장음표시 사용
491쪽
CAp.IV. POLITIcA Rν M. 397 vigebat apud Iudaeos , sub EZechia rege optimo & sanctissimo. θ' enim fecit, quod
hon um erat coram Domino , iuxta omnia,
qua fecerat David pater eius. 4 Reg. I 8. U. 8. Lege etiam 2. Paralip. 29.& 31 Λ cuius pietate degenerauit quidem , filius Manasses, & seduxit Iudam, ct habitaratores Ierusalem, ibid. cap. 23. v. 9. sed postquam Assyrij captum s vinctum catenis
atque compedibus duxerunt in Babionem . coangustatvi ora uit Dominum Deum , ct egit poenitentiam valde coram Deo patrum suorum. Deprecatus, e Ict eum, ct obsecrauit intente, ct exaudiuit orationem elud, reduxit g eum Ierusalem in regnum suum. Et cognouit Manasses, quod Dominus ipse esset Deus. ibid. v. II. Ιχ. I 3. ct abstulit Deos alienos,ssimulacrum de domo Domam,s c. ibid. v. I s. Ig. Manassen post duos annos, quibuS regnauit Amon filius eius, paternae impie ratis, non autem poenitontiae haeres, se cilistus est nepos Iosias octo annos natu S, I b. c. 3 q. v. I. Octauo aurem anno regni mi, eum adhuc esset puer, coepit quarere Deum patris sui David. εχ stulit ergo Isim cunnias abominationes de uniuersis regionibus
siliorum oraclis fecit omne , qui residui
492쪽
3 8 V iNDICI ARVM. LIB. m. erant in Urael, seruire Domino Deo suo,
Guctis diebus eius non ricesserunt a Domino Deo patrum suorum. V. 3 3.
Falsum igitur est multis seculis nustiam
gentium, tantum timorem Dei extitisse qua-rm apud Romanos ex Numa institutione e rat. Eodem enim seculo , ijsdem Numae annis, & proxime antecedentibus ac sequentibus, vixerunt hi Reges veri Dei culiatores exim ij, timorisque diuini aut restauratore S, aut propagatores; aut eodem timore ad scelerum poenitentiam compulsi. Vt taceam de Saule, Dauide, Salomone ,
alijsque deinceps usque ad FZechiam regi bus, quorum illi vix tribus, reliqui proximioribus seculis Numam antegressi sunt: vigente ac florente identidem in subditis& principibus timore Dei, per impietatis interualla saepius quidem interpolato, sed Paulo post per poenitentiam restituto. g. IV.
Gmorem Dei aptiae Romanos serum nou fuisse, eum a falsis Dras , nusta publica probienos pracepta, Ad multa scelerum exem
Huic sanctissimo eastissimoque ii d
493쪽
CAp. IV. POLIT ICARUM. ues'ma inuectus, comparari non potest. Instituit ille Daemonum cultum , Reges & fiiij Israel ac Iuda , eundem sustulerunt; aras sacrilegas, lucos, simulacra, sculptilia ille erexit, isti demolitisiunt; secerdotes, &flamines, pro imp ijs sacris initiauit, isti ossa illorum combusserunt; ille debitum 'Deo vero cultum abstulit, isti reddiderunt; ille nulla bene vivendi praecepta Deorum fallorum autoritate constitui , isti operatisunt bonum s rectum, o verum coram Domino Deo suo, non declinantes a sanctissimis legibus, neque ad dexteram neque adsint an . Vnde apparet non potuisse caste Deos falsos a Romanis timeri, a quibus nulla unquam publica pracepta probitatis acceperunt , ut demonstrat S. Aug. cap q. 6. I 6. Er. Nihil vero proderant secreta quadam
damonum monita, qua pertinere videbantur ad bonos mores, cum palam in sacris eo- 'ia iarum omnis nequitia disceretur; ut ostendit Wilia. idem cap. 2 6. multa de obscoenitate ludorum, quos ipsi Dij institui a Romanisi uia
serunt, disserens; in quibus Deorum scelera oculis di auribus repraesen tabantur ;magis intuentibus Romanis , ut ait cap. II.
quid opiter fecerit, quam quid docuerit Plator
494쪽
qoo VINDIc IAR v M. LIa. 11. Flato , vel censuerit Cato. Hinc apud Te rentium flagitiosim adolescens, spectat.tabuia Iam quandam pictam inpariete, ubi inerat pictura haec: Iouem quo pacto Danaei mili
se aiunt ingremium, quondam imbrem auia reum. Atque ab hac tanta auditoritate, ad hibet patrocinium turpitudini sua , eum s
ea se iactat imitari Deum. At quem Deum inquit; Qui templa coeli siummo suitu raniscutit. Ego homuncio id non facerem ' Ego vero illud feci ac lubens. iii a PNon est timor iste diuinus, qui nullis
bonis praeceptis a malo auocat, & malis eorum qui timentur exemplis, ad scelera prouocat. Frustra Numae numina incus 1ere terrorem, quorum facta viiijs concitariarunt autoritatem Si quae illorum rein uerentia aut metu Romani religiose egeATunt, aut omiserunt, superstitio fuit, vel probitas ludicra: maioribus alijs viiijs sceiateribusque, & publice & priuatim cominpensata, imo superat . iRi
EX quibus denique consequens estifalso itidem & improbe Macchiata
495쪽
CAp. IV. POLITICAR M. uellum sensisse, quod cultus Religionis a
Numa institutus, una e primar3s causis exstiterit, Propter quas Roma vi in reous gerendu tam felices fuerint. Nega n t id Tertullianus in Apologetico, c. 2 3. S. Cyprianus lib. de idolorum vanitate, Minutius in Octauio, S. Aug. l. q. de civ. c. 9. &28. eo inter alia argumento, quod, si ulla falsae Religionis in comparando, augendo, Conseruandoque Imperio vis esset, id beneficiu si potuissent, Graecis potius quam Romanis falsi Dij contulissent: cum illi ae sante hos, eorum cultui dediti fuerint , multaque inuenerint, quae Romani ab il '' 'lis hausta in suos ritus transtulerunt . Accedit ratio palmaris, quod, cum Religio Romanorum,impiis ritibus & sacris, natura repugnante falsis Dij s deuota fuerit: indignum sit credere Deum verum, sacrilegia&diuinitatis siue iniurias, teris reni felicitate Imperij esse remuneratum. Non igitur impio Deorum cultu , sed bO- n E 'nis quibusdam moribus, antiqui Romani πω is
meruerunt, ut Deu S veru S, quamuis notata rem re eum colerent, eorum augeret Imperium. Mun
Quos mores describit S. Aug. lib. s. de civ. Cap. I a. & de mercede hac temporali,quam Dem reddidit bonis moribus Romanorumti.
496쪽
4or VINDIC IAR v M. LI p.Id. disierit, eap. I s. quod breue sit, ad obest riseendum os Macchia velli, totum inserere visum est:
Quibus ergo ait, non erat Deus daturus vitam aeternam. cumsanctis velis suis in ciuitate Iisa coelesti, ad cuim Societatem sta tab vera perducit, qua non exhibet seruit rem religionis quam latriam Graci vocant nisi uni vero Deo, si neque hanc eis terrenam gloriam excessentissimi imp3rj concederet a non redderetur merce3 bonis artibus eorum , id en, virtutibus, quibus ad tantam gloriam peruenire nitebantur. De talibus enim, qui propter hoc boni aliquid facere videntur. Ut glorificentur ab hominibus, etiam Domini ait: e mendico vobis, perceperunt mercedemsuam . Sie ctiuipriuatra res suas pro re commuis ni, hoc .LE Republica, ct pro eius aerario conis tempserunt, auaritia restiterunt ; consis-iserunt patria consilio libero , neque delicto secundum suas leges, neque libidini obnoxipSed his omnibus artibus, tanquam vera via
nisi j.nt ad honores Imperium, gloriam; hoonorati sunt in omnibus fere gentibu : Imperi' sui leges imposuerunt multis gentibus: ho
497쪽
Non igitur cultus Religionis falsimeaus - μ m. sa primaria, sed nulla fuit felicitatis Romanae ; quam impietas stiperstitiosa dudum euertisset, nisi qtralibuscunq; bonis moribus illorum , temporalis regni mercedem , benignitas Dei reddere decreuisset, quos a felicitate regni aeterni, idololatria praecipue exclusit. Quae aduersias Macchiauellum prolixius disserenda fuerunt , ut profani hominis de religione cirebus sacris, impium siensum, Uarius cou-
CAP. V. Maeehiauelli in Melesiam Romanam in Ecet asticos, iniurias contumelia.
ἰλ ν. xii. Libri L Discurseum de Rei publica . titulum Romanae Ecclesiae eontumeliosum hunc habet. Quantum intersit ad conseruandam Rempublicam, ut iis diuini castus , atque religionis habea-k- : s qmd is Italia propter Romanam Ce e Eocleis
498쪽
4ο4 VrNDICIA TM. et LIB. III. . Ecclesiam, deficienta eadem religione, ruina
Tum lusciniae cantu orsus, principibus& Rebuspublicis verum Religionis cultu, ad sui conseruationem prae caeteris suadet. Sed mox coruus crocitatione se prodit ζcum monet, quacunque fidem fundamentis Religionis conciliant, ea foueri debere, etsinon ing, adeo constiterit omnibus, quod Ve religio certa verassi fuerint. At enim verae Reliis Amentis gionis fundamenta mendacijs figmenti non nisu r, que niti non possunt, aut fulciri debent.
Neque id quisquam dixerit, nisi qui cum
Macchia uello veram Religionem ludibrio habet, &maneipij instar Rationi status ancillari cogit : ut falsis vanisque opinio- 'nibus constricti subditorum animi tanto facilius in seruitute contineantur. Quam ob caussam istud supra inter falsa status Conseruandi media, a Macchia uello assiis
gnata, retulimus. iost IV Poti. Vera enim Politica, si deprehendat raras Iam falsam Religionem pro vera, in Republica aut Principatu vigere, illam repudiat se ' istam amplectitur; nec timet de temporalibus periclitari, ne detrimentum patia tur aeternorum. Et si Deus regnumsisum quarentiri , illa non adimat habentibus.
499쪽
c1ν v. Poti te a RuM. ψος sed non habentibus a dijciat; possitqu cuiuis Principi aut Reipublicae, Religio
nem veram propter rationem status non amplectenti, merito illud diei: Christum venire quid times ' Non eripit mortalia, qui regna dat calesia. Sea nunc Macchiauelli in Eeclinania Romanam,& veram Religionem caluminnias ac iniurias, quas in hoc capite plenishuccis, evomit, audiamus
Ust Romanorum itaque Religionem,
u verius sacrilegam superstitionem laudatam, i ta disierit: Quodsi hae tam diaugenreura diuini culturi a Reipublica Christiana Principibus obseruataesiit, secundum primam institutionem. ct praevia eisu, qu illum is is primum tradidit e longe maiorisiaritata appace in christiano oria fruere .s . Cc 3 mμει
500쪽
mur. Nunc cum nusquam minin vel pisistatis, vel religionis sit, quam in js hominiabus , qui Roma viciniores habitant: ea Christiana Religionis eum censeatur, facile eonidicere potes Christianum orbem ma n pere periclitari. Quod si quis aliam diligenter consideret, eum Religionis euitum , qui nostra alate imvsu en, eum v conferat cum prima Chri stana Religionis institutione, ac veris fumdamentis: is non potes vel illiin interitum
non m tuere , vel diuinam visionem non forismidare. Et quamuis non defint, qui optinnantur , omnem quam Italia habeat feliciotatem , ab Ecclesia Romana dependere: tamen contrariam senteutiam quis veriorem existimauerit: confiderando eos, qui in Romana Gel fia, nequaquam secundum Chrisiana Religionis pracepta vivunt , sed ea
Quibu/ hoc etiam accedit, quod eadem hae Romana Ecclesia in causa en, cur Italia in parte, diuisa diuersis Principibuου pareat: cum tame uul regio vere felix sit,ηφώb ςnim e Reipub. e Principis Imperio pareat,ut nostra memoria Gallia, Hispanias. accidit. Cuius rei ratio esF, quod cum nen