장음표시 사용
141쪽
Ambigo de verbis, mitii es amicas, imius sint, Charmidis, an Sycophantae. IN lius esse videantur ex inferiore locorCH. maIe Iohaoνe ei praesente amico .ste enim Lambinus edidit, cum vulgo praesuri ubique . sed huJus sunt potius, ct verior illi e lectio vulgata. Quia enim hie amicum s hi esse dicit adolescentis illius patrem . id est, ipsum Charmidem et ideo, cum pol ea male illi diceret, ipse Ch.rmides praesens prohibet male loqui amico praesenti , se dc signans , ibidemq; de se . Item hoe ait: Si appellasses, respoudisses nam ne . scilie et, quia praesens aderat , ipso Syeophanta nesciente . Verum hoc esse, magis srmant alii duo infra loci, quibus aperie Charmides amicum illum sycophantae appellat, a quo missum ille se dixerat: unde, nis quia ipse amicum s hi eum esse antea prole fias fuit Φ Locus unus :CH. xuid es negotii / SY. decorati nomen i-prudens modo. CH. xon placra, qai amicos rastνa dentes e Masos habet. Ubi plae a, & hahes sorie scribendum: etiams sententia non ab hoc recedit , etiam per tertiana personam elata, Alter: Te positis hexe dicere dequnm es homini amica , qtiam male . Neeessatio igitur hic Sycophantae professio ista aus gnanda :SY. Pus er i fatis adsti reo sis δεδι ba, duas mihἡ episesar Lesbonici . m hi es amictis. CH. teneo have mauisVaritim. Divinitus autem post haec palmetius illisu se emenda Vitriauod ad ori luis e ρ ρ eou diura si reperire posivimus.. SY. d hoc exempla is es , Gar. CH. an Chares an Charmi des λ aditim murmiis pram iste re t. qtii isam 'Dii perdunt. In quci visum mihi olim non his repete nisum nomen Charmidis , sed altero loco sum ponendum, an Charidemus p tit tertio demum suum ipsus nomen si elocutus, ne uti e se prodiderit statim senex. Nune iteratio illa υenustissima videtur, qua dedita opera se reminiscentiani iuvare studeat hominis ohli υios praeter morem contra que dieium vulgi. quo Mendacem Memorem esse oportere sertur: Ita igitur reli quatur . At erat iustius rescribes sorsan r eis neq; eνia ferri nequit. In serius , e prae postio versui inserendar CH. Stib folio I is p SY. ira Aeo. CH. e edita SY. atque / media ζωi n. Lepidissimus nugator etiam in coelum pervenisse se iactat, Se subvectum uuidem piseatori, navicula , & ad id advorsa semper aqua , per illumque a leti amnem, quem sub solio ipso Iouis in e o medio exoriri uult sibi credi. Tum igitur hominem confidentissime se mentientem interrogat Obstupidus & attonitus in narrationis exi tum senex, anne in coelo ibi eum fuisset, etiam Jovem viderit.
Et hie ille rSY ColliesI us ad eduis Hebant fertiis doramram etham.
sane quam promth, Stappos iu ad reliquorum ah surditatem, se ipsum ridie illissima hae nugacitate vincens. Obturbat autem liquidam ceteram festivitatem responso nis adieicta mentio Calliriis, eui non videri quid hie possit esse rel. Quid enim pan Callioli reserebatur Iovem abiisse ν Ereto is quoque in eoelo una fuerat δ At nunc illum ignotum h e sycophania quaerit. Hoe vero absurdum non ferendum. suspiceris, Charmidi reponendum . quas amieus ipsus, Quem esse praedicatat, ct a quo literas afferre se fingebat, in coelo una fuerit, atque huie dictum ibi sit, iisse Jovem ad villam, cum forte non offenderetur. Nam sanh itineris aliquem comitem sui sse , innuit ut loquendi modo , cum non de se solo , sed ut de pluribus , num to multitudinis, Sycophanta semper narrat. Ut, Gmnitim priuam in Fonsam ad diem ad e gratiam ι erram δε-
142쪽
CH. stropi eam hane sagatorem, ego fiam insipientior satis elamet, redeam , Bunc rogis em, quae ego sciam , atq; hie nescis.
Unge di aliud elietas, ipsum Charmidem, eum da Sycophanta solo quaerit in lihrisnost is unitatis numero, forte de illo quoque gemino suo Charmide limus quaerere semper, & flexum pluralem his aliquot loeis pro singulari restituendum rc H. diui hama es me in piessior, qui ipse egomet tibi sim quin
Iua, loco, adlisis 3 sY. nimium miris modis mirabiles.
Et deinde e Sed quid ais ρ ρ 3 inde iis a parro
Ee postremor CH. Ehis an etiam in ea Iam Moenvisis δQuae ciui considerahit omnia Se collecta invicem diligentius ex penu et , et non vana conjectura videri nostra poterite etsi non eam ego nimis assevero, probabili prosecto tamen , si non neeessaria ratione suffultam. I x iplis Charmidae nomine pro Calli elis substituendo quae disputavimus . ordine ac re te disputari sic etiam sane pose sunt, Ac tam de removendo altero, quam altero reponendo firma sunt utrinque , si quis in illustrandis elaboret, argumenta. Tamen utcunque tueri id poteram , aliud sentio apud interiorem animum meum , aliterque Sc melius emendari locum manifesti quidem uitii e victum posse eredo, sive seici. Quid suspicari tu postis, antea dixi: nune, quid ipse statuam, habe his. Et confido in hanc sententiam, relicta priori, eiuratisq; aliis, quae excogitari cunque possint, omnibus, omnes libenter mecum ahituros . Ghicti igitur corruptum a firmo ex isti. 'Dii r atque hoc rescribendum quanta possum asseveratione contendo. Literas vide a x eorruptionis originem, tum restitutionis facilitatem agnosces. Quid enim simile inter se magis γFons erroris inde, quod d litarula in voce dii , diluiliit in duas es, ut loeis innumeris factum di ibi niox alia in alii facillim degeneravit: Se eum Me praecipita tum esset, quomodo tandem non laherentur in additionem literae capitalis, ut ex insisteret iam totum novum Guieti λ Enimvero quam facile hoe nothum ex legitiis reo natum , tam facile ex ipsci legitimum nostrum uiuissim nune renatum . par enim vicissitudo permutationis: Se per uestigia erroris ipsa ad verum retroimus . Una haeeratio firmandar eorrectionis a s militudine se Fipturae solius: altera st ab ipsius sententiae aptitudine, imci & elegantia singulari. Ecquid enim lepidius fingi potest, aut potuit a nugatore nostro, quam ut de Iove interrogatus, cum non vidisse reis sponsurus esset, ita diceret, absente ipso deos alios de ejus abitu sibi retulisse . δ sem hie plura emendationi commendandae: sed abstinebo , ne iuveniliter vecta. re Ae venditare me videar, ipsaq; lectorum judiciis aestimationem eius a vallare nudo. suis permittam
143쪽
TR inummus hie quas censetur. Eius igitur reliquas rat; nes accipite vos uti J maiores: ego hona sde ' ex animi sententia dabo. Mena, quam proximo capite lustravimus, haec etiam supersunt. Versui, SY. Ego hercis, s eris messas. CH. xam pudieam neminem M. inserenda rursum particula ablata , ne numeri vacillent, Ego hereti iera, si eras. Qui mox sequuntur tsY. Simittam ut ιε . ID Oid s. sed monstra hoste 8οminet MN Hos eho quaxa , quilas Me oportet hos riserra opi Iaa . legi distinguique se volunt ria........ sed monfra hosce homines miri ,
Plautina deinde geminatio est particulae posse Pinquavi e a me a xtim 'νra HV, Uu is fictas Charmides . quae Iterum inserius hae suena: CH. Postquam illa hine allit, 'M D Mad. Mer/Viritar tempus venisse. ὲhi .ero di Nam illa ne sis , qaeis ego esse nolo, A m a e ausis quid Itis r. melius seeetis, qui lubet. sed ille obseurae sententiae & ambigum lectionis est: CH - L-θ etiam maledicis sY. imis stativis quandoqaidema enis ,
Nec alterutram iuvat Lambinus, ultro uersum etiam ccirrumpens insertione - pN. Mihi visa utraq; ' certa . Legendum enim literulis trajectis etsi, pros te. Sie scriptura emendata est:
.. - . . . . . . . SY. ἱ- Iiarius quandoquidem ad ris ,
Dra te perdant: eis florei facis , ou reriisses prias. sententia haee porro germana, ioco lepidissimo coni1anx. Gratulaturus sycophant: seni videbatur de prospero adventu, cum ita inciperet, fureas qtiando viidem a lenis r at oros μαν su icit, Nil te perdam. Quoniam incolumis , inquit, huc venisti, pereas : eis mea caussa seu per me perire tueras etiam prius , nec ego stoe eum interduim, si id saelum. scena Sta e , recth eruclci vulgari rsT. 2uid homo nihili , Asa padisi te δ trisu se te poterit Memoria osse altitiam δ& frustra mutari Memoriae. Sic enim dicatur oblivisci memoria, ut memoria meminisse . quod Captivis r Inae n. praeripias, selle m maria memIni tamen . Eis nee invenuste servus ex ista emendatione j etur da ipsa memoria oblita, noci se eondalio saltem ex memoria dimissio. Itaque non te pudet, inqui at, tribus poeulis memoriam omnem abolevisse lihi, & smul cum vino ebibisse γ Molio detreta longi i4s, leviculum mendum rCH. Liab t ad re atq; appellare hanc, veram a catio perlabens .
144쪽
aed me tua . si eampellaba, se aIiam rem Mespis isquἱ.levitet eorHge. veram augeatio perlabem . Et mersa. quamquam sane relinqui se vulgatum potest. Post ibi r .liis quoq; abrogant etiam sim .
Lai nihil meritie qaippe ex aeram Aonio ingeniam hordiis 'robant. non obvia notione est verbum trebast, pro aestimant ac pendunt. Ovidius ita tomen in ve siculo vulgari r uar amisitIos virilirate notia.
Et noster veto etiam Persa: M. Satis Me .ria ex ingeria mores ahenos prata .
qui loeus huie plane gemellus. Illos porro versus in hune modum interstingue Sed ego sum ius lenitor, qui risus earem publFeis Pasias quam id , qaod proximam es , meo Det tutelam geram. Et io Q ibi reeta ratriam gerere: quod ad alia saepe quoque trahit. Hae tabula supra te perito εω , aperite, o at , re ais forum tutetim oris. Tru lentor Eequis hale tutelam januae geris p e quis istas ea ι ὸ Paullo pine sT. Emoe melias eat imper s. Chl. pes ego emi, arq; aetextam dedi. s. F son Lesa aisFrea es , qaid ago λ ST. da magnum malam . Quod dicam, tam hinus iam monuit r sed dicam tamen. audiens es hie, Se mox
CH. I hontis es , alnoxius fiamr sis secus es, faciam uti in f,
tertia person legentam, neque de hoe Stasimo , sed de alio indes nith capiendum. Id eonvinuit ipsius stas mi proximus sermo ST .Quid id ad me attineri h lyhe fruit tu stare as masis psi enim de ipso actum, quomodo abienum se nune faciat δ Ad verbum emi igitur non la suhintelligendum. atiquem. De υoeabulo Olnaxiar ad Stichum proximam istis a nobis dictum. Hac etiamnum scenara ........ ά mi here exoptatus e ,
Sis ea . CH .RM Sto e . ST. fulvum te. CH. Uo ct endo tui . Sed omissa atiar Me mihi responde. Remas in antiquis amitre , quod repono. praeeidit enim servi gratulationem senex, ct hane aliaque Omittere iubet, de liberis autem respondere. Mena xuod hoe hietverta Se interpuneta versuum se distri hue rsT. Nihil es morae δ CH nihiI. a 3ata , actaeum ressi.
I qatira Ultima scenae mutila sunt , nee iambini probum additamentum . Non enim de se suis. que laboribus servus loquitur , sed de Calliciis r ut apparet ex ipso postremo versu roh ram laborem eam ego eepisse eensa. ubi sententiam veram aperto emendatione, o D re. Non enim hic convenit de re laetenda r alii sunt labores , quos eum cepisse iudicat ab re , id est , frustra , de non ex merito ipsus. Immerito enim calumniis exagitatum , Se oneratum infamia inatiuit , quam ille fide sua sibi pepererat : ut ex superioribus clarum. Atque igitur verborum defectorum, Eluamquam labores mutior , hue quoque sensus respexit rvtiamsi labores multos Callicles eepit εe iniquis hominum maledicorum sermoni a
impetitus suit , tamen ego servasse eum fidem credo Se firmum in amicitia perstiasse. Mena Hie homo, aut superfluit verbum foris r. Ita eammoda qaa eupio eveniunt , quod ago , assequitaν , sales
145쪽
seena Neq; sau: e stat sua sentent Ia versu Irhen se nis hesmitii proprium ρτοἱ data', pro Iam o a serui sed alio flexu efferendam, scribendumque fumfrir, proximus suadetiia od duram es alendam, id repeteudi copia es , quando velit
Inu, non suadet, se a cogit. Nisi contra velit in ipIo dicas ad illius ekemplum δε- elandum. Utrumq; quidem Uerbum eodem terminatu esse debet: sed potior is . ut ego censeo , personae secundae. Postea literula superaddita sensum uulgo eorrupit liuers, a qais rem ipsis pomis iaιemrare. ebecuram avium Me esse penes , atq; eam a me tige populi μιriam poscis s. Quis alienus obsecro repetere thesaurum pol erat imo veru solus filius: euius ea proprie actio, si rescivisset . atque id ultro indicatur per u em patrium. Detrahe igitur a a fine provocabuli, se sae adverbium, Nevi qui , id est aliquo modo . De .ssio S ha e dicuntur, ut ipse illa quae praecedunt. Inde porria potuit scribere plauritus , ut Nonius vult rCA. Edon Mo fiam Lutatis dignas 3 nuti loquendi forma, sive casu uin metaplasinus est, sive Graeeismus, sed hie potius, tilii quoque stequentur usi , ct ipsi, quos sibi classicos nostrum seculum faeti di diei
O. id. 3. de Arte: Curia eoueisii naue es dios a tonsi. suetonius Gihon. Ut iam Ox suas esses , ori non senιῶνει O ' diearet, solam Usanis imp/rii dunam. Statim , si omnes scenae versus ad unam exigis regu lam , brevior est toto pede ister
sed ego Iamhi eum trimetrum hunc esse & de industria mistum fuisse aliis puto. Personae deinceps non reEid mihi distributae videnturiCH. Maad a, ct muti clam Philippiam dotis. LY. dotem ni/iι -νον. CA. Si illa ιιλ placet, Hucenda dos quoq; es quam dat tibi. CH. PUMmd, qaois viis uas daces , ni illad, quod uos vis, freti CH. lytis hie arat, LY. impetrabit ιe advocara atq; arsitra. Isae iue Irtiam ιtiais spondes mus axoram dari pCΑ. Spo deo. CA . O ego spondea idem Boe. Inde rum enim , ut nunc vicarius ad hoc tempus Callicles partes agat etiam pinia seriti, ch, midis, qui ipse pro se ut filiam suam despondet, ita de dote quoque agere debet. Ergo sic reponerCH. Spandes, ct milio clari nitin m dotis . LY. dotem nihiImoror. CH. I itia alia putet . placeuda dos quoq; est, quam dat tibi. FUνma, quod iis , nou duces . nisi iliud qtiod nos vis fres. atque hos binos versus eiusdem esse , praeter alia, arguit particula paseremi r quae
sermonis continuationem Plauti more signat. θCΑ. Ias die orat. LY. im trabit se advocata atq; acturo.
I ae Iege AEtiam tuom isotissiti mihi axorem dura C H. Spondeo. CA. O ego . C. lleles advocatus nunc tantum, primarius vir ipse Charmides. S seeundas ille . ,Me agit , eum ait Ius his orat . quae dictio ereberrima Comicis, Ausonio alie hi reddenda in epistola ad symmachum, id est praelatione super Gripho ternarii nimmeri. 2tiem et o vierum dicere fatebo , jus aegabo. Facito , DI denegabo. Etiamnunc Trinum vix illud rectum rEooeater ita fusiιὸ est, prope qaia eam eoamantam viati. Noe autem re ξtiam, ιιa obitum es. Frequens id, atq; item alterum geminum , ita res fabisoria est. Nam Lambinus in distinctione, Maeota ita fulita e es propeνὰ quod e. e. v. νpti eriliter Ineptit. Nostrum s recipis, sacere potes etiam ibidem, propter quod.ihidem adhue perpera distinctior C A. Benevolens latis usq; a esse. LE Iutis Γλὰ δ die mihi. CA. tuam patrem radi . DAum peregia goaria. Non eohaerere debent, Vecti suam patrem redisse sed N λὰ solum seorsum aeei piendum , commate a reliquis separatum. Ea namq; responsa ad sciscitationem eius.
146쪽
modi sesenesar de qua Formulatium Brissonianum vide. In fine notes In pcenam quast solitas olim iuvenibus luxuriosis uxores dari rCΛ. ωὐὰria una quidem lamini es assurim. CH. ima luis pa
Nam se pro neealia eestum durat amyel, parum est. J αδ quidem hoc hie senex : ses omnino serio olim Ac nunc iuventus dissolutior uxoria hahena castigari & coerceri solea . idqtie υita communis, S hujus speculum Comoedia ubique exemplis asserit: & praeeipit prudens Educationis magister Plutarchus in libelli extremo ἀ ntis .eς,, δἰ -em, .δι- μνους, avi eis .et μουσο
sipiens seruus Epidieus sahula sta cognomine consulebat herci majori in minorem . Se. s. taeeter EP. Cors θ axὴ teertiae uxor tua gnato. quod hIne interpretandum . penultimo deni at hie versu rLE. iud eatisse est , qain vixarem exas domum d eam 8 CH optimiam ess . IPH . abesse vox ultima ticet. & per versum S per sensum potest. neutri tamen nimium gravia est, si scias commodό numeros metiri
147쪽
DIVINATIONES, ET INTERPRETATIONES.
Nob. magnae indolis ae spei adolescentem
Magnifiei &Amplissimi viri Joannis Matthaei Naehheria Uackense is, Consiliarii Augustalis, & Episcopi
Uttimus nobis in Truculento lahor Dperest, cuius vel Ipse nomIne debu
rant procul absterreri Corruptores, ne quid ei nocere tentarent. Nunc adedi non ah stiterunt S abstinuarunt, ut ultro irritarim de proximo, & magia omniumque maximh efferarim. Sed enim nos malacissare vieissim eo himur, S aliquid e sicera sand eonfidimus, maximh mih aliorum blandas jam diu palpationes , quihus non parum videtur iam tum mitior ct tractabilior redinditus r etsi deleniri prorsus quidem posse nulla, nec a me, nec a quoquam porto spes est. Sed adeamus in rempore, ct iam hine experiamur. Argumento sabulae, uti. Ipse strati lax describitur rm maena fremas es ae traeibas moribus, Lapaene rapiant domini parsimoniam . non est pro violentia ejus hie sermo. Languet enim qui potest exellari interrogatione: Lapano rapiant domini par oniam pEst enim fortasse μι ... hoc dictum velut ex ipsius persona , qui se stomachetlarea quumne id est, fle ego seram , a meretricibus diripi parsimoniam heri Nimis ata tem pulchre Umonia posita prci honis ipsis comparsis & parsimonia quaesitis: ut ipse infra Se. αais litie, interpretatur: ST.
148쪽
. a. . . . . . . ST.Dam non enim dis meretristitia
Maniendis rem coma , meram parsimonidMurilia'; , quae nune ad vos iam exportatur , pes mae. Ad aundem modum Apuleius alieuhi Frugalitatem usurpat , pro frugibus & ha hentia totar cum quo nuna nescio lihro ait, Omni faetieatitate e fiamta . pessimo vero sano in optima editione ultimum perlochae versum omiserunt ρ quem ex aliis
Scena prima: Sin aher alteri potitas eo, itidem perit. Bene Cullelmius ni ster editionum veterum tertionem reduxit, possore alter; eurse reliquit λ Nam etsi quidem id omnibus in libris, ego non tamen satis fero. 8and altera requiri videatur: nisi pro hoe illud ipsum elir ut auferensi easus isti persinolent effeti aliquando. Exemplo sunt, Die era lini, septimi , quotidie, qui. Sed omnino uocis eius nihil hic suit, nisi prorsus erro, ae libidri fit υelle potius seriis plum, In alter autem potior es. Absolute enim potior in re amorum . pro potissimo aniatore: neque tam Casina nostri, quem locum non nimis aptum Gulielmi uxlaudat:
. hercle me suspendia,nuam tu eius posior Aas, fati I mortuam. sed magis Horati Apod. I r. Non frea Hsduas potiori te daνe noctes.
Porro autem in interpunctione vitium iserto: hae celamus nos damna tina .n friά ,
quid parentes nes cognati sentiaul. quod Aelle sententia visa doeet tollere: Qq; haee eetimus nos damna, suis indusridom rim fidemq; ore. Dum damna nostra celamus, inquit, ne parentes aut cognati sentiant, interim una eademque opera pariter rem , fidem & nosmet ipsos perdimus. At si non eelent ipsi , contra lenones & scorta perituros ait statim: xuae eum eelamus, si faximas eonfisos , ONA nostra aetati tempesto/ tam ereat, Sude anteparta demus pospartoribus ,
Faxim I nonam ctfλονιονum at pus es minus , Et minus damnuorum hominum , quam nune es , fiet.
In quibus Inconcinnum additamentum verbulorum . at plar est r quae quidem ahense dehere videntur, ut absunt a veteti meo Coloniensi. Versus autem faeillime e pleatur aliter: , ν xim I nanum O feortorum multominus m.
Cettε, si si plus es hie suit; inanis postea versus idem dicense cum nune lenoniam Oscortoram pus es fia .
Damnosa autem homines ibidem vocat, quia damna faciant , non qu Inserant: & eodem intellectu se mox damno νemrDamnosorem me exinde amisit Ioeo. Quod qui Ita explieant, uteenseant respectu meretricis aeeipiendum , eui damnum ille det, quia nihil aut parum det g hos errare putor pariter ut Lambinum Curculione vites damnosos Interpretantem de locupletibus sumtuosis. Ita uero sumtuoin sis quidem, sed olim, dum tes superesset, unde sumtus fierent. Nunc enim damnosos ideo dieit illos divites, quia tot damnis ultro factis e divitiis in egestatem devoluti sint. Nee aliter Epidico damnosus senex, quam pro infelici ct multis clamnis consecto. Sed porro pergit Dinarchus de lenonum & scortorum multitudine triam nusquam alibi sisunt, circum arontana
Scorta ct lenones quasi sedent quotidie Ea nimia est ratior quippe qui rario seis , Tristi plus scorsoram ess jam qadm ponderam ,
149쪽
Quos versus omnes unius extremi gratia ait scripsi: a te in corrupti is mu m ere , tum putidiis me ab interprete exponi, pignus in o. nes fortunas meas dare sum paratus. Ouis enim aut e se potest sensus a aut qualia est, quem Lambinus Deit 8 Aeeipiat illeo, ait, phronesum quae sunt expensa, neq; censeat tamen se accepi lia. Idem vero eodem pignore contendam, reetissime a me sc emendati; recepta Leo , ex usu ne qui censeat. neq; minus explicari. Nihil enim ad Phronesum iliar sed de scoriis agunt ei Iam circum argentarias sedentibus. Atque ait uinarchus, neseire se , quid in argentariis se orta ha heri reserat, Sc in quem usum esse pollini, nisi s sorte pro tabulis usurpen tir, in quibus rationes Sc usuraria reta perscribantur: Sed aera quidem aceeptata se didere , ne quis putet de expensis loqui. dicio hoc magisne argentarios , an seor ta perlit ingens Φ utrOCi; videtur. Nam ct alibi traneZitae insimulantur accipere lubentitis , quod expendere, Se suum strenue reposcere, alienum nemini reddere . . Mugi, iamen in meretrices hie hoc dictum putem , quae accipiunt semper, nec uri quam capiunt satis, semel autem acceptum nunquam dimittunt postea: quod hae
fabula S in setius ab Alia phio de ipss prae lieatur :ribam itide is ut Aeheνuuti bre ratio accepti scribitur. Intr3 neeipimus: qtiando accepιum es , non potes Ierri foras. Accepit igitur ratio apud scorta perpetui, scribitur , nulla expens . Quod joco se innuit Dinarchus, cum aera in illis quasi tabulis perscribi posse ait. sed aceepta,
non expensa. Locum elegantissimum egregia emendatione a nohis restitutum exspectare nemo debet, ut ipse praedicem; ego conita possum , ut alii. Post laborant interpumnis ista: Eadem pasquam altam repperis qai plus daret,
Iuem infiniam ae odio m I si esse memarabat mala , Bubiloruens is matitem. Is nunc die larmn tirus peregri . nee la ran εἰ hiis illis recte valet sententia. Sed Re versus unus Justo longior est: In quo ιnfensum Lambinus vole hat, non tamen assecutus quod volehat. Restituendum ita censeo: Σαem senium ae ad am sibi esse memorabat mala . De torta hine ab Imperitis ista altera , qui senti ae odii usurpationem istam ignora hanta non mutaturi, si Nonii principium saltem ipsum legissent. Ibi exempli plura vide: unum atque alterum hie statim. Accius: RIM amisi subigit, qaod mihi est fientam mutio acerrimum a Turpil. Etita euim odia ne frio miω hae fuas nuptia . Interpunctiones vero se nunc concinnandae r
2uem festam ae ossitim Mi esse memorosat mati Basilaniensem militem, ii sane dieitar
Noe quoque udem antiquum loquendi genus non ceperant: sed tam clarum isto literarum seculo , ut inscitia mera si exemplis doeere. Ibidem mox et Eum esse Matina militem puero patrem. Cue non sistitit . ciuo sexu reliqua sunt omnia . Distingues autem ista ipsar
150쪽
Feci opus aurem ex antiquo optaver unde tota tamen oratio In alium sententiae ha
hilum refingi potest, relicta prillina superiorum interpunctione: Eam esse fimatiui misit eis puero patr- , . . α em si oppositum stu νam adoptant pessanae. Cui me ineertar lecticidi iudicem non interponam .
dicam ; Hassinae Deationum formulae eontra aIior defens. Ne, pro nonae . Vivere pro esse. Mutatae distinctiones r verba obtita aBa, Mia addita , quaedam fraiecta. Perfias eoneinnati. Diversae praeserea correctiones. Miritis Ioeus νetractatas. Corraptismus hae
SCenu Ad fores, perspieue una voeula a sententia aberrat Si iacit aberrare:
Αs. - tate bene rem pubjicam aut amoris alia lege
Εmendo Habere to postitis: id eth tras are cupis, tractari posse putas. Rem amo ris, ita dictam, ut alibi rem voluptatis, pro ipsa voluptate S amore, comparavit cum publica rer quae utraq; eadem lege seu conditione habeatur , ut otiosus , qui habeat, sal, sed otii longe diυersa utrinq; ratione. Non longo hinc intervallo et Mane nos hahemas publIecim. ilii aIia fuat pah leoni. Legendum suspieor, me nos h. p. tui alitis publicani. quandoquidem sequitur mox inpol,dem. 8: postea G1. BID O hie. Δ. .mκόν autem est Hic, muliebrem partem
fgnans: Alui indefinith de puerili positum, seu quae & ipsa clare satis notatur in
sono pallicani. Non enim temeth se hoe flexi illa mihi Plautus videtur, se ut s Num conficeret puMDi. c quod paee dicam honestiorum Si verecundiorum aurium θoui . Porro post plura rDI. Ego suteor 1 sed Ioue aliter es amicas atq; amator.
Non volo ire atiter, veram fortasse, certe honam lectionem. Nescio quis tamen mihi Genius insusurrat a Plauto seriptum alter. Alter est alius, in ipsis Captivorum limine: atque ibi notavimus, uno tautum aliunde Claudiani exemplo allato et quod huc multo etiam magis quadrat Ia ethera Romanae lanὰ rectoritas aulae Gaditia.
Addo nune smillimum ev sidonio Aprillinari: Concretam Eerat . e eopat: Io ὰ altera nostri Graiio judicii est Bis se , non Iasus , amari. Neque se Horatius abhorruit uti. Epist. ult. Frimater domitios O cedat in altera ora. Neque Iuvenalis Sat. 3.
..... . . . moda longa eooseat
Sarraeo vaniente aries , atqῶ ahera pisum Flasfra mehant. Plautus autem in hoc usu creberrimus omnium e cujus illud nune unum etiam sue
currit ex Nilite: σs: rea illi Upieio Ueatini em comasiam eam ahera Soficia qtis adolescitite. Dehine nova signis; atione positum verhum: ἔMala es σιος earim quae sies. ἐItieebra. As. at exspectatas Praegra adueni nam, obsecro, cupiebat te sera Oidere .