Vindiciae politicae aduersus pseudopoliticos, qui Gaspare Scioppio in Paedia politices suppetias pseudologicas ferente, finem et media verae politices corrumpunt, auctore Henrico Vvangnereck Societatis Iesu theologo

발행: 1636년

분량: 627페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

Imperium siti vendicauerit Romana Ecclesia : non habuit illa quidem tantas virci, ut Unimrsam Italiam occupare potuarit, sed neque interim tam debitu fuit, quin euoca- repviset ad se aliquem praepotentem Princι- stem, aduersu eos, quorum potentia illi in Italia formidolosa videretur. Id multis exemplis patet, cum vetustis, Exemplarum recentibus. Nam ct Caroli es agni fris. auxilio Longobardos expulit, qui propemodum toti Italia imperabant: ct patrum nostrorum memoria, Gallorum auxilio Venerorum potentiam fregit: eosdemi Gallos postmodum Helvetio um eopys ex Italia eiecit. Ecclesia Romana , igitur , cum Neque tantas vires habuerit, qmbus ina potueritvniaeersam Italiam occupare; neque etiam alteri, Ut eam occuparet, permiserit, causa fuit, ne sub unius Imperium redigeretur,sed in varias partes diuisa, multis Principibus

Parere cogeretur. Ex eo alcidit, ut obdι- ρινῶπι Principum debilitata, non modo potenιum atquei Barbarorum, sed cete=orum

quorumcunch, qui illam inuadere ausi sunt, libidini in prudam cesserit; quod quidem nos Italisti Romani Ecclesiae debemus.. Qαοdsi quis hac omnia, qua de RomHVa Experara

Curia depraMIione nar, aut, certo exsteri

502쪽

mento cognoscere vellet, eum tam potentem

esse oponeeret, ut illam ad Helvetiosi qui solinoseri tempore, veterem Religionis cultum ct disciplinam militarem conseruare bidentur, ad habitandum cogere posset: concesa isti videlicet isthie eadem potentia , quam in Italia habet. Nam eertum est, si id fieret, breui temporis spatio, illorum quoque hominum mores, huim Curia prauitate, tantopere corruptum iri, quantopere id illis. ex ulla, alia causa contingere unquam queat.

De Italia similein querelam habet ea p. I 2. Principis. Duimo ait, comprehensum velim, Mod ubi primis Romanum Imperitaex L alia alio transtatis fuit, ac Fontifex imi siqua profana erant, maiore in dies autoritatem sibi Hsumeret, tota Italia in plures 'nastias dissectas. Celebriores enim urbii. in suosprimarsos, quibus antea Imperata usa ore oppressa parebant, arma siumpserunt: ad quod etia Pontificθ, υt inde ex imatione in dis, quae sacra non erant, compararem , opem ferebant. Ex his etiam nonnulla in ditione Er dominaria μοrum eluium cesserunt. Ex quo cum Italia rerum procuratio, in manuι ac potestate Pontificioru, ct nonnuia larum Rerumpublicarum deuenisset; cum huius generis homine3, hiά ciaci omnino rei

belli

503쪽

CAP.R 'POLITICARUM. qos bellica expertes s ignari essent , coeptum est

ab ipsis stipendia militibu3 persolui.

De prauis Ecclesiasticorum moribus, male itidem loquitur lib. s. dilcurs cap. I. G conseruantis ait, etiam sectas necesse en , adhibere idem remedium, ut illa qMasirenosentur , ac ad principia reuocentur, semendentur. si uodnisialiqui viri sancti, in Christiaua nosra Religione praestitissent,pta' Rosilios sertim D. Dominicuου, s Franciscus, dudum Chrsiana

periffsset uniuersus illim euhm. θ enim io per re nomi Fuver Ate viventes ais humilitate, ανι- ρε ς' stiana vita exempta hominibus proposuerHta quo tantum certe essecerunt, ut qua Religio; 'scoporu, cateroruminosi orum Ecclesia- .sicorum prauitate vita, corrumpi plan floruisset, ea etiamnum subsistat, cum videa- - homines religiose quoὰam metu, illis eri-amnum delicta sua eo teri, in honore eos viva ipsorum non damnare,sed Dei arbitria commendare. Ita de Religione eiusque Praesidibus Macchia vellus. Cuius iniuriae de criminationes genera tim triplices sunt. Quaeda enim Ecclesiae& aulae Romanae, aliorumq; Ecclesiasticoru mores; aliquae Religionis doctrinam& interitu; aliae demu Statum Italiae coviscernunt. Singula paucis refellenda sunt.

504쪽

mbere hoc omnem in iam, is m res corrumpine.

DE moribus dudum respondit Chri

stus, Matth. a I. v. & 3. Super cathedram Mysi serirunt Scriba s Phari fai. Omnia ergo, quacunque diorint v bis, seruato ct facito: suun sum opera vera eorum nolite facere: dicunt enim re non faciunt. Addo interpretem S. August. qui lib. . de doctr. Christ. cap. 27. ita ait : cladian ur Quoniam boni fideles non quemlibet Mia uiror, qui minum, sed ipsium Deum obedienter au-ῆς 3bter non diuut, qui ait: Qua dicunt facite, qua aura ' rem Deiani. facere nolite, dicunt enim σωοπ faciunt: ideo audiuntur militer, qui

etiam utiliter non agunt. Sua enim quare

refludent, se ua docere non audent, de M. cosiliret superioreseris Ecelesiusica, quam sana doctrioaeonstituit. Fropter quod ipse minus, priusquam de talibus. quod cominmemoraui, diceret, premisit: Aper cath dram Mysi sederunt. Ista ergo Cathedra Haisasori ηο est m, sed μου, cogebat eas bona δώ-m n doeent cere, etiam non bona facientω. ρα. Agebant ergo μή n vita sua: decimvin-

505쪽

CAi. V. POLI T I c ART I It-siua, cathedra Egor non permittebat aliena. Multis itaque prosunt dicendo, non faciunt: sd longe pluribvi prodesserata

faciendo, . dicunt. e Abundant emm

qui mala vita sua defensionem, ex ipsis suupraposito ct doctoribus quarunt: restonden- res cordes o, aut etiamsi ad hoc erumpunt, ore sevo, atque dicentes: quod mι hi praecipis, cur ipse non facis Ita sit, ut cum non obeis dienter audiant, qui se ipse non audit, ct Dei verbum, quod eis pradicatur , simuι

cum ipso pradicatore contemnaret Quod facere etiam Macchia vellus non dubitauit, suo se ore violatae Religionis condemnans. Nam istam etiamnum subis sistere inde eolligit, quod videamus, homin religiose quodam metti Ecclesiasticis etiamnum d licitasua confiteri, in honore eos habere, vitia ipsorum non damnare, sidDei arbitrio commendare. Ipse autem honorem Romanae Ecclesiae statusque Eccles astici grauibus contumelijs violat, vitia vero damnat, non Dei arbitrio comenda t; est ergo a religioso Illo metu, quo Vera Religio in animis hominum subsistitia, quam maxime alienus. Iam illud , quod de Helvetiorum cor ruptione si Romana Curia ad eos tran L. feris

506쪽

non με ermederi pos

sent

ferretur, certo secutura attexit, felle ais maritudinis ct obligatione liquitatu acti 8. v. 2 3. resertum est. Habet hoe feraaiicita, ut more S incautorum corrumpat ;Job ministrorum, hominumq; omnis generis seu multitudinem, seu colluuiem, renum item affluentiam, & vitae otiosam atqueta honoratam licentiam ..

Neque piissimi licet Principeς, hisces

malis, sem per mederi possitnt; aulici,en his alijque qui aulam frequentant, ingentiata, plerumque vitia, & peruersa studia seia

cum asserunt, eaque Principibus ignota , quae aut dissiculter, aut non nisi sero, deprehenduntur. Adhaec, cum alienis oculis auribus, & manibus pleraque credere & gerere eos oporteat, neque enim somnibus interesse possunt, aut debenta λcontingit ipsos frequenter falli, dum vir tutib' simulatis vera vitia improbi tegunt; aut fusta mentiuntur , quae insecta sunt; aut facturos se spondent, quae princepS mandauit, cum mandatis contraria inaianimo habeant; aut malos excusant, bo in nos incusant; aut alijs denique modis vir tuti ac probitati ianuam claudunt, im probitati aperiunt .

Quare non solius Curiae Romanae, sed

507쪽

CAPI. POL 'IeARvM. II Communis fere aularum infelicitas est, quod inuitis licet bonis legibus ac Princiis Pibus , aliquam morum corruptelam se- Cum trahant apud eos, qui propter delicias, vel gloriae dc opulentiae aucupium, in ijs versantur. Nam propter pias caussas etiam conuenit religiosis adire Regum Pa. Iatia, ad eos arguendos, vel dirigendos , sicut Ioh. Baptista arguebat Herodem, ut dicitur Matth. l. . ait S. Thomas a Z. q. II T. a. a.

ad 3. I. IR

Corruptelam autem minorem esse ilia Curia Pontificia, quam passim in auistis, aequus rerum aestimator facibe sibi peris suaderi patietur. Fatemur ait, AEneas Sylilius tum Cardinalis, postea Pontifex Pius II. in epist. de moribus Germaniae, in Romana Curia, quam regunt homines , non omnia esse nisi es plurimaseri digna eorrecti me, Nec ambigimin ipsos prima urbis σηtistites, cum Christi Dei nostri visaria. ρε

tum assumunt, homines remanere, ac pro

με an sit, errare, tibi,ae decipi posse. δε-

508쪽

4r VINBrct V M. L . III. dent pis Patres in thalamo suo; veuiunt ad eas nune Cardinales , nunc Discopi , nune sortis alterius homines: ct modo hunc, modo illum laudibus cumulant, dignum i grandi regimini a cribunt, adstruunt. Credie postolica pietaου, hisi benefieta mandat,

quσs commendatos accipit. ε tque ita sit. τι aliquando virtus pecunia cedat ς noα, uia Fontifex probitati P ferat asinumia, sed quouiam internuntj, siue ut aiunt, meis diatores argento aut amicitia victi, indiagnum digno praponum. Deeipitur interdum Romaum Antias

quis dubitat ' homo est, ct inter homines vivat, necesse est. Sunt in Romana Curia O sauari, ductores: quis ne siriti Et paulo posti Pauci sancti s digni. quos optimus , amet Deus: quos auaritia non agant simu- .li. Sed maxima pars hominumsicta, fucais , lai est; plures videri boni, quam esse volunt. sub Ouina pelle, spe lupinum offendes aniamum. Nil igitur mirum est,si Romani Pontisticis aliquando prouidentia fallitur, ct Eeneficia pecuni1s extorquentur. Et paulo post. Nec Curia est a erimiva munda; sordes in omni palatio reperim.L-srauimus ct nos atate nosia multorum Frincipum aulas confiderauimuου regum morari

509쪽

pN. POL IT ICAR VM. Isarrs. , Uusia regio est, quam non Harpyiafaindarunt; omnta prouincia suos halet Phineas δ omne atrium suis deformatur inquianamentis. Nihilo inter homines ex omni parta per sellum; sed maiora silie enuenses crimina. ubi malo geruntur negotia.. At si velis simul conferre omnia; ct mris nores sedes pros is portionibus comparare matre Ibus, nullam ostendes Curiam, in qua minus hoc morbi grassetur, ct in qua magis ex ordine, rectossi in isto, quam in hac Romana res gerantur. Nec quam terrarnm tantam doctrinam, tantam rerum experientiam, tot bonarum artiumsuria, tot via

ros Sanctimonia vita praeclaros, quot in Romana reperiss Curiar ut recte hie esse domiacilium literarum , es o cinam virtutum

quis os maueris. Quodsi turpitudo illis eua sua, humanitati adscribendum es, quan quam candida reperitur, Et infra. Sed quid obsecro eu, quod ilia Romano Praesule videamus indignum , fAnforsitan, Acut plerosique Halarorum striincipum, videmuου ire venatum, aut auiscupatum. Equosi e Pontifex Romanus, aut canes,aut aues ad deliciaspasiit Quis eum

aliquando in spectaculis . aut ludis vidit Saltationσι. σ ς orta , o cautuli mulinum

510쪽

ε ε VI ae nis La E VIM: Dra.IMinspicit ' Quando ille conuiui et Iasiiuia, aut ebrietatem spectauit Z aut alea lusit, aut schacco ' Aliena βnt hae ab Apostolico Pa

Studia Fontificis Maximi, ct ecmpa raones sesut . diuinu ininese m aera cissa, cram rem facere diebis celebrioribu .i dire legationes Principum , populorum est gnare opplication , conflari miserosinere catores coercere, prouidere viduatis Eccleἀμου , dicere Das horas. Vix illi severint upus, in quo cibum sumat, ct corpori, quantum necesse en , smnum tribuat. e Mosemper querelas audit ct lamenta; cum spori batis ct ab licto loquitur. Nemo ad eum venit , ut consiletur eum, aut iucunditatis aliquid afferat. ut queruntur, qui eiecti sunt Epsopi . uri aliq: aut cupidi plura potentes veniunt. Hic Status Papa , haec υ lupta3. Ita vir Curiae Romanae de aularum peis ritissimus, magnoq; usu pollens,ad Ma tinum Meir Arahiepsopi Moguntini Can- gestarium , qui prius in quadam Epistola multas contra Romam & Romanos que relas effiderat, simili fere, quo Macchia. uellus oestro percitus.

Eed ipsi quoque Hel iij, quos longis jam

SEARCH

MENU NAVIGATION