장음표시 사용
151쪽
Τsi apud Eusebium mirum Hieronymum altum sit silentium de hoe tercti saeculi Scriptore nihilominus S. Athanasius de illo rac quidem summa
laude, frequenter loquitur appellat eum siquidem admirandum, studiosum usum Theognosas admirandas ille o studiosus bomo. I Insuper pedihibet illum uti virum eruditum di iram , inquit a eruditum De eodem laudabiliter loquitur etiam Photius . ex inscriptione suorum operum quam servavit idem Photius, videtur, eum Beati titulo fuisse insignitum Lecta μηt, liquit Photius, Theognossu Alexandrini orationes sep em , curus operis irae essi criptio Beat Tbeunosti Alexandri. interpretis Hypotiposes Theognostra igitur seripsit septem libros, quorum titulus est Votiposes verum ad nos in pervenerunt, nisi aliqua fiagmenta, quorum notabiliora exscribemus.
fides motio, qui Theogninum legerat, uti asserit , vetustus iste Scriptor libro primo Hypotiposeon diiserebat de aeterno Patre Me conabatur ostendere , eum conditorem, eorum exagitans opinion , aeterearn docerint Lit,ro secundo osten-
Patrem habere Filium , sed de hac secunda Paersona patuni earlaolice loqtiebatur, cum di. ceret , hane se creaturam , qua praeel omnibus rario bilibus creaturisci quod mox ad serium examen in abimus . Libro tertio Spiritum Sancrum meinora. bit; sed non satis accurate de illo loquebatur, puta non serus ac praestat rigenes in aio Pori ebis . Qiiidquid tamen sit, illud certum est, teste motio Theominum admisiue tres Trinitatis personas, culiarei existentiam , quae esset ab alterius existentia distincta, enum cuilibet ibuisses hine constat , Theo. Diniim ab anni labe Sabelliani erroris immutemes te. II. Videamus modo, num Photio fides limenda sit, dum pariun accuratiun vocat Theognollum cuca re r.
rum Verbi . Sane hoc iudicium de illo non tulit S. Athanasius, qui oppositum adeo pro certo habebat, ut Arianis opponat neognostum veluti illorum Muum unum, ex quibus Nicaenum Concilium deprompserat suas decisiones pro Consuestantialitate Uerbi as.
EX SUBSTANTIA . Idque probat . Athanasus hi Tlio nosti verbis ex secundo libro Hypotiposeon:
1um situ est , Filium eis meram Creaturam , uti Theognostum tradidisse calumniatur Photius . A Non, forinsecus, aut ex rebus extranei sumia substantia . constat, prosequitur laudatus Theognostiis , neque
se ex non entibus producitur Iece Patri substan/iana a es, is in. i. olendo θ-vvo . Ex quibus constat, Theognostum allaruisse eamdem in Uerbo na. turran, quae est in Patre.
II Neque enim vapor, prosequitur idem Pater id ipsum it quod aqua neque ubar idipsum quod is sol, sed non alienum tamen is sis Filius est isti.
Quid accuratum magis , aut magis orthodorum proin seu linquam poterit ρ Filius non in substantia Patri xxtranea, natura Filii emanat a natura patris, sed abs.que ulla divisione aut alteratione . Filius id ipsum est
ad Patrem , quod radius est ad solem , vapor ad aquam . Quid aptius minit unquam ostendere, Pisum esse Patri eonsubitantialem is prout persona est, a Latia . Patre eis distinctum neque enim vapor, ut egregie trinquit Theognotas , idipsus est quod aquari neque mimis ejubar id ipsum quod Sol dindiuiis Iv. Fateamur nihilominiis eum Divo Atharusio, ob retarseutas, inicillimas voces quandoque occurrere in a Ttiam Theognost disserente de Divinitate verbi verum , ut
optime animadvenit magnus iste Doctor, t mmota ταώ.
praefatas voces turpavit tamquam inter disputandum L M. nam subinde veram suam lantentiam verbis superius recitatis exponit Theo imst ιιι eitu , s ruam nuperi se , amquam me di 'raaedum ingus viso I να-- fuam usti se tentiam araeus, si locutus est. Utique
Photius , qui Theognosti scripta perlegerat , postavetestatur , vetustum hune Patrem de Divinitate Uerbi male locutum luille verum observandum io est , tium plus aequo contrarium fuisse Origeni, cujus set, tentiis siescripserat Theognostra is cujus insuper partes susceperat hine fieri potuit, ut in sensu haud reclo interpretaretur obscuras Theognolli voces xv. Observandum est Photium deinde ab Oinni erroris labe hae in re excusare Theogno tum , eum scribat, laudatum Theognostum libro septimo Hypotip seon Divinitatem Verbi in catholico omnino sensic posuisse. o. Photius passim damnat veteres de Divbnitate Verbi disserentes, inuidem ob obscuras quasdam loquendi brinulas, quae non redolebant praecisi nem sui saeculi, in quo argumenta haec accuratissima sermularum praecisione pertractabantur . Verum Critieus iste, caeteroquin eruditus, mirume observavit, hane loquendi diversitatem, quae in veteribus deprehelusitur anihil ossicere, cui docilina eadem semper fuerit. Ir, de factum est, ut deciperentur nonnulli nostrae aetatis eruditissimi viri, qui per summam injuriam easdem a curat illimas loquendi formulas in vetullis Scriptoribus D. bus reperire volebant, si apud nos modo oblitient. In Σ - quei essectum inter caeteros uetius ac Pater Peta bitativius prolapsi sunt. ω .
V. Unus superest affererulus Theognosti Ioeus, Hadice
respieit blasphemiam eonu Spliatum sanctum, de qua με. 'oι. loquitur Matthaeus cap ta Tradit igitur Theognoltus, hane esse blasphemiam in Spiritum immim, cum qui dignati sunt per Baptiima donis Spiritus an ti, ocu runt ad peccata Eruitur id ex ipsis Theognosti e bis , qui apud Diuuin Athanasium re habetis Qua primos, secundos fines transgressus est, minori poena dignus videri possitis qui autem tertios fines cinis
tempserit, venia ex luditur. Primos autem .seeum dos fines uansmitti existimat Theogno ius, cum quis contra Patrem & Filium obloquitur Fines autem te tios constituit in initiatione per Baptisma, in Spiritus sancti participatu in de subiungit: - ργυιεν relI-ιam Spirisus sanct pra uis aeviabitis ocire sensam est Mas emia in viri, sanctam et sed quia i insitis thoc in non baptianis .aru --
nιa ii vers qui Mnum caeleste austaverun , otiari
152쪽
s CV VI. Certe qui in Veterum Iectione parum spe veri tus, nonnihil eommovebitur laudata Theognosti verba
audierasci verum omnem trepidationem deponet si animadverterit ro Divum Athanasium nulla censura notare vetustum hunc Patrem quoad hune articulum. O. Nee
'sum Photium hae in re Theognossium arguere, licet illius partibus parum sit addictus Deinde recitata verisba nil aliud praeleferunt, quam interpretationem textus Divi Matthaei quem supra allegavimus a Seram interpretatio apprime eonis is es interprerationi quam eiusdem textus adornaverat antea Apostolus in sua Epistola ad Hebraeos, ex qua videtur Theognostustiane phrasim exscripsi es Qui do misaeleste russati νωne . Num amrubimus Theognostum . eo quod e
dem Evangelii rapostoli verba usurpaverit Sane id aequum non est Conclusera potius cum Divo
nasio, allatum Theognosti textum aliquam exquirereddeussionem, nosque tollas mentem Auctoris non esse assequutos. VII. Caeterum , tradit pariter Photius in sua Biblici. theca . The notam tribuisse corpora tum Angelis tum Daemoniis: quod nemini mirum videri debet si aevum attenda , quo florebat ille , quando scitaeet argumentum hoc non satis versatum luerat Ser, psit insuper de Incarnatione , sed minus aecurate .s Photio fides , pro quo vadem me non onstituo . Idipsum enim hoc loe asserere possumus quod attigimus supra ire Divinitatem Verbi apud veteres scilicet quasdam loquendi formulas obtinuisisse , quae nune videntur nobis misitatae . quia Dgumenta ista iam satis explicata sunt , eum comtra tunc temporis inusitatae non essent , sed passim adhiberentur , quia eadem argumenta dicti cultatibus
153쪽
Anchis iste piscopus plurimonini operum Auctor astruitur, quorum maxima pars Sacras Litteras respicie tri sunt autem hares Commentarii in Genesim, in Exodum, in Leviticum, in Isaiam, in Ezechiel, in Abbcuc in Ecclesiasten, in Cantica Canticorum, in S. Matiri um in Mocγι sim Ioannis malo fato omnia re haec opera periere , tiar itidem Ecclesiae admodum utilia fuissent . Superest modo stolus Commentarius in Apocalypsim , quem reperies in Bibliotheca Parrum editionis Parisiensis. Quod subdit Divus Hieronymus de hoc Episcopo , in caussa est cur aegre seramus, alia pretiosa monumenta temporis injuria periisse nam eum recen siet inter celebriores Doctores .columnas Ecclesiae, quales sunt Sancti Hilarius Ambrosius musta alia insuper eidein adscribit puta Tractatum contra omnes haereses, ob quem S. Optatus eum appellat Desem forem catholica veritatisci merea versiones quonundam locorum Commentarii origenis, quas in suis in sentit. Traducitur insuper ut Auctor Poematis adversus Marcionita . qui e tat ad calcem operum Tertulliani quia vero de hoc satis non constat, ex illo niti l exsici, bemus, sed ex solo Commentario in Apocalypsim pauca proseremus.
Anctus Victorinus recenset viginti quatuor libros etcris Testanaemici tint rem , inquit , ιιιν νει- Testameaeo qui et in ' ΔΛ ων vi in quatis uatuor admittit Evan elias S. Matthaei sciliciat , S. Marci S. Luis. 3 i eae QS. Ioamis . Qitatuor Evangelistas designatos olei per celebe rima quatuor at .imalia , idque pio tit ironentis quae nemo ignorat . Quoad vigintiquatuor .n cires , de quibus iermo et in Apocalypsi, praesignant illi viginti. Tiatior atres . hil licet duodecim Piniarchas . Me im postolas . stetit quatitor Evangelistas inter sese persectit sine eonveni. st,inii et di etsi sint, unam tamen atridemque tradunt dractrinam non se us ac Paradisi fluviii in quatuor partes dividebatur licet unus esset die et si νι inquit Sanctus Episc Pus, quamvis Di in fune,
os . observandum insuper est , S. Victoriirum , dum numerat epiliolas Divi Pauli , ne unum itidem e hum habere de epistola ad Hebram . Videtur tameneia s- viaruere Apocalyssim S. Ioanni Apostolo. II. Ivit biis in locis Catholieam appellat Ecclesiam; tradit , omnes Ecclesias per Universum dispositas
Relieit errorem Milleturioni ,
uauit Cerintlii haeresim Dia non in ne R. qui in fine si Commentarii , a. ii mitto ana. M o mcti . num, ferrenum usa confirmant, iis cum via ut Verum verba hae at aliquo adiun ta lui se suspicari terito possumus, duo siquid. iii mo rienta hane suspicionem confirmanc. riti: n eruaut ex vomi. ronymo, qui testatur, S. Victorinui in suo Comiae istario in Apocalypsim tradidisse errorem ilicitati runt . Sectinduim est , iii laudata verba caesa inristylo e teripta sunt , iram caeterae ipsius Tract.tus partes in tibi: testium momentu, addi potast, alia qua scilicet vestigia opinionis . Victoriit de hoe reis gno reperiri alio ejusdem mnuntarii loco, ubi scribit, .nnes Satiaos in Iudaea conventutos, cibi ad raturos Oininum in s in Iura omno danti cari ea
ventuν sunt, o Ddrininum Dura adoraturi.
III. Inter peculiaues Sancti huius Episcopi oninio Pretinarisne recenseri potest tio ipse docet de statu anima et trum Sanctorta poli praesentem vitam I videtur nim quo Sin. eas oncte in subterraneo quodam loco , in quo ex tremum iudicivi expcestent bub qua presea D. --
ilμωm Contendit pariter, sed absque ullo sindi quic cun memori Neronem in vivis adhue esse is eun sutu ' et iii rum esse Antichritiam; quae opinio admodum singuri crurit o. iis est. Tandem videtur credidisses, nec Ieremi.un O l. 77 hue decessiis lx hac vita. venturum esse tui Idita 'o Ἀργει in novissino contra Antichristum . Illud vero iae in . re notabilius est , quod coni dit, praefatam opini 'nem fulciti traditione Maiorum. Accurulus loqui eui,-dtim de Nieolestis ait, eos tuis fictos homines pestiteros , qui sub nomine Nicola Ministri, hoe eit . . I, Diaconi , secetunt sibi haresim, ut delibatum exorci. aretur, is ducari posset Qui quicumque tornicatus esset, octava die pac:n acciperet. Hae notabiliora sunt . victorini loca , quae
154쪽
Aura dicenda,eniunt de Pierio, qui fili Presbyter Alexandrinus eo tempore quo illam Ecclesiam Theonas Episcopus regebat. Constat, hunc ap. petitorem fuisse mirae austeritatis, voluntariae paupertatis iis scientissΡmum insuper fuisse Dialecticae inhetoricae artis . Eximius Theologus erat, florentillime docuit populos in tantum sermonis diversorum de Tractatuum venit elegantiam, ut Origenes junior vocaretur. Auctor longissimi Tractatus de Propheta Osee . qui Photii aetate adhuc ext hac narrat praeterea idem Photius, ac testatur , esisse se volumen operum Pierii divisum in duodecim libros , quorum unus erat de Evangelio Divi Lucae Horum autem operum
nullum superest fragmentum Photii eruditioni tribui debet quidquid de Pierii doctrina
Ierius itaque , prout narrat Photi , inseri non de Osee verba facit de duobus Chelubim, quos Moyses super arcam scedetis locavit ; necnon de lapides, super quem caput reclinavit Iazis, quando pergebat Haran. In libro de Divo Luca ostendebat , teste eodem Photio, honorem, irreverentiam imagini praestitam h norem esse sve irieverentiam iototypia aber idem, inquit Photius , simonium uodaam in o libra
hune Presbyterum quidam accusant, quod Origenis
nugas secutus sit circa praeexistentiam animarum . b. furiis Gaiae eriam, prosequitur Photius , his secti A. dum inuenis ut M. iudic ima Wa xistere.
H. Pierium euasse quoad Petioliam Spiritus Saneti scribit Photius, eumque arguit , quod docuerit, gloriam tertiae hujus crion ,δnctissmiat Minitaris minorem esse gloria Patris a Filii Nos autem assueti hi sce loquendi sermulis, quae apud veteres obtinebant quaeque reipsa nihil mali prascierunt , aequo iure a M. ipsum Photium deceptum ruisse , dum: imulavit circa personam piri us Sancti . Ne operae petetium est o loco ea proferre, quae superius saepe diximus, Patres sellicet quando illis loquendi sermulis tuntur , prae oculis habere solam subordinationem personalem, quam in Trinitate admittunt 3 quae quidem subordinatio , eum respiciat, non naturam , nequaquam laeditantialitatem Patris, Filii, a Spiritus Sancti. Idipsum sentite videtur vel ipse Photius, . inquiens, Doctritiam Pierii, etsi disserat a somniis non saeuis usitatis , eamdem tamen esse doctrinam , quae primis saeculis vigehat Igitur vel moderanda est censura Ph tii in Pierium, vel aeque damnari debent omnes e mptores, qui tribus Ecclesiae saeculis primis floruerunt cum easdem usurpaverint phrases , quae in Pierio M.
prehenduntur. III. Caeterum Photius declarat Pierium orthodoxum quando de Patre ac Filio loquitur. Din aere tamen inquit Photius - ιlio pio credi . Videtur utique Pierius duas admittere substantia , totidemque Minras, ut idem Photius scribit e Substaneis duas , Ademque natisWa ego dicis 3 sed ab omni erroris suspiacione hanc phtasim putem laudatus iniucus, inquiens, voces illas a Pierio usurpata fuisse ad significandas
ιυμ, ν -- - μι. Pierii stylus erat clarus, niti dus e fluens , sed non satis elaboratus o sereatum est , eum equenter usum esse eatum
155쪽
Ertio Ecclesiae arculo iam finem imponimus tradendo Doctrinam Anchesa Episcopi Caschorum in Mesopotamia, celeberrimi propter Disputationem quam habuit cum Manete, seu Manichaeo haeresiarca, sectae Manichaeorum parente . De hac Disiputatione loquitur Smyrillus Cateis chesi sexta, aitque . S. Archelaum obstitisse Manichaeo amι iustitia, fleprostravisse draconem, Manem prostravit. Cum autem aufugisset Manes, prosequitur S. Cyrillus, Archelaus bonus Pastor, audita fusa , cursi lato ad lupum requirendum estinavit, ut ovium sibi concreditarum saluti provideret. II. s. ArcheIaus, prout narrat S. Epiphanius , I Rugientis leonis instar , a divino quadam ardore perellas, obstitit impietatibus Manetisci inseper praeter doctrinam . fidei ardore percitus auctor erat, ut si fieri posset, Manes, pardi instar ac lupi , vel cujusvis alterius bestiae, morti traderetur , ne ejusmodi ferae incursione pecora laederentur. Praeterea maltiplici divina iserum scientia parati mas erat, es in omnes Manetis praestigia accurate didiem rat; hine velut egregius miles, adversarii tela vi sua ac vi te valuit dii cutere . Narrati rite S. Athanasius, 3 Divum Archelaum duos libros misisse ad Tryphonem Presbyterum cujusdam agi nomine Diodorides, contra errores Manetis , qui Diodoridem sese contulerat, postquam in Carchatis profligatus tuerat deinde vero repente S. Archelaum nec opunato ibidem venisse. quae a Manete proposita fuerant, dissolvisse, novumque ei pudorem incussisse, ut ne hiscere quidem amplius auderet quo factum est , ut aufiigiens inde, alibi scelestus vir prosectus sit . Verum errat S. Athanasius, cum Presbyterum Diodorides appetilat Tryphonem vocabatur siquidem Diodorus, ut eruitur ex Actis S. Αrehelai III. Horum Actuum meminit S. Hieronymus, s qui scribit, hos Syro sermone primi. tus compositos fuisse, deinde vero in graecum translatos . De illis loquim pariter Socrates in sua Historia Ecclesiastica; 6 QPhotius in suo opere adversus Manichaeos, ubi vocat Archelaum, virum sacrum , νῆ Afri multa in sermonibus de divinis hum. anisque rebus dexteritate praeditum Eumdem appellat insuper virum admirabilem . ab admirabili viro A cheta pro Religionis negotiis pietatis zelo succensium Pietatis eis succensus ' in ejusdem Photii Bibliotheca Heraclianus Episcopus Chalcedonensis ii , S. A. chelaum evertisse id quod Manichari appellant Evangelium, miganteum librum , atque Thesauros. S. Archelaus reipsa in suo tertio colloquioris inservat, Manetem non fuisse uae destri. nae architectum , sed eam antea traditam suae a quodam viro , qui vocabatur Scythianus qui Apostolorum aetate vivebat.
Anes duo admittebat principia duosque
Deos , unum honum , alterum nutum Unum appellabat ipse Principem lueis i alteriam vero Pi inciem tenebrarum. Flumis incipi i humani corporis conditor erat s primcipiuinis num conditor aninae . Verum S. Arehelaus hvie Hiresarchae ollendit absurditatem sui systematis, quod docebat credere , Deum malum esse increatum, aeternum is independentem aeque ac Deum bonuin i& ill nihilominus e diametro opponi ostendit deinde quod eum Deus si lumen , universum orbem de bet illuminare , absque eo quod ullum locum teli, qua iugeritis tenebris Manichaeorum iis unus Domii, ae nus esse debet , absque eo quod dominium suunt, imperitum dividat cum imaginario tenebrarum Deo Quod spectat vero animam, corpus hominis , ex consonantia , quae inter duas has substantias viget evincit , non a duobus principiis invicem oppositis, sed ab uno auctore originem habereri ιδ pre
In Posito quod duo existam diversa tinei pia, sibi invicem opposita , utrumque habere necessario debet proprium regnum ab alterius regno separatum Idasserebat anes, addebatque Deum bonum in firma.
49 ro. 17. oppositionem , quam habet a diei eum Deo mss. At S. Archelaus ex hoe coneludit, e quidem iure. Deum bonum, vere Deum non futurum, quia muro separationis indigetet, quo ab hoste suo se delande. vet. Usquequo, inquit S. Archelaus Manetem alloquens,
- m so me erimbit fortitudinis sa ha - sanae. Plura alia oecurrunt in Actis S. Archelai lora , quae ostendunt absurditatem, utilitatem systematis Manetisci sed quae protulitnus , satis superque deii strant veram Archelai Mem, immo totius Ecclesiae ad praesentem artices .
hoc tamen non impedit , quominus in Deo bono specie quamdam Trinitatis agnoscat docet siquidem, hunc Deum bonum, quem Patrem etiam appetilat, produxisse ex se virtut , quae dicitur Mater v lea, aliam virtutem ex eo procedere , quae dicitur SHUrua mens quae verba videntur designare tres Personas Sanctissimae Trinitatis . Verum Haeresiarcha iste quid omnino diversum naefatis loquendi sermulis, ut Deile erui potest ex interpretatione ,
quan eorumdem verborum adornavit Turbo, qui rhus Discipulus suerat , e postea in Ecclesiae sinum
in Lib. de viris illimib. cap. 1.
156쪽
'o ' reve sus est Caterum Manes se esse Paraelatum assue IlI rebat, nee rubescebat dicere, se esse Spiritum lan. V s V ctum, quem Iesus Christus Apostolis promiserat. αm
Πη. Mid. - aγaeli us aiebat nefarius decepto , quia Iosia miιρι pradictus sum. II. verum S. Archedam .hementer exagitat hune
Haerefiarcham de Paracliti proprietate quam sibi im nudentissime arrogabat ostenditque, nullo pacto probari posse , Salvatorem distulisse usque ad regnum Probi mi aere Spiritum sanctum, quem missurum prorriserat
ulo post suam scensionem. Quid dicent ad e-
m, subjungit S. Archelaus, ii usque ad Manetem deliincti sunt Norme direre disent; noli nos iudicibre quia opera tua non fecimus, non enim misisti his Paraclitii , eum dixeris re missurum reliquistinos orphianos, non enim sicut promiteras, misisti nobis Paraclitum Nihil a delἰ uimu/, u nos L elisi Quod absit asserere de Iesu Christo, qui est Salvator omnium animarum, qui non distulit metu, promis. sonis sua , sed statim misit Spiritum sanctum, qui in Apostolos effisus est. De quo articillo pluribus diss rit S. Archelaus r hinc Lectorem remitto ad ea quae
Lotulit ipse in sua prima Disputatione . Unum oe
ro addam S. Archelaum scilicet prope finem uilis Disputationis inquirere a Manete, quibusnam sigiis se
Paraelitii in manis et averit. Nam sumis moriunm susti-ras, inquit S. pilcopus . . . Ques ... caci cui 3. . . vid is fari . . . ubi fum arua lueedi Apostolos
accepto Spiritu sancto, unusquisque piopria tua namgua loquentes audiebat de tu , non Gixeorum ii , non AEgyptio tum non Romanorum, non ulliustius linguae cientiam habere potuisti Non ita itus sanctus , abs hoe malum . Hac emis Arche. ignominia
ia . Qii id ultra requirebatur impudentissimus illa dereptor sustunderetur ut ut si ArcheIaus fuse refutet tres imaginarias rit, sonas, quas in Deo bono admittebat Manes admittit nihilominus cuin caeteris suis praedecesibribus tres Divinas i et iras, Patrem scilicti, Filium, rapiritum sancium, ut probe eriti tu ex quodam fragmento
Archelai in quadam Catechesi S. Cyrilli Hierotolymbianici ibi quidem xe legumurci No enim Gemineis quam de Patro, o Filis, o SD iras Ian. areanam uteria declaramus. Veteres tanta veneratione prosequebantur hoc nysterium, ut non auderent palam apud catechumenos de illo verba facere,, saepe occulte adeo loquebantur, ut soli Mela, intelligere possent, ne ceteri scandalum inde sumerent. Neque o
mysteria illis abicondere, ut ea intelligere non pinxerant, quam eadem scandali periculo exponere. Hi nonini mirum videri debet, obsciue loeutos fuisse de Sanctissma Trinitate, de Divinitate, Consubstantialitate verbi c. Desinant igitur tandem aliquando calumniari sapientissimos, prudentissimos hos Seripto. res ii omnes, qui obscuras quasdam in illis phrases
enaunt, um ae praelatas articulis Quaerunt.
I. III. DE DI v I Mi TATE VI 2I. I. TNficiari non stirnu . S. Archelaus pauca pr L erre de verbi Divinitate in suis cum Manete Disputationibus verum animadvertendum est O nul. tam tuisse controversiam de hoc aiticulo inter Sanctiam Episcopum ema relincham . o. Superfluum , immo
inutile Diisset Mehelao Me Religionis Dogmare, eum limiter adeo illud rederet Manes, tracte ne aret Iesum Chiailum filisse verum 3. Si Divus Arehelaus non credidisset Divinitatem
Iesu Christi , iam optima sese uti obtulerat occasio
impugnand Divinitatem Salvatoris, ut magis magisque veritatem sua humanitatis evinceret Sed Arche. laus diversam omnino ni viam ct ratam habens Divinitatem Salvatoris, quam suus etiam adversarius ado--, in id ume incinniat,
II. Qitibus observationibus addimus S. Archelaum aliquando si loqui de Christo Iesu, ut certo innotescat, ex usius doctrina, Iesum Christum fuisse verum Deum, de Patri suo aequalem. ine in prima sua res ciruit spinatione docet, Dominum nostrum Iesum Chri-
p. ,.. tium in persectum, qui solas Patrem novit, .cui
Ad Galae eam 4 vers. .ib I ad Corinth. eap. r. vers. 7.
e racer antra Sy. Patrum, Tom. II.
natura. Et paucis interie tit . uti Mom, inquit, ἡ βρο- is Dei diceμ. - si sint θη- - --nωι se Ieias Christu, Sed elarius seipsum explicat in eadem Disputatione his verbis Nam de David pater eius appes latus est, e Iolen pater eius putatus
Nam David pater eius dicitur aetatis ac temporis privilegii Ioseph vero lege numendi. . Iv. '
l. noe argumento pluribus disserit S. Archelaus s
en autem notabiliota quae naue . Conte it an siri
primo loco, Incamationc vere ac realiter peractam vatur ab filisse, conor errorem Manetis domitis, Iesum Christum non fuisse hominem nisi apparenter, nati im non ita ex Virgine is Si Salvator non est natus, inquiebat S. Archelaus , fine dubio ne pastiis et ciis pati enim qui natus non elr, impossibile est. Quod, si non est passus , Crucis nomcn aufertur . Cruceis autem non suscepta, ne Iesus ex morti iis te turr , xit. Quod si Iesus ex mortuis non relurrexit , ceis alleluis alius resurget. Quod si nullus resurget, nacis iudicium erit: eertum tu enim, quod si non resu nec judice . Quod si non iudicium erit is frustra erit observatio maiidatorum Dei, nullus aruis inciuiae locus eli, mandueemus, bibainus, cras, enim moriemur M. Haec omnia consequutitur , ut oblemat S. Archesaus, ex eriore Manetis contra diritatem Incaruationis Verbi ., Si alice n consellus fue-
is a prosequitur Sanctias Episcopus, eum de Maria is natuin, passio subsequatur nece is est, & aismis ne resurre tio,is resurrectiotieni iudiciu in , diis salva nobi ouili Script uiae praecepta . Non ergo is iam vana est quaestio, nuncicilicet Iesus Clitatusis vere natus sit. Sed pluriina in no verbo. ut
enim omnis lex, prophetiae in duobus sciti. Ouibus constant ita etianis 3:tra omnis spes in Beatae NM ria partu suspensa est . . ,
II. Λ hoc peremptoti argu nent transili S. diei laus ad ea Scripturarui oracula, qua eamdem veritatem confirmant Proscit, exempli caussa, laxc Ap stoli verba: si stam suam alium ex mul ero ta)Pascha n strum immolatus est Ch Vsus. ι tu ιDomimum fustitavi , ct nos cum illo viscitabi pervi lxtem suam . e Deinde proponit celeberriminnargumemum postoli id de Resurrecti orae, quo a fiet ice ostendit et Iemialem connexione. Inter resurr uione Iesu Chri ili, nostram. ., Qtiis , rogo, alii, temerarius, impudens invenitur, concludit Atelleis laus, qui illis saerosaociis vocibus non accomm
is det fidem, in quibus nulla est distinctio, nulla dii., bitatio 8 Aliis momentis validusinis eamdem probat verita:em Archelaus sed quae alles sunt , satis ostendunt inhodoxam Ipsius fidem, de ad nihilum te. digunt errorem Manctis , qui nulli alio innitebatur, quam quibusdam scripuvari perperam intellectis. II Manes inter caetera obiiciebat Iesum Chilstum a se repulita eum, qui dixerat Ecce Mater tua de fratres tui Dris stanti beatificasse autem Petrum dixerat, Tu es Chtilliis Filius Dei vivi . id
Maiia, subjungit idem Manes, vis esse eum natum, mentitur Ipse cum Petro si autem verum dicit Petrus, sine dubio ille pilo set it hiae veritas Incat nationis coma it, N. His auditis turbae, quae hiae Disputation piri sentes erant, pet mota sunt, veluti rationem veritatis continentibus, rarchelao nil habente quod his posset oppcinere hoc enim indicavit rumultus, qui inter eos exortus fuerat. Sed eum multitudo conquievisset, Archelaus tanta argumentorum vi probavit veritatem Incarnationis, it silentium Haeresiarchae imposuerit, tu plausi es intitas populi promeruerit . Respondet ergo , Iesum Christum non intrepasse eum qui annuntiavit ei de Matre Se fratribus, sed cum erudit et os salvare, no
de cum Matre elabit e p. 6. vi r s. q. 49 Ioid. cap. I. ras. m.
157쪽
V. Pro eoronIde .usus argumenti illud primo loco Arsinu i iii advertendum volo, Archelaum interpretati αἱ iore su Christo eleber trinum oraculum Iacobi , , nec Ps non vaticinium Moysis de Propheta, quem promittit Ilidris: μγbelam obii ustilabi Dominus c. se ad exclusionem Nave, cui lixe Sancti legislatoris verba no a conveniunt. Aena laneo ' ab eo hae Propheria . nimadvertendium est secundo lota , Manetem supponere, sanctam Virginem semper perirint fasse cxll.lsinam de lini iraculatain: Visso e si s cαι . a. Hoc :.t cm uultum est potia tuum iuxta Mane Amuntem , qui negabat, Maiiam tuisse Salvaeotis Ma tr , niaximum autem portentum cit iuxta docti inam Carnolicorum, qui constantiis me teli erat, Mariam vere enixam esse Chilitum Donnini, at Archenus fatetur .ipse, Mariam in casti istiuam de puristi mam, sicuti docebat Maties iid huic proprietati illud adiungit qi: od negabat an s. eam scilicet esse veram Matre nSalvatoris uici lacus ille validistine probat vetulianLccluliae fidem de puritiae, de Divina Maternitate Mariae Virginis. Virginitas Mariae non laedit ipsius Marctina ratem, Maronitas non laedit Virginitatem.
I. V. BE apri suo, ET D ORDIN s.
π α Anctus Archelaus, ut ostendat, Iesum Christum
m. i κ. ere induiste notiram camini, inquit , eum albuum so hominibus tentum fuisse, passum esse .esse baptuatum. Si ille non est baptizatus Ll,i sit , nec quisquam noctium baptizarus est: aptio. tem si non es , nee γit remi Upo pura ινώ. τι feci fui peccari ermisse meraetur Manes dixit ergo Iuptisma propter rem tilionem petratorum daturo Archelaus reposuit :Etiam Manes dixit : Ergo peccavit Chri itus , quia bapti eatus est Archelaus respontait ili tu i qum ci lius pro nobis pecenum factus est , nolita peccata su-cipiens , propter tiod ex ubere natus est pr Pter otio a Bapta n sinit . In quem locum Divi Archeda duo a ni advertenda sunt Veritatem essicacia n Bapti l . ni ClitillianoruIri pendere a veritate Bartit mi es imis adeo ut si Christus baptizatus nimeli, taliuria est nostrum 1 apti ima, nulliusque valoris. ΣΟ. Bant. sina cre re. ruuc c cccata , .aussae hoe Sacramento peccatorum remisti em obuiicii non posses: quod quidem Dilendit uno eodemque culpore tum ne- ccciitalcm, tum excellentiam apti:mi Entilitanotaim supra extera ac tamenta.
Me . Ii. S. Archelaus post pauca quae in ea em Dispu.tatione habet de Doctrina Ecclesiae, ostendit iis qui s. st te, Disputationi praetentes aderant, cuiuis in Ecelata ae-δε. n. st euia.Pi me observatum tuisse quidquid Apollo:us , quem vocat optimum archi ectum , de funda nentum Ecclesiae erat observandum de Ordinatione Epi
S per ergo in t cci Ira saerunt pilcopi, tuosteriae Ministri seu Diaconici, ex hoc S. Archelai testi. inonio constat, praefatam Hierat litam in Ecclesi essem. per obtinuisse ab ejus exordio usque ad exitum tertii saeculi quae postea semperi r severavit , ut ex caete torum Patrum lectione infra iaciademus.
n. libri L CAnctus Archelaus eastigat imme disserit de liber ωMisio. dite hominis . Fatetur itaque , nos tales clie potestate rota arbitii , metan
omnia qui serit, valde cina sensum una cuique dedisse: ecisse, Hiberi viatiἱἰ
indigeatus. Hae cilciora Dotaina S. Artaclai. s. VII.
di lapium Angelorum haec habet S. Archelaus. Mil A
lum H eius rei iterunt is aliquis qui dein de coelo: ra
ranauain Iulgur imis cecidit super terram alii et o Mi. in selicitate hominuit filiabus adnixti , suis Mou. - pa nam ut istere memorant. Ille Satano igitur in ter 'μ 'ram decidens , ncc ultra coeli regionibus admissus
m a fra sessuro, de usque in hodiernum adversarius ei mandatis Dei . Ex hoc appellatus eli Diabolus, eo quod transitum seceiit de coelestibus Se quod in teriis inae lato Dei obtrectator existeret Ex quibus eruitur , S. Archelaum idipsum sensisse quod alii multi Leeseliae vetustii simi Paties de Angelis Pr varicatoribus 1 eliserunt. Quam opinionen certe illi hauserant ex textu Genetios , quem iupra pluries memoravi in , quemque in eodem omnino sensum braei antea interpreta: iuerant. Sed Doc opinionem, licuti, scripturae illius eui limititur ea opinio interpretationem, communi calculo rejiciunt alii Patres lo plures . iii de diabolo multa se ire desiderat, adeat Divum Archesaum , qui loco nupc mcino L. . . -ι.:riateriam lianc tui prosequitur num. ID,
rae ipsam legem Movsis aderant Iucti. Arae ipsam legem Moysis aderant Iusti, qui ut Iara tu iam scriptam legem habentes, cxoen implebant cit '
, quis legem oziliabem, naturaliter, quae est, sunt, , iacit , hic legem non halians , ipso bi es . .
inruere mullirua luem l .m o sinetia. Iusso σω bone vrram β. - nunc ex semetipsis proferentes
in eo idibus suis inritam Dei legem, nunc a propriis parentibus inquirentes, aliquando etiam ab antiqui ubiui, senioribus addiscentes. Verum quia pauci per hunc modii ii poterant ad iustitiae culmen ascendere idest per parent uincita litiones, nulla in litteris conscripta , misertus est Deus humanum genus latii tam lege per Moysem voluit hominibus dare quoniam quidem non apprune in cordibu eorum turalis est aequitas retinebatur. s. IX.
I. Eus misericordia motus erga genus hum
L num , legem criptam voruit per Moysen
Hane legem ple dedit caussa salutis plurimorum :Datur salutis caussa plurι moriam verum plures nullam ex illa utilitatem reportarunt , ut paulo in ira docet idem S. Archelaus, immo e contra occasio fiat milliatis tu da rinationis , tum mortis . Hi ne Apostolus eam appellat Ministerium mortis, quoniam soli transis gretiores legis puniebamur, non etiam Conservatores: Servantes autem so defendebar a morte, ct constiιώ-- in gloria ope atrvi auxilia Domam nostri Iasu Christι.
Lex iritur bona et in seipsa, de data est pro salute Hebraeorum , sed propria virtute eos non ulvabat cum salvaret ire Ae auxilio Iesu Christi. II. Si aliqua fuisset legis caeremonia , quae ei plapotuitae justificare, haec saae satura circumcisio. v
158쪽
rum s. rehelans apertissi ne docet , hanc ex scit satis non conserte silutem, absque spirituali cireumcisio-S CV ne , ad tu hilum vallere . Coritis enim eis messo sola fa lurem e syt nihil νasta eis ista carnato , nisi e re nisu intia antών. Iesus Christiis ν ' λ xi. c. ussam circum ei lii Cis excepit, labore nos relevans o m. i. et pati nos frustra doloras aliquid non sinem mitifer.
go, subiungit et legi Sanctus Episcopus , mihi opus est laborare, cui cognoverim competidia viae, si possim mundus cile eoide, de lcgem implere, Prori, tas Quid ergo mihi opus est circumcisione, uario, sit Se in praeputio tuli. licari Cum ergo ituli uin posissa silvare circi: mcino, non magnopere requirenda it
Gratia Dei dives factus is cordis circumcisioile in consecutus , n equaquam vilissimae illius eircumcisionis indigeo, Nec a me. malam eme dato. Haec sentiebant Vetctes de Circumcisione , cateriique ea is carminniis erant cilicet bonae, non autem neccitariae. Quando igitur S. Archelaus in iiil , peccare Gentilam cum vocatus furiit circumcidi voluerit, tune ainnat
potius irranem spem hujusce viri, quam praelatam criremoniam, quae in seipsa mala non est, ut illico ipse
laretur ne tamen malam esse duo. g. X. DE LEGE Eva M ELICA.
Earellis T Ex Evangeliea praeellit legem Moysis, sicuti Niu te su Clitistus praerellit in gloria Moysen , tam-- quam Dominus famulum a scut Sol irratorem habet
ad gloriam quam Luna, in Chri itus majorem habet xl . i. i. ' - ἐ-ain Moyses Lex Moysis erat tamquam luce ' na quae illuminabat populum Dei usque ad adventum C .is . qui verus Sol nobis esse debebat Castoditiis
dii alii .il' si. icinis tenet ias veteris Testamen i ii t clam n , quod positum erat in lectione; . . M . . . t supcra tav. nos a cruciatibus legis tr licti, tuae Moyses in eos pronuntiaverat
cui in cntor talarcssi Moyses se velitate usus egi, , ruta indiagcndo injuriam sed Christus di. a. Si liis passus uerit a proximo tuo injuriam
Pistola S. Archelai ad Diodorum materiam hu- Cis, ius paragraphi suppeditat. Non et utraria Moy-s locutus est Iesus aut fecit, inquit Muras Epist Pus. Primum quod Moyses ait, oculum pro oculo dentem pro dente hoe justum est quod autem Cluitas cae uin praestare jubet, alteram maxillam , hoc nitas est Numquid justi/ι n, rati comι ria est ἐAU. a. Quod vero in veteri etiamento dictum est ri divae facio dictionibus, quibus Salvator cumulat prirperes , nee inaledictionibus , quibus divites ferit; non enim divitias impliciter datnnat Christus, sed divitiarum abu. sim, non laudat laeeularis substantiae pauperes, sed id petes spiritu, idei qui non superbia lamniantur,
se mitigantis inclinant a Non dixit saeuiseis substantia paupores, sed pauperes piratu Crta Christus libenter intuiliatur divitum mulacra, cum iuga Zophylacio offerebantur. Rursus Centutio valde diis ves, de saeculari praeditus potestate, prolite luam fidem a Salvatore commendatur . Discrimen igitur, quod inter utrumque eminentum intercedit , nori ei discrimen oppositionis, d disertinen inter niugistina i- III
I l. Concordia pati eris onsensus habetur inter actiones Moysis, Ee Christi Moyses natus, hi scirpeati stella poditus , exponatur ad ripas u.ilinis i Iesus Chrillus natus, per Angelusi iugatur in . L yptum Moy les educit populum de medio Myluio: uua , IeIus de medio Phaniaeorum populuin educit . MOyles coelo accepit panem, quo pascctet Opulurn in destr-toa Christus virtute propria ex quinque pani ovis viros qui lique millia satiavit in delerio Moylas potius in monte ieiunavit quadraginta dies iso nimis Iesus aspiritu actus in desertum, tradi aginta labus simili-ic jejunavit. In conspectu Moysis propter infidelit tem l haraoius omnia AEgyptiorum primos ita peri runt 3 Ictu aliente , iopter inndelitatem Herodis omne malaulinum Iudaeoruin subito perit Moyses oratu parcatur a plagis Pharaoni, a populo eius a D
minus olla Iesus orat indulgeri perie totibus suis. Moysis vultus resplenduit in gloria Domini , ita ut non possent filii Israel intendere in aciem eius propter gloriam vultus ejus, Jesus Christita Dominus resplenduit stetit sol, ii Ripuli ejus non pote aut Iopicere in laciem ejus proptet gloriam vultus ipsius
de immensum luininis splendorein Moyses imperavit inari Dominus Iesus imperavit tintis e mali. ΟΥ- se extensis manibus oravit Iesus extensis in Cruce mari a salutem dedit. Hoc pacto eteres conaban tu ostendere oracordiam aeri ruensum inter utrum que Testamentiun nullam l. iter duo cedera esse oppositionem Iure quidem ae merito hunc atticulum
urgere ac bebat Divus Archelaus , quia res illi erat cum adversario , qui aspernabatur legem Moisis uti inalian, Evangelicae Legi oppositam. f. XII
servavi in Actis Arehelai iv apud veteres fideiales quaedam utile loca , in quibus Christian tum 1 bra conscribebantur,m servabantur Sacrae litte-lae . a . Quandoque exemplaria Sacrarum Scripturarum dari consueviile Christianis. Duo haec ruuntur ex Actis Archelai, quae narrant, Manete in carcere posito, quosdam ejus di lcipulos, ipso sic uisente , immlantes 1 esse nitio chrillianos abiisse ad loca , in quibus Christianorum l. bri conscribebantur,m rogasse praeliari sibi libros aerarum Scripturarum . v. Dixi jam supra Mysteria eligionis sciolummodo exposita rutile, de explanata, qui Baptismo initiati erant, de in Ecclesiae linu detebant, innaelibus vero non ibis-la unquam explanata , immo nec ipIi, Catechumenis
antequam bapti Earentur. R. onnibus permissum erat t. e. o.
Evangelium audiro at Evangelii gloria, subjungit s. ἀγώ--- Archelaus, solis Chthii getinata is tribuitur . Ini illi eri sui; polliem se minemnam Archelai, qua modo finem Ecclesia saeculo.
159쪽
auae tu hoe secundo Tomo continentur.
AvRAHAM omnium primus eueurnei: us est
O et nos se L I, e. I . n. L. Absolutiones . Periculum absolutionum prae. propera festinatione impertitatum . Origenes sin L e. ει 6. L. n. s Cyprianus secti ta . an. . n. s. N at a 3. - . S. A. n. L. Qui sita.
Iusmodi absolutiones imporiuntur , dant sanctum m-mini anibus , dc seducunt peceatores sub salsae eblandae misericordiae titulo. S. CIVianus Sect u . O. artie. Nee eomprimunt delicta , sed nutriunt vid. Pax, quam conecdere videntur, est pax fi liarat periculosa ibi M. Non est benefietum, sed inivria, non pietas , sed impietas. 1.t. Talis facilitas, non eo nimicationem tribuit , sed impedit ad salutem in Hae utitur subtilis inimicus impugnandis adhue Iarsis. Ibi/. .irum absblutionum inutilitas. Ita l.
la, Concedi.b mur quandoque ad prece Martyriian, . scd inutiliter Saeerdotes, qui has impertiuntur, ni in iunt Passores, sed homicidae ro Absoluti nun- quain d ne inatur eamdem petentibus in extremo vitae ducti viae praecipue ii antea pcti inent. S. Dien . seu Ale in . est L f. t n. Ius tribuebat pallieipationem saeroriam disterior uiri , sive infirmi. fati, sue valetudinis tempore reciprtetur. Itid.
ABsTINENTIA. Quam neeessa. 1 in praesenti vita. o A
ACOLYTHI . Hortim mentio cecurrit in nonnullis s. cypriani epistolia. s. DIνi-αι Sect tac. g. a. t. s.
I . Ne novae tu repentinae videri deben clisii ia. ni . Ibid. Et delibus se ni delious omini mei si in . in Haium aerumnarum utilitas pro Ciuini nis Ilia. AGA PES, seu eonvivia vetetiam Christianorum την - ιianus. Sec t. a. αἱ n. f. Quomodo se gererent Cluissimi dum l.isce charitatis conviviis operam dabant nid. ALTARIA . Apud veterae Clitistiano exi altant altaria
interpretari id debeat, quod in or politum tiadete i- detur ident Auctor. L. AMOR Dei esse debet in mensura. Os enes. Sest Le. a. rua, Debet ne anina operum noli: oti in Isid. vero Abrahae Filios noeat a ligitat vid. Discrimen
in oe ea te inter filii, Abrahae, filio II ni aeris md Praecepta Dei impleri debent ex dilecti Me, non ex timore. Ibi/. Hi anio absolute necessarius est ad
saltuem Ilia. AMOR Proximi Ommensitati de Qt qualitat per iramur . O um Secst. I. c. I. n. L. Plus uisendi sunt qui sancte vivunt , quam qui vix uni impie uid Petaliari arnorei ga Pastores, piscopos, Pie, by teios , exterosque Ecclesiae Ninistio, , necnon nosti , et parentes Ilia. Ex hac Pioxi in dileetione tenemui mittere injurias nobis illatas. 2.ANGELI ex natura sua immortales, E e immioni expertes. S., positis Scet. L. f. L, Spirituales. .Hμε nos Secti H eap. o. i. idour nillilominus Meriste iisdem eorpora tribuere nothi subtiliora. Met tin. I L. Sunt nauutae praeliantior, quam homines. Feci. L. cro. t. Dii seri In luper a natura Daemoniorum.
Ibid. Angesolum nomina convenientia lane ebo, qua administrant . Ibid. Eorum latus . ia In io
sensu vitelligendum sit quod scribit Origenes , istili
cet, quod tecta ratio non pati tir, Angelos a nobis i voeari . Ibid. In coelo pio nobis intercedunt. S. Cr ianna. Secae L. tui Peculiaris opinio The enosi circa Arrulo . heu sua. s. i. n. 7. ANGELI Cusio Sec, sive Tu elare . Eoruri sol sieὶtudi-'nes' ministeria erga nomines . OH ene . Sect L e. o. Intus uni Congregationibus, live eonventibus fidelium A. Cognoscunt secretioles nostra eO-gitationes uia. Sunt veluti tutores ac curatotes an iis triarum nostrarum Isid. Qiiilibet Fidei a suum habet Angelum ustodem in particulari . . Anseli custodes in consummatione saevi aderunt in iudiet , docen- res eos secum, quibus praefuerunt υἱώ. Anael Cu- sode admissi a Diu t)νee io Thaumam t. Secticias et n. 1 Graiiarum actio hujusce Patria erga tuum Angelum Custodem. Ibid. ANGELI mali ad aeternum ignem damnati . AHAe--s. s. I. Eorum occupatione in terris . Ilia. Vid.
ANIMA. Eius immortalitas. Misti Ius Felix ux s.
menta, quae a ne inimcirtalitatem evineunt. ι I. Pylia gnitatis spiritualitas animae . . status animae post praesentem vitam. q. s. s. r. statini ae a orme se iungitur . vel praemium eonsequitur, vel poenam subit . . Quae sunt mundo cordes, ad celorum regna perveniunt a quae rotuis eorruptionis expertes non sunt , Purgatorium petunt; exterae in ignem aeter ruileseendunt. F. SQ
ANTICHRISTUS ci iri debet ex tribu Dan. . in ιν tu . Seci. I f. L n. L. De hae opinione quid seu tiendum sit. Ibi . Nomina Antichristi. Ibid. Erit Nero . . Victorinus . f. r. n. . Antichristus in fine mundi apparebit . . His θω . . ci. I . . . a 2.
Enoch, Elias contra eum m ira ibunt. 3 similitudo, nil in speciem videtur haberi inter proprietates Ai tirlirini, salvatoris A. Proprietates peculiares Αωtielristi. I.
APOsr ASIA . pictura horribills huius criminis , e
rumque , qui illud conan it eunt. s. Dpνἰ-πι Se t. a. c. v. n. . Territ ite hujus eriminis consequentiae. s. ARBITRli 'M libutum hominis . oris enes . Seet. 1. Ora In quo concilia . . Quaeli ut anima rati natis a Deo libemm accepit arbitrium . . . Cyri nus tuetur liberum hominis arbitriunt. Sect iam tau ta Hujusce velitatis inoliationes in Grasen . Sec t.
1. o. Li erit m ibitrium est .iussi alutis in qui-biis lam, dg ruinae ae damnationi in aliis . n. . . Sedi L. c. L. n. uales innu . ex nostro liberoa:: itrio sumus . A re . - et Aa liberum milini, arbitri uni spc rat determittate quo pacis objecissuti deblat. ον rem1 Sect L. c. i. c. In hianainis arbitrio conni: iiiiiiii est cccare, vel non peccare. --eh laus. s. Relle vivere, nostrum cui inuti tales poseu Ora mea Scel. . . L n. r. Obie in coiit rara i reum arbitrium abii gene tittit . . L sc q. Judie uni eriti eum opini. num .im iit si ea liberun . a. bl trium . 12. L herum arbitrioni nullam nobis debet inspirare pix intritionem . . C pra anus. Fret.
si Archelai ab antiquitate depioinpta . . ArιAeiam
A RORUM eientia est quaedam id lolatrix speeit .
lii in ivit conccs a. Ibid. In quo insu lixe vel ba in . telligi lebeant Iiad. AIICTOI EM. Qiii post eorum mortem agendum stetim SerIptoribus Callioliet , qui in aliquos errorest, ne prolai P S. νουsius Age in , cet. L. I. L. Hu-juice rei exempla tu eodem S. Dionysio m. Neputem. I id.
rnu inus . Seta. f. L. n. L. Dispris tr ines remotae ei atri Poenitentia , abrenuntiatio peccato , de recta vita . Oνigenes. Seo tacui . . a s. Proximae erant
abrenuntiare universis saliis Diis timonii nix , eontii ra i , uin Deum Patrem , Filium, L Spiritum sanctum , abrenuntiare Diabolo , ejus ore ribus ae pompis tamate ira aptismi es aqua viribilis. S.C Ma
f. L . . Eius ornici ista ei in invocatione triunt1 ersonaruin Sari, iistimae cinitati . . GVraanus. Sedi.
r. I. num. I. Ubj ccii adversu hane verit Mem 1 .uta ab Origine. Ma. Tres tinnicvliones in Bapti.-ano adhibitae. ινιωvianus . Seri. F., in tale una tantum loquitur inuncilione , Curianus Sect S. e. . . . validus in Baptis in is , s immotio laeccinseratur, sive infusione. Sect L. e. q. ait taciti ci Coustii partici potest a spei sone seo. e. . . . Estiseopi intilii Baptismi Sect L f. 21 Id. r. n. la
Nihilominus absque dubio S. Cyptiani aetate, iiD-brieti, Diaconi eram Ministri hujus Sacranienti uia. Eccetus Baptis ni S. et trius Seta. LAE D
Christ moraim dependet a veritate Baptismi Iesu
160쪽
per Bapti sinum filius Dei esse iam eoepit uuat. Nemomnes qui Baptismi qua toti tine, eontinuo Baptismi gratiam recipiunt cujus rei exemplum piathet Simon Magus Ormenes. Sin L. e. 9. s. L. naa. Bapti Cmus imprimit characterem . . Q ν ianua Sect. - . in arr. L. n. I . Delet peccatum originale . . inΠον
- . s. s. n L. Per hoe aeramentum homo incipi vocari Christianus . Baptismus iterati nequit Oνione . Sect L e. q. f.' a LAE S. Ipria a in tecto sensu intellectus seri L. e. . . arta taminas Omne tempus habile Baptismo, quando neeessitas vrset. Tertullianus Sect L. f. L. n. ualibet Prae cisa necessitat 1 aeramentum oe eonferri e suev rae tempore Pascitatis Penteeostes . Ibid. Pr λ- Io tempore Paschalis G S. Hit obrus . Sect. --ας. Benedictio aquae , qua Baptismus conserri debet . . Ορ ianu . Seri. MA L. Exoreismi , a Signum Civeis in si te eorum qui baptizantur . I, sau in
eorumdem ore . L. Interro nationes . L. Alit enuntiatio
saeculo , ejusque delieiis ae pompis . a Unctiones.. o. Osculum recens baptizati datum. Q. zAPTISMUS Adultoriim . . . Cyprianus secto I. ea Tart. L. n. in InsAntium. Laol jectio adversum hune Baptismum a S.Cyptiano soluta. 8
BAPTISMUS Divi Ioannis non erat nisi dispositio ad Baptismum Iesu Claristi , ne erat ad salutem suffi
BAPTISMUS Haereti eorum reiectus a Divo Dpνiau .
Secta D, Mi art. Ra a. a. Approbatus. S. Dionaso
Alexand Sect L s. c., L . Dii selli S. Cypriani textus ire inammiis bilitatem Baptismi in insanii. bus, qui ad diseretionis aetatem non pervenerunt . . Capriseus. In Ap. Mica ad I sectionem rura Exapli tur ille textus x.
BAPTISMUS Iesu Christi omni Fidei origo, ad spem
vita aeternae salutaris ingressio, sons e fluvius aquae vitalis, aqua sancta, fidelis, de salutaris. S. Θρνianus Sect . . e . art. n. t. Isaia 2 D. Ioanne Baptista pramuntiatus . . BAPTISMUS sanguinis maior, sublimior, c pretiosior Raptismo aquae. S. Curianus . Sectori HL art. L. n. O. allectus hujus ruptismi Ibid. Vid. Ma=
BELLUM. Quaenam bella Clitistianis permissa . HI aera Seri. a. e. sum. 11. Peeuliaris . Cyptiani opinio quoad bella . . Curianti . In inponatio ad Sectionem . n. g. Quodnam de hae opinione iudiei innserendum sit. Ibid.
BIGAMI Eeelesiastiei ordinibus non insigniti Teran
ianua Sect. . . Sis A L. Loeci , seu ordiae de ecli,
ob id unum, quia b rami. I d. ELA PHEMIA ontra Spiritum Caati m quid c . .
prianus Iu Avendis ad L sectionem. n. . BONA. Quamam lint vera bona . Curianias Sect. a. e. s. n. L. Faenam salsa. . t. 1 1, uinam letitaeia temporalium bonorum urus . G A
CANO NIMI Cathedralium . Eorum dignitas i.
pet algu tates caeterorum Presbyterorum S.Cπνiauus Sect p. e. 4 n. in Aderant Episcopo in nri, et sui sun 'tionibus . Ibid. aera Mysteria una eum itan elebrabant. Ibid. Erant ejus Onsilium Ibid. En silente Eeelesiam reaiebane. IM
CAPH VITAS I eeis o S. Gregorii Thaumaturet quoad eos, qui in eaptivitate positi ei a Idolla immolatos
Alia Mellio quoad Christianas mulieres, quae aptivitatis tempore in passae erant. I. sale crimen de. inere a raptivitate sugientes. I. adi n. q. Quid Men dum eum iis , qui eum aptivi apod Barbaro detineantur 1 eum iptis immiscentur , t latrocinia eum ipsis exercent. .
porum, decor sexuum , fundamentum sanctitatis C, sianorum Terrullianus Sui. 1. e. u. Rara eri, nee Deile persecta, vixque perpetua. I, d. Debet emanare ab animo ad habitum mictare a conicientia ad superficiem. e. r. n. Inanes praetextus hae superte , rejecti . Ibid. Sola castitas Deo placere non P test, si reliquis virtutibias deferatur. re ener . Securi.
CATECHUMENI. Nulla iis imponebatur Henitentia
pro meratis in infidelitate patratis. ενι ulliantis Sect. nia L. Tres Catechumenorum lasses is ume/. Sera I ma Modus eosdem purgandi. Ibid. Caree
meni ratione proprii status Eeesesiae praeceptis obnoxii erant L Saeris Mysteriis imitari consueverant coram Presbyterio Levitis Ibid. CHARITAS est anima Eeeletiae s. Hinalvus. H. a.
n. 4. Est vinculum 1 quo Fideles uniuntur . IMd. Peteliaritatem omnes Christiani unum corpus emciuntur. S. χρυ-ων. Sin. c. a. et charitatem im per omnes Christiani in suis haltibus Iesum Christum consideiant. Ad Est tundamentum pacis teria.
citas a firmitas unitatis. Ibid. Matre est omnibus bonis operibus. Ibid. Hujus virtutis notae in elia ratae. res Ibid.
CHRISMA . Quo pacto perageretur e fretatio ora
CHRISTLANA Religio . Ejus veritas, Divinitas
Prophetarum ora lis ostenditur . νι ηυ. in I. e. I. δ. Miraculis in eius favorem patiatis Iu 1 SQ r. Doctrina Chriitianorum. 22 Sanctitateae puritate morum eorumdem Christianorum io Pr
batur eadem Christianae Religionis Divinita . . Cr
elusve . Replobatio Iudaeorum ostendi Divinitatem Religioni t Christianae . . Praedieatio Evangelii R. sanguis Martyrum eamdem veri arem ostendunt. E. CHRISTIANI non solum tenentur malum quod damonant vitares sed insuper non possent mala, merata
facientibus conserti Torauiaaur. Sin A. C. Ea a NaiIn afflietione sunt dum mundus gaudet . II. In hoe saeculo voluptates quaerere non possunt. Ibid. Non aliam in hoc eulo voluptatem praegustare possunt nis quam Deus eontritate. I vera Christianorum spectacula sunt Adventu Domini 1 exultatio Angelo rum, gloria resurgentium Sanctorum, splendor coelestia Regni 1 pulchritudo novae Ierusalem uid Christian rum Doctrina universo terrarum orbi est manifesta
orie uex. Se 'i i c. I. ruri Major est niti in caeterarum Nationum . Exacta est tam quoad Mores 1 quam quoad Dogma . uia. Praebet praece. m euilibet aetati ae eonditioni aeeommodata . M. Christiani si eum infidelibus omparentur, sunt veluti lux mundi . o. Ad omnia tormenta prompti ae rati sunt antequam pietati nuntium remittant. Ibid. Eorum elogia; ab Origena adornata uiri Christia,nus est templum Dei, ae Spiritus sancti habita lum.
S. C priantia Sect x. e. - Saeculo major est.
x Meulo jam renuntiavit 'ine non desidetat nee quaerit terrena, sed ea lestia. I Victum sibi in diem pollulae , nec de erastino cogitat. Ibid. Nulla in eo sollieitudo de terrenis rebus , ejusque tranquillitas Ibid. Aliae Christiani virtutes . . Christianus moti potest i vinei non potest . a Vincula sim illi mamenta . Ibid. Inter flammas etiam tranquillus est. Ibid Christianis vetitum est quemquam Meldere ipsi
vero tenentur necem tolerare . V. o num L
CHRISTIANI veterea D. In ipsis deprehendimus morum integritatem maximam sanctitatem vitae pris elissimam Ἀ-tullianu . Sin iac minoia Corunum cum essent dia anima una propter mutuam dilectionem , Daemoniis erant terribiles. Ibid. Eorum pie tas ac poenitentiaci voluptatibus ae negotiis saeculatibus vale dixerandio eorum putitas acet tinemra
ditur aestiviolesei eorum innocenti . . Congregatione , sive eonventus veterum Christianorum quid in illis perageretur Excominunieationem magnopere timebant . Ibid. Marsupium apud ipsos eommune. IV, in pacto insumeretur in commune tollata pecunia . Ibid. Omnes fratrum appellatio ceniebantur I Eorum potestas ae immistium in daemones . , Notabilis Tertulliani provoratio adversus Ethni eos super cie articulo. Dd. Pietas veterum Christianorum erat uni emis a Severe le-junabant . Ibid. Quadam velut preeum suarum violentia emium tundebant. Ibid. A sutaeatis e mortii init abstinebant i ta evr Ibid. Per diligentissimam eastitatem longe aberant vel a minima suspicione il-
Iotum eri ininum , de tribus per summam calumnia in arguebantur . o. negotiorum eum I tu tam ab rant. Eorum innoeentia eruitur ex eonstantia , aeniam animitate , qua praediti eram . II. Notabilis Tertulliani laeus hae de re uiri citarit a Misenignitas eorum erga suos perseeutores . 1. Eorumdem fidelitas a reverentia ei ga Imperatores se ad id teneri redebant , ut diligere deberent tineipes etiam infideles , cis revereri is honorare , necnon orare pro eorum salute 'Ex salute totius Imperii Ibid. Mansitetudo veterum Christianorum . Miniarias Fotiae Punct. Mosel a L Eorum Puritas. 2. Unius
Matrimoati vinculo inlixtinam . Ibid. Pudorem iacie aestabant . Ibid. Plerique inviolat eomoris virginitatem perpetuam servabant. Ibid. Reeusabant honores B dignitates saeruli . Quibus lignis inter seipias dignoscerentur. Ibid. De paupertate gloriabantur verum se pauperes minime censebant . Ibin Eorum sis des , ae eontiantia in rebus a. versis . a. Abstinebanteibi immolatis Idolis , E eum S. Ipsis vetitum erat
ficilibus caput toronare cur H ιι d. Nec mortuo
coronabant S evr uia Simplicitis 1 e tranquilli. eas, qua exequias adornabant. m. Non magna et quebantur , sed recte vivebat. Ibid. Nocturna eorum congregationes necnon ad eorumdem eiunia . Ibid. Nullum Divinitatis limulachrum tolerabant. Origenas. Seci. a. c. ' Templa habebant , altaria rima
nec sed sensibilibus his rebus non inhaerebat eo
rum pietas . . Illorum ultus erat omnino spiritualis . Ibid. Neminei eompelleban Christianae elistari a me dare . I Diligeta illime eos examin