장음표시 사용
41쪽
o Ad Epistolam cuia per. idem probari,multis audientibus pronuntiauit.&nunc etiam ut hoc ipsum tibi confirmarem eius Maiestas me iussit. Ad III. εν σιν de pretibus pro mortuis. Consuetudinem esse vestutissimam, ut in publicis Ecclesiae precibus comemoratio
fiat defunctorum, & quies illis petatur 1 Deo, qui in pace Ecclesiae sunt mortui, pauci hodie
ignorant,nedum Serenissimum Regem hoc sugiat. Eum morem a charitatis vehementia esse Profectum, non videtur ambigendum. Sed &iidem suam. de futura resurrectione, Vetus Ecclesia eo pacto approbauit. Huc ritum Ecclesia Auglieana etsi non damnat in primis seculis, hodie tamen sibi non putat retinendum, idque propter caussas & plurimas & grauissimas .nonis nullas de multis hic attingemus. Prima omniuest, quia sine ullo praecepto supremi in Ecclesia sua Legissatoris Christi, primo suilla eum more introductum,habet persuasissimum : neque hactenus contrarium huius a vestris Doctoribus Poruit demonstrari. Quare etsi non tantum sibi Iumit Rex, sicut in Monitoria sua dudum est protestatus, Ut veteris Ecclesiet via probatu inastitutu ausit condemnare: nihil tamen dubitat eius maiestas, Ecclesiam suam nulla eius necensitate hodie teneri. Nam quicquid est, quod iacin parte veteres fiteles fecerunt: id omne Rex ad illud caput utilium vel licitorum refert,de quo in secunda obseruatione est dictu: ad ea certe quς absolute necessaria sunt, nulIarauone persuadebitur, hunc risium pertinere.
42쪽
Vnde enim illa necessitas non ex lege Dei, qui
hoc nunquam imperauit. Si ab eo fonte non est, nulla profecto est. Posuimus enim, sola illa ad salutem necessura existimari debete, quae aut expreste cotinentur in verbo diurno, aut neces.saria conlecutione inde fuerint deducta, quoruneutrum hie locum habet . ea vero quae vetus
Ecclesia,sine ulla necessitate aut credidit aut fecit, libera hodieque nobis esse debere, antea dictum est. Secunda ratio est, quod licet fateatur Rex hanc consuetudinem antiquissimos auctores habuisse, a principio tamen & temporibus Apostolicis, unde omnis Ecclesiς antiquitas repeti debet, sic factum esse, nem o ad hanc diem potuit probare. Accedit quod preces, quae olim fiebant,& modo & fine multum ab iis differebant,quae fiunt hodie & docentur. Tertiam rationem ad ij cit Rex, quod ubi semel preces pro
defunctis ad milIς suerunt in Ecclesiae ritus, mox pudendorum errorum ,& plus quam anilium superstitionum caterua ingens agmine facto in Ecclesiam irrupit. Iudicent vero aestimatores aequi, Vtris potius Catholicorum appellatio sie denegada, Regine &subditis ipsius,qui rem nulla necessitate intro d ucta, propter insecutos errores desinunt usur pare aut iam sibi licitam putare: an vestris hominibus, qui omnes superioruseculoru, quamuis foedos & pernitiosos errores, sophisti eis ea uilllis mira pertinacia defendere
malunt, quam corrigere. Ad IV. εκαπιν, de inuoeatione Sanctorum.
DE Sanctorum inuocatione Ser. Rex dici eide, quod de p recibus pro defunctis. A te -
43쪽
41 Episti iam card. per. mu principio, quod nemo iam nescit. res postea
magnu u incremetu cepit. donec tande eo venis tu vi superiorib' seculis atque utina nunc quoque multis in locis non idem fieret populus Christianos plus fiduciae, & prs sentis auxilii
spem certiorem poneret in sanctis, quam in ipso, nefas dictu, Christo Seruatore, quis, μηροΘιῆύσαρ χων, ut salutem homini Mia hostibus
θανατου 1 in υμ. Et quum Dominus ipse . quae est illius omnem superans admirationem bonitas 3c clementia, in Evangelio, suauissimae dulcedinis verbis ad se miseros peccatoreSVO-cuet, Venite ad me n quietas, Omnes qui laboratis γοnerati estis, ego resiciam dos . extitere tame peruerse ingeniosi duo ores, qui inuitationem ade blandam inutilem conaretatur reddetre :& unicuapud Deum Patrem humani generis Ad uocatum, tμribilem& semper immitem depingentes, miseris hominibus persuaderent, nulsum ad Christum sine intercessi γ ne plurium aduocato Artam aditum patere. Fuerunt etiam qui pala do
cerent,iustitiae seueritatem Christum sibi reset. mile, gratia & miseri cardiam beatissimae Viristini reliquisse. Tum antem officia inter Sanctos& curationes solertia admirabili, ne dicam sv perstitione detestabili, sani distributae. Et olim quidem, suffragia illo ruit, duntaxat expetebari. tur, rima gratia apud Deum intercederent: postea v ro etiam libris repletus est mundus, qui proprie pertineret ad huius illiusve sancti cul-
44쪽
tum,& formulas docerent petendi ab eo neces . saria. Igitur in locum Psalmorum, que libellum diuinum omnes Olim Christiani, viri foeminae senes iuuenes , diuites pauperes, docti indocti, perpetuo in ore & manibus habebant, successe
runt Hoxae B. Virginis,& Legendae, siue potius fabulat ut plurimum. impiae ac deligete, Ide veris martyrum his riis non loquor, & similes quisquiliae. Parum est quod ex isus est de manibus fidelium tam diuinus, tam necessariun libellu znisi esset repertus qGad honorem B. Virginis Psalmos omnes transset tet, omnia illi tribuens,qnasi inter Deum & hominem κ&ς- dc κτσιν
nihil intereis et,quq spiritu prophetico de unico filio Dei fuerant praediistac Serenissimus Rex gloriosissimam Virginem Matrem Dei, praedi- eat beatissima,n e dubitat in iuppremunoris gradum esse euectam, qui humanae cre tui ae a Deo creatore potuit tribui. perplacet etiailli quod Eς clesia Anglicana memoriam B. Virginis certis anni diebus coneelebrat. sed nullis technis ab eius Maiestate hodiet ni Sophistae expresierint, ut quod diximus B. Virginis psalte. rium approbet, aut omnino ferat.nam Cardinalem Bellarminum,qui nuper defendit,ne vestris quidem hominibus, qui sensum pietatis no pia ne exuerint, probari, Sereni T. Rex autumat. Hisce morbis intercutibus quum letaliter pro pe iam Ecclesia Romana laboret, demitatus est Rex, quod in tria. , illust sit me Cardinalis, epistola legit, inuocationem Sanctorum quae hodie a vestris usurpatur, primitiuae Eccleslac tempori-
45쪽
bus, fuisse in usu. Breuiter igitur respondet: primis naseentis Ecclesiae temporibus, alium
praeter unum Deum op t. max. fuisse orari lolitum , demonstrari omnino haut posse, nullum eius rei praeceptum extare in verbol Dei, nullum penitus exempli alicuius vestigium. Solus Deus adorebatur,solus orabatur per filium suum unigenitnm, Mediatorem inter Deum at que homines unicum , solum, μονώ--. postea morem esse introductnm orandi ad memorias Martyrum et ac paullatim cepisse apostrophas fieri ad Sanctos, extra Dei cultum,optari etiam& vota fieri, non ad illos quidem primo, sed veilli Deum orarent. Quod si hac fine exempla noua stetissent,ne Rex quidem illorum teporuconsuetudinem vehemeter reprehenderet:certe non ita damnaret,ut quod piraea receptum est moribus. Beatos enim martyres &alios Sactos, cum Christo capite utriusque Ecclesiae, triumphantis & militantis, nunc regnantes, Veneratur ipsius Maiestas , eqsque pro necessitatibus Ecclesar assidue o are non dubitat: precesque ipsorum no esse inutiles firmiter credit. At quo auctore & quas sponsore credatur,orantiu preces ab ipsis audiri,ac propterea pro Diis penati bus&tutelaribus eos esse habendos,id vero neDeire se ingenue fatetur. Quamobrem quae deinceps post prima secula sunt secuta, mirifice Rex improbat: per gradus enim ad ea peruentu est quae modo dicebamus de quae Ecelesia Anglieana cum summa impietate: esse coniuncta, nis ri
eretur affirmare.Quod si in Patribus qnatu se-
46쪽
ellii exempla reperiuntur alicuius inuocationis, & quidem reperiuntur, neque hoc Rex nesciusuit hoc nem ne de fi cientis antiquae simplicitatis&mali iam gliscentis indicium; eiusmodi tamen
mali, quod nullo pacto cum iis sit conserendu, quae hodia in Ecclesia Romana & fieri, & ferri,& doceri. atriue defendi cernuntur. Postremo seculi illius morem inter utilia aut licita si admiserunt pii Patres:at inter absolute necessaria ad salutem, nunquam profecto posuerunt, at q. de
his non de illis proprie sermo fuerat institutus. Et de quatuor quidem obiectionibus aduersus Liturgiam Angsicanam propositis hactenus. Putat vero Rex,consulto factum esse a te, ut ex omnibus, quae in ipsius religione minus probabas, ea potissimum seligeres, quae ad synaxes pertinent. Nam communio inter fideles,in publicis maxime pietatis exercitiis est posita: atq. hoc est optatae bonis unionis vel praecipiu coagulum. Quare si de hac saltem re inter Christianos hodie conueniret, nihil vetaret, quominus inuicem populi Europae communicarent: facta interim Doctoribus S. Theologiae facultate, ut dogmatum alioru veritatem in scholis placide inquirerent. Quod quidem valde esset optandum:&hoe semel posito fundamento, bene de caetero,cum auxilio Dei,videri posset sperandu . Propterea Serenissimus Rex, tuam hac in parte iudicium apprime laudans , faciendum putauit, ut ipse etiam ex iis quae inliturgia vestra reprehendit,quaedam hic adnotaret. Quod si propter illa quatuor quae ipse in Liturgia Anglicana desiderasti iusta satis caussa est, ut tibi quide vide.
47쪽
batur,cur qui illa utuntur nec credantur nec di .eantur Catholici: viderit tua illustris dignitas, quid de Romana Ecclesia Rege pronuntiare: oporteat: in cuius liturgia s nam alias paries religionis vestrae Rex nunc omittit) tam multa pij viri dudum obseruarunt, verbo Dei & veteri fidei Catholicae palam repugnantia: quae tamen defendere hodie, in hac luce veritatis, Romanus Pontifex mauult, qnim emendare. Et poterat 3 idem Rex nullo negotio,plurimos hic comism 'morare Litui giae Romanae grauissimos errores: sed placuit ipsius Maiestati quatuor dunta-x P c afferre, quae tuis illis quatuor, de quibus diximus opponit. Primu esto Linguae ignotae usus, contra Pauli admonitionem dc primitiuae Ecclesiae praxin: quae nihil habuit antiquius in suis sy naxibus', publica utilitate, & audientium aedificatione. Itaque verti S. Scripturam in omnes linguas Patres curarunt, di ut notat Epiphanius
habuernui, qui si opus e stet, linguam
in linguam verterent δε τοὐς-Inquit
ille: hoc est, cum scripturae populo legebantur. Sane vulgo fuisse intellecta, quae recitabatur,vel illud unicum euicerit,quod in singulis fere Pa. trum Graecorum & Romanorum homiliis oecurrit. t audistis legi,vet,ut hodie sectnm est: quod hodie si vestris concio natores dicerent, ridieule facerent. Nam h quae leguntur e libris diuinis.
nihil eorum naiser populus intelligit: qni tamen multo magis hodie, quam olim opus haberet, salte in Ecclesia verbum Dei cum recitatur in intelligere.Veteri enim cogebat num quemque, ut libros
48쪽
nathematis poena Vetantur attingi, linc veni a. adeo ut inter libros prohibitos primum locum
libri saeti &ὲ L eo profecti, horiendum dictu,
teneant. Non Ignorat Rex, etiam inter Vos re
periti Bibliorum versiones in linguas vulgares.sed docuerunt eius Maiestatem Sacerdotes Antii qui Duaci sacram paginam in sermone Λnglicu verterut, ab inuitis vobis esse expressas ilialas versiones, impori unitate haereticorti, Ut loquu
tui Duacenses. N am illis velle Dei verbum so bile& reuerenter legere, haeresis est. Neq. ignorat Rex, quum in Gallicum idio ma Renatus Be nedictus presbyter Biblia vertisset, quantum illi molestiarum eam ob caussam , Romani Pontifices exhibuerint : qui etiam semel , literis ad Epistbpum Parisiensem datis,id agere eum ius serunt,ut omnes Gallicae librorum sacroi u vec-
sones, de manibus populi tollerentur. quod &factu proculdubio fui iser, si nulli in Galliis Pro testantes extitissent. Nupet etiam legebat Serenissimus Rex in libro Angli cuiusdam presbyteri Pontifici , preces incognita lingua conceptas, nescio quid maioris ericaciae habere, quam si intelliget εtur. quod inisulsissimum delirium ubethnicis primo excogitatum . hodie no est illius
p xesbyteri proprium. secundus error esto saetae Eucharistius mutilatio cotra institutione Chri sti .exe id Pauli,& praxin cotinuam Ecclesiae in publiea syna xi, per annos minimu mille, fatentes ecia Castadro,viro eruditissimo. Tettio loco sitiato Misisqsipe comunic tibus, it C priuatae atq.aa1ἀ
49쪽
gulares. Iam ante dictum originem hi e habui cis Lee peruersa doctrina de sacrificio in Ecclesia Christiana. Restituatur vetus fides, vetus era-xis. Quarto loco profert Rex, imaginum no diernum usum, culium atque ad rationem. Fatentur abulum etiam Patres Tridentini : MCates chimus Rom. quςda utiliter monet. Quid refertamanet errox, probatur,defenditur,& gliseit in dies. Omittit Rex adorationem Sanctorum atque inuocationem. V t fit hodie excussin res non potest , non debet. corrigantur non autem excusentur, quς palam cum lege Dei & usu primissuq Ecclesiet pugnant. Omittit reliquiaruadorationem religiosam, quae & docetur hodie& exhibetur, Vires necessaria; aut plurimum certe ad salutem conducens. Accedit rei absu ditas intolerabilis: v t cum falsae reliquae pro veris obtruduntur; aut palam ridiculla: ut cum la- 'chrimat Christi ostediantur, aut lac B. Virginis, indi id genus alia. Omittit licentiam concionan- tium ,extra dei verbum aberrantium,quibus lex ς poni debuerat, ne ullam populo doctrina pro- ς ponerent velut ad salute necessariam,quet ex o. 8raculis diuinis non sit hausta,& primaevae antia liquitatist fidei contentiens. Ea namque est illa ' e
mendat. Hac lege semel sancitat, ruent sponte δ. sua, quet hodie in Ecclesia Romana fiunt permulta: ruet doctrina de indulgentiis amet putidum illud cpmmentum de poena intensiva in Purgatorio: v bi multa annorum millia in v minuta comprehendi docentsir, vi pinnaei i .
50쪽
intensivae: ruent illae in precibus ad Deu inanes battologiae, quas sibi non placere, Christus ipse noμ docet: neque amplius credetur magnu esse meritum, si quis Rosarium suum, aut alias preces vel psalmos, ignota sibi lingua decies, vicies quinquagies,centies repetat. Istis incommodis,& similibus aliis si esset a vobis prospectum, cur ab Ecclesiae vestrς synaxibus Dei timentes viri, putarent sibi abstinendum, nulla fortasse amplius satis iusta caussa restaret. Ne'illud qui dem praetermittendum sibi Rex putauit, quod sub finem tuae epistolet habet ut . Scribis enim,de Romano Pontifice nolle te verba facere: quum vel mediocriter in his otia Eeclesiastica versatis compertum sit primorum seculorum Patres, Conlilia & Imperatores Christianos, primas illi semper detuli IIe, & praecellentis dignitatis prς- rogatiuam,in omnibus negotiis, ad religionem aut Ecclesiam spectantibus: atque hoc solum exigere Ecclesiam vestram pro articulo fidei crededuabiis, qui comunioni suae se ad iugunt. Ad haec respondens Rex, fidem tuam appellar, Illustrssime Cardinalis, petitque a te, ut animo reputes facta Romanorum Pontificu ab annis fere septingentis. Non vult eius Maiestas Ca- marina illam nunc mouere; scire tamen te cu' pie, plane sibi fide certa notu atque exploratu. hodiernos Potifices eius Sedis usque adeo Maorum Paparum esse dissimiles, fidei integritate,proposito vitae,&to ius administratio nis forma ac scopo, ut loge iniquissimum putet,