장음표시 사용
161쪽
turbant etiam in vocibus extremis c Quas ego quidem nceras iudico, I tantum ex mitis emendandum meis. Nihil enim de milite hie r de se ipso Q suis fortunis agit Dinarchus, atque ait observaturum se . quid rebus suis sit laturum, quod probant subiecta mox verba, Iuid cuis labea e. Militem autem praeterquam quod senistentia non seri, etiam numeri eiiciunt, Iidem nostrum meas ulirci deposcentes .
Lrpida porro scena est , Incipiens 1 voce I irit in qua eum mala ancilla ma-s,m heram mala hortatur ad ossicium malum , non hene vetha initio conce
ama ad quod decet rem raam , sam exsuam , Icose dum Uti iubet. dum halet, tempus ei rei fecunda . quae magis etiam alibi consula. Sed in his si ultimum non distinguendum a praee denti hus , ut ad temptis ei rei subintelligatur est; equidem Mesudat e feci legendum . Tempus ei rei secundat, id est, operam dat, saver, prosperat, sive adeo se- eundum est, uuomodo apud nescio quem poetam meminisse uideor de naυigati ne dictum, uentos illi secundare. Proximum hine versum Uelim, ut est vulgci, retineri, nee amautiam ct res copes a viro magno acceptari. Dehine item proximo , quidquid fiat incerto vocabulo restritas et verbum Ipsum praesito eum D inci minime mutandum . Praesdere , custodiam notat, & quasi custodiae praesectutim & prinsidatum . Mostellaria se rue ego tisi praesidebo , ne inteν tae qaaesio. Curtiua lib. 4. Ruod si prest in us , qui pseMelae itis ri, supres nisset; ingens claris necim potait. Idem lib. 3. Ex farrire naves soriis imperat, quae He I sponta proderenι. Et omnes se ubique. Deinceps r prae ut uber sudin Mos . sorte legas melius uri soc, id est istum ludum. sequentia sunt Dinarehit Di. Quis es se da Asophiam , indiea. ut lihil quidem etiam pristi disponunt. Longius hinc ludo literario eomparatur amoris disciplina iLitera, didici quando sis, sue at os d fiere . DI. 'Distant, duo mihi eoisis utari Iiestat . ni ablisas semfuod dedi. AS. isteria magister dum tu eommenta8ere , Di inter hi se volo , non interim , versus eatissa ) ilia Iridem
tum sneera . Legerim . ne oblitus sem ista didies . Commentari seeum vult, ne, quae didicerit, obliviseatur: aut, anne sit oblitus. Ita ne oblitus, pro Minusu , metat hesi frequenti. Ulterius rq stidea ego te manam inseriam quadrupli Oenefica. veteres .u rer sed male. quamquam in Persa non acelpieham eandem phrasn, ubi erat, quempiam injexu manam. At potest hie archaismus esse verus exemplo aliorum itidem iunctorum cum feeusandi casu vel horum. ut inservire, convenire, impendere, instarer quae passim apud nostrum. Statim sequitur:
ι. oris ad illum pens jam quos eapiam calceos . Locus admodum dubiae sanitatis, a viro docta tamen ad Ethieos Theophrasti Cha
162쪽
racteres tentatus emendatur simul A eolleatur. Legit, Me mἰδὼ adbs' taurilitiis pὸ si
jam. Et inter impudentiae notas fuisse vult, calceis inconcinnioribus uti. Quae si Interpretatio vera est, non subsilit aliorum ad praecedentia verba io impud/ns : quae ita hunt eo, tanquam s impudenter in hoc se facere dicat Dina relius, quod ea quae dederii repoleat. Atqui non reposeit ille: neque tam longe placet Interpret tiones peti. Non magis tamen alterum probo, etsi magis h propinquo areenitum. Nam de calceis quamvis non negem alias, hie tamen ineptum Se alienum υidetur. Sed nee priorum verborum illam intrectionem ampleetor: Hane potius misi
hisa os hillam pens. Hillum pens, est nihili pensi. Se hillum simplieiter, res nihili. quod Cistellaria recte corrigebat Gulielmius notheir Hilio Dut hominea mi-fνὰ miseri. Diminutivum est ab H ν, ι νώLM, quod contra te fit dilum .el hi
Iam . De reliquis verbis nescio si de heci promere , quid olim coniectarim. Satius se taeere. Tamen eum pacis ac veniae praefatione dicam. Non corrupta saltem , sed 'fansposita quoque invicem videbantur mihi: tentabamque legere , quos eahes eiam. sellieet ad incitas se redactum Dinarchum queri, qui quod suerat omne perdidisset . quidem locutio crebra: sch plenulo maxime hue saeit locus rSY. Prosecta ad inelius tenovem reditet, s eos abduxerit. MI .ctain prias disperibit Iaxa , otiam anum eat em ciserit.
sad quod timidi protuli, nulla mihi est audacia, quia nec fiducia , probandi. Paul- h post eontissi iersus duo sunt, quos idem vir doctus ad Appuleii nuper Apol
fiam ordinavit, ordina os prius a Cl. Crutero Suspicioni h. unde, ut videtur, hau clam unam atque alteram etiam emendationem idem ibidem huius nomine & metim immerito dissimulato transcripsit in ser quas adeo, pluresque se mihi poteram . 1llae toti iniuria vindicare, uti hane quoq; ipsam hic in Plauto traductionem . Sed occupata quae sunt, ego quidem nemini eripio, neque me praeventum utile cir seinro saltem indignius istas non innoxiae, eumque nonnulla aliorum injuria coniunctae dissimulationis artes. Hic post illos, de quibus inceperam dicere , versus hoc iam
modo di quocumque primum eoneinnatos:
post Illos inquam alio traductionis audacioris genere collocandus videtur ultimus seisquentis scenae: Nae illosimtilom laneam habet, quae usq; illive eoν pavit meam. qui Inidoneus isti loco, si eonsideres; hute contra, supra quam dici potest , aptus. Ibi enim nihil Dinarchus a phmoneso angitur aut turhatur, cuius opportunum sibi ceursum gratulatur, eius quidem cupidus, se ultrodestinatoq; ad eam prosemis. At hie ad eonspectum ane illae alterius reductus in memoriam facti sui, quippe filiam eius herilem eompressisse s hi conscius, pertime ite atq; eo eum cor si hi m veri evra dicit, aptissim h subjungit , id ipsum s hi puncti ab hae ancilla, quantumvis etiam longiuseuth absenter cui ideo longum stimulum tribuat, ea loquendi ta . tione, qua & aculeus ad pectoris punctionem adhibetur Trinumor PMdadum meum ille pectus pungit aetitias. Nae e coniectura sand uerisimilis, s quod habet jus, a iudiciis tamen impetrare deis het eruditiorum , non a mea testimonii dictione statim obtinere. Postremus huius
scenae versus: Timeo ne malesana antἰqua mea nune isseniam omnia.
variat in omnibus antiquis. Ex Aldina lectione mea sne inoeniam omnia, saelo mea fida iuventa omnia, liquidissima scriptur. &sententia. Metuit, ne flagitium hactenus occultum suum, stuprum nempe virginis, plane iam si patefactum, prodi tum , de Inventum.
163쪽
CAPUT VII. Audere, pro Diau, item pose, uo . Parier. 8omo ntermediar anta disinens. Vino earere, Scatere. Manstutor rejectuI. Conserim. Nuga interpretis Dretae. Loca plura praeter quom quod correcta post Hior, etiam exposita. Persus quidam traductus. Numexi refecti. Persona variat
Aca notata . Nobam significatiouem deprehendisse mihi videor in verbo istaria, quoa in
eodem minus iam novam alii pridem notarum , Ostendo, poni interdum pio orior unde sodes, pro D sequentatum. Hic vero stena proxima Maser DI. Lopideas iam, e iovere me migre non audea..idetur e se, possem. Potius enim, quia lapideum se dicit Dinarchus, non potest se commouere , quam non audet aut adeo vult. Idque in stupore & torpore proprium omnino. hius tamen 1 surpationis exemplum aliud nullum habeo. & video , quid obieet uti lint, quibus haec novitas non placebitr esse vulgatissimo sensu tantum,tieque audere Dinarchum prae sormidine, ne sortassis adesse persentiatur. Hos ta. men & aliter & se eludere possume iam nunc persensam Dinarchi praesemiam, ut claret ex prodiimu priore versurAN. raeui, at nane non raeaso c Daeea: a quando ad. s , ηις esse .s indieem. sed ipsa interpretatio nostra maximh firmissiunm; nititur unico argumento illa , quod i fidem se ille ipse dicit. Deinceps nullo ibi sensu est illud rAN. Video ego te propter. CA. maia ου. os p K patronas pa
In quo suaviter Interpres nugaturi astitisse Dinarchum ad patietem latitandi s udio, ' dum ita se aeclinat ei & adhaeret, visum tutari ae defendere, ne ruat. Sed idems de reliquis ibidem magis intoleranda garrit. Ex antiquarum editionum hac loHione s opter malefiat a , qua es patronus parietardiuinationem Deio huiusmodi, AN. Video ego ιι, ρνυIιν mar iacta qua a patiar onar parieια non illepidam , nec de cuius veritatu multum dubitari possit. Quid enim ad velimgia literarum vulgata proximis accedat 3 Deindo quid elegantius hἱe , quam ut alaudat anellia ad senis superius dictum , quo se parietem ipse nominarat ρ Iis enia CA. mutam primum δυ fe Raro. heri sie , iuue volo. Nevie inteν cos signi citis, ego /νο paries . loqvire ιβ. Dieit Igitur ancIlla, videre se Dinarchum astantem in propinquo, cuius ob male secta sustineat onus hujus parietis , senis nimirum ita promentis & urgentis indi eium nunc verbis, antea verberibus ad fastidium expetii. Sie emaculatum Pulchth
Deinceps maculosus ille quoque est Φintim hominiisa moderari, sd visa Boisines fotiat ,
Sise adeo eares temeto, tamen ab ingenio os improbas. Inanis est sententiar sve aquam hibit, sive temeto earet. An enim haec contraria pDieere id quidem debet ac vult; seu vinum, seu aquam hibit: vel, seu hihil vi num, seu caret vino. In quem sensum aut omittenda vox aquam, omissa sane in
.ntiquis legentibus ibidem sobis tr aut hae relicta, mutandum rares in Batra non dissicili transformatione, nec aliena phtas. sie sate enim Aulular.
164쪽
Corinthiens m Butem μνεnes potes.sed earet non temere tollendum. vino enim ea rere est abstemium esse r qua phrasi& Celisus utitur libri r . capite ultimo, ubi de prandio canino agit: Fraadium aurem abse iam, in qao xilia vini potatur, eaninum Acitur a quoniam canis viis no eant. Cetera verba se numeri eupiant ordinari, ramen at ingenio improbast. Scena deinceps EIhea:
Ea d xit, eam Dinareti pueram esse inuestum Aiam. zbi id auditit, qtiam uois nuda es mea omnis res liberi ,
Vtaeo euum, qui mans rorem.me adoptavit bovis.
Plautinam esse vocem hie mansevirorem , non eledam, neq; si aliquot Turbent ansment. Quid enim hue manu. tutela λ Et eiecta est neeessaria vox alia sis, quam vetustiores omnes habent. Eam inde mihi reponam , eum aliud monuero prius , quod momenti non paullo gravioris. Nam qui tandem ipsi versus hi cohaerent , nullo sententiae inter se nexu vinest Medius ne sententiae quidem ullius est: qui tamen& hine remotus reliquos eoire saeiet non inerimmode , & alibi colloeatus Ipse a eipiet aliquem salis tolerabilem sensum. Nam hie ferti nullo quidem, ut mihi videtur, pacto potest. Duo extremi s sejungantur: Ea disit, eam visoreh. pueνam esse inventam Miam .
Sed vides Neam, otii fati a rorem me adoptavit honis. nihil hie amplius desideres. Nam abrumpit narrationem suam Phronesum, cum ad υentantem ipsum Dinarehum videt. Tertius E medio illorum exelusus recipi poli illum poterit, leviter etiam emendatus r
Commodiore eerth nusquam loeo eriti eis queat alibi esse , tamen est a Dinarcho pronuntiandus. Huius enim res omnis apud Phronesum erat pridem , perpetuis donis ad eam translata: nune vero etiam erat filius, ab ipsa sbi suppostus nuper, quem unum liberos suos dicit pater pluralitatis numero , vulgata consuetudine Latinae linguae. Quod autem quaerit, ibi id uadisit 8 id commodd interpretandum. Non enim sane ignorate potuit, unde de puero Phronesium audiisset: sed suspicari facillim , ex tonstrice sua audiisse , quam Callicles antea eonstrictam duxerat &herae suae rem hane ipsam iusserat nuntiare . Vetum gaudio ct admiratione velut ex tra se postus nune non cogitat hoc , quantumvis minimo ante gestum. Praecedit hunc loeum is versus rese sedere viis, O me te amare, puerum petis.
qui numeria desectus , eleganter ex antiquis suppleti potest, ae pland debet rina misere vis, oe me te amara poseaui, cer in pueram priis. te totidem iisdemque verbis reddit mulier, quod proposuerat priore :
In illo etiam superiore, sententia haeret rDI. walieν assum , proferi Τ. pH qtiid aettur usustras mea δα profectus retinent & Interpretantur alii, alii mutant: illi ridicule, hi non satis hene. Corrigendum se scio: DI. Malier, ad la fiam profestis. PH. qaid istisών ωοI. meat severus Dinarchus, Ego destinato, inquit, ad te venio, muliere at illa litum blanda et quid igitur mea voluptas, aut qua caussa venis / Infra ris eam rem, se quid habebo, tibi quoq; etium proderit. Vide an iteratis duahus voeulis , dc personis υariatis faciendum rDI. In eam rem PH. in eam . Si qnid hab. Et inseri uarPH. μαρaid uis DI. se has op rae ali miti erit, ad re venero. Non uno modo saevitiar istu a mutarunt: hie Galeas , alius falaeas . Atqui duae sunt voces et altera, quam ille voluit; altera, quam simul ibidem non latere, sed dilatin
tim comparere non tamen idem vidit.
Scriptura enim plauii est, D I. se vitias . opera M. m. Oc
165쪽
Sive eum ipsum adire se evit, ad me, Me rectar si venerit, frie istam ποῖον δολe astitit co etiam fallaetis.
Lambinus eiectis voculis Me retia , intrusit dimittam, prorsus uiolenter, Sc omnisne rationer quam nec ullam dedit. Non sert ipla tiructura sermonis ipsum taleata, ordinem vocabulorum. Nec enim praecedere verbum potest inchoativam particulam uis. Relinque Versum priorem, ut vulgatur I altero pro confectum scribe eos sexim . Se consediam rem sine ulla aliutia aut fallacia habebis. Confixim. valet coniniecerim antiqua inclinandi ratione, qua est exta etiam Pinnulo , Pro effeceris. Sc.
AG. Egone λ egone, si tuae lepiri effexis p MI. i modi . CAPUT VI M. Potene es . Magno . Pecua in συmena. Muretus, Tarnebar , Lambra urrefutati. De Iectione G e tieatione ρειν Ium Ioeorum eontra hyrusor disputatum . Perinae exopiae. Versas acquot exemti, alioq; ordine alibi eouorati. Finis Comoediae totus traductione Deroam interpolatur, et enarratione ius ratus. In Enet quedam in extremo emendationes.
V Enimus tandem multas per difficultates ad ultimam omnium ultimae Comoediae scenam , in qua non leves etiam aliquot salebraei quibus complanatis , laboriosae industriae nostrae justum Plausum licebit postulare . bic ibi excuditur adhuc rFotis et at mihi molestar ne sies 3 ST. quid Amphilitium est 'AS. Merito ecasor tibi fuerensi. PH. σαον atq; isti etiam parum Malevolo . ST. ego mea volamat, si quid peccavi priu3, Suppticium ad te banc minam fero auri. si mihι rides est. Quibus in emaculandis Iam diu laboratum est a doctissimis vitis . Sed vide primum , an non , quod illis intactum remansit, ita melius initio legatur, Poten' esse praestne pote, seu potestne . Dehine non lubet agnoscere ellipticam orationem, atqae,m etiam parum mate volo: quae supplenda sit, Pro merito scilicet ipsius. Legam, PH. egone Uiιὸ atq; elsam id puram et Male malo. Suecensere dieehatur militi phro ne sum: at illa, parum esse ait hoe dictum de Ira . nam se non succensere tantum
illi, sed ad id male etiam velle. Ultima putatur et Egih Turnehus restituisse. si mihi rides, spicer I in hoc Lambinus vectatur, qui υlde tit , fuce rectius es e quam Dite . Nam Muretus hic nihil minus quum Mureius e mi um pari mi clari re uise . sedem in qua vi sententiae est illud alterum prohatum ab omnibus , fi mari, ades Mihi quidem non ridet, nec speeittit. Allud aptius eorieci , nis mihi ere dis, Dece. Furre te supplicium minam auri dicebat miles ad meretricem aversam rnuae eum naud etiam respiceret, addit, si verbis meis non credis, ipsam rem vide. Tum illa non oculis se videre, sed oculatis manthus, respondet, nec quidquam ante, quam habeat penes sese, credere.
si igitur eredi s bl velit, dandum hue in manum innuit, quod se ferre dicat. Alne longo satis intervallo est r
. . GR. ades amica, te alioquον.
PH. ἀ- ego ad te ibam . sTRAB. ad me, desicio / PH. hercle Minro Ier/3 . Rustico Strabaei minus eonvenire videtur illud delicatum delirior nee ille sit decore hic molliculus, qui alias ubique durus. Si idem iudicas, da vocent eam meretriculae perpetuo blandienti: STR. ad me ' PH. mea delicia, Bereis aereo ferid. Nam mea sic quidem certo inserendum numerorum caulii . Et poteti Strabaci tamen etiam
166쪽
hlandimentum Id relinqui. Quem quod porto mox urbanum nobis Lambinus facit in istis ro quisquam es hetia , malo tua BG isti eta aliquι gaudeo. uasi malo dixerit pro bono , fallitur: & quod hoc urbanitatis genus sit, ego quiem non scio. Hoe selo, in aliam longe sententiam versum corrigendum: Etiamqaam es helia, mala itis es, nisi s nisu αο aliquὸ ga deo . Libri veteres diserte quamquam habente quorum nam tamen pariter non recepi . Ninaciter ac prorsus inurbant, quamquam tu hella es, inquit, malo tuo es helia , nisi te eum ego smul aliquid inde fluor. inconcinnum deinde illud est etiam , ct nugis Interpretis conspurcatum et STRAB. Wihu λιαρμ. suticis es, mitis, si te amari postulas. a curo, havid feri a deterrere potes me, amet Stratophanes. Cum In omnia anImum uerto, nihil videtur potius, quam phronesio , non stra inhaei cillam enim minabundus ille compellarat attrihui versus hos ita correctos
oportere: . . . O sine hoc mulier manatim,
garo, haud ferra deterrere potes me , ne amem, Stratophanes. A si rabaeis amore minis avertere conatur amicam miles: sed illa, ne eum amet, non serro se ait, sed auro tantum deterreri posse. Quod meretricium plane dictum strahaei non competere satis est manifestum : atq; inter alia ah surda, quamdiu huietrihuitur, est silud quoque leviculum, quod is nomine militem compellat. criushoe esse nomen neque scivit , nec audiit antea fortassis unquam.
Ulterius legitur rsT. Malam reis i ct magnam. STRAB. magno opera seria tibὰ ωa
praefigenda necessario ptae postio, In malam reme deInde vox opere sotth delendar qua numeri gravantur. Et in maguo soluin rustieus semper in ore habet, uti post
Paucos versus rSTRAB. Iam hercli jam magna ta Oopala vir frenuas . Mox ambigo, an illae: Da sti de tuis det ei a fiammis quid pauxillulum melius δευδείδε seribi possit. Inde vero statim qui versus leguntur, eos non dubi to alieno loco legirpH. Cumas dieis: abi, abi, eonsaliatii ἐβue . ST. mihi hamo Catie Iuris violatis. sibi iam eui fant dentes s rei. sed & eorruptos esse, tum pessim h a Lamhlno interpolatos, stultissimeque interpretatos , magis stlor neque me vero salii puto coniectura mea , qu hine exemtos stse emendatos superioribus illis adnector ST. Huneinne hominem te amplexari tam horridam argae Raal sdum ΦPH. Ruamquam his horridas, quamquam hie staavidas, at ess.lias mui. sT. Coue, faxis solatis tibI, tam est sunt dentes δενυὼ.PH. Compas diris: abi . tibi, eon tiavi isae mihi, ma homo. ST. Med P ego auram δQuo quidem orat ne nihil planius, Ae sententiis autem nihil elegantius. De hortatur amicam miles etiam hunc ab amore rusti ei tam harridi, tam squallidi: monetque cavere, ne inter osculandum vulnus ipsi faciat homo ferreis denti hus: quam inarem eius sollieitudinem illa ridens, frustra s hi monitorem esse ait, ae satis illud si hi ips provisum ae consultatum. Mirum vero & miserum in modum ille quoque loeus deinceps est corruptus ro. 25; or, quod ιa dos solve zonas. PH. provolatur . ST. qautimes psTRAB. N peregrinas , his habito , tMeo meos, non Vo amlau . Fecsa ad hane eolio is erameca ego obligata Hsero. Ut
167쪽
Ut multa tibi vetha compendit sae Iam , se emendabis rST. Thi est, qaod tu das me et suas provorator. quid tἰnes pSTRAB. Ta μναν nas . his habito : tima meoa , non nego , Hanc a Pecua ad laso eolio in eνumena ego obuegata defero. Dederat miles Phrone fici talentum, provocatus a Stra hace, qui cum iusserat non mNnaciis, sed minis secum certarer
Metitis te minis certare mecum, quam minari l.
Iam eum Ipse dedit, paria facere vicistini iubet Strabacem: & heus tu provocator , inquit, ubi habes , quod tu des ' solve gonas. quid vero turbatus haeres δ Εκ-cusat ille: illum peregrinum esse , necessariti pecuniis instruetum : se hie habitare, reque Eonam aere gravidam circumferre: quod autem timete ditais sit; se quidem non negare, timeri a se suost sed elaneu o se munera satis ampla solere tamen ad Phronesum deserre: pecubus m crumena Obligatis alludens ad illas υiginti minas, quas pro ovibus acceptas supra memorabat se maret ilei destinatat, Scena Riai mutie. Porro hic nec in illis iam multum sani PH. I nune intνὰ amato , ct tu ergo hae mecum . ST. eris me eam quidem.
quos etiam bena restitui in hune modum rPH. I nune iuri 3 ambo hae. ST. ergo mecum ta aris p PH. tectim quidem. STRAB. aetiid ia ν qti;d ais eam Boerine ρ ST. ega esim post rior deri. Strabace iam anth recepto , post ventationem hane ob reeens donum iubet phr nesium militem quoque intriare: qui prius quaerit, an ergo secum futura sit: atq; illa respondet, suturam. Dolet id Strabacte & eum hoccine sutura es , inquit, me destituto suseipit miles, ita merito suo fieri r nam se posteriorem dedisse. Deniq; ut ad finem aliquando veniamus, sub finem nee ego scio, nec quisquam scierit, quid ibi Ibi velint hi duo versus a Meamq; tis reis hene gesam , ve sis raros sen/ geram. Veram amoho , si quia aviimatum est sacere . Deum tis fiam . sed docere possum, nee hue pertinere, & quo pertineant, monstrarer simus corruptissimos emendate. Quod breulier saeiam , ne sim diutius odiosus . Miuυor autem paullulum a priscis editionibus , quae altero horum versuum pro Meamq; exhi-hent Og qae. Quantumcunq; id auxilii et tamen eo animosior in correctionem ver-hotum sor in υersuum traductione non nisi me ipso se divinationis meae eertitudine fretus. Aggredior utrumque, ' Musis propitiis , perficiam ; non ignobile fasti gium de colophonem laboribus his meis in Optimum Comicum impositurus. Ita finem totum rescribor
PH. Tia rid , Bie iam daturust. Mae habeo, hoe expeto.
Vertim utriq; mos geratar am horum ex sententia
Maam , mea nil re seve Ud vestrum rursus sena geram. mram amabo, s ouid animatati facere , suetam tit seiam. STRAB. Hae , at rem gnatam Oides , loe accipiendam es, quod
metam quirim re lectatim eoνιὰ Mevare non sinam. PH. Leptis e cassor atievavi , alo; o mea sententia . Veneris eatistii onlatissile, eius Baee in tureia es sabaia , Spectatores: bene valete, plaudiIs , atq; exsurgite . Res quae geritur aut dieitur, ordine iam liquidissimo eonstat. Ambo hus se dare meretrix cupiebat, ut sua re bene gesta, hene vicissim illorum gereret ex utriusq; sententia r quod ita aequum esse statuit. sed ut possit, exorare necesse habet alte rum prius receptum ac priores s hi vendicantem, quantumvis miles postellor de disset . Et si dubium hoc quidem aliquo modo, an strabax adeo potius, quam Stra tophantes exoretur. Nam quia St hie posterior dedit & ad ipsum meret lix orati nem hanc ab initio direxit, non stustra videli potestis quoque velsus ad euodem pronuntiatus: Veri
168쪽
0M n amabo, si quid aulinatu's facere, faciam ut sciam.
Tamen Strabacis omnino alter hic sueti tr i eum quidem te lectulum eret8 occupare non simam . quoniam is In lecto jam diu cubarat: ut puet ex illo superiore , Da miser cubando in letis hie exorctando obdurui. Qui Igitur eo militem prohibete 3c hac rursum ratione, tanquam potior idem po tivs videtur de admittendo adventore altero sbllicitandug. Red uter tandem oretur; evoratur facile, quia ex re nata fieri non posse aliter videt. Ibi illa sie impetrahitis exhilarata. vertitur ad spectatores, Se aucupio suo tam lepido jactato, Veneri suae plausum pollulat, omnesque peracta Venerea pland fabula exsurgere jubet ac valere . quod ego meos etiam Lediores jubeo aut Oro, secundum ipsum item plausum: s quem adeb tam longa super omnes fabulas commentatione meruisse potui, neque magis prolixitate mea molestus & Odiosus sui, quam diligentia gratus ac iu
Quae Dis psisim Deis in Hatito nos fugerant, item de quibus uiter posea sataimur , hie vetat per Suturam pleraq; eoruis aut potis
sima retratiata . De fundis G censebur in is 2Iiebrem mundum abfuinis Dea Hegantia diruersorum ad Didicum insigni secesssione aucta. Supremam dicere in Avisarta, post omnes , contra puro que , enarratum. De Muris in Eu Iaria Deus Tertuuiani , item
Martialis, stabintus. Emi stivit, Demisslatur, Perpesssitius. Tertu
Lani ad Plautum a pectus. Seneca correctione stentatus . infrenatus dolis , UIGebris, ostia. Luare . Detegere , Detergere in Pusto G Appulejo an per inulano . Turpi ii verser eoneiunati. Oeeupare , Locare Dis contrariis permutata. Decies, prosecimine. Luci nus eorrectus. Medicari morbum. PraeveID. In Si Deitur os tantia Nonii detecta. Habere coctum cIbum, esquere. Deus fumieus, pro eoquo . De eo Varronis Iocus r G ibi Fruginentuis no- viam nauti repertuis . Genere, eontumesiis eadere . Revorsonem
facere . Neu . pro Nive . Hausi avertitat G Iutaria , item Rudeas G Hi Maria argumenti sint Iir aut ejusdem Comaecae . Fragmenta ana duo rariora, emendata ta evocata. His o innibus aria quoq; nonnuIIa insipersa.
a Asolutum 1 me Plautum, se ab illo me putabam, cum excussis ad extremum schedulis meis video quaedam inter commentandum suis passim locis me fit nate: quae non ab re suerit hic quasi reprehendere se retractare. Non tamen omintita prorsus hic dare consilium est, sed potissma: quando nec in omnia inquirere mihi nune licet prolixius, ct quae nunc vel oblata praetereo; vel etiam latitantia non investigo; quaeq; adeo nondum observata, porro sum in tam inexhausto seriptotis ingenta omnia studiaque absorbentis velut mari notaturus, iis novus Commentarius olim sortasse debetur. Quae nunc ultro occurrunt, monitu non indigni Dima , nullo ordine , ut sub manum quaeque temere Venient, pro corollario & mantissa superiorum hic appendam, aut velut communis fahularum omniurria loco annectam.
Epidici igitur Rena St tacete, cum locum insignem de indumento impluvii cotis rigeremus, atque ad hunc versum , Imisi non fandis exornatae multae inredant per viar. smiles de landis & censibus in vestes ah sumtis Ovidii Eh Propertii notaremus Com. mentationum nostrarum IV. capite; subterduxerunt se nobis haec plura gemina ejus
169쪽
pauli Eremit aer aeui uus Ars υνι artiis i uia si presia. Sed in illis patribus huius penetis multo plura & severiora, quam pro nostro S plauti modo. Quibus remisiasiore modulo succinit Columella lib. i a. praefat. ρYuue plera sie iuxa ct laeγιιad stiant, ut ne iunis ii quidem curam fuse 're usi uentur: Ieci uoisi fuistites eou- f. Ius Cestes fisi Iια habeant, perverso; cupies ne pretiosores utias a viris peIticiunt , qti e triandi pecunia est' rotis paue censibus redimati vir. Et Martialis liti 1ll. rea quod scindi metio carruca paratur. Eiusdemque libro 9. trahi hue potest: Emto Itha nox es scindia non tota paternis.
Nee item illud eiusdem longius abludiit
Emisti Lahιetie tres ouaeris re dubii Labiene tres Meliore Fadnisi Lahia ne tres melios. Quae sane loca non debuerunt illiu oinissa deperire.
Porro Asnariae scena Cur me , sententiam nostram dicere obliti sumus de Is ci
Plemique supremum letiant, ct cum Lambino de υaledictione interpretantur. Alii ad Varrcinis locum reserunt, quem se ego mox dabo. Sed nuper doctus juvenis in praemissis ad funerum ritum traxit, inque ea opinione subseriptorem Notis in Catullum invenit alterum doctissimum iuvenem, ad quem illam ipsam epistola publi ea perseripsit. Hi igitur putant Stipremam vicere, esse suprema vel ultima conela mare, ut in funeribus sebat. Ac auctoris opinionem alter firmare voluit Quintiliani loco, qui necessitatem adeo non affert, ut vix p/ohallia te in . Ipse auctor stam biliri maxime coniecturam suam censuit eo, quod statim de funere in ipso plauto subjicitur, tanquam aperta ritus hujus allus onerPH. e orbum Duas sitae fucis, s se earendum est.
Id lieet argute, vane quoque tamen est cogitatum. Nam Plauius id quidem nunquam aspexit, qui persi it smpliciter in orationis suae genere, quo coeperat de morbo puellam prius sacere loquentem rΑR. Saλε , PH sidere me jubsa , quoi tu alhas assera morbam pMoibo dicto sub iungitur eodem locutionis genere funus, nulla inter me dii versus relatione ad utrumque extremorum. suo modo adolescens , suo loquitur puella vere autem supremam dicere est, diuere vocem supremam , quae erat Ineri, a praecone in Comitio solita ad dimetiendum populum pronuntiari . Quod non iam ex Varronis illo loco petendum lib. s. LL. cuius verba reste emendata ist: a sint: Suprema, fumisuis diei. id di ramo. 1se tempus XII. tota ae dicant oeea
Dis esse fur . Sed postea Leti Fraetoria id qtioque ιempus juber esse supremum ,
Otis praeco is cimilio Dpremam pro uantiavit popuIo. Sed magis e Donato , qui cla rius & explicatius ita scribit ad Terentii Phormionem: me jussieri de eo Pio dimittebanι suprema ditLi, cum praeea pro otintiabuι populo nitet, quod Agni eat ire Leer. suprema igitur vox Itieel, quam plautus ibidem ipse interpretatur, Se hane intelligere se ultro ac diserte satis ostendit, cum ait, domum ire jas se. Supremam
170쪽
d xerat. dum domum Ire iusserat: id est, uberi ν nuntiaverat . quae quidem vox in funeribus tamen etiam adhibita, ut E servio pridem alii docuerunt , cujus hue maxim E pertinentia verba ad illud vi. AEneid.
I ννα tamen d est puras ideo eapresso enciam ν. 'Opter gramm ustrina odorem , ne eo agendor e populi eircumstantis ear a r quae tam dia Rabui, responios seιι-ha, ae , id es planestiam primim sare diu ea asimia eariviere ct cohecisa es- eritur dι elat vovilis vim verbum II icet, o aes ire Aeet sieni at . Curi es , υι-xitq: uso gsma Oerba. Neq; tamen is locus hi sum iuvat scheckianam opinionem . , tanquam solum hune funebrem ritum Plautus aspexerit, qui non magis inani irati habuit hune . quam Se illum vel in Comitio, vel Judicio, vel denique in Sacris , tibi eadem etiam voce populus dimittebatur. Non inquam, peculiariter ad funera adstringendum Sapremam dicere . sed communis ipsa illa vox ilicet communiter acricipienda, quam omnino Plautus interpretatus ipse est additiuncula ista sua, domum
Aululatiae scena Warravi et cle mulorum usu se pretio, pariter magno loquuntur versus:
Ego faxim , muti , pretio qui superant aquas ,
Sint viilioraa GaII eis eantheriis. qui mihi praeter alia loca non efferenda memoriam reseIcant Tertulliavi ad uxorem lib. a. cap. 4. quidem moniliam pondera , non vestium taedia . non GaIlieor .ntias , nee ων manicos haselos M. ubi hae oceasione lectionem aliam marginalem assero malos, pro multas. Et si enim hoc vocabulum tres pluresq; Vaticani manuia seripti habent, verius tamen est illud malos. Muli namq; praecipui usus in semiis narum gestitione . de qua Tertullianus sentit, ct In eadem hastilos flatim audit. De vultibus Gallieis non ita e venter at de mulis apud omnes constat, Se maximo omnium convine it atque illustrat hic plauti ncistri lacus. Sed & in partem Martialis venit , cuius aeque ambigua lectici epigr. 6 t. lib. 3. pariter in ea isee stabilienda et se rea φαδὰ fandi pretio ear ea paratur a Ia/ὰ ρIHis mulo est , quam domas , emta tuῖ . si e veteres. Vulah ntilli: quod praeoptet . qui nec aptitudinem mulae ad carru eam adiunctae, neque mendacium apertum videt cle Quincti Illius domo, quae tota utin
h. erit una omnium maxim emta .
Eiusdem Aululariae laena prima Exi, asserebam voeabulum Emustias rQνeumspectatrix eum aratis emissiliis. allato pari MemusAias ex Poenulo. Fugit monere, ad illum Aululariae loeum re iaspexisse Tertullianum videri , qui quidem eodem verbo usus de Cham iecin te, li-hro de Pallio ea p. a. Capitalum statim a domu . HI a cervix. itaq; darum e s Eri f. eisea Mnesi emi lati Meti . imo luminis puri a meνpitinunt. Formave ro inflexionis eadem Ferpesssiam dixit Seneea epist. s3. prcidurci ' cimnia tolerante i Leiis utiquem motianeati decipiar sed etim eraverit O i ra fleis exuraerit, etiam dura p Nosita eo lassuem aecepit. Ubi non sincerum ultimum ver humeprci quo nihil a pilus nune lueeurrit, quam exprimis . nisi potius legendum, etiamd daro ct perpa ιιο eonses sem aeeipit. Capitula Se. Iaiieite . verissimh Gulielmitis noster olim emendavit r ρ; rexatam fuis me ductaνent dohs.. sed voeis eius A phraseos unum affert saltem ex Appuleio exemplum lib. 6. Me tam . Huae Ofenaram antas invitae praedd Dei e praeteris 3. Addo alterum ex Apologiar rimae napsae lueeeseis ostr. naram Da ar,iιrorti de Oia desectit. Qui striptor eam sine dubio h plauto sitieulati studio fuit imitatus. Casinae Scens Omaibas restis, pulehre positum rugandi verbum rId in m eo Τονr viri, pia iovis si νagal l. Sed Idem eodem modo in fragmento nostri ex iis est hae at pallium t amictas non fiam eommois . Ad Epidicum cap. a. haesita υi in υerho deletere, quod prima sahulae se at