장음표시 사용
321쪽
UINDI cI ARv M. LI v. II. uam fuisse intelliget, desi eique mirari , si
homo noum cum esset, tam diu imperium retinere potuerit. Nam summa rim digniatm ct existimatio, semper illum ab omni populorum odio, quod ex rapinis in se concipi potuisset.
Hunc Seuerum, quem Macchi avellus hic tantopere commendat, & Principibus imitandum proponit, lib. I. de Re p. c. IO. malis & sceleratis adnumerat. Et si quibusdam, ait, malis ae sceleratis contigit secundum natura legem , ex hac vi a migrare, veluti Seuero, id rursus vel fortunae prosperitati, vel alicui qualicunque tandemia virtuti debuerunt. Sed Herodianus lib. 3. in fine moerore magis, quam mo bo defunctum esse, contra Macchiauellum assirmat. Quem jure infelicem quis dixerit, quod filius Antoninus saepius ipsum occidere tentarit, te ste etiam Dione. Eundem cum membrorum omnium, maxime pedum , dolorem pati nequiret, veneni vice, quod ei negabatur cibum granu ae plurima carnis auidius
inuasisse, quem cum conficere non posset ruinditate presum, expira se, testis est Sex. Aur. Victor in Epito me Imperatorum; eluc
demque illud supremum dictum fuisse
322쪽
CX p. III. POLITIC ARUM. essmemorat, hist. abbreu. p. a. Cundia fui, conducit nihi Romani, quibus Deus excellentissimi Romais, Imperij gloriam concessit, ut supra dixiamus, quosque Macchiauellus exemplata, σέ σε. felicis sapientisque Reipublicae, esse statatuit, innumeris domi forisque, calamitatibus & eladibus afficti sunt, uti demonis strat S. Aug. lib. 3. de civ. Dei. Sed respondet Macchia vellus cum suis, hine primam occasionem & rationem conseria uandae Reipublicae em ersi sie , densagrudnu is continuo succedentibus bessis, R manum Imperium tam longe late , non potuisse augeri, ct tanta gloria dissa mari, ex mente illorum ait S. Aug. c. IO. Verum idem ipse eo loco, & lib. q. eap. Fia ori dis.
3. ostendit non posse dici felices. qui semper in bellisis cladibus ct insangώine eivili
vel hostili, tamen humano,cum tenebrose tiamore ct cruenta cupiditate versiantur . quant abbet Imperi' magnitudine ac latituta dine glorientur. Accedit illos dolo malo frequenter in imperio amplificando, Mosesse quorum fraudem in socijs in servia tute redigendis ipse Macchiauellus eommemorat, & crescere volentibus, veluta
necesiariam malus consiliativi suadet. De
323쪽
24o VIND ICIARvM. LIB. II. De illis Caeseribus, quos l. I. c. laudat, nihil attinet dicere, cum illos obiter inserat, neque ex instituto Principi pro . ponat. Addo illos quoque, multis sceleribus infames fuisse, ut neque Vere boni, ne
que solide felices haberi possint .
HIste igitur omnibus sub uno aspectu
positis, cum ex ijs,quos Macchiauellus in Pseudopoliticae sapientiae ac prosperitatis exemplum praecipue proponit, felix exitus nulli contigerit; Romana autem Respublica, suorum ciuium domi macellum, foris carnificina fuerit, libertatem ipsam denique amiserit; manifestum est non solum Rationes prosperandi Imperium, quae ad Religionis virtutisque Regulam non accommodantur,fallaces dc in Certa S,adeoque a vera Politica alienas, sed etiam infelices & funestas esse ; cum ijs omnibus accurate obseruatis, demum ad Cyri caput in utre sanguinis innatans, ad
Thesei exilium, &seu caedem,seu praecipi-
324쪽
CAP. III. POLITICARYM. a ttium, ad Romuli discerpti frusta , ad Ualentini Principis infortunatos exitus , ad Seueri Imperatoris moerorem & desperationem, ad Romanorum seruitutem, aut si omnia temporalia successerint, ad aeterisna denique supplicia perueniatu is Deliberet nunc Princeps aut Respublica, utrum Macchia uelli vias cum certo vitae aeternae dispen d b, huius autem vitae incerto & maxime dubio successu ingredi: atri potius in consilio habere Deum ac religionem velit, felicitatis aeternae securus, imo & temporalis: aut certe securio ,, quam si omnes Macchia uelli aliorumque Pseudopoliticorum regulas examussiata
Neque id sollicitos habere debet,quod occulta Principii in subditorumq; delicta, ct ignota nobis diuinae iustitiae mensiara , fiduciam boni successus etiam pijssimis
consilijs videtur adimere e nam semperiis vereri possumus, aliquid praeteritarum , vel praesentium culparum subesse, quibus Deus infelicem aliquem euentum, aut calamitatem in poenam decreuerit, quod S.
David in perduellione filij Absolonis,alij-
que experti sunt.' Verum expendere oportet r. Si Deus O vinis
325쪽
a Z VINDICIAR v M. LIB.II. vindicem dexteram extendere decreuerit, eam Pseudopoliticis artibus, cum Religione ac pietate pugnantibus non cohiberi, sed magis prouocari. Non est enim consilium aduersus Dominum, & flustrata, Macchia uel litae Senatus consBltum faciunt, ubi Deus intercedit. Cuius justo judicio Regnum a gente in gentem transis fertur, propter iniustitias ct iniuriasis conis
tumelias, ct diuersos dolos, quibus Pseudo is politicae vulpes Principatus & Respublicas fulcire laborant,& amplificare. Σ . Cum principes & Magistratus pietatem colunt, & impietati impunitatem non permittunt, sed scelera grassantia pro viribus coercent, non est quod de diuino auxilio dissidant, aut grauem insolita misque vindictam formident. Non enim Reia publica male administratur, in qua peccata committuntur, sed in qua peccantes
3. Si Principes & Magistratus male sibi
conscij, subditorum quoque peccat multum excreuisse intelligunt, Vera Religio paenitentiae asylum aperit; ad quod si confugiant , habent diuinae irae flectendae praesens remedium, multoque certiusquam ullus Macchiauellus, aut alius Nu-
326쪽
CAp. IV. POLITI c ARVM. a 3 minis irritandi non placandi Magistet suggerere potest. Experti id sunt tapius Israelitae in libris Iudicum &Regum . item Niniuilae, Ionae. 3. Atque haec uberius dicenda fuerunt , ut demonstraremus Rationes felicite imperandi Religione & virtute subnixas, esse explorato certas, aut nullas eis certiores: ideoque cynsilia factaue principum&Rerum publivarum ad haec principia reuocari debere, ne damnum capiant, de
CAP. IV. Secundum pracepta vera Religionis ct et ira tutu, quae in Theologia ct Catechiseno exisplieantur, in Politica ct Republica, res decerni oegeri debere. f. I.
s UpPETI AE. Visturis O metatis pracepra, in Theologia o Catechismo, non an Pothica cum habere.
Non hic nego, utilissime, vel dieam necesi sario ista Principi, tanquam homini &Christiano praescribi. Itaque sito loco & tempore id seri debet. In Theologia, quo & Catethisinus, seu doctrinae Christianae institutio
327쪽
cipi debent, non in Politica: nisi contra quam ratio a Deo nobis data dictat, stientiarum amfines tollere, & apaedeusiae, confusioni, ue obscuritati & ignorantiae munire, viam velimus. tiumque tandemq
VI plus nocent venena melle circumis lita, & grauius fallunt, lupi sub vestimentis ovium, ita & improbi cum probitatem , simulant aut laudant. Hoc ipsum agit Scioppius, dum ait utilistime, vel neis cessario ista, pietatis scilicet ac Religionis principia seu praecepta, Principi prasicribi. Sed caue Lector sub melle venenum, suboue lupum, quia dum haec ex Politica pro is scribit, & ad Theologiam, Catechesin &Ethicam amandat, Politicis peccandi, licentiam concedit, imo necessitatem imponit . opp/- Nam qui nullam honestatis &religio-εονςβ δem nis rationem habere debet, utpote rerum
', & instituto suo alienarum ; sed
tin)s λγ. id solum spectare cogitur ut externae proinseri t. speritatis statum tueatur, eum nullo di
crimine quaecunque huic fini deseriuunt, i iusta
328쪽
CAP. IV. POLITIC ARv M. a Fiusta iniusta, licita illicita amplecti necesse
est. Si enim iniusta aut illicita refugiat,iustitiae dc virtutis rationem habet, adeoq*contra omium Politici facit, Scioppio Magistro, qui ex Macchiauelli lacunis pe- μυου stilentem hanc doctrinam hausit. Is quipia Me Diacu- ω PQ lib. 3 . de Republica c. 4 I. docet, eum πή, βέ on ivitur de conseruanda Patria libertare, ni se με hii e se debere, quod animos nostros, in aliam sentemiam pertrahere queat. Neque ab hoc Icopo auertere quenquam debere, iusti iniu- si, crudelitatis, aut misericordia, non deniIlaudis ct ignominia notam .
Sed Politicos esse Christianos, & probos viros Scioppius dicet, eosque Ποα, quidem in Politica, in Theologia tamen Catechesi & Ethica recte agendi praecepta reposita habere , eaque seruare. Atqui in primis magna haec Politicae infamia est, quod ipsa intra suos limites nihil honestatis habeat, ideoque necessitate quidam impia etiam consilia suscipiat, cum disciplina Christiana & bonis: moribu S pugnantia: modo ad conseruationem bonorum fortunae, quibus Ratio status Pseudopolitici circumscribitur, aliquid
329쪽
viunI cIARvIL LIR.II. patores, magno supercilio, Theologos veluti a scholis pulverulentos,neq; rerum publicarum intelligentes contemnand ἰCatechisticam autem doctrinam se indignam putent, utpote qui dudum tergum& manum ferulae subduxe int, neq; Ethicae rationem habeant; manifestum est eos, quae in Curia sua, extra Religionis ac virtutis pomoeria contra jus ac fas propter rationem status de ereverint, ad Τheologiae, Catechisini aut Ethicae regulam non corre mirOS, imo nec corrigere posse, si Politicorum leges a Macchiauelisto latas, a Scioppio defensas sequi velint. Nam hae jubent, quacunque demum ratione, Statum tueri: &solum, cum comis modum est, honestatis specie & velutila ua iniquitatem occulta Te.
ATque hinc necessario manat infelix i, la distinctio, de qua supra menti nem fecimus, cum quaedam Politice Vera , ac licita esse contendunt, quae Christiane& Theologiee falsa atque illicita esse negare non possunt. Quia vero tam duri oris
330쪽
CAp. IV. POLITICA RVM. . a Inon omneS sunt, Vt ea, quae aperte legibus Christianis&iustitiae aduersantur , Pseudopolitico solum praetextu excusare audeant ; alteram ex rem scilicet) animii, tentione, distinctionem in prioris subsidium , comminiscuntur .
Sed non esse quidquam licitum in vera R est,tur Politica, quod illicitu esse docet discipli- expraceptisna Christiana, vel Theologia, inde inpri- Oe mis manifestum est; quia praecepta Decalogi , & Religionis Christianae omnes homines obligant , neque minus ad Reges eosq; qui Rempublicam gerunt, quam ad priuatos spectat illud : si uti ad vitam
gredi,serua mandata. Atque, ut in quovisam perio principes iv ordine S, tenentu seruare lages communes imperij & Imperatoris : ita Reges ac principe S terrarum a
qui Vasallorum instar , subsunt imperio diuino , tenentur supremi sui Principis ac Domini Dominantium praecepta seruare, nisi aeternum sibi exitium accersere velint. Non ergo potest Politice licitum este , quod prohibuit Deus, quia vera politica, Deum supremum Principem ac legislato