Vindiciae politicae aduersus pseudopoliticos, qui Gaspare Scioppio in Paedia politices suppetias pseudologicas ferente, finem et media verae politices corrumpunt, auctore Henrico Vvangnereck Societatis Iesu theologo

발행: 1636년

분량: 627페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

CΑ rivi. POLITICAR VM. mollis reddendi βnt, aeminati; vitiorum nimirum materia & licentia ipsis cois

celi quod & per se iniquum est, &erga

bene meritos multo iniquius.

υ i, I sep AE, AE eas novos . III. Repetit, quod supra sua serat, Principem, itas comparare deis

beri mi omnes intelligant, se a siua semet-- sceptasententia, nulla in duelli posse. Hoc

autem praeceptum grauibus erroribus. inrurijs, periculis expositum, & rectae rationi contrarium esse nemo non videt .

Ne haec aperte mala & iniqua prin-T E i suo, velut ad imperij conserua

tibnem idonea , suadet Macchia vellus. Alia habet eodem libro, quae inhumana admodum & lubrica sunt. Ut cum c m. Lubri tadcreet, prouine a aliqua noua Oubacta, Prinia μώ-m Nincipis, qui imperium tenuit,stirpem extingvit m ς ἡ deis Vltem; homines aut blanditqs deli-nUM esse, mutpror extinguendos. Pr - ' te fi rincipem Impotentiorum vicino

borei potentiores infirmare, tum cauere, ne

372쪽

aso VINDICI A Ru M. LIηAI. vllo rerum euentu, exteriorum quis iam se viribis non minus pollens. in eam irrepat. Cap. v. Nullum consilium tutim asserriposse secure possidendi dominatum, qui ante liber ct sui iuris erat, quamsi omnino euertatur. Cap. Vii. Exemplo Valentini eos, qui abys adherent, ad se pertractos, uberioribus stipendiys ac rerum gerendarum muniis, pro cuius i eonditione excipiendos esse. Cap. XV. Exercitud praeda, direptionibus, tributis esse alendos.

Quae aliaq; similia, aduersiis legitimos hostes aut rebelles subditos licita esse possunt; erga amicos autem, de qui Principem non laeserunt, sine scelere, aut aliqua iniuria nunquam usurpantur. Quin etiam cum jus subest , inhumanitatis aliquid preseserunt, aut facile in excessum & abusum declinant, ubi praesertim nulla virtus,

sed solius imperij cura est. g. II.

I. Romiat, fratricidium, se eadem Tatii excusara posse; seelut boni publici eas , a patrata.

CAP. ix. Asserit Romulum, quod fratrem interemerit, & in Tatij caedenta

373쪽

CAp. VI. POLITICARUM. as Iconsenserit, excusari posse, eo quod id non ambitione , sed boni publici caussafecisse υι-

deatur. Pro certo enim statuit Macchia uellus , nullam Rempublicam ac nullum eiariam regnum ea primis amigs recte institui , siue iam ante male formatum sinstitutum , nouis plane legibus recte emendari

posse, nisi huim rei potentia ab uno solo de pendeat. Quod cum specitarit Romulu3 ,ex-eusari illum , non damnari plane debere. Nam bonus sicum nis facitum semper excusat. Quod Pseudopolitiae, omniumque scelerum fundamentum elle , iam supra ,

ostendimu S. II. Qua religionis dem concilians fouenda,etsi non adeo constet omnibus certa Berni esse ; ita Ethnicos quoquo falsa miracula upprobasse.

CAP. xu. Monet eos qui imperant, uteim Religionis, quam ipsi colunt s venerantur , fundamenta sarta tectaque conis seruent, qua quidem re ciuessivos pios, deuo-iosique usicient, ct aptos ad concordiam colendam. Quacunque ergo in Republica eossectant, ut adsidem sundamentis Religionis eius, conciliandam facere videantur , ea omnia sapientes Reipublicaegubernatores fouere vibent, etsi non inque adeo constiterit T a omniis

374쪽

292 VINDICIA Ru M. LIa II. omnibus, quod certa veraque fuerint. Quod quidem tanto magas etiam curare debens, quanto magis sapientes s rerum naturali ι periti fuerint, eum id a sapientibus viris obseruatum esse nouerimus. Ita quidem, vi in falsa quoque refigione miracula approbarint falsa modo eo Oectat ent, ut hominibus Religio quadam ac pietas imprimere

tur.

Censet ergo Macchiauellus sapientis gubernatoris esse,etiam in vera religione, fundamenta non usque ad eo certa veraq; fouere, exemplo sapientum qui in falsa religione salsa quoque miracula approbarunt: non religionis utique, sed status seu imperij caussa. Nam religio vera, veris fundamentis nititur, falsis violatur. Repugnat vero hoc illi, quod initio capitis sibi jea recte dixerat: Quicunque Principes atque ρυνας. Ressublica, semeti as conseruare cupiunt,

in id unum prae ateras incumbere debere, ut verum religionis cultum recto instituant, ct venerentur. Non est verus religionis euutus , dubia aut falsa pro certis ac veris

amplecti & approbare; ergo qui id faciunt, non verum Religionis cultum, uti

initio suaserat Macchia vellus, sed falsum . instituunt dc veneraut . III. 1

375쪽

CAP. xxx. Duci militari, qui re prae

clare gesta evitare vult sui Principis ingratitudinem, duorum alterum faciendum docet. Nam postquam victoriam obtinuit, aut statim exercitu tradito alteri,

ipse se in sui Principis clientelam supplex committat oportet, sibii ab omnisuperbia

atque ambitione temperet. Qua sola ratione Principis animum demulcere polevit, ne

de illo quicquam susticari queat, sed caussam manifestam habeat illum pramio assia

ciendi, non autem ledendi. , Aut si facere non velit, siciat tamen ingratum Pran 'em se habiturum, unicum habitpraesidium se aduersus ingratitudinem tuendi. Si victoriam partam sibi reseruet forti animo. nec eam ad Principem pertinere ostendat ; militum s straecistuorum exercitu/ ducum animos velfibi couciliet, vel si quos nequit b igne conciliare, eos muniendi sui caussa e medio tollat; cum vicinis populis amicitiam contrahat; loca munitis subinde occu et, prasebis confirmet. Hae

enim ratione /Vrato Domino vicem repeπ-dere poterit. Ha sola seunt rationes, qMb-

adest

376쪽

bene meritis ciuis cauere potest, ne ab ingrato Domino opprimatur.

Ex his prior quidem ratio legitima est,&diuinis humanisque legibus consenta- nea, posterior iniqua & impietate sceleribusque plena; quam is non amplectitur, qui a superbia & ambitione sibi temperat

ipso Maec hiauello fatente, & tamen tam improbum conssilium suggerente. Neque me Asia enim dicas excusari illum posse,quod hane res ur. sibi cauendi rationem hominibus malis tribuat,&malitiam vocet,cum subiungit: Sed quia ita comparatum ens, ut homines nesciant esse vel plane boni, vel excellanter

mali; itaque neque poni vicIoriam parta n exercitum satim reddere nouerunt, nec modeste atque humiliter se gerere; nec excellenti , ac magnifica quadam malitia uti sciunt; itaque dubi' inter duo extrema hais in rentes, opprimuntur. Similia habet lib. i. cap. χ7. Nam etsi huiusmodi facinus secundum se malum, quique id facit, malus sit: qiata tamen ad imperium parandum aut nouam legitimamq; eius formam comstituendam refertur, secundum Macchia uellum ex bono fine excusari a malitia, &facinus & facienS debendo.

Nihil si quidem causi, est , cur eiusmodi

377쪽

CAP.VI. POLITICAR v M. 2ys Dux militaris damnetur, & excusentu . Valentinus, Seuerus, Romulus,Cyrus, qui Paribus aut maioribus sceleribus imperium sibi comparate vel stabilire ausi sunt. Vbi obseruandum est eiusmodi scelerata artificia, non minus noxie a Macchia uellod ceri, cum ea accusat, quam cum excusat: quia semper seruat illis boni finis ia- Bani sinisnuam apertam, cuius praetextu, &commodi proprij illecebris , eiusmodi prae' o. cepta in animos hominum facito pςΠς' iamΡ-ρὰν trant. Talia ctiam sunt quae subiungo. Frsat.

facile occupare.

CAP. x L. Zotiescunque autem, ait in urbe populus eo adducitur ut extollat euehati eum, per quem aduersiario uos is

puniri posse sperat : tunc si hic industrius .

gnauuMλ est, imperium urbis occupare potest. Nam populi auxilio optimates opprimat, s sublatis optimatibin, populum quo1 sub iugum struitutis redigere poterit, cum non habeat iam, ad quem descere queat , aut cuius auxilium implorare posit. Ante

quam autem Optimate S extin Xerit, nun- ,

quam se ad opprimendum populum conuer-T rere

378쪽

ari Vistic IARv M. LIB. mlaudabile putat; ideoque quos una manua sceleribus abigere videtur, eosdem alte .

AP. Xv. Docet eum, qui negligit, ποδ sit ,secuturus, quod esset faciendum, - ruinam polim accersere; ideoque necesr o ,- sarium esse Principi, ut perceptum habeat, isa. si se saluum velit, qua ratione possit esse non bonus; multum laborare debere,sii eorum vitiorum infamiam incurrat , sine cluibus dominatum non facile tueri eo eri Quae o pra exposita & deplorata a no is sunt, & clauem totius pseudopo litiae coti-

Cri Ap. xv t. Censet PrincipJ, mis crimen parui ducendum. Nainvit Nisrum id se unum , quo minime impηψω dominandi ratio ibid. dici Principe videsuis, vel de aliorum onMumstu f- .' 5, prinum,parcum esse ebere; cuiam, , . , ut nussi' partem lib/rsitatis praetermittat. Iubet ergo Principe'Me

379쪽

CAp. VI. POLITICAR v M. ma rapere & profundere, quod furis est &Praedonis; hi enim de alieno, non suo solent esse liberales.

CAP. xvIi, Sa*itis quoque nomen parui

diacere jubet Frincipem, quo concoraci Iuos inside retineat, exemplo Valentini, cuius immanisad totam Flaminiam im iste rum restituit, eama, in unum collestis

ad pacem staem redegit.

. Lotei A P. XVI II. Disputat, quo pacto fides ' principς sitseruanda. Summa. est: fidem Principis debere esse vulpinanti. Verum ait, eum sint duo genera decertandi. num iure legum, alterum per vim. CumBilludρropriumsit hominis, hoc belluarum , - Uugiendum adposteri u , si non satis ei Z-U,is eriore. ' Proinde necessinium es, ut 'ecto viri que; s belluae ct ho- sum feneatior. Cum isag Trinci-

380쪽

LIE.ILQuo itaque laquei sentiantur, vulpeculam agere oportet; lupi vero quo deteνreantur, itioninum ingenium essubeundum. Via itio Falsum est vim propriam esse bellu hominιcen- rum, etiam homini conuenit , neque legis vc r. bus aduersatur, vis iusta, v t supra dioeunt, est. Principes enim & magist ratus gladiui portant, ad vindictam malorum ct risuorsionem sui, omnia iura ct omnes Mesper mittunt, utraque autem plerumque vim, desiderat, sed a reista ratione profectam Haec quia Macchiauello ad falsam Rutiliat' nem status sufficere non' videtur dc fraudem bellu inam rectae rationi aduene

sam, in supperias vocat .

. Non est iniquum laqueos cauere ditire, nec lupos reformidare & dxterreri Sed crudelitas, dc vis iniusta, Raudulent & perfidia , quas sub leonis & vulpis idio nio instillat Macchiauellus , detest: nire Macuia sunt. De leone mox patebit,de vulpe istin nri s pem hic audi. Trinceps propterea ait ira

sapientia sit praeditus, debet ea promissa in

xare , qua suis commodis Contraria fore vix det. Atqui homines ρ probi fuissent om md praeceptum boe plane fuisset inutile. Verum ai cum improbi sint, diligenter eoium improbi ις,8e bidiassi eris eludenda. Iam

sera

Disiti so

SEARCH

MENU NAVIGATION