv A. ia, miliqua amitror murrana tuas dicatas quam Phalereo Demetrio Athenis; si irim CCCLX statuere, nondum amo hum nrι--Πum dierum eo ente, quas mox tacemiere. Ex libro primo Gellius III e. ii , M. Var o in libro de L-ginibus primo Homeri imagiri hoc migramma προ- suit: Camila Homeri candida haec tumulum indicat.
Quod hac Letae moretuo faciunt Sacm. i Decimo Hebdomadum volumine architectos comprehendisse Varronem, arguit locus Ausonii in Mosella versu M6: FωNan et insignes homi mrnque verum e labores Hic habuit decimo celebrata Oolia.
365쪽
mine Marci Hebdomas. Varrones his libris etiam aliena elogia inseruisse, monet Symmachus I Epist.2, ideo in socerum atque a-nculum nostros tiri delegamus Figniam ea. -m et arronis libri dioersis notantur aractoribus. Argumentum librorum persu-quitur idem Ep. IV: Studium quidem Men mi V-νonis imitaris, sed oincis ingenium. Nam quae in nostrates mos moic numn condis e gramm tu, μω hebdomadum elotis poenitere. Illa nomettalo C- , tomo exigi nescierunt - ille Pythiagoram, qui animias in aeterinitatem Primus assenuit, ille Platonem,
qui deos esse Persuasit, ille Aristotelem, qui rurauniam bene loquendi in aram redegit, ille paverem Curium - illi seueros Catones, gentem Fasiam, amoria Scipionum solumque urum triui hadem inniarum ρομα Gude Perstrinxit. Ex libro Hebdomadum primo resert Gellius III c. io, haec: tum ibi addit se quoque i mduodecimam anno um hebdo narim ingressum erae i. d. annum aetatis 78 attigisse) et ad eum diem septuaginta hebdomadas librorrum i. e. νοι mino OQ. ex quibus aliquos iam diu, quum Pruscrimus CSSM, diremis bibliothecis suis, non m aruisse. ProwΓiptum Varronem. eiusque villam Casinatem ab Antonio occupatam et direptam videbimus infra A. V. pop. Libuos de R. R. scripsit annos Bo natus, ut ipse Profitetur in Praefatione; unde A. V. 7 7 sere colligemus postea scriptos. Biennio antea, Ergo A. V. sere 35, scripti videntur libri Hebdomadum seu de Imaginibus, ex cuius Praefatione multa de septenario numero exquisita partim etiam frigidiuscula excerpsit Gellius in loco antea laudato. Post mortem Iulii Caesaris . hoc est Α. V. 7 Io, scriptas Epistolicas Quaestiones ab eo ad Oppianum. Has ex libi ci quarto commemoravit Gellius XIV 7,
366쪽
arguere licet ex ouria Iulia, quam cum Hostilia et Pompeia ibi nominavit, et ex more novo tum, quum ista scriberet, instituto, rogandi senatores. in sententiam dicerent. Sed iuvat apponere Gellii verba quoniam inde indicium libri, iam tum deperditi, ab teriusque, qui Constantii Imperatoris aetate superfuisse videtur, lucrabimur. Cn. Pompeius, inquit consul primum cum M. Cra o deSignatus est, eum magistratum Po Mus quium initurus foret, quoniam per militiae temporia, senatus habendi consulenaeque, rerum etiam e res urbaricinum fuit, M. Varronem familiarem suum rogarit, uti commentarium faceret εισαγογικου sic enim Varro ipse Myeuat ex quo diasceret , quid facere dicemque diser et, quum senatum consuleret. Eum librum commentarium, quem suoreia re Pompeio fecerat, perisse, Viarro ait in literis, quas iaci inpianum dedit. - in quibus literis, quoniam,
quae ante scripserint, non mPanebant, docet rursum multa ad eam rem ducentia. Haec nos docet narratio,
ad quem auctorem reserendus sit liber, de quo sic tradit, Auctor Anonymus Itinerarii ad Constantium Imperatorem scripti et eoiti a Muratorio in Antim. Italicar. T. III pag. 958: Igitur, inquit, si Terentius Varro Cneo Pommio olim per Hismnias militia tum libriari illum Ephemeridos sub nomine laboravit, ut
res uernas eidem gest ver irret, ne is oceani periculamtenet, atque Omnes reliquos motuS aeneos Pr--
scientiae fri declinaret. Dubitave igitur non licet, ad Pompeium iuvenem a senatu in Hispaniam missum A. V. 6 7, ut bellum Sertorianum conficeret, scriptam a Vaprone suissct Ephemeridem, cuius argumentum noscimus eg Auctore Itinerarii. Eum tibi in sic Iaudat Nonius p. 34, b. Mercorii prioris Edit., p. 73, wCund. Pro 'hemeride naoali. Etesiae diutius et uων ius
367쪽
Merraru et nutummum oentosum fuerat. Libros navales
Varronis laudat Vegetius de R. Milit. V Ii , atque ex eo Ioannes areiser. Policrat. II 2, atque indidem plura tempestatum signa depromtisse videtur Plinius. Nulla igitur idonea de causa libros bos nuvales P. Terentio Varroni Atacino, poetae quem Hieronymus Olymp. a 75 mortuum narrat, quam ipsam Appianus Guil. I aost, ad A. V. 67 quo Pompeius in Hispaniam est
Prosectus, retulit vindicare conatus est Herninors in Poet. Iatin. T. V. P. III p. a 337 . quos recte cum aliis Fabricius Marco nostro assignaverat; quod iure factum comprobat locus Itinerarii, a me appositus . qui viros doctos hucusque I tuerat. Meus classicus et egregius ad historiam operum
Varronis cognos endam eorumque tempora accuri
xatius ordinanda exstat Ciceronis in Academicorum ibro primo, quem per particulas excerptum huc transferam. Librum istum cum tribus reliquis . quin, perditos hodie magnopere desideramus, M. Terentio Varroni inscripserat, suadente inprimis Pomponio Attico, quod ex epistolis permultis ad Atticum scriptis cognoscimus. Cicem enim ipse diu dubitaverat; eiusque dubitationis causas licet sere agnoscere in loco epistolae 25 Iibui XIII, unde ea verba huc
trausseram, quae nobis VarroniS ingenium morosum certe difficiis. pingere videntur. Sed est, ut scis, δεινος απιω ταχααν καπιατιον αἰ ιAm. Ita mihi Same occurru uultus eius querintis fortasse set hoc, meas Partes in iis itaris copiosius defensas esse quum suαε. Varroni Cicero partes Antiochinas tuendas dedit, ipse sibi Philonis sumserat, quod Varro Athenis an iochum audiverat, ut testatur Cicero ibid. m. S. Simul autem Varronem Cicero admonere voluit muneris, quod per Atticum ei promisisse videtur. Optubat enim
368쪽
a vi iv πολυγραροτα ογ, ut ipse appullat in literis ad Atticum, librum sibi etiam aliquem inscribi. Quem Varronem ipsum sibi promittentem introducit his verbis c. I : H eo πω maprum in manibus, quouiam pridem cui hunc imuin, me autem dicebat9,
quaedam institui, quae et sum magna et limantur a me politius: deinde e Libone amico communi se audivisse narrat, Varronem ea, quae Cicero iam diu exspectaret non intermisisse, sed accuratius tractare,
nec de manibus unquam deponere. Libris his perpoliendis quos de lingua Latina ad Ciceronem scriptos fuisse deinceps videbimus, multum temporis tribuisse
Varronem, arguunt verba Attici, in eodem loco posita : silent enim diutius Musae Varronis quam solabam : nec tamen cenarre, Sed Celane, quae scribat, existimo. Praeterea ex eodem Academicorum prooemio cognoscitur, Varronem tum temporis Cumano Ciceronis vicinam villam hubuisse, quo Roma revertentem amicum, ut inviserent, quum primum do adventu eius audivissent, Atticus et Cicero statim ire perrexerunt. Quid 3 si suspicionem hine duxero, sub ipsum illud tempus, quo Cicero Varroni inscriptos libros Academicos mittebat, Vurronem ex Elias vicinia in fundum aliquem Italiae longinquum migrasse quem quominus Casinatem esse suspicemur , impeditannorum ratio. Fundum enim Varronis Casinatem ab
Antonio direptum suisse, tradit Cicero Philipp. II 4o et 4 i , dum Caesar Alexandriae obsidione detinebatur, hoc est A. V. Varroniano 7O7. Scilicet ad hanc eius migrationem respicei e puto verba extrema Epi-s olae ad Varronem simul missae: Migriatio urin et emtionem feliciter Geni E Oolo, tuumque in ca 1E Consilium Probo. Τusculanum et Cumanum Varronis me
369쪽
eum datu. Tusculanum a M. Pupio Pisone emtum discimus ex III IS, s. I, de B. R. Obiter etiam Libonem, quem Cicero communem sibi cum Varrone amicum nominat, lectoris memoriae commendabo. Hic fuit L.
Scribonius Libo, socer Sext. Pompeii, M. F. qui classi praefuit Pompeianorum in bello civili teste Caesare B. C. III 23 cuius imperii partem aliquam suisse etiam penes Varronem, iam annotavimus. Huic eidem inscriptum fuisse suspicor Librum ad Libonem, quem primum lauda vit Macrobius Salum. ΙΙ r4. Licebit sorte etiam temporis spatium aliquatenus desinire, quod Varro libris, Ciceroni inscribendis, de Lingua latina insumsisse videtur. Scilicet Cicero Ep., α libri XIII ad Atticum biennium praeteriisse nam
rat , ex quo Varro Sihi denunciavisset magnam sane et gravem προς γησιν. In altera vero seu 23 Epistola esseetos libros Academicos Attico narrat, quae Cum
reliquis sere omnibus, certe prioribus eius libri, pertinet ad A. V. 7C8, quum Caesar in Hispania bellum contra Cn. Pompeii liberos gereret. Assignare igitur eidem anno licebit libros Academicos, ad Varronem scriptos et missos; quibus hic lacessitus munere respondit libris de L. L. ad Ciceronem scriptis, quos eidem aut sequenti anno assignandos censuit Pontindera in Antiqq. p. 5i3. Horum tamen librorum, adnumerum usque vigesimum quartum elaboratorum ,
priores tres ad P. Septimium, qui sibi fuerit quaestor. scriptos esse ipse testatur in extremo libro sexto p. 33, quem quidem Septimium aliunde notum non habeo. Cognito anno Vrbis conditae, quo libri de L. L.
scripti esse debetiL a I armaρ, non satis Convenire
videtur locus libri VI p. 66 ed. Durd. in hoc quid
ad verborum poeticonum aetatem p Quorum si Pomponii rugnum fons in c-minibus Stiliorum , neque ea
370쪽
nos , ubi cum Scaligero malebat legi Pontedera: regnum foris. Idem vir doctus integrum numerum a Varrone paulo plus aut paulo minus referri putabat. quemadmodum in libris de R. R. III i . feci. I: nam in hoc nunc denique est ut dici Possit, non quum Ennius scrimit, S tingenti sumi Paulo Hus arae minus anni, augusto augurio Postquam inclita condita Roma est. Quam opinionem confirmat alter Iocus de L. L. IV, p. 26, ut Alexandria Cameloyan alis noer adducta. Hanc enim Caesar Dictator primus ludis Circensibus Romae spectandum exhibuit A. V. 7 8. teste Plinio VIII, s. 27. Vnde simul licebit indagare annum, quo libri rustici a Varrone scripti fuerint, quos Pon- tedera Libris de L. L. aetate finitimos esse simpliciter dixit. Videlicet si sequamur Eusebium, qui Varronis
mortem Λ. V. 726 assignavit, atque ex hoc numero demamus octo vel novem. nam vixit annos sere nonaginta , scripsit autem hos libros natus annos M, et annum 8 ingressus. ut ipso testatur initio libri
I: annus enim OCt Isimus a canet me. quapropter Plinius recte posuit. Varronem anno aetatis Octogesimo pmino libros istos scripsisse antii urbis erant paulo minus risi vel 2i . ut monuit iam oli in Ur sinus ad Iocum Varronis. Quod si vero cum I. A. Fabricio Varronem A. V. 638 natum ponas, efficietur
annus V. C. 7 I9. Scilicet is nonagenarium Varronem mortuum esse statuit. Sed de hac opinionum dive sitate alibi dicetur. Hoc unum superest ex hac annorum notatione deducendum . quod praeclare iam d monsti avit Pontedera, Va Pronem scilicet libros de R. R. et de L. L. post Iuliam anni romani institutionem
Scripsisse, quam se secutum esse testabatur. Fastos autem Caesar, ex Africa redux , Correxit A. V. 7 8.