장음표시 사용
131쪽
Bibliothecarum, Archivorum, Monasteriorum, Sepulchrorum &c. & tanderis in hanc opinionem conspirarunt, quod Origo Habspurgica repetenda sit a Regibus Francorum antiquis. Jacobus Mentius de se fatetur: Cum mssis Doctori Iacobo Mentis hoc ne iij dedi t potentisimus Romanorum seperator Maximilianus I. semper Augustus, ut luseratis uniuersis Monasteriis, O GENgiis , evolutis omnibus Mnalibus, instectis cunctis sepulchris, ct Epitaphiis, aliisq; υ
riis monumeratis obematis, majores suos m unum inluti fasticulum colligerem ; ego
officij mei memor, diligenissima passim habitu inquistisne , omnes Magnimentit
mae atque Illustrissimae Domus Hasurgicae Principes ac Dominos, M. compem dive in hune libellum congessi, m. Haec de se Mentius. Quid vero de Trithemio sui seculi propemodum Phoenice inter eruditos, qui plurium Ge maniae Monasteriorum Bibliothecas , & Chartophylacia multis annis lustravit Z Reverendiis P. Ioannes Gans Sac. Cael: Majest. Ferdinandi III. Consessarius de eo sic si ituit: Triis iam illa de Sigeberto finxisse , mihi non persum deo ,praesenta cum tot Hussores citet, ex quilus suam composivit Hi oriam. Rep recit ipse aliqua in Manuscriptis, ex quibus& fugam Sigeberti, & propagationem stemmatis colligere potuerit, quae dein deperdita, aut vetustate absumpta, ut fit) non poliunt amplius inveniri. Seioppij in libello nuper edito judicium est , vrithemio recte fidem haberi nemo metius O mulligens ne eo rii, M. Non ego quidem quaecunque in Historia scribit Irithemius, vera esse aut credo, aut aliisperseu iran volo. N. alicubi eum domites, aus incitasse, hasque res egise agnosco, cte. Sed haec humanagunt, facileque υeniam sbi ab omnibus bonis inveniunt. Illud autem nullum excusationi secum relinquit, falsa sciem
rem volentem literis prodere, auctores in quisus ea inυeneris comminisci cujus eulpae dicam periculum mn est, ne quis Trithemis impietat, qui hominem ex libris seu pern erit. Plurimos enim Scriptores, qua Sacros, qua profanos ab eo vises Aste, ac lectos, constat s quorum hodie nasium usquam Gilium invenitur, postquam filiaeet agricolarum, &c. tumultibus ne magnam Germaniae partem turbari, muti que Monaseria sces cuin Billistbecis,' abulariis suis explicari, cremari, fumditusque eυerti contigit. Haec ille. Quae facile ex parte applicari possunt Mentio. Sunthemio, Stabio, LaZio,&alijs Maximiliani coaevis indefessis antiquitatum hoc fine scrutatoribus: Verum loquatur pro seipso Trithemius: Mortuo G dmaeo Rege anno ς I4. HAnibal tussiuam quoque de origine Francorum in I 8. libris lincita nivit Historiam, e 'e. Et post pauca: Quae vero seqvuntur in hoc annalium nos rumsecundo υolumine, ex ridoribus desum, , quorum issa bunt nomina , 9c. Citat deinde viginti novem authores , & subdit: Ex praescriptis aliisque diversi historiarumscriptoribus, duo, quae seqυuntur Annalium nostrorum volumina scripsi, non e magno labore : propterea quod multa si inter Historiographos diuersias, non solum in minis, sed etiam ingestis, atque nominibus perfi-narum, quod mihi non parum auxit lusorem, M. post nonnulla iterum: Isior sequor sententiam, quos ab imicem λυenio minus discrepabsee. Haec de se candide Trithemius, quae sane non ipsa tantum fidem merentur , sed & alijs conciliant. De Latio quoque constat, quod ipse lustraverit plures Provincias Disiligod by Corale
132쪽
priusquam aggrederetur Opus Genes*icum, adeoq; conquisierit antiqua documenta & csartophylacia, quotquot adhuc poterant reperiri. Accedit, quod scripserit suum opus in Aula Austriaca, usus etiam adjumentis domesticis,& a canis Domus Austriacae. Idem sentiendum de Reverendi T. P. Joanne Gans, qui eadem domestica documenta tam Aulae,quam Bibliothecae Austriacae plurimis MScriptis resertae in manibus habuit, di post accuratum aliarum opini oum examen huic Mnae opinioni adhaesit, probante laborem ipso Ferdinando III Caesar . VI. Quarta Probatio' Priscis Francorum Regibus usitatum fuit, propinquis suis,& cognatis, non demestica solum officia, sed & Praefecturas in urbibus, ac ditionibus suis concedere, Gans in Arboreto : Ramiliare Franeis prima consanguineis suis aulae sieta conferre. Unde probabile videtur ab antiquis Francorum Regibus Vindonissae castrum,& ditionem alicui cognatorum,&Regiae stirpis commendatum, a quo deinde Comites Altenburgici, & ex his Habipurgici defluxerint. Quis autem Francorum Rex, & cui, filio ne an nepoti, an patrueli commendarit Vindonissam, cum in ijs, quos defacto habemus priscis Authoribus qui sere fuccincte & breviter annotarunt similia non reperiamus; credendum est Trithemio, Mentio, Lazio,& ejusmodi curiosis antiquitatum scrutatoribus, qui haud dubie legerunt, quae nos legere non possumus, quia interea deperdita.
VII. Quinta Probatio : A multis retro seculis apud omnes Regum 2 Principum familias, imo & plebejas constat morem fuisse, ut si ijs ac nepotiis
bus parentum, avorum, aliorumq; antecessdrum nomina imponerentur, quod
haud dubie etiam secerint Comites Vindonissenses primi. Ex eorum proim de nominibus conjectura desum 1 potest a quibus generati sint. Certe nomina Sigeberti, Ottoberti, seu quod idem eth Theodoberti, Guntrami, quae plures usurparunt Nimburgici, sunt nomina Regum Francorum Merouingorum: nunquid igitur libere concludemus ab his ortum traxisse Habspurgicos, quorum nomina filijs suis imposuerunt ZVIII. Sexta probatis: De Ottoberto Comite Altenbur eo & Vindonicsensi certum est, quod possederit Vindonissam, & ei vicinam regionem in Helavet appellatusq; sit ut satetur Guilli mannus huic caeteroquin opinioni conistrarius Matiae & Brisiacae tandgravius,quod haud dubie obtinuerit jure haereis ditario a suis majoribus, qui prius eam ditionem possidebant. Constat autem, quod Alsatiam,&Helvetiam possederintFrancorum Regesn nominati Thoodobertus Austrasius, a quo haec opinio vult natum Sigebertum Exulem ; igitur ex hoc recte deducitur conjectura,quodOttobertus mes originem habuerit a memorato Theodoberto, de quo in hanc rem Aimoinus: fhm lueram alia 3 quasibi defratris 2beotarisi possessioribus adjungere parans, eum me concitavit, cte.
tum jus omnium horum transiret. Idem adstruit Guillimannus: Cum neodesertum a eap. is. sesertiorem interer Theodoricus ianitentibus etiam utrisq; reveti primoribas, in quaso a Irater
133쪽
frater voluit conditiones convenit: eae fueri vi, iat alifatis O Sugitens Comitatibus, quae regni Burgundia parte uerant,decederet. Cum ergo Ottobertus Comes paUlo post praefatos Reges vixerit, & has possessiones habens haereditario jure ad posteros transmiserit, omnino vero simile est, quod eas acceperit eodem juret a suo patre Sigeberio, sive jam agnoscas unum, ut plerique s huc duos Sigebertos, ut Piespordius tradit; & consequenter vel hinc argumentum desumitur Sigebertum Exulem ore suisse filium Theodoberti, vel alterius eorum tem porum Regis Francorum. IX. Septima probatis: Apud omnes nobiles familias originem suam inquirentes, plurimum aestimatur argumentum ab instignibus desumptum,&quorum arma gestant posteri, ab ijs fluxisse creduntur. Si ergo ut loquitur
Piespordius ea quae Lanius,ω Herderius de Hals urgicis Insignibus gentilitise, Le
ne purpureo corona coerulea redimito in campo aureo, radaut, υerasunt: uon est quod
ultra originem ivquiramus. Burgundica vero insignia fuisse arbitratur Larius coronam coelestinam in campo aureo, quam postea Leoni Clodomi rus Rex Francorum imposuerit. Burgundiae quippe inquit ille ) promorum Regum, quorum S. D mundus Martyrij laude claruit, gentilitia decora, caeli Bia coruuia fuerat maureo clypeo: quampos Leonisuo CAAmirum Francorum Regem Clod ei Magni filiorum natu maximum, qui Burgundiam Francis primus subjecerat, imposuisse verisimile est. Contradicit huic conjecturae Guillimannus, sed pro ea stat Respor-dius. Verum in eo ipse, in quo Guilli mannus contradicit, robustius suggerit argumentum pro hac opinione ab insignibus. Nam exprimit ibi figuram sigillia Rudolpho I. Imperatore usurpati, qualem etiam reptaesentant cupro expressiam Io. Jacobus Fuggeris Chii fletius. Illic Rudolphus cataphractus equo insidet; in umbone, quem blachio sinistro gestat, Leo erectus cernitur in vacuo spatio circa equum visuntur quinq; Francica lilia, qualia etiamnum ulurpantGalliae Reges. Ex quo sane merito licet concludere,quod ipseRudolphus I. agnoverit se a RegibusFrancorum antiqui S a Clodoveo Magno, qui primus lilia usurpare coepit, originem trahere. Certe hoc. argumentum a4eo robustum mihi videtur, ut pene convincat. Nam hodie passim video multas familias originem suam rimari ex similitudine insignium, idque probatur viris do- historiarum peritis, cdm constet ab antiquissimis temporibus aeque insigni ac cognomina innuenta esse ad distinctionem familiarum ab invicem: χquidem insignia priora fuisse cognominibus. Neque enim probo illorum mpinionem, qui in ludis Equestribus inventa existimant insignia, ad distinguen dos concurrentes. Ludi Equestres coeperant seculo decimo; sed insignia dudum ante usurpata sunt in bellis, apud ipsos Romanos; & rudem se ostendit in historiis, qui non novit, quam varijs fguris,& coloribus olim Romani militaria scuta discriminaverint. Videatur Guido Panci rotus in Commentarijs ad notitiam Romani Imperij, qui plurima pio ducit, ex antiquis chartophylacijs: Quia igitur ex probae notae authotibus habemus, quod primitus Francorum Regum insignia fuerint tres ranae, vel busones, ex quibus postea Clodoveus Rex primus Christianus sormavit tria lilia, quae in hodiernum diem ut arpaut
134쪽
Reges Galliae, quidni dicamus ex hoc Regum Francorum sanguine ortos illos Principes & Comites; qui scuta sua gentilitia talibus lilijs exornarunt 8 Non praetendo, ut credamus id de proxime elapsis duobus aut tribus seculis, quia
Video magnum abusum, qui irrepsit ; ut qui '; sibi pro libitu fingat insignia ,&jam Gallica lilia plurimis Italis facta sunt familiaria, etiam minorum gentium Dijssimo heri nobilitatis albo inscriptis: Sed loquor de seculo duodecimo & d
cimolertio adhuc sincero,& sine suco, sine ambitione,quo vixit Rudolphus Imperator ab Omni ambitione alienus, non appositurus suo scuto Francica lilia,nisi a Francis Regibus se et majores suos generatos novisset. X. Oct a Probatio, ex eo quod Austores, qui hactenus in lucem prodierunt inter filios Theodoberti, vel alterius Francorum, vel Austrasiae Regis nominatus non reperiatur Sigebertus Exul, non insertur legitime, quod sit conscius, quia plures proles veterum Francorum Regum desiderantur apud Gregorium Turonensem, Almoinum, Fredegarium ,& similes antiquos script res, quarum nomina sensim prodeunt ex archivis, & Varijs Manu scriptis, idq; recentibus annis. Sic Bollandus eruit ex antiquis instrumentis B. Ritram filiam Ludovici Pij Imperatoris, neptem Caroli Magni, de qua neque Author vitae ι .Ludovici coaevus, neque alius scriptor antiquus ex hactenus vulgatis ullam secit mentionem. Sic Henschenius aliam neptem Pipini Regis Reginam, quae Hensichen nupta B. Adelberto Austrobandiae Comiti, ex eo mater fuit B. Ramnitedis. μιν, ' Quis hactenus inter Sorores Caroli Magni reposuit Gert rudem Carleburgem M tibi Li.
sem Z quis inter proles S. Sigeberti Regis fili j Dagoberti Magni, numςNVit x. Λόά
liquis Chardophylacijs memorati authores,&producturi sunt deinceps haud id. i. .. dubie plures P Cur igitur si istis credimus, non deberemus etiam credere 'P mi δ 3. themio, qui scripsit ante ducentos sere annos, cum adhuc plura saperessent in Bibliothecis manu scripta, quam nunc possint reperiri siquidem po inveniato, exigua cura haberi coepit MScriptorum, presertim hoc seculo apud ii e ritos, qui nati jam omnia esse Typis subjecta, plurimas MSs. lucubrationes ab sumpserunt, & pessundederunt, membranas pro librorum compa turis applicuerunt, uti etiamnum fit. Et ante plutes annos milii recens D. Gulielmus Mannagetta Caesareus Protomedicus, vir insignis literaturae, quod ejus tempore quidam Iuris Doctor& Bibsiothecarius Aulicus Viennae partem unam, vel sorte librum Decadis secundae T. Livij, quae desideratur,in Bibliotheca Caesarea repertam, & in membrana conscriptam, natus jam haberi impressum tradiderit Bibliopem ad compingendos varios libros. Nec nis posseaquam jam omnes illi libri distracti erant, & Bibliothecarius obierat, animadversum ,
quod tanto thesauro, per summam hominis ignorantiam & avaritiam, frauda ta fuisset Caesarea Bibliotheca. Quid quod ego viderim compacturas ex membranaceis operibus D. Thomae, quae hodie docti viri studiosissime inquirunt, ut cum recentibus editionibus conserant, videantq; corruptelas, quae sensim per varias editiones irrepserunt. Scio etiam, & novi hominem Religiosum,
135쪽
lio Triae meni Pars L. Caput Ix
naceos vendidit Bibliopegis , non disternens habeanturne impressi vel secus,& interrogatus cur id seceret: non respondit aliud, quam : Non amplius leguntur Ueripti, quia habenturhustitientes impres. dignus certe, qui potius ad eve rendam culinam , quam custodiendam Hibliothecam amandaretur. Quid si
ejusmodi aliquid evenisset Micriptis illis , quibus usus fuit Trithenitus , qui primus videtur tradidisse Theodoberto Rege Austrasiae genitum Sigebertum Exulem tXI. Nona Prolatio. Communes sententiae praeseruntur in omnibus scholisn apud viros doctos, sententi js minus usitatis; & verior semper illa censetur, quae communior. Cum sit ergo haec opinio communissima, ut satentur Adversari j, nec ulla hactenus reperta tot sequacibus , tam doctis & Genealogiarum scribendarum antesignanis probata , nihil vetat hic usurpare illud: Eoae populi, vox DEI. Accedit, quod videatur esse antiquior omnibus alijs, quod magnum momentum addit ad veritatem aliquam comprobandam in Genealogicis& historicis. Sincerior enim antiquitas fuit, nec suspecta facile
haberi potest , quasi posterioriam gratiae aliquid comminisci voluerit: qui tamen assectus mirum quantum aetate, nostra invaluit.
ΣΤΙ. Decima Probatis: Quam solam adducit I equite, & dicit esse potissimum sundamentum hujus opinionis , sed absq; hoc sundamento potest suta sistere haecopinio & obtinere censuram, quam ipse I. uile sormat, dum comparans cum ea Pierim starum doctrinam, ait: minore probabilitatem re effaalterius scilicet) ejus 6sentiae orinae nihil derogare, ut improbabilissedicetur Vult dicere non esse tam probabilem,quam Rerleonistarum, ted tamen probabilem. In eo vero consistit haec probatio seu conjectura desumpta a primo His utago, quod dicunt sequaces hujus opinionis stetisse intra Vosagi montana, haud procul a thermisHumerianis,&L ius ait extare ejus ruderan in scripturis antiquis reperiri endum castrum,a quo dein formatum Avendisburg,& demum ΗΔ urg. Quod cum olim pertinuerit ad Reges Francorumn Duces Burgundiae, possessumq; suerit ab Ottoberto & successoribus, signum est possessiores ejus a Regibus Francorum oriundos. Non est plane contemnenda conj Etam, sed potius evincit Ottobertum, & ejus posteros Habjurgicorum titilum longe antea usurpasse, quam Ergovianum Habspurgum sit conditum. Et ita quidem asserunt Petrus Matthaei, Verderius, Espli chardus, masseburgius, Alphonsus det Bene, Munsterus, & alij, quibus subscribit Re ordius, de quo nobis disputare non vacat, sive Ottobertus usus sit titulo Habspurgici Comitis, sive non sit uis, modo ab eo descenderint Habspurgici alis nobis est, neq; ex hoc probare intendimus originem a Regibus Francorum, sed aliunde. F. IV.
Potissimum contra hanc opinionem argumentum est, quod videatur Sige-bertus ille, quem vocant Exulem Theodoberto Rege Austrasio natum, fictilius esse, neq; unquam fuisse in rerum natura, quia nullus Authorum V
136쪽
terum vel minimam facit de tali Sigeberto mentionem. Ita mion , Guillimal - . ori tanus, Lequite, Seifridus, cujus haec sunt verba: Cum alij omnes praeserin Galliaeta oriographi tres tantavis sillas habuisse Theodesentim tradant; unde tibi Lazia
quartussurrepit Sige ritis Z ω quibus auctoribus hune i mortis crhnine exem- i. H ρ e. um , ervatum asseris ρ cum antiquiores avnales consignatimi habeaΠt, uinem . . eb Auae
sani Theodebertisse in excisam esse, nequis superest , qui patris mortem ulcisce- ' 'Α :
II. Secundo urgent , etiamsi fuisset aliquando in rerum natura Sigebertus ''8 Τ Τheodeberti filius, cum alijs tamen fratribus interemptus suisset, cum omnes antiqui tradant, totam stirpem Theodeberti excisiam, ut modo ajebat Seistidus,& Guilli mannus : In hac reliqui bonorum Scriptorum recentium Ueterumque umist; ὀ Omnes opinione. Couuentani in illa barbara omnium Theodeberiistiorum internecione Regino , Sigebertus, ΛΔ, GQuintis; Nauclerus, Chronici Bureundisi Ariptor e quique Annales Hrauciae lingua υulgari composuere Nicolaus Gilitas, Ber- nardus GPardus, milianus, Gulielmus pura linus, alij. Unde inserunt Sigebem tum hunc,& consequenter Originem Habspurgicam a Merovingis esse fictitiam ,& a Trithemio ac sequacibus excogitatam. III. Tertio obijciunt. Quod LaZius,& sequaces pro sua opinione est gent Gregorium Turonensem ,& Aimoinum, quem Annonium appellant injuriam faciunt honis Authoribus, quia Gregorius iam historiam non perduxit Vltra annum S 93. quo tempore vivebat adhuc Childebertus Rex, & Theo- debertus Anno primum 6 II. vel ut alij volunt si a. occisus est, non potuit igitur Gregorius de hoc facere mentionem. Aimoinus vero nihil simile tradit. Hinc iterum Selfridus : Q id cum tam aperto ac impudenti mendacio diutius digla--ςix diamur' denudemus tandem bandamentum ejias usque ad collum, caputque ei ἀ ce L cibus amputemus. Quo enim pacto potuit aut Theuerti caede, aut de Sigeberti exilio
quidquamscripsisse Gregorius Naronensis, qui jam ante annos seu octodecim; nempe circa rinum Domini υς. e vita excessrai 8 cum Ibeodebertus οῦ fratre captus, O jugis Brumcbsidis occisus ea, quae caedes juxta Baronij tentiam incidit in annum Christi 6is. Et concludit: Haleat ergo Lanius cum seu Ait o Sigeiarto. IV. Quarto obi jciunt. Ionas Monachus, qui vitam S.Columbani scripsit, non istum refert caedem omnium filiorum Theodeberti stirpem sunditus eradicaturum, ergo etiam simul Theodeberti, qui ab eodem patre genitus suit:
ergo non remansit pereuntihus caeteris ullus Sigebertus. Ita iterum Seifridus: seisi id. xit
Nimirum S. Columbant υaticiniam erat implendam, quiscat apertὰ praedixit Deum Deodoricisis injunditus eradicaturum ; it Setiam non olfartagnificavis Theode-berti progeniem omnino delendum esse; at Clotharius irium regnorum Moπarchias
V. Quinto obijciunt. Cum Authores hujus opinionis inter se discordent assignando primum authorem Habs purgicae stirpis, eumq; alij quidem Theo- deberto, alij Clothario, alij Childetico natum afferant, hoc ipso de fictione suspecta esse debet haec opinio, adeoq- reijcienda. Ita I equite : Didiu incredibilein, quant.hi Haliares non solum disestate sileriam inconstoria re varietate, achrebra
137쪽
erebra tanquam tempestatum sic sententiarem coin tutione Hismi. Nam praeterquam quυd omnes sectati disessos rivulos, alius alia incessit inia '. Joannes tamen Pr themiusprae caeteris magis bim, O tanquam inseo Herens, Oe. triplicem emissGemalogia ordinem, tit si non ina saltem altera, aut tertia linea rem, ut dicam, quasi acu tangeret. Quae sunt vertatim desumpta ex Seiseido. VI. Sexto obi jciunt. Clotharius II. Rex Franeorum traditur ab Auth ribus hujus opinionis Sigebertum ab exilio revocasse,& donasse Transjurano Ducatu, cum tamen constet, eum cum patruelibus bella gessisse, ut sibi Bu
gundiam subijceret, & solus dominaretur: non est proinde credibile quod e rum prolem,quos persequebatur, Quendam, di titulis possessionibusq; auge dam susceperit. VII. Septimo obijciunt. Non esse honorificum Domui Habspurgicae ejus originem repeti ab illegitimis, qualis fuit Theodebertus Sigeberti Exulis pater. Ita Arnoldus mion: Hai rgiss Proceres abisnparissimo Spario Theodeberto, ju questis Siraberra Exule propagat Latias, O legitimis ipfis natalibus privam, etiam patria iram gloria ct virtutis elogio 'estat. Et Selfridus pariter: taleat ergo L etum, Ludatissimamque Domum austriam hae suasio dita laude laudare des i, quaeis vera, O nonfecta est, potius tamen reticenda, quam commemoranda foret. VIII. Octavo obi jciunt. Non potuisse fieri ut Theodebertus, & ejus filius Sigebertus Ducatum Transjuranum possideret, di ut ipse conderet in sagi montanis castrum Avendum, quia tunc quando occisus est Theodebertus, Avendum castrum tenuit Romulphus Romarici Avendi Comitis Pater,quem postea etiam Theodoricus Rex interfecit. Ita Rosierius, ub1vit: F sumen Ibe debertam Mendi castrum oe' Comitatum obtriuis. Nam ex historiis claret Theod
risum praemissum, Theodeserto liberisque occisis rectiI1erim prefectum fulse, ibique Romalphum Romarici Mendi Comitis patrem interfecisse, Anq; Dco applicuisse Oc.
-o igitur eoiamque tempore non fuerunt Mendi Comites Theodebertus, Sigesertus . GωΛricus, Roma)bus, or Romaricus iquidem erant coaetanei. f. V.
Impugnationes O vae opinionis refelluntur.
AD 3. Resvndvbum sequaces hujus opinionis; Larius illum Sigebertum
non confinxit uti obijcitur, quia ante Larium hoc asseruit Trithemius IIbeiaesertus autem Rex miserabili floruperemptus tres filios unam vi legitur 'c'si a liam reliquit, Sigeianum υideliret, Guntramum, ct Lotharium. Licet vero alij antiquiores loco Sigeberti Meroveum substituant, qui sertur ad p tram elisus; non tamen inde sequitur Sigebertum esse fictilium, quia antiqui aut res solum illos recensuerunt, qui ruerunt a Theodorico occisi, non vero Sigebertum , qui latuit, dc caedi subductus suit, ut per plures annos nulla qua Maret memoria. Trithemium autem non confinxisse fugam Sigeberti jam s
pia ostensum est; qui sine dubio hoc habuit ex antiquis MScriptis authoribus, qui postmodum vel deperditi, vel ut ebat Scioppius in disturbijs ,& vastati
138쪽
nibus Germaniae sunt concremati. Credendum ergo Tristemio , qui si tetur se ea, quae scripsit , ab antiquioribus collegisse. Sie credimus sexto Arretio, qui Lutatium, & Acilium Pisonem Ilutoricos allegat, licet nec Luta iij, nec Pisenis opera amplius extent. Sic credimus Messalae Corvino, alle' ganti vetustiores Scriptores, quorum sorte nullus amplius invenitur. C. Plenius in historia naturali plurimos antiquiores nominat, qui tamen plerique pe' rierunt: credimus illi, nec fidei reum agimus , credamus igitur etiam et in themio. Neque par est ratio de Pierleonistis, quorum primus author Gui, delfingius initio sui operis se sabularum consarcinatorem ostendit, ut supra diximus.
II. Ad 2. Reseondebunt: non esse omnino certum, quod filii Theodeberti occisi sint. Nam teste Guillim anno &non dissitetur Lequile malus ΛΞ-
milius, cui privata publicaque regni in manibu3fuere, qui eadem etiam, quae de BrunMinside fratrumque Odis,mexitio, haud perinde υera omnia, quam Iragicis fabulis δε- cora arbitratur. Sunt etiam, qui Theodebertum non illico occisum, sed attonsum ,& in Monasterium ablegatum asserant: adeo circa bos Reges variant Historici. Deinde esto reseruntur occisi filij Theodeberti, id tamen solum in. telligendum de ijs, qui nominantur, non de Sigeberto, qui vel major natu ipse profugit, vel minorennis clam servatus sit, cum vix sit credibile filios Theode berti cum exercitu circumduchos. Itaq; hac oppugnatione adversarij non consequuntur intentum. III. Ad g. Reindebunt: Gregorius Turonensis histo iam suam finivit no s 94. in Martio, ut notavit Miratus; non ideo tamen sequitur, quod L Eius confinxerit ea, quae resert ex Gregorio. Potuit enim illam Iustoriam aliquis alius ejus temporis Scriptor continuare, quae continuatio non pervenerit ad tam multas manus, atque ipsa primaeva Gregorij historia. Hoc videmus quotidie accidere. Sic fatetur Lambecius Annales Fuldenses a diversis auctos,& continuatos, quorum unam continuationem ipse eruit ex Bibliotheca Cae sarea, nondum hactenus editam. Sic potuit accidere, ut aliquis nactus Histo riam Gregorij Turonensis continuaverit, cujus exemplar invenerit Larius in aliqua Bibliotheca, ex quo desiumpsit suam narrationem. Nec obstat, quod ion dicat te Continuatorem Gregorij legisse, di nihil eorum reperisse, quia plures possunt esse continuatores ejusdem Authoris, prout nostra aetate accidit. Baroni j quippe Annales continuavit Spondanus, dein Betorius, & post hunc odoricus Raynaldus, quis'; diverso stylo. IV. Ad 4. Reston itiis: de interitu stirpis Theodeberti nihil esse apud Io. nam, nihil apuὸ alios,& glossam illam esse tantummodo Seifridi. Nam Fredegarius Scholasticus ita locutum refert S. Columbanum: Scito tauru regnum funditin ruitur , ct eum omni propagine regia demersurum, quae ad solum Theodonia cum dicta sunt,non ad Theodebertum ; qui jam tunc distincta habebant regna. Agit etiam de S. Columbano Aimoinus, sed hujus vaticini j non meminit. I nas, qui allegatur, etiam tradit Theodebertum non esse occisum a Theoderico, sed captum, di Cabilonem ad claustrum deportatum.
139쪽
V. Ad resondent, variationem accidentium non variare substantiam narrationis, & idem profiteri Pierleonistas, qui multo magis distorta, & diversa produnt in sua opinione, quae nullo modo possunt conciliare. Variant quippe in personis, loco & tempore : at hujus opinionis sequaces solum v riant in una persona cohjecturando an Ottobertus Comes fuerit filius Sigebe ti Exulis, vel alterius ; & an Sigebertus natus sit patre Theodoberto, vel Childeberto, vel alio, in caeteris facile conciliantur. Caeterum sufficit huic opini ni si concedatur Habspurgica familia ortum habere a Francorum Germanorum Regibus antiquis. Rerleonistae vero non contenti, quod adstruant originem a Romanis, descendunt ad particularem familiam Perleonum, nullo antiquosdejussore. VI. Ad 6. res ondent. Hostem jacentem nemo amplius calcat, nisi Tyrannus , quod cognomentum Clotharius II. alijs fictis non meruit. Et hominem exuisse penitus censendus est , qui concepturea adversus patrem odium essundit in filios innocentes ; aut pluribus annis conceptam semel ir cundiae flammam non potest extinguere. Probabile igitur, quod asserunt hujus opinionis authores, Procerum interventu sensim placatum Clotharium, Sigeberti misertum , ei supplici concessisse Transjuranum Ducatum, ea leoge, ut Regio titulo abstineret. Quod cum factum dicatur Anno 62 p. vel juxta alios 63o. Satis temporis intercessit inter odium patris, & receptionem fili j ingratiam, si pater ut dicunt Anno 6I 2. vel etiam 6 I p. occlusus suit. VII. Ad r. res Omlint. Unum Laetium id tradidisse contra fidem antu quiorum, allegato quidem Gregorio Turonensi, apud quem nihil hujusmodi reperitur, sed potius contrarium , quod Theodobertus fuerit primogenitus Childeberti, selenniter a S. Mamerico Trevirensi Episcopo baptizatus,
a patre in regnorum divisione fratri Theodorico praelatus, &c. Brunechil dem quidem aviam Theodoberti, cum fratres inter se committeret persu sum voluisse Theodorico ; ex hortulano quopiam non ex Childeberto progenitum Theobertum , ut Aimoinus reseri , quod deinde iterum e dem Brunechil dis negavit, cum Theodoricus filiam Theodoberti vellet Uxorem ducere. Coeterum haec, ut ait Plespordius, aeque ridicu
la, quam AEmilio & Tillio fabulosa. I .apsus sit igitur hoc loco Lazius,
non tamen caeteri hujus opinionis Sectatores, qui unanimiter Theodo-bertum agnoseunt, ut legitimum filium Childeberti, uti est apud Henningem,& alios. Forte etiam natalem Sigeberti Exulis adversarij notare v iunt, quasi ex serva natus fuisset. Duas enim Theodobertus habuit conjuges ἱ alteranominatur Belichil dis empta a mercatoribus, a Brunechil de educ ta , deinde Regi nupta, quam aliqui occisam a Rege volunt, alij repudiatam taltera fuit Teutichil dis, quae dc Teutschildis : Hune Lortunatus Pici orum Spiscopu3in Epigrammate quodamsuo ἀ nobilitate, quam maxime celebrassit, tradens patremfratrem, aυum aequeint maritum Rexessuisse , ut ait Plespordius.Εx qu nam istarum natus sit Sigebertus dubium. Henninges adstruit natum ex Teu
140쪽
tichil de r Hae nati sunt Sigeianus, Gnniramin, Meroesta, Lotharias, Benhormia. Et omnino sic afferendum, quia, ut habet Spondanus ex Iona Monacho: Perjt cum prudinis sua Theodoterim anno regni sui deeimo septism, cum C 'si re anno con gem-- occidisset. Occisam vero ab eo pelichil dem alij reserunt, prior igitur fuit Teutichildis, quae prolem ei pepererat. Deinde etiam si natus suisset ex Belichil de , haec tamen erat etiam conjunx legitima, licet ignotae stirpis, quia aliunde a mercatoribus adducta, quod pluribus Francorum Regibus accidit. Nam & S. Radegundis captiva adducta est in Franciam, de cujus natalibus adhuc est concertatio ; Clotharium tamen Regem sortita est maritum , nec quidquam splendoris abstulit posteritati, sed auxit.
VIII. Ad 8. Resepondebunt non omnes hujus opinionis assertores curare de Avendo inter Volagi vel Vogesi montana quiscunque illud condide xit, parum referre ad propositum, dummodo aliunde probetur Mabsipurgitica origo a Francorum. Regibus. 2. Licet eo tempore, quo vixit Theodo-bertus,& Romaricus Comes nondum possederint Hab argici Avendum c strum, poterant tamen paulo post illius possest onem obtinere, uti tradunt Gebuit herus, ΕytEingerus,&alij. 3. Poterant in TransjuranODucatu plures constitui Rectores, aut Duces,&habere singuli aliquam ejus partem, pr
ut adhuc hodie videmus fieri. 4. Potest dari Adversa ijs , quod nullo
modo Sigebertus, aut ejus filius Ottobertus in illa regione dominia obtinue. int, sed ad Vindonissam, quod sufficit assertoribus hujus opinionis, quorum pleriq; non multum soliciti sunt de Avendo castro, ut inde Erment Avend- spurgum, sed potius existimant Habspurgum Ergovianum esse primum genatis domicilium, a quo nomenclaturam desumpsit, cum prius Altenburgi titulo
Vocaretur. Caetera, quae ob1jci possent, sunt minoris momenti. Et haec hacte. nus pro Nona opinione inter caeteras celeberrima, & plurimorum authorum
applausu firmata, licet adhuc inter opinionis terminos constituta: si tamen cum Redeonistica componatur, longis passibus haec Rerleonisticam anteem det, non solum argumentorum robore , conjecturarum probabilitate , sed vel maxime authorum gnavitate ac multitudine : Si quidem, ut supra osten sum, Pierleonistae licet enumerent pro se authores circiter quadraginta quatuor, ex ijs tamen plus quam dimidia pars merito excluditur , & non sunt nisi tres aut quatuor ex ijs, qui mereantur nomen Geneographi. In hac vero opinione sunt adducti centum & plures authores, inter quos Geneographi
triginta duo, & quidem quatuor unive sales, qui diu in stu4io Genealogico
Veriati pene totius mundi Geneses elaborarunt, quod nullus secit Pierie nictarum , & si quis tentasset, certo mentem mutasset, uti accidit Buce
lino. Nihil dubito plures adhuc esse pro hac eadem opinione allegabiles, sed
mihi non est copia omnium authorum, nec Bibliothecae alicujus magnae, e qua possem plures eruere. Vix tamen puto pro Pierleonistis multos praeterm illos , pro ista complures, quos alij colligent. Et sorte prodibit adhuc aliquando vera series,& indubitata majorum otioberti Comitis, quem haec opinio P a - - filiuni